Զոհրաբ Մնացականյանի հանդիպումն ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների հետ

Ժնևում մեկնարկել է Զոհրաբ Մնացականյանի հանդիպումը ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների հետ

311
(Թարմացված է 14:22 30.10.2020)
Նշենք, որ այս հանդիպումը նախանշված էր հոկտեմբերի 29–ին, սակայն հետո հայտնի դարձավ, որ այն մեկ օրով հետաձգվել է։

ԵՐԵՎԱՆ, 30 հոկտեմբերի – Sputnik. Ժնևում մեկնարկել է Զոհրաբ Մնացականյանի հանդիպումն ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների հետ։ Տեղեկությունը Facebook-ի իր էջում կից լուսանկարին հայտնել է ՀՀ ԱԳՆ մամուլի խոսնակ Աննա Նաղդալյանը։

«Մեկնարկեց ՀՀ ԱԳ նախարար Զոհրաբ Մնացականյանի հանդիպումն ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների հետ»,–գրել է նա:

Ավելի վաղ տեղեկացրել էինք, որ հոկտեմբերի 29–ին Ժնևում տեղի կունենա ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների փակ հանդիպումը Հայաստանի և Ադրբեջանի ԱԳ նախարարներ Զոհրաբ Մնացականյանի և Ջեյհուն Բայրամովի հետ:

Սակայն հետո հայտնի դարձավ, որ բանակցությունները մեկ օրով հետաձգվել են։

​Հիշեցնենք` Հայաստանի և Ադրբեջանի արտգործնախարարներ Զոհրաբ Մնացականյանն ու Ջեյհուն Բայրամովը հոկտեմբերի 9–ին Մոսկվա էին մեկնել` խորհրդատվություններ անցկացնելու։ ՌԴ արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովի հետ համատեղ հանդիպումը տևեց գրեթե 11 ժամ և ավարտվեց համաձայնագրի ընդունմամբ, որը հակամարտության կարգավորման չորս կետ է պարունակում։

Մասնավորապես, կողմերը պայմանավորվեցին, որ հոկտեմբերի 10-ին, ժամը 12։00-ից սկսած հումանիտար նպատակներով հրադադար կհաստատվի ռազմագերիներին, այլ պահվող անձանց և զոհվածների մարմինները փոխանակելու համար՝ Միջազգային Կարմիր խաչի չափանիշներին համապատասխան։ Հրադադարի վերաբերյալ պայմանավորվածությունից հետո Ադրբեջանը շարունակեց հրետակոծել Արցախը։

Հոկտեմբերի 17-ին ՀՀ արտգործնախարարությունը հայտնեց, որ Հայաստանի Հանրապետությունը և Ադրբեջանի Հանրապետությունը երկրորդ պայմանավորվածությունն են ձեռք բերել. որոշվել է հոկտեմբերի 18-ին, տեղական ժամանակով ժամը 00:00-ից հաստատել մարդասիրական զինադադար։

Արցախի ՊԲ–ն, սակայն, հոկտեմբերի 18-ի առավոտյան տեղեկացրեց, որ 07:20-ի սահմաններում հրետանային ակտիվ կրակից հետո ադրբեջանական զինուժը հարավային ուղղությամբ անցել է հարձակման: Երկուստեք եղել են զոհեր ու վիրավորներ:

Հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ ԱԳՆ–ն հայտարարեց, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի արտգործնախարարները հումանիտար հրադադարի հաստատման երրորդ ժամկետի մասին են պայմանավորվել, որը պետք է ուժի մեջ մտներ 2020թ. հոկտեմբերի 26-ին, տեղական ժամանակով 08:00-ին։ Սակայն Ադրբեջանը խախտեց նաև երրորդ պայմանավորվածությունը։

311
թեգերը:
Ղարաբաղյան հակամարտություն, Լեռնային Ղարաբաղ, Արցախ, Արցախյան պատերազմ, Հայաստան, ԵԱՀԿ Մինսկի Խումբ, Զոհրաբ Մնացականյան, Ժնև
թեմա:
Ղարաբաղյան հակամարտություն (389)
Ըստ թեմայի
ԵԱՀԿ ՄԽ–ն Երևանին ու Բաքվին հորդորում է անհապաղ համաձայնեցնել վերիֆիկացիոն մեխանիզմը
Դաշնակցականները հացադուլ են հայտարարել ԱՄՆ-ում և այրել ԵԱՀԿ ՄԽ հայտարարությունը. տեսանյութ
ԵԱՀԿ-ում տարածվել է Ստեփանակերտի ԲԿ–ների հարվածների վերաբերյալ Արցախի ԱԳՆ հայտարարությունը
Հայ-թուրքական սահման

Թուրքիայում կարծում են, թե Հայաստանին դա ավելի շատ է պետք․ Սաֆրաստյան

555
(Թարմացված է 23:36 03.12.2020)
Անկարան մինչև օրս կողպած է պահում հարևան երկրի հետ 330 կիլոմետրանոց սահմանը՝ Երևանին մեղադրելով «ադրբեջանական տարածքների օկուպացիայի» համար։

ԵՐԵՎԱՆ, 3 դեկտեմբերի – Sputnik, Աշոտ Սաֆարյան։ Թուրքիայում սկսել են խոսել Հայաստանի հետ հարաբերությունների կարգավորման հնարավորության մասին։ Թուրքիայի արտգործնախարարի կարծիքով՝ Արցախի հարցով պայմանավորվածությունները կարող են դրական ազդեցություն ունենալ հայ-թուրքական հարաբերությունների վրա։

Արցախի գործոնը, ինչպես հայտնի է, միշտ էլ այդ երկխոսության բացակայության պատճառներից մեկն է եղել։ Վերջիվերջո, ՀՀ նախկին նախագահ Սերժ Սարգսյանի ձեռնարկած «ֆուտբոլային դիվանագիտությունը» ձախողվեց մեծամասամբ նաև ղարաբաղյան հակամարտության պատճառով։

Անկարան մինչև օրս կողպած է պահում հարևան երկրի հետ 330 կիլոմետրանոց սահմանը՝ Երևանին մեղադրելով «ադրբեջանական տարածքների օկուպացիայի» համար, բացահայտ թշնամական քաղաքականություն է վարում, իսկ Արցախում վերջին պատերազմի ընթացքում թուրք գեներալներն ու մասնագետները ակտիվորեն մասնակցել են ռազմական օպերացիաների մշակմանը։ Բայց արժե՞ արդյոք վստահել Մևլութ Չավուշօղլուն, ի՞նչ է թաքնված նրա ելույթների հետևում։

Ֆրանսիայի Սենատն արձանագրել է Ադրբեջանի ու Թուրքիայի իրական քաղաքականությունը. ԱԳՆ

ՀՀ ԳԱԱ Արևելագիտության ինստիտուտի տնօրեն Ռուբեն Սաֆրաստյանը չի շտապում կարգավորման վերաբերյալ հեռուն գնացող կանխատեսումներ անել։ Sputnik Արմենիային տված հարցազրույցում նա հայտարարեց, որ հիմա ինչ-որ երկխոսության հաստատման հեռանկարների մասին խոսելը դեռ չափազանց վաղ է, դրա համար իրական հիմքեր դեռ չկան։

«Եթե դատենք, հիմնվելով տարածաշրջանում և մասնավորապես Հայաստանի նկատմամբ Թուրքիայի վարած քաղաքականության վրա, Թուրքիայի ներկայիս ղեկավարների աշխարհաքաղաքական տեսլականի վրա, ապա կարելի է ասել, որ Երևանի հետ հարաբերությունները լավացնելու իրական ցանկություն նրանք չունեն։ Թուրքերը երբեք հարևանների հետ հարաբերությունների քաղաքականություն չեն վարել, ելնելով ինչ-որ հույզերից և զգացմունքներից»,-ասում է փորձագետը։

Անկարան առաջնորդվում է միանգամայն հստակ աշխարհաքաղաքական հաշվարկներով։ Իսկ հաշվարկը կայանում է նրանում, որ Հայաստանն առավել հետաքրքրված է Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորմամբ։ Հենց այդ պատճառով էլ Երևանն ինքը պետք է զիջումների գնա, կարծում են Թուրքիայի մայրաքաղաքում։ Հարաբերությունների կարգավորման հեռանկարը շատ հարցերում կախված է Հայաստանի զիջողականությունից։

Հայաստանի հետ երկխոսության բացակայությունը Թուրքիային չի խանգարում Հարավային Կովկասում վառ արտահայտված էքսպանսիոնիստական քաղաքականություն վարել։ Եվ հետաքրքրական է, որ դա տեղի է ունենում ՆԱՏՕ-ի լռելյայն աջակցությամբ։ Ժամանակ առ ժամանակ եվրոպական մայրաքաղաքներից Թուրքիայի ուղղությամբ հնչող «սաստումները», ագրեսիայի և ապակառուցողական գործողությունների մեղադրանքները, մասնավորապես՝ ղարաբաղյան հակամարտության գոտում, չարժե հաշվի առնել, ասում է մեր զրուցակիցը։

ՄԻԵԴ–ը վերացրել է Թուրքիայի նկատմամբ կիրառված միջանկյալ միջոցը

Ավելին՝ Հյուսիսատլանտյան դաշինքի համար շատ ավելի շահավետ է, որ իր առաջատար մասնակիցներից մեկն ամրանում է Հարավային Կովկասում։ Ընդ որում՝ ՆԱՏՕ-ի ռազմավարական խնդիրներից մեկը Ռուսաստանին զսպելն է, այդ թվում՝ Թուրքիայի օգնությամբ։

Ի դեպ, վերոնշյալը կիրառելի է ոչ միայն Կովկասի, այլ նաև Ղրիմի համար։ Թուրքիան երբեք չի թաքցրել իր հակառուսական դիրքորոշումը Ղրիմի միացման կապակցությամբ, ասում է Սաֆրաստյանը։

555
թեգերը:
Թուրքիա, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Ֆրանսիայի խորհրդարանը Ղարաբաղը ճանաչելու կոչով բանաձև ընդունեց
Ադրբեջանի մոնիթորինգի կենտրոնում Ռուսաստանի և Թուրքիայի զինվորականների թիվը հավասար կլինի
Ավելի քան 900 սիրիացի վարձկաններ հեռացել են Ադրբեջանից՝ չնայած Թուրքիայի ջանքերին
Յենս Ստոլտենբերգ

ՆԱՏՕ-ն Սև ծով է դուրս գալիս․ դաշինքը կնեղի՞ Ռուսաստանին Ղրիմում

62
ՆԱՏՕ-ական արտգործնախարարները համակարծիք են՝ տրանսատլանտյան անվտանգության համար լուրջ մարտահրավերներ են շարունակում մնալ Ռուսաստանն ու Չինաստանը։

ԵՐԵՎԱՆ, 3 դեկտեմբերի – Sputnik․ Ջո Բայդենի՝ Սպիտակ տուն տեղափոխվելուն ընդառաջ Հյուսիսատլանտյան դաշինքը բարեփոխումներ է նախաձեռնել։ Երեկ ավարտված գագաթնաժողովում արտգործնախարարները վերանայել են կազմակերպության հիմնարար սկզբունքներն ու վերակառուցել են դրա աշխատանքը։ Նույնն են մնացել միայն գլխավոր խնդիրները՝ Ռուսաստանն ու Չինաստանը։ ՌԻԱ Նովոստին փորձել է հասկանալ՝ ինչպես է ՆԱՏՕ-ն պատրաստվում զսպել «ռուսական սպառնալիքը»։

Հարմարեցնել ՆԱՏՕ-ն ճգնաժամերին

Յենս Ստոլտենբերգն առանձնահատուկ ուշադրությամբ էր պատրաստվել արտգործնախարարների հետ տեսակապով անցկացվող նիստին։ Նախարարների մակարդակով հանդիպումը վերջինն է ամենամյա գագաթնաժողովից առաջ, որը նախատեսված է անցկացնել տարեսկզբին։ Նախապես մշակել օրակարգն ու քննարկել կուտակված հարցերը նշանակում է ապահովագրվել մասնակիցների անկանխատեսելի լինելուց։ Հատկապես, որ նման նախադեպեր եղել են։

Օրինակ՝ նախորդ տարվա հանդիպման նախօրեին Էմանուել Մակրոնն ասել էր, որ «ՆԱՏՕ-ի ուղեղը մահացել է»։ Դա վիճաբանության երանգ հաղորդեց քննարկմանն ու խառնեց բոլոր պլանները։ Դաշինքի անդամները միմյանց հերթ չտալով ապացուցում էին Ֆրանսիայի նախագահին ու միմյանց, որ ՆԱՏՕ-ի ներսում ամեն ինչ կարգին է։

Տրանսալտլանտյան համերաշխությանը կասկածամտորեն վերաբերվողներից գլխավոր Դոնալդ Թրամփն էր։ Երբ խոսվում էր Ռուսաստանին, Չինաստանին ու Իրանին զսպելու մասին, ԱՄՆ նախագահը պահանջում էր սկզբում ավելացնել պաշտպանությանը հատկացվող վճարները։ Նա ոչ ռացիոնալ էր համարում պայքարել արտաքին մարտահրավերների դեմ հիմնականում Ամերիկայի ռազմական ներուժի հաշվին։

Առաջիկա գագաթնաժողովում ԱՄՆ-ն ներկայացնելու է Ջո Բայդենը, ու դաշինքի գլխավոր քարտուղարը հույս ունի, որ ամեն ինչ նորից նախկինի պես «նորմալ» կլինի։ Ստոլտենբերգի համար «նորմալն» այն է, որ ամերիկացիները հաստատեն ՆԱՏՕ-ի անդամների հետ ռազմաքաղաքական դաշնակցության կարևորությունը։

Համոզիչ լինելու համար գլխավոր քարտուղարը գագաթնաժողովից առաջ դիմել է վերլուծաբաններին, որ նրանք մշակեն կազմակերպության ներսում եղած խնդիրները, ներկայացնեն դրանց լուծման ուղիներն ու նշեն առաջիկա տասը տարիների խնդիրները։ Ուսումնասիրության արդյունքներն ամփոփվել են «ՆԱՏՕ-2030» խոսուն վերնագրով զեկույցում։

ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարը չի պատասխանել Թուրքիայի վերաբերյալ հարցին

Արտգործնախարարները փորձագետների հենց այդ մշակումներն էին ուսումնասիրում ու շտկում։ Հանդիպման բոլոր մասնակիցները, այդ թվում՝ Ֆրանսիան, խոստովանեցին, որ դաշինքին «ուղեղի մահ» չի սպառնում, բայց բարեփոխումները չեն խանգարի։

«Կարևոր է հարմարեցնել պաշտպանական դաշինքը միջազգային նոր իրավիճակին։ Ճգնաժամային պայմաններում ՆԱՏՕ-ն պետք է օպերատիվ ու համախմբված գործի, նույնիսկ եթե դա կարող է հանգեցնել հիմնարար սկզբունքների խախտման», - նշված է ներկայացված փաստաթղթում։

Զեկույցի հեղինակների առաջարկությամբ՝ ամենակարևոր բանը, որը պետք է վերանայել, վետոյի իրավունքն է․ հիմա ՆԱՏՕ-ի բոլոր անդամները հավասարաչափ են դրանից օգտվում։ «Եթե սահմանափակվի միաձայն քվեարկությունը, լարվածությունը դաշինքի ներսում կնվազի», - կարծում են վերլուծաբանները։

Նախարարներից բոլորը չէ, որ համաձայնեցին նրանց եզրակացությունների հետ, բայց խոստովանեցին, որ գաղափարները նորարարական են։

Ու նորից «Մոսկվայի ձեռքը»

Փոխարենը մասնակիցները համակարծիք էին արտաքին սպառնալիքների հարցում․ տրանսատլանտյան անվտանգության համար լուրջ մարտահրավերներ են շարունակում մնալ Ռուսաստանն ու Չինաստանը։

«Մոսկվան արդիականացնում է միջուկային զինանոցն ու նոր հրթիռներ է տեղակայում ծայր հյուսիսից մինչև Սիրիա ու Լիբիա։ Ռուսական ներկայությունն ուժեղացել է նաև Բելառուսում ու Լեռնային Ղարաբաղում եղած ճգնաժամերի շնորհիվ», - ասել է Ստոլտենբերգը։

«Կրեմլը ձգտում է հեգեմոնիայի նախկին խորհրդային հանրապետությունների հանդեպ ու թուլացնում է դրանց ինքնիշխանությունը։ ՆԱՏՕ-ի համար կարևոր է հարմարվել նոր միջավայրին, ուր վերադարձել է մրցակցությունը մշտապես ագրեսիվ Ռուսաստանի հետ», - գլխավոր քարտուղարին համահունչ ասում են զեկույցի հեղինակները։

«Ռուսական սպառնալիքի չեզոքացման» աշխատանքն արդեն սկսվել է։ Որպես ապացույց Ստոլտենբերգը բերել է Վրաստանի և Ուկրաինայի համագործակցությունը ՆԱՏՕ-ի հետ։ Այժմ երկու պետությունն էլ դաշինքի ընդլայնված հնարավորություններով գործընկերներն են։

Ռուսաստանին զսպելու համար դաշինքը մտադիր է ընդլայնել ներկայությունը Սև ծովում՝ որպես պատասխան «Ղրիմում ռուսական ռազմական ներկայության ուժեղացմանը»։ Մանրամասները դեռ չեն բացահայտվում։

Սևծովյան առաջնահերթություններ

«ՆԱՏՕ-ի գլխավոր խնդիրն է պատրաստվել ԱՄՆ նախագահի փոփոխությանը։ Դաշինքում հույս ունեն, որ Բայդենը կնպաստի համախմբանը, ու Թրամփի օրոք առաջացած խնդիրները կվերանան։ Բայց դժվար թե ԱՄՆ նոր նախագահն ամբողջությամբ հրաժարվի իր նախորդի ժառանգությունից։ Հաստատ կշարունակի պնդել, որ դաշինքի բոլոր մասնակիցները պետք է իրենց ՀՆԱ-ի երկու տոկոսը տրամադրեն դաշինքի պաշտպանական բյուջեին», - կարծում է Միջազգային գործերով ռուսաստանյան խորհրդի գլխավոր տնօրեն Անդրեյ Կորտունովը։

Քաղաքագետը կարծում է, որ Բայդենի գալը չի փոխի ՆԱՏՕ-ի ու Ռուսաստանի լարված հարաբերությունները։ Սակայն հաշվի առնելով Մոսկվայի ներգրավվածությունը միջազգային խնդիրների լայն շրջանակում, դաշինքը չի կարող անտեսել երկխոսությունը թեկուզ զինվորականների մակարդակով։

ՆԱՏՕ-ի օրակարգում սևծովյան խնդիրների առկայությունը Կորտունովը բացատրում է Անդրկովկասում Ռուսաստանի աճող ազդեցությամբ։ «Պատերազմը Լեռնային Ղարաբաղում ու ռուս խաղաղապահներին մուտքը դաշինքի ուշադրությունից չեն վրիպել։ Դա մոտ է Սև ծովի գոտուն, որը ՆԱՏՕ-ի անդամները նաև իրենց շահերի գոտի են համարում։ Մոսկվայի ուժեղանալն այնտեղ նրանք որպես հնարավոր մարտահրավեր են ընկալում։ Այստեղից էլ Սև ծովի տարածաշրջանի կարևորության մասին հայտարարությունները»։

Սակայն փորձագետը վստահ է, որ Ռուսաստանը Սև ծովի ավազանում ՆԱՏՕ-ի համար ռիսկային միակ գործոնը չէ։

«Սև ծովի շրջանում նրանց ամրապնդվելու ծրագրերը կապված են ոչ այդքան Մոսկվայի, որքան Անկարայի հետ, - կարծում է նա, - Չնայած Թուրքիան դաշինքի անդամ է, դրա դիրքորոշումը մի շարք հարցերով տարբերվում է ընդհանուր կարծիքից։ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը տարաձայնություններ ունի Հունաստանի, Ֆրանսիայի, նույնիսկ Գերմանիայի ու ԱՄՆ-ի հետ։ Սակայն ՆԱՏՕ-ն ուզում է Թուրքիային դաշինք վերադարձնել։ Եվս մի նպատակ է՝ կրճատել Թուրքիայի ու Ռուսաստանի հետագա մերձեցումը»։

ՆԱՏՕ-ն մտահոգված է արցախյան էսկալացիայով ու կողմերին կոչ է անում դադարեցնել կրակը

ՆԱՏՕ-ում սևծովյան օրակարգը շարունակում է առաջ տանել նաև Ուկրաինան։ Փորձագետի կարծիքով՝ դաշինքի հետ հարաբերությունների գլխավոր թեման լինելու է Ռուսաստանի ռազմական ներկայությունը Ղրիմում։ «Թերակղզու վրա նոր օբյեկտների կառուցումը Կիևը ներկայացնում է որպես տրանսատլանտյան անվտանգության սպառնալիք։ Ուկրաինայի իշխանությունը շարունակելու է պնդել, որ Ղրիմում ռուսական մարտական համակարգերի տեղակայումը առանձնահատուկ ուշադրություն պահանջող խնդիր է»,  - չի բացառում Կորտունովը։

Հրաժեշտ տալ պատրանքներին

ՆԱՏՕ-ի ուշադրությունը Սև ծովի տարածաշրջանին կսատարի նաև Թբիլիսին, վստահ է Հասարակական գործերի վրացական համալսարանի պրոֆեսոր Տորնիկե Շարաշենիձեն։ Նա բացատրում է դա Հարավային Օսեթիայում ռուս զինվորականների ներկայությամբ։

«Վրաստանը վաղուց պատրանքներ չունի այն մասին, որ միջնաժամկետ հեռանկարում ՆԱՏՕ-ի անդամ կդառնա։ Այնուամենայնիվ փորձում է ընդլայնել համագործակցությունը դաշինքի հետ», - նշում է Շարաշենիձեն։

Նա խոստովանում է, որ պատերազմը Լեռնային Ղարաբաղում ուժեղացրել է Ռուսաստանի դիրքերը Անդրկովկասում։ Ու ավելացնում է․ «Հայաստանն ունի դաշնակից՝ Ռուսաստանը։ Ադրբեջանն ունի Թուրքիան։ Այդ պետությունների միջև փաստացի ռազմական դաշինք է ձևավորվել։ Վրաստանը նման դաշնակից չունի, մնում է հույսը դնել ՆԱՏՕ-ի վրա»։

Լսելի չէ ՆԱՏՕ-ի ձայնը, բավականաչափ լսելի չէ Եվրամիության ձայնը. Սարգսյանը` պատերազմի մասին

Չնայած հռետորաբանությանը՝ ո՛չ Վրաստանը, ո՛չ էլ, ընդհանուր առմամբ, Սև ծովի տարածաշրջանը, փորձագետի խոսքով, առաջնահերթ խնդիրներ չեն։ ՆԱՏՕ-ի անդամների համար հիմա ամենակարևոր խնդիրը Բայդենի հետ երկխոսություն հաստատելն է։ Ու եկող տարվա սկզբին նախատեսված գագաթնաժողովն առաջին փորձությունը կլինի։

62
թեգերը:
գագաթնաժողով, Ջո Բայդեն, Ռուսաստան, ՆԱՏՕ
Ըստ թեմայի
Rail Baltica. ինչպես է «մահանում» ՆԱՏՕ-ի և Եվրոպական միության փայփայած նախագիծը
Հայաստանը Վրաստանում կմասնակցի ՆԱՏՕ–ի Noble Partner 2020 զորավարժություններին
«Այնտեղ ամեն ինչ լուրջ է». ինչո՞ւ է ՆԱՏՕ-ն «պատերազմում» Ռուսաստանի սահմանների մոտ
Յուրի Պատրիկեևը

Մեծ ըմբիշը մեծ նպատակներ ունի. ինչու է «կուբանցի հայ» Յուրի Պատրիկեևը վերադարձել Հայաստան

0
(Թարմացված է 19:07 03.12.2020)
2004 թվականից մինչև Լոնդոնի օլիմպիադայի ավարտը` 2012թ.-ը, Յուրի Պատրիկեևը պատվով էր կրում Հայաստանի հավաքականի մարզաշապիկը` նվաճելով բազմաթիվ տիտղոսներ և մեդալներ։ Ռուս մարզիկը Sputnik Արմենիային պատմել է, թե ինչու է որոշել վերադառնալ Հայաստան և մեծ սպորտ։

ԵՐԵՎԱՆ, 3 դեկտեմբերի – Sputnik. Հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, Եվրոպայի քառակի չեմպիոն, աշխարհի և օլիմպիական խաղերի մրցանակակիր  Յուրի Պատրիկեևը, չնայած սպորտի համար պատկառելի տարիքին (նա 41 տարեկան է) որոշել է, Հայաստան վերադառնալով, վերադառնալ նաև մեծ սպորտ։

 Այս օրերին նա Հայաստանի հավաքականի հետ մարզումներ է անցկացնում` նախապատրաստվելով գալիք մրցաշարերին։ 41-ամյա հսկան փորձելու է ևս մեկ անգամ դուրս գալ մրցագորգ, բայց փոխելու է ոճը։ Պատրիկեևի պլանների մեջ է այժմ ազատ ոճի ըմբշամարտը։

Бронзовый призер пекинской Олимпиады Юрий Патрикеев на пьедестале почета
© Photo : provided by Yuri Patrikeev
Յուրի Պատրիկեևը

Երբ Յուրային տեսա օլիմպիավանում մարզվելիս` մի փոքր զարմացա։ Զարմանքս ավելի մեծացավ, երբ զրուցեցի օլիմպիական բրոնզե մեդալակրի հետ։

«Հայաստանում իմ մարզիչ Սամվել Գևորգյանը զանգեց ու ասեց. ««Բրատիկ» դու հիմա Հայաստանից որպես օլիմպիական խաղերի մրցանակակիր թոշակ ես ստանալու, արի այդ հարցը կարգավորի, համ էլ կարո՞ղ է վերադառնաս մեծ սպորտ»։ Եկա Հայաստան սեպտեմբերի վերջին։ Մի քանի օր անց սկսվեց պատերազմն Արցախում։ Չվերթս դեպի Կրասնոդար չեղարկեցին, ես էլ որոշեցի մարզվեմ։ Ու այդպես էլ շարունակվում է մինչև օրս»,- պատմում  է Պատրիկեևը։

Հայաստանն իմ տունն է

Վերհիշելով անցած ճանապարհը սպորտում` Պատրիկեևը մեծ սիրով է արտահայտվում Հայաստանի ու հայերի մասին։ «Այս երկիրն ինձ ընդունեց, ապահովեց ամեն ինչով, տվեց մարզվելու բոլոր հնարավորությունները, և ես կարողացա մասնակցել բոլոր կարգի մրցաշարերին։ Ոչ ղեկավարության, ոչ էլ մյուսների հետ երբեք խնդիր չեմ ունեցել։ Ես կրասնոդարցի եմ ու այնտեղ տուն ունեմ, բայց Հայաստանն էլ է իմ տունը», - ասում է Յուրան։ Նա պատմում է, որ Կրասնոդարում ապրող շատ հայերի է ճանաչում ու շփումը հայերի հետ սովորական է նրա համար։

Հայաստանում գտնվելու տարիներին ռուս ըմբշամարտիկը, շփվելով հայերի հետ, նկատել է երևույթներ, որոնք ուրիշ տեղ չի տեսել։ «Հայի հյուրասիրությունը ոչ մի տեղ չկա։ Իհարկե, բոլոր ազգերն էլ հյուրերին ընդունելու իրենց ձևերն ունեն, բայց Հայաստանում դա մի ուրիշ երևույթ է։ Անծանոթ մարդն անմիջապես վերածվում է հարազատի, ու հայը նրան հյուրասիրելու համար անում է նույնիսկ անհնարինը։ Շփման մեջ էլ հայերն անում են ամեն բան մարդուն օգնելու համար»,- հիշում է Պատրիկեևը։

Նա ժպիտով հավելում է, որ երբեք չի մոռանա ջերմությամբ լի այն տարիները, որոնք անցկացրել է Երևանում և Հայաստանում ընդհանրապես։

Ճշմարտության կողմնակից մարզիկները

Լոնդոնի օլիմպիական խաղերում Հայաստանը ներկայացնելուց հետո Պատրիկեևը ավարտեց մարզական կարիերան և փորձեց զբաղվել բիզնեսով։ «Բայց մենք` մարզիկներս, սիրում ենք ճիշտը, արդարը։ Իսկ բիզնեսում դրանք պահելը միշտ չէ, որ ստացվում է»,- ասում է Պատրիկեևը։ Նա թողում է բիզնեսն ու սկսում մարզիչ աշխատել, ընդ որում մարզում էր ինչպես ազատ ոճի ըմբիշներին, այնպես էլ MMA-ի մարզիկներին։

Երիտասարդ հայ բռնցաքամարտիկները Եվրոպայի առաջնությունից 5 բրոնզե մեդալով կվերադառնան

«Այդ ժամանակ ինձ առաջարկեցին ղեկավարել մարզադպրոց, առաջարկում էին այլ պաշտոններ։ Չէի համաձայնում, որովհետև ինձ առանց գորգի չեմ պատկերացնում»,–պատմում է նա ու հավելում, որ նորից սպորտում և սպորտի հետ է։

Վերադարձը Հայաստան

2004-2012թթ., Պատրիկեևը Հայաստանի հավաքականի ըմբիշ էր և հիմա էլ սպորտ վերադառնալու համար ընտրել է Հայաստանը։

Юрий Патрикеев и Мияин Лопес
© Photo : provided by Yuri Patrikeev
Յուրի Պատրիկեևը

«Անկեղծ ասած ուրիշ երկրում ես չէի կարող նորից վերսկսել մարզվել։ Հիմա մտածում եմ ազատ ոճի ըմբշամարտում ուժերս փորձելու մասին, եթե չստացվի միգուցե իմ փորձը պետք գա հայ ըմբիշներին, ու այդ դեպքում ուրախ կլինեմ նրանց օգտակար լինելու համար։ Հիմա մարզվում եմ հունահռոմեականների հետ, օգնում եմ Դավիթ Օվասապյանին։ Բայց ուժերս փորձելու եմ ազատ ոճի ըմբշամարտում»,- ասում է Յուրան։ Նա հավելում է, որ այս պահին հայ մարզիկներին նաև հոգեբանական աջակցություն է հարկավոր։

Անհնարին ոչինչ չկա

40 տարեկանից հետո թվում է` դժվար է մեծ հաղթանակների հասնել, բայց «կուբանցի հայ» ըմբիշն օրինակ ունի, որին ուզում է հետևել։ «Ռուս ըմբիշ Անատոլի Ռոշչինը 40 տարեկան հասակում` 1972 թվականին, դարձավ օլիմպիական չեմպիոն։ Այսինքն` հնարավոր է նույնիսկ այդ տարիքում պատմական արդյունքի հասնել»,- մրցագորգ վերադառնալն այսպես է մեկնաբանում Պատրիկեևը։ Նա ասում է, որ իրեն կփորձի ինչ-որ մրցման ժամանակ, հետո արդեն կհասկանա` արդյո՞ք կարող է կրկնել ռուս ըմբիշի մարզական սխրանքը։

Հայաստանի Ազատ ոճի ըմբշամարտի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Հաբեթնակ Կուրղինյանն ասում է` եթե ըմբիշը գորգի վրա հաղթանակներ է տանում, ի՞նչ նշանակություն ունի, թե նա քանի տարեկան է։

«Մեր հավաքականում գերծանր քաշային կարգում ունենք Լևան Բերիանիձեին, որն աշխարհի առաջնության մրցանակակիր է։ Եթե Պատրիկեևը ապացուցի, որ ինքն ավելի ուժեղ է ու ավելի լավ է պատրաստված, այդ դեպքում նա կարող է հավաքականի մասին մտածել»,–ասում է մարզիչն ու խոստանում, որ Յուրային հնարավորություն կտան իրեն դրսևորելու հունվարին կայանալիք մրցաշարերից մեկում, հետո արդեն հետևություն կանեն։

Պատրիկեևը պետք է բոլորիս

Հունահռոմեական ոճի ըմբաշամարտի Հայաստանի հավաքականի մարզիչ Գևորգ Ալեքսանյանն էլ իր հերթին ընդգծում է, որ գերծանր քաշային կարգում միշտ էլ սպարինգների (նույն քաշային կարգի մարզիկ, որի հետ անընդհատ մարզվում են ու գոտեմարտ անցկացնում նախապատրաստվելու համար) խնդիր է եղել,և Յուրայի ներկայությունն արդեն վստահություն է հաղորդում մյուսներին։ Բացի այդ նա իր խորհուրդներով անգնահատելի օգուտ կարող է տալ ամենահեղինակավոր քաշային կարգում ելույթ ունեցող Դավիթ Օվասապյանին։ «Չգիտեմ, թե ինչպես կլինի մարզիկի կարիերան վերսկսելու հետ կապված նրա ցանկությունը, բայց որ նա շատ պետք է մեր հավաքականին` դա փաստ է»,- ասեց նա։

Юрий Патрикеев
© Photo : provided by Yuri Patrikeev
Յուրի Պատրիկեևը

Ներկայումս Պատրիկեևը ակտիվ կերպով մարզվում է մեր հավաքականների հետ։ Ինչպես ինքն է ասում` կարգի է բերում իր մարզավիճակը։ Իսկ հունվարին նա առաջին անգամ ուժերն է փորձելու ազատ ոճի ըմբշամարտում։ Մեծ ըմբիշը մեծ նպատակներ ունի։ Սպասենք իրագործելուն։

0
թեգերը:
Հայաստան, ռուս, Յուրի Պատրիկեև, Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն, ըմբշամարտիկ
Ըստ թեմայի
Ինչպես էր Մարադոնան պարում հայկական երաժշտության ներքո ու խմում մեր հավաքականի կենացը
Թուրքեր և ադրբեջանցիներ չկան. ինչու է մեր հավաքականը Կիպրոսն ընտրել որպես «սեփական հարկ»
Մարտի դաշտում մենք չենք պարտվել. ինչպես ֆուտբոլիստ խաղընկերները դարձան մարտական ընկերներ