Ասորիները Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրում. 24 ապրիլի 2019 թ.

«Պահանջում էին հանձնել հայերին, բայց մերոնք չարեցին». «աթաթուրքերից» փրկված ժողովուրդները

318
(Թարմացված է 00:41 27.04.2019)
Ցեղասպանություն ապրել են ոչ միայն հայերը, այլ նաև հույները, ասորիները, եզդիները։ Ի հեճուկս սուլթանների և երիտթուրքերի` այդ ժողովուրդներն ապրել և ապրելու են այստեղ։

Ծիծեռնակաբերդ, ապրիլի 24։ Հայկական եռագույնների ծովում հայտնվում են հույների, ասորիների և եզդիների դրոշները` ասես գարնանային երկնքի պատառիկներ։ Անմար կրակը նաև նրանց կրակն է։ Իսկ Լուսինե Զաքարյանը, հաղթահարելով ժամանակը և մոռացությունը, աղոթում է անցավորների մասին։ Նա արդեն լքել է այս աշխարհը, բայց նրա հիասքանչ ձայնն ամեն տարի հնչում է Անմար կրակի մոտ։ Հնչում է և հնչելու է։

«Ե՞րբ իմացար Սեյֆոյի մասին (ասորերենից թարգմանաբար` ցեղասպանություն` խմբ.)», – հարցնում եմ երիտասարդ ասորի Տիմոֆեյին, որն Արզնուց է։

Представитель ассирийской общины Армении Тимофей Иванов в мемориальном комплексе Цицернакаберд (24 апреля 2019). Еревaн
© Sputnik / Aram Nersesyan
Տիմոֆեյ Իվանով. Հայաստանի ասորական համայնքի ներկայացուցիչ

– Ես միշտ իմացել եմ դրա մասին, – հակիրճ պատասխանում է նա` ուշադիր նայելով ինձ։

Նրա ընկերներն ինչ–որ բան են ասում միմյանց գարնանային քամու նման սահուն լեզվով։

Ջեմալը և Էնվերը (ցեղասպանության գաղափարակիրները և կազմակերպիչները` խմբ.) կրկին ու կրկին վրիպել են։ Ասորերենը հնչել է և հնչելու է։ Ճիշտ նույն կերպ հնչելու են հույների, եզդիների, սլավոնների և հայերի լեզուները։

Ջհանգիր աղա

«Մեր բնակավայրերով Դեր Զոր են վտարել մի քանի հարյուր հայ ընտանիքների։ Եզդիները նրանց թաքցրել են իրենց մոտ։ Այդ ժամանակ քրդական ջոկատները կանգնել են մեր տների դիմաց և պահանջել են հանձնել հայերին։ Բայց մեր ժողովուրդը դա չի արել։ Մենք հայերի հետ հեռացել ենք սարերը։ Այնտեղ գոյատևել ենք, ինչպես կարողացել ենք», – ասում է Հայաստանի եզդիական համայնքի ղեկավարներից մեկը` Ազիզ Թամոյանը։

Այդ պատմությունը Թամոյանը լսել է Իրաքում։ Նա կարողացել է այնտեղ գնալ դեռ 1972թ–ին` զբոսաշրջային փաստաթղթերով։ Նրա հայրենակիցները և՛ ուրախացել են, և՛ զարմացել։ «Խորհրդային Միությունում մերոնցի՞ց են ապրում», – զարմացել են նրանք։

Կոջո, Ամադիա, Գալե Ալի Բաղե, Խրբադե Կավալա, Սինջար... Սրանք բնակավայրերի անվանումներ են, որտեղ ապրել և մահացել են այդ մարդկանց ծնողները։ Այստեղ սպանել են մոտ երկու հարյուր հազար եզդիների։

Եզդիներն ապրել են ոչ միայն այնտեղ, այլ նաև Մուշի, Էրզրումի, Կարսի, Խանասորի հովտի հարակից գյուղերում։ Ոչ միայն հայերին, այլ նաև նրանց են պաշտպանել Արցախից այստեղ եկած Խանասորի Վարդանը և Նիկոլ Դումանը, որոնց ջոկատներն ամեն գնով հետ են մղել աբդուլհամիդյան մարդասպանների անվերջ հարձակումները։

«Ջհանգիր աղան, որը եկել է Խորհրդային Հայաստան, նույնպես Վանից է եղել։ Եվ հայերի  նման գաղթական է դարձել։ Նա Բաշ Ապարանի ճակատամարտում կռվել է հայերի կողքին։ Ուստի 1988թ–ին, երբ մեր կամավորները ջոկատ կազմեցին, մենք այն կոչեցինք մեր հերոսի` Ջհանգիր աղայի անունով», – պատմում է Թամոյանը։

Հիշի՛ր անունը քո

«Հիշի՛ր անունը քո»... Շատերն են տեսել այդ խորհրդային –լեհական ֆիլմն այն մասին, թե ինչպես է մարդու հիշողությունը հրաժարվել ընդունել անխուսափելին և ի վերջո հաղթել է։ Միգուցե այդպես էլ ապրել են Ծալկայի հույները։ Օսմանյան տիրապետության հարյուրամյակների ընթացքում նրանց ստիպել են մոռանալ իրենց լեզուն և անցնել թուրքական բարբառներին։ Մոռանան լեզուն, կմոռանան նաև մնացյալը։ Այդպես են մտածել սուլթանական պաշտոնյաներն ու գեներալները։ Եվ կրկին սխալվել են։

1960թ–ին Վրաստանում ապրող հույները սկսել են ուսումնասիրել մայրենի լեզուն։ Երեխաները փոքրիկ Ատլանտների նման դասերից տուն են գնացել` ուսերի վրա տանելով նոր աշխարհ։ Փողոցում նրանց կանգնեցրել են մեծահասակները. «Ինչ–որ բան ասա հունարեն։ Բանաստեղծություն արտասանիր։ Ա՜յ քեզ բան, կեցցե՛ս։ Մի հատ էլ արտասանիր»...

Մենք թույլ ենք տվել մեզ վերապատմել Կիրակ Հորդանովի հոդվածների մեկում մեջբերված նկարագրությունը. նա արտասահմանի հույների համաշխարհային խորհրդի ականավոր գործիչ է։ Բայց հույս ունենք, որ չենք փոխել այն ոգին, որով ապրել և ապրում են այդ մարդիկ և իրենց երեխաները, որոնք յուրացրել են մայրենի լեզուն։

«Օ՜, հոնիական երկիր»...

«Վտարումը նրանց համար մահ չի դարձել։ Օ՜, հոնիական երկիր, նրանք քեզ նախկինի նման սիրում են, և նրանց հոգիները պահպանում են քո մասին հիշողությունը», – այս տողերը ժամանակակից հունական պոեզիայի դասական Կոնստանտինոս Կավաֆիսը գրել է աստվածների մասին։ Ե՛վ Պոնտոսի ափի, և՛ Կապադովկիայի, և՛ Հոնիայի հույների մասին։ Եվ հենց այդ հողի` Հոնիայի անունով հայերը հույներին այդպես են կոչում։ Եվ հենց այստեղ` Հոնիայում, թուրք քեմալիստները հրկիզել են հույների և հայերի վերջին թաղամասերը։

«Մենք ստիպված էինք վտարել քրիստոնյաներին, նրանք պատրաստվել էին անցնել Անտանտայի և ռուսական բանակի կողմը»։ Մեզ լավ ծանոթ խոսքեր։ Միայն թե 1922թ–ին, երբ հոնիական Զմյուռնիայում այրվել են հայերի ու հույների տները, արդեն պատերազմ չի եղել ո՛չ Ռուսաստանի, ո՛չ Անտանտայի հետ։

Իսկ 1956թ–ին պատերազմի մասին խոսք անգամ չի եղել։ Բայց նույնիսկ այդ ժամանակ` 40 տարի անց, ստամբուլյան ջարդարարների գլխում կպչուն միտք է ծագել։ Պարզվում է, որ դեռ կան մարդիկ, որոնք ասում են ոչ թե «Ստամբուլ», այլ Կոստանդնուպոլիս։ Եվ այդ մարդիկ, պարզվում է, քայլում են նույն փողոցներով, նստում նույն տրամվայները, խանութներ և արհեստանոցներ ունեն։ 1955թ–ի սեպտեմբերին, երբ հարձակվել են նրանց վրա, հույների հետ կողք կողքի կռվել են նաև հայերը։

Իսկ այդ ամենին հետևել է «Ստամբուլի աչքը»` հայ լուսանկարիչ Արա Գյուլերը։ Միակ բանը, որ  նա կարող էր անել, ճշմարտությունը ցույց տալն ու պահպանելն էր։

Բայց հիմա ո՞ւմ է այն պետք։

Մար Աֆրեմ

Զմյուռնիայից, Բաղեշից և Դեր Զորի անապատից հազարավոր մղոններ այն կողմ` ամերիկյան Ֆրեզնո քաղաքում, սեղանի շուրջ նստած էին երկու հոգի` աղքատ և խեղճուկրակ։ Լուռումունջ նստած էին։ Եվ այդպես օրեր շարունակ։ Իսկ հարևան սենյակում փոքրիկ Արամը, ոչինչ չհասկանալով, նայում է մորը։

«Ինչպե՞ս կարելի է ինչ–որ բան ասել` առանց խոսելու», – հարցնում է նա։

«Մի անգամ Խոսրով քեռիս հանկարծ գոռաց արաբին. «Ուշ մի՛ դարձրու դրան, ասում եմ քեզ», թեև արաբը ոչինչ չէր ասել»։

Սա Վիլյամ Սարոյանի «Խեղճուկրակ արաբը» պատմվածքն է։ Այն լույս է տեսել 1940թ–ին «Իմ անունը Արամ է» պատմվածքների ժողովածուի մեջ։ Սարոյանը Բաղեշից` հոր ու մոր հայրենի քաղաքից հեռու է ծնվել։ Եվ այդ նույն Խոսրով քեռուց` հուժկու ձայնով որբից, որը չգիտեր, թե ինչպես սփոփեր մյուս որբին` խեղճուկրակ արաբին։

«Ում մեջ սեր կա, նա ոչ մեկին օտար չի համարի, բոլորը նրան հարազատ են», – այդ խոսքերը պատկանում են մեծն ասորի Մար Աֆրեմին (Եփրեմ Սիրին)։ Նույն զգացմունքը` անծայրածիր ուրախությամբ, բաժանում են Վիլյամ Սարոյանի հերոսները։ Նրանց շարքում է անգործ երիտասարդը, որը գնում է ասորի վարսավիր մոտ` մազերը 15 ցենտով կտրելու։ «Դու գիտե՞ս, թե քանի ասորի է մնացել երկրի երեսին»...

Անտիոք քաղաքում ապրել են հույներ, սիրիացիներ և արաբներ։ Հենց այստեղ են Քրիստոսի հետևորդներն առաջին անգամ սկսել կոչվել քրիստոնյաներ։ Դրանից հետո նրանք այստեղ ապրել են երկու հազար տարի։ Մինչև Օսմանյան Թուրքիան չի ոչնչացրել ասորիների երկու երրորդին։

«Թուրքիայում, որտեղ մինչև հիմա ապրում է 20 հազար ասորի, նման ազգ պաշտոնապես գոյություն չունի, նրանց անվանում են թուրք սեմիտներ»։

Որտե՞ղ էր ՄԱԿ–ն իր «Ցեղասպանության հանցագործություն» բանաձևով», – հարցնում է Ասորական ֆեդերացիայի նախագահ Իրինա Գասպարյանը։

Ասորական «Ավուն դբիշմայա», եզդիական «Խըդըր էյլաս ու սակ խլաս», հունական «Պատեր իմոն, էլֆետո և վասիլիա սու», հայերեն «Սուրբ եղիցի անուն քո»... Այդ խոսքերը սղոցում են ԻՊ ահաբեկիչների լսողությունը։

Նրանց համար բոլորը պետք է միանման խոսեն. «Ալլահ աքբար» և ուրիշ ոչ մի կերպ։ Նրանք իրենց ուսուցիչների ընդունակ աշակերտներն են։ Վանում արդեն չկան հայեր, Պոնտոսի ափերին արդեն չկան հույներ։

Եվ ամեն դեպքում կարմիր ֆեսերով մարդիկ սխալվել են։ Ողջ են այն ժողովուրդները, որոնց նրանք ցանկացել են բնաջնջել։ Ողջ է լեզուն, երգերը և, այո, այդ ժողովուրդների կատակները, որոնք ապրել և շարունակում են ապրել հայերի կողքին։

Հեղինակն աջակցության  համար շնորհակալություն է հայտնում Հայաստանի եզդիական, ասորական և հունական համայնքներին. Ազիզ Թամոյանին, Իրինա Գասպարյանին և Մարիա Լազարևային։

318
թեգերը:
Հայաստան, Վրաստանի Հանրապետություն, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, Սիրիա, Թուրքիա, Ցեղասպանություն
Ըստ թեմայի
Ծով ծաղիկներ Անմար կրակի մոտ. Երևանում հարգեցին Ցեղասպանության զոհերի հիշատակը. տեսանյութ
«Արյունոտ պիտի լինի մեր մահը՝ առանց շիրիմ ու խաչարձան». ումի՞ց է սկսվել ցեղասպանությունը
Գնել ապագան կամ լաց օրորոցայինից. ինչպես էին Ցեղասպանության տարիներին փրկում հայ որբերին
«Թանկ մարդը». ինչպես գթության քույրերից մեկը հրաժարվեց աշխատանքից` որբերին խնամելու համար
Մանսուրյանի մայրը մանկատան սան է եղել. մաեստրոն հիշել է ցեղասպանությունից տուժած ծնողներին
Թատրոն

Եթե ռեստորանները բացվել են, թատրոններն ինչո՞ւ են փակ. թատերական գործիչների առաջարկը

51
(Թարմացված է 23:54 09.07.2020)
Թատրոններն այս օրերին փորձում են հանդիսատեսի հետ կապը պահել առցանց հարթակի միջոցով։ Սակայն թատերական գործիչներն արդեն ուզում են աշխատանքի վերադառնալ։

ԵՐԵՎԱՆ, 9 հուլիսի - Sputnik. Հայաստանի թատերական գործիչները պատրաստ են քիչ քանակությամբ հանդիսատես ընդունել, միայն թե կարողանան վերսկսել բնականոն աշխատանքը։ Արդեն շուրջ 4 ամիս է, ինչ թատրոնների միջանցքներում կատարյալ լռություն է, չկա հանդիսատեսի աղմուկը, և չնայած թատրոնների գերակշիռ մասն անցել է առցանց ցուցադրությունների, սակայն հանդիսատեսի բացն այդկերպ չի լրացվում։

Հայաստանի թատերական գործիչների միության նախագահ, Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Հակոբ Ղազանչյանը Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում հայտնեց, որ երեկ նիստ են արել ու որոշել նամակով դիմել Կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարություն։

Թատերական գործիչները նախարարությանը խնդրել են միջնորդել, որ պարետատունը աշնանից թույլատրի թատրոնների աշխատանքը։

«Եթե տրանսպորտը, սրճարանները, խանութները բացվել են, ինչո՞ւ է դեռ արգելվում թատրոնների աշխատանքը։ Պատրաստ ենք ընդունել հանդիսատեսին` սոցիալական հեռավորությունը պահպանելով։ Պարետատունը յուրաքանչյուր թատրոնի համար պետք է հանդիսատես ընդունելու առանձին քանակ սահմանի, և սկսենք աշխատանքը»,– ասաց Ղազանչյանը։

Նրա խոսքով` Պարոնյանի անվան թատրոնում, օրինակ, այս օրերին քիչ թվով դերասաններով, սակայն փորձեր արել են։ Ղազանչյանը վստահ է` թատրոնների բացվելուն պես` հանդիսատեսը շտապելու է ներկայացման, քանի որ կարոտը երկուստեք է։

Մնջախաղի ժանրն, օրինակ, այնպիսին է, որ եթե դերասանը տանը փորձ անելու հնարավորություն չունենա, ապա հետո բեմ վերադառնալու համար երկար աշխատանք է պետք։ Մնջախաղի պետական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Ժիրայր Դադասյանը նշեց` թատրոնի աշխատակիցներից մեկն օրերս «տրավմա է ստացել», քանի որ տանն է պարապում։ 

Դադասյանի խոսքով` հենց այս շրջանում շատ կարևոր է բեմ վերադառնալը։

«Մենք պատրաստ ենք 30-40 հոգու համար էլ խաղալ, քանի որ դա թե՛ դերասանների, թե՛ հանդիսատեսի համար է անհրաժեշտ։ Մշակութային կյանքի, առավել ևս թատրոնների ակտիվացումը կարևոր է այս օրերի դժվարությունները հաղթահարելու համար»,– ընդգծեց նա։

Դադասյանը նշեց նաև, որ չնայած այս ընթացքում փորձ է արվում հանդիսատես–թատրոն կապը պահպանել առցանց ներկայացումների միջոցով, սակայն կենդանի շփումը բոլորովին այլ է։

Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի տնօրեն, դերասան Վարդան Մկրտչյանը տեղեկացրեց` թատրոնն ակտիվ գործունեություն է ծավալում առցանց հարթակում։ Այժմ «Հուշերի քառուղիներ» ծրագիրն է իրականացվում, որի միջոցով թատրոնի այժմյան դերասանները ներկայացնում են նախկին աշխատակիցներին` մեծ արվեստագետների։

Մկրտչյանը հուսով է, որ առցանց հարթակում ակտիվությունը կնպաստի դերասան-հանդիսատես կապին։

Ինչ է Սունդուկյանի թատրոնն իր հանդիսատեսին խոստանում ամռան ամիսներին

Իսկ ինչ վերաբերում է բեմ վերադառնալուն, ապա, ըստ Մկրտչյանի, իհարկե, բոլորն են ուզում դա, սակայն եթե պարետատունը կարծում է, որ դեռ պետք է սպասել, ուրեմն պահանջը պետք է կատարել։

«Եթե 10 օր կտրվում ենք բեմից, թատրոնից, մեր առօրյան խախտվում է, սակայն իրավիճակը սա է, ի՞նչ կարող ես անել»,– ափսոսանք հայտնեց Մկրտչյանը։

Սոս Սարգսյանի անվան համազգային թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար, դերասանուհի Նարինե Գրիգորյանն էլ ասաց, որ օգոստոսի կեսերին նախատեսում են իրենց նոր կառուցվող թատրոնի տանիքում ներկայացում բեմադրել։ Գրիգորյանի դիտարկմամբ` այդպիսով նաև հանդիսատեսին կծանոթացնեն թատրոնի նոր շենքին։

«Եթե ռեստորանները գործում են, թատրոնների աշխատանքը նույնպես պետք է վերականգնվի։ Հիմա` այս դժվարին օրերին, մշակույթն առավել քան անհրաժեշտ է։ Զուր չէ, որ Համազգայինը ստեղծվեց 1991-ին, երբ պատերազմ էր Հայաստանում, նույնպես Պարոնյանի թատրոնը ստեղծվեց 1942–ին»,– հիշեցրեց Գրիգորյանը։

Նա հավելեց, որ հենց դժվարին շրջանում է կարևոր ստեղծագործողի դիրքորոշումն ու մարդկանց դեպի լույսն ուղղորդելը։

«Հայ ֆեստը» գալիս է ձեր տուն․ փառատոնի ներկայացումները բացօթյա կլինեն

Ի դեպ, օրեր առաջ ինչպես թատերական գործիչները, այնպես էլ հանդիսատեսը ֆլեշմոբ էին սկսել` սոցցանցերում տեղադրելով ներկայացումներից որևէ նկար` #ներկայացում_եմ_ուզում, #կրիր_դիմակ_փրկիր_մշակույթը հեշթեգերով։

51
թեգերը:
դերասան, թատերական ներկայացում, Ռեստորան, կորոնավիրուս, Թատրոն, Հայաստան
թեմա:
Կորոնավիրուսը Հայաստանում և Արցախում
Ըստ թեմայի
Ինչպես Մոնրոյի կորցրած թաշկինակը Փարիզի թատրոնը փրկեց կորոնավիրուսի պատճառով սնանկանալուց
Իվանիշվիլիի շնորհիվ. Փաշինյանին հրավիրել են Թբիլիսիում հայկական թատրոնի շենքի բացմանը
Իտալիայում կորոնավիրուսի տարածման պատճառով փակվում են թանգարանները, թատրոնները
Մանթաշյանի գործակալը նամակ է գրել Դրեզդենի օպերային թատրոնի տնօրենին. վեճը շարունակվում է
Իտալիա

Հայաստանցիները «սև ցուցակում» են․ Իտալիան փակ կլինի 13 երկրի քաղաքացիների համար

232
(Թարմացված է 23:05 09.07.2020)
«Սև ցուցակում» չընդգրկված երկրների քաղաքացիները պետք է պարտադիր մեկուսացման ռեժիմ անցնեն։

ԵՐԵՎԱՆ, 9 հուլիսի - Sputnik. Հայաստանը հայտնվել է Իտալիայի «սև ցուցակում», տեղեկանում ենք Իտալիայի առողջապահության նախարարության կայքից։

Իտալիան ժամանակավորապես՝ երկու շաբաթով, կարգելի 13 երկրների քաղաքացիներին մուտք գործել իր տարածք։ Պատճառը այդ երկրներում կորոնավիրուսի ցուցանիշներն են։

«Սև ցուցակում» են նաև Մակեդոնիան, Բոսնիա և Հերցեգովինան, Բրազիլիան, Բահրեյնը, Բանգլադեշը, Չիլին, Մոլդովան, Օմանը, Պանաման, Պերուն, Քուվեյթը և Դոմինիկյան Հանրապետությունը։

Մյուս բոլոր երկրների քաղաքացիները պետք է պարտադիր մեկուսացման ռեժիմ անցնեն։

Հուլիսի 9-ի դրությամբ Հայաստանում կորոնավիրուսով վարակվածների թիվը հասել է 30 346–ի։ Բուժվել են 18 000–ը, մահացել՝ 535–ը: Այս պահին փաստացի բուժում է ստանում 11 641 պացիենտ, ընդհանուր առմամբ կատարվել է 129 166 թեստավորում:

232
թեգերը:
Սահման, Իտալիա, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Կայուն, բայց ծանր. Թորոսյանը խոսեց Հայաստանում կորոնավիրուսային իրավիճակից
Հայաստանցի վարորդի մոտ կորոնավիրուս են հայտնաբերել Վրաստանում
Կորոնավիրուսը չի խանգարի․ Երևանում 18-օրյա առցանց երաժշտական փառատոն կանցկացվի

Նուբարաշենի աղբավայրում խոշոր հրդեհ է․ հրշեջներն ավելի քան մեկ ժամ է՝ փորձում են մարել այն

0
(Թարմացված է 00:10 10.07.2020)
Sputnik Արմենիայի տեսանյութում երևում է հրդեհը, որը մարելու համար չորս մարտական հաշվարկ է աշխատում։ Օգնության է հասել նաև քաղաքապետարանի ջրատար մեքենան։

Երևանի Նուբարաշենի աղբավայրում խոշոր հրդեհ է, որը երևում է քաղաքի կենտրոնից։ Sputnik Արմենիայի թղթակցի տեսախցիկը ֆիքսել է կրակի կադրերը։ Արտակարգ իրավիճակների նախարարությունից մեզ հայտնեցին, որ արդեն ավելի քան մեկ ժամ է` հրշեջները փորձում են մարել կրակը։

«Տեղում չորս մարտական հաշվարկ է աշխատում, Երևանի քաղաքապետարանի ջրատար մեքենան էլ է մոտեցել հրշեջներին», - ասացին ԱԻՆ-ից։

Մի քանի վայրկյանում հսկա շենքը հողին հավասարվեց. ինչպես պայթեցրին «Ձյունիկ սառնարանը»

Աղբավայրում խոշոր հրդեհ էր տեղի ունեցել նաև անցյալ տարվա մայիսին։

Ի՞նչ է կատարվում օպերայի բակում. շենքի մոտ հրշեջներ ու մարտական հաշվարկներ են հավաքվել

0
թեգերը:
տեսանյութ, հրդեհ, Նուբարաշենի աղբավայր, Հայաստան
թեմա:
Վթար, պատահար, սպանություն, գողություն
Ըստ թեմայի
Ողբերգական վթար Շիրակի մարզում. երիտասարդ վարորդներից մեկը տեղում մահացել է
«Գնում եմ կովերի հետևից». 30-ամյա Նարեկը ճանապարհ է ընկել դեպի ձորն ու չի վերադարձել
Հայաստան- Իրան միջպետական ճանապարհի մի հատվածը միակողմանի փակ է. բեռնատար է կողաշրջվել