Արայիկ Գևորգյանը մրցագորգի վրա. 1996թ.

Անփոխարինելի մարզիչը, կամ զգացողություն, որը հայ ըմբշամարտիկից «խլեց» օլիմպիական ոսկին

1015
(Թարմացված է 10:07 08.05.2020)
Արայիկ Գևորգյանը ազատ ոճի ըմբշամարտում միակ հայ ըմբիշն է, որին հաջողվել է 3 անգամ դառնալ աշխարհի չեմպիոն: Իհարկե, դա միակ նվաճում չէ .Եվրոպայի չեմպիոն, մրցանակակիր...: Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում հանրահայտ ըմբիշը պատմել է իր կարիերայի մասին, հիշել զվարճալի դեպքեր։

Խաչիկ Չախոյան, Sputnik Արմենիա

Օլիմպիական պատվանդանի կողքին

Երեք անգամ՝1995, 1997 և 1998 թվականներին աշխարհի չեմպիոն հռչակվելով` Արայիկ Գևորգյանը յուրահատուկ ռեկորդ է սահմանել ազատ ոճի հայ ըմբշամարտիկների համար: 1996 և 2000 թվականների օլիմպիական խաղերում հայ ըմբիշն իր քաշային կարգում հաղթողի հիմնական հավակնորդ էր համարվում: Հատկապես Ատլանտայում՝ 1996 թվականին, նա շատ մոտ էր ոսկե մեդալ նվաճելուն։

Араик Геворкян
Արայիկ Գևորգյանը

«Անպայման հաղթելու ցանկությունն ինձ խանգարեց նպատակիս հասնելու գործում: Կիսաեզրափակիչում ամերիկացի Թաուսեն Սանդերսը գորգ էր դուրս եկել մի նպատակով` պաշտպանվել ու միավոր չտալ: Գոտեմարտի ավարտին մնում էր 15 վայրկյան, ու 0:0 հաշվի պայմաններում հաղթանակը կշնորհվեր ինձ, քանի որ մրցակիցս ավելի շատ նկատողություններ ուներ: Չորեքթաթ վիճակում որոշեցի անպայման միավոր վաստակել, բայց պարզապես սահեցի Սանդերսի մարմնի վրայով, ու միավոր վաստակեց նա: Շատ ցավալի պարտություն էր, որը փակեց իմ առջև օլիմպիական պատվանդանի ճանապարհը»,- պատմում է Գևորգյանը:

Առաջ մղող ուժը

Արայիկ Գևորգյանը գտնում է, որ իր մարզական կարիերայում հաջողությունները լիարժեք կիսում է երկու մարդու՝ իր հոր՝ Հրաչյա Գևորգյանի և անձնական մարզիչ՝ Ռազմիկ Գոլեցյանի հետ: 2000 թվականի օլիմպիական խաղերից առաջ Ռազմիկ  Գոլեցյանը մահացավ, ու դա մեծ հարված էր ըմբշամարտիկի համար։

«Հաճախ են ասում, որ անփոխարինելի մարդիկ չկան: Բայց իմ մարզիչն անփոխարինելի էր ինձ համար: Ես շատ ծանր տարա նրա կորուստը։ Օլիմպիական խաղերի մեկնարկից առաջ Գոլեցյանի մահը ազդեց իմ ելույթի վրա»,-հիշում է Գևորգյանը:

Չլսող ըմբիշը

Կարիերայի ընթացքում Գևորգյանը հայտնի էր ոչ միայն իր նվաճումներով.մարզիչները շատ լավ հիշում են մարզական ռեժիմի նրա խախտումները։

«Երբեմն քնել-հանգստանալու փոխարեն սպիտակ սավանները կապելով պատուհանից դուրս եմ եկել ու ման եկել քաղաքով: Երիտասարդ էինք, չէինք հասկանում, որ մրցումներից առաջ կարևոր է հանգիստը»,–պատմում է մարզիկն ու հիշում, թե 1993 թվականի Եվրոպայի առաջնությունից առաջ ինչպես փրկվեց հավաքականից հեռացվելուց, երբ արդեն մի զգուշացում ուներ։

Ուկրաինայի Ալուշտա քաղաքում  ցերեկվա հանգստի ժամին մի քանի թիմակիցների հետ Արայիկը գնում է կինո ու վերադառնալու պահին նրանց նկատում են:

Հայաստանի միակ տիտղոսակիր եռացատկորդը. Մարտիրոսյանն օլիմպիադայում կանգնեց ուժեղների կողքին

«Ասեցին, որ հեռացված ենք հավաքականից: Ամբողջ օրը սպասում էինք, որ մեզ ուղարկելու էին Հայաստան: Երեկոյան մարզիչներն ասեցին, որ ներելու միակ տարբերակը մարզադաշտում 30 շրջան վազելն է: Իսկ մենք այդ օրն արդեն 30 շրջան վազել էինք: Բայց ինչ արած: Հորդառատ անձրևի տակ լրիվ վազեցինք տարածությունը»։ Պարզվեց արժեր վազել, անգամ անձրևի տակ, չէ որ Եվրոպայում Արայիկ Գևորգյանը նվաճեց արծաթե մեդալ:

Խոսքի տեր ըմբիշը

Մրցումների ընթացքում զավեշտալի շատ դեպքեր են լինում, Գևորգյանը հիշեց 1998 թվականի աշխարհի առաջնությունում իր հետ պատահածը։

Араик Геворкян
Արայիկ Գևորգյանը

«Եզրափակիչ գոտեմարտերից առաջ, բոլոր ըմբիշները մարզվում էին նախավարժանքի դահլիճում, ու միևնույն ժամանակ զրուցում: Բարեկամական մթնոլորտ էր, չնայած մրցակիցներ էինք: Ես գոտեմարտելու էի Ուկրաինան ներկայացնող Զազա Զազիրովի հետ: Նա մտավ դահլիճ ու բարևելուց հետո առանձնացավ` փորձելով չխոսել ոչ մեկի հետ: Ես փորձեցի զրույցի բռնվել, բայց նա հրաժարվեց: Ու Զազային ասեցի՝ քեզ հաղթելու եմ 1:0 հաշվով: Ու եթե նույնիսկ էլի միավոր վաստակելու հնարավորություն ունենամ չեմ անի»,–պատմում է Գևորգյանը:

Կարիերայի բիծն ու մարզահագուստի գույնը. ինչու Կարեն Մնացականյանն օլիմպիական մեդալ չնվաճեց

Թերևս, նրա խոսքերը շատ ուժեղ ազդեցություն են ունեցել Զազիրովի վրա: Գոտեմարտը հայ ըմբիշը հաղթել է հենց 1:0 հաշվով ու  2–րդ միավորը վաստակելու հնարավորությունը հատուկ բաց է թողել իր ձեռքից։

Ըմբշամարտում թշնամություն չի եղել

Հիմա գոտեմարտեր դիտելիս մենք ավելի ենք լարվում, երբ հայ ըմբիշի մրցակիցը լինում է ադրբեջանցի կամ թուրք: Արայիկ Գևորգյանը հիշում է, որ անկախ ազգությունից այն ժամանակ գորգից դուրս բոլորն էլ ընկերներ էին։

«1997 թվականի Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչում, ես գոտեմարտեցի ու հաղթանակ տար թուրք Յուքսել Շանլիի նկատմամբ: Մինչև հիմա էլ սոցցանցերում շփվում ենք: Կար նաև ադրբեջանցի Ալախվերդիև ազգանունով մի ըմբիշ, որին միշտ հաղթել եմ: Վերջինս մի քիչ շփվող չէր, բայց միևնույնն է թշնամություն չկար մեր մեջ: Չգիտեմ, միգուցե դա մեր սերնդից էր, կամ մեր ժամանակ էր ուրիշ։ Բայց ըմբշամարտում գորգի վրա էինք միայն մրցակից, գորգից դուրս` ընկերներ»,- ասում է Գևորգյանը:

Արայիկ Գևորգյանը Հայաստանում մարզչական աշխատանքով երբեք չի զբաղվել: Ասում է, որ իրեն չեն հրավիրել, չնայած դեմ չէր լինի օգուտ տալ մեր ազատ ոճայիններին: Իսկ ապագայում Գևորգյանն ուզում է Ռազմիկ Գոլեցյանի անվան դպրոցի մի քանի պատանի ըմբիշի տեղափոխել Գերմանիա՝ Բեռլին ու մարզել, որովհետև տեսնում է, որ կան ուժեղ ըմբիշներ, բայց նրանց ունակությունները զարգացնել է պետք:

1015
թեգերը:
աշխարհի չեմպիոն, մեդալ, Օլիմպիական խաղեր, Արայիկ Գևորգյան, Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն, Եվրոպայի ըմբշամարտի առաջնության, ըմբշամարտիկ, ըմբիշ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Սկանդալներ, ռեկորդ, 2 չեմպիոն մեկ մրցաշարում. Հայաստանի ֆուտբոլի անդրանիկ առաջնությունը
Սպորտի զարգացումն Առաջին հանրապետությունում. ինչպես մոխիրներից հառնեց ամեն ինչ
Չեմպիոնի տիտղոսն ու երկրաշարժը. ինչպես գյումրեցի մարզիկը մեկ օրում Կանադայից Երևան հասավ
Ալեքսանդր Կարապետյան

Ալեքսանդր Կարապետյանը «Տամբով» ակումբից կտեղափոխվի «Արարատ–Արմենիա»

21
(Թարմացված է 20:07 24.01.2021)
Այս խաղաշրջանում 33-ամյա հարձակվողը «Տամբովի» կազմում 16 հանդիպում է անցկացրել ու դարձել 3 գոլի հեղինակ։ Անցած խաղաշրջանում նա հանդես էր գալիս «Սոչիի» կազմում։

ԵՐԵՎԱՆ, 24 հունվարի – Sputnik. «Տամբովի» հարձակվող Ալեքսանդր Կարապետյանը կլքի ակումբն ու կտեղափոխվի «Արարատ–Արմենիա»։ Տեղեկությունը հայտնում է Sports24–ը։

Աղբյուրի տվյալներով` 33-ամյա հարձակվողը շուտով Հայաստանի չեմպիոնի հետ պայմանագիր կստորագրի։

Այս խաղաշրջանում Կարապետյանը «Տամբովի» կազմում 16 խաղ է անցկացրել ու դարձել 3 գոլի հեղինակ։ Անցած խաղաշրջանում նա հանդես էր գալիս «Սոչիի» կազմում։

Ալեքսանդր Կարապետյանը ծնվել է Թբիլիսիում և մինչև 11 տարեկանն ապրել Վրաստանում։ Այնուհետև ընտանիքը տեղափոխվել է Գերմանիա, որտեղ Ալեքսանդրը սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով երկրորդ Բունդեսլիգայի ակումբի դպրոցում։

Սկզբում Կարապետյանը հանդես է եկել Գերմանիայի ցածր դիվիզիոնների ակումբների կազմում, այնուհետև տեղափոխվել Լյուքսեմբուրգի առաջատար ակումբներ` այնտեղ խաղալով 2012 թվականից մինչև վերջերս` «Սոչի» տեղափոխվելը։

2014 թվականից նա ներգրավվում է Հայաստանի հավաքականի խաղերում։

Արման Ծառուկյանը UFC 257 մրցաշարում հաղթել է Մեթ Ֆրեվոլային. տեսանյութ

21
թեգերը:
Արարատ–Արմենիա, ֆուտբոլ, ֆուտբոլիստ, ՀՖՖ, Ալեքսանդր Կարապետյան
Ըստ թեմայի
Հայի բախտ. Ալեկոյի ընդհատված թռիչքը «աստղաշերտավորների» հավաքականի կազմում
Ֆուտբոլասեր թենիսիստը. ինչպես Էդուարդ Քալանթարյանը մահացած դերասանին «նկատեց» տրիբունայում
Ըմբշամարտն ու պատերազմը. Արայիկ Բաղդադյանը` սպորտի հաղթանակների և կռվի դառնության մասին
Երվանդ Սուքիասյանը` որդիների հետ

Սուքիասյանները նվաճում են Ավստրիան. Երվանդը լավագույն հարձակվող է, Դավիթը` դարպասապահ

403
(Թարմացված է 19:51 24.01.2021)
Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի նախկին երկարամյա ավագ Երվանդ Սուքիասյանը միշտ երազում էր որդիներին տեսնել ֆուտբոլային խաղադաշտում։ Հիմա Ավստրիայում Սուքիասյան եղբայրները հպարտության առիթներ են պարգևում ավագ Սուքիասյանին։

ԵՐԵՎԱՆ, 24 հունվարի – Sputnik․ 2017 թվականին Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի նախկին ավագ Երվանդ Սուքիասյանի ընտանիքը տեղափոխվեց Ավստրիա։ Հիմա արդեն Ավստրիայում բոլոր ֆուտբոլասերները լավ գիտեն ոչ միայն Երվանդ Սուքիասյանին, այլ նաև նրա երկու որդիներին՝ Դավիթին ու կրտսեր Երվանդին, որոնց ֆուտբոլային տաղանդն արտահայտվում է յուրաքանչյուր խաղի ժամանակ։

Ерванд Сукиасян с сыновьями Ервандом (слева) и Давидом
© Photo : provided by Ervand Sukiasyan
Երվանդ Սուքիասյանը` որդիների` Դավիթի և Երվանդի հետ

Sputnik Արմենիան կապ է հաստատել Սուքիասյանների ընտանիքի հետ և պարզել` ինչպես հայտնվեցին Ավստրիայում, ինչ է անում մեր հավաքականի նախկին ավագը Եվրոպայի կենտրոնում և ինչպես է կառուցվում Սուքիասյանի որդիների կարիերան հայրենիքից հեռու։

Պատահական հանդիպման արդյունքները

2017 թվականին Սուքիասյանների ընտանիքը հանգստանում էր Ավստրիայում, որտեղ Երվանդը հանդիպեց իր նախկին թիմակից և «Վակեր» Իսնբուրկ թիմի ներկայիս գլխավոր մենեջեր Ալֆրեդ Հորտանգլի հետ։ Այդ հանդիպումից հետո Սուքիասյանները որոշեցին տեղափոխվել Ավստրիա։ 

«Ալֆրեդը մեզ հրավիրեց իրենց տուն ու, տեսնելով տղաներիս, հետաքրքրվեց, թե  ինչով են զբաղվում։ Յութումբում տեսնելով կրտսեր Երվանդի (Երվանդ Սուքիասյանների զույգ որդիներից մեկը կրում է հոր անունը) ու Դավիթի խաղը (այդ ժամանակ տղաները 12 տարեկան էին), անմիջապես ասեց, որ մենք պետք է Ավստրիա տեղափոխվենք, քանի որ պետք ենք «Վակեր» թիմին»,- պատմում է Երվանդ Սուքիասյանը։ Սկզբում նա հումորով է վերաբերվել առաջարկին, բայց երբ զանգերը դարձել են հաճախակի, հասկացել է, որ ամեն ինչ շատ լուրջ է, ու 2017 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Ավստրիա։

Որդիները` հոր թիմում

Երվանդ Սուքիասյանը ներկայումս գլխավորում է «Վակերի» մինչև 18 տարեկան ֆուտբոլիստների թիմը։ Չնայած ավելի փոքր տարիքին` Դավիթն արդեն մեկ տարի է այնտեղ հանդես է գալիս, կրտսեր Երվանդն էլ հունվարից է տեղափոխվել հոր  գլխավորած թիմը։ «Իհարկե բոլոր ֆուտբոլիստներն էլ երազում են խաղալ իրենց երկրի հավաքականում։

Ֆուտբոլասեր թենիսիստը. ինչպես Էդուարդ Քալանթարյանը մահացած դերասանին «նկատեց» տրիբունայում

Դավիթն ու Երվանդն էլ կարող են խաղալ Հայաստանի հավաքականում, պարզապես նրանք հիմա ունեն Ուկրաինայի անձնագիր։ Ծնվել են Հունաստանում, ունեն Ուկրաինայի քաղաքացիություն, խաղում են Ավստրիայում, ազգությամբ հայ են (ծիծաղում է)», - ասում է ավագ Սուքիասյանը

Երվանդը` Երվանդի հետքերով

Քչերը գիտեն, որ Հայաստանի հավաքականի նախկին ավագ Երվանդ Սուքիասյանը, որը խաղում էր աջ պաշտպանի դիրքում, ժամանակին եղել է հարձակողական ոճի կիսապաշտպան։  «Մինչև 14 տարեկանը ես էլ խաղում էի հարձակման գծում։ Եղավ ընկերական հանդիպում «Կոտայքի» հետ, որտեղ խաղում էր ավագ եղբայրս՝ Վարուժան Սուքիասյանը։

Ерванд Сукиасян
© Photo : provided by Ervand Sukiasyan
Երվանդ Սուքիասյան կրտսերը

Մեր մարզիչ Ֆելիքս Վերանյանն ինձ հարցրեց կարո՞ղ եմ խաղալ եղբորս դեմ, որը նույնպես հարձակվող էր։ Ասեցի` կարող եմ։ Լավ խաղացի, նույնիսկ հարվածեցի եղբորս ոտքին, որի պատճառով նա փոխարինվեց։ Ու այդ խաղից հետո դարձա աջ պաշտպան»,- պատմում է ավագ Երվանդը։ Հիմա էլ կրտսեր Երվանդն է հոր նման հանդես գալիս որպես հարձակվող։

Ուշ, բայց պուպուշ

Ավելի հետ գնալով` պատմենք, որ Երվանդն ու նրա կինը՝ Վարսիկը, իրենց որդիների լույս աշխարհ գալուն երկար են սպասել։ 2005–ին, երբ ծնվեցին Սուքիասյանների զույգ տղաները, ծնողների ուրախությանը չափ ու սահման չկար։ Վարսիկը պատմում է, որ երեխաները դեռ չէին ծնվել, բայց Երվանդն արդեն նրանց ֆուտբոլիստ դառնալու մասին էր երազում։

Давид Сукиасян
© Photo : provided by Ervand Sukiasyan
Դավիթ Սուքիասյանը

«Մենք երազում էիք տղա ունենալ ու մտածում միայն նրա ֆուտբոլիստ դառնալու մասին։ Բայց հղիության սկզբնական շրջանում բժիշկն ասեց, որ կասկած կա, որ զույգ աղջիկ ենք ունենալու և, փորձելով մխիթարել Երվանդին, ասաց` ոչինչ` աղջիկների թիմեր էլ կան։ Երվանդը կարմրեց, հետո գույնը գցեց ու ոչինչ չպատասխանեց։ Ես ասեցի`չկասկածես, մենք զույգ տղա ենք ունենալու, ու այդպես էլ եղավ», - ժպտալով հիշում է Երվանդի կինը՝ Վարսիկը։

Գենետիկ սեր ֆուտբոլի նկատմամբ

Երեք տարեկան հասակում տղաները` Դավիթն ու կրտսեր Երվանդը, իրենք հուշեցին, թե ինչով են զբաղվելու ապագայում։ «Նրանք դեռ փոքր էին, բայց սիրում էին գնդակով խաղալ։ Կրտսեր Երվանդը հարվածում էր, իսկ Դավիթը հետ մղում գնդակը։ Այսպես, տղաներս ինձ ոչ միայն ցույց տվեցին, որ ֆուտբոլով են զբաղվելու, այլ հուշեցին, որ Դավիթը լինելու է դարպասապահ, իսկ կրտսեր Երվանդը` ռմբարկու»,- ասում է Երվանդ Սուքիասյանը։

Братья Ерванд (слева) и Давид Сукиасяны
© Photo : provided by Ervand Sukiasyan
Դավիթ և Երվանդ Սուքիասյանները

Կրտսեր Երվանդ ու Դավիթ Սուքիասյաններն արդեն ապացուցել են, որ մեծ ֆուտբոլ խաղալու շեմին են։ Իրենց ներկայիս ակումբում կրտսեր Երվանդը ճանաչվել է լավագույն հարձակվող, իսկ Դավիթը լավագույն դարպասապահ։ Ժամանակը ցույց կտա, թե ո՞վ ու որտեղ կշարունակի իր կարիերան։ Նույնը վերաբերվում է նաև ավագ Երվանդ Սուքիասյանին, որը «Վակերում» մարզչական կարիերան է շարունակում։ Ի դեպ, Երվանդ Սուքիասյանը հիմա Կիևում մարզչական Pro դասընթացների է մասնակցում, իսկ փետրվարի 1-ից էլ Անթալիայում նույն դասընթացների շրջանակներում Սուքիասյանը մասնակցելու է հավաքների։

403
թեգերը:
Ավստրիա, որդի, հայր, դարպասապահ, Հայաստանի ազգային հավաքական, ֆուտբոլիստ, ֆուտբոլ
Ըստ թեմայի
Մեծ ըմբիշը մեծ նպատակներ ունի. ինչու է «կուբանցի հայ» Յուրի Պատրիկեևը վերադարձել Հայաստան
Մարզաշխարհի 35 ներկայացուցիչներ միացել են Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականի պահանջին
Ծոծրակին աչք ունեցող ֆուտբոլիստը. Արկադի Անդրեասյանի «ոսկերչական» փոխանցումներն ու հումորը
Շուշիի սուրբ Ղազանչեցեց վանքը ռմբակոծությունից հետո

Արցախն Աստծունն է. ինչպես հայ ուսուցչին հաջողվեց փրկվել ադրբեջանական գերությունից

47
(Թարմացված է 21:59 24.01.2021)
«Կոմերսանտ» թերթը մեծ հոդված է հրապարակել ադրբեջանական գերությունից փրկված հայ ուսուցչի մասին, որի ազատման հարցում անմիջական առնչություն է ունեցել խմբագրությունը։

ԵՐԵՎԱՆ, 24 հունվարի – Sputnik. Ադրբեջանական գերության մեջ հայտնված Արթուր Ղազարյանը չի պատմել, թե ինչեր է ապրել այնտեղ` հավատարիմ մնալով քրիստոնեական պատվիրաններին, սակայն ադրբեջանցի զինվորների վերաբերմունքն իր նկատմամբ ավելի զուսպ է եղել, քան մնացած հայ գերիների նկատմամբ։

Արթուր Ղազարյանը ծնվել է Ստեփանակերտում, մեծացել ուսուցիչների ընտանիքում, դպրոցն ավարտել  գերազանցությամբ։  Ապա մեկնել է Մոսկվա, սովորել Լենինի անվան մանկավարժական ինստիտուտի մաթեմատիկայի բաժնում. ինստիտուտն ավարտելուց հետո մնացել է Մոսկվայում։ Կյանքի մեծ մասը նվիրել է մանկավարժությանը։ 2000-ականների սկզբից Ղազարյանը ծառայել է Մոսկվայի վանքերից մեկում, իսկ 2013 թվականի ամռանն իրագործել իր վաղեմի ցանկությունը` վերադարձել հայրենիք` Արցախ։ Նա ուսուցչություն է արել Վանք գյուղում, այնուհետև Լաչինի շրջանի գյուղերից մեկում, իսկ 2020 թվականի սեպտեմբերին Շուշիի քոլեջից հրավերք ստացել։ Շուշիում էր, երբ սկսվեց պատերազմը։

Շուշիի մյուս բնակիչների հետ մեկտեղ Ղազարյանը ծանր օրեր է ապրել ապաստարանում։ Քաղաքն աստիճանաբար դատարկվում էր, նրան էլ խոստացել էին Երևան տեղափոխել, բայց...

Ղազարյանի որդին` Ալեքսեյը, որը վերջին անգամ նոյեմբերի 5-ին էր հոր հետ խոսել հեռախոսով, լուրջ մտահոգվել էր ծնողից լուր չունենալով։ Ալեքսեյը դիմել էր «Կոմերսանտ» թերթին` խնդրելով օգնել գտնել հորը։ Տղային օգնելու համար խմբագրությունը «խառնել» էր Բաքվի իր կապերից։

Արթուր Ղազարյանը գիտեր` թշնամին գրեթե քաղաք է մտել։ Հասկանալով, որ անելանելի իրավիճակում է` արցախցի ուսուցիչը որոշում է դուրս գալ ապաստարանից և թաքնվել վանքում։ Ինչպես ինքն է ասում` եթե որևէ վատ բան պետք է պատահեր, թող դա տեղի ունենար եկեղեցում։ Թաքնված լինելով Ղազանչեցոց եկեղեցու մի մեկուսի անկյունում` նա մոտակայքում գտնվող դպրոցից ադրբեջանական երգի ձայներ էր լսում, դաշնամուր էին նվագում։  Տեսնում էր` ինչպես են զինվորականները մտնում եկեղեցի և հասկանում, որ շուտով իրեն էլ կհայտնաբերեն։ Որոշ  ժամանակ անց հայտնի դարձավ, որ հենց այդ գերիի մասին է հարցնում Ադրբեջանի «բարձր ղեկավարությունը»։

Ինչով են զբաղված ԱՀ իշխանությունները. Դավիթ Բաբայանը` գերիների և Արցախի կարգավիճակի մասին

Ղազարյանն իր աչքով տեսավ, թե ադրբեջանցիներն ինչպես են գերեվարում Շուշիի 83-ամյա Ջոնիկ Թևոսյանին` ծեր ու հիվանդ մարդու, ով 32 տարի առաջ սումգայիթյան ողբերգությունն էր վերապրել (տարեց տղամարդու խոշտանգման կադրերը ադրբեջանցիները տարածել էին համացանցում)։

Կային նաև այլ գերեվարված հայեր։ Նրանց կապկպած նկուղում էին պահում։ Ղազարյանը պատմում է, որ օրական կես թխվածքաբլիթ էր ուտում ու ավելորդ անգամ վախենում էր կարիքները հոգալու համար դիմել` չցանկանալով զայրացնել հսկողներին` գերիների նկատմամբ ագրեսիա չառաջացնելու համար։

Այո, նրան ևս ստիպում էին ասել, որ Արցախն Ադրբեջան է, բայց նա հեզությամբ ասում էր, որ Արցախը Աստծունն է, ինչպես և աշխարհի բոլոր երկրները` Ռուսաստանը, Կանադան, Ֆրանսիան... բոլոր երկրներն Աստծունն են։ Ղազարյանը բացատրում է, որ ադրբեջանցիները չէին կարող դա չընդունել, քանի որ Ղուրանում էլ այդպես է ասվում։

«Կոմերսանտին» տված հարցազրույցում Ղազարյանը պատմել է, թե ինչպես էին իրենց շարում հրապարակում, ադրբեջանցի զինվորների և սպաների առաջ և որոշ դասեր տալիս։ Նա չի մանրամասնել, թե կոնկրետ ինչեր են արել, բայց նշել է, որ գերիների նկատմամբ միշտ էլ անառողջ ու դաժան վերաբերմունք է լինում։

Նոյեմբերի վերջին Ղազարյանն արդեն Բաքվում էր, այնտեղ նրան մեկուսարանում են պահել մինչև հունվարի 9-ը։ Որոշ հասարակական գործիչներ ուսուցչին նույնիսկ Բաքվով զբոսանքի են տարել, նաև շատրվանների հրապարակի հայկական եկեղեցին են այցելել։

Դավիթ Բաբայանը գերիների հարցով դիմել է միջազգային կառույցներին

Այսօր Ղազարյանն արդեն Մոսկվայում է, իր ընտանիքի մոտ։ Գերությունից նրա փրկության պատմությունը զավեշտալի է. տանջանքներից և ստորացումներից հետո, մարդուն կարելի է նաև զբոսանքի տանել, երբ դա պահանջում է «բարձր ղեկավարությունը»` ցանկանալով ռուսական լուրջ  պարբերականի աչքին «բարեկիրթ» թվալ գերիների հետ շփման հարցում։ Իսկ խոշտանգումներով, սպանություններով,  անարգանքի ու պղծման տեսարաններով տեսանյութերը թող տարածվեն սոցցանցերում, զուտ պրոֆիլակտիկայի համար...

47
թեգերը:
Ուսուցիչ, Ղազանչեցոց եկեղեցի (Շուշի), Շուշի, Ռուսաստան, Ադրբեջան, ռազմագերի, գերի
Ըստ թեմայի
Դա կարող է Ալիևի պատվերը լինել. Կարապետյանը` Շուշիի վերաբերյալ Փաշինյանի ասածի մասին
Իրականում քանի՞ հայ է ապրել Շուշիում
«Մա՞մ, էլի ջոկողություն ես անո՞ւմ...». Շուշիում նույն օրը զոհված եղբայրների պատմությունը