Յուրի Վարդանյան. արխիվային լուսանկար

Հայկական ծամոնը, Յուրի Վարդանյանի անսովոր պատասխանը և ամենասև օրը. հուշեր Օլիմպիադա 80–ից

964
(Թարմացված է 22:47 19.07.2020)
Հայկական լրագրության վետերաններ Արամ Սարգսյանն ու Միսակ Նազարյանը Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում իրենց հուշերն են պատմել ամենավառ սպորտային տոնի՝ 1980թ․-ի Մոսկվայի Օլիմպիական խաղերի մասին։

Այս տարվա հուլիսին լրանում է Մոսկվայի oլիմպիադայի անցկացման 20 տարին։ Դրանք պատմության մեջ առաջին Oլիմպիական խաղերն էին, որոնք անցկացվեցին Արևելյան Եվրոպայի տարածքում, ինչպես նաև առաջինն էին խորհրդային երկրում։

Օլիմպիական չեմպիոնի ոտաբոբիկ խաշի գնալը, կամ ինչպես «Քֆուր Սերոժը» հայտնի դարձրեց Եղվարդը

Որպես նախաբան՝ կատակ այն ժամանակներից․ «1980թ․-ին հայտարարված կոմունիզմի փոխարեն Մոսկվայում տեղի կունենան Օլիմպիական խաղեր»։ 1960 թ․-ին Նիկիտա Խռուշչովը խոստացել էր 20 տարում ԽՍՀՄ-ում կոմունիզմ կառուցել։ Բայց 1980-ին կոմունիզմի փոխարեն լայն քայլերով ԽՍՀՄ մտավ կապիտալիզմը։ Առաջին անգամ երկիր ներկրվեցին որոշ մթերքներ և ապրանքներ, իսկ բոլորը տաքսիները, Նյու Յորքի օրինակով, դարձան դեղին։ Այդ և մի շարք այլ բաների մասին Sputnik Արմենիային իրենց հուշերն են պատմել լրագրողներ Արամ Սարգսյանն ու Միսակ Նազարյանը։

«Իմպորտնի» խորտիկներ և հագուստ, որոնք զարմացրին բոլորին, բացի հայերից

Հետաքրքրական է, որ «Օլիմպիադա-80»-ի մասին չկա մի պատմություն, որտեղ չհիշատակվեն Մոսկվայում մթերքի չտեսնված առատությունը և ապրանքները, որոնցից խորհրդային քաղաքացիները ոչ միայն չէին տեսել, այլև գաղափար չունեին դրանց գոյության մասին։

Սպորտային մեկնաբան Միսակ Նազարյանը, որն օլիմպիադայի օրերին Մոսկվայում է եղել, պատմում է, որ լրագրողները, որոնց տեղավորել էին «Ռոսիա» հյուրանոցում, բուֆետ էին մտնում բերանները զարմանքից լայն բացած։

«Հյուրանոցի յուրաքանչյուր հարկում բուֆետ կար, որտեղ մեզ համար անսովոր առատություն էր։ Մենք՝ խորհրդային լրագրողներս, կյանքում առաջին անգամ էինք տեսնում ֆիննական երշիկ, արտասահմանյան կաթնամթերք, յոգուրտ։ Հիշում եմ, որ կողմնակի անձանց մուտքը հյուրանոց խստիվ արգելված էր, քանի որ նրանք, տեսնելով այդ բոլոր խորտիկները, տեղում կմաքրեին ցուցափեղկերը»,-հիշում է Նազարյանը։

Ասում է` «տրաքող» բուֆետները մի տեսակ փոխհատուցում էին ոչ այնքան լավ տեղերի համար, որոնք Լենինի անվան կենտրոնական մարզադաշտում հատկացրել էին խորհրդային լրագրողներին։ Այդ տեղերը մարզադաշտի հյուսիսային տրիբունայում էին՝ կենտրոնից հեռու։

Օլիմպիական խաղերի առաջին չեմպիոնը խոհարար էր. էլ ինչ չգիտենք Հունաստանի մասին

Արամ Սարգսյանն այն ժամանակ «Կոմսոմոլսկայա պրավդայի» թղթակիցն էր Երևանում։ Նա պատմում է, որ հայրենադարձների շնորհիվ հայերի համար արտասահմանյան ապրանքներն այնքան էլ նոր բան չէին։

«Գուցե խորհդային հանրությանը արտասահմանյան ապրանքներն իրական հետաքրքրություն և ուրախություն էին բերում, իսկ Հայաստան այն տարիներին հայրենադարձներ էին գալիս Ֆրանսիայից, Սիրիայից, այլ երկրներից, և շատ բան էին բերում իրենց հետ։ Ամբողջ Խորհրդային Միությունից էին Հայաստան գալիս` որակյալ կոշիկ գնելու»,-հիշում է Սարգսյանը։

Այդ օրերին առաջին անգամ Մոսկվայում հայտնվեցին ֆիննական սալյամի երշիկը, ամերիկայն պեպսի-կոլան, հարավսլավական կոշիկները և նաև ծամոնը։ Օլիմպիադայից առաջ ծամոնները Խորհրդային Միությունում այդքան ժողովրդականություն չունեին։ Բայց 1980 թ․-ին Երևանում սկսեցին ծամոն արտադրել հենց Օլիմպիադայի համար։

«Արտադրում էին ծամոններ անանուխի, նարնջի, ելակի համով, ավելի ուշ սկսեցին անգամ սուրճի համով արտադրել։ Մթերքի դեֆիցիտը, իհարկե, ճնշում է խորհրդային մարդուն, բայց հայերի համար շատ ապրանքներ սովորական էին»,-ասում է լրագրողը։

Որտեղ եղել է, հայերի է փնտրել. ինչպես Բուլղարիայի հերոս հայը նվաճեց օլիմպիական ոսկիները

Սակայն Խորհրդային Հայաստանում, ի տարբերություն Մոսկվայի, չկային մի շարք այլ ապրանքներ և մթերքներ։ Սարգսյանը լավ է հիշում 1980 թվականի ամեն օրը, քանի որ հենց այդ տարվա փետրվարին են ծնվել նրա երկվորյակ երեխաները։ Մոսկովյան հաճախակի գործուղումներից նա փոքրիկների համար արքայախնձորի ու նարնջի համով կաթնային խառնուրդներ էր բերում։ Ավելին՝ հիշում է, որ Մոսկվա-Երևան չվերթի ուղևորները ինքնաթիռից իջնում էին նարինջով և բանանով լի տոպրակներով։

Յուրի Վարդանյան. ազգի հպարտությունը

Ամբողջ Հայաստանը ակտիվորեն և բուռն երկրպագում ու աջակցում էր ծանրամարտիկ Յուրի Վարդանյանին, որը 1980 թ․-ի Օլիմպիական խաղերում աշխարհի 5 ռեկորդ սահմանեց։

Ականատեսները հիշում են, որ նման ուրախություն Երևանում երեք անգամ են ապրել․ 1963թ․-ին, երբ շախմատիստ Տիգրան Պետրոսյանը դարձավ աշխարհի չեմպիոն, 1973թ-ին, երբ «Արարատը» շահեց ԽՍՀՄ գավաթ, և Օլիմպիադայի տարին, երբ ելույթ էր ունենում Յուրի Վարդանյանը։

«Մեր ընկերներից մեկի առանձնատանը մի քանի ընտանիքով հավաքվել ու դիտում էինք Օլիմպիադան։ Վարդանյանը արածն ուղղակի անհավանական էր։ Մենք բոլորս գոռում էինք, բաժակ էինք բարձրացնում, կենացներ ասում... Վարդանյանը Երևան վերադարձավ որպես հերոս։ Նրան ողողեցին շնորհավորանքներով»,-հիշում է Արամ Սարգսյանը։

Միսակ Նազարյանը, որը Մոսկվայում է եղել և մասնակցել է չեմպիոնի մամուլի ասուլիսին, պատմում է, որ Վարդանյանի ելույթը զարմացրեց բոլոր հավաքվածներին։

«Ասուլիսի ժամանակ նրան սովորական հարց տվեցին` «ինչպե՞ս եք գնահատում ձեր հաղթանակները» կամ նման մի բան։ Նա չսկսեց ծեծված բառեր ու փքուն ճառեր ասել, ինչպես անում էին սովորաբար, այլ պարզ, մարդկայնորեն ասաց․ «Այսօր քրոջս ծնունդն է, և այս հաղթանակը նրան եմ նվիրում»։ Չեմպիոնի այս պարզ խոսքերը ցնցել էին ասուլիսին ներկա լրագրողներին»,-ասում է Նազարյանը։

Ինչո՞ւ 15 տարեկան օլիմպիական չեմպիոնը երեք անգամ ընկավ սառցադաշտում. տեսանյութ

Նրա մտքից չեն ջնջվում ժյուրիի անդամներից մեկի խոսքերը․ «Այս Յուրին ֆանտաստիկ է»։

Վարդանյանի՝ իսկապես ֆանտաստիկ ցուցանիշի շնորհիվ նա կարող էր առաջինը դառնալ նաև հաջորդ, ավելի մեծ քաշային կատեգորիաներում։ Այլ կերպ ասած՝ նրան կարող էին ոչ թե մեկ, այլ երեք ոսկե մեդալ հանձնել, բայց Օլիմպիադայի կանոնակարգը նման բան թույլ չէր տալիս։

Օլիմպիադայի սև օրը

Հայաստանի, ինչպես նաև ողջ ԽՍՀՄ-ի առաջադեմ երիտասարդությունը երկրպագում էր բանաստեղծ, երաժիշտ Վլադիմիր Վիսոցկուն։ Երևանի «Ձերժինսկու ակումբում» նրա միակ համերգից հետո, իսկ դա 1970 թ․-ին էր, քաղաքը լցվեց Վիսոցկու երգերի սկավառակներով։ Ասում են` այդ համերգին մարդիկ անգամ միջանցքներում էին խիտ կանգնած` ինչպես տրանսպորտում՝ պիկ ժամին։ Իսկ Վիսոցկին կատարում էր երգեր, որոնք այն ժամանակ իշխանությունները չէին ողջունում։ Միայն օրվա վերջում, արդեն ելույթից հետո, Վիսոցկին իմացել էր, որ համերգը կազմակերպել է Հայաստանի Պետական անվտանգության կոմիտեն։

«Նա մեր կուռքն էր։ Նրա մահվան լուրը, թեև որևէ պաշտոնական հաստատում չկար, փչացած հեռախոսի էֆեկտով տարածվեց երկրում։ Սգում էինք»,-հիշում է Արամ Սարգսյանը։

Վիսոցկին մահացավ 1980 թ․-ի հուլիսի 25-ին, 42 տարեկանում։ Նրա մահը գրեթե մթագնեց Մոսկվայի Օլիմպիական խաղերը։

«Հեռուստատեսությունը, ռադիոն, թերթերը լռում էին, միայն մի պարբերական՝ «Երեկոյան Մոսկվան», գրեց պոետի մահվան մասին։ Հուլիսի 28-ին նրա թաղմանը գնացել էին անգամ նրանք, ում համար սպորտն առաջին տեղում էի, մարդիկ մոռացել էին Օլիմպիադայի մասին։ Դա Օլիմպիադայի և ամբողջ 1980 թվականի ամենասև օրն էր»,- պատմում է Միսակ Նազարյանը։

Վիսոցկին պետական մրցանակներ ու կոչումներ չուներ, բայց նա իրոք ժողովրդական արտիստ էր։ Չնայած Օլիմպիադային, Վիսոցկու թաղմանը մասնակցում էր ամբողջ Մոսկվան։

Ցտեսությո՜ւն, բարի արջուկ

Չափազանցություն չի լինի ասել, որ այդ Օլիմպիական խաղերի թալիսման արջուկին երկինք ճանապարհելիս լալիս էին բոլորը։

«Բոլորս լաց էինք լինում, երբ արջուկը թռավ։ Արցունքներն ակամա էին հայտնվում մարդկանց աչքերում։ Երգը հուզիչ էր, մթնոլորտը` նույնպես։ Ամեն ինչ ամենաբարձր մակարդակով էր կազմակերպված»,-հիշում է Արամ Սարգսյանը։

Օլիմպիական խաղերի փակմանն 24 գունավոր փուչիկներով արջուկը սավառնում էր մարզադաշտի վերևում՝ Լև Լեշչենկոյի և Տատյանա Անցիֆերովայի կարտարած «Ցտեսություն, Մոսկվա» երգի հնչյունների ներքո։ Հանդիսատեսին թաթով անելով՝ արջուկը դանդաղ անհետացավ գիշերային Մոսկվայի երկնքում։ Մի քանի ժամ անց արջուկին գտան Վորոբյովի լեռներում և տարան պահեստ, որտեղ մի քանի տարի անց այն կրծեցին առնետները։

Բայց դա արդեն բոլորովին այլ պատմություն է։

Սառույց և կրակ. տպավորիչ նկարներ օլիմպիական Փհենչհանից

964
թեգերը:
Վլադիմիր Վիսոցկի, Օլիմպիական խաղեր, օլիմպիադա, Յուրի Վարդանյան
Ըստ թեմայի
Ի՞նչ չստացվեց Ռիո-2016-ում. պարզաբանում են օլիմպիական մարմնամարզիկները
Օլիմպիական գիշեր, ուրախության արցունքներ ու երջանիկ երկրպագուներ
Հայաստանի օլիմպիական հաղթանակները
Արաս Օզբիլիս

Ամեն մեկս մեր ոլորտում պետք է անենք առավելագույնը. Արաս Օզբիլիսը` Արցախին օգնելու մասին

110
(Թարմացված է 19:20 29.10.2020)
Մարզաշխարհի շատ ներկայացուցիչներ Արցախի պաշտպանության համար պայքարում են ինչպես առաջնագծում, այնպես էլ թիկունքում։ «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբի կողմից իրականացվող ակցիան տվել է իր առաջին պտուղները։

ԵՐԵՎԱՆ 29 հոկտեմբերի-Sputnik. Հայաստանի ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության ութերորդ տուրի «Ալաշկերտ» -«Փյունիկ» խաղին փյունիկցիները խաղադաշտ դուրս եկան հատուկ մարզաշապիկներով, որոնց թիկունքին գրված էր Artsakh Strong: Ինչպես պարզվեց, դա Արցախին աջակցելու ակումբի առաջին քայլն էր։ Խաղի ավարտից հետո «Փյունիկի» բոլոր ֆուտբոլիստների մարզաշապիկները հայտնվեցին վաճառքում։ Գումարը փոխանցվելու է «Հայաստան» հիմնադրամին։

Ինչպես արդեն տեղեկացրել ենք, հոկտեմբերի 27–ին Արաս Օզբիլիսի մարզաշապիկը աճուրդում վաճառվեց 1025 ամերիկյան դոլարով։

Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում Օզբիլիսն ասում է, որ մեր երկրի համար այս դժվարին օրերին միասնականությունն ամենակարևորն է և մենք` յուրաքանչյուրս մեր ոլորտում, պետք է անենք առավելագույնը։

«Ուրախ եմ, որ կարողացա իմ ներդրումն ունենալ այս կարևոր գործում։ Շնորհակալ եմ բոլոր այն մարդկանց, ովքեր իրենց մասնակցությունն ունեցան։ Առաջին իսկ օրվանից ամբողջ հայությունը կենտրոնացել է մի բանի վրա` օգնել Արցախին հաղթահարել այս դժվար օրերը։ Մենք պետք է շարունակենք անել դա»,–ասաց ֆուտբոլիստը` ընդգծելով, որ միասին մենք շատ ուժեղ ենք։

Ես չգնամ, էլ ո՞վ գնա. Արցախից եկած մարզիկն ու մարզիչը պատմում են տղաների հերոսության մասին

Հայտնի ֆուտբոլիստն առաջին անգամը չէ, որ աչքի է ընկնում բարեգործությամբ։ 2020 թվականի սեպտեմբերին Երևանի Ավան համայնքում բացվեց խաղադաշտ, որը կառուցվել էր Օզբիլիսի կողմից հատկացված միջոցներով։

Իսկ «Փյունիկի» մյուս ֆուտբոլիստների մարզաշապիկները դեռևս վաճառքում են։

110
թեգերը:
Արաս Օզբիլիս, մարզաշապիկ, ֆուտբոլիստ, Ղարաբաղյան հակամարտություն, Լեռնային Ղարաբաղ, Արցախ
Ըստ թեմայի
«Նախ պետք է դադարեցնել մարտական գործողությունները». Պուտինը` Ղարաբաղի մասին
Եվս 5 հայ գերիների համար ՄԻԵԴ դիմում է ներկայացվել
Զախարովան մանրամասներ է հայտնել Ղարաբաղի հարցով Ժնևում սպասվող հանդիպման մասին
Բռնցքամարտիկ Լեո Պապյանը ռինգում. կարնիր մարզահագուստովը

«Մոտ 40 կմ անցնել եմ վիրավոր ոտքով». բռնցքամարտիկ Լեո Պապյանն ապաքինվում է

1031
(Թարմացված է 17:33 29.10.2020)
Պատերազմի առաջին օրերից շատ հայ մարզիկների և մարզիչների հետ առաջնագիծ մեկնած բռնցքամարտիկ Լեո Պապյանը Sputnik Արմենիային պատմել է իր վիրավորվելու մասին և ասել, թե մարզական վիճակն ինչպես է օգնել իրեն կռվի դաշտում։

ԵՐԵՎԱՆ, 29 հոկտեմբերի –Sputnik. Հայաստանի բռնցքամարտի հավաքականի անդամ Լեո Պապյանը հոկտեմբերի 10–ին Արցախում վիրավորվելուց հետո քիչ–քիչ ապաքինվում է։ Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում մարզիկն ասում է, որ արդեն լավ է զգում իրեն։

Боксер Лео Папян
© Photo : provided by Leo Papyan
Բռնցքամարտիկ Լեո Պապյանը մարտի դաշտում

Վիրավորվելու առաջին պահերին Լեո Պապյանին շատ էր անհանգստացնում` արդյո՞ք ստացած բեկորային վնասվածքը կխանգարի բռնցքամարտիկի իր կարիերային։

«Առաջին հարցը, որ ես տվեցի բժշկին, իմ սպորտային ապագայի հետ էր կապված։ Առանց բռնցքամարտի ինձ չեմ պատկերացնում։ Ուզում էի հասկանալ` արդյոք ոտքիս վնասվածքը խնդիր չի առաջացնի մարզվելու համար։ Շատ ուրախացա, երբ բժիշկն ասեց, որ շատ շուտով կկարողանամ մարզվել, ու վնասվածքը չի խանգարի իմ կարիերային»։

Բռնցքամարտիկը պատմում է, թե ինչպես է մարզվելու ընթացքում ձեռք բերած ֆիզիկական ամրությունն օգնել իրեն մարտի դաշտում։

«Դե մարզիկները տարին 12 ամիս մարզվում ու նախապատրաստվում են տարբեր մրցումների։ Ֆիզիկական լավ պատրաստականությունը ինձ շատ պետք եկավ։ Ոտքից բեկորային վիրավորում ստանալուց հետո մոտ 40 կմ անցա ոտքով: Որ հիմա մտածում եմ, դա շատերի համար անհնարին կլիներ»,- հիշում է Պապյանը։

Մարզիկներին մրցումների նախապատրաստելիս մարզիչները մեծ ուշադրություն են դարձնում հոգեբանական պատրաստականության վրա, ու պարզվում է, որ այս գործոնն էլ հայ բռնցքամարտիկին օգնել է անսասան մնալ ռազմի դաշտում։ «Դե կռիվ է, որտեղ ցավոք առանց վիրավորների կամ զոհերի չի լինում։ Երբ մեր տղաներից որևէ մեկը վիրավորվում էր, մենք առանց ընկճվելու կենտրոնանում էինք նրան առաջին օգնություն ցույց տալու վրա ու միաժամանակ մարտ էինք վարում։ Չեմ կարող ասել, թե դա ինչ ուժ է, որը ծնվում է հայ զինվորի մոտ ու դարձնում նրան մի քանի անգամ ավելի հզոր ու անպարտելի»,- ասում է Պապյանն ու հավելում, որ հոգեբանորեն պատրաստ մարդը երբեք չի ընկրկի ոսոխի դեմ` գիտակցելով, որ թիկունքում իր տունն ու ընտանիքն է։

Այս անգամ էլ հաղթանակը մարտի դաշտում են կերտելու. հայ մարզիկներն առաջնագծում են

Նշենք, որ 69 կգ քաշային կարգում Լեո Պապյանը մեկ անգամ չէ, որ ներկայացրել է Հայաստանը տարբեր կարգի մրցումներում։ Ռինգում, հիմա էլ մարտի դաշտում հայ բռնցքամարտիկը միշտ էլ ձգտել է հասնել առավելագույն լավ արդյունքի։

«Ե՛վ ռինգում, և՛ մարտի դաշտում պետք է կարողանաս օգտագործել քո հոգու ու մարմնի հնարավորությունները, զգաս հակառակորդի թույլ կողմերն ու հասնես նպատակիդ»,- ասում է Պապյանը։

Боксер Лео Папян (в красном)
© Photo : Henning Witte / provided by Leo Papyan
Բռնցքամարտիկ Լեո Պապյանը ռինգում

Տեղեկացանք, որ Լեո Պապյանից բացի առջնագծում վիրավորվել է նաև 81 կգ քաշային կարգի բռնցքամարտիկ Սոս Քոչարյանը։ Մարտի դաշտում է եղել նաև Տոկիոյում կայանալիք օլիմպիական խաղերի բռնցքամարտի մրցաշարում իր տեղն այս պահին ապահովված միակ բռնցքամարտիկը՝ Կորյուն Սողոմոնյանը։

1031
թեգերը:
Վիրավոր, Ղարաբաղյան հակամարտություն, Լեռնային Ղարաբաղ, Արցախ, բռնցքամարտիկ, Լեո Պապյան
Ըստ թեմայի
Եթե Ադրբեջանը դադարեցնի հարձակումները Ղարաբաղի վրա, հակամարտությունը կլուծվի. Ալմագրո
Ադրբեջանցիների խոցված տանկերն ու զրահատեխնիկան. տեսանյութ
Թուրքիայի գլխավորած ադրբեջանական զորքի և ահաբեկիչների նպատակը էթնիկ զտումներն են. Փաշինյան
«Լավաշ ենք թխում, ուղարկենք սահման»․ Տեղ գյուղում կանայք իրենց գործը լավ գիտեն
Արտակ Բեգլարյան

Սպանվածների մեջ առնվազն 4 ռազմագերի կա. Արցախի ՄԻՊ–ը վերլուծել է թշնամու դաժան տեսանյութը

0
(Թարմացված է 11:20 31.10.2020)
Արցախի մարդու իրավունքների պաշտպանը գրառում է կատարել` անդրադառնալով ադրբեջանցիների կողմից սոցցանցերում շրջանառող հայ զինծառայողների դիերի տեսանյութին։

ԵՐԵՎԱՆ, 31 հոկտեմբերի - Sputnik. Արցախի ՄԻՊ Արտակ Բեգլարյանը Twitter–ի իր էջում հայ զինծառայողների դիերի լուսանկարներ է հրապարակել` կատարելով որոշ դիտարկումներ։

«Ադրբեջանական սոցիալական ցանցերի տիրույթում նոր տեսանյութ է շրջանառվում, որտեղ երևում են 19 հայերի մարմիններ։ Նրանցից որոշները ձեռնաշղթաներով են, մյուսները՝ մերկ: Ակնհայտ է, որ ձեռնաշղթաներով առնվազն 4 զինվոր ռազմագերի է եղել նախքան սպանվելը»,- գրել է Բեգլարյանը։

​Նա հավելել է նաև, որ անպատժելիությունը և միջազգային հանրության կուրությունը նոր հանցագործություններ են ծնում Ղարաբաղի դեմ։

Հիշեցնենք` սեպտեմբերի 27-ի վաղ առավոտյան Ադրբեջանը Թուրքիայի աջակցությամբ լայնածավալ ռազմական հարձակում է սկսել արցախա–ադրբեջանական սահմանի ողջ երկայնքով։

Հոկտեմբերի 30-ի ժամը 14։00-ի դրությամբ` հակառակորդի կրակոցների հետևանքով Արցախում զոհվել են 1166 զինծառայողներ և 44 քաղաքացիական անձինք։ Ադրբեջանի կենդանի ուժի վերաբերյալ պաշտոնական տեղեկություններ չկան, սակայն հայկական կողմը հայտնում է, որ հակառակորդը 6914 զոհ ունի և բազմաթիվ վիրավորներ։ 

Ըստ վերջին տվյալների՝ Ադրբեջանի զինված ուժերը կորցրել են 25 ինքնաթիռ, 16 ուղղաթիռ, 232 անօդաչու սարք, 6 ՏՈՍ-1 «Սոլնցեպեկ» համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգ, 649 տանկ և ՀՄՄ:

Ես չգնամ, էլ ո՞վ գնա. Արցախից եկած մարզիկն ու մարզիչը պատմում են տղաների հերոսության մասին

Սեպտեմբերի 29–ից սկսած ադրբեջանական զինուժը մերթընդմերթ կրակ է բացում նաև Հայաստանի ուղղությամբ։ 

Անմարդկային են կռվում․ հադրութցի Մարո բաբոն սպասում է հաղթանակին ու «հնդկական» երեկոներին

0
թեգերը:
տեսանյութ, ռազմագերի, Արցախ, Արտակ Բեգլարյան (Արցախի ՄԻՊ)
թեմա:
Ադրբեջանական ագրեսիան Արցախում - 2020
Ըստ թեմայի
Ադրբեջանական կասետային հրթիռի հարվածից Ննգի գյուղում 3 կանայք են վիրավորվել. Արցախի ՄԻՊ
Ադրբեջանը թիրախավորում է փրկարարներին. նրանցից մեկը զոհվել է. Արցախի ՄԻՊ
Հնարավոր է՝ Ադրբեջանը հող է պատրաստում Բերձորի հիվանդանոցին հարվածելու համար. Արցախի ՄԻՊ