Սիմոն Մարտիրոսյան

Ծանրորդ Սիմոն Մարտիրոսյանը վնասվածք է ստացել Քարվաճառում՝ խաչքարերը դուրս բերելիս

4897
(Թարմացված է 19:56 11.04.2021)
Երբ մարզիկները պատրաստվում էին հերթական առաջնությանը, Սիմոնը կամավորական աշխատանքներ էր կատարում Արցախում։

ԵՐԵՎԱՆ, 11 ապրիլի – Sputnik․ Աշխարհի և Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն, օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր Սիմոն Մարտիրոսյանը Մոսկվայում ընթացող Եվրոպայի առաջնությունում ապրիլի 10-ին հրում վարժությունում զրո ստացավ ու դուրս մնաց երկամարտի պայքարից։ Նրան հաջողվեց փոքր ոսկե մեդալ նվաճել պոկում վարժությունում։

Երեկվանից համացանցում ակտիվորեն քննարկվում է, թե ինչպես 109 կգ քաշային կարգում հաղթողի հիմնական հավակնորդը երեք անգամ չկարողացավ բարձրացնել 227 կգ կշռող ծանրաձողը։ Դա այն դեպքում, երբ համաշխարհային բոլոր ռեկորդները այս քաշային կարգում պատկանում են աշխարհի և Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն, օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր հայ ծանրորդին։

Ծանրաձողը չբարձրացնելուց հետո Սիմոն Մարտիրոսյանն ասաց․ «Ոտքերս չէին պահում»։

Պարզվում է՝ Սիմոնի անհաջողության պատճառը վնասվածքն էր, որը նա ստացել էր դեռ ամիսներ առաջ՝ Քարվաճառում, երբ օգնում էր փրկել հայկական խաչքարերը։ Ծանրորդի հետ տեղի ունեցած մասին Facebook-ի իր էջում պատմել է արշավական Աշոտ Թոփուզյանը։

«Երբ բոլոր մարզիկները մարզվում ու պատրաստվում էին հերթական առաջնությանը, Սիմոնը կամավորական աշխատանքներ էր կատարում, երբ մի օր էր մնացել մերոնց Քարվաճառից դուրս գալու, չգիտես ինչի ձգձգվում էր էդ տարածքներից արժեքավոր խաչքարերի դուրս բերումը, արագ խումբ կազմվեց ու առաջիններից հենց ինքն էր՝ Սիմոնը, ու եթե ինքը չլիներ... Էնտեղ գտնվողները գիտեն՝ ինչ կլիներ, ու հենց էստեղ էլ եղավ վնասվածք...»,- գրում է Թոփուզյանը։

Ծանրամարտի տղամարդկանց Հայաստանի առաջնության չեմպիոնները հայտնի են

Թոփուզյանը նշում է՝ Սիմոն Մարտիրոսյանն այն մարզիկն է, «ում հետ մրցելուց վախենում են ու գիտեն, որ ընդամենը իրենից հետո կարող են արդյունքի հասնել...»։ Նա վստահ է՝ Սիմոնն այն ծանրորդն է, որը շուտով Օլիմպիական ոսկի է մեզ բերելու։

Թոփուզյանն իր էջում նաև մի քանի լուսանկարներ է հրապարակել, որոնցում Սիմոնը զինվորական համազգեստով է՝ հայրենիքի պաշտպանության դիրքերում։

4897
թեգերը:
Քարվաճառ, ծանրամարտ, Սիմոն Մարտիրոսյան
Ըստ թեմայի
Սամվել Գասպարյանը դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն, Արսեն Մարտիրոսյանը` փոխչեմպիոն
Սիմոն Մարտիրոսյանը փոքր ոսկե մեդալ նվաճեց, բայց երկամարտում ձախողվեց
Տաթև Հակոբյանին մեդալ նվաճել չհաջողվեց
Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար

«Գողական ճշտից» անդին. Հայաստանի դատապարտյալները մասնակցում են միջազգային առցանց մրցաշարի

43
Նման մրցաշարերն առաջին անգամ չեն անցկացվում, ու դրանց նպատակն է բանտարկյալներին իրենց այլ մարդ զգալու հնարավորություն տալ, նրանց մեջ նորմալ կյանքով ապրելու ցանկություն սերմանել:

ԵՐԵՎԱՆ, մայիսի 11-Sputnik, Արամ Գարեգինյան. Ճակատամարտը պետք է միայն խաղատախտակի վրա լինի. այս խոսքերը կարող են դառնալ ՖԻԴԵ-ի հովանու ներքո անցկացվող բանտարկյալների միջազգային առցանց մրցաշարի կարգախոսը:

Открытие международного онлайн-турнира по шахматам для заключенных
© Sputnik / Asatur Yesayants
Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար

Երկու տարի առաջ շախմատի մրցաշարն անցկացվել է Արմավիրի բանտում։ Նույն՝ 2019-ին շախմատիստ բանտարկյալներից կազմվեց հավաքական, որը միջազգային մրցաշարում (կրկին առցանց) 4-րդ տեղը զբաղեցրեց։ Այս անգամ Հայաստանի հավաքականը կխաղա 2018 թվականի մրցաշարի հաղթողներ Իսպանիայի, ԱՄՆ-ի ու Ռուսաստանի թիմերի հետ:

Участник международного шахматного онлайн-турнира для заключенных
© Sputnik / Asatur Yesayants
Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար

Խաղի կազմակերպման մեջ ամեն ինչ այնպես է, ինչպես սովորական շախմատային մրցաշարերում՝ հինգ խաղացող, չորս խաղատախտակ։ Մարզիչը որոշում է՝ ում որ խաղատախտակի առաջ նստեցնի։ Շախմատիստների հետ աշխատում է գրոսմայստեր Գևորգ Հարությունյանը, նա սովորեցրել է խաղի ընդհանուր ռազմավարությունն ու ցույց է տվել դեբյուտային նախապատրաստության հիմունքները։ Յուրաքանչյուր հանդիպում տևում է 10 րոպե։

Участники международного шахматного онлайн-турнира для заключенных
© Sputnik / Asatur Yesayants
Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար

Այս հոդվածը գրելու պահին հայ շախմատիստները ոչ-ոքի ավարտեցին իսպանացիների հետ հանդիպումը (2:2):

Հաճախ կրկնվող «կարևորը ոչ թե հաղթանակն է, այլ մասնակցությունը» արտահայտությունն այստեղ շատ տեղին է։ Որքան ավելի քիչ «գողական» զբաղմունք լինի, այնքան ավելի շատ բանտարկյալն իրեն ոչ թե «գող», այլ մարդ կզգա։ Համենայնդեպս, հենց դա է մրցաշարի կազմակերպիչների նպատակը։

Пожилые люди играют в шахматы на одной из улиц Еревана
© Sputnik / Aram Gareginyan
Տարեց մարդիկ շախմատ են խաղում Երևանի փողոցներից մեկում։

Շախմատի աշխարհի նախկին չեմպիոն Անատոլի Կարպովը, որը տարիներ առաջ դարձել էր նման մրցաշարերի առաջին կազմակերպիչներից մեկը, իր հարցազրույցում նշել է. «Շախմատը ևս մեկ թել է, որը կապում է մարդուն աշխարհի հետ: Մարդը ժամկետը նստել է, տուն է վերադարձել, աշխատանք չկա, իսկ ծանոթների ու ընկերների շրջանակը նույն «գողականներն» են։ Մինչև կրկնահանցանքը մեկ քայլ է, եթե ոչ կես քայլ: Իսկ շախմատային ակումբն օգնում է իրեն ինչ-որ բանով զբաղվել, ծանոթանալ այլ մարդկանց հետ և իրեն այլ մարդ զգալ»։

Միջազգային գրոսմայստեր և Հայաստանի շախմատի ակադեմիայի նախագահ Սմբատ Լպուտյանը լրագրողների հետ զրույցում նշում է՝ ճիշտ է, այս ամենն աշխատում է, եթե տարածքում կամ քաղաքում նման ակումբ կա, ցավոք, ԽՍՀՄ փլուզումից հետո նման տեղեր գրեթե չեն մնացել:

Международный гроссмейстер Смбат Лпутян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Սմբատ Լպուտյան

«Երևանում շախմատի խմբակներ կան, բայց երեխաների համար։ Մեծահասակ սիրողական խաղացողների համար նման ակումբների գրեթե չունենք։ Երևանում մեկն է, իսկ մարզերում՝ Մարտունիում կար, այժմ կա Գյումրիում և Վանաձորում», - նշեց Լպուտյանը։

Ճիշտ է, տարերային «ակումբները» քիչ չեն՝ բակերում ու տաղավարներում (ինչը ժամանակին զարմացրել էր ՖԻԴԵ-ի այն ժամանակվա նախագահ Կիրսան Իլյումժինովին)։

ԱՄՆ շախմատային ֆեդերացիան ողջունում է սուպերգրոսմայստեր Արոնյանի որոշումը. Մայք Հոֆաույր

«Ամեն դեպքում հիմա սիրողական խաղացողների համար ակումբներ չկան, և հնարավորության սահմանում պետք է ստեղծել դրանք»,- նշեց Լպուտյանը:

Շախմատի կարգապահական ազդեցությունն այնքան մեծ է, որ այն թույլատրում են նույնիսկ բանտախցերում, որպես բանտարկյալների անձնական իր (ի տարբերություն մոլախաղերի)։

Первый замначальника УИС минюста Армении Артак Арутюнян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Արտակ Հարությունյան

«Մարդուն նախապատրաստել հասարակությունում նորմալ կյանքի՝ երկար ու բարդ գործընթաց է, դա մի ծրագրի ու մեկ օրվա գործ չէ։ Երբ մարդու մոտ նման զբաղմունքներ, նման արժեքներ են ի հայտ գալիս, նա այլ կերպ է նայում հանցավոր աշխարհին և այլ կերպ՝ հասարակական և ազգային արժեքներին։ Բանտարկյալների հետ զրույցներում մենք դա առանձին դեպքերում տեսնում ենք։ Բայց, կրկնում եմ, մեկ օրում ոչինչ չի փոխվի»,- Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում ասաց ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական ծառայության փոխտնօրեն Արտակ Հարությունյանը։

  • Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար
    © Sputnik / Asatur Yesayants
1 / 8
© Sputnik / Asatur Yesayants
Շախմատային միջազգային առցանց մրցաշար դատապարտյալների համար

«Ինչու խաղարկել այն, ինչ վաղ թե ուշ անխուսափելիորեն տեղի կունենա, չէ՞ որ մեր երկրում մահացությունը դեռ հարյուր տոկոսանոց է»,- մի անգամ ասել է շախմատի աշխարհի 8-րդ չեմպիոն Միխայիլ Տալը:

Մի սպանեք ինքներդ ձեզ ու սիրելիներին՝ ահա թե որն է այս շախմատային մրցաշարի իմաստը:

43
թեգերը:
մրցաշար, Բանտ, շախմատ
Ըստ թեմայի
Արոնյանի նախկին մարզիչը ՖԻԴԵ-ի կողմից ճանաչվել է լավագույն առաջին մարզիչ
Հայտնի է` Լևոն Արոնյանը երբ կտեղափոխվի ԱՄՆ
Հայ շախմատիստուհին 2-րդ տեղն է գրավել Բելառուսում անցկացված տղամարդկանց առաջնությունում
Մելիքսեթ Խաչիյան

Արոնյանի նախկին մարզիչը ՖԻԴԵ-ի կողմից ճանաչվել է լավագույն առաջին մարզիչ

34
(Թարմացված է 20:33 11.05.2021)
Լևոն Արոնյանը մեկ անգամ չէ, որ գովեստով է խոսել իր առաջին մարզիչ Մելիքսեթ Խաչիյանի մասին։

ԵՐԵՎԱՆ, 11 մայիսի – Sputnik. Գրոսմայստեր Լևոն Արոնյանի նախկին մարզիչ Մելիքսեթ Խաչիյանը Շախմատի համաշխարհային կազմակերպության (ՖԻԴԵ) կողմից ճանաչվել է լավագույնը «առաջին մարզիչ» անվանակարգում։ Այդ մասին տեղեկացնում է շախմատային chess-news.ru կայքը։

«Մելիքսեթ Խաչիյանը սկսել է աշխատել Արոնյանի հետ, երբ նա 9 տարեկան էր։ Հետագայում նշանավոր գրոսմայստերը մեկ անգամ չէ, որ գովեստով է խոսել իր առաջին մարզչի մասին»,-նշված է կայքում։  

Գլխավոր մրցանակը ստացավ ուզբեկ գրոսմայստեր Ռուստամ Կասիմջանովը, որն օգնել է հնդիկ Վիշվանաթան Անանդին շախմատային թագի համար մղված 3 մրցամարտում։

Չինացի գրոսմայստեր Նի Հուան ճանաչվել է կանանց լավագույն մարզիչ։

Պատանեկան մրցաշարերի լավագույն մարզիչ է ճանաչվել ուզբեկ գրոսմայստեր Սերգեյ Զագրեբելնին։

«Մանկական մարզիչ» (մինչև 14 տարեկան) անվանակարգում լավագույնն է ճանաչվել ռուս Յակով Գելլերը։

Լևոն Արոնյանը New in chess մրցաշարում զբաղեցրել է 4-րդ տեղը

34
թեգերը:
մարզիչ, Շախմատի միջազգային ֆեդերացիա (ՖԻԴԵ), Լևոն Արոնյան
Ըստ թեմայի
«Ինձ հասկացրել են, որ իմ կարծիքը ոչինչ չարժե». Լևոն Արոնյանն անկեղծացել է
Հայ շախմատիստուհին 2-րդ տեղն է գրավել Բելառուսում անցկացված տղամարդկանց առաջնությունում
Արոնյանն առցանց մրցաշարում հանդես է գալիս Հայաստանի դրոշի ներքո
Ամերիկացի զինծառայողներ

Ամերիկացիները «աֆղանական ռումբը» Ռուսաստանի՞ն են նետում

0
Եթե Աֆղանստանում լայնածավալ քաղաքացիական պատերազմ սկսվի, իսկ նման վտանգ կա, հրդեհը կհասնի Միջին Ասիա, ու Ռուսաստանը ստիպված կլինի մարել այն: Մանրամասները՝ ՌԻԱ Նովոստիի նյութում։

Պյոտր Ակոպով

Այն բանից հետո, երբ ապրիլի կեսերին Ջո Բայդենը հայտնեց Աֆղանստանից զորքերի ամբողջական դուրսբերման ամսաթիվը մայիսի 1-ից սեպտեմբերի 11-ը տեղափոխելու որոշման մասին, երկրում ավելի ու ավելի շատ արյուն է թափվում՝ բռնության կտրուկ աճ, հարյուրավոր զոհեր: Միայն մայիսի 8-ին Քաբուլի Դաշտ-է -Բարչի շրջանում տեղի ունեցած պայթյունի հետևանքով զոհվել է գրեթե վաթսուն մարդ, հիմնականում 11-15 տարեկան աշակերտուհիներ: Ի՞նչ է տեղի ունենում։ Ինչ-որ մեկը չի՞ ուզում զորքերը դուրս բերել, թե՞ ընդհակառակը՝ ինչ-որ մեկն արագացնում է ամերիկացիներին, դրդում է դուրս գալ։ Իսկ ի՞նչ կլինի նրանց հեռանալուց հետո։

Ռուսաստանի համար դա կարևոր հարց է։ Չնայած ԽՍՀՄ փլուզմանը, Ռուսաստանն Աֆղանստանի հետ, ըստ էության, նախկինի պես ընդհանուր սահման ունի։ Տաջիկստանը, որին բաժին է ընկնում Աֆղանստանի հետ նախկին խորհրդային սահմանի մեծ մասը, մտնում է ՀԱՊԿ-ի մեջ, այսինքն՝ ՌԴ ռազմական դաշնակիցն է։ Ուզբեկստանն ու Թուրքմենստանը, որոնք սահմանակից են Աֆղանստանին, նույնպես մտնում են ռուսական ազգային շահերի և ռուսական պատասխանատվության գոտու մեջ։ Եթե Աֆղանստանում լայնածավալ քաղաքացիական պատերազմ բռնկվի, դրա հրդեհի ծուխը կծածկի ամբողջ Միջին Ասիան, իսկ վատագույն դեպքում կրակն էլ կհասնի դրան, չէ՞ որ Աֆղանստանում ապրում են նույն ժողովուրդները, ինչ հիշատակված նախկին խորհրդային բոլոր երեք հանրապետություններում։

Ռուսաստանում նույնիսկ կարծիքներ են հնչում, որ ամերիկյան զորքերի դուրսբերումը պարտություն չէ, այլ գրեթե դիվերսիա ՌԴ-ի դեմ. իբր, Վաշինգտոնն այդ կերպ շեղում է Կրեմլի ուշադրությունը դեպի արևելք, որտեղ հիմա ամեն ինչ կբռնկվի, և ռուսները ստիպված կլինեն բոլոր ուժերը նետել միջինասիական մղձավանջի մարմանը։ Գուցե ընդհանրապես խնդրենք, որ ամերիկացիներին մնան։

Նման կեղծ դավադրության տեսությունը ծիծաղելի է. ամերիկացիներն Աֆղանստանում իրենց ուզածից ոչ մի բանի չեն հասել։

«Ալ-Քաիդան»* վերացրե՞լ են, թե՞ այն եղել և մնում է ցանցային կազմակերպություն, որը միավորում է տարբեր կառույցներ և խմբավորումներ իսլամական աշխարհի տարբեր մասերում։ Այո, դրանք ծայրահեղական խմբավորումներ են, բայց չէ՞ որ Աֆղանստանի օկուպացիան ամերիկացիների կողմից իսլամական աշխարհում միայն ուժեղացրել է ատելությունը յանկիների հանդեպ, այսինքն՝ փաստացի աշխատել է ջիհադականների ազդեցության աճի վրա։

Ինչո՞ւ Ջո Բայդենը որոշեց Ադրբեջանին ռազմական օգնություն ցուցաբերել

Հաղթեցի՞ն թալիբներին։ Բայց նրանք ամերիկացիների հեռանալուց հետո մոտ ժամանակներս իշխանության կգան Քաբուլում  կա՛մ խաղաղ ճանապարհով, որպես կոալիցիոն կառավարության մաս, կա՛մ ռազմական, այդ դեպքում արդեն՝ միանձնյա։

Ամերիկացիներն ուզում էին Աֆղանստանից ճնշում գործադրել Ռուսաստանի և Չինաստանի (ինչպես նաև Իրանի) վրա, պլացդարմ կառուցել Եվրասիայի առանցքային տարածաշրջանում մշտական ներկայության համա՞ր։ Ուզում էին, բայց դրա համար պետք էր Աֆղանստանին իրապես ենթարկել ու վերահսկողության տակ վերցնել։ Նման բան չեղավ։ Ամերիկացիները ստիպված կլինեն ոչ միայն հեռանալ, վատագույն դեպքում նրանք ստիպված կլինեն իրենց հետ տանել տասնյակ հազարավոր աֆղանցիների, որոնք աշխատում էին նրանց համար։ Այն նույն կոլաբորացիոնիստներին՝ օկուպանտների աջակիցներին, չէ՞ որ նրանց հենց այդպես են վերաբերվում ոչ միայն թալիբները։ Այսինքն՝ Աֆղանստանում ԱՄՆ-ի դիրքերը ոչ թե պարզապես խարխլվելու, այլև ոչնչացվելու են։

Բայց չէ որ ԱՄՆ-ն դուրս գալուց հետո ուզում է ամրապնդվել հարևան երկրներում։ Ահա և The Wall Street Journal-ը մայիսի 8-ին հաղորդել է, որ Վաշինգտոնը «փնտրում է տարածաշրջանային պլացդարմներ՝ Աֆղանստանից զորքերի դուրսբերումից հետո զորքեր տեղակայելու ու թալիբների նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու համար»: Դիտարկվող տարբերակների թվում են ինչպես հարևան, այնպես էլ ավելի հեռավոր երկրներ, օրինակ՝ ԱՄԷ-ն, դիտարկվում են Պարսից ծոցում ռազմածովային ուժերի նավերի տեղակայման հնարավորությունները:

Բայդենն արդեն խոստացել է, որ եթե «Ալ-Քաիդան» կամ «Իսլամական պետությունը»* Աֆղանստանում սպառնալիք ներկայացնեն Ամերիկայի կամ դրա շահերի համար, ապա Նահանգները ավիահարվածներ կհասցնեն: Բայց ամերիկացիներն ուզում են արագ արձագանքման հնարավորություն ունենալ, չէ որ սեպտեմբերի 11-ից հետո (իսկ խոսում են նույնիսկ հուլիսի կեսերի մասին) Աֆղանստանում չի մնա ո՛չ ամերիկյան, ո՛չ էլ ընդհանրապես որևէ օտար զորք, և ինչ անել ամերիկյան դեսպանատան (որտեղ ուզում են մինչև 1000 մարդ թողնել) վրա հարձակման դեպքում։ Օգնություն ուղարկել Պակիստանի՞ց: Հեռու է, ու դրա հետ հարաբերությունները գնալով վատանում են, ուստի «ռազմաբազաների ստեղծման համար ամենանախընտրելի տարբերակը կլիներ Ուզբեկստանն ու Տաջիկստանը, որոնք անմիջական սահման ունեն Աֆղանստանի հետ, ու անհրաժեշտության դեպքում կապահովեին զորքերի արագ տեղաշարժը»:

Սակայն The Wall Street Journal-ը նշում է, որ Ռուսաստանն ու Չինաստանը կարող են խանգարել ամերիկյան ծրագրերի իրականացմանը։ Իհարկե, այդպես էլ կա. ոչ ոք ամերիկացիներին թույլ չի տա ամրապնդվել Կենտրոնական Ասիայում։ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ից հետո Ռուսաստանը թույլ տվեց Նահանգներին բազաներ ստեղծել Ղրղզստանում և Ուզբեկստանում, բայց այդ ժամանակ Ռուսաստանը թույլ էր, և ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունները ակտիվ առճակատման մեջ չէին։ Այժմ Միջին Ասիայում ամերիկացիների ոչ մի, նույնիսկ ժամանակավոր ամրագրման մասին խոսք լինել չի կարող. Աֆղանստանի 20-ամյա օկուպացիայից հետո նրանք ստիպված կլինեն ամբողջովին հեռանալ տարածաշրջանից, որի անվտանգության համար պատասխանատու կլինի Ռուսաստանի ու Չինաստանի կողմից ստեղծված Շանհայի համագործակցության կազմակերպությունը։  ՇՀԿ-ի մեջ մտնում են ոչ միայն Կենտրոնական Ասիայի բոլոր հանրապետությունները, այլև Հնդկաստանն ու Պակիստանը, իսկ շուտով լիարժեք մասնակցի կարգավիճակ կստանա նաև Իրանը:

Պակիստանը կարող է միջուկային տեխնոլոգիաներ տրամադրել Թուրքիային․ հնդկական ԶԼՄ-ներ

Այսինքն՝ Աֆղանստանն ամբողջովին շրջապատված կլինի ՇՀԿ անդամ երկրներով, այն դեպքում, երբ այն միայն դիտորդի կարգավիճակ ունի։ Քաբուլը ՇՀԿ չի մտել միանգամայն օբյեկտիվ ցուցանիշներով. օկուպացված և լիարժեք ինքնիշխանությունից զուրկ երկիրը դաշինքի անդամ չի կարող լինել։ ՇՀԿ-ի նպատակը Ասիայում խաղաղության պահպանումն է, առաջին հերթին խոսքը Կենտրոնական Ասիայի մասին է։ ՇՀԿ-ն առայժմ իր խաղաղապահները չունի, ու Աֆղանստան զորք մտցնելու կարիք էլ չկա՝ մի օկուպանտներին մյուսով փոխարինելով։

Աֆղանցիներն արդեն ավելի քան քառասուն տարի կռվում են միմյանց դեմ, իսկ 28 տարի՝ նաև օտարերկրյա զորքերի դեմ։ Պետք է քաղաքական պայմաններ ապահովել ներաֆղանական լիարժեք երկխոսության և եթե ոչ հաշտեցման, ապա գոնե տարբեր ժողովուրդների, քաղաքական, կրոնական, ցեղային և կլանային կառույցների թեկուզ զինված, բայց խաղաղ գոյակցության համար։ Առանց արտաքին, առավել ևս՝ ատլանտյան միջամտության, բայց բոլոր հարևանների ու մերձավոր երկրների՝ Ռուսաստանի, Չինաստանի, Պակիստանի, Իրանի ու Հնդկաստանի ակտիվ մասնակցությամբ (և ազդեցությամբ):

Թեև ԱՄՆ-ն նույնպես կարող է և պետք է մասնակցի աֆղանցիների հաշտեցմանը, բայց ահա Աֆղանստանում նրանց կողմնակիցների նկատմամբ վերաբերմունքը զորքերի դուրսբերումից հետո կարող է խոչընդոտել ցանկացած երկխոսության։ Ինչևէ, ամերիկացիների հեռանալուց հետո Աֆղանստանի համար պատասխանատվության հիմնական բեռը կդրվի ՇՀԿ-ի և հատկապես դրա երեք մասնակիցների՝ Ռուսաստանի, Չինաստանի և Պակիստանի վրա։ Դա և՛ նրանց, և՛ Աֆղանստանի ժողովրդի շահերից է բխում։ Աֆղանստանում ներքին բարդագույն հակասությունները առիթ չեն դրա վրա խաչ քաշելու կամ դրանից ռազմական պատով առանձնանալու համար։ Երկրորդը պարզապես անհնար է, իսկ առաջինը չի համապատասխանում Քաբուլի հարևանների և Ասիայի մեծ տերությունների, այդ թվում՝ Ռուսաստանի շահերին։

ՇՀԿ-ի նվազագույն խնդիրը այն է, որ թույլ չտա աֆղանական հիմնախնդրին դուրս գալ երկրի սահմաններից ու հասնել այն մակարդակին, երբ ՀԱՊԿ-ը ստիպված կլինի զբաղվել դրանով։ Իսկ առավելագույն խնդիրն է աֆղանական բոլոր կողմերին դրդել իրական հաշտեցման և նոր դաշնային Աֆղանստանի կառուցման։ Քաջարի ու այդքան վիշտ տեսած ժողովուրդը պետք է վերջապես ապրի հանգիստ, ինքնուրույն ու խաղաղ կյանքով իր լեռնային երկրում։ Իհարկե, ոչ Շվեյցարիայի պես։

Թուրքերը պահանջում են դուրս բերել ամերիկյան ռազմակայանները. հանրահավաք «Ինջիրլիքում»

Աֆղանստանը Շվեյցարիա չի դառնա. երկրում արևմտյան չափանիշներ հաստատելու փորձերը միայն վնասել են նրան, բայց այն լիարժեք իրավունք ունի Կենտրոնական Ասիայի համար լարվածության օջախից վերածվելու իր բոլոր ընկերների համար խաղաղ հարևանի: Պետք է միայն օգնել աֆղանցիներին վերադառնալ ինքնուրույն խաղաղ կյանքին՝ իրենց համար, այլ ոչ թե հանուն աշխարհաքաղաքական շահերի և օտար ստրատեգների փորձարկումների։

* Ռուսաստանում արգելված ահաբեկչական կազմակերպություն

0
թեգերը:
Չինաստան, Ռուսաստան, Աֆղանստան, ԱՄՆ
Ըստ թեմայի
Ամերիկացիները պատրաստվում են ակտիվանալ Արկտիկայում
Ինչու է ԱՄՆ–ը տանուլ տալիս բոլոր պատերազմները
Ռուսաստանը ռազմական ծախսերի գծով առաջին հնգյակում է. միտումները` աշխարհում և ԱՊՀ–ում