Նրանց աչքերում հույս ու սպասում կա. պատերազմ տեսած արցախցի փոքրիկների լուսանկարները

178
(Թարմացված է 19:56 08.11.2020)
  • Նարեկ՝ 11 տարեկան, Մարտակերտից է։ Երազում է զինվոր դառնալ ու վերադառնալ Արցախ։
  • Նունե՝ 2 տարեկան. Արցախի Մաճկալաշեն գյուղից
  • Փայլակ՝  15 տարեկան. Քաշաթաղի Շիրակ գյուղից, կարոտել է իր գյուղն ու դասընկերներին, երազում է վերադառնալ Արցախ
  • Հայկ՝ 13 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Հայրը ռազմաճակատում է, ուզում է գործարար դառնալ, վերադառնալ և շենացնել Արցախը։
  • Անի՝ 7 տարեկան, Քաշաթաղի Իշխանաձոր գյուղից է։ Երազում է խաղաղության մասին, ուզում է երգչուհի դառնա։
  • Նարեկ՝ 2.5 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Վախենում է աղմուկից։
  • Անգելինա՝ 11 տարեկան, Ստեփանակերտից։ Երազում է խաղաղություն նկարել ու վերադառնալ Արցախ։
  •  Նոյ՝ 4 տարեկան, Մաճկալաշեն գյուղից է։ Հայրը առաջնագծում է շատ է կարոտել հայրիկին, վախենում է կրակոցներից, երազում է վերադառնալ Արցախ։
  • Կարեն՝ 4 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Հայրն առաջագծում է, վախենում է սև ինքնաթիռներից, երազում է վերադառնալ Արցախ։
  • Անգելինա՝ 6 տարեկան, Մարտակերտից է։ Ուզում է նորից դպրոց գնալ,  կարոտել է դասընկերուհուն՝ Սիլվիկին, երազում է վերադառնալ Արցախ։
  • Վիկտոր՝ 12 տարեկան, Քաշաթաղի Կումայրի գյուղից է։ Երազում է վերադառնալ Արցախ։
  • Կարոլինա՝ 4 տարեկան, Կոճղուտից է։ Կարոտել է հայրիկին, երազում է վերադառնալ Արցախ։
  •  Գևորգ՝ 4 տարեկան, Քաշաթաղի Իշխանաձոր գյուղից է։ Երազում է վերադառնալ Արցախ։
  • Գալինա՝ 10 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Ուզում է պատերազմն ավարտվի, որ ինքը վերադառնա Արցախ։
  •  Վարդան 1 տարեկան,  Քաշաթաղից է։
Արցախից ժամանակավոր Հայաստան տեղափոխված երեխաները հիմա ապահով և անվտանգ են, բայց բոլորի աչքերի տխրությունը խոսում է պատերազմի մասին: Նրանք ցանկություններ ու նպատակներ ունեն, բայց նրանց միավորում է մեկ ընդհանուր երազանք՝ խաղաղություն և վերադարձ հայրենի Արցախ:

Գյումրիում ժամանակավոր ապաստան գտած արցախցի փոքրիկների աչքերը լի են խաղաղության և հայրիկների վերադարձի սպասումով։ Նրանք վախենում են կրակոցների ձայներից, բայց երազում են վերադառնալ հայրենի Արցախ, շարունակել իրենց մանկական խաղերը բակի` արդեն հարազատ դարձած ընկերների հետ, հաճախել դպրոց ու մանկապարտեզ։

Մոսկվայից` Մոսկովյան․ Նարինե Աբգարյանն օգնում է արցախցի կանանց. լուսանկարներ

Անմեղ մանուկները վստահ են` այս օրերին իրենց մենակ թողած ու առաջնագծում հայրենիքը պաշտպանող հայրիկներն ու ավագ եղբայրները շուտով խաղաղություն կկերտեն իրեն սիրելի Արցախում։

Sputnik Արմենիայի ֆոտոշարքում նրանք ժպտում են ու պատմում իրենց երազանքների մասին։

Նշենք, որ վերջին տվյալներով` Արցախում ադրբեջանա–թուրքական ագրեսիայի հետևանքով ապաստան են գտել 90 հազար արցախցիներ։

178
  • Նարեկ՝ 11 տարեկան, Մարտակերտից է։ Երազում է զինվոր դառնալ ու վերադառնալ Արցախ։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Նարեկ՝ 11 տարեկան, Մարտակերտից է։ Երազում է զինվոր դառնալ ու վերադառնալ Արցախ։

  • Նունե՝ 2 տարեկան. Արցախի Մաճկալաշեն գյուղից
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Նունե՝ 2 տարեկան. Արցախի Մաճկալաշեն գյուղից

  • Փայլակ՝  15 տարեկան. Քաշաթաղի Շիրակ գյուղից, կարոտել է իր գյուղն ու դասընկերներին, երազում է վերադառնալ Արցախ
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Փայլակ՝ 15 տարեկան. Քաշաթաղի Շիրակ գյուղից, կարոտել է իր գյուղն ու դասընկերներին, երազում է վերադառնալ Արցախ

  • Հայկ՝ 13 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Հայրը ռազմաճակատում է, ուզում է գործարար դառնալ, վերադառնալ և շենացնել Արցախը։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Հայկ՝ 13 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Հայրը ռազմաճակատում է, ուզում է գործարար դառնալ, վերադառնալ և շենացնել Արցախը։

  • Անի՝ 7 տարեկան, Քաշաթաղի Իշխանաձոր գյուղից է։ Երազում է խաղաղության մասին, ուզում է երգչուհի դառնա։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Անի՝ 7 տարեկան, Քաշաթաղի Իշխանաձոր գյուղից է։ Երազում է խաղաղության մասին, ուզում է երգչուհի դառնա։

  • Նարեկ՝ 2.5 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Վախենում է աղմուկից։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Նարեկ՝ 2.5 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Վախենում է աղմուկից։

  • Անգելինա՝ 11 տարեկան, Ստեփանակերտից։ Երազում է խաղաղություն նկարել ու վերադառնալ Արցախ։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Անգելինա՝ 11 տարեկան, Ստեփանակերտից։ Երազում է խաղաղություն նկարել ու վերադառնալ Արցախ։

  •  Նոյ՝ 4 տարեկան, Մաճկալաշեն գյուղից է։ Հայրը առաջնագծում է շատ է կարոտել հայրիկին, վախենում է կրակոցներից, երազում է վերադառնալ Արցախ։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Նոյ՝ 4 տարեկան, Մաճկալաշեն գյուղից է։ Հայրը առաջնագծում է շատ է կարոտել հայրիկին, վախենում է կրակոցներից, երազում է վերադառնալ Արցախ։

  • Կարեն՝ 4 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Հայրն առաջագծում է, վախենում է սև ինքնաթիռներից, երազում է վերադառնալ Արցախ։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Կարեն՝ 4 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Հայրն առաջագծում է, վախենում է սև ինքնաթիռներից, երազում է վերադառնալ Արցախ։

  • Անգելինա՝ 6 տարեկան, Մարտակերտից է։ Ուզում է նորից դպրոց գնալ,  կարոտել է դասընկերուհուն՝ Սիլվիկին, երազում է վերադառնալ Արցախ։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Անգելինա՝ 6 տարեկան, Մարտակերտից է։ Ուզում է նորից դպրոց գնալ, կարոտել է դասընկերուհուն՝ Սիլվիկին, երազում է վերադառնալ Արցախ։

  • Վիկտոր՝ 12 տարեկան, Քաշաթաղի Կումայրի գյուղից է։ Երազում է վերադառնալ Արցախ։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Վիկտոր՝ 12 տարեկան, Քաշաթաղի Կումայրի գյուղից է։ Երազում է վերադառնալ Արցախ։

  • Կարոլինա՝ 4 տարեկան, Կոճղուտից է։ Կարոտել է հայրիկին, երազում է վերադառնալ Արցախ։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Կարոլինա՝ 4 տարեկան, Կոճղուտից է։ Կարոտել է հայրիկին, երազում է վերադառնալ Արցախ։

  •  Գևորգ՝ 4 տարեկան, Քաշաթաղի Իշխանաձոր գյուղից է։ Երազում է վերադառնալ Արցախ։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Գևորգ՝ 4 տարեկան, Քաշաթաղի Իշխանաձոր գյուղից է։ Երազում է վերադառնալ Արցախ։

  • Գալինա՝ 10 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Ուզում է պատերազմն ավարտվի, որ ինքը վերադառնա Արցախ։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Գալինա՝ 10 տարեկան, Ստեփանակերտից է։ Ուզում է պատերազմն ավարտվի, որ ինքը վերադառնա Արցախ։

  •  Վարդան 1 տարեկան,  Քաշաթաղից է։
    © Sputnik / Armenuhi Mkhoyan

    Վարդան 1 տարեկան, Քաշաթաղից է։

թեգերը:
Լուսանկար, Գյումրի, երեխա, Ղարաբաղյան հակամարտություն, Լեռնային Ղարաբաղ, Արցախյան պատերազմ, Արցախ
թեմա:
Ադրբեջանական ագրեսիան Արցախում - 2020 (2212)
Ըստ թեմայի
Բնակիչների 30 տոկոսը քաղաքում է, կան նաև երեխաներ. Ստեփանակերտի քաղաքապետ
Ինչն է միավորել գյումրեցի վաստակավոր նկարչին, 6-ամյա երեխային ու ադիբուդի վաճառողին
«Երազում եմ տեսնել հայրիկիս, միայն դա եմ երազում»․ արցախցի երեխաները՝ իրենց առօրյայի մասին

Անորոշության շեմին. բերձորցիները լքում են իրենց տները

235
(Թարմացված է 23:40 01.12.2020)
  • Բերձորի ճանապարհն ու տները
  • Բերձորի բնակիչը` քաղաք տանող ճանապարհին. նոյեմբերի 28
  • Վառվող տուն Բերձոր քաղաքում. նոյեմբերի 28
  • Բերձորի հիվանդանոցի մուտքի մոտ. նոյեմբերի 27
  • Բերձորում ապրող ընտանիքն իրերն է հավաքում տունը լքելուց առաջ. նոյեմբերի 28
  • Բերձորում երեխան մեծերին օգնում է իրերը հավաքել տունը լքելուց առաջ. նոյեմբերի 28
  • Բերձորի բնակիչները լքում են իրենց տները. նոյեմբերի 28
  • Բերձորում երեխան հետևում է` ինչպես են մեծերն իրերը հավաքում տունը լքելուց առաջ. նոյեմբերի 28
  • Բերձոր, նոյեմբերի 28. տղամարդն ու իր դուստրը` տունը լքելուց առաջ
  • Բերձոր, նոյեմբերի 28. տղամարդն իր տան տանիքին
  • Տղամարդը լքում է Բերձորի իր տունը. նոյեմբերի 30
  • Մարդիկ Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում են անհրաժեշտ իրերը. նոյեմբերի 30
  • Բնակիչները լքում են Բերձորի իրենց տները. նոյեմբերի 28
  • Մարդիկ Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում են անհրաժեշտ իրերը. նոյեմբերի 30
  • Ընտանիքը Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում է իրերը. նոյեմբերի 30
  • Մարդիկ Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում են անհրաժեշտ իրերը. նոյեմբերի 30
  • Տղամարդը`  Բերձորի գերեզմանատանը. 30 նոյեմբերի
  • Բերձորի գերեզմանատունը. 30 նոյեմբերի
  • Բնակիչները լքում են Բերձորի իրենց տները. նոյեմբերի 30
  • Տարեց կինը` Բերձորի իր տան շեմին. նոյեմբերի 30
  • Տարեց տղամարդը` Բերձորի իր տանը. նոյեմբերի 30
  • Բնակիչները լքում են Բերձորի իրենց տները. նոյեմբերի 30
  • Բերձոր, նոյեմբերի 30. տղամարդն իր տան մոտ
  •  Ռուս խաղաղապահների БТР-82А–երը` Բերձորի մոտքի մոտ. նոյեմբերի 30
  •  Ռուս խաղաղապահները` Բերձորի փողոցներից մեկում. նոյեմբերի 30
Լաչինի միջանցքը, որն ապահովելու է Լեռնային Ղարաբաղի կապը Հայաստանի հետ և միևնույն ժամանակ չի շոշափելու Շուշին, մնում է Ռուսաստանի Դաշնության խաղաղապահ զորակազմի վերահսկողության տակ:

Քաշաթաղի հյուսիսային հատվածում, որը, ըստ պայմանավորվածության, դեկտեմբերի 1-ից պետք է անցներ Ադրբեջանին, արդեն ադրբեջանական զինված ուժերի ստորաբաժանումներ են տեղակայվել:

ՌԴ նախագահի պաշտոնական կայքում նոյեմբերի 10-ին հրապարակված Ադրբեջանի, Հայաստանի, Ռուսաստանի նախագահների հայտարարության պաշտոնական տեքստում Լաչինին վերաբերող հատվածում բառացիորեն ասված է, որ այն Ադրբեջանին է վերադարձվում մինչև 2020 թվականի դեկտեմբերի 1–ը:

«Լաչինի միջանցքը (5 կմ լայնությամբ), որն ապահովելու է Լեռնային Ղարաբաղի կապը Հայաստանի հետ և միևնույն ժամանակ չի շոշափելու Շուշին, մնում է Ռուսաստանի Դաշնության խաղաղապահ զորակազմի վերահսկողության տակ: Կողմերի համաձայնությամբ առաջիկա երեք տարում կորոշվի Լեռնային Ղարաբաղի և Հայաստանի միջև կապ ապահովող Լաչինի միջանցքով երթևեկության նոր ուղու կառուցման ծրագիրը, որին կհաջորդի այդ երթուղու պահպանման համար ռուսական խաղաղապահ զորակազմի վերաբաշխումը: Ադրբեջանի Հանրապետությունը երաշխավորում է Լաչինի միջանցքով քաղաքացիների, տրանսպորտային միջոցների և բեռների երթևեկության անվտանգությունը երկու ուղղություններով»,- աված է փաստաթղթում:

«Ասել են` կարող եք մնալ». Բերձոր, Աղավնո և Սուս համայնքների ճակատագիրն անհայտ է

Բանն այն է, որ վերոհիշյալ 3 հայկական բնակավայրերն իրենց աշխարհագրական դիրքով տեղավորվում են Լաչինի միջանցքի համար պահպանվող 5 կմ-անոց հատվածում, այսինքն՝ ըստ փաստաթղթի՝ պետք է մնան Ռուսաստանի խաղաղապահ զորակազմի վերահսկողության տակ:

235
  • Բերձորի ճանապարհն ու տները
    © Sputnik / Максим Блинов

    Բերձորի ճանապարհն ու տները

  • Բերձորի բնակիչը` քաղաք տանող ճանապարհին. նոյեմբերի 28
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Բերձորի բնակիչը` քաղաք տանող ճանապարհին. նոյեմբերի 28

  • Վառվող տուն Բերձոր քաղաքում. նոյեմբերի 28
    © Photo : Валерий Мельников

    Վառվող տուն Բերձոր քաղաքում. նոյեմբերի 28

  • Բերձորի հիվանդանոցի մուտքի մոտ. նոյեմբերի 27
    © Sputnik / Максим Блинов

    Բերձորի հիվանդանոցի մուտքի մոտ. նոյեմբերի 27

  • Բերձորում ապրող ընտանիքն իրերն է հավաքում տունը լքելուց առաջ. նոյեմբերի 28
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Բերձորում ապրող ընտանիքն իրերն է հավաքում տունը լքելուց առաջ. նոյեմբերի 28

  • Բերձորում երեխան մեծերին օգնում է իրերը հավաքել տունը լքելուց առաջ. նոյեմբերի 28
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Բերձորում երեխան մեծերին օգնում է իրերը հավաքել տունը լքելուց առաջ. նոյեմբերի 28

  • Բերձորի բնակիչները լքում են իրենց տները. նոյեմբերի 28
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Բերձորի բնակիչները լքում են իրենց տները. նոյեմբերի 28

  • Բերձորում երեխան հետևում է` ինչպես են մեծերն իրերը հավաքում տունը լքելուց առաջ. նոյեմբերի 28
    © Photo : Валерий Мельников

    Բերձորում երեխան հետևում է` ինչպես են մեծերն իրերը հավաքում տունը լքելուց առաջ. նոյեմբերի 28

  • Բերձոր, նոյեմբերի 28. տղամարդն ու իր դուստրը` տունը լքելուց առաջ
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Բերձոր, նոյեմբերի 28. տղամարդն ու իր դուստրը` տունը լքելուց առաջ

  • Բերձոր, նոյեմբերի 28. տղամարդն իր տան տանիքին
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Բերձոր, նոյեմբերի 28. տղամարդն իր տան տանիքին

  • Տղամարդը լքում է Բերձորի իր տունը. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Տղամարդը լքում է Բերձորի իր տունը. նոյեմբերի 30

  • Մարդիկ Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում են անհրաժեշտ իրերը. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Մարդիկ Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում են անհրաժեշտ իրերը. նոյեմբերի 30

  • Բնակիչները լքում են Բերձորի իրենց տները. նոյեմբերի 28
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Բնակիչները լքում են Բերձորի իրենց տները. նոյեմբերի 28

  • Մարդիկ Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում են անհրաժեշտ իրերը. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Մարդիկ Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում են անհրաժեշտ իրերը. նոյեմբերի 30

  • Ընտանիքը Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում է իրերը. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Ընտանիքը Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում է իրերը. նոյեմբերի 30

  • Մարդիկ Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում են անհրաժեշտ իրերը. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Максим Блинов

    Մարդիկ Բերձորը լքելուց առաջ հավաքում են անհրաժեշտ իրերը. նոյեմբերի 30

  • Տղամարդը`  Բերձորի գերեզմանատանը. 30 նոյեմբերի
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Տղամարդը` Բերձորի գերեզմանատանը. 30 նոյեմբերի

  • Բերձորի գերեզմանատունը. 30 նոյեմբերի
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Բերձորի գերեզմանատունը. 30 նոյեմբերի

  • Բնակիչները լքում են Բերձորի իրենց տները. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Բնակիչները լքում են Բերձորի իրենց տները. նոյեմբերի 30

  • Տարեց կինը` Բերձորի իր տան շեմին. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Տարեց կինը` Բերձորի իր տան շեմին. նոյեմբերի 30

  • Տարեց տղամարդը` Բերձորի իր տանը. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Տարեց տղամարդը` Բերձորի իր տանը. նոյեմբերի 30

  • Բնակիչները լքում են Բերձորի իրենց տները. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Բնակիչները լքում են Բերձորի իրենց տները. նոյեմբերի 30

  • Բերձոր, նոյեմբերի 30. տղամարդն իր տան մոտ
    © Sputnik / Максим Блинов

    Բերձոր, նոյեմբերի 30. տղամարդն իր տան մոտ

  •  Ռուս խաղաղապահների БТР-82А–երը` Բերձորի մոտքի մոտ. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Валерий Мельников

    Ռուս խաղաղապահների БТР-82А–երը` Բերձորի մոտքի մոտ. նոյեմբերի 30

  •  Ռուս խաղաղապահները` Բերձորի փողոցներից մեկում. նոյեմբերի 30
    © Sputnik / Максим Блинов

    Ռուս խաղաղապահները` Բերձորի փողոցներից մեկում. նոյեմբերի 30

թեգերը:
Ադրբեջան, Լուսանկար, Արցախ, Հայաստան, Բերձոր
թեմա:
Իրադրությունը Հայաստանում և Արցախում հայտարարության ստորագրումից հետո
Ըստ թեմայի
Բերձորի ուղղությամբ հայկական ուժերը կարևոր բարձունք են գրավել. թշնամին կորուստներ ունի
Բերձորն ու հարևան գյուղերը մնում են հայկական. ինչ ինֆորմացիա ունի քաղաքապետը
«Չեմ ուզում 2-րդ անգամ բռնագաղթեմ». Բերձորի բնակիչը պատմում է ռուս խաղաղապահների մասին

Նրանք միայն մի բան են ուզում` գտնել իրենց որդիներին. ազդեցիկ կադրեր

224
(Թարմացված է 16:11 02.12.2020)
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
Անհետ կորած զինծառայողների հարազատները բոլոր հնարավոր դռները թակում են իրենց զավակներին գտնելու համար։ Եթե այս մարդիկ ոչինչ էլ չասեն, ցավը դաջված է նրանց աչքերում։

Անհետ կորած զինծառայողների հարազատներն այսօր վաղ առավոտից բողոքի ակցիա էին անցկացնում Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ։

Հոկտեմբերի 21-ին այս զինկոմիսարիատից Արցախի Զանգելանի շրջան տարված զինծառայողներից 34-ն անհետ կորած են։

Ներկայացնում ենք նրանց հարազատների լուսանկարները` առանց մեկնաբանության։

Երկտեղանի «կռավաթի» հետքերով․ ինչպես Փաշինյանը մոռացավ, որ «լեզվի կտրածը չի լավանա»

224
  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

  • Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ
    © Sputnik / Asatur Yesayants

    Բողոքի ակցիա Էջմիածնի զինկոմիսարիատի մոտ

թեգերը:
Բողոքի ակցիա, ծնող, զինծառայող, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Ավելի քան 600 մարմին է հանվել հակամարտության գոտուց. Արայիկ Հարությունյան
Վաղարշակ Հարությունյանն ասել է` ինչի կհանգեցնի պատերազմի վերլուծությունը
«Լսե՞լ ենք որևէ գերու վերադարձի մասին». մտավորականները նամակ ուղարկեցին ԱՄՆ դեսպանին
Սեյրան Սողոյան

Նա չէր հավատում, որ Ջաբրայիլի մարտից հետո կյանք կա. վիրավոր Սեյրանը նոր հրաշքի է սպասում

0
(Թարմացված է 20:30 03.12.2020)
Սեյրան Սողոյանն Արցախում վիրավորված զինվորներից մեկն է։ Հիշում է` ինչպես է բժիշկը մոտեցել, զննել, հարց տվել, բայց ինքը չի կարողացել պատասխանել։ Մտածել են` մահացել է, հրաման են տվել մահացածների մոտ տեղափոխել։

Գեղարքունիքի մարզի Մարտունի քաղաքում ծնված 20-ամյա Սեյրան Սողոյանին ընդամենը 3 ամիս էր մնացել բանակում ծառայությունը վերջացնելու համար, երբ սկսվեց պատերազմը։ Մինչ այդ Սեյրանի միակ մտածմունքն այն էր, թե տուն վերադառնալիս որ հագուստին է փակցնելու ծառայության ընթացքում ստացած երկու մեդալը, որ ավելի գեղեցիկ լինի ու ուրախացնի ծնողներին։

Սեպտեմբերի 27-ի վաղ առավոտյան սկսվեց պատերազմը։ Որոտանում (Կուբաթլու) ծառայող տղաներն առաջինն էին, որ ուղևորվեցին Արցախի ամենակարևոր բնագծերից մեկը՝ Ջաբրայիլը պաշտպանելու համար։ Պատերազմի օրերին Սեյրանը վաշտի հրամանատարական տանկի ավագ նշանառու օպերատոր էր:

Ասում է` դժվար օրեր շատ են տեսել, բայց հաղթահարել են իրենց միասնության շնորհիվ։ Ճիշտ է` հայկական կողմն ունեցավ շատ կորուստներ` թե՛ մարդկային, թե՛ տեխնիկայի, բայց այդ ամենը գալիս էր ոչ թե զինվորների կազմակերպվածությունից, այլ անհավասար ուժերից։

Մեկը 5 տանկ է խոցել, մյուսը` 10 վիրավորի կյանք փրկել. մերօրյա հերոսների սխրանքը

«Վիրավորվելուս նախորդ օրը պատերազմական ընթացքի ամենածանր օրն էր. շատ մութ էր, հետո էլ հեղեղի պես անձրև էր գալիս։ Մոռացել էինք, որ թաց ենք, որ ցուրտ է, առաջ էինք գնում, բայց տեսանք, որ թշնամու կողմից ավելի քան 100 տանկ է մեզ վրա գալիս։ 2 տանկային վաշտով առաջ գնացինք ոչ թե ավելի վերադասի հրամանով, այլ մեր հրամանատարի, որովհետև թշնամին գալիս էր, իսկ մենք հրաման չէինք ստանում։ Հիշում եմ` կապիտան Ղազարյանը կապով մեզ հետ խոսում էր, ամեն տանկին խփելիս ասում` ապրեք, տղերքս։ Դրանից ավելի էինք ոգևորվում»,– պատմում է տղան։

Солдат-срочник Сейран Согомонян, учавствовавший в карабахской войне (2 декабря 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Սեյրան Սողոյան

Սեյրանը հիշում է, որ երբ իր տանկը թշնամուն թիրախավորվելու ժամանակ խափանվեց, տանկի մեխանիկը` Արթուր Խաչատրյանն այդ պահին կարողացավ տանկի աշտարակի դիրքն այնպես փոխել, որ անձնակազմի կյանքը փրկվեց։

Ինչ–որ պահի Սեյրանն անձամբ է ղեկավարել տանկերի գործողությունները, հրամաններ տվել, ինչի շնորհիվ տանկի նշանառուներից Անդրանիկ Մանուկյանը և Սամվել Մաթևոսյանը 4-5 տանկ են խոցել։

«Այնքան հպարտ էի այդ պահին, ոչ մի բանի մասին չէի մտածում, բացի նրանից, որ չթողենք թշնամին առաջ գա։ Չեմ սիրում «ցավոք սրտի» արտահայտությունը, բայց ստիպված էինք նահանջել, քանի որ ուժերը խիստ անհավասար էին։ Մենք մեր տանկերով մի քիչ հետ գնացինք, ասեցին` պետք է մի օր սպասենք, հանգստանանք, բայց սպասելը շատ հարաբերական է, իսկ հանգստանալ չէր ստացվում․ մի աչքներս փակ, մյուսը բաց քնել էինք»,– պատմում է նա։

Ովքեր Ջաբրայիլում հարազատներ, ընկերներ ունեն, գիտեն հոկտեմբերի 5–ի իրադարձությունների մասին։ Առավոտյան թշնամին հրետանիով 3 կողմից՝ առջևից, աջից ու ձախից, հարձակում է գործել։

«Ասել, թե ծանր մարտեր էին, նույնն է, որ ոչինչ չասել։ Ջաբրայիլում ամենաշատ զոհերը հենց հոկտեմբերի 5–ին ունեցանք։ 100 տոկոսով վստահ էի, որ սաղ չեմ մնալու` կա՛մ պետք է վիրավոր լինեիր, կա՛մ մեռնեիր, որովհետև 3 կողմից թշնամին կրակում էր։ Անօդաչուները խոցեցին մեր տանկերից մի քանիսը։ Երբ նկատեցի, որ իմ վաշտից 2–ը վիրավոր են, մի ձեռքով մեկին, մյուս ձեռքով մյուսին գրկած տեղափոխեցի մեքենայի մեջ։ Նրանցից մեկին ասեցի` քեզ հեռախոսահամար ասեմ (հորս համարն էի տալիս), հասնես հիվանդանոց, կզանգես ու կասես, որ ես իրենց շատ եմ սիրում։ Ինքն էդ պահին խփեց ուսիս ու ասեց, որ չի ասի, ասեց` դու անձամբ կգնաս, կասես։ Էդ պահին աչքերիցս արցունքը գնաց, բայց չէ, չէի լացում»,– վստահեցնում է նա։

Солдат-срочник Сейран Согомонян, учавствовавший в карабахской войне (2 декабря 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Սեյրան Սողոյան

Սեյրանն ընկերներին մեքենա տեղափոխելուց հետո դիրք է վերադարձել ու տեսել այն, ինչից ողջ պատերազմի ընթացքում վախենում էր։ Սեյրանի աչքի առաջ, նրա ձեռքերի մեջ զոհվել է ամենամոտ ընկերը։

«Էդ պահին ընկերներս ինձ մի կողմ քաշեցին, հիշում եմ, որ տեսա` թշնամին մեծ ուժերով առաջ է գալիս, իսկ իմ տանկը բարձր դիրքում կանգնած է, հրամանատարին խնդրեցի, որ թույլ տա, գնամ, իմ տանկից կրակեմ, ասեց` չէ, տանկը նշանառման տակ է, վտանգավոր է... Ես առաջին անգամ չլսեցի հրամանատարիս, բարձրացա տանկի վրա ու չհասցրի ներս մտնել, թշնամին կրակեց։ Էդ պահից սկսած` ոտքերս չեմ զգում, գնդակը ողնաշարս է վնասել, թոքիս էլ էր կպել, բերանիցս արյուն էր գալիս, խոսել չէի կարողանում։ Միանգամից ընկա տանկի մեջ։ Մեխանիկն էնտեղ էր...»,- պատմում է Սեյրանը։

Հետո բացատրում է, որ տանկի աշխատանքի ընթացքում երբ խափանում է լինում, իրենք մեխանիկին, որը համարյա իրենց ոտքերի տակ նստած է, ոտքով նշան են անում, որ իրենց նայի։

«40 րոպե ավելի ծանր վիրավորներին ենք դուրս բերել». վիրավոր Ժորան կրկին քայլել է սովորել

«Քանի որ ոտքերս չէի զգում, խոսել էլ չէի կարող, մի երկաթի կտոր աչքովս ընկավ, մեխանիկիս ուղղությամբ խփեցի, նայեցի ինձ, տեսավ, որ վիրավոր եմ, կապ տվեցին իրար, միայն հիշում եմ, որ ինձ տանկից հանեցին ու պառկեցրին գետնին, էդ պահին հանգիստ շունչ քաշեցի, ու աչքերս փակեցի»։

Սեյրանը լսում է, թե ինչպես է բժիշկն իրեն մոտեցել, զննել, հարց տվել, սակայն չի կարողացել պատասխանել, անգամ մատները շարժել չի կարողացել։ Մտածել են` մահացել է, հրաման են տվել մահացածների մոտ տեղափոխել։

«Հենց «մահացած» բառը լսեցի, մեջս ինչքան ուժ էր մնացել ասեցի՝ ես սաղ եմ։ Ու չգիտեմ ինչպես բժշկի ձեռքն եմ բռնել։ Ինձ արագ տեղափոխել են «Ուրալի» մեջ ու արագ քշել, որ թշնամին չհասցնի կրակել։ Այդ արագությունից ու քանդված ճանապարհներից մեջքս ջարդուփշուր էր լինում, շատ էր ցավում։ Մեքենայի մեջ մի տղա կար, Աստված տա` քայլեմ, ես իրեն պետք է գտնեմ։ Տեսավ, որ մեջքս ցավում է, ամբողջ ճանապարհին գրկեց ինձ ու մատերով աչքերս բռնել էր, որ չփակեի, եթե նա չլիներ, երևի այստեղ չէի լինի»,– ասում է երիտասարդը։

Սեյրանին տեղափոխում են Ստեփանակերտի հիվանդանոց, հետո ուղղաթիռով` Երևանի «Էրեբունի» հիվանդանոց։ Բժիշկները, որոնց Սեյրանը հրաշագործներ է անվանում, կարողանում են նրա կյանքը փրկել։

Սեյրանի հարազատ քույրը «Էրեբունի» հիվանդանոցում է աշխատում, բայց տեղյակ չի լինում եղբոր վիրավորվելու մասին։ Գալիս է վերակենդանացման բաժանմունք ու տեսնում եղբորը, մահճակալի վրա գրված «անհայտ» բառը ու կորցնում իրեն։ Հետո պոկում է այդ գրությունը և գրում եղբոր անուն–ազգանունը։

Հիմա Սեյրանը գտնվում է Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոնում։ Ասում է՝ հիվանդանոցում էլ, կենտրոնում էլ հիանալի վերաբերմունքի է արժանանում և իրեն գնահատված զգում։

Реабилитационный центр Защитника Отечества, где проходит лечение участник карабахской войны, солдат-срочник Сейран Согомонян (2 декабря 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոն

Հատկապես ուրախացել է, երբ ծառայակից տղաները, որոնց կյանքը փրկել է, այցելել են իրեն ու շնորհակալություն հայտնել։

Սեյրանը հավատում է Աստծուն ու հրաշքների գոյությանը, ասում է, եթե Ջաբրայիլից այստեղ է հասել, արդեն հրաշք է կատարվել։ Հիմա նոր հրաշքի է սպասում, հույս ունի, որ քայլելու է։

«Սկզբից չէի կարողանում անգամ ձեռքերս շարժել, իսկ հիմա արդեն նստում եմ։ Օրեցօր դրական դինամիկա եմ տեսնում, երկու ամիս էր փորի վրա չէի պառկել, դա էլ ստացվեց»,– ասում է նա։

Բժիշկները նշում են` ամեն ինչ Սեյրանից, նրա օրգանիզմից ու ժամանակից է կախված։

Солдат-срочник Сейран Согомонян, учавствовавший в карабахской войне (2 декабря 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Սեյրան Սողոյան

Սեյրանը դեռ շատ անելիքներ ունի, պետք է Երևանի պետական համալսարանի Միջազգային հարաբերություններ բաժինը ավարտի։ Այս ընթացքում որոշել է երկրորդ մասնագիտություն սովորել և բժիշկ դառնալ։

«Ինձ վիրահատող բժիշկը 2 ամիս տուն չէր գնացել, գիշեր–ցերեկ վիրահատություններ էր արել ու կյանքեր փրկել, իրական հերոսները նրանք են»,– շեշտում է նա։

Մինչ Սեյրանը խոսում է իր հերոսի մասին, իմ նոթատետրում ևս մեկ հերոսի անուն է ավելանում`Սեյրան Սողոյան։

Վիրավոր վիճակում ժամկետային զինվոր-բուժակը մոտ 20 ծառայակցի է փրկել. արցախյան հերոսապատում

0
թեգերը:
Վիրավոր, Զինվոր, Պատերազմ, Արցախ