Վլադիմիր Պուտինը Իսրայելում կազմակերպված համաժողովում

Ռուսատյացություն և հակասեմիտիզմ. ում և ինչու է խանգարում Հոլոքոստի մասին հիշողությունը

121
(Թարմացված է 21:20 24.01.2020)
Հունվարի 27-ը Հոլոքոստի զոհերի հիշատակի օրն է, որը սահմանվել է 2005 թվականին ՄԱԿ–ի Գլխավոր վեհաժողովի բանաձևով։

Համակարգային վերլուծության և կանխատեսման կենտրոնի նախագահ Ռոստիսլավ Իշչենկոն` Sputnik-ի համար

Հոլոքոստին նվիրված որոշ միջոցառումներ արդեն անցկացվել են Իսրայելում, օրինակ` «Պահպանում ենք Հոլոքոստի զոհերի հիշատակը, պայքարում ենք հակասեմիտիզմի դեմ» միջազգային համաժողովը։ Զարմանալի չէ, որ այդ միջոցառումներին չեն մասնակցել Լեհաստանի և Մերձբալթյան երկրների նախագահները, իսկ Ուկրաինայի նախագահ Զելենսկին մեկնել է Իսրայել, բայց համաշխարհային համաժողովին ներկա չի եղել։ Եվ հարցն ամենևին էլ այս երկրներին բնորոշ հակասեմիտիզմը չէ։

Լեհաստանի և Մերձբալթյան երկրների համերաշխ մոտեցումը, ինչպես նաև Ուկրաինայի դիրքորոշումը նախևառաջ բացատրվում են պատմության նկատմամբ վերաբերմունքով։ Այդ բոլոր պետությունները ռուսատյաց են և փորձում են հիտլերյան Գերմանիայի ջախջախումը ներկայացնել այնպես, իբր մի օկուպացիան փոխարինվել է մյուսով` գերմանականը` խորհրդայինով։ «Երկու տոտալիտար ռեժիմների դեմ» «երկու ճակատով պատերազմի» դրույթը միավորում է Վարշավային ու Վիլնյուսին, Ռիգային ու Տալլինին, ինչպես նաև նրանց միացած Կիևին։

Իհարկե, կարելի է հարցնել` իսկ ի՞նչ կապ ունի Հոլոքոստը` հրեաների զանգվածային կոտորածը, որը կազմակերպել են հիտլերականներն ու նրանց աջակիցները։ Ի՞նչ կապ ունեն նրանք պատերազմին մասնակցած ժողովուրդների պատմական հիշողության հետ։

Հոլոքոստը թույլ չի տալիս վերաշարադրել պատմությունը

Հարկ է նշել, որ ինչպես «խորհրդային օկուպացիայի» մասին առասպելական հիշողությունն է միավորում ծայրահեղական–ազգայնական գաղափարախոսություն քարոզող լեհ, մերձբալթյան և ուկրաինացի ռուսատյացներին, այնպես էլ Հոլոքոստն է միավորում պատերազմի մասին իրական հիշողությունը հարգող մարդկանց ու պետություններին։

Հրեաներին սպանում էին անկախ այն հանգամանքից` հիտլերյան կոալիցիայի կամ Միավորված ազգերի երկրների քաղաքացիներ էին, թե ոչ, ծառայել են բանակում, թե ոչ։ Նրանց սպանում էին անկախ սեռից ու տարիքից, իսկ քանի որ հրեաներն ապրում էին ամբողջ Եվրոպայում, ապա նրանց սպանում էին ամենուր։ Յուրաքանչյուր երկրում, որտեղ գեթ մի քանի օրով նացիստական իշխանություն էր սահմանվում, հրեաներ էին մահանում։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի առանձին իրադարձությունների մեկնաբանություններն ամեն երկրում տարբեր են (օրինակ` անգլիացիների համար Դյունկերկի տարհանումն ավելի կարևոր է, քան Ստալինգրադի ճակատամարտը), իսկ Հոլոքոստի հանդեպ վերաբերմունքը նույնն է բոլորի մոտ։ Այն չի տարբերվում նույնիսկ պատերազմում հաղթածների և պարտվածների մոտ։ Այդ ողբերգությունը թույլ չի տալիս, որ ցանկացողները վերջնականապես վերաշարադրեն պատմությունը։

Պուտինի ասածից հետո ՌԴ դեսպանին կանչել են Լեհաստանի ԱԳՆ

Սակայն Մերձբալթյան երկրներում, Վարշավայում և Կիևում իշխող ռեժիմներն իրենց պատմական արմատները կապում են Լեհաստանի ու Մերձբալթիկայի նախապատերազմական իշխանությունների, ինչպես նաև ուկրաինական բանդերականների հետ։ Բոլոր այդ ռեժիմները համագործակցել են Հիտլերի հետ և տառապում են ռուսատյացությամբ, բոլորն առաջ են մղում «խորհրդային օկուպացիայի» գաղափարը, բոլորը (ոմանք` պաշտոնական, ոմանք` կիսապաշտոնական) կարծում են, որ Ռուսաստանը, չգիտես ինչու, պետք է նրանց վճարի այդ «օկուպացիայի» համար։

Պատերազմի մասին հիշողությունը խարխլում է այդ ռեժիմների գաղափարական հիմքը։ Հատկապես Հոլոքոստի մասին հիշողությունը։ Կարելի է երկար խոսել խորհրդային և գերմանական տոտալիտարիզմի տարբերությունների բացակայության մասին, բայց այնքան ժամանակ, քանի դեռ Հոլոքոստին դեմ չես առել։ Այդ նացիստներն են ոչնչացրել հրեաներին, իսկ ԽՍՀՄ–ը նրանց փրկել է։

Անցյալի մոռացումը ողբերգությունների է հանգեցնում ապագայում

Հոլոքոստի պատմությամբ հետաքրքրված ցանկացած մարդ գրեթե անմիջապես կընկղմվի նացիստական համակենտրոնացման ճամբարների պատմության մեջ և հեշտությամբ կպարզի, որ պատերազմի ավարտին հրեաները փոքրամասնություն էին այդ ճամբարներում (նրանց մեծամասնությունն անմիջապես էր ոչնչացվում)։

Բարեխիղճ հետազոտողը, եթե ուսումնասիրությունը սկսում է Հոլոքոստից, շատ արագ եզրահանգում է, որ նացիստական ռեժիմը ոչ միայն հակահրեական էր, այլ հակամարդկային։ Եվ ի հայտ է գալիս է ԽՍՀՄ–ի հասցեին հնչող մեղադրանքների ոչ կոռեկտ լինելու գիտակցումը, քանի որ հենց Խորհրդային Միությունն է Եվրոպայի ժողովուրդներին փրկել շագանակագույն ժանտախտից։ Ազատագրողն ու փրկիչը օկուպանտ լինել չի կարող։ Նա չի կարող մարդասպանի հետ նույն հարթության վրա դրվել։

Հենց այդ պատճառով է, որ նրանք, ովքեր չեն ցանկանում ընդունել ԽՍՀՄ–ի դերը նացիզմի դեմ հաղթանակում, մշտապես փորձելու են ստվերել նաև Հոլոքոստի մասին հիշողությունը։ Սա նացիզմի ամենաճչացող և ամենաակնհայտ հանցագործություններից մեկն է, և այստեղ ակնհայտ է նաև հաղթողի ՝ որպես փրկչի դերը։

«Մի փաստ եմ բացահայտել, որն ինձ ցնցել է». Պուտինը` Լենինգրադի շրջափակման մասին

Պատմական ամնեզիան, ռուսատյացությունն ու հակասեմիտիզմը ձեռք ձեռքի են տվել ու ներդաշնակորեն լրացնում են մեկը մյուսին։

Եվ տրամաբանական է, որ Վլադիմիր Պուտինն առաջարկել է ՄԱԿ–ի Անվտանգության խորհրդի անդամ հինգ երկրների առաջնորդների հանդիպումն անցկացնել հենց Իսրայելում և քննարկել համաշխարհային անվտանգության խնդիրները։ «Անցյալը մոռացության մատնելը, սպառնալիքների դեմ պառակտվածությանը կարող են սարսափելի հետևանքների հանգեցնել։ Մենք պետք է ոչ միայն այդ մասին ասելու քաջություն ունենանք, այլև անենք ամեն ինչ` աշխարհը պաշտպանելու և խաղաղություն հաստատելու համար», – ընդգծել է ՌԴ նախագահը։

«Քիմհարձակման» հետքերով. Ռուսաստանի գործողություննե՞րն են ապակառուցողական, թե՞ ԱՄՆ–ի

121
Ըստ թեմայի
ՆԱՏՕ–ն պատրաստվում է լայնածավալ հակամարտության. Ռուսաստանի գլխավոր շտաբ
Եթե ժամանակացույցը թույլ տա, Թրամփը մայիսի 9–ին կլինի Ռուսաստանում. Լավրով
Եվրամիությունը Ռուսաստանի հետ հարաբերություններում պատրաստ չէ իրավահավասարության. Լավրով
Կաննի կիոնփառատոն

Հայ ռեժիսորի ֆիլմը ներկայացված է Կաննի փառատոնին

56
(Թարմացված է 00:04 04.06.2020)
Կաննի միջազգային 73-րդ կինոփառատոնն արդեն հայտարարել է այս տարվա իր ծրագիրը։

ԵՐԵՎԱՆ, 3 հունիսի – Sputnik. Կաննի միջազգային 73-րդ կինոփառատոնին այս տարի ներկայացված կլինի նաև հայ ռեժիսոր Նորա Մարտիրոսյանի «Եթե քամին վրա հասնի» ֆիլմը։ Տեղեկությունը Facebook–ի իր էջում հայտնել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի ծրագրերի տնօրեն Կարեն Ավետիսյանը։

Փառատոնի արտ-տնօրեն Թիերի Ֆրեմոն ու նախագահ Պիեր Լեսկյուրը հայտարարել են՝ ինչ ֆիլմեր են ընտրել Կաննի 73-րդ կինոփառատոնի համար։

The First Features ծրագրին մասնակցում է հայ ռեժիսոր Նորա Մարտիրոսյանի Si Le Vent Tombe (Should the wind fall) «Եթե քամին վրա հասնի» ֆիլմը, որը Բելգիայի, Ֆրանսիայի ու Հայաստանի համատեղ արտադրությունն է։

Գեղեցկության և շքեղության վերջին ակորդը Կաննում. կինոփառատոնի վերջին լուսանկարները

Սյուժեի համաձայն՝ միջազգային աուդիտոր Ալենն Արցախ է գալիս՝ ինքնահռչակ  հանրապետության օդանավակայանը գնահատելու համար, որպեսզի այն բացվի։ Էդգարը` տեղացի տղան, թափառում է օդանավակայանում ու տարօրինակ գործով է զբաղվում։ Վերջիվերջո տղամարդն ու տղան հանդիպում են։

Հիշեցնենք՝ Կաննի փառատոնը նախատեսված էր մայիսին, ինչպես ամեն տարի, սակայն համավարակի պատճառով փառատոնը չի կայանա, բայց կազմկոմիտեն որոշել է հայտարարել ընտրված ֆիլմերը։

56
թեգերը:
ֆիլմ, Արցախ, ռեժիսոր, հայ, Կաննի կինոփառատոն
Ըստ թեմայի
Սա տեսնել է պետք. Կանն եկած աստղերի զարդերն ու հանդերձանքը. լուսանկարներ
Հայտնի են Կաննի 72-րդ միջազգային կինոփառատոնի դափնեկիրները. լուսանկարներ
Դեկամերոն-2020 կամ կարանտինի կաննոնների պահպանման հայկական ձևն ու մեղավորները

Մենք բոլորս Ջորջ Ֆլոյդ ենք․ԱՄՆ-ի բողոքի ակցիաները տարածվել են աշխարհով մեկ

35
Աշխարհը դեռ չէր լուծել կորոնավիրուսի խնդիրը, երբ նոր «համավարակ» եկավ՝ բողոքի համավարակը։ Ռասիզմի և ոստիկանական կամայականությունների դեմ բողոքի ակցիաներ են տեղի ունենում բազմաթիվ երկրներում։

Աֆրոամերիկացի Ջորջ Ֆլոյդի՝ ձերբակալության ժամանակ գրանցված մահվան պատճառով սկզբում բողոքի ցույցեր ծավալվեցին Մինեապոլիսում, որտեղ էլ տեղի էր ունեցել միջադեպը։ Շատ արագ դրանք տարածվեցին ամբողջ ԱՄՆ—ում և դուրս եկան երկրի սահմաններից։

Հարյուրավոր մարդիկ «Չեմ կարողանում շնչել» և «Չկա արդարություն՝ չկա խաղաղություն» պաստառներով փողոց են դուրս եկել Նիդեռլանդներում, Իսպանիայում, Արգենտինայում, Մեծ Բրիտանիայում և Գերմանիայում։ Հունաստանում ցուցարարները ԱՄՆ հյուպատոսարանի առջև այրել են Ամերիկայի դրոշը։ Անկարգություններով են ավարտվել բողոքի ցույցերը Կանադայում և Ֆրանսիայում, որտեղ ոստիկանությունը ցուցարարներին ցրելու համար ստիպված է եղել արցունքաբեր գազ կիրառել։ Դեպքի վայրի կադրերը՝ մեր տեսանյութում։

Բուն ԱՄՆ-ում ևս բողոքի ակցիաները չեն դադարում։ Զինվորականները սկսել են պարեկային ծառայություն իրականացնել Վաշինգտոնի փողոցներում, իսկ ոստիկանությունը սկսել է կոշտ միջոցներ կիրառել։ Բայց անկարգությունների մասնակիցներին դա չի կանգնեցնում։

«Հազիվ թե դատարանն իրեն լավ դրսևորի»․ Սիմոնյանը՝ ԱՄՆ-ում լրագրողների վրա հարձակման մասին

Հրկիզումները, կողոպուտն ու ոստիկանության հետ բախումները ԱՄՆ-ի շատ քաղաքներում արդեն սովորական բան են դարձել։

35
թեգերը:
Ոստիկանություն, Սպանություն, սևամորթ, Բողոքի ակցիա, աշխարհ, ԱՄՆ
Ըստ թեմայի
Կորոնավիրուսն ու ռուսական հետքը. ո՞ւմ են ձեռնտու ամերիկյան խռովությունները
Մխիթարյանը միացել է Ջորջ Ֆլոյդին նվիրված նախաձեռնությանը. լուսանկար
Ամերիկան պետք է ընտրություն անի ռասիզմի և անարխիայի միջև