Ռուբեն Վարդանյան

Նոր աշխարհի մարտահրավերներն ու հաջողության գաղտնիքը. Ռուբեն Վարդանյանի հոդվածը Forbes-ում

223
(Թարմացված է 16:35 28.04.2021)
Հայազգի միլիարդատերն իր հոդվածում խոսել է էլիտայի փոփոխության անհրաժեշտության, ժամանակակից աշխարհի առաջ ծառացած մարտահրավերների և «սոցիալական ձեռներեցության» մասին:

ԵՐԵՎԱՆ, 28 ապրիլի- Sputnik. Աշխարհում տեղի ունեցող արմատական փոփոխությունները մարդկանցից պահանջում են այս կամ այն խնդրին նոր լուծումներ որոնել։ Այսպիսի կարծիք է հայտնել միլիարդատեր Ռուբեն Վարդանյանը Forbes-ում հրապարակված իր հոդվածում։ Հայ բարերարը հարց է բարձրացնում` ինչպես կարող է մարդն ինքն իրեն նկարագրել անընդհատ փոփոխվող հասարակությունում:

««Ո՞վ ես դու». սա մի հարց է, որն ինձ, թերևս, հաճախ են տալիս։ Դեռ 20 տարի առաջ պատասխանը պարզ ու հասկանալի էր` ներդրումային բանկիր։ Տասը տարի առաջ էլ այդ հարցի պատասխանը դժվար չէր գտնել՝ գործարար և բարերար։ Հիմա ես սոցիալական ձեռնարկատեր եմ», - նշում է գործարարը։

Սակայն Վարդանյանի առաջարկած հասկացություններն ունեն հակադիր նշանակություն, ինչը հենց հեղինակն է ընդգծում. «սոցիալական» և «գործարար» բառերը կարծես կոնֆլիկտի մեջ են։ Ունենալով տարբեր բնույթի 60 նախագծեր՝ առևտրային, բարեգործական, խառը, Վարդանյանը նշում է, որ դրանք բոլորն էլ կապված են իրար հետ։ Բիզնեսի վարման այս մեթոդն օգնում է խուսափել ինչպես միասնական գերիշխող կենտրոնի, այնպես էլ կոշտ հիերարխիայի ստեղծումից։ Բայց այս ոճով աշխատանքում մեծ տեղ ունեն կապերն ու կոլեգիալ որոշումների ընդունումը։ Այս բոլոր փոփոխությունները պայմանավորված են փոփոխվող աշխարհի նոր պահանջներով։

Նոր աշխարհի առաջին մարտահրավերը Վարդանյանը համարում է «տեխնոլոգիաների հարձակումը»։ Ժամանակակից աշխարհում սոցիալական ցանցերը երկրորդ իրականություն են, որտեղ մարդիկ շատ ժամանակ են անցկացնում: Իսկ Դոնալդ Թրամփի հաշիվների ապաակտիվացման դեպքը հատկանշական է. մասնավոր ընկերությունները նրան զրկել էին հաղորդակցության հնարավորությունից՝ որոշելով, որ նա խաբում է։

Վստահության ճգնաժամը երկրորդ մարտահրավերն է, որը խանգարում է մարդկանց միասին ստեղծել։ Գործարարի խոսքով, ո՛չ ընտանիքը, ո՛չ եկեղեցին, ո՛չ կուսակցությունը կամ նույնիսկ կորպորացիան այլևս մարդկանց հենարանը չեն։ Բարոյական կողմնորոշիչների կորուստն ավելի նկատելի եղավ համավարակի շրջանում։ Պետության և այլ ինստիտուտների նկատմամբ վստահությունը խարխլված է, մարդիկ կարծում են, որ այս ինստիտուտները այլևս չեն կարող պաշտպանել իրենց։

Ռուբեն Վարդանյանը դիմել է Վլադիմիր Պուտինին

«Մասնատվածությունն ու անվստահությունը մեզ զրկում են էկոհամակարգ ստեղծելու հնարավորությունից, որտեղ բոլորը հարմարավետ ու անվտանգ կապրեին։ Բայց հարկավոր է միավորվել. հնարավոր չէ հեռու մնալ ընդհանուր խնդիրներից՝ անգամ եթե Ռուբլյովկայում կամ Օստոժենկա փողոցի վրա «ոսկե գետտո» ստեղծես», - կարծում է հայ բարերարը։

Երրորդ մարտահրավերը Վարդանյանը համարում է էլիտայի փոփոխությունը։ «Էլիտա» տերմինը բոլոր երկրներում բացասաբար է ընկալվում (մենք Հայաստանում դա շատ լավ գիտենք - խմբ.): Վարդանյանն առաջարկում է ընդունել այն փաստը, որ էլիտաները կան յուրաքանչյուր երկրում, և նրանք համակարգողի դեր են կատարում. «առանց նրանց չէր լինի ո՛չ «Տելսան», ո՛չ «Սպուտնիկ– V»-ն։ Ընդ որում, նրա խոսքով, 10 տարի անց Ռուսաստանում էլիտան արմատապես կփոխվի ՝ 90 - ականների օլիգարխների ժառանգների և ինքնուրույն ոտքի կանգնած գործարարների շնորհիվ։

Նոր աշխարհի չորրորդ մարտահրավերը, ըստ հայազգի գործարարի, հաջողության մեկ այլ չափումն է։ Աշխարհում կտրուկ փոխվում է բարեկեցության ընկալումը, դա արդեն ոչ թե գոյատևման ձև է, այլ ինքնաիրացում, հոգատարություն շրջակա միջավայրի նկատմամբ: Այսպիսով, քանակից որակի հաջողության գնահատման փոփոխություն է տեղի ունենում` քանակն իր տեղը զիջում է որակին։

Բիզնեսի և բարեգործության միաձուլումը վերջին կետն է: Նման սխեմայի օրինակ է «Սկոլկովո» բիզնես-դպրոցը, այն տալիս է գիտելիքներ, բայց ուսուցումը վճարովի է, իսկ դա արդեն կոմերցիոն գործունեություն է։  Նման նախագծերը կարելի է վերագրել «իմպակտ-ներդրմանը » և «սոցիալական ձեռնարկատիրությանը»։

«Նախքան մի գործ սկսելը պետք է քեզ համար պատասխանես մի շարք հարցերի. ինչու ես ապրում, ինչպես ես չափում քո հաջողությունն ու քո նախագծերի հաջողությունը, ինչ ես ուզում թողնել քեզնից հետո։  Կնոջս՝ Վերոնիկայի հետ չորս երեխա ունենք, և դա մեզ համար հենց այնպես չէ»։

Ոմանք ասում են. «Ինձանից հետո` թեկուզ ջրհեղեղ»։ Ինչ-որ մեկն ամեն ինչ թողնում է իր ընտանիքին, ինչ-որ մեկը մեխանիզմներ է ստեղծում, որպեսզի աշխարհը գոնե մի փոքր ավելի լավը դառնա։ Լավ օրինակ է Պավել Տրետյակովը։ Թե ինչ տեղ է նա զբաղեցրել իր ժամանակի ամենահարուստ ռուսաստանցիների ցուցակում, նշանակություն չունի։ Իսկ ահա Տրետյակովյան պատկերասրահի մասին գիտեն բոլորը։ Ըստ ինձ, ընտրությունը ակնհայտ է։

223
թեգերը:
բարերար, աշխարհ, հայ, գործարար, Ռուբեն Վարդանյան
Ըստ թեմայի
Կարևոր կանոն, որը չեն պահում մեծահարուստներից շատերը. ի՞նչ կապ ունի Ռուբեն Վարդանյանը
Ռուբեն Վարդանյանը վաճառել է բիզնես կենտրոնի իր մասնաբաժինը
Կանդելակին մեջբերել է Ռուբեն Վարդանյանին ու մի քանի խորհուրդ տվել
Իսպանացի պատգամավորները Ադրբեջանից պահանջել են ազատ արձակել հայ ռազմագերիներին

Իսպանացի պատգամավորներն Ադրբեջանից պահանջել են ազատ արձակել հայ ռազմագերիներին

13
(Թարմացված է 22:20 11.05.2021)
Արցախյան պատերազմի օրերին` 2020 թ–ի հոկտեմբերին, Իսպանիայի Կոնգրեսի 21 պատգամավորներ և 15 սենատորներ Հայաստանի և Արցախի նկատմամբ թուրք-ադրբեջանական ագրեսիան դատապարտող համատեղ հայտարարություն էին տարածել։

ԵՐԵՎԱՆ, 11 մայիսի – Sputnik. Իսպանիայի Կոնգրեսի մի խումբ պատգամավորներ ու սենատորներ հայ գերիների վերադարձի պահանջով բողոքի ակցիա են անցկացրել Իսպանիայի խորհրդարանի շենքի դիմաց։ Ինչպես հայտնում է Իսպանիայում ՀՀ դեսպանատունը, նրանք այդկերպ Ադրբեջանից պահանջել են ազատ արձակել հայ ռազմագերիներին։

««Ազատություն հայ ռազմագերիներին» գրառմամբ պաստառներով այսօր նրանք միասին լուսանկարվել են Կոնգրեսի կենտրոնական մուտքի առջև»,– ասվում է դեսպանատան ֆեյսբուքյան էջում տարածված հաղորդագրության մեջ։

Հիշեցնենք` արցախյան 44–օրյա պատերազմի օրերին` 2020 թ–ի հոկտեմբերին, Իսպանիայի Կոնգրեսի 21 պատգամավորներ և 15 սենատորներ Հայաստանի և Արցախի նկատմամբ թուրք-ադրբեջանական ագրեսիան դատապարտող համատեղ հայտարարություն էին տարածել` միջազգային հանրությանը կոչ անելով ճանաչել Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքը՝ Արցախի քաղաքացիների խաղաղ կյանքի իրավունքն ապահովելու նպատակով։

ԵԽ պատգամավորները դիմել են ԵԽ նախագահին՝ հարկադրելու Ադրբեջանին ազատել հայ գերիներին

13
թեգերը:
Ադրբեջան, Պատգամավոր, ռազմագերի, Իսպանիա
Ըստ թեմայի
ԿՄԽԿ-ն Ադրբեջանում պահվող հայ գերիներին օգնում է կապ հաստատել ընտանիքի անդամների հետ
Գերիների ազատման հարցում միջազգային ճնշման տակ Ադրբեջանը առաջ է քաշում կեղծ օրակարգեր
Գերիների փոխանակման, ականազերծման խնդիրները պետք է լուծվեն առանց նախապայմանների. Լավրով
Ադրբեջանը փորձում է արդարացնել գերիների վերադարձի պարտավորության չկատարումը. Մանե Գևորգյան
Մոմ

Վարորդի անզգուշության հետևանքով մահացել է ավագ սարկավագ Սիմեոն Ավետիսյանը. մանրամասներ

157
Մոսկվայի Կրիլատսկի շրջանում գտնվող եկեղեցու հոգևորականը մահացել է ավտովթարի հետևանքով։

ԵՐԵՎԱՆ, մայիսի 11 - Sputnik. Մոսկվայի Կրիլատսկի շրջանում գտնվող Աստվածամոր Սուրբծննդյան տաճարի հոգևորական Սիմեոն Ավետիսյանի մահվան պատճառ է դարձել տաքսու վարորդի անզգուշությունը։ Տեղեկությունը հայտնում է «Մոսկովսկի կոմսոմոլեցը»:

Հոգևորականը պետք է կնոջ ու երկու դուստրերի հետ Սանկտ Պետերբուրգ մեկներ՝ երգի փառատոնի մասնակցելու։ Ընտանիքը տարբեր մեքենաներով է կայարան գնացել․ Ավետիսյանն ու կինը տաքսի են կանչել։ Հենց հոգևորականի տան մոտ էլ մեքենան բախվել է ապրանքներ տեղափոխող բեռնատարի, որը փոքր ՃՏՊ-ի մեջ է հայտնվել, իսկ վարորդը դուրս է եկել ստուգելու՝ վթարի մասնակիցը տուժել է, թե ոչ։ Ցավոք, նա չի հասցրել միացնել վթարային ազդանշանը, և տաքսիստը մխրճվել է բեռնատարի մեջ։

​Առջևում նստած Ավետիսյանին ծայրահեղ ծանր վիճակում տեղափոխել են հիվանդանոց։ Մեկ ժամ անց 67-ամյա հոգևորականը մահացել է։ Նրա կնոջը՝ Եկատերինային, ու տաքսու վարորդին ուղեղի ցնցումով և գանգուղեղային վնասվածքներով տեղափոխել են հիվանդանոց։

«Դուստրերը երևի չեն էլ տեսել վթարի պահն ու շարունակել են իրենց ճանապարհը դեպի կայարան», - գրում է պարբերականը:

Ի՞նչ վիճակում են Փաշինյանին ուղեկցող մեքենայի մասնակցությամբ վթարից տուժածները

Ավետիսյանն ունի վեց դուստր և երեք որդի։ Նրանք բոլորը երգում են «Բարի լուր» ընտանեկան համույթում։ 2012 թվականին հոգևորականին պարգևատրել են «Ծնողական փառքի» շքանշանով: Ավետիսյանը նաև դասավանդել է Գնեսինների անվան մանկական երաժշտական դպրոցում։ Գլխավորել է «Մոսկովսկիե կոլոկոլչիկի» մանկական երգչախումբն ու «Մոսկովսկիե կոլոկոլա» երիտասարդական երգչախումբը:

Նա ուժեղ հարվածում էր դռանը. ի՞նչ է հայտնի Կազանի դպրոցում տեղի ունեցած ողբերգության մասին

157
թեգերը:
վարորդ, վթար, հոգևորական, Մահ, Մոսկվա
Ըստ թեմայի
Դժբախտ պատահար Արմավիրում. տղամարդը մեքենան վարելիս հանկարծամահ է եղել
Էջմիածնում սպանված երիտասարդը մենակ չի եղել. ՔԿ–ն նոր մանրամասներ է հայտնում
Ադրբեջանցի բլոգեր Բայրամ Մամադովի դիակը հայտնաբերվել է Ստամբուլում
Վիգեն Էուլջեքչյան

Լիբանանահայի միակ «մեղքը». Բաքվում դատելու են նրան որպես վարձկան

17
(Թարմացված է 23:19 11.05.2021)

Մայիսի 16-ին Բաքվում կսկսվի Հայաստանի քաղաքացի Վիգեն Էուլջեքչյանի գործով դատավարությունը, որին հարևան երկրի իրավապահները միջազգային ահաբեկիչ են հայտարարել: Գործը միջազգային արձագանք է ստանում՝ հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալը ծնունդով Բեյրութից է, և Ադրբեջանում նրան համարում են Լիբանանի քաղաքացի։

Հետաքննությունը վարում էր Ադրբեջանի պետական անվտանգության ծառայությունը։ Անցած շաբաթ հաղորդվել է նախաքննության ավարտի և գործը դատարան հանձնելու մասին։ ՊԱԾ-ն և գլխավոր դատախազությունը նախօրեին հանդես են եկել համատեղ հայտարարությամբ, որից հետևում է, որ մեր հայրենակցին մեղադրանք է առաջադրվել քրեական օրենսգրքի հինգ հոդվածներով: Մեղադրանքների թվում են «ռազմական հակամարտությանը որպես վարձկան մասնակցելը» և «ահաբեկչական գործունեությունը հանցավոր միավորման կազմում»: Դատախազությունը դեռ չի հայտարարել, թե կոնկրետ ինչ պատիժ է առաջարկում ամբաստանյալի համար։

Սակայն հիշյալ հոդվածները թույլ են տալիս ցմահ ազատազրկում պահանջել ամբաստանյալի համար։ Կասկած չկա, որ այդպես էլ կլինի։ Հատկանշական է, որ դատարանի նախագահումը վստահվել է Էլբեյ Ալլահվերդիևին։ Նա դատավոր էր հայ ռազմագերի Արսեն Բաղդասարյանի գործով։ 2015թ․-ի մայիսին Ալլահվերդիևը պատանդին դատապարտել էր 15 տարվա ազատազրկման։ Հաշվի առնելով այս հանգամանքը, Թեմիս աստվածուհու վրա առանձնապես հույս դնել պետք չէ:

Մեղադրանքը կառուցվում է միայն ամբաստանյալի ինքնախոստովանական ցուցմունքների հիման վրա։ Այդ ցուցմունքների հիմնական թեզերը Վիգեն Էուլջեքչյանը ներկայացրել է տեսախցիկի առջև։

ԿՄԽԿ-ն Ադրբեջանում պահվող հայ գերիներին օգնում է կապ հաստատել ընտանիքի անդամների հետ

Տեսանյութը ցուցադրում էին Բաքվի բոլոր հեռուստաալիքներով։ Ահաբեկիչ հռչակված հայը պատմում է, թե իբր սեպտեմբերի 29-ին իրեն հավաքագրել է Բեյրութի մի բնակիչ՝ Հովակ Քիքիյան անունով։ Մինչ այդ, իբր, նա ապրում էր Լիբանանում, որի քաղաքացին է։ Էուլջեքչյանը «խոստովանում է», որ իրեն Ղարաբաղ է բերել բացառապես փողի ծարավը։

Նրան, իբր, Հայաստանի կողմից ռազմական գործողություններին մասնակցելու համար 2500 դոլար է խոստացվել։ Այնուհետև Վիգենը պատմում է, որ իրեն և իր նման «ահաբեկիչ վարձկաններին» են տեղափոխել Հայաստանի տարածքով Ղարաբաղ, որտեղ նրանց զենք-զինամթերք են տվել և հրամայել են սպանել ադրբեջանցիներին։

Վիգենը տեսախցիկի առջև բավականին հոդաբաշխ է խոսում։ Բայց մի շարք մանրամասներ թույլ են տալիս համոզվել, որ նա դա հարկադրաբար է անում։ Օրինակ՝ Շուշի քաղաքը նա անվանում է «Շուշա», ինչպես ադրբեջանցիները։ Վիգենի համար «լեգենդ» գրողների հերթական վրիպումն է։

Էուլջեքչյանը պատմում է, որ իրեն Հայաստան են տեղափոխել սեպտեմբերի 29-ին, այսինքն՝ ռազմական գործողությունների սկսվելուց երկու օր անց։ Մինչդեռ «ահաբեկչի» անձնագրում դրոշմակնիքներն ակնհայտորեն այլ բան են վկայում։ Բանն այն է, որ Վիգենը Լիբանանից հեռացել է պատերազմից շատ առաջ։ Դա ապացուցելը դժվար չէ։ Եթե Էուլջեքչյանը նորմալ փաստաբան ունենար, նա կարող էր դիմել Լիբանանի միգրացիոն իշխանություններին, և նրանք կհաստատեին այն փաստը, որ ամբաստանյալի խոստովանական ցուցմունքները սուտ են։

Ուրեմն, ո՞վ է իրականում Վիգեն Էուլջեքչյանը և ի՞նչ էր նա անում Արցախում։ Փորձանքի մեջ հայտնված մեր հայրենակիցը 42 տարեկան է։ Ծնվել է Բեյրութում, Ցեղասպանությունից հրաշքով փրկված փախստականների ժառանգ է։ 2015թ․-ին Էուլջեքչյանը ՀՀ քաղաքացիություն է ստացել։ Այդ անժխտելի փաստն ինքնին արդեն քանդում է նրան ներկայացված մեղադրանքի կառուցվածքը։

Սակայն Ադրբեջանում հերքում են ամբաստանյալի հայկական անձնագրի առկայությունը և պատրաստվում են նրան դատել որպես Լիբանանի քաղաքացի։ Նրանց այդպես ձեռնտու է։ Մինչդեռ հեշտ է ապացուցել, որ վերջին տարիներին Վիգենը Լիբանանում չի ապրել։ 2019թ․-ի նոյեմբերին նա տեղափոխվել է Երևան և հաստատվել այստեղ։ Հայաստանում իր փոքր բիզնեսն էր սկսել։ 7 տեղանոց մինիվեն էր գնել և դրանով արտասահմանցի զբոսաշրջիկներ էր տեղափոխում Հայաստանի և Արցախի տեսարժան վայրեր։

Ավելի ուշ, արդեն լինելով Երևանի բնակիչ, Էուլջեքչյանը տեղեկացել է Արցախի կառավարության ծրագրի մասին, որի շրջանակներում էթնիկ հայերը, հանրապետության գյուղական շրջաններում բնակություն հաստատելու պատրաստակամության դեպքում, կարող էին անվճար բնակարան ակնկալել: Վիգենը գրանցվել է։ Չսպասելով հերթին՝ ինքնուրույն մեկնել է Արցախ և բնակություն հաստատել Շուշիում։ Արդեն ծրագրել էր Բեյրութից իր մոտ տեղափոխել դստերը և որդուն։ Չհասցրեց։ Պատերազմը խանգարեց։

Ադրբեջանցիները գերեզմանաքարերն օգտագործում են Շուշի տանող ճանապարհի շինարարության համար

Թե ինչ է եղել հետո՝ իմանում ենք լիբանանահայ Մարալ Նաջարյանի պատմածից, ով գերության պահին եղել է Վիգենի հետ։ Նոյեմբերի 10-ի առավոտյան, այսինքն՝ արդեն զինադադարի եռակողմ համաձայնագրի ստորագրումից հետո, Մարալը և Վիգենը, չիմանալով, որ Շուշի քաղաքն արդեն վերջնականապես անցել է Ադրբեջանի վերահսկողության տակ, գնում են այնտեղ՝ անձնական իրերը դուրս բերելու նպատակով։ Ադրբեջանցիները նրանց գերի են վերցրել Բերձորում (Լաչինում)։ «Շանթ» հեռուստաընկերությանը տված հարցազրույցում Մարալ Նաջարյանը պատմում էր․ «Վիգենին ծեծեցին։ Հետո մեզ ջիպ նստեցրին։ Մեքենայի պատուհանները ծածկեցին։ Վիգենի աչքերը կապեցին։ Ես մտածեցի, որ մեզ ողջ-ողջ այրելու են...»։

Մարտի 10-ին, չորս ամիս գերությունից հետո, Մարալ Նաջարյանն ազատ արձակվեց։ Դա Բաքվի վրա միջազգային լուրջ ճնշման և Ռուսաստանի խորհրդարանի վերին պալատի ղեկավար Վալենտինա Մատվիենկոյի հսկայական ջանքերի արդյունքն է։ Վիգենին դուրս բերել չի հաջողվել։

Այս ամբողջ ընթացքում Կարմիր խաչի առաքելության աշխատակիցների հաստատակամության շնորհիվ գերուն երեք անգամ թույլ են տվել հեռախոսով խոսել որդու հետ և մեկ անգամ՝ նամակ գրել տարեց մորը։ «Բարև, մայրիկ։ Ես եմ, Վիգենը։ Բարևիր Սերժին և Թինային, եղբայրներիս։ Բոլորին ասա, որ ինձ հետ ամեն ինչ լավ է...»,-գրում է Վիգենը։

Ադրբեջանցի զինվորականների բախտը բերել է, քանի որ նրանց ձեռքն ընկել է մի մարդ, ում կարելի է օգտագործել որպես հայերի կողմից օտարերկրյա վարձկանների օգտագործման մասին լեգենդի «ապացույց»։ Վիգեն Էուլջեքչյանը, հավանաբար, իսկապես մասնակցել է պաշտպանական մարտերին։

Համենայնդեպս, Բաքվի լրատվամիջոցները լուսանկարներ են տարածել, որտեղ նա պատկերված է զինվորական համազգեստով և զենքով։ Բայց ինքնապաշտպանությանը մասնակցելը նրա օրինական իրավունքն է՝ որպես հայ, որպես Հայաստանի քաղաքացի և որպես Արցախի բնակիչ։ Նույնիսկ եթե նա իսկապես մասնակցել է ռազմական գործողություններին (ինչը ապացուցված չէ), ապա նրա վրա պետք է տարածվեն ռազմագերիների կարգավիճակը կարգավորող միջազգային մարդասիրական իրավունքի նորմերը։

Այսինքն, Ժնևի կոնվենցիայի համաձայն, նրան պետք է անհապաղ ազատ արձակեն։ Դա են պահանջում նաև նոյեմբերի 9-ին ստորագրված եռակողմ համաձայնագրով Ադրբեջանի ստանձնած պարտավորությունները։ Բայց Բաքվում հրաժարվում են Էուլջեքչյանին ռազմագերի ճանաչել։

Նշենք, որ նույնիսկ եթե հիմք ընդունենք Ադրբեջանի ՊԱԾ-ի անհեթեթ վարկածը, մեր հայրենակիցը ոչ մեկին չի սպանել։ Որքան ես հասկանում եմ, դրա հետ համաձայն է նաև Ադրբեջանի դատախազությունը։ Չնայած այս ամենին՝ նրան մեղադրանքներ են ներկայացվում, որոնք առավելագույն պատիժ են նախատեսում։

Հատկանշական է, որ Ադրբեջանի գլխավոր դատախազությունը գործը դատարան է հանձնել անմիջապես այն բանից հետո, երբ Հայաստանում դատավճիռ է կայացվել երկու սիրիացի վարձկանների նկատմամբ, որոնց հավաքագրել էին թուրքական հատուկ ծառայությունները՝ Ադրբեջանի կողմից պատերազմին մասնակցելու համար:

«Մենք ձեզ չե՞նք խանգարում». Լավրովը դիտողություն է արել Բաքվում

Նրանց մասնակցությունը ահաբեկչական գործողություններին լիովին ապացուցված է։ Նրանք իրենց մեղքը խոստովանել են։ Միջազգային իրավապաշտպանները ոչ մի կասկած չունեն, որ դատավճիռը միանգամայն արդարացված է։ Ցմահ պատիժը համարժեք պատիժ է նրանց կատարած ծանր հանցագործության համար։ Իսկ Բաքվում որոշել են Երևանին հայելային պատասխան տալ՝ նմանատիպ մեղադրանքներ առաջադրելով դժբախտ մարդուն, որի միակ մեղքն այն է, որ սխալ ժամանակ սխալ տեղում է հայտնվել։

17
թեգերը:
Բաքու, Լիբանան, գերի, Արցախյան պատերազմ
Ըստ թեմայի
Հայ գերիների նկատմամբ խոշտանգումները Բաքվի պետական քաղաքականության արդյունքն են. Թաթոյան
ԵԱՀԿ նախագահը ողջունել է հայ գերիներին ազատ արձակելու որոշումը
Գերիների փոխանակման, ականազերծման խնդիրները պետք է լուծվեն առանց նախապայմանների. Լավրով