Բեյրութի Հայկազյան համալսարանի շենքը

«Հայաստան» հիմնադրամը $412 000 կփոխանցի Լիբանանի հայկական կրթօջախներին և լրատվամիջոցներին

60
(Թարմացված է 15:24 11.09.2020)
Հիմնադրամի հավաքագրված գումարից 310 000 դոլարը կբաշխվի Լիբանանում գործող ուսուցիչներին աշխատավարձ վճարելու նպատակով։

ԵՐԵՎԱՆ, 11 սեպտեմբերի - Sputnik. «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամը տեղեկացնում է, որ վերջին 9 ամիսների ընթացքում ավելի քան 600 000 դոլարի օգնություն են ցուցաբերել Լիբանանի հայ կրթօջախներին և լրատվամիջոցներին։ Հիմնադրամն ամփոփել է «Անհետաձգելի օգնություն լիբանանահայերին» դրամահավաք-արշավը` ներկայացնելով արդյունքները։

«Հիմնադրամը հավաքագրել էր շուրջ 312 000 դոլար։ Հանգանակությունը փոխանցելիս, դրամահավաք-արշավին միացավ նաև «Տաշիր» բարեգործական հիմնադրամը՝ նվիրաբերելով 100 000 դոլար։ Հավաքագրված գումարից 310 000 դոլարը կբաշխվի Լիբանանում գործող կրթական հաստատությունների ուսուցիչների 2020-2021 թթ․ ուսումնական տարվա 1-ին եռամսյակի աշխատավարձ վճարելու նպատակով»,–նշված է հաղորդագրության մեջ։

Իսկ ավելացված 100 000 դոլարը կհատկացվի կրթական ծրագրերի իրականացմանը։ Միևնույն ժամանակ, հավաքագրված գումարից 13 000 դոլար կտրամադրվի Լիբանանում գործող «Արարատ», «Զարթոնք», «Ազդակ», «Վանա Ձայն», «Ռադիո Սևան» լրատվամիջոցներին։

«Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի գործադիր տնօրեն Հայկակ Արշամյանն այժմ գտնվում է Բեյրութում՝ նվիրատվությունն անձամբ փոխանցելու առաքելությամբ։

Արշամյանը նաև հյուրընկալվել է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոս Արամ Վեհափառին։ Վեհափառը բարձր է գնահատել հիմնադրամի գործունեությունն ի նպաստ Հայաստանի և Սփյուռքի կայունության և հզորացման։

Ի աջակցություն Բեյրութի. Երևանում բացօթյա բարեգործական համերգ կկայանա

Հիշեցնենք` մոտ մեկ ամիս առաջ՝ օգոստոսի 4-ին Բեյրութի նավահանգստի շրջանում հզոր պայթյուն էր որոտացել ամոնիումի նիտրատի պատճառով։ Պայթյունի զոհ էին դարձել 190 մարդ, ավելի քան 6000–ը վնասվածքներ էին ստացել։ Մահացածների թվում 13 հայ կար։

Տուժել էին քաղաքի թե՛ քրիստոնեական, թե՛ մահմեդական թաղամասերը։ Պայթյունի ալիքը զգացվել էր անգամ Կիպրոսի արևելյան ափին։

Լիբանանահայ երկու բժիշկ ընտանյոք բնակություն են հաստատել Շուշիում

Լիբանանի մայրաքաղաքը ճանաչվել էր աղետի գոտի։ Պայթյունից հետո քաղաքում հակակառավարական ցույցեր սկսվեցին, որոնց արդյունքում Լիբանանի վարչապետ Հասան Դիաբը հայտարարեց իր կառավարության ամբողջ կազմի հրաժարականի մասին։

60
թեգերը:
դրամահավաք, Տաշիր, պայթյուն, Բեյրութ, Լիբանան
Ըստ թեմայի
Երևան տեղափոխվող լիբանանահայերի համար արտոնություն կսահմանվի
Լիբանանի մայրաքաղաքում դարձյալ հրդեհ է. նախկին պայթյունի վայրում անվադողեր, նավթ է այրվում
Լիբանանահայերի հոսքը շարունակվում է. ինչպե՞ս է Հայաստանն օգնելու նրանց
ՀՀ կառավարությունը լիբանանահայերին ընդունելու համար հատուկ փաթեթ է մշակում. Սինանյան
Իգնացիո Կասիսը

ԼՂ հարցին անդրադարձ կկատարվի Շվեյցարիայի և Ռուսաստանի նախագահների հանդիպման ժամանակ

5
(Թարմացված է 23:17 15.06.2021)
Ապրիլի 16-ին սպասվող երկու երկրների ղեկավարների հանդիպման ժամանակ Լեռնային Ղարաբաղի և Ուկրաինայի հարցերը նույնպես կշոշափվեն։

ԵՐԵՎԱՆ, 15 հունիսի - Sputnik. Շվեյցարիայի արտգործնախարար Իգնացիո Կասիսը հայտարարել է, որ ինքը և նախագահ Գի Պարմելանը Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ հանդիպման ժամանակ կքննարկեն Լեռնային Ղարաբաղի հարցը. տեղեկանում ենք ՌԻԱ Նովոստիից։

«Մենք կբարձրացնենք ինչպես ԼՂ հարցը, այնպես էլ Ուկրաինայի»,–ասել է Կասիսը։ Նա հավելել է, որ ԼՂ–ում հրադադարի ռեժիմը հաստատվել է Ռուսաստանի շնորհիվ։

Արդյունքը նախապես հայտնի է. ի՞նչ չի լինի Ժնևի գագաթնաժողովից հետո

Նշենք, որ Շվեյցարիայի և ՌԴ նախագահի հանդիպումը տեղի կունենա Ժնևում ապրիլի 16-ին։

5
թեգերը:
Շվեյցարիա, Ռուսաստան, Արցախ, Ղարաբաղյան հակամարտություն, Լեռնային Ղարաբաղ
թեմա:
Ղարաբաղյան հակամարտություն
Ըստ թեմայի
Պետք է Ռուսաստանին զուգահեռ զարգացնել հարաբերությունները նաև Արևմուտքի հետ. Գասպարյան
ԱԹՍ–ներ, տանկեր, ՀՕՊ և ոչ միայն. ռուս փորձագետը խոսել է հայկական բանակի կարիքների մասին
Ալիևից մենք վտանգ չունենք. պատերազմ անհնար է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև. Տեր-Պետրոսյան
Ջո Բայդեն ու Վլադիմիր Պուտին. արխիվային լուսանկար

Արդյունքը նախապես հայտնի է. ի՞նչ չի լինի Ժնևի գագաթնաժողովից հետո

24

Միջազգային հանրության ու փորձագետների ուշադրությունը գամված է Ռուսաստանի ու ԱՄՆ-ի առաջնորդներ Վլադիմիր Պուտինի ու Ջո Բայդենի առաջիկա բանակցություններին: Վերլուծաբանները կանխատեսում են, թե այդ հանդիպման արդյունքում ինչ փոփոխություններ կլինեն։ Մինչդեռ ՌԻԱ Նովոստիի հեղինակը մտորում է՝ ինչ պետք չէ ակնկալել այդ բանակցություններից։

Արդեն վաղը Ժնևում Վլադիմիր Պուտինը կհանդիպի ԱՄՆ հերթական նախագահի հետ։ Ջո Բայդենը ՌԴ նախագահի համար կդառնա Սպիտակ տան տերերից թվով հինգերորդ զրուցակիցը։ Երկու տասնամյակում Պուտինը տասնյակ հանդիպումներ է ունեցել ԱՄՆ նախագահների հետ (ամենից հաճախ նա գործ է ունեցել Ջորջ Բուշ-կրտսերի հետ), սակայն ԱՄՆ ղեկավարների յուրաքանչյուր փոփոխության հետ երկու երկրների հարաբերությունները միայն վատացել են: Այո, Բուշն ասում էր, որ տեսել է Վլադիմիր Պուտինի հոգին, իսկ Բայդենը ապամարդկայնացնում է Ռուսաստանի նախագահին. հոգին չեմ տեսնում, մարդասպանի եմ տեսնում, բայց Ռուսաստանի նկատմամբ վերաբերմունքը վատացել է՝ անկախ ամերիկյան նախագահների ազգանունների փոփոխությունից (Թրամփի կազուսը, որը պատրաստվում էր «Պուտինի հետ լեզու գտնել», միայն ընդգծեց դա)։ Պատճառն այն է, որ փլուզման եզրին հայտնված Ռուսաստանը վերականգնվել է, իսկ ուժեղ ու անկախ տերությունը, որը վերջին երեք դարերի ընթացքում լրջագույն կերպով ազդել է համաշխարհային գործերի վրա, պետք չէ նրանց, ովքեր իրենց գլոբալ աշխարհակարգի ճարտարապետներ և շինարարներ են համարում։

Առավել ևս այն պայմաններում, երբ ինքնանշանակ ճարտարապետի իրավասությունն ու լիազորությունները ավելի ու ավելի հաճախ կասկածի տակ են առվում, ընդ որում՝ ոչ միայն աշխարհում, այլև հենց տանը։ Իսկ ճարտարապետը որպես իր հեղինակության պահպանման միջոցներից մեկը ընտրել է հակառակորդի դիվականացումը, խոսքը Ռուսաստանի և անձամբ Պուտինի մասին է։ 2013-ից հետո (Սնոուդենի փախուստն ու Սիրիային հարվածելուց ամերիկացիների հրաժարվելը) Արևմուտքում Պուտինին դարձրին գլխավոր համաշխարհային չարագործ՝ Ուկրաինան ու Սկրիպալները, կիբեռգրոհներն ու Նավալնին միայն «ժողովրդավարության գլխավոր սպառնալիքի» կերպարն ամբողջականացնելու նոր գծեր էին։

Պուտինն ասել է՝ որոնք են Բայդենի հետ հանդիպման գլխավոր նպատակները

Թրամփի «ռուսական կապերի» ու «ամերիկյան ընտրություններին միջամտելու» հետ կապված ֆանտասմագորիկ պատմությունը լավագույնս ցույց է տալիս ամերիկյան իսթեբլիշմենթի՝ իր և աշխարհի, Ռուսաստանի և Պուտինի մասին պատկերացումների ոչ ադեկվատ լինելը։ Այս պայմաններում ի՞նչ կարող է տալ վերևներում կայանալիք հանդիպումը։

Երկխոսություն հանուն երկխոսության. այո, դա արդեն քիչ չէ, հատկապես այն պայմաններում,երբ երկու երկրների հարաբերություններն ապամոնտաժվել են մինչև 80-ականների սկզբի, այսինքն՝ սառը պատերազմի վերջին սառնամանիքների մակարդակը։ Պարզ շփման պակասը, այսինքն՝ խոսակցությունների ու բանակցությունների պակասն իսկապես կա, և երկխոսության վերսկսումը կարելի է միայն ողջունել։ Այո, դա կլինի շատ ծանր ու ոչ արդյունավետ երկխոսություն: Բայց, ինչպես ասում են, չեղածից լավ է։

Ե՛վ Կրեմլը, և՛ Սպիտակ տունը բազմիցս ընդգծել են, որ Ժնևի գագաթնաժողովի հետ կապված ոչ մի պատրանք ու հույս չունեն, և դա ճիշտ է: Թեև ինքնըստինքյան նման նվազեցված ակնկալիքներն ակամայից նպաստում են, որ հետո նույնիսկ շատ համեստ արդյունքները որպես հաջողություն ներկայացվեն։ Բայց այստեղ արդեն խոսքն առաջին հերթին ամերիկյան ներքաղաքական իրավիճակի առանձնահատկությունների մասին է։

ԱՄՆ-ում վերջին տարիներին հանուն ներքաղաքական պայքարի չափազանց շատ բան է կառուցվել Ռուսաստանի ու Պուտինի շուրջ, ու այժմ Բայդենի վարչակազմին պարզապես ձեռնտու կլինի Ժնևի գագաթնաժողովի արդյունքները որպես իր հաջողությունը ներկայացնել: Ընդ որում՝ բանակցությունների իրական բովանդակությունն ու արդյունքը ոչ մի նշանակություն չեն ունենա, միևնույն է, դրանք գաղտնի կմնան, այնպես որ ամերիկյան վարչակազմը կկարողանա դրանք իր օգտին մեկնաբանել:

Հասկանալի է, որ բացառապես ներքին լսարանի համար՝ Թրամփի ծաղրին դիմակայելու համար, որը բաց չի թողնի «քնկոտ Ջոյի» թուլությունն ու ոչ ադեկվատությունը (նույնպես իրականության հետ որևէ կապ չունեցող) ծաղրելու հնարավորությունը։

Ուստի կարևոր է ոչ թե այն, ինչ իրականում կարող է տալ Ժնևյան գագաթաժողովը, այլ այն, ինչ հաստատ չի լինի։ Իսկ ի՞նչ չի լինի Ժնևում:

Երկու երկրների հարաբերություններում սկզբունքային փոփոխությունների հույս չի լինի, քանի որ և՛ օբյեկտիվ, և՛ աճող աշխարհաքաղաքական հակասությունները, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի ներքաղաքական ճգնաժամը (որի ընթացքում չափազանց շատ բան էր կապված Ռուսաստանի հետ) բացառում են որևէ նկատելի տաքացումը։ Հիմա հույս չկա ու Ժնևից հետո չի հայտնվի։ Դեսպանների վերադարձն ու դիվանագիտական առաքելությունների աշխատանքի որոշ սահմանափակումների վերացումը երկկողմ հարաբերություններում միակ դրական փոփոխությունն է, որը կարելի է ակնկալել գագաթնաժողովից:

Չկան պատրանքներ հակառակորդի ռազմավարական գծի փոփոխության վերաբերյալ. Ռուսաստանը հաստատ դրանք չունի, իսկ ԱՄՆ-ն ավելի շուտ ձևացնում է, քան իրապես հավատում է իր ունակությանը նույնիսկ ոչ թե փոխել, այլ էապես շտկել Մոսկվայի կուրսը։ Հատկապես Մոսկվա-Վաշինգտոն-Պեկին եռանկյունում ուժերի հավասարակշռության առումով։ Առավել ևս, որ այստեղ ԱՄՆ-ն մոլագար համառությամբ շարունակում է կրակել սեփական ոտքին՝ փորձելով «դեմոկրատների միասնական ճակատ» կառուցել Ռուսաստանի և Չինաստանի դեմ։

Բայդենը վերափոխվում է «Պուտինի ցրիչի», կամ մինչև չգա հետինը, չի հիշվի առաջինը

Նույն կերպ չկան պատրանքներ նաև Ուկրաինայի համար ճակատամարտի վերաբերյալ․ այստեղ փոխզիջման հնարավորությունները պարզապես բացակայում են: Գլոբալիստական տրամադրված ամերիկյան էլիտան մինչև վերջ կօգտագործի ուկրաինական գործոնը Ռուսաստանի վրա ճնշում գործադրելու, Ռուսաստանին զսպելու համար, այսինքն՝ կփորձի շանտաժի ենթարկել և սպառնալ ՌԴ-ին՝ ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի անդամակցմամբ և պատմական ռուսական տարածքների աշխարհաքաղաքական պատկանելության փոփոխությամբ։

Ուկրաինայի իրական ատլանտացման անհնարինության ըմբռնումը Վաշինգտոնի եռանդի վրա չի ազդում, այլ ավելի ռիսկային է դարձնում ամերիկյան խաղը։ Այն, որ ինչ-որ պահի դա կարող է հանգեցնել ուկրաինական պետականության վերացմանը, ամերիկացիներին այնքան էլ չի մտահոգում։ Նախ նրանք այնքան էլ չեն հավատում նման բաներին, իսկ երկրորդը՝ Ռուսաստանի դեմ ուկրաինական խաղաքարտը խաղարկելուց մարտավարական օգուտը նրանց համար խամրեցնում է հնարավոր ռազմավարական կորուստները։

Եվ ամենակարևորը, որ չի լինի Ժնևում։ Վստահություն չի լինի, իսկ առանց դրա ընդհանրապես անհնար է որևէ պայմանավորվածության հասնել։ Ընդ որում՝ երկու կողմից էլ վստահություն չկա, այսինքն՝ դա շատ ուժեղ փոխադարձ զգացում է։ Հակասությունները մի շարք հարցերի շուրջ սկզբունքային բնույթ են կրում և պայմանավորված են ծնվող աշխարհակարգում Ռուսաստանի և ԱՄՆ-ի տեղի մասին միանգամայն տարբեր պատկերացումներով։

Առանց վստահության, պատրանքների ու հույսերի անհնա՞ր է հարաբերություններ կառուցել։ Իսկ ինչո՞ւ, հենց նման պայմաններում է նոր աշխարհ ծնվում: Բայդենի նկատմամբ Պուտինի առավելությունն այն է, որ նա աշխատում է այդ ուղղությամբ՝ ռազմավարական շեշտը դնելով ապագայի արդեն նշմարվող ուրվագծերի վրա, իսկ քնկոտ Ջոն փորձում է երկարացնել հեռացող աշխարհակարգի կյանքը։

24
թեգերը:
Ժնև, Վլադիմիր Պուտին, Ջո Բայդեն
Ըստ թեմայի
Էրդողանը մտադիր է լարված հարաբերությունների պատճառի մասին հարցնել Բայդենին
Բայդենն ասել է, թե Պուտինի հետ ինչ թեմա է քննարկելու ժնևյան գագաթնաժողովում
Պուտինի և Բայդենի բանակցությունները կկայանան Ժնևի Լա Գրանժ առանձնատանը
Очередное прямое включение Микаэла Минасяна в Facebook

Ինչո՞ւ Փաշինյանը չի կանգնեցրել պատերազմը. Մինասյանը գաղտնի փաստաթուղթ է հրապարակել

47
(Թարմացված է 23:37 15.06.2021)
Միքայել Մինասյանը հրապարակել է Գերմանիայի կանցլերի օգնականի հաշվետվությունը, որտեղ Պուտին-Մերկել հեռախոսազրույցից հատվածաբար մանրամասներ են ներկայացված։

ԵՐԵՎԱՆ, 15 հունիսի - Sputnik. Սուրբ Աթոռում ՀՀ նախկին դեսպան, ՀՀ երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանի փեսա Միքայել Մինասյանը հերթական գաղտնի փաստաթուղթն է հրապարակել Telegram-ի իր ալիքում։

Ըստ Մինասյանի` հրապարկված փաստաթուղթը հատվածներ է պարունակում 2020-ի դեկտեմբերի 7-ին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի և Գերմանիայի կանցլեր Անգելա Մերկելի հեռախոսազրույցից։

Մինասյանի խոսքով` փաստաթուղթը Մերկելի օգնական Մաթիաս Լյութենբերգի հաշվետվությունն է, որտեղ վերջինս ասում է, որ Մերկելի հետ հեռախոսազրույցում Պուտինն իր զարմանքն է հայտնել ՀՀ վարչապետի պաշտոնակատար Փաշինյանի պահվածքի առնչությամբ։ Մասնավորապես, Պուտինը զարմացել է, թե ինչու հայկական կողմը՝ հանձին վարչապետ Փաշինյանի, չէր համաձայնում հաշտության փաստաթղթի ստորագրմանը հոկտեմբերի 10-ին` ԱԳ նախարարների մակարդակով պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո։

«Բացի այդ, արյունահեղությունը դադարեցնելու համար եղել են այլ հնարավորություններ, որից ևս հայկական կողմը չի օգտվել»,–գրված է Մինասյանի հրապարակած փաստաթղթում։

Միքայել Մինասյանն ինքն էլ նշում է` այսօր մեծ հարց պետք է հնչեցնել, թե ինչո՞ւ ժամանակին Փաշինյանը հաշտության պայմանագիր չի կնքել և չի կանգնեցրել պատերազմը։

Հիշեցնենք` 2020թ.–ի նոյեմբերի 9-ին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը և Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը համատեղ հայտարարություն ընդունեցին ռազմական գործողությունների դադարեցման վերաբերյալ։

Եռակողմ հայտարարության մեջ մասնավորապես նշվում է, որ մինչև նոյեմբերի 15-ը Ադրբեջանին է վերադարձնում Քելբաջարը (ավելի ուշ այդ ժամկետը 10 օրով երկարաձգվեց-խմբ.), մինչև նոյեմբերի 20-ը՝ Աղդամի շրջանը, մինչև դեկտեմբերի 1-ը՝ Լաչինի շրջանը` թողնելով միջանցք 5 կմ լայնությամբ, որը ապահովելու է Հայաստանի կապը, սակայն չի շոշափելու Շուշին։

Հայաստանն ապահովում է տրանսպորտային կապ Ադրբեջանի արևմտյան շրջանների և Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության միջև։

Ինչ տվեց Արցախի վերաբերյալ եռակողմ հայտարարությունը․ քարտեզ

Շփման գծի երկայնքով Լեռնային Ղարաբաղում և Լաչինի միջանցքում հաստատվում են ռուսական խաղաղապահ ուժեր, որոնք մնում են հինգ տարի ժամանակով` ավտոմատ երկարացման հնարավորությամբ, եթե հաջորդ հինգ տարվա համար կողմերը ժամկետի լրանալուց վեց ամիս առաջ չեն հայտարարում այս դրույթի կիրառությունը դադարեցնելու մասին։

Նշվում է նաև, որ ներքին տեղահանվածները և փախստականները վերադառնում են ԼՂ և հարակից շրջաններ, իրականացվում է ռազմագերիների փոխանակություն և մյուս պահվող անձանց փոխանակություն, ապաարգելափակվում են բոլոր տնտեսական և տրանսպորտային կապերը տարածաշրջանում։

47
թեգերը:
փաստաթուղթ, Անգելա Մերկել, Վլադիմիր Պուտին, Արցախյան պատերազմ, Նիկոլ Փաշինյան, Հայաստան, Միքայել Մինասյան