Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը

Հայաստանի հավաքականն անակնկալ մատուցեց Աթենքում. լուսանկարներ

348
(Թարմացված է 13:48 12.06.2019)
Եվրոպայի 2020 թվականի առաջնության ընտրական J խմբում Հայաստանի հավաքականը 3:2 հաշվով հաղթեց Հունաստանի ընտրանուն Աթենքում, ապացուցելով որ ոչինչ դեռ կորած չէ ընտրական փուլում:

ԵՐԵՎԱՆ, 12 հունիս — Sputnik, Խաչիկ Չախոյան. Եվրո 2020-ի ընտրական՝ Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը շատերի համար անակնկալ ավարտ ունեցավ: Ֆավորիտ համարվող հույները կրեցին երկրորդ անընդմեջ պարտությունը, իսկ Հայաստանի հավաքականը տոնեց երկրորդ անընդմեջ հաղթանակը ընտրական խմբում:

Футбольный матч отборочного тура Евро-2020 между сборными Греции и Армении (11 июня 2019). Афины
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստները

Ինչպես և Լիխտենշտեյնի հետ երեք օր առաջ կայացած  խաղում, Հայաստանը հավաքականը  արագ հասավ հաջողության: Տիգրան Բարսեղյանին փոխանցումից հետո Ալեքսանդր Կարապետյանը արագության տակ ներխուժեց մրցակցի տուգանային հրապարակ ու շրջանցելով դարպասապահին, սուր անկյանից կարողացավ գնդակն անցկացնել Հունաստանի հավաքականի դարպասից ներս:

Футбольный матч отборочного тура Евро-2020 между сборными Греции и Армении (11 июня 2019). Афины
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստները տոնում են խփած առաջին գոլը

Բնականաբար խփած գնդակը վստահություն հաղորդեց մեր ընտրանու ֆուտբոլիստներին, իսկ 33-րդ րոպեին արդեն իր անհատական վարպետությամբ փայլեց Գևորգ Ղազարյանը: Կամո Հովհաննիսյանը ժամանակին տեսավ թիմակցին մրցակցի տուգանային հրապարակում, իսկ Ղազարյանը գեղեցիկ շրջանցելով հույն պաշտպանին, վարպետորեն գնդակը պտտեցրեց դեպի դարպասի հեռավոր անկյունը՝ 2:0:

Футбольный матч отборочного тура Евро-2020 между сборными Греции и Армении (11 июня 2019). Афины
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստները՝ իրենց խփած երկրորդ գոլից հետո

Երկրորդ խաղակեսի սկզբում հույների խփած գնդակը լարեց հանդիպումը: Նվազագույն առավելությունը իհարկե մեր թիմի համար արդեն դժվար էր պահել, քանի որ հոգեբանորեն հույները առավելություն ստացան: Բայց Տիգրան Բարսեղյանի խփած գնդակը շատ ճիշտ  ժամանակին էր: Հենրիխ Մխիթարյանը նետվեց առաջ ու տեսավ թիմակցին աջից, իսկ Բարսեղյանի հարվածից հետո գնդակը հետ մղվեց դարպասաձողից, ապա մեր հարձակվողը շատ հանգիստ այն ուղարկեց հույների դարպասը:

Футбольный матч отборочного тура Евро-2020 между сборными Греции и Армении (11 июня 2019). Афины
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Սոկրատիս Պապաստատոպոլուսը դեղին քարտ է ստանում

Լիխտենշտեյնի հավաքականի հետ խաղում մեր հավաքականին խոշոր հաշիվ ապահոված Գևորգ Ղազարյանը, Ալեքսանդր Կարապետյանը և Տիգրան Բարսեղյանը նորից կարողացան արդյունավետ գործել ու ապահովել մեր թիմի հաղթանակը: Չնայած այս խաղում կարող էին և չհաղթել, կամ հաղթել ավելի լավ հաշվով: Դրա մասին խոսում է հանդիպման վերջաբանը:

  • Հայաստանի հավաքականի կիսապաշտպան Գևորգ Ղազարյանը
    Հայաստանի հավաքականի կիսապաշտպան Գևորգ Ղազարյանը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հայաստանի հավաքականի դարպասին հույների խփած առաջին գոլը
    Հայաստանի հավաքականի դարպասին հույների խփած առաջին գոլը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հայաստանի հավաքականի դարպասին հույների խփած առաջին գոլից հետո
    Հայաստանի հավաքականի դարպասին հույների խփած առաջին գոլից հետո
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը. պայքար գնդակի համար
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը. պայքար գնդակի համար
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը. պայքար գնդակի համար
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը. պայքար գնդակի համար
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը. Հայաստանի հավաքականի դարպասապահը
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը. Հայաստանի հավաքականի դարպասապահը
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    Հունաստան-Հայաստան հանդիպումը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
1 / 14
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Հայաստանի հավաքականի կիսապաշտպան Գևորգ Ղազարյանը

Հույների հետ նախորդ չորս խաղերում մեր հավաքականը կրել էր երեք պարտություն և մեկ հանդիպում էլ ավարտել ոչ-ոքի, ու ընդ որում ոչ մի անգամ չէր գրավել Հունաստանի հավաքականի դարպասը: Այս խաղում երեք անգամ հասանք հաջողության:

348
թեգերը:
Հենրիխ Մխիթարյան, ֆուտբոլ, սպորտ
Ժան Ջորկաեֆ

Ջորկաեֆ ավագը հայերի հետ ոչ–ոքի խաղաց դաշտում և հայուհու հետ հաղթեց անձնական կյանքում

248
(Թարմացված է 09:05 03.06.2020)
Համացանցում հայտնվել է բացառիկ տեսանյութ` կապված հանրահայտ Ջորկաեֆների դինաստիայի ու հայկական ֆուտբոլի հետ։ Պարզվում է, որ աշխարհի ապագա չեմպիոնի ծնվելուց 1 տարի առաջ նրա հայրը մասնակցել է «Արարատի» հետ մրցախաղին ու հանդես եկել իր հայազգի կնոջ հայրենակիցների դեմ։

Ընկերական հանդիպումը կայացավ 1967թ.–ի հունիսի 1-ին Եվրոպայի հայաշատ քաղաքներից մեկում` Մարսելում։ Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցած Հայոց ցեղասպանությունից փրկված հարյուր հազարավոր հայերի համար այդ ծովափնյա քաղաքը 20-րդ դարի առաջին կեսում դարձավ յուրատեսակ ապաստան, որտեղից շատերը ցրվեցին աշխարհով մեկ, իսկ շատերի համար այն դարձավ հիմնական բնակատեղի։

Երևանի «Արարատը» Ֆալյանի գլխավորությամբ արտասահմանյան շրջագայություն կատարեց, որի ընթացքում մրցեց Մարսելի «Օլիմպիկի» հետ։ Այն ժամանակ հայկական թիմն ուներ խորհրդային ֆուտբոլը ներկայացնող ամուր մրցակցի համբավ։ Նրա կազմի խաղացողներից ոմանք մեծ ֆուտբոլում առաջին քայլերն էին անում և հետագայում դառնալու էին լեգենդար մարզիկներ` 1973թ.–ին նվաճելով ԽՍՀՄ չեմպիոնի կոչումն ու բյուրեղապակյա գավաթը։

Жан Джоркаефф (1973 год)
Ժան Ջորկաեֆ

Այդ մրցախաղի մասնակիցներից մեկը` «Արարատ –73»–ի լեգենդար հարձակվող Նիկոլայ Ղազարյանը, Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում ներկայացրեց հիշարժան խաղի հետ կապված հուշերը։ Խաղը կայացավ 1967 թվականի հունիսի 1-ին հանրահայտ «Վելոդրոմ» մարզադաշտում 60 հազար հանդիսականների ներկայությամբ։ Թեև այդ մրցախաղն ընկերական էր, սակայն անցավ բավական լարված ու թեժ պայքարում։ Արարատցիները սկզբում պարտվում էին 0-2 հաշվով, բայց դեռ առաջին խաղակեսում հավասարեցրին հաշիվը, իսկ երկրորդ կեսի սկզբում Զանազանյանի աներևակայելի եզրային հարվածից հետո նույնիսկ առաջ անցան մրցակիցներից։ Այդուհանդերձ դաշտի տերերը խաղավերջում կարողացան վերականգնել հավասարակշռությունը, և գրանցվեց ընկերական հաշիվ` 3-3։

Ղազարյանի խոսքերով` մարսելցիների կազմում առանձնանում էր Ժան Ջորկաեֆը։ Հայ ֆուտբոլիստները գիտեին, որ իրենց դեմ խաղում էր ֆրանսիացի լավագույն պաշտպաններից մեկը։

«Բայց ո՞վ կարող էր այն ժամանակ պատկերացնել, որ մեկ տարի անց նրա ընտանիքում լույս աշխարհ էր գալու առաջնեկը` մորական կողմից հայկական արյամբ, և դառնալու էր ոչ միայն Ֆրանսիայի, այլև հայ ժողովրդի հպարտությունը»,– ժպիտով ասում է Ղազարյանը։

Ջորկաեֆ ավագը մասնակցել է 1966 թվականի Աշխարհի գավաթի խաղարկությանը։ Երկար տարիներ եղել է «Եռագույնների» ավագը, 1970-ին ճանաչվել է երկրի լավագույն ֆուտբոլիստ: Չնայած նրա մրցանակների ցանկը փոքր է, բայցևայնպես Ֆրանսիայում աննկարագրելի հեղինակություն ու ճանաչում ուներ: Աշխարհի հավաքականի կազմում մասնակցել է լեգենդար Լև Յաշինի հրաժեշտի խաղին: Որպես մարզիչ աշխատել է տարբեր ակումբներում, եղել է Ֆրանսիայի գավաթի խաղարկության հանձնաժողովի նախագահը:

На этапе Кубка Кубков Жан Джоркаефф выступил против югославского игрока Динамо Загреба (12 ноября 1969). Марсель
© AFP 2020 / -
Ժան Ջորկաեֆ

Ժան Ջորկաեֆը տքնաջան աշխատանքի շնորհիվ կերտեց պատկառելի կարիերա, ու թեև նա հայտնի դարձավ որպես պաշտպան, սակայն երբ սկսեց ֆուտբոլային ուղին, Ֆրանսիայի առաջնությունում «Լիմոժի» հետ իր անդրանիկ խաղում հանդես եկավ որպես հարձակվող և ասպարեզ մտավ «10» համարի մարզաշապիկով: Սկզբում «Չուկին», ինչպես նրան մտերմաբար ընկերներն էին կոչում, ցանկանում էր հանդես գալ որպես հարձակվող, սակայն Լիոնի «Օլիմպիկի» գլխավոր մարզիչ Լյուսիեն Ժասերոնը նրան տվեց աջ պաշտպանի դիրքը ՝ խոստանալով, որ նա միջազգային լավ կարիերա կունենա: Հեռատես մարզիչը չսխալվեց, որովհետև վեց տարի անց Ժանը սկսեց հանդես գալ Ֆրանսիայի հավաքականում որպես հուսալի պաշտպան: Նա «Եռագույնների» կազմում անցկացրեց 48 հանդիպում և դարձավ 3 գոլի հեղինակ, իսկ Ֆրանսիայի բարձրագույն խմբում 16 մրցաշրջանների ընթացքում անցկացրեց 420 հանդիպում` խփելով 40 գոլ, ինչը պաշտպանի համար վատ ցուցանիշ չէ։

Ժանը հանդես է եկել ֆրանսիական տիտղոսակիր երեք ակումբներում` Լիոնի «Օլիմպիկում», «Պարի Սեն Ժերմենում» և Մարսելի «Օլիմպիկում»` հռչակվելով Ֆրանսիայի կրկնակի գավաթակիր։

Игроки сборной Франции по футболу во время тренировки на стадионе Рюэйль (13 апреля 1965). Рюэй-Мальмезон | Жан Джоркаефф 4-й слева
© AFP 2020 / -
Ֆրանսիայի հավաքականի մարզիկները, 1965 թվական

Ջորկաեֆ ավագն իսկական պրոֆեսիոնալ էր, լուրջ և նպատակասլաց, միշտ մատչելի էր իր ակումբի և հավաքականի համար, որին նվիրված էր նույն եռանդով ու ոգևորությամբ ինչպես լավ, այնպես էլ ձախորդ օրերին։ Նա ի սկզբանե չի համարվել «հրաշամանուկ», այլ հաջողության գրավականը եղել է մշտական աշխատանքը, կատարելագործվելու տենչը:

Ժանն իր որդուն` Յուրիին, ներշնչեց հաղթանակի ձգտումը, և վերջինս աշխարհի չեմպիոն դարձավ 1998 թվականին: Ջորկաեֆների արհեստավարժ ֆուտբոլային դինաստիան մոտ 50 տարվա պատմություն ունի, հայտնի է ոչ միայն Ֆրանսիայում, այլև ամբողջ աշխարհում: Ժանի հայրը` կալմիկ Արմադիկ Ջորկաեֆը, հեռացել էր Ռուսաստանից և Ֆրանսիայում ամուսնացել լեհ կնոջ հետ, իսկ Ժանն ամուսնացել է հայազգի Մարի Օհանյանի հետ։ Մարիի նախնիները փախել են Բուրսա քաղաքից` փրկվելով Հայոց ցեղասպանությունից և հաստատվելով Ֆրանսիայում: Նրանց ամուսնությունից ծնվել են Յուրին և Միշան։

«Գելոն» լուռ լսեց, իսկ Վյաչեսլավն արտասվեց. ինչպես Համբարձումյանները չմասնակցեցին ԱԱ–ին

«Մեր ընտանիքում միշտ կարևոր դերակատարություն է ունեցել մորական պապս՝ Կարո Օհանյանը: Ես կրտսեր որդուս անվանակոչել եմ հենց նրա պատվին: Ավագ որդիս ունի երկու անուն՝ Սաշա և Արամ: Հայկական ընտանիքներում երեխաների դաստիարակությամբ ավանդաբար զբաղվում են կանայք: Մայրս և տատիկս մեր մեջ ներարկեցին պարզ արժեքներ՝ հարգանք, ինչպես նաև կիսելու և ուրիշներին ինչ-որ բան տալու ունակություն: Կինս իսպանուհի է, բայց ես մեծ եղբորս պես պսակադրվել եմ հայկական եկեղեցում»,- ասել է Ջորկաեֆ կրտսերը` Յուրին։

Ժան Ջորկաեֆը հայկական ֆուտբոլի հետ ավելի անմիջականորեն շփվելու հնարավորություն ուներ 1998 թվականին։ Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ Արմեն Սարգսյանն ազգային հավաքականի գլխավոր մարզչի պաշտոնում դիտարկում էր նրա թեկնածությունը։ Ժան Ջորկաեֆը կասկած չուներ, որ ինքն է լինելու Հայաստանի ընտրանու մարզիչը, որովհետև ֆեդերացիայի հետ պայմանագրի ստորագրումը նախատեսված էր գարնանը, երբ ժամանելու էր Երևան` հավաքականի խաղացողների հետ առաջին հանդիպումը կազմակերպելու համար, իսկ մարտի կեսերին պետք է անցկացներ հնգօրյա ուսումնամարզական հավաք, որպեսզի ծանոթանար ֆուտբոլիստների հետ ու տեսներ նրանց ունակությունները:

«Նախապես դիտեցի Հայաստանի հավաքականի ընտրական խաղերի տեսաերիզները, մասնավորապես` Իռլանդիայի, Գերմանիայի և Պորտուգալիայի հավաքականների դեմ հանդիպումները: Եվ եթե կասկած ունեի, թե արդյոք արժե՞ ընդունել հայկական ֆեդերացիայի առաջարկը, ապա տեսագրությունները դիտելուց հետո կասկածներն անհետացան: Տղաները լավ արագությամբ էին աշխատում, շատ պատշաճ տեխնիկական մակարդակ ունեին, համենայնդեպս բավարար էր, որ հավասարը հավասարի հետ խաղային եվրոպական առաջատար ընտրանիների հետ»,– ասում էր Ժան Ջորկաեֆը:

Ավաղ, նրան վերապահված չէր մեր ազգային ընտրանու գլխավոր մարզչի պաշտոնի ստանձնումը։ ՀՖՖ–ում 1998 թվականին տեղի ունեցան կադրային փոփոխություններ, ընտրվեց նոր նախագահ, և Ջորկաեֆի հարցն այդպես էլ մնաց առկախված։ Այժմ հոր երազանքը ցանկանում է ի կատար ածել լեգենդար որդին` Յուրի Ջորկաեֆը. նա հույս ունի, որ մի օր կղեկավարի Հայաստանի ազգային հավաքականը։

Միակ հայ մարզիչը, որ մասնակցել է աշխարհի առաջնության 2 եզրափակիչ փուլի

248
թեգերը:
Կին, հայ, ֆուտբոլ, Յուրի Ջորկաեֆ
Ըստ թեմայի
Հայկական ֆուտբոլում 4-5 տարի հետո անպայման կլինի երկար սպասված վերելքը. Խորեն Հովհաննիսյան
Ինչպես Ջորկաեֆի գոլը նրան զրկեց Թուրքիա մուտք գործելու հնարավորությունից
Ջորկաեֆը շարունակում է հետևել «հայտեքին». ինչով են նրան զարմացրել հայերը
«Գյումրի» ակումբը. 1979թ.

Ինչպես Լենինականի «Գյումրին» հաղթեց Ադրբեջանի «Քյափազին». «Կաշվե գնդակի» հիշվող մրցաշարը

886
(Թարմացված է 08:54 02.06.2020)
Հայկական ֆուտբոլում տիտղոս բերող հաղթանակները շատ չեն եղել: Միշտ հիշում ենք «Արարատի» դուբլը նախկին ԽՍՀՄ առաջնություններում՝ 1973 թվականին: Բայց youtube պորտալի միջոցով վերհիշել ենք ևս մեկ հաղթանակ, որը ռազմավարական տեսանկյունից պակաս կարևոր չէր:

Խաչիկ Չախոյան Sputnik Արմենիա

1979 թվականին համախորհրդային մրցաշարի՝ «Կաշվե գնդակի», մրցումներում չեմպիոն դարձավ Լենինականի (այժմ` Գյումրի) «Գյումրին»:  Ինչպե՞ս այս ակումբին հաջողվեց 2 անգամ հաղթել ադրբեջանական թիմին, որը, այսպես ասած, ոչ միայն մարզադաշտում էր հակառակորդ, ինչ միջադեպ գրանցվեց ու ինչպես վերջում ադրբեջանցիները ճանապարհեցին հաղթող թիմին։ Sputnik Արմենիային հաջողվել է խոսել 41 տարի առաջ կայացած եզրափակիչի մասնակիցների հետ:

Архивная фотография юношеской футбольной команды Гюмри
© Sputnik / Aram Nersesyan
«Գյումրի» ակումբը. 1979թ.

«Կաշվե գնդակի» մինչև 14 տարեկան ֆուտբոլիստների մրցումներում 1979 թվականին Լենինականի «Գյումրին» միայն հաղթանակներ տանելով հասավ եզրափակիչ, որտեղ մեր թիմի մրցակիցն էր Ադրբեջանի «Քյափազ» ակումբը:

Շվեյցարիայի հավաքականի հայ մարզիչը. որ խորհուրդներն են առաջնորդել Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանին

Ռուսաստանի Սամարա (այն ժամանակ` Կույբիշև) քաղաքում սպասվող «Կաշվե գնդակի» եզրափակիչը` «Գյումրիի» և «Քյափազի» միջև, սկզբունքային նշանակություն ուներ ադրբեջանական թիմի համար: Դրանից երկու տարի առաջ՝ 1977թվականին, մինչև 12 տարեկան ֆուտբոլիստների մրցաշարում «Գյումրին» հաղթել էր «Քյափազին» 1:0 հաշվով ու դարձել չեմպիոն: Երկու տարի անց հայկական թիմի մրցակիցն ամեն ինչ անելու էր «պատասխան» հաղթանակը կորզելու համար: Եվ դա շատ լավ հիշում է «Գյումրիի» մարզիչներից մեկը՝ Ժորա Բարսեղյանը:

Медаль победителя детского футбольного турнира Кожаный мяч 1979 года (СССР)
© Sputnik / Aram Nersesyan
«Գյումրի» ակումբի շահած մեդալը «Կաշվե գնդակ» մրցաշարում. 1979թ.

«Մրցումների կազմակերպիչները «Գյումրիի» խաղին շատ բարձր գնահատական էին տալիս ու համարում հաղթողի հիմնական հավակնորդը: Եզրափակչից առաջ ադրբեջանական թիմը համալրվեց վեց նոր ֆուտբոլիստներով:  Հիշելով երկու տարի առաջ կրած պարտությունը` ադրբեջանցիները նոր ֆուտբոլիստներ բերեցին իրենց երկրից, որպեսզի անպայման հասնեն հաղթանակի: Մենք, ճիշտ է, ուսումնասիրել էինք մրցակցին, բայց պարզվեց, որ լրիվ այլ թիմի հետ ենք խաղալու եզրափակիչում»- հիշում է Ժորա Բարսեղյանը:

«Գյումրիի»  գլխավոր մարզիչ, երջանկահիշատակ Հայկ Ավետիսյանը ֆուտբոլիստներին անընդհատ ոգևորում էր ու իր խրոխտ ձայնով գոռում, որ չեմպիոնը «Գյումրին» է լինելու, և ոչ մի թիմ մեզ հաղթել չի կարող: Սա արդեն այն ժամանակ «Գյումրիի» հարձակվող Սամվել Նիկոլյանի հիշողություններն են խաղից 41 տարի անց։ Նիկոլյանը երկար տարիներ խաղացել է մեծ ֆուտբոլում խորհրդային և անկախ Հայաստանի առաջնություններում։

Самвел Николян во время интервью агентству Sputnik Армения
© Sputnik / Aram Nersesyan
Սամվել Նիկոլյանը Sputnik Արմենիայի սպորտային մեկնաբան Խաչիկ Չախոյանի հետ

«Մենք տրամադրված էինք միայն հաղթանակի ու այլ արդյունքի մասին չէինք էլ մտածում: Խաղի ընթացքում երևաց, որ «Քյափազի» հիմնական նպատակը իրենց դարպասն անառիկ պահելն է: Մենք ունեցանք գոլային բազմաթիվ պահեր, բայց մրցակցին հաջողվեց կատարել իր առաջադրանքը: Հաղթողը որոշվեց 11 մետրանոց հարվածներով, որոնցում մենք ավելի դիպուկ էինք: Բոլորս ցատկում ու գոռում էինք ուրախությունից, իսկ «Քյափազի» ֆուտբոլիստներն արտասվում էին եզրափակիչից հետո» ,- պատմում է Նիկոլյանը:

Самвел Николян
© Sputnik / Aram Nersesyan
Սամվել Նիկոլյանը

Իհարկե, ծեծկռտուքից խուսափել չեղավ։ Նիկոլյանը հիշում է, որ մրցումների ընթացքում Հայաստանի ու Ադրբեջանի ֆուտբոլիստների միջև տհաճ միջադեպ` թեթև ծեծկռտուք գրանցվեց: Ու եզրափակիչում բնականաբար հաղթանակի ձգտումը երկու կողմի ֆուտբոլիստների համար էլ ավելի սրվեց։

«Չնայած, որ մենք, մեղմ ասած, իրար նկատմամբ լավ տրամադրված չէինք, եզրափակիչից հետո, երբ մեր թիմն արդեն պատրաստվում էր վերադառնալ Հայաստան, «Քյափազի» ֆուտբոլիստները հաճելի անակնկալ մատուցեցին: Նրանք մեր թիմի ֆուտբոլիստների պայուսակները տեղափոխեցին ավտոբուս` այսպես արժանին մատուցելով չեմպիոն թիմին» - հիշում է Նիկոլյանը:

«Կաշվե գնդակի» մրցումներում հայկական թիմերից շատերն են հաղթանակի հասել տարբեր տարիքային խմբերում: Այդ հաղթանակներն ապացուցում էին, որ ֆուտբոլի հայկական դպրոցը կա ու ապագան էլ մշուշոտ չէ: Այդ պատճառով էլ վարպետ թիմերի մարզիչները հետագայում ֆուտբոլիստների ընտրության հնարավորություն ունեին: Ցավոք, այդ հնարավորությունը չունեն հայկական թիմերի ներկայիս մարզիչները:

1979 թվականին չեմպիոն դարձած թիմի կազմում կային շատ հեռանկարային ֆուտբոլիստներ: Նրանցից Սամվել Նիկոլյանը, Հրաչիկ Ավետիսյանը, Արմեն Ղուկասյանը հետագայում իրենց վարպետությամբ աչքի էին ընկնում նաև մեծ ֆուտբոլում:

886
թեգերը:
Ծեծկռտուք, մեդալ, ԽՍՀՄ, Ադրբեջան, հաղթանակ, Գյումրի, ֆուտբոլ
Ըստ թեմայի
Ինչպես հաղթեց օլիմպիական չեմպիոնին, կամ ըմբշամարտիկ Լևոն Գեղամյանի հաջողակ թիվը
Անփոխարինելի մարզիչը, կամ զգացողություն, որը հայ ըմբշամարտիկից «խլեց» օլիմպիական ոսկին
Հայաստանի հավաքականի առաջին գոլը պաշտոնական խաղերում. ինչ «ավանդույթ» ուներ մեր ընտրանին
Երևան. արխիվային լուսանկար

Տարօրինակ աշխարհ, կամ խելոք հավերի, թռչող թագավորների և փոխխոսնակ դարձած տաքսիստների մասին

10
(Թարմացված է 21:11 04.06.2020)
​Եկեք անկեղծ լինենք ու, շեղվելով կորոնավիրուսի մշտական դարձած թեմայից, խոստովանենք, որ աշխարհը գնալով ավելի ու ավելի տարօրինակ է դառնում։
Խելոք հավերի, թռչող թագավորների եւ խորհրդարանի փոխնախագահ դարձած տաքսիստների մասին

Կամ էլ աշխարհը նույնն է մնում, ուղղակի մենք ենք նոր բաներ իմանում աշխարհի մասին և գիտակցում, որ մեր նախկին պատկերացումները թերի էին և ոչ ամբողջական։ Թույլ տվեք այսօր մի քանի օրինակ բերել։

Շատերի նման ես էլ էի միշտ համոզված, որ հավը բավական անխելք թռչուն է։ Բա հո իզուր չի ժողովուրդն ասում՝ հավի խելք։ Այնինչ  ԲիԲիՍի-ի ինտերնետային կայքում կարդացի, որ իտալացի գիտնականները պարզել են՝  հավն ամենևին էլ այնքան պարզունակ էակ չէ, որքան մենք ենք պատկերացնում ու կարող է նույնիսկ բացահայտել աքլորի սուտը։ Աքլորները սովորություն ունեն ուտելիք գտնելիս, այսպես ասենք՝ պարային շարժումներ անել և հատուկ ձայներ արձակել, փորձելով գրավել հավերի ուշադրությունը։

Բայց երբեմն այդ ինքնասիրահարված աքլորներն այնքան են ձգտում դուր գալ հավերին, որ սկսում են պարել ու ձայներ արձակել նույնիսկ երբ ոչ մի ուտելիք էլ չեն գտնում։ Եվ պատկերացրեք՝ հավերը, ըստ հետազոտողների, շատ արագ հասկանում են դա ու լիովին կորցնում են հետաքրքրությունը այդ սուտասան և ինքնահավան աքլորների հանդեպ։ Իսկ դուք ասում եք՝ հավի խելք։

Ինձ թվում է, գոնե այս հարցում հավերը մեզանից ավելի խելոք են, որովհետև մենք շատ ավելի դյուրահավատ ենք ու պատրաստ ենք անընդհատ հավատալ այն մարդկանց, որոնք մեզ գայթակղիչ խոստումներ են տալիս, թեև վաղուց արդեն համոզվել ենք, որ նրանք հերթական ընտրություններից առաջ պարում ու ուրախ ձայներ են արձակում նույնիսկ այն ժամանակ, երբ դրա համար ոչ մի առիթ բացարձակապես չկա։

​Կամ վերցրեք թագավորներին։ Ինչպես ենք մենք սովորաբար պատկերացնում թագավորի կյանքը՝ երևի հայտնի երգի բառերով՝ կեր, խմի, քեֆ արա շարունակ։ Իսկ գիտեք արդյոք, թե վերջին քսան տարվա ընթացքում ինչով է զբաղվել Հոլանդիայի թագավոր Վիլեմ Ալեքսարդրը։ Մի անգամ նա գաղտնազերծել է. շաբաթը մոտ երկու անգամ ինքնաթիռ է վարել, իհարկե, մինչև այս կորոնավիրուսային սահմանափակումները։

Մարդկության պատմության մեջ առաջին անգամ տիեզերագնացներին ուղեծիր կհասցնի մասնավոր հրթիռը

Ու խոսքը բոլորովին էլ փոքրիկ անձնական ինքնաթիռի մասին չէ, թագավորը որպես երկրորդ օդաչու պարբերաբար նստել է նախկինում ազգային ուղևորափոխադրող համարվող Քեյէլէմ ավիաընկերության մեծ ինքնաթիռների ղեկին ու չվերթեր իրականացրել դեպի եվրոպական քաղաքներ։ Բա հո իզուր չէ, որ այդ ընկերությունը կոչվում է «Հոլանդական թագավորական ավիաուղիներ»։ Այսինքն՝ այդ մարդը որպես օդաչուների անձնակազմի անդամ պարբերաբար այցելել է տարբեր երկրներ, բայց այդ պետությունների իշխանությունները տեղյակ էլ չեն եղել, որ իրենց մոտ թագավոր է ժամանել։

​Ավելի անսովոր դեպք պատմեմ։ Երևանցի տաքսիստների հավերժական պատմությունները հո լսել եք. «Էդ հիմա է, որ ստիպված տաքսի եմ քշում, Մոսկվայից նոր եմ վերադարձել, էնտեղ կյանքն ուրիշ էր՝ ռեստորան ունեի Տվերսկոյի վրա, ով ասես գալիս էր՝ Ժիրինովսկի, Պուգաչովա, Ջիգարխանյան… Մի անգամ Պուտինը եկավ, ասացի Վլադիմիր Վլադիմիրիչ, ադրբեջանցիները նեղում են, մեզ մի երկու հատ «Իսկանդեր» է հարկավոր, ասաց՝ հարց չկա»… և այլն, և այլն։ Իսկ արդյոք պատկերացնում եք հակառակը՝ որ մարդ արտագաղթի, հեռավոր ինչ-որ երկրում տաքսի վարի, հետո վերադառնա հայրենիք ու միանգամից դառնա խորհրդարանի փոխխոսնակ։

Չեք հավատո՞ւմ։ Ուրեմն տեղյակ չեք Սոմալիի բնակիչ Մովլիդ Հուսեյն Գուհադի պատմությանը։ Տարիներ առաջ այդ մարդը մեր հազարավոր հայրենակիցների նման գնացել էր օտար ափերում բախտ որոնելու, հաստատվել էր Ֆինլանդիայում, որտեղ աշխատում էր որպես հասարակ տաքսու վարորդ։ 2016 տարվա ամռանը որոշել էր մի երկու շաբաթով գալ հայրենիք՝ հարազատներին տեսնելու։ Եկավ ու պարզվեց, որ Սոմիլիում խորհրդարանական ընտրություններ են սպասվում։ Մերձավորները սկսեցին համոզել Մովլիդին՝ թեկնածությունդ առաջադրիր, դու աշխարհ տեսած մարդ ես, եվրոպաներում ես ապրել։

«Ինչո՞ւ Խրուշչովը թույլատրեց զենք կիրառել բանվորների վրա». Անաստաս Միկոյան

Տաքսու վարորդը համաձայնեց ու ոչ միայն պատգամավոր դարձավ իշխող կուսակցության ցուցակով, այլև ընտրվեց Սոմալիի պառլամենտի փոխխոսնակ։ Ինչ կապ ունի՝ նախկինում օրենսդրական աշխատանքով ես զբաղվել, թե տաքսի վարելով՝ համաձայնեք՝ գլխավորը ճիշտ ժամանակին ճիշտ կուսակցության ցուցակում և ճիշտ տեղում հայտնվելն է։

10
թեգերը:
հավ, Սոմալի, փոխխոսնակ, տաքսի
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Անհավանական, բայց իրական. տուգանվել է, պատիժ կրել, բայց տղամարդ է` ասել է ու արել
Աշխատելու համար թողեց դպրոցը, հետո դատապարտվեց պորտաբուծության համար. Բրոդսկին ու կյանքը
Գոնե խոսենք ավարտական երեկոյից զրկված մեր խեղճ շրջանավարտների մասին