Արա Ղազարյան

Ինչու եռակողմ հայտարարությունը չէր կարող վավերացվել ԱԺ–ի կողմից. փաստաբանի կարծիքը

221
(Թարմացված է 01:09 20.11.2020)
Փաստաբան Արա Ղազարյանը Sputnik Արմենիայի եթերում անդրադարձել է հրադադարի վերաբերյալ կնքված եռակողմ հայտարարության իրավական դրույթներին` պատասխանելով մասնավորապես այն հարցին, թե ինչու այն չէր կարող վավերացվել ՀՀ խորհրդարանի կողմից։ 
Ղազարյան. «Ադրբեջանի կողմից պատերազմի սկսումը հակասում էր միջազգային իրավունքին»

«Սահմանադրությամբ այն համարվում է քաղաքական կամ ռազմական բնույթ կրող փաստաթուղթ, որը չի վավերացվել խորհրդարանում: Ավելին՝ այս փաստաթուղթը մեզ համար առաջացնում է այլ խնդիրներ՝ տարածքային ամբողջականության հետ կապված, որովհետև մենք այս փաստաթղթով զիջում ենք տարածքային ամբողջականությունից ինչ-որ վիճակ, մեր տարածքով ճանապարհ ենք տալիս իրենց»,-  հայտարարել է ԱԺ «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Էդմոն Մարուքյանը:

Վկայակոչելով ՀՀ Սահմանադրության 161-րդ հոդվածը` Արա Ղազարյանն ընդգծում է այն հանգամանքը, որ Ազգային ժողովի կողմից վավերացվում են միայն պայմանագրերն ու համաձայնագրերը։ Ըստ նրա` պայմանագրերն ունեն կոնկրետ հատկանիշներ, որոնցից մեկը ծավալն է, կարգավորման մանրամասնությունը, համապարփակությունը, մինչդեռ սա հայտարարություն է, որը չունի վերոնշյալ հատկանիշները և հիմնականում հրադադարի վերաբերյալ որոշում է` ստորագրված երկրի առաջնորդի կողմից, ով կիրառել է իր գործադիր իշխանությունը պայմանով, որ հետագայում պետք է վավերացվի արդեն առավել մանրամասն փաստաթուղթը։

«Հրադադարի որոշումը բնականաբար չպետք է վավերացվի Ազգային ժողովի կողմից, այլ բան է, որ հրադադարի որոշման մեջ մտել են բովանդակային հարցեր, որոնք խնդրահարույց են, սակայն տվյալ պահին առավել կարևոր է նման որոշում ընդունելը, իսկ մնացած հարցերը ենթադրաբար տարիների ընթացքում պետք է ճշգրտվեն մանրամասն, առնվազն չորս ոլորտներով կարգավորվեն, որպեսզի դրանց ամբողջությունը դառնա միջազգային երկկողմ, եռակողմ կամ քառակողմ պայմանագիր, ինչպես եղել է հակամարտող տարբեր երկրների պարագայում»,– նշում է փաստաբանը։

Ստեղծված իրավիճակում պարտադրված որոշում էր. Դավթյանը` եռակողմ հայտարարության մասին

Արա Ղազարյանի դիտարկմամբ` այդուհանդերձ հայտարարության տեքստում կան բովանդակային հարցեր կապված փախստականների, կոմունիկացիաների ապաշրջափակման, Մեղրու տարածքով ճանապարհ տրամադրելու հետ։ Ըստ նրա`պարզապես դա հրատապ որոշում էր, որ պետք է կայացվեր, և երկրի ղեկավարն ունի նման հայտարարության ներքո ստորագրելու իրավասություն, սակայն Սահմանադրությունը փաստում է, որ դա ի վերջո պետք է վավերացվի խաղաղության ծավալուն պայմանագրի տեսքով, որի միջոցով պետք է կարգավորվեն փախստականներին, փոխհատուցումներին, ապաշրջափակումներին, տնտեսական համագործակցությանն առնչվող հարցերը։

Արա Ղազարյանը դժվարանում է պատասխանել, թե իրավական հետևանքներն ինչպիսին կլինեն, եթե կողմերից մեկը հետ կանգնի հայտարարության կետերի իրականացումից, բայց միևնույն ժամանակ նշում է, որ միջազգային վեճերը պետք է լուծվեն խաղաղ ճանապարհով, ինչը նաև ՄԱԿ–ի կանոնադրության կարևորագույն կետերից մեկն է։ 

«Ակնկալվում է, որ այդ դեպքում կվերսկվեն ռազմական գործողությունները։ Ադրբեջանին դժվար կլինի համոզել, որ ինքը խաղաղ կերպով է վեճը լուծում, առավել ևս, որ միջազգային հանրությունն էլ տեսավ, որ նախահարձակ կողմը հենց Ադրբեջանն էր։ Ընդհանրապես այս պատերազմի սանձազերծումն Ադրբեջանի կողմից հակասում էր միջազգային իրավունքին, որովհետև եթե նույնիսկ երկրներից մեկը կարծում է, որ իր տարածքներն օկուպացվել են մեկ այլ երկրի կողմից, միևնույն է, այդ խնդիրը չպետք է լուծվի պատերազմի միջոցով»,– նշում է փաստաբանը։

Արա Ղազարյանի գնահատմամբ` հիմա շատ կարևոր է, որ հետպատերազմյան փուլում կողմերը բանակցեն և ընդունեն իրավական փաստաթուղթ, որին կհետևեն իրավական գործընթացներ։ 

Թուրքիան մտավախություն ունի, որ ՀՀ–ն հետքայլ է անելու եռակողմ հայտարարությունից. Սիմոնյան

221
թեգերը:
Արա Ղազարյան, Եռակողմ հայտարարություն, Արցախ
թեմա:
Իրադրությունը Հայաստանում և Արցախում հայտարարության ստորագրումից հետո (619)
Ըստ թեմայի
Մինասյանը հրապարակել է եռակողմ հայտարարության այն տեքստը, որից Փաշինյանը հրաժարվել է
Իրավիճակը Ղարաբաղում փխրուն է․ Մարկեդոնովը՝ եռակողմ պայմանավորվածությունների մասին
Պուտինը բացատրել է` ինչու Ֆրանսիան ու ԱՄՆ–ն չեն մասնակցել եռակողմ հայտարարության կազմմանը
Գրիգորի Այվազյան

Ալիևը հայ գերիների վերադարձը ձգձգում է երկու պատճառով. Այվազյանը փակագծեր է բացում

34
Ադրբեջանագետ Գրիգորի Այվազյանը Sputnik Արմենիայի եթերում անդրադարձել է Իլհամ Ալիևի՝ «բոլորը բոլորի դիմաց» հայտարարությանը և Ադրբեջանում գտնվող հայ գերիների վերադարձի ձգձգման խնդրին:
Ալիևը հայ գերիների վերադարձը ձգձգում է երկու պատճառով. Գրիգորի Այվազյանը փակագծեր է բացում

Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի՝ «բոլորը բոլորի դիմաց» հայտարարությունն առաջին հերթին նպատակ ունի այդ երկիր վերադարձնել Արցախում գտնվող երկու ադրբեջանցի հանցագործներին՝ Շահբազ Գուլիևին և Դիլհամ Ասկերովին, որոնցից մեկը դատապարտվել է ցմահ, մյուսը՝ 22 տարվա ազատազրկման: Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում նման կարծիք հայտնեց ադրբեջանագետ Գրիգորի Այվազյանը:

«Այն մարդկանց մասին է խոսքը, որոնք, ըստ Արցախի օրենսդրության, ձերբակալվել են աղմկահարույց հոդվածներով: Նրանք ներթափանցել են Արցախի տարածք, սպանություններ կատարել և պահվում են այնտեղ որպես հանցագործներ։ Առաջին պլանում նրանք են, և Ալիևի համար դա պատվախնդրության հարց է»,- ասաց նա:

Այվազյանի կարծիքով՝ Ալիևը հայ գերիների և զոհված զինծառայողների մարմինների վերադարձը ձգձգում է երկու պատճառով՝ նախ, որ Բաքվում ադրբեջանական կողմի զոհերի իրական թիվը չիմանան, երկրորդ՝ հայ հասարակության մեջ պառակտում մտցնելու նպատակով: Ադրբեջանագետն ասում է՝ տարբեր գնահատականներով հայկական կողմը 4500-5500 զոհ ունի, մինչդեռ Ադրբեջանի պարագայում խոսքը առնվազն 10-15,000 զոհի մասին։

Ադրբեջանի ՊՆ–ն հայտնել է իր զոհերի, վիրավորների, գերի ընկածների ու անհետ կորածների թիվը

«Ինչ խոսք՝ այդպիսի մեծ թվով զոհերի քանակի վերաբերյալ Ադրբեջանում դժգոհություն կառաջանա: Մյուս կողմից՝ ձգձգելով գերիների վերադարձը, նրանք փորձում են արհեստական դժգոհություն ստեղծել հայ հասարակության մեջ՝ դրդելով տեղափոխել արցախյան ռազմաճակատը Երևան։ Նրանք փորձում են նորից հայաստանցի-ղարաբաղցի սեպ խրել հայ հասարակության միջև»,- նշեց ադրբեջանագետը:

Մասնագետը կարևորագույն ձեռքբերում է համարում ադրբեջանական թատերականացված ռազմաշքերթում հայ գերիների մասնակցության չեղարկումը։ 

«Իլհամ Ալիևի և նրա վարչակազմի ողջ քարոզչամեքենան հոխորտում էր, որ Բաքվի կենտրոնում իրենք հայ ռազմագերիներին կանցկացնեն ադրբեջանական բայրակների, այսինքն՝ դրոշների ներքո, ինչը չեղարկվեց, և դա ռուսական միջամտության շնորհիվ»,-ընդգծեց Այվազյանը:

Նրա խոսքով՝ հիմա Հայաստանի ներսում պետք է առավելագույնս զրոյացնել հակառուսական տրամադրությունները: Մեր զրուցակիցը համոզված է՝ շուտով ռուսական միջնորդությամբ Հայաստան կտեղափոխվեն նաև Ադրբեջանում գտնվող ռազմագերիները, իսկ հայկական դիվանագիտությունը, ըստ նրա, անկարող է մեզ համար այս կարևորագույն խնդրի լուծման ուղղությամբ որևէ նպաստավոր քայլ ձեռնարկել: Այվազյանի խոսքով՝ վերջին 30 տարիների վերլուծությունը թույլ է տալիս ասելու, որ Հայաստանը չի ունեցել, չունի և դեռ երկար երկար ժամանակ չի ունենա իսկական դիվանագիտություն: 

Հիշեցնենք՝ Ադրբեջանի նախագահը օրերս խոսելով հայ ռազմագերների վերադարձի մասին նշել էր, որ առաջնորդվելու են «բոլորը բոլորի դիմաց» սկզբունքով: Երեկ նույն միտքը հնչեցրեց նաև ՀՀ փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանը: Այսօր արդեն ՀՀ նորանշանակ արտաքին գործերի նախարար Արա Այվազյանը հայտարարեց, որ հայկական կողմը համաձայն է գերիների փոխանակման «բոլորը բոլորի դիմաց» սկզբունքին:

34
թեմա:
Իրադրությունը Հայաստանում և Արցախում հայտարարության ստորագրումից հետո (619)
Ըստ թեմայի
ԿԽՄԿ պատվիրակության հետ քննարկվել են գերիների, անհայտ կորածների, դիերի փոխանակման հարցերը
Հունահայոց թեմը գերիների վերադարձի խնդրով դիմել է Հունաստանի արտաքին գործերի նախարարին
Գերիների ու անհետ կորածների անմեղության կանխավարկածը. ինչո՞ւ նրանց գումար չի տրվում
Հայաստանի Հելսինկյան կոմիտեի նախագահ, իրավապաշտպան Ավետիք Իշխանյան

«Հայաստանի ներկա իշխանություններն, ըստ էության, հայրենիք չունեն». Ավետիք Իշխանյան

23
(Թարմացված է 19:29 03.12.2020)
Հայաստանի Հելսինկյան կոմիտեի նախագահ, իրավապաշտպան Ավետիք Իշխանյանը Sputnik Արմենիայի եթերում անդրադարձել է 2008-ի մարտի 1-ին և արցախյան պատերազում զոհված անձանց ՀՀ կառավարության կողմից հատկացող փոխհատուցումների թեմային։ 
Իշխանյան. «5 միլիոնի փոխհատուցումը պարզապես էժանագին ժեստ է պատերազմի զոհերի նկատմամբ»

Նշենք, որ կառավարության համապատասխան որոշումների համաձայն`մարտիմեկյան իրադարձությունների ընթացքում զոհված քաղաքացու իրավահաջորդին պետությունը 30 միլիոն դրամ է տրամադրում, իսկ 2020 թվականի արցախյան պատերազմում զոհված քաղաքացիական անձանց ընտանիքներին` 5 միլիոն դրամ։  

Ավետիք Իշխանյանը գերադասեց խոսել ոչ թե մարդկանց իրավունքների, այլ իշխանությունների գործելակերպի հետ կապված տրամաբանության մասին։ Իրավապաշտպանը վկայակոչեց մասնավորապես նոր իշխանության կարկառուն ներկայացուցիչներից մեկի` Սասուն Միքայելյանի հայտնի տեսակետը, որի համաձայն` 2018 թվականի թավշա հեղափոխության հաղթանակն ավելի կարևոր էր, քան արցախյան ազատամարտը։ 

«Այդ  չակերտավոր հաղթանակի հիմքերը, որ կերտեցին իրենք իրենց իշխանության համար 2018 թվականին, դրվել են դրանից տասը տարի առաջ, երբ այն քաղաքական ուժը, որի գլուխն ի վերջո մեր օրերում դարձավ վարչապետը, պատրաստ էր զոհերի գնով հասնել իշխանության։ Եթե մինչ այդ Հայաստանի բոլոր ընդդիմադիրներն ունեցել են մի սահման, որը չեն անցել արյուն չհեղելու համար, ապա ներկայիս վարչապետն այդ սահմանը չուներ, հիշենք նրա մարտիմեկյան կոչերը»,– նշեց իրավապաշտպանը։

Իշխանյանի գնահատմամբ` մարտիմեկյան իրադարձությունների ընթացքում զոհվածների հարազատներին 30 միլիոն դրամ հատկացնելը ոչ այնքան արդարության համար, որքան իրենց իշխանության գալու համար զոհվածների հանդեպ ցուցաբերված առանձնահատուկ մոտեցում է, իսկ արցախյան պատերազմը, Արցախի կարգավիճակի հարցը գործող վարչապետի ու նրա թիմակիցների համար զրո արժեք ունի, ինչը վկայեց հենց կապիտուլյացիան։

Փաշինյանն ուժայիններին կհանձնարարի ջախջախել ու սնանկացնել Ծառուկյանին. Իշխանյան

«Ընդամենը հինգ միլիոն դրամ տալը փոքր, ձևական քայլ է, որովհետև գործող վարչակարգի համար Արցախը զրո է, նրանց համար կարևորը իշխանությունն է։ Այնպես որ հարցը պետք է դիտարկել հենց այս համատեքստում»,– նշեց իրավապաշտպանը։

Իշխանյանի կարծիքով` արցախյան հերոսամարտը ստորադասվում է ներքաղաքական իրադարձություններին, քանզի Հայաստանի ներկա իշխանություններն, ըստ էության, հայրենիք չունեն, նրանց համար Հայաստանն ու Արցախն արժեք չունեն, նրանց համար կարևորը թուրք–ադրբեջանական հնարավոր բիզնեսից օգտվելու հեռանկարն է։ 

1–5 մլն դրամ. պետությունն աջակցություն կտրամադրի զոհերի ընտանիքներին ու հաշմանդամներին

Իրավապաշտպանի համոզմամբ` կառավարությունը չի վերանայի զոհված անձանց հատկացվելիք վերոհիշյալ գումարների չափը և չի հավասարեցնի դրանք, որովհետև, ինչպես ցույց տվեց վերջին 2,5 տարվա նրանց կառավարումն ու պատերազմում արձանագրված կապիտուլյացիան, 5 միլիոն դրամի փոխհատուցումը պարզապես էժանագին ժեստ է պատերազմի զոհերի նկատմամբ։        

 

 

23
Ըստ թեմայի
Մենք դադարեցնում ենք մեր ֆիզիկական մասնակցությունն այս ֆարսին. Մարտի 1-ի գործով տուժողներ
Զոհված, անհայտ կորած, վիրավոր. ո՞ւմ ընտանիքները կարող են փոխհատուցում ստանալ հիմնադրամից
Միանվագ աջակցություն կտրամադրվի արցախցիներին. Փաշինյան
Սեյրան Սողոյան

Նա չէր հավատում, որ Ջաբրայիլի մարտից հետո կյանք կա. վիրավոր Սեյրանը նոր հրաշքի է սպասում

0
(Թարմացված է 20:30 03.12.2020)
Սեյրան Սողոյանն Արցախում վիրավորված զինվորներից մեկն է։ Հիշում է` ինչպես է բժիշկը մոտեցել, զննել, հարց տվել, բայց ինքը չի կարողացել պատասխանել։ Մտածել են` մահացել է, հրաման են տվել մահացածների մոտ տեղափոխել։

Գեղարքունիքի մարզի Մարտունի քաղաքում ծնված 20-ամյա Սեյրան Սողոյանին ընդամենը 3 ամիս էր մնացել բանակում ծառայությունը վերջացնելու համար, երբ սկսվեց պատերազմը։ Մինչ այդ Սեյրանի միակ մտածմունքն այն էր, թե տուն վերադառնալիս որ հագուստին է փակցնելու ծառայության ընթացքում ստացած երկու մեդալը, որ ավելի գեղեցիկ լինի ու ուրախացնի ծնողներին։

Սեպտեմբերի 27-ի վաղ առավոտյան սկսվեց պատերազմը։ Որոտանում (Կուբաթլու) ծառայող տղաներն առաջինն էին, որ ուղևորվեցին Արցախի ամենակարևոր բնագծերից մեկը՝ Ջաբրայիլը պաշտպանելու համար։ Պատերազմի օրերին Սեյրանը վաշտի հրամանատարական տանկի ավագ նշանառու օպերատոր էր:

Ասում է` դժվար օրեր շատ են տեսել, բայց հաղթահարել են իրենց միասնության շնորհիվ։ Ճիշտ է` հայկական կողմն ունեցավ շատ կորուստներ` թե՛ մարդկային, թե՛ տեխնիկայի, բայց այդ ամենը գալիս էր ոչ թե զինվորների կազմակերպվածությունից, այլ անհավասար ուժերից։

Մեկը 5 տանկ է խոցել, մյուսը` 10 վիրավորի կյանք փրկել. մերօրյա հերոսների սխրանքը

«Վիրավորվելուս նախորդ օրը պատերազմական ընթացքի ամենածանր օրն էր. շատ մութ էր, հետո էլ հեղեղի պես անձրև էր գալիս։ Մոռացել էինք, որ թաց ենք, որ ցուրտ է, առաջ էինք գնում, բայց տեսանք, որ թշնամու կողմից ավելի քան 100 տանկ է մեզ վրա գալիս։ 2 տանկային վաշտով առաջ գնացինք ոչ թե ավելի վերադասի հրամանով, այլ մեր հրամանատարի, որովհետև թշնամին գալիս էր, իսկ մենք հրաման չէինք ստանում։ Հիշում եմ` կապիտան Ղազարյանը կապով մեզ հետ խոսում էր, ամեն տանկին խփելիս ասում` ապրեք, տղերքս։ Դրանից ավելի էինք ոգևորվում»,– պատմում է տղան։

Солдат-срочник Сейран Согомонян, учавствовавший в карабахской войне (2 декабря 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Սեյրան Սողոյան

Սեյրանը հիշում է, որ երբ իր տանկը թշնամուն թիրախավորվելու ժամանակ խափանվեց, տանկի մեխանիկը` Արթուր Խաչատրյանն այդ պահին կարողացավ տանկի աշտարակի դիրքն այնպես փոխել, որ անձնակազմի կյանքը փրկվեց։

Ինչ–որ պահի Սեյրանն անձամբ է ղեկավարել տանկերի գործողությունները, հրամաններ տվել, ինչի շնորհիվ տանկի նշանառուներից Անդրանիկ Մանուկյանը և Սամվել Մաթևոսյանը 4-5 տանկ են խոցել։

«Այնքան հպարտ էի այդ պահին, ոչ մի բանի մասին չէի մտածում, բացի նրանից, որ չթողենք թշնամին առաջ գա։ Չեմ սիրում «ցավոք սրտի» արտահայտությունը, բայց ստիպված էինք նահանջել, քանի որ ուժերը խիստ անհավասար էին։ Մենք մեր տանկերով մի քիչ հետ գնացինք, ասեցին` պետք է մի օր սպասենք, հանգստանանք, բայց սպասելը շատ հարաբերական է, իսկ հանգստանալ չէր ստացվում․ մի աչքներս փակ, մյուսը բաց քնել էինք»,– պատմում է նա։

Ովքեր Ջաբրայիլում հարազատներ, ընկերներ ունեն, գիտեն հոկտեմբերի 5–ի իրադարձությունների մասին։ Առավոտյան թշնամին հրետանիով 3 կողմից՝ առջևից, աջից ու ձախից, հարձակում է գործել։

«Ասել, թե ծանր մարտեր էին, նույնն է, որ ոչինչ չասել։ Ջաբրայիլում ամենաշատ զոհերը հենց հոկտեմբերի 5–ին ունեցանք։ 100 տոկոսով վստահ էի, որ սաղ չեմ մնալու` կա՛մ պետք է վիրավոր լինեիր, կա՛մ մեռնեիր, որովհետև 3 կողմից թշնամին կրակում էր։ Անօդաչուները խոցեցին մեր տանկերից մի քանիսը։ Երբ նկատեցի, որ իմ վաշտից 2–ը վիրավոր են, մի ձեռքով մեկին, մյուս ձեռքով մյուսին գրկած տեղափոխեցի մեքենայի մեջ։ Նրանցից մեկին ասեցի` քեզ հեռախոսահամար ասեմ (հորս համարն էի տալիս), հասնես հիվանդանոց, կզանգես ու կասես, որ ես իրենց շատ եմ սիրում։ Ինքն էդ պահին խփեց ուսիս ու ասեց, որ չի ասի, ասեց` դու անձամբ կգնաս, կասես։ Էդ պահին աչքերիցս արցունքը գնաց, բայց չէ, չէի լացում»,– վստահեցնում է նա։

Солдат-срочник Сейран Согомонян, учавствовавший в карабахской войне (2 декабря 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Սեյրան Սողոյան

Սեյրանն ընկերներին մեքենա տեղափոխելուց հետո դիրք է վերադարձել ու տեսել այն, ինչից ողջ պատերազմի ընթացքում վախենում էր։ Սեյրանի աչքի առաջ, նրա ձեռքերի մեջ զոհվել է ամենամոտ ընկերը։

«Էդ պահին ընկերներս ինձ մի կողմ քաշեցին, հիշում եմ, որ տեսա` թշնամին մեծ ուժերով առաջ է գալիս, իսկ իմ տանկը բարձր դիրքում կանգնած է, հրամանատարին խնդրեցի, որ թույլ տա, գնամ, իմ տանկից կրակեմ, ասեց` չէ, տանկը նշանառման տակ է, վտանգավոր է... Ես առաջին անգամ չլսեցի հրամանատարիս, բարձրացա տանկի վրա ու չհասցրի ներս մտնել, թշնամին կրակեց։ Էդ պահից սկսած` ոտքերս չեմ զգում, գնդակը ողնաշարս է վնասել, թոքիս էլ էր կպել, բերանիցս արյուն էր գալիս, խոսել չէի կարողանում։ Միանգամից ընկա տանկի մեջ։ Մեխանիկն էնտեղ էր...»,- պատմում է Սեյրանը։

Հետո բացատրում է, որ տանկի աշխատանքի ընթացքում երբ խափանում է լինում, իրենք մեխանիկին, որը համարյա իրենց ոտքերի տակ նստած է, ոտքով նշան են անում, որ իրենց նայի։

«40 րոպե ավելի ծանր վիրավորներին ենք դուրս բերել». վիրավոր Ժորան կրկին քայլել է սովորել

«Քանի որ ոտքերս չէի զգում, խոսել էլ չէի կարող, մի երկաթի կտոր աչքովս ընկավ, մեխանիկիս ուղղությամբ խփեցի, նայեցի ինձ, տեսավ, որ վիրավոր եմ, կապ տվեցին իրար, միայն հիշում եմ, որ ինձ տանկից հանեցին ու պառկեցրին գետնին, էդ պահին հանգիստ շունչ քաշեցի, ու աչքերս փակեցի»։

Սեյրանը լսում է, թե ինչպես է բժիշկն իրեն մոտեցել, զննել, հարց տվել, սակայն չի կարողացել պատասխանել, անգամ մատները շարժել չի կարողացել։ Մտածել են` մահացել է, հրաման են տվել մահացածների մոտ տեղափոխել։

«Հենց «մահացած» բառը լսեցի, մեջս ինչքան ուժ էր մնացել ասեցի՝ ես սաղ եմ։ Ու չգիտեմ ինչպես բժշկի ձեռքն եմ բռնել։ Ինձ արագ տեղափոխել են «Ուրալի» մեջ ու արագ քշել, որ թշնամին չհասցնի կրակել։ Այդ արագությունից ու քանդված ճանապարհներից մեջքս ջարդուփշուր էր լինում, շատ էր ցավում։ Մեքենայի մեջ մի տղա կար, Աստված տա` քայլեմ, ես իրեն պետք է գտնեմ։ Տեսավ, որ մեջքս ցավում է, ամբողջ ճանապարհին գրկեց ինձ ու մատերով աչքերս բռնել էր, որ չփակեի, եթե նա չլիներ, երևի այստեղ չէի լինի»,– ասում է երիտասարդը։

Սեյրանին տեղափոխում են Ստեփանակերտի հիվանդանոց, հետո ուղղաթիռով` Երևանի «Էրեբունի» հիվանդանոց։ Բժիշկները, որոնց Սեյրանը հրաշագործներ է անվանում, կարողանում են նրա կյանքը փրկել։

Սեյրանի հարազատ քույրը «Էրեբունի» հիվանդանոցում է աշխատում, բայց տեղյակ չի լինում եղբոր վիրավորվելու մասին։ Գալիս է վերակենդանացման բաժանմունք ու տեսնում եղբորը, մահճակալի վրա գրված «անհայտ» բառը ու կորցնում իրեն։ Հետո պոկում է այդ գրությունը և գրում եղբոր անուն–ազգանունը։

Հիմա Սեյրանը գտնվում է Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոնում։ Ասում է՝ հիվանդանոցում էլ, կենտրոնում էլ հիանալի վերաբերմունքի է արժանանում և իրեն գնահատված զգում։

Реабилитационный центр Защитника Отечества, где проходит лечение участник карабахской войны, солдат-срочник Сейран Согомонян (2 декабря 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոն

Հատկապես ուրախացել է, երբ ծառայակից տղաները, որոնց կյանքը փրկել է, այցելել են իրեն ու շնորհակալություն հայտնել։

Սեյրանը հավատում է Աստծուն ու հրաշքների գոյությանը, ասում է, եթե Ջաբրայիլից այստեղ է հասել, արդեն հրաշք է կատարվել։ Հիմա նոր հրաշքի է սպասում, հույս ունի, որ քայլելու է։

«Սկզբից չէի կարողանում անգամ ձեռքերս շարժել, իսկ հիմա արդեն նստում եմ։ Օրեցօր դրական դինամիկա եմ տեսնում, երկու ամիս էր փորի վրա չէի պառկել, դա էլ ստացվեց»,– ասում է նա։

Բժիշկները նշում են` ամեն ինչ Սեյրանից, նրա օրգանիզմից ու ժամանակից է կախված։

Солдат-срочник Сейран Согомонян, учавствовавший в карабахской войне (2 декабря 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Սեյրան Սողոյան

Սեյրանը դեռ շատ անելիքներ ունի, պետք է Երևանի պետական համալսարանի Միջազգային հարաբերություններ բաժինը ավարտի։ Այս ընթացքում որոշել է երկրորդ մասնագիտություն սովորել և բժիշկ դառնալ։

«Ինձ վիրահատող բժիշկը 2 ամիս տուն չէր գնացել, գիշեր–ցերեկ վիրահատություններ էր արել ու կյանքեր փրկել, իրական հերոսները նրանք են»,– շեշտում է նա։

Մինչ Սեյրանը խոսում է իր հերոսի մասին, իմ նոթատետրում ևս մեկ հերոսի անուն է ավելանում`Սեյրան Սողոյան։

Վիրավոր վիճակում ժամկետային զինվոր-բուժակը մոտ 20 ծառայակցի է փրկել. արցախյան հերոսապատում

0
թեգերը:
Վիրավոր, Զինվոր, Պատերազմ, Արցախ