Թուրք–ադրբեջանական զորավարժություններ

Թուրք–ադրբեջանական զորավարժություններ. նոր պատերա՞զմ, թե՞ քաղաքական ցուցադրություն

1039
(Թարմացված է 23:21 18.01.2021)
Թուրք-ադրբեջանական սպասվող զորավարժությունների համատեքստում հավանական սպառնալիքն են գնահատել փորձագետները Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում։

ԵՐԵՎԱՆ, 18 հունվարի – Sputnik․ Կարսում սպասվող թուրք-ադրբեջանական զորավարժությունները Հայաստանում բավականին տհաճ հիշողություններ ու զուգահեռներ են ծնում։ Գրեթե նույնպիսի զորավարժություններ էին անցկացվում նախորդ տարվա հուլիս-օգոստոսին, և դրանց ավարտից մոտ մեկուկես ամիս անց Թուրքիայի ամենաակտիվ մասնակցությամբ սկսվեց Արցախյան պատերազմը։

Եվ չնայած տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական իրավիճակը շատ է տարբերվում 2020թ․-ի ամռան-աշնան իրավիճակից, ու հակամարտության նոր սրացում չի սպասվում, ակնհայտ է, որ ռազմական ոլորտում թուրք-ադրբեջանական համագործակցության ուժեղացումը չի կարող չանհանգստացնել Հայաստանին։

Զորավարժությունները սկսվում են փետրվարի 1-ին Կարսի գավառում և կշարունակվեն մինչև փետրվարի 12-ը։ Դրանցում ներգավված կլինեն տանկային միավորումներ, հրետանային զորամասեր, դիպուկահարների ջոկատներ, հատուկ ծառայությունների աշխատակիցներ և ավիացիա։ Թուրքիայի պաշտպանության նախարարության հայտարարության մեջ ասվում է, որ զորավարժությունների նպատակն է ապահովել համակարգումը համատեղ գործողությունների դեպքում, ինչպես նաև փորձարկել նոր սպառազինությունն ու տրանսպորտային միջոցները:

Նախատեսվում է նաև ավիահարվածներ մշակել պայմանական հակառակորդի օբյեկտների ուղղությամբ, դեսանտավորում և տրամաբանական աջակցություն կիրառել։ Անձնակազմի թվաքանակի ու տեխնիկայի քանակության մասին տեղեկություն չի հաղորդվում․ պաշտոնական հաղորդագրություններում նշվում է միայն «լայնամասշտաբ» մարզումների մասին։

Ադրբեջանի կողմից զորավարժություններին կմասնակցի համազորային բանակի՝ Նախիջևանում տեղակայված ստորաբաժանումը։ Թուրքիայի ռազմական գերատեսչության հրապարակած տեսանյութից դատելով՝ Նախիջևանից Կարս է մեկնել համահավաք դասակ։ Սա, անշուշտ, շատ չէ, սակայն, ինչպես կարծում է ռազմական փորձագետ Տարոն Հովհաննիսյանը, այստեղ ավելի շատ պետք է դիտարկել մասնակցության քաղաքական բաղադրիչը։ Նա նշում է, որ ադրբեջանական զինուժը նախորդ տարիներին ևս մասնակցել է Կարսում անցկացվող ձմեռային զորավարժություններին և մեկ վաշտից ավելի այնտեղ չեն ուղարկել։

Կարսի թուրք–ադրբեջանական զորավարժությունները կարող են մտահոգիչ լինել նաև ՌԴ–ի համար

«Սովորաբար նման դեպքերում ստուգվում է հատուկ ստորաբաժանումների ներդաշնակության աստիճանը։ Դրանով հենց կարելի է բացատրել ադրբեջանական զորքերի ոչ մեծաքանակ մասնակցությունը։ Բայց այն, թե ինչպես է դա ներկայացվում, ինչ աղմկոտ քարոզչական արշավ են նրանք կազմակերպում, թույլ է տալիս խոսել քաղաքականացման բարձր մակարդակի մասին»,-ասաց Հովհաննիսյանը Sputnik Արմենիային տված հարցազրույցում։ 

Փորձագետը զորավարժության կազմակերպման մեջ որևէ նոր բաղադրիչ չի տեսնում՝ միևնույն ագրեսիվ հռետորաբանությունն է ու սադրիչ հայտարարությունները։ Ձևաչափն ու մասնակիցների կազմը նույնպես նախորդ տարիների զորավարժությունների համեմատ առանձնապես չեն փոխվել։ Հարցին, թե նման զորավարժությունների համատեքստում որքան մեծ է էսկալացիայի ռիսկը, է Razm.info ռազմական կայքի համակարգող Կարեն Վրթանեսյանն ասաց, որ ցանկացած զորավարժություն ինչ-ինչ քաղաքական մեսիջներ պարունակում է։ Բայց, այնուամենայնիվ, պետք է առաջին հերթին խոսել ռազմական բաղադրիչի մասին։ Ցանկացած զորավարժություն ուժեղացնում է այդ զորավարժությունն անցկացնող բանակին։

Մշակվում են հավանական հակառակորդին հետ մղելու համատեղ հնարքները և մեթոդները, ստորաբաժանումների ներդաշնակության հարցերը և այլն: Այդ համատեքստում՝ մեր թշնամիների հզորացմանն ուղղված ցանկացած գործընթաց պետք է մտահոգի մեզ:

Փորձագետի կարծիքով՝ սա արդիական է նաև ռուսական կողմի համար, հաշվի առնելով, որ Կարսից ոչ հեռու՝ սահմանի մյուս կողմում, տեղակայված է 102-րդ ռուսական ռազմակայանը։ Վրթանեսյանը կարծում է, որ Ռուսաստանի համար իր բազայի անմիջական հարևանությամբ թուրքական զինուժի ցանկացած ուժեղացում, ցանկացած ենթակառուցվածքային բարելավում պետք է մտահոգի: Հարցին, թե ինչպես պետք է զորավարժություններին արձագանքեն Հայաստանի իշխանությունները, Վրթանեսյանը հայտարարեց, որ ՀՀ ղեկավարության կողմից արձագանքելու որևէ ցանկություն, որևէ մտադրություն կամ ունակություն չի տեսնում:

Ռուս ռազմական փորձագետ, Քաղաքական և ռազմական վերլուծության ինստիտուտի փոխտնօրեն Ալեքսանդր Խրամչիխինի կարծիքով` Կարսում զորավարժություններն ավելի շատ պետք է դիտարկել որպես թուրք-ադրբեջանական ռազմական համագործակցության պահպանման ցուցադրություն: Հայաստանի դեմ նոր պատերազմի մասին խոսելն այժմ ոչ մի իմաստ չունի, առավել ևս ՝ Թուրքիայի մասնակցությամբ։ Նա կարծում է, որ Հայաստանի դեմ Թուրքիայի պատերազմը կնշանակի նաև պատերազմ Ռուսաստանի դեմ։

«Մեծ հաշվով՝ Ղարաբաղի պատերազմի արդյունքներով Ալիևը մի քիչ «գցեց» Էրդողանին։ Էրդողանը նրան հաղթանակ նվիրեց, իսկ վերջինս ի պատասխան ոչինչ չապահովեց։ Իսկ քանի որ Թուրքիայի հետ լուրջ վիճելն Ադրբեջանի համար շահեկան չէ, ապա նա կշարունակի համագործակցել Անկարայի հետ, որպեսզի որևէ մեկը որևէ կասկած չունենա»,-ասաց Խրամչիխինը Sputnik Արմենիային տված հարցազրույցում։

Իրանը ՀՕՊ ուժերի խոշոր զորավարժություններ կանցկացնի Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ սահմանին

Մեր զրուցակիցը կարծում է, որ հայկական և ռուսական կողմերը Կարսում զորավարժությունների պատճառով ինչ-որ բան ձեռնարկելու հատուկ անհրաժեշտություն չունեն։ Եթե խոսենք հայ-ռուսական միացյալ խմբավորման մասին, ապա այն իր ծրագրերն ու խնդիրներն ունի։ Դրանցում կարող են ինչ-որ շտկումներ կատարվել, բայց ինչ-որ բան ձեռնարկելու դեպքում պետք է դա անել Ղարաբաղի պատերազմի արդյունքների հիման վրա։

Խրամչիխինը կարծում է, որ Ռուսաստանն ակնհայտորեն հիացած չէ թուրք-ադրբեջանական ռազմական մերձեցմամբ։ Հավանաբար, հենց դա էլ ցույց է տալիս նոյեմբերի 9-ին հրադադարի մասին համատեղ հայտարարության տակ թուրքական կողմի ստորագրության բացակայությունը։ Սակայն Բաքվի և Անկարայի հետ բացեիբաց առճակատման գնալ Մոսկվան չի ցանկանում։

1039
թեգերը:
Կարս, Ռուսաստան, Հայաստան, Զորավարժություններ, Ադրբեջան, Թուրքիա
Ըստ թեմայի
Լավրովն ու Զարիֆը Մոսկվայում կքննարկեն Ղարաբաղի հարցը․ Մարիա Զախարովա
Լավրովն «էկզոտիկ» է համարել Ղարաբաղը Ռուսաստանի կազմ մտցնելու առաջարկը
Պատճառ չկա, որ Հայաստանի պաշտոնյաները չայցելեն Ղարաբաղ. Լավրով
Ստամբուլ

Հայկական ֆեմինիզմի ծնունդը Օսմանյան կայսրությունում, կամ «ագռավ–տղամարդկանց» համար

165
(Թարմացված է 21:05 07.03.2021)
Ո՞վ կարող էր մտածել` բուն նահապետական հայ հասարակության մեջ ֆեմինիզմը սկիզբ է առել XIX դարի կեսերին։ Կանանց տոներին մենք որոշեցինք փնտրել և պարզել, թե ինչպես էին իրենց իրավունքների համար պայքարում առաջին հայ ֆեմինիստ կանայք։

Ժաննա Պողոսյան, Sputnik Արմենիա

«Մարդ գրագետը ազատ է միջակ ըլլալ, բայց ոչ կին գրագետը», – նման խորհուրդ էր տվել իր կյանքի մայրամուտին առաջին հայ վիպասանուհի Սրբուհի Տյուսաբը (Վահանյան) սկսնակ գրող և կանանց իրավունքների պաշտպան Զապել Եսայանին։

XIX դարի վերջն էր, Կոստանդնուպոլիս, հայ մտավորականությունը դեմ էր Աբդուլ Համիդի ռեժիմին։ Նրանք գրական մանիֆեստներ էին պատրաստում, հավաքվում քննարկմանը, զբաղվում հայկական դպրոցների և ուսումնարանների կատարելագործմամբ` չկռահելով, որ ընդամենը 10 տարի հետո այդ ամենն այլևս կարևոր չի լինի։

Հենց այդ մթնոլորտում էլ սկսում է սկիզբ առնել հայկական ֆեմինիզմը. լույս են տեսնում կանանց նվիրված առաջին էսեները, թերթերը, գրքերը, ձևավորվում հասարակական խմբակներն ու շարժումները։ Հայ կինը սկսում է պայքարել հավասարության, ուսում ստանալու, աշխատանքի իրավունքի համար, ազատ ամուսնության և ամուսնալուծության համար` արդեն 1860 թվականին։ Այդ ժամանակ Եվրոպայում և Ամերիկայում ֆեմինիզմի առաջին ալիքն արդեն թափ էր հավաքել։

Էլպիս Կեսարացեան, Սրբուհի Տյուսաբ, Սիբիլ (Զաբել Ասատուրյան), Արշակուհի Թեոդիկ, Անաիս (Եվփիմե Ավետիսյան), Զարուհի Գալեմքերյան, Մարի Բեյլերյան, Զապել Եսայան, Զարուհի Պահրի, Հայկանուշ Մառք, Սիրան Սեզա։ Այս կանանց մեծամասնության մասին չեն լսել ոչ միայն աշխարհում, այլև ակադեմիական շրջաններում. տեքստերում և հայ գրականության, պատմության և լրագրության մասին ուսումնասիրություններում նրանց մասին հիշատակումները չափազանց քիչ են։

Նրանք իրենց կանանց իրավունքների համար պայքարող ֆեմինիստ կամ ակտիվիստ չէին կոչում, սակայն այսօրվա չափանիշներով նրանք հենց ֆեմինիստ էին` իրենց էությամբ։ Ճակատագրի բերումով այս կանանցից շատերի կյանքի ուսումնասիրմամբ սկսեց զբաղվել Ստամբուլում ծնված ևս մեկ կին` Լեռնա Էքմեքչիօղլուն։ Էքմեքչիօղլու և մի շարք այլ աղբյուրներից օգտվելով` Sputnik Արմենիան համառոտ կպատմի առաջին ֆեմինիստ կանանցից մի քանիսի մասին։

Էլպիս Կեսարացեան

«Կանայք նման են սոխակների, որոնք փոխանակ ինքնուրույն երգեն, թույլ են տալիս երգել և հպարտությունից փքվել ագռավ–տղամարդկանց»։

Эльбис Гезаратсян
Էլպիս Կեսարացեան

«Կիթառ». հենց այսպես էր կոչվում կանանց մասին և կանանց համար աշխարհի ամենաառաջին հայալեզու ամսագիրը, իսկ Էլպիս Կեսարացեանն այդ ամսագրի հիմնադիրն ու խմբագիրն էր։ «Կիթառը» լույս տեսավ ընդամենը 7 ամիս, ամսագրի առաջին համարը հրապարակվեց 1862 թվականի օգոստոսին, Պոլսում։ Ինչո՞ւ հենց «Կիթառ»։ Հայտնի չէ։ Սակայն կարելի է ենթադրել, որ կիթառը նմանեցրել են կնոջ մարմնին։ «Կիթառի» առաջին իսկ համարում Կեսարացեանը կնոջ իրավունքների վերաբերյալ 4 հոդված հրապարակեց. «Ուղերձ երիտասարդ կանանց», «Ծառայություն հասարակությանը», «Հայրենասիրության ոգի» և «Իրավունքներ ունենալը հանդգնություն չէ»։ Էլպիսի անձնական կյանքի մասին գրեթե ոչինչ հայտնի չէ։ Նա մահացել է 1911 թվականին, Ալեքսանդրիայում, 80 տարեկան հասակում։

Սրբուհի Տյուսաբ

«Ամուսնության պայմանը երկու հոգու մեջ փոխադարձ ցանկությունն է, ոչ թե ոսկին կամ հարմարանքը։ Բայց այսօր չի հարցվիր, թե ինչ կուզե աղջիկ անձը»:

Србуи Тюсаб
Սրբուհի Տյուսաբ

— Սիրանույշ, երիտասարդ ես դու տակավին ու չգիտես, թե ինչ է կյանքը և ինչով կգոյանա։

— Հայր, եթե կանգիտանամ, թե ինչ է կյանքը, գոնե չեմ անգիտանար, թե ինչ է ուզում սիրտս։

Այս երկխոսությունը Սրբուհի Տյուսաբի «Սիրանույշ» վեպից է։ 18-ամյա Սիրանույշը հայտնում է, որ չի ցանկանում ամուսնանալ հարուստ տղամարդու հետ, որին ընտրել է հայրը, քանի որ երիտասարդ նկարչի է սիրահարված։ Պատմությունը ողբերգությամբ է ավարտվում. Սիրանույշն ամուսնանում է ունևոր տղամարդու հետ և, հոգեկան խանգարման ֆոնին, սկսում է աստիճանաբար հալումաշ լինել։ Նա մահանում է` 20 տարին չբոլորած։

«Սիրանույշը» Սրբուհի Տյուսաբի երկրորդ վեպն է։ Իր երեք վեպերը նա վերնագրել է կանացի անուններով. «Մատյա», «Սիրանույշ», «Արաքսիա»։

Սրբուհի Վահանյանը հետագայում վերցնում է ամուսնու` ֆրանսիացի դաշնակահար Պոլ Տյուսաբի ազգանունը։ Սրբուհին ծնվել էր մեծահարուստի ընտանիքում, կրթություն ստացել արտերկրում` Փարիզում։ Հայ մտավորականության վառ ներկայացուցիչ էր նա, հոդվածներ է գրել մի քանի հրատարակությունների համար, հայոց լեզվի ուղղագրության բարեփոխման մոլեգին կողմնակից էր: Իր հոդվածներում նա բարձրացրել էր կանանց ազատ ընտրության իրավունքի հարցը, ինչը մեծ քննադատություն էր արժանացել իր տղամարդ գործընկերների կողմից:

XIX-XX դարերի հայտնի հայ գրող Գրիգոր Զոհրապը նրա «Մատյա» վեպը նույնիսկ բնութագրել էր որպես «վտանգավոր վեպ, որը կարող է կործանել ամուր հայ ընտանիքի գաղափարը»։

Իսկ Տյուսաբը կարծում էր, որ կանանց ազատագրման միակ ճիշտ ճանապարհը կրթությունն է։

Զապել Եսայան

«Կինը աշխարհ չէ եկած մինակ հաճելի ըլլալու համար։ Կինը եկած է իր խելքը, մտային, բարոյական եւ ֆիզիքական յատկութիւնները զարգացնելու համար։ Ինքզինքնին յարգող բոլոր կիներուն իտէալը միայն հաճելի ըլլալը պէտք չէ ըլլայ, այլ երկրիս վրայ գործօն բարերար տարր մը դառնալը»։

Забел Есаян
Զապել Եսայան

Իր հուշերում Զապել Եսայանը գրում է, որ հենց Սրբուհի Տյուսաբի հետ հանդիպումից հետո է նա որոշել գրող դառնալ։ Զապելը մի շարք վեպերի հեղինակ է. «Սիլիհտարի պարտեզները», «Կէղծ հանճարներ», «Ավերակներուն մեջ» և այլն։ Նա միակ կինն էր, որը ներառվել էր այն հայերի ցանկում, որոնց 1915 թվականի ապրիլի 24-ին երիտթուրքերը պետք է ձերբակալեին և աքսորեին։ Սակայն Եսայանին հաջողվեց փախչել, նա տեղափոխվեց Բուլղարիա, այնուհետև` Ֆրանսիա։

Եսայանը միակն է վերոնշյալ կանանցից, որն ապրել է Խորհրդային Հայաստանում։ Փարիզում, միանալով կոմունիստական շարժմանը, Եսայանն այնուհետև որոշում է տեղափոխվել Հայաստան, որտեղ սկսում է գրականություն դասավանդել Երևանի պետական համալսարանում։ ԵՊՀ–ի ուսանողներն առաջին անգամ էին դասախոս տեսնում, որը դասախոսություն էր կարդում սեղանի վրա նստած և ծխախոտը ձեռքին։ 1937 թվականին Եսայանը ձերբակալվեց հակախորհրդային քարոզչության համար, նրան Սիբիր աքսորեցին, որտեղից այլևս չվերադարձավ։

Հայկանուշ Մառք

«Մեր հետևում թողնում ենք մի արահետ, որը թեև տոնական կամ փայլուն ոչինչ չունի, բայց արահետ է, որին առանց ամաչելու ենք նայում, գյուղի մի նեղ արահետ, որով անցել ենք` կատարելով մեր պարտականությունները իբրև կին, իբրև ամուսին և իբրև մայր: Հիմա նոր ուղի պիտի հարթենք, այն պիտի քաղաքի լուրջ ճանապարհ լինի, ավելի լայն, ավելի ուղիղ, ավելի ձիգ դեպի նպատակը: Այդ ճամփի վրա պիտի կրենք մեր պատասխանատվությունը, պիտի ստեղծենք մեր իրավունքները, պիտի դարբնենք մեր գործը` ամենևին չհեռացնելով մեզ մեր կանացի բնազդներից, մեր տնից»։

Айкануш Марк (слева)
Հայկանուշ Մառք

Հայկանուշ Թոփուզեանը իրեն կեղծանուն է հորինել` որպես հիմք վերցնելով հոր` Մարգարի անունը։ Իր գործունեությունը սկսել է Նիկողոսյանց կանանց ուսուցչական սեմինարիայից։ Նրա առաջին վեպը կոչվում էր «Աղջկա հոգի», իսկ առաջին հիմնադրած հանդեսը` «Ծաղիկ»։ Սակայն իր կյանքի հիմնական գործն էր համարում «Հայ կին» թերթը, որտեղ 13 տարիների ընթացքում զբաղեցնում էր խմբագրի պաշտոնը։ «Հայ կինը» լույս էր տեսնում ամսվա մեջ երկու անգամ և հայալեզու կարևոր թերթերից մեկն էր, որ հայտնվել էր Ցեղասպանությունից հետո։ Մառքը «Հայ կին» թերթը համարում էր ոչ միայն կնոջ ձայնի բարձրախոս, որը պայքարում է հավասար իրավունքների համար, այլև Խորհրդային Հայաստանը, սփյուռքին և Թուրքիայում մնացած հայերին կապող որոշակի կամուրջ։ Մառքը հավատում էր, որ կնոջ և տղամարդու միջև հավասարությունը հնարավոր է մի պայմանով` եթե պահպանվեն որոշակի նահապետական ավանդույթները։

Հետաքրքիր և հագեցած կյանք ապրելով` առաջին հայ ֆեմինիստուհիները կյանքից հեռացան տարբեր կերպ. մեկին սպանեցին Ցեղասպանության ժամանակ, մյուսին բռնաճնշեցին Ստալինյան ռեժիմով, ոմանք արժանի ծերությունը ունեցան Ֆրանսիայում կամ ԱՄՆ–ում։ Նրանց միավորում էր հավատն առ այն, որ կինը տղամարդու հետ հավասար իրավունքներ պետք է ունենա։ Տարբեր հարթակներ օգտագործելով`նրանք ողջ կյանքի ընթացքը նվիրեցին երկու սեռերի հավասարության համար պայքարին։

165
թեգերը:
ֆեմինիզմ, Մարտի 8, Կին, հայ, Թուրքիա, Օսմանյան կայսրություն
Ադրբեջանական բանակ

Թուրքական մոդելով․ Ադրբեջանում հետևակային զորքի նոր տեսակ կստեղծեն

178
Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևն արդեն հայտարարել է երկրի ԶՈւ-ն թուրքական մոդելով կառուցելու ծրագրերի մասին։

ԵՐԵՎԱՆ, 7 մարտի - Sputnik. Ադրբեջանում հետևակային զորքերի նոր տեսակ է ստեղծվելու։ Տեղեկությունը հայտնում է Sputnik Ադրբեջանի Telegram-ալիքը։

Աղբյուրի համաձայն` Թուրքիայի ԶՈւ գեներալ-մայոր Օսման Հազի Քանդեմիրը հայտնել է, որ Ադրբեջանի բանակը  Թուրքիայի ԶՈւ մոդելի համապատասխան կազմակերպելու որոշումը կայացվել է արցախյան վերջին պատերազմից հետո։

«Ներկա պահին գործնական աշխատանք է տարվում տվյալ ուղղությամբ (հետևակային զորքի նոր ձևի ստեղծման – խմբ․)», - հայտարարել է գեներալը։

Նշվում է, որ երկրում թուրքական բանակի մոդել ստեղծելու Ադրբեջանի մտադրությունն առաջին անգամ փետրվարի 26-ին  կայացած մամուլի ասուլիսի ժամանակ հնչեցրել է նախագահ Իլհամ Ալիևը։

178
թեգերը:
զորք, Բանակ, Թուրքիա, Ադրբեջան
Ըստ թեմայի
Սյունիքի Նոր Առաջաձորից Դավիթ-Բեկ տանող ջրատարն ադրբեջանցիները չեն քանդում. մարզպետարան
ՊՆ հերքում է․ Տավուշում ադրբեջանցիները սահմանի երկայնքով չափագրումներ չեն անում
Արմեն Սարգսյան

Արդեն ուրվագծվում էր մեր ապագա համագործակցությունը. Սարգսյանը ցավակցել է Դասոյի ընտանիքին

0
(Թարմացված է 14:35 08.03.2021)
ՀՀ նախագահը հայտնել է, որ ուղղաթիռի կործանման հետևանքով մահացած Օլիվիե Դասոյի հետ բազմաթիվ հանդիպումների ժամանակ հաճախ են զրուցել նաև Հայաստանի հետ համագործակցության, իրականացվելիք հնարավոր նախագծերի մասին։

ԵՐԵՎԱՆ, 8 մարտի - Sputnik. Օլիվիե Դասոյի եռանդուն աջակցությամբ էին «Dassault Group»-ի կազմի մեջ մտնող՝ «Dassault systemes» ընկերության ներկայացուցիչներն այցելել Հայաստան, և արդեն իսկ ուրվագծվում էր ապագա համագործակցությունը: ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանը ցավակցել է Օլիվիե Դասոյի ընտանիքին` նշելով, որ խոր ցավ է ապրել՝ տեղեկանալով իր բարեկամ, ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ և գործարար, Ֆրանսիայի խորհրդարանի պատգամավոր, հանրահայտ «Dassault Group» ընկերության ռազմավարության և զարգացման գծով նախագահ Օլիվիե Դասոյի անժամանակ մահվան մասին։

«Օլիվիե Դասոն ոչ միայն տեխնոլոգիաների մեծ մասնագետ էր և բիզնեսի հմուտ կազմակերպիչ, այլև արվեստագետ, որի համար լուսանկարչությունը սովորական հոբբի չէր: Օլիվիե Դասոն Հայաստանի և հայ ժողովրդի մեծ բարեկամն էր: Նրա հետ մեր բազմաթիվ հանդիպումների ժամանակ հաճախ էինք զրուցում նաև Հայաստանի հետ համագործակցության, իրականացվելիք հնարավոր նախագծերի մասին: Այդ թեմայով մենք քննարկում ունեցանք նաև նրա հայաստանյան այցի ժամանակ»,–իր ցավակցական ուղերձում գրել է նախագահը։

Սարգսյանի խոսքով` Դասոյի մահը մեծ կորուստ է ոչ միայն Ֆրանսիայի, այլև միջազգային գործարար և քաղաքական շրջանակների համար։ Նա իր անկեղծ ցավակցությունն է հղել բարեկամ Ֆրանսիայի ժողովրդին՝ իր արժանի զավակի մեծ կորստի կապակցությամբ։

Հիշեցնենք` ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ և միլիարդատեր Օլիվիե Դասոն մահացել է Նորմանդիայում՝ Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում, մասնավոր ուղղաթիռի կործանման պատճառով։

 

0
թեգերը:
Արմեն Սարգսյան, Հայաստան