Էդուարդ Քալանթարյանը

Ֆուտբոլասեր թենիսիստը. ինչպես Էդուարդ Քալանթարյանը մահացած դերասանին «նկատեց» տրիբունայում

1586
(Թարմացված է 18:11 14.01.2021)
Ինչպե՞ս հայտնվեց թենիսի կորտում, երբ երազում էր ֆուտբոլիստ դառնալու մասին։ Մարզական մեկնաբան Էդուարդ Քալանթարյանը Sputnik Արմենիային պատմել է իր կարիերայի և ուղիղ եթերում գրանցված զավեշտալի դեպքի մասին։

ԵՐԵՎԱՆ, 15 հունվարի – Sputnik. Էդուարդ Քալանթարյանին մարզասերները Հայաստանում լավ են ճանաչում։ Նա հայտնի մեկնաբան է. ոմանք նրան միայն որպես ֆուտբոլային մեկնաբան գիտեն, բայց պարզվում է` Քալանթարյանը մեծ հաճույքով մեկնաբանում է նաև այլ մարզաձևերի մրցումները։

Հոր նախասիրությունն ու որդու երազանքը

Թենիսն աշխարհում սիրված մարզաձևերից մեկն է։ Էդուարդի` այս մարզաձևի ընտրության «մեղավորը» հայրն է։ Սպորտին նվիրվելու գործընթացը Քալանթարյանի համար սկսվեց 5 տարեկանից, երբ հայրը նրան թենիսի խմբակ տարավ։ Դրանից հետո սպորտը Քալանթարյանի համար դարձավ ոչ միայն զբաղմունք, այլ նաև կենսակերպ ու աշխատանք։

«Հայրս թենիսի աշխարհում հայտնի շատ մոտ ընկեր ուներ` նախկին ԽՍՀՄ բազմակի չեմպիոն Հրանտ Կարապետյանը։ Հենց նրա մոտ առաջին քայլերը կատարեցի այս մարզաձևում»,–պատմում է Քալանթարյանը։

Տղան շարունակեց մարզվել է թենիսով, բայց գնալով գիտակցում էր, որ կարող էր խաղալ Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականում։

Эдуард Калантарян (второй справа)
Էդուարդ Քալանթարյանը` թենիսի կորտում

«Հայրս պահանջում էր, շատ ուշադիր հետևում էր թենիսի իմ մարզումներին, ես էլ մարզվում էի, որպեսզի ուժեղ թենիսիստ դառնամ։ Բայց որքան թենիսով շատ էի զբաղվում, այդքան հասկանում էի, որ ավելի լավ ֆուտբոլ եմ խաղում։ Ու ոչ բարձրաձայն հորս հետ միշտ վիճում էի, թե ինչու է ինձ թենիսի տարել, այլ ոչ թե ֆուտբոլի։ Փառահեղ թենիսիստ ինձանից դուրս չեկավ, բայց մինչև հիմա վստահ եմ` եթե ֆուտբոլի գնայի կարող էի նույնիսկ խաղալ մեր ազգային հավաքականում։ Միգուցե շատ բարձր է հնչում, բայց ես գտնում եմ, որ այդ հնարավորությունն ունեի»,- ասում է Էդուարդը։

Մարտի դաշտում մենք չենք պարտվել. ինչպես ֆուտբոլիստ խաղընկերները դարձան մարտական ընկերներ

Բանակից վերադառնալուց հետո՝ 2003 թվականին, նա մասնակցել է Համահայկական խաղերին։ «Պրոֆեսիոնալ կարիերայի ընթացքում Հայաստանի առաջնություններում հաղթանակներ շատ եմ ունեցել, բայց ամենակարևոր հաջողությունն ինձ համար գրանցվել է Իրանում 1997 թվականին, որտեղ հաղթանակի հասա ITF (թենիսի միջազգային ֆեդերացիա) մրցաշարում։ Մինչև հիմա ITF արխիվում այդ հաղթանակը կա»,–ժպիտով հիշում է մեկնաբանը։

Իսկ ավելի ուշ թենիսը նրա համար դարձավ պարզապես հաճելի զբաղմունք և շարունակվում է այդպիսին լինել մինչ օրս։

Գումար վաստակելու ժամանակը

23–ամյա պատանին շատ պատահական հայտնվում է հեռուստաշխարհում։  Ընկերը` Դավիթ Ալավերդյանը, տեղեկացնում է, որ «Հանրային հեռուստատեսությունում» մարզական մեկնաբանի աշխատատեղ կա։

«Գնացի փորձարկման, դրական արձագանքներ եկան (ժպտում է)։ Բայց այն ժամանակ «Հանրայինում» աշխատանքի անցնելու համար շատ արգելքներ էր պետք հաղթահարել։ Ու քանի որ աշխատանքի ընդունվելու գործընթացը ձգձգվում էր, մեկնեցի Մոսկվա, որտեղ իմ ընկերոջ հետ զբաղվում էի թենիսի մարզչի աշխատանքով։ Բայց երկար չդիմացա, մոտ հինգ ամիս անց վերադարձա»,–պատմում է Էդուարդը։

Այդ ընթացքում Սլավա Սարգսյանի հետ կապի մեջ լինելով իմացել է, որ կարող է արդեն անցնել աշխատանքի ու մեկնաբանել 2004թ.–ի Աթենքի  օլիմպիական խաղերը։ «Առաջին ֆուտբոլային մեկնաբանությունս էլ կայացավ հենց այդ խաղերի շրջանակում։ Եզրափակիչում Արգենտինան հաղթեց Պարագվային։ Այսպես սկսվեց իմ` մեկնաբանի և լրագրողի կարիերան»,- հիշում է Քալանթարյանը։

Ժան Գաբենի «եղբայրը»

Ուղիղ եթերում աշխատանքը մեծացնում է սխալվելու, հավանականությունը, մանավանդ եթե մրցումը կամ խաղը տևում է ժամեր։ «Ժամանակին կամաչեի այս մասին խոսել, բայց հիմա կպատմեմ, որովհետև շատ վաղուց է եղել»,–անկեղծանում է Էդուարդը։

«Հանրայինին» զուգահեռ նա աշխատել է «Հայ TV»-ում, որտեղ մեկնաբանել է Ֆրանսիայի ֆուտբոլի առաջնության խաղերը։ «Մի մեկնաբանության ժամանակ ես տրիբունայում տեսա մի մարդու, որը շատ նման էր հանրահայտ դերասան Ժան Գաբենին, ու ասեցի, որ նա էլ եկել է խաղին հետևելու։ Ընդմիջմանը մի երկրպագու զանգել էր հեռուստաընկերություն ու ասել, որ Գաբենը վաղուց մահացել է։ Երկրորդ կեսում ես այլևս չհիշատակեցի Գաբենին, իսկ հաջորդ օրը մեկ այլ խաղի ժամանակ ներողություն խնդրեցի իմ ասածի համար, բայց իրավիճակը փրկելու համար ասեցի` ճշտել եմ, որ տրիբունայում եղել է Գաբենի եղբայրը», - ծիծաղելով հիշում է Էդուարդը։

Ֆուտբոլասեր զավակն արդեն հոր դերում

Քալանթարյանը երկու զավակ ունի։ Աղջիկը` Նատալին, փոքր հասակում շատ հաղթանակներ ուներ լողի մրցումներում, զբաղվում է նաև թենիսով։

Эдуард Калантарян с дочкой
© Photo
Էդուարդ Քալանթարյանը` դստեր հետ

Իսկ որդին` Դավիթը, դեռ հինգ տարեկան է։ «Շատ կուզեի, որ Դավիթը դառնա լավ ֆուտբոլիստ։ Անկասկած փորձելու ենք։ Բայց մեկ կամ երկու տարի հետո արդեն կհասկանանք` արդյոք կարող է որդիս ֆուտբոլիստ դառնալ», - ասում է Քալանթարյանը։

Сын Эдуарда Калантаряна
© Photo
Էդուարդ Քալանթարյանի որդին

Համենայնդեպս, որդու ծնվելուց հետո ընկերները, հարազատները նրան «Բարսելոնայի» մի քանի մարզահագուստ են նվիրել` ակնարկելով, որ գուցե երեխան իրագործի հոր երազանքը։

Ռուսական հոկեյի սիրահարը

Մեր զրույցի վերջում Էդուարդից ճշտեցի, թե ինչ մարզիկներ են նրա մոտ անջնջելի հետք թողել։ Ներկայացնում ենք նրա սիրելի մարզիկների ցանկը.

  • ֆուտբոլ` Մեսսի,
  • բասկետբոլ` Մայքլ Ջորդան,
  • թենիս` Ռոջեր Ֆեդերեր,
  • ատլետիկա` Ուսեին Բոլտ։

Քալանթարյանն առանձնակի շեշտեց ռուսական հոկեյի նկատմամբ իր սերը, ու չկարողացավ առանձնացնել մեկ հոկեյիստի։ «Շատ- շատ էի սիրում Սերգեյ Ֆյոդորովին, շատ էի սիրում Ալեքսեյ Յաշինին, բայց բոլորից շատ ինձ համար կա ու կլինի Ալեքսանդր Օվեչկինը»։

Էդուարդի հետ շատ երկար կարելի է խոսել տարբեր մարզաձևերի մասին։ Բայց կարծում եմ` թենիսի կորտում, ֆուտբոլի դաշտում, թե մեկնաբանի բարձրախոսի մոտ նստած` Էդուարդ Քալանթարյանն իր գործն անում է սիրով, պատասխանատվությամբ ու նվիրումով։

1586
թեգերը:
մարզիկ, ֆուտբոլիստ, ֆուտբոլ, թենիս, Էդուարդ Քալանթարյան
Ըստ թեմայի
Մեծ ըմբիշը մեծ նպատակներ ունի. ինչու է «կուբանցի հայ» Յուրի Պատրիկեևը վերադարձել Հայաստան
Մարզաշխարհի 35 ներկայացուցիչներ միացել են Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականի պահանջին
Ծոծրակին աչք ունեցող ֆուտբոլիստը. Արկադի Անդրեասյանի «ոսկերչական» փոխանցումներն ու հումորը
Վարազդատ Հարոյան

Հարոյանը` «Աստանա» գնալու, «Տամբովի» պարտքի ու իր նախասիրությունների մասին. բացառիկ զրույց

119
(Թարմացված է 09:41 06.03.2021)
2021 թվականի փետրվարի 15-ին հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականի փոխավագ, «Ուրալի» ու «Տամբովի» նախկին պաշտպան Վարազդատ Հարոյանը պաշտոնապես պայմանագիր կնքեց Ղազախստանի տիտղոսակիր թիմի՝ մայրաքաղաքի «Աստանայի» հետ։

Նոր կարգավիճակում Sputnik Ղազախստանին տված իր առաջին հարցազրույցում Վարազդատ Հարոյանը բացահայտ խոսել է «Տամբովի» խնդիրների, էմոցիոնալ Գրիգորի Իվանովի մասին, ինչպես նաև մանրամասներ է ներկայացրել «Աստանա» տեղափոխվելու ու իր նպատակների մասին:

«Աստանան», Տիխոնովը և առաջադրանքները

- Վարազդատ, մամուլի ծառայությանը տված հարցազրույցում ասել էիք, որ դեռ «Տամբովում» խաղալիս տեղյակ եք եղել «Աստանայի» հետաքրքրության մասին: Ի՞նչն է վճռորոշ դարձել տեղափոխվելու որոշում կայացնելու հարցում:

– Մի քանի տարբերակ ունեի, բայց «Աստանան» կարգավիճակով ամենաբարձրն էր, ակումբը բազմակի չեմպիոն է, որն իր առջև միայն բարձր խնդիրներ է դնում։ Մարզիչի գործոնն էլ իր դերկատարությունն ունեցավ։ Անձամբ շփվեցի Անդրեյ Վալերիի Տիխոնովի հետ, հասկացա, որ պետք եմ թիմին։ Նա բացատրեց իմ դերը, ասաց, թե ինչ է ակնկալում ինձնից։ Մի քանի առաջարկներ եմ ունեցել Եվրոպայից, բայց դրանք համեմատելի չեն «Աստանայի» հետ։

- Եթե գաղտնիք չէ՝ ո՞ր երկրներից եք առաջարկներ ստացել։

- Հունաստան, Կիպրոս ու Իսրայել։

- Այն թիմերից, որոնք չե՞ն խաղում եվրագավաթներում։

- Այո, այդ թիմերը չեն խաղում Եվրոպայում։ Որոշում կայացնելիս դեր է խաղացել նաև այն հանգամանքը, որ «Աստանան» խաղում է եվրագավաթներում։ «Աստանայի» պես թիմ անպայման է պետք գնալ։

– «Աստանայում» արդեն խաղում է Հայաստանի հավաքականի թիմակիցներից Տիգրան Բարսեղյանը։

- Ես մինչև պայմանագիր կնքելը նրա հետ խոսել եմ։ Նա ամեն ինչ պատմեց թիմի մասին, թե ինչպես է ամեն ինչ կազմակերպված։ Շատ ավելի հեշտ է հարմարվել նոր ակումբին, երբ այնտեղ արդեն ծանոթ տղաներ կան։

- Պայմանագիր կնքելուց առաջ ինչ-որ բան գիտեի՞ք Ղազախստանի ու «Աստանայի» մասին։

- Ղազախստանի մասին շատ քիչ գիտեի, գրեթե ոչինչ։ «Աստանայի» մասին գիտեի, որ ակումբը մեծ պատմություն ունի. վեց տարի անընդմեջ չեմպիոն է դարձել։ Երբ երիտասարդ էի, «Փյունիկում» խաղացել եմ «Աստանայի» դեմ, իսկ Հայաստանի հավաքականի կազմում` Նուր– Սուլթանում Ղազախստանի դեմ։ Այնպես որ` պատկերացում ունեի այստեղի ֆուտբոլի մասին։

- Վերջերս «Աստանան» ավարտեց հավաքը Թուրքիայում։ Ինչպե՞ս եք գնահատում նախապատրաստական փուլը:

- Հավաքները գերազանց անցան։ ԲՄԱ- ի հետ վերջին խաղում խնդիրներ կային։ Մենք պարտվեցինք։ Այստեղ հավանաբար հոգնածությունն ազդեց։ Երբ 18 օր հավաքների մեջ ես, վերջում դա զգացնել է տալիս։ Այնպես որ, բացի այդ խաղից, ամեն ինչ լավ էր։ Ես հասցրի ձուլվել թիմին, ինձ լավ եմ զգում։

- Անձամբ ձեզ համար ի՞նչ նպատակ եք դրել «Աստանայում»։

- «Աստանան» ղազախական ֆուտբոլի պատմությունն է։ Կարևոր չէ, որ կազմը շատ է փոխվել։ Այս տարի մենք պայքարում ենք առաջին տեղի համար։ Եթե ես այստեղ եմ, ես էլ եմ պայքարում ոսկե մեդալների համար։ Յուրաքանչյուր խաղում դաշտ դուրս կգամ, ցույց կտամ ինձ, ու թիմին կօգնեմ չեմպիոն դառնալ։

- Օրերս Ձեր առաջին պաշտոնական խաղն էր «Աստանայի» կազմում Ղազախստանի սուպերգավաթի կիսաեզրափակիչում։ Խաղում էիք «Շախտյորի» դեմ։ Ինչպե՞ս եք գնահատում Ձեր նորամուտը և մրցակից թիմի խաղը։

- Շատ ուրախ եմ, որ «Աստանայի» կազմում առաջին իսկ խաղում հաղթեցինք։ Ամբողջ թիմը լավ էր խաղում, մենք կատարեցինք մարզիչի դրած խնդիրը։ «Շախտյորը» վատ թիմ չէ, բայց կոնկրետ այս խաղում մենք շատ ավելի ուժեղ էինք։

- Կողքից թվում էր, թե մարզչական մտահղացմամբ դուք ապահովում էիք պաշտպանության աջ եզրը, երբ Անտոնիո Ռուկավինան անցնում էր հարձակման: Դա այդպե՞ս է։

- Նման խնդիր չի եղել։ Անկեղծ ասած` երբ «Ուրալում» էի խաղում, այնտեղ աջ պաշտպան Դենիս Կուլակովը նույնպես շատ էր գրոհում։ Այդ պատճառով կա՛մ ես, կա՛մ հենակետային կիսապաշտպանը ապահովագրում էին նրա եզրը։ Այնպես որ, սովոր եմ հարձակվող աջ պաշտպանի հետ խաղալ և ապահովագրել նրան։

- Սա առաջին պաշտոնական հանդիպումն էր նաև «Տուրկեստան-Արենայի» համար։ Ինչպե՞ս եք գնահատում մարզադաշտն ու խոտածածկի որակը:

- Փոքրիկ ու գեղեցիկ մարզադաշտ: Դաշտն էլ վատը չէ, պարզապես երբ չեն ջրում, դժվար է խաղալ չոր խոտի վրա։ Ամեն ինչ լավ է, խաղի օրը գերազանց եղանակ էր տարվա այս շրջանի համար։

 «Փյունիկի», Իրանում եղած երկրաշարժի ու Գրիգորի Իվանովի մասին

Защитник сборной Армении Вараздат Ароян
© Sputnik / Абзал Калиев
Վարազդատ Հարոյան

- Եթե վերադառնանք ամենասկզբին, ինչո՞ւ ֆուտբոլիստ դարձաք:

- Անկեղծ ասած՝ չեմ կարող պատասխանել այդ հարցին։ Հայրս ինձ տարավ ֆուտբոլի, ըստ էության` նա որոշեց, որ պետք է ֆուտբոլիստ դառնամ։ 7 տարեկանից խաղում եմ։

- Միանգամից կենտրոնական պաշտպանի դիրքո՞ւմ էիք խաղում:

- Միանգամից դարձա պաշտպան ու միանգամից կենտրոնական (ժպտում է):

- Հասուն տարիքում կարիերան սկսել եք «Փյունիկում»: Եթե դիտարկենք հենց տիտղոսների մասով, դա Ձեր կարիերայի ամենահաջողված փո՞ւլն է:

- «Փյունիկը» Հայաստանի ամենատիտղոսակիր ակումբն է։ Երբ այնտեղ խաղում էի, ակումբը հայկական ֆուտբոլի սիրտն էր, այնտեղ խաղում էին հավաքականի բոլոր խաղացողները։ Ինձ համար «Փյունիկը» դպրոց է, թիմ, որն ինձ շատ բան տվեց որպես ֆուտբոլիստ։

- Դուք մեկ մրցաշրջան Իրանում էիք խաղում և մի անգամ ասել եք, որ մեկ տարվա ընթացքում երկու երկրաշարժ եք տեսել։

- Նույնիսկ ոչ թե մեկ տարում, այլ մեկ շաբաթում երկու երկրաշարժ եղավ. դա վճռորոշ գործոն էր, թե ինչու ես հեռացա այնտեղից։ Իրանը շատ փակ երկիր է, այնտեղ նույնիսկ քաղաքի փողոցներում մարդիկ շատ քիչ են։ Երբ երկրաշարժ եղավ, բոլորը պարզապես դուրս եկան փողոց, շփվում էին, սնվում։ Կողքից ինձ թվաց, որ իրենց համար դա սովորական է, և նրանք ոչնչից չեն վախենում։ Մենք այն ժամանակ ընտանիքով բնակարանում էինք ապրում։ Բոլորս հասկանում ենք՝ թե ինչով կարող է ավարտվել երկրաշարժը, իսկ մարդիկ փողոցում պարզապես շփվում էին, կատակում։

- Իսկ ինչպե՞ս կգնահատեք ֆուտբոլի մակարդակն Իրանում:

– Այնտեղի մակարդակը վատը չէ։ Իրանում ագրեսիվ և ուժային ֆուտբոլ են խաղում։ Խաղի մակարդակը Եվրոպայի հետ համեմատելի չէ, բայց Ասիայի համար շատ լավ է։

- Հետո մի քանի մրցաշրջան «Ուրալում» էիք խաղում։ Այդ թիմի նախագահը Գրիգորի Իվանովն է` շատ իմպուլսիվ ու էմոցիոնալ։ Հնարավո՞ր է՝ նրա մասին մի քանի պատմություն հիշեք։

- Դժվար է նրա մասին մի պատմություն պատմել։ Նա պարզապես շատ զգացմունքային մարդ է։ Կողքից կարող է թվալ, որ նա ինչ-որ բան չափից դուրս է անում։ Իրականում Իվանովը շատ է անհանգստանում թիմի համար։ Նա միակ նախագահն է, որը նստում է պահեստայինների նստարանին, այլ ոչ թե VIP տեղերում: Բայց երբ խաղն ավարտվում է, հինգ րոպե անցնում է, բոլոր զգացմունքները մարում են, և նա շատ հանգիստ է դառնում:

- Ինչպե՞ս էիք վերաբերվում այն հանգամանքին, որ նախագահը նստարանին է ու անընդհատ ինչ-որ բան է գոռում։

- Ինձ համար, անկեղծ ասած, միևնույնն է՝ ով է նստարանին նստած։ Կարևորը, որ ես այնտեղ չնստեմ, այլ դաշտում լինեմ (ծիծաղում է):

- «Ուրալում» երկար ժամանակ խաղացել ենք Դմիտրի Պարֆյոնովի մոտ: Ինչպե՞ս եք գնահատում այդ մասնագետին։ Նա նույնպես նախկին «սպարտակցի» է, ինչպես նաև Տիխոնովը «Աստանայում»:

- Դմիտրի Վլադիմիրովիչը շատ հեռանկարային մարզիչ է, նա նաև հիանալի ֆուտբոլիստ էր։ Կարծում եմ՝ «Ուրալում» նրա կարիերան հաջողված է։ Մենք խաղացինք գավաթի խաղարկությունում, վերջում՝ եզրափակիչում, բախտներս մի փոքր չբերեց։ Երբ հեռացա «Տամբովից», Դմիտրի Վլադիմիրովիչի հետ հանդիպեցինք ու խոսեցինք «Արսենալ» տեղափոխվելու մասին, սակայն թիմն արդեն համալրված էր։

 «Տամբովն» ու պարտքերը

Защитник сборной Армении Вараздат Ароян
© Sputnik / Абзал Калиев
Վարազդատ Հարոյան

- «Ուրալից» հետո մի կարճ ժամանակ խաղացել եք «Տամբովում»։ Ակումբը Ձեզ պա՞րտք է»։

- Այո, մինչև հիմա ինձ պարտք են։

- Բա ի՞նչ են ասում։

- Ասում են՝ կվճարեն։

- Ինչքա՞ն եք սպասելու։

- Կարելի է կես տարի սպասել, կարելի է մեկ տարի սպասել, կարևորը, որ վերջում գումարը տան։

- Ինչքա՞ն ժամանակվա համար են պարտք։

- Ես չորս ամիս եմ այնտեղ խաղացել, այդքանի էլ պարտք են։

- Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգան ու Ռուսաստանի ֆուտբոլային միությունը որոշել են փրկել «Տամբովը» և՛ գումարով, և՛ ֆուտբոլիստներով, որոնք վարձակալությամբ կգան։ Ինչպե՞ս եք վերաբերվում նման նախաձեռնությանը։

- Չգիտեմ, թե ով է այնտեղ ինչ-որ գումար է հավաքում, բայց թիմը կարծես թե կշարունակի խաղալ։ Երևի դա ամենակարևորն է։ Կարող էին կես մրցաշրջան խաղալ ու փակել թիմը։ Իսկ թե ինչ կլինի մրցաշրջանի վերջում, արդեն չգիտեմ։

- Ձեր կարծիքով ի՞նչն է ավելի լավ. սկզբում բոլոր պարտքերը փակելու համար գումար գտնել, վճարել (այդ թվում նաև Ձեր պարտքը), բայց թիմը դո՞ւրս մնա մրցաշարից, թե՞ «Տամբովը» շարունակի խաղալ, գումարները ծախսվեն թիմը պահելու վրա։ Բայց դա կնշանակի, որ պարտքերն այդքան էլ շուտ չեն վերադարձվի խաղացողներին:

- Կարծում եմ՝ «Տամբովի» համար ներդրողից գումար չի գտնվի, քանի որ ակումբը մրցաշարային աղյուսակի ներքևում է, և պարտքերը պարզապես հսկայական են։ Նրանք խոստացել են, որ ամեն ինչ կփակվի, բայց կարծում եմ, որ հաջորդ տարի թիմը չի լինի Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայում։ Եթե այն լիներ աղյուսակի գոնե մեջտեղերում, ապա գուցե փող գտնելու տարբերակներ լինեին, իսկ այդպես ոչ մեկին ֆինանսական առումով հետաքրքիր չի լինի Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնի ակումբը։ Ֆուտբոլիստները բոլորը գնացել են, այժմ նոր թիմ է, բոլոր խաղացողները վարձակալությամբ են խաղում։ Մրցաշրջանը կավարտվի, մարդիկ կվերադառնան իրենց թիմեր։ «Տամբովն», ըստ էության, այդ ժամանակ չի լինի։ Պարտքը 300 մլն ռուբլի է, մարդիկ կես տարի է` սպասում են իրենց գումարներին։

- Դիմե՞լ եք ՖԻՖԱ-ին՝ հարցը լուծելու համար:

- Իհարկե դիմել եմ, որովհետև գումարը չէին վճարում, ես չգիտեի՝ ինչ կլինի։ Հետո հետ վերցրի հայտս, որ ակումբը կարողանա ֆուտբոլիստների հայտ նեկայացնել մրցաշրջանի համար ու խաղալ։

- Հիմա, ըստ էության, հավատում եք ազնիվ խոսքի՞ն:

- Այո։ Խոստացել են, որ կփակեն պարտքերը։ Տեսնենք։

- Եթե հաշվի չառնենք ֆինանսական խնդիրները, ինչպե՞ս եք գնահատում այդ թիմը։

- Լավ հավաքական ունեինք, ֆուտբոլիստներն ուժեղ էին։ Պարզապես երբ ես եկա, մարդիկ կես տարի փող չէին ստացել, նրանց միտքն արդեն ուրիշ տեղ էր, ֆուտբոլի մասին չէին մտածում։ Եթե ֆինանսապես ամեն ինչ նորմալ լիներ, արդյունքներն էլ այլ կլինեին։

 - Ձեր կարիերայում առաջին անգա՞մ է, որ Ձեզ գումար են պարտք։

- Այո, ինձ հետ նման բան առաջին անգամ պատահեց «Տամբովում»։

- Նոր կանոններով` նախորդ մրցաշրջանից Ռուսաստանում և Ղազախստանում դուք լեգիոներ չեք համարվում։ Ինչպե՞ս եք վերաբերվում այս նորամուծությանը։

- Երբ դադարեցի Ռուսաստանում լեգիոներ լինել, ինձ ավելի լավ եմ զգում։ Քանի որ եղել են խաղեր, երբ ես չեմ խաղացել միայն այն պատճառով, որ թիմը տեղավորվի սահմանաչափի մեջ։ Իսկ երբ դու այլևս լեգիոներ չես, կարելի է համարել, որ «մերոնքական» ես։

Защитник сборной Армении Вараздат Ароян
© Sputnik / Абзал Калиев
Футболисты ФК Астана на тренировке Тигран Барсегян (слева) и Вараздат Ароян (справа)

 

–Սահմանաչափը վա՞տ բան է:

- Ոչ, ինչո՞ւ: Պետք է, որ այն լինի։ Պարզապես պետք է խելքով անել դա։ Հայաստանում հիմա կազմում երեք հայ պետք է ունենանք։ Թեև կարծում եմ, որ կարող էին ավելի շատ լինել։

- Ինչպե՞ս եք գնահատում 8+17 ռուսական սահմանաչափը։

- Ռուս ֆուտբոլիստների համար դա լավ սահմանաչափ է։ Օրինակ, «Զենիթը», «Սպարտակը» շատ որակյալ լեգեոներներ են վերցնում, բայց այդ 8 ֆուտբոլիստները չեն կարողանա ամբողջ մրցաշրջանի ընթացքում լավ մարզավիճակում լինել ու կազմում մնալ։ Ինձ համար (քանի որ չեմ համարվում լեգիոներ) և տեղացի ֆուտբոլիստների համար դա լավ հնարավորություն է։

- Հարց ֆուտբոլի թեմայից դուրս։ Ազատ ժամանակ ի՞նչ եք նայում։

- Սովորաբար նայում եմ ամեն ինչ մեքենաների մասին:

- Դուդին, Comedy չե՞ք նայում:

- Ոչ, նման բան չեմ նայում (ծիծաղում է): Կամոն է նման բաներ նայում (Կամո Հովհաննիսյանը՝ Հայաստանի հավաքականի ու ղազախստանյան «Կայրաթի» խաղացող,– խմբ.)։

- Ի՞նչ ֆիլմեր եք սիրում։

- Ցանկացած լավ, հաճելի ֆիլմ կարող եմ դիտել: Կարևորը, որ այնտեղ մեքենաներ լինեն (ծիծաղում է)։ Մինչ այստեղ էինք թռչում, ինքնաթիռում նայեցի «Ակիմ» ֆիլմը։ Ղազախական կատակերգություն է։ Հավանեցի, զվարճալի ֆիլմ էր։

- Ի՞նչ երաժշտություն եք նախընտրում։

- Miyagi եմ լսում։ Միշտ հաճելի է հայկական երաժշտություն լսել, ամեն դեպքում՝ հարազատ է։

- Հանդերձարանում սովորաբար ի՞նչ երաժշտություն է։

- Մեր գլխավոր դիջեյը Տիգրանն է։ Ռեփ էլ ենք լսում, դասական էլ։ Նույնիսկ Նազիմա ենք լսում, չէ՞ որ Շիմկենտում ենք (ծիծաղում է)։

-Անչափ շնորհակալ եմ զրույցի համար։ Հաջող մրցաշրջան եմ մաղթում։ Կարևորը` առանց վնասվածքների լինի։

- Շնորհակալություն։

Ովքեր են Հայաստանի ամենաթանկարժեք ֆուտբոլիստները. տրանսֆերային պատուհաններ և անակնկալներ

119
թեգերը:
հարցազրույց, Ղազախստան, ֆուտբոլիստ, Վարազդատ Հարոյան
Ըստ թեմայի
Հենրիխ Մխիթարյանը կրկին Հայաստանի լավագույն ֆուտբոլիստ ճանաչվեց
Ամեն հայ կօգնի` ինչով կարող է. Հայաստանի հավաքականի խաղացողները հիմնադրամ են ստեղծել
Վարազդատ Հարոյանը նոր ակումբ է տեղափոխվել
Լևոն Արոնյան

Լևոն Արոնյանը ՀՖԿՍՊԻ–ի պատվավոր պրոֆեսորի կոչման վկայագիր է ստացել. լուսանկար

83
(Թարմացված է 16:40 05.03.2021)
Հանրահայտ շախմատիստը Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտի պատվավոր պրոֆեսորի կոչմանն արժանացել էր դեռևս անցյալ տարի։

ԵՐԵՎԱՆ, 5 մարտի – Sputnik. Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտի (ՀՖԿՍՊԻ) գիտական խորհրդի հերթական նիստի աշխատանքները սկսելուց առաջ ռեկտոր Դավիթ Խիթարյանը բուհի պատվավոր պրոֆեսորի կոչման վկայագիր է հանձնել հայ առաջատար շախմատիստ Լևոն Արոնյանին։ Տեղեկությունը հրապարակվել է ինստիտուտի ֆեյսբուքյան էջում։

Վազգեն Մանուկյանը դիմել է Լևոն Արոնյանին և խնդրել վերանայել իր որոշումը

«Արոնյանը պատվավոր պրոֆեսորի կոչմանն արժանացել էր դեռևս 2020 թվականին, սակայն կորոնավիրուսի պատճառով պարբերաբար հետաձգվում էր վկայագրի հանձնման արարողությունը»,– նշված է հաղորդագրության մեջ։

Հիշեցնենք, որ օրեր առաջ Արոնյանը հայտնել էր ԱՄՆ տեղափոխվելու և այդ երկրի հավաքականում հանդես գալու մասին:

ԱՄՆ շախմատային ֆեդերացիան ողջունում է սուպերգրոսմայստեր Արոնյանի որոշումը. Մայք Հոֆաույր

83
թեգերը:
Լևոն Արոնյան, Հայաստան
թեմա:
Լևոն Արոնյանի վերելքներն ու վայրէջքները
Ըստ թեմայի
«Դա սպորտսմենի իրավունքն է». ԿԳՄՍ նախարարը` Արոնյանի որոշման մասին
Լևոն Արոնյանը բարելավել է դիրքերը ՖԻԴԵ-ի դասակարգման աղյուսակում
Սերժ Սարգսյանը խոսել է Արոնյանի՝ ԱՄՆ տեղափոխվելու որոշման մասին
Արթուր Վանեցյան. արխիվային լուսանկար

Վանեցյանն ասաց` ինչ կլինի, եթե Փաշինյանի օրոք ընտրություն կազմակերպվի

0
Արթուր Վանեցյանի խոսքով` հանրային ճնշման արդյունքում Նիկոլ Փաշինյանն ի վերջո հեռանալու է։

ԵՐԵՎԱՆ, 6 մարտի - Sputnik. ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի վերջին քայլերը ցույց են տալիս, որ նա չի կարողանալու ապահովել արդար ընտրություններ, և եթե դրանք կազմակերպվեն Փաշինյանի վարչապետությամբ, չեն վայելելու ժողովրդի մեծամասնության վստահությունը։ Բաղրամյան պողոտայում Հայրենիքի փրկման շարժման հանրահավաքից առաջ լրագրողների հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց «Հայրենիք» կուսակցության առաջնորդ Արթուր Վանեցյանը։

Նշենք, որ քիչ անց Բաղրամյան պողոտայում կմեկնարկի Հայրենիքի փրկման շարժման հանրահավաքը։

«Մեր օրակարգից չենք շեղվում. Փաշինյանի հրաժարական, ժամանակավոր կառավարության ձևավորում, արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ։ Իսկ թե ով պետք է լինի իշխանության՝ կորոշի ժողովուրդը, սակայն Փաշինյանը վերջին շրջանում ցույց տվեց, որ ինքն ի վիճակի չէ շարունակել ՀՀ վարչապետ լինել»,–ասաց նա։

Վանեցյանի խոսքով` հանրային ճնշման արդյունքում Փաշինյանն ի վերջո հեռանալու է։

Նա նշեց նաև, որ սկզբում իշխանությունները փորձեցին ընդդիմության պայքարը վերածել նախկինների և ներկաների կռվի, սակայն հանրությունը հասկացավ, որ խոսքն ավելի լուրջ բաների մասին է` երկրի ապագայի հարցն է։

Ավելին, ըստ Վանեցյանի, կան մարդիկ, որոնք չունեն Հայրենիքի փրկության շարժման նկատմամբ համակրանք, սակայն գնում են Բաղրամյան պողոտա` իրենց բողոքի ձայնը բարձրաձայնելու։

0