Վլադիմիր Պուտին, Ռեջեփ Էրդողան. արխիվային լուսանկար

Ռուսաստանը Թուրքիայի հետ խնդիրներից չի վախենում. փորձագետը` Պուտինի հայտարարության մասին

423
(Թարմացված է 21:17 23.10.2020)
«Վալդայ» ակումբի նիստի ընթացքում Պուտինը հստակ հայտարարեց, որ Լեռնային Ղարաբաղի հարցում Ռուսաստանի և Թուրքիայի դիրքորոշումները չեն համընկնում։ Փորձագետը վերլուծում է, թե ինչպես կանդրադառնան այս խոսքերը Անկարայի հետ հարաբերությունների վրա։

ԵՐԵՎԱՆ, 23 հոկտեմբերի – Sputnik. Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը «Վալդայ» ակումբի իր ելույթում ցույց է տվել, որ Մոսկվան չի վախենում Թուրքիայի հետ հարաբերություններում ստեղծվելիք խնդիրներից, ՌԻԱ Նովոստիին ասել է ՄՀՄՊԻ-ի միջազգային հետազոտությունների ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատող Իվան Սաֆրանչուկը:

ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը հոկտեմբերի 22-ին տեսակապով մասնակցել է «Վալդայ» բանավեճերի ակումբի նիստին: Նա հայտարարել է, որ Ռուսաստանի և Թուրքիայի դիրքորոշումները միշտ չէ, որ համընկնում են, մասնավորապես՝ Հարավային Կովկասում, Լեռնային Ղարաբաղում հակամարտության վերաբերյալ։ Ուստի պետք է համառորեն աշխատել և ապացուցել, որ ռուսական դիրքորոշումը ճիշտ է, իսկ որտեղ մոտեցումները չեն համընկնում, պետք է փոխզիջում փնտրել:

Ի պատասխան հարցին, թե Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը նախկին Օսմանյան կայսրության սահմանները գծելու և ընդլայնելու քաղաքականություն է վարում, ՌԴ նախագահն ասել է. «Ռուսաստանը ոչնչից չի վախենում։ Այսօր մենք, փառք Աստծո, այն վիճակում չենք, որ պետք է ինչ-որ բանից վախենանք։ Ես չգիտեմ, թե ինչ է ծրագրում նախագահ Էրդողանը, ինչպես է վերաբերում օսմանյան ժառանգությունը։ Այդ մասին իրենից հարցրեք»։ Հարցուպատասխանի ընթացքում Պուտինը նաև հիշեցրել է 1915թ․-ին Օսմանյան կայսրությունում հայերի Ցեղասպանության մասին։ «Մենք հաստատ չենք կարող մոռանալ այն է, ինչ տեղի է ունեցել հայ ժողովրդի, հայ ազգի հետ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Հայ ժողովրդի համար դա մեծ ողբերգություն է»։

Սակայն Պուտինը չի մոռացել նաև Անկարայի հետ համագործակցությունը, այդ թվում՝ սպառազինության վաճառքի, ռազմատեխնիկական կապերի ոլորտում և «Թուրքական հոսք» նախագծի իրականացման հարցում՝ ի հեճուկս «ինչ-որ ճվճվոցների»։ «Ինչ վերաբերում է ինչ-ինչ ձգտումներին՝ Ղրիմի վերաբերյալ, ես այդ մասին չգիտեմ, ինձ հետաքրքիր չէ։ Քանի որ Ռուսաստանի շահերը հուսալիորեն պաշտպանված են, և դրանում կարող եք ոչ մի վայրկյան չկասկածել»,-ասել է նախագահը։

Արայիկ Հարությունյանը նամակ է գրել Վլադիմիր Պուտինին

Սրա հետ կապված Սաֆարչուկը նշել է, որ զանազան ձևակերպումները, որոնք այսօր օգտագործվում են թուրքական քաղաքագիտության մեջ`անդրադառնում են Օսմանյան կայսրությանը, Թուրքիայի տարածաշրջանային ազդեցությանը, և շատերին թվում է, որ այդ պատճառով Ռուսաստանը պետք է զգուշանա, և որ դա պետք է խանգարի Թուրքիայի հետ համագործակցությանը։

«Հետաքրքիր է, որ նախագահը շեշտը հենց այդպես դրեց, որ գլխավորն այն է, որ Թուրքիան ինքնուրույն խաղացող է։ Դա ինչ-ինչ վերապահումներ ունի, անդրադառնում է պատմական հայեցակարգերին, որոնք Ռուսաստանին այնքան էլ ձեռնտու չեն և կարող են Թուրքիայի հետ հակասությունների հանգեցնել»,-ասել է փորձագետը։

Վերլուծաբանն ուշադրության արժանի է համարել այն փաստը, որ Ռուսաստանի համար ամենակարևորը երկրի ինքնուրույնությունն է, իսկ դրա տհաճ վերապահումներից Մոսկվան չի վախենում։

«Ես նախագահի պատասխանն այսպես կմեկնաբանեմ․ Ռուսաստանի համար գործընկերոջ անկախությունը, ինքնուրույնությունը կարևոր են բոլոր ոչ շահավետ կողմերից»,-ընդգծել է քաղաքագետը։

Հիշեցնենք՝ «Վալդայ» ակումբի նիստի ընթացքում Պուտինը հստակ հայտարարել էր, որ Լեռնային Ղարաբաղի հարցում Ռուսաստանի և Թուրքիայի դիրքորոշումները չեն համընկնում։ «Օրինակ` ինչպես հասկանում եմ, Հարավային Կովկասում ստեղծված իրավիճակի հարցում մեր դիրքորոշումները, այնուամենայնիվ, չեն համընկնում։ Քանի որ մենք կարծում ենք, որ նմանատիպ վիճելի հարցերն ամեն դեպքում պետք է լուծել ոչ թե ուժի կիրառմամբ, ոչ թե զենքի օգնությամբ, այլ դիվանագիտորեն, բանակցությունների սեղանի շուրջ։ Իհարկե, կարելի է ասել, թե արդեն 30 տարի է՝ այդ բանակցություններն ընթանում են, իսկ արդյունք չկա։ Բայց, իմ կարծիքով, դա չի նշանակում, որ պետք է սկսել կրակել»,-նշել է Ռուսաստանի նախագահը։

423
թեգերը:
Արցախ, Ղարաբաղյան հակամարտություն, Լեռնային Ղարաբաղ, Հայաստան, Թուրքիա, Հայոց ցեղասպանություն, Ռուսաստան, Վլադիմիր Պուտին
Ըստ թեմայի
ՀՕՊ ստորաբաժանումները Հայաստանի ուղղությամբ խոցել են թշնամու ԱԹՍ. լուսանկարներ
Ինչո՞ւ են որոշ ապրանքներ թանկացել, ու ինչ անել առանց թուրքական արտադրանքի
Մարտունին ու Ստեփանակերտը ռմբակոծվում են
Հայ-թուրքական սահման

Թուրքիայում կարծում են, թե Հայաստանին դա ավելի շատ է պետք․ Սաֆրաստյան

373
(Թարմացված է 23:36 03.12.2020)
Անկարան մինչև օրս կողպած է պահում հարևան երկրի հետ 330 կիլոմետրանոց սահմանը՝ Երևանին մեղադրելով «ադրբեջանական տարածքների օկուպացիայի» համար։

ԵՐԵՎԱՆ, 3 դեկտեմբերի – Sputnik, Աշոտ Սաֆարյան։ Թուրքիայում սկսել են խոսել Հայաստանի հետ հարաբերությունների կարգավորման հնարավորության մասին։ Թուրքիայի արտգործնախարարի կարծիքով՝ Արցախի հարցով պայմանավորվածությունները կարող են դրական ազդեցություն ունենալ հայ-թուրքական հարաբերությունների վրա։

Արցախի գործոնը, ինչպես հայտնի է, միշտ էլ այդ երկխոսության բացակայության պատճառներից մեկն է եղել։ Վերջիվերջո, ՀՀ նախկին նախագահ Սերժ Սարգսյանի ձեռնարկած «ֆուտբոլային դիվանագիտությունը» ձախողվեց մեծամասամբ նաև ղարաբաղյան հակամարտության պատճառով։

Անկարան մինչև օրս կողպած է պահում հարևան երկրի հետ 330 կիլոմետրանոց սահմանը՝ Երևանին մեղադրելով «ադրբեջանական տարածքների օկուպացիայի» համար, բացահայտ թշնամական քաղաքականություն է վարում, իսկ Արցախում վերջին պատերազմի ընթացքում թուրք գեներալներն ու մասնագետները ակտիվորեն մասնակցել են ռազմական օպերացիաների մշակմանը։ Բայց արժե՞ արդյոք վստահել Մևլութ Չավուշօղլուն, ի՞նչ է թաքնված նրա ելույթների հետևում։

Ֆրանսիայի Սենատն արձանագրել է Ադրբեջանի ու Թուրքիայի իրական քաղաքականությունը. ԱԳՆ

ՀՀ ԳԱԱ Արևելագիտության ինստիտուտի տնօրեն Ռուբեն Սաֆրաստյանը չի շտապում կարգավորման վերաբերյալ հեռուն գնացող կանխատեսումներ անել։ Sputnik Արմենիային տված հարցազրույցում նա հայտարարեց, որ հիմա ինչ-որ երկխոսության հաստատման հեռանկարների մասին խոսելը դեռ չափազանց վաղ է, դրա համար իրական հիմքեր դեռ չկան։

«Եթե դատենք, հիմնվելով տարածաշրջանում և մասնավորապես Հայաստանի նկատմամբ Թուրքիայի վարած քաղաքականության վրա, Թուրքիայի ներկայիս ղեկավարների աշխարհաքաղաքական տեսլականի վրա, ապա կարելի է ասել, որ Երևանի հետ հարաբերությունները լավացնելու իրական ցանկություն նրանք չունեն։ Թուրքերը երբեք հարևանների հետ հարաբերությունների քաղաքականություն չեն վարել, ելնելով ինչ-որ հույզերից և զգացմունքներից»,-ասում է փորձագետը։

Անկարան առաջնորդվում է միանգամայն հստակ աշխարհաքաղաքական հաշվարկներով։ Իսկ հաշվարկը կայանում է նրանում, որ Հայաստանն առավել հետաքրքրված է Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորմամբ։ Հենց այդ պատճառով էլ Երևանն ինքը պետք է զիջումների գնա, կարծում են Թուրքիայի մայրաքաղաքում։ Հարաբերությունների կարգավորման հեռանկարը շատ հարցերում կախված է Հայաստանի զիջողականությունից։

Հայաստանի հետ երկխոսության բացակայությունը Թուրքիային չի խանգարում Հարավային Կովկասում վառ արտահայտված էքսպանսիոնիստական քաղաքականություն վարել։ Եվ հետաքրքրական է, որ դա տեղի է ունենում ՆԱՏՕ-ի լռելյայն աջակցությամբ։ Ժամանակ առ ժամանակ եվրոպական մայրաքաղաքներից Թուրքիայի ուղղությամբ հնչող «սաստումները», ագրեսիայի և ապակառուցողական գործողությունների մեղադրանքները, մասնավորապես՝ ղարաբաղյան հակամարտության գոտում, չարժե հաշվի առնել, ասում է մեր զրուցակիցը։

ՄԻԵԴ–ը վերացրել է Թուրքիայի նկատմամբ կիրառված միջանկյալ միջոցը

Ավելին՝ Հյուսիսատլանտյան դաշինքի համար շատ ավելի շահավետ է, որ իր առաջատար մասնակիցներից մեկն ամրանում է Հարավային Կովկասում։ Ընդ որում՝ ՆԱՏՕ-ի ռազմավարական խնդիրներից մեկը Ռուսաստանին զսպելն է, այդ թվում՝ Թուրքիայի օգնությամբ։

Ի դեպ, վերոնշյալը կիրառելի է ոչ միայն Կովկասի, այլ նաև Ղրիմի համար։ Թուրքիան երբեք չի թաքցրել իր հակառուսական դիրքորոշումը Ղրիմի միացման կապակցությամբ, ասում է Սաֆրաստյանը։

373
թեգերը:
Թուրքիա, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Ֆրանսիայի խորհրդարանը Ղարաբաղը ճանաչելու կոչով բանաձև ընդունեց
Ադրբեջանի մոնիթորինգի կենտրոնում Ռուսաստանի և Թուրքիայի զինվորականների թիվը հավասար կլինի
Ավելի քան 900 սիրիացի վարձկաններ հեռացել են Ադրբեջանից՝ չնայած Թուրքիայի ջանքերին
Յենս Ստոլտենբերգ

ՆԱՏՕ-ն Սև ծով է դուրս գալիս․ դաշինքը կնեղի՞ Ռուսաստանին Ղրիմում

55
ՆԱՏՕ-ական արտգործնախարարները համակարծիք են՝ տրանսատլանտյան անվտանգության համար լուրջ մարտահրավերներ են շարունակում մնալ Ռուսաստանն ու Չինաստանը։

ԵՐԵՎԱՆ, 3 դեկտեմբերի – Sputnik․ Ջո Բայդենի՝ Սպիտակ տուն տեղափոխվելուն ընդառաջ Հյուսիսատլանտյան դաշինքը բարեփոխումներ է նախաձեռնել։ Երեկ ավարտված գագաթնաժողովում արտգործնախարարները վերանայել են կազմակերպության հիմնարար սկզբունքներն ու վերակառուցել են դրա աշխատանքը։ Նույնն են մնացել միայն գլխավոր խնդիրները՝ Ռուսաստանն ու Չինաստանը։ ՌԻԱ Նովոստին փորձել է հասկանալ՝ ինչպես է ՆԱՏՕ-ն պատրաստվում զսպել «ռուսական սպառնալիքը»։

Հարմարեցնել ՆԱՏՕ-ն ճգնաժամերին

Յենս Ստոլտենբերգն առանձնահատուկ ուշադրությամբ էր պատրաստվել արտգործնախարարների հետ տեսակապով անցկացվող նիստին։ Նախարարների մակարդակով հանդիպումը վերջինն է ամենամյա գագաթնաժողովից առաջ, որը նախատեսված է անցկացնել տարեսկզբին։ Նախապես մշակել օրակարգն ու քննարկել կուտակված հարցերը նշանակում է ապահովագրվել մասնակիցների անկանխատեսելի լինելուց։ Հատկապես, որ նման նախադեպեր եղել են։

Օրինակ՝ նախորդ տարվա հանդիպման նախօրեին Էմանուել Մակրոնն ասել էր, որ «ՆԱՏՕ-ի ուղեղը մահացել է»։ Դա վիճաբանության երանգ հաղորդեց քննարկմանն ու խառնեց բոլոր պլանները։ Դաշինքի անդամները միմյանց հերթ չտալով ապացուցում էին Ֆրանսիայի նախագահին ու միմյանց, որ ՆԱՏՕ-ի ներսում ամեն ինչ կարգին է։

Տրանսալտլանտյան համերաշխությանը կասկածամտորեն վերաբերվողներից գլխավոր Դոնալդ Թրամփն էր։ Երբ խոսվում էր Ռուսաստանին, Չինաստանին ու Իրանին զսպելու մասին, ԱՄՆ նախագահը պահանջում էր սկզբում ավելացնել պաշտպանությանը հատկացվող վճարները։ Նա ոչ ռացիոնալ էր համարում պայքարել արտաքին մարտահրավերների դեմ հիմնականում Ամերիկայի ռազմական ներուժի հաշվին։

Առաջիկա գագաթնաժողովում ԱՄՆ-ն ներկայացնելու է Ջո Բայդենը, ու դաշինքի գլխավոր քարտուղարը հույս ունի, որ ամեն ինչ նորից նախկինի պես «նորմալ» կլինի։ Ստոլտենբերգի համար «նորմալն» այն է, որ ամերիկացիները հաստատեն ՆԱՏՕ-ի անդամների հետ ռազմաքաղաքական դաշնակցության կարևորությունը։

Համոզիչ լինելու համար գլխավոր քարտուղարը գագաթնաժողովից առաջ դիմել է վերլուծաբաններին, որ նրանք մշակեն կազմակերպության ներսում եղած խնդիրները, ներկայացնեն դրանց լուծման ուղիներն ու նշեն առաջիկա տասը տարիների խնդիրները։ Ուսումնասիրության արդյունքներն ամփոփվել են «ՆԱՏՕ-2030» խոսուն վերնագրով զեկույցում։

ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարը չի պատասխանել Թուրքիայի վերաբերյալ հարցին

Արտգործնախարարները փորձագետների հենց այդ մշակումներն էին ուսումնասիրում ու շտկում։ Հանդիպման բոլոր մասնակիցները, այդ թվում՝ Ֆրանսիան, խոստովանեցին, որ դաշինքին «ուղեղի մահ» չի սպառնում, բայց բարեփոխումները չեն խանգարի։

«Կարևոր է հարմարեցնել պաշտպանական դաշինքը միջազգային նոր իրավիճակին։ Ճգնաժամային պայմաններում ՆԱՏՕ-ն պետք է օպերատիվ ու համախմբված գործի, նույնիսկ եթե դա կարող է հանգեցնել հիմնարար սկզբունքների խախտման», - նշված է ներկայացված փաստաթղթում։

Զեկույցի հեղինակների առաջարկությամբ՝ ամենակարևոր բանը, որը պետք է վերանայել, վետոյի իրավունքն է․ հիմա ՆԱՏՕ-ի բոլոր անդամները հավասարաչափ են դրանից օգտվում։ «Եթե սահմանափակվի միաձայն քվեարկությունը, լարվածությունը դաշինքի ներսում կնվազի», - կարծում են վերլուծաբանները։

Նախարարներից բոլորը չէ, որ համաձայնեցին նրանց եզրակացությունների հետ, բայց խոստովանեցին, որ գաղափարները նորարարական են։

Ու նորից «Մոսկվայի ձեռքը»

Փոխարենը մասնակիցները համակարծիք էին արտաքին սպառնալիքների հարցում․ տրանսատլանտյան անվտանգության համար լուրջ մարտահրավերներ են շարունակում մնալ Ռուսաստանն ու Չինաստանը։

«Մոսկվան արդիականացնում է միջուկային զինանոցն ու նոր հրթիռներ է տեղակայում ծայր հյուսիսից մինչև Սիրիա ու Լիբիա։ Ռուսական ներկայությունն ուժեղացել է նաև Բելառուսում ու Լեռնային Ղարաբաղում եղած ճգնաժամերի շնորհիվ», - ասել է Ստոլտենբերգը։

«Կրեմլը ձգտում է հեգեմոնիայի նախկին խորհրդային հանրապետությունների հանդեպ ու թուլացնում է դրանց ինքնիշխանությունը։ ՆԱՏՕ-ի համար կարևոր է հարմարվել նոր միջավայրին, ուր վերադարձել է մրցակցությունը մշտապես ագրեսիվ Ռուսաստանի հետ», - գլխավոր քարտուղարին համահունչ ասում են զեկույցի հեղինակները։

«Ռուսական սպառնալիքի չեզոքացման» աշխատանքն արդեն սկսվել է։ Որպես ապացույց Ստոլտենբերգը բերել է Վրաստանի և Ուկրաինայի համագործակցությունը ՆԱՏՕ-ի հետ։ Այժմ երկու պետությունն էլ դաշինքի ընդլայնված հնարավորություններով գործընկերներն են։

Ռուսաստանին զսպելու համար դաշինքը մտադիր է ընդլայնել ներկայությունը Սև ծովում՝ որպես պատասխան «Ղրիմում ռուսական ռազմական ներկայության ուժեղացմանը»։ Մանրամասները դեռ չեն բացահայտվում։

Սևծովյան առաջնահերթություններ

«ՆԱՏՕ-ի գլխավոր խնդիրն է պատրաստվել ԱՄՆ նախագահի փոփոխությանը։ Դաշինքում հույս ունեն, որ Բայդենը կնպաստի համախմբանը, ու Թրամփի օրոք առաջացած խնդիրները կվերանան։ Բայց դժվար թե ԱՄՆ նոր նախագահն ամբողջությամբ հրաժարվի իր նախորդի ժառանգությունից։ Հաստատ կշարունակի պնդել, որ դաշինքի բոլոր մասնակիցները պետք է իրենց ՀՆԱ-ի երկու տոկոսը տրամադրեն դաշինքի պաշտպանական բյուջեին», - կարծում է Միջազգային գործերով ռուսաստանյան խորհրդի գլխավոր տնօրեն Անդրեյ Կորտունովը։

Քաղաքագետը կարծում է, որ Բայդենի գալը չի փոխի ՆԱՏՕ-ի ու Ռուսաստանի լարված հարաբերությունները։ Սակայն հաշվի առնելով Մոսկվայի ներգրավվածությունը միջազգային խնդիրների լայն շրջանակում, դաշինքը չի կարող անտեսել երկխոսությունը թեկուզ զինվորականների մակարդակով։

ՆԱՏՕ-ի օրակարգում սևծովյան խնդիրների առկայությունը Կորտունովը բացատրում է Անդրկովկասում Ռուսաստանի աճող ազդեցությամբ։ «Պատերազմը Լեռնային Ղարաբաղում ու ռուս խաղաղապահներին մուտքը դաշինքի ուշադրությունից չեն վրիպել։ Դա մոտ է Սև ծովի գոտուն, որը ՆԱՏՕ-ի անդամները նաև իրենց շահերի գոտի են համարում։ Մոսկվայի ուժեղանալն այնտեղ նրանք որպես հնարավոր մարտահրավեր են ընկալում։ Այստեղից էլ Սև ծովի տարածաշրջանի կարևորության մասին հայտարարությունները»։

Սակայն փորձագետը վստահ է, որ Ռուսաստանը Սև ծովի ավազանում ՆԱՏՕ-ի համար ռիսկային միակ գործոնը չէ։

«Սև ծովի շրջանում նրանց ամրապնդվելու ծրագրերը կապված են ոչ այդքան Մոսկվայի, որքան Անկարայի հետ, - կարծում է նա, - Չնայած Թուրքիան դաշինքի անդամ է, դրա դիրքորոշումը մի շարք հարցերով տարբերվում է ընդհանուր կարծիքից։ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը տարաձայնություններ ունի Հունաստանի, Ֆրանսիայի, նույնիսկ Գերմանիայի ու ԱՄՆ-ի հետ։ Սակայն ՆԱՏՕ-ն ուզում է Թուրքիային դաշինք վերադարձնել։ Եվս մի նպատակ է՝ կրճատել Թուրքիայի ու Ռուսաստանի հետագա մերձեցումը»։

ՆԱՏՕ-ն մտահոգված է արցախյան էսկալացիայով ու կողմերին կոչ է անում դադարեցնել կրակը

ՆԱՏՕ-ում սևծովյան օրակարգը շարունակում է առաջ տանել նաև Ուկրաինան։ Փորձագետի կարծիքով՝ դաշինքի հետ հարաբերությունների գլխավոր թեման լինելու է Ռուսաստանի ռազմական ներկայությունը Ղրիմում։ «Թերակղզու վրա նոր օբյեկտների կառուցումը Կիևը ներկայացնում է որպես տրանսատլանտյան անվտանգության սպառնալիք։ Ուկրաինայի իշխանությունը շարունակելու է պնդել, որ Ղրիմում ռուսական մարտական համակարգերի տեղակայումը առանձնահատուկ ուշադրություն պահանջող խնդիր է»,  - չի բացառում Կորտունովը։

Հրաժեշտ տալ պատրանքներին

ՆԱՏՕ-ի ուշադրությունը Սև ծովի տարածաշրջանին կսատարի նաև Թբիլիսին, վստահ է Հասարակական գործերի վրացական համալսարանի պրոֆեսոր Տորնիկե Շարաշենիձեն։ Նա բացատրում է դա Հարավային Օսեթիայում ռուս զինվորականների ներկայությամբ։

«Վրաստանը վաղուց պատրանքներ չունի այն մասին, որ միջնաժամկետ հեռանկարում ՆԱՏՕ-ի անդամ կդառնա։ Այնուամենայնիվ փորձում է ընդլայնել համագործակցությունը դաշինքի հետ», - նշում է Շարաշենիձեն։

Նա խոստովանում է, որ պատերազմը Լեռնային Ղարաբաղում ուժեղացրել է Ռուսաստանի դիրքերը Անդրկովկասում։ Ու ավելացնում է․ «Հայաստանն ունի դաշնակից՝ Ռուսաստանը։ Ադրբեջանն ունի Թուրքիան։ Այդ պետությունների միջև փաստացի ռազմական դաշինք է ձևավորվել։ Վրաստանը նման դաշնակից չունի, մնում է հույսը դնել ՆԱՏՕ-ի վրա»։

Լսելի չէ ՆԱՏՕ-ի ձայնը, բավականաչափ լսելի չէ Եվրամիության ձայնը. Սարգսյանը` պատերազմի մասին

Չնայած հռետորաբանությանը՝ ո՛չ Վրաստանը, ո՛չ էլ, ընդհանուր առմամբ, Սև ծովի տարածաշրջանը, փորձագետի խոսքով, առաջնահերթ խնդիրներ չեն։ ՆԱՏՕ-ի անդամների համար հիմա ամենակարևոր խնդիրը Բայդենի հետ երկխոսություն հաստատելն է։ Ու եկող տարվա սկզբին նախատեսված գագաթնաժողովն առաջին փորձությունը կլինի։

55
թեգերը:
գագաթնաժողով, Ջո Բայդեն, Ռուսաստան, ՆԱՏՕ
Ըստ թեմայի
Rail Baltica. ինչպես է «մահանում» ՆԱՏՕ-ի և Եվրոպական միության փայփայած նախագիծը
Հայաստանը Վրաստանում կմասնակցի ՆԱՏՕ–ի Noble Partner 2020 զորավարժություններին
«Այնտեղ ամեն ինչ լուրջ է». ինչո՞ւ է ՆԱՏՕ-ն «պատերազմում» Ռուսաստանի սահմանների մոտ
Արգիշտի Մեխակյան

«Իմ քայլի» պատգամավորներից ևս մեկը հրաժարվեց մանդատից

226
(Թարմացված է 00:39 04.12.2020)
Պատգամավորական մանդատից հրաժարված իմ քայլականների թիվն ավելացավ ևս մեկով։

ԵՐԵՎԱՆ, 4 դեկտեմբերի – Sputnik. Ազգային ժողովի «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Արգիշտի Մեխակյանը վայր է դնում մանդատը։ Նա համարում է, որ այն, ինչ պատահեց Արցախի հետ, նախևառաջ իր անձնական և ընտանեկան ողբերգությունն է։

«Ինչպես յուրաքանչյուր հայ, ես նույնպես չեմ կարող հաշտվել այս իրողության հետ։ Ուստի գտնում եմ, որ հիմա երկիրն այս ճգնաժամից հնարավորինս արագ դուրս բերելու համար առավել քան երբևէ պետք է յուրաքանչյուրս ուժերի գերլարումով զբաղվի այն գործով, որտեղ իր ռեսուրսի օգտագործումը կլինի առավելագույնը։ Ստեղծված իրավիճակով պայմանավորված` մարտահրավերների լուծման համար պատգամավորական մանդատիս ռեսուրսը գնահատում եմ ոչ բավարար և մանդատս վայր դնելու վերաբերյալ որոշում եմ կայացրել»,– Facebook–ի իր էջում գրել է նա։

Մեխակյանը միաժամանակ հավաստիացրել է, որ իր բոլոր ջանքերն ու քայլերն ուղղված են լինելու ի շահ մեր հայրենիքի և մեր ժողովրդի՝ անկախ նրանից, թե որ ոլորտում գործունեություն կծավալի և որտեղ նպատակահարմար կհամարի:

«Այս դժվարին ժամանակահատվածում առկա մարտահրավերներին դիմակայելու և պատվով հաղթահարելու համար մեզ, առավել քան երբևէ, անհրաժեշտ են բացառիկ համախմբվածություն և հոգատարություն միմյանց նկատմամբ»,– նշել է նա։

Մեխակյանը գրառման վերջում ավելացրել է, որ աշխատանքային գործունեությունը կշարունակի Արմավիրում` որպես մարզպետի տեղակալ։

Նշենք, որ նա 2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ԱԺ պատգամավոր էր ընտրվել «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի թիվ 6 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով:

Հիշեցնենք` մանդատից հրաժարվելու որոշման մասին նոյեմբերի 16–ին հայտնել էին նաև «Իմ քայլի» պատգամավորներ Գայանե Աբրահամյանն ու Լուսինե Բադալյանը։ Վերջինս, սակայն, ավելի ուշ հայտարարեց, որ դեռ մանդատը վայր չի դնում, որովհետև անելիքներ կան։

Իսկ «Իմ քայլի» պատգամավոր Թագուհի Թովմասյանը հայտարարեց, որ դուրս է գալիս իշխող խմբակցությունից: 

ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Գոռ Գևորգյանն էլ դեկտեմբերի 1-ին հայտարարեց, որ դուրս է գալիս խմբակցությունից և ԱԺ–ում իր գործունեությունը կշարունակի որպես անկախ պատգամավոր։

226
թեգերը:
Պատգամավոր, «Իմ քայլը» խմբակցություն, Հայաստան
Ըստ թեմայի
«Իմ քայլի» պատգամավոր Վարազդատ Կարապետյանը հրաժարվել է մանդատից
Մեսրոպ Պապիկյանը դուրս է գալիս ՔՊ–ից, հրաժարվում ավագանու ու պատգամավորական մանդատներից
Եռակողմ համաձայնագիրը դատափետողները չեն ասում` առաջարկո՞ւմ են հրաժարվել դրանից. Փաշինյան