Նախկին լեգեոներ գյումրեցի Լևոնը

Պատրաստված զինվորը փրկված կյանք է. ինչպես գյումրեցի հոգեբանը դարձավ ֆրանսիական լեգեոներ

453
(Թարմացված է 16:30 29.04.2021)

Ազնվությունը, կենդանիների ու ավելի փոքրերի հանդեպ սերն ու ուշադրությունը, մարդկանց հասկանալու շնորհքը դեռ փոքր հասակից էին Լևոնին առանձնացնում հասակակիցներից: Սակայն նույնիսկ հարազատների համար էր անսպասելի, երբ հոգեբան դառնալով՝ նա մասնագիտանում է ռազմական հոգեբանության մեջ, իսկ ավելի ուշ մեկնում Ֆրանսիա՝ ֆրանսիական օտարերկրյա լեգիոնը համալրելու նպատակով:

Бывший легионер Левон Мхламян
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan
Նախկին լեգեոներ գյումրեցի Լևոնը

Ամեն ինչ սկսվեց, երբ 8-րդ դասարանում սկսեց Դեյլ Քարնեգի կարդալ՝ ձեռքն ընկած փողով էլ հոգեբանական գրքեր էր գնում։ Հայրենի Գյումրիում հոգեբանի մասնագիտություն ստանալուց հետո մեկնում է ԱՄՆ՝ վերամասնագիտանում է որպես ռազմական հոգեբան, ապա վերադառնալով Հայաստան՝ որոշում է հիմնովին փոխել իր կյանքը:

2016 թվականին լեգեոներ դառնալու համար մեկնում է Ֆրանսիա:

Մոր՝ տիկին Կարինեի համար դա քիչ է ասել, թե անակնկալ էր.

Бывший легионер Левон Мхламян во время обучающего урока для молодежи рассказывает о предметах первой необходимости в своей дорожной сумке
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan
Լևոնն այս օրերին հայրենի քաղաքում է՝ ռազմական ոլորտի տեսական ու գործնական գիտելիքներ է փոխանցում երիտասարդներին։

«Ես անգամ չէի պատկերացնում, որ այդքան լուրջ է տրամադրված: Հետաքրքրասեր էր ու շատ էր սիրում ճանապարհորդել: Մտածում էի՝ կգնա Ֆրանսիան տեսնելու, բայց պարզվեց, որ բավական լուրջ ու նպատակադրված է Ֆրանսիա գնացել: Մինչ օրս նա ամեն անգամ զարմացնում է ինձ»:

Երկարատև պարապմունքերն ու մարզումներն իրենց արդյունքը տվեցին. գյումրեցի երիտասարդին հաջողվեց հաղթահարել բավական խիստ ընտրությունը՝ 150 հոգուց Լեգիոնում ընդգրկվեցին 15-ը։

Գյումրիի դարբնությունը կներառվի ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ցանկում. ի՞նչ է արվել այս ուղղությամբ

Լևոնը չի ուզում պատմել դժվարությունների մասին, բայց վստահեցնում է՝ այդ տարիներն ավելի կոփեցին ու նպատակասլաց դարձրին:

«Լեգեոնի մասին շուտ էի լսել: Այնտեղ հայտնվելը շատ դժվար է. դու պետք է ոչ միայն ֆիզիկապես լավ պատրաստված լինես, այլ նաև գերազանց առողջություն ունենաս»,-պատմում է Լևոնը։

Бывший легионер Левон Мхламян во время обучающего урока для молодежи
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan
Լևոնն այս օրերին հայրենի քաղաքում է՝ ռազմական ոլորտի տեսական ու գործնական գիտելիքներ է փոխանցում երիտասարդներին։

2 տարի ծառայելուց հետո նա դուրս է գալիս Լեգիոնից ողնաշարի հետ կապված խնդիրների պատճառով։ Մինչ օրս, սակայն, նա համարվում է ֆրանսահայ համայնքի անդամ, Մարսելում էլ՝ պաշտոնական դրոշակակիր:

Երբ սկսվեց Արցախյան երկրորդ պատերազմը, Լևոնն առանց վայրկյան իսկ մտածելու, Ֆրանսիայում թողնելով կնոջն ու 8 ամսական որդուն, եկավ Հայասատան ու հոկտեմբերի 8-ին մեկնեց Արցախ։

Սոված լինեմ՝ հաց չեմ ուզի, բայց լամպ կուզեմ. Armine Sputn, [28.04.21 15:17] գյումրեցի ինժեների յուրահատուկ հավաքածուն

«Երբ պատերազմը սկսվեց, հարց տվեցի ինձ՝ ո՞վ, եթե ոչ ես: Իմ մարտական ուղին սկսվեց Մարտակերտում և ավարտվեց Ստեփանակերտի արվարձաններում»,-պատմում է Լևոնը նշելով, որ լեզուների ու հատկապես թուրքերենի իմացությունը իրեն թույլ էր տալիս հակառակորդի մամուլից տեղեկանալ ադրբեջանական կողմի պատրաստվածության մասին: Ռազմական գործողություններին մասնակցել է Վլադիմիր Բալայանի անվան ջոկատի կազմում:

Бывший легионер Левон Мхламян во время обучающего урока для молодежи
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan
Լևոնն այս օրերին հայրենի քաղաքում է՝ ռազմական ոլորտի տեսական ու գործնական գիտելիքներ է փոխանցում երիտասարդներին։

Լևոնն այս օրերին հայրենի քաղաքում է՝ ռազմական ոլորտի տեսական ու գործնական գիտելիքներ է փոխանցում երիտասարդներին, ծանոթացնում մարտական իրավիճակում ճիշտ ու արագ տեղաշարժվելու և սակավ միջոցներով գոյատևելու հմտություններին։

Նախկին լեգեոները վստահ է՝ Հայաստանին հիմա արհեստավարժ բանակ է պետք, բանակ, որտեղ յուրաքանչյուր զինվոր կարող է իրեն պաշտպանել, գիտի առաջին օգնություն ցույց տալ, դիմանալ առանց հացի ու ջրի:

Бывший легионер Левон Мхламян во время обучающего урока для молодежи показывает, как забинтовывать раны
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan
Լևոնն այս օրերին հայրենի քաղաքում է՝ ռազմական ոլորտի տեսական ու գործնական գիտելիքներ է փոխանցում երիտասարդներին։

«Շատ կցանկանայի, որ Հայաստանում զարգանար ռազմական հոգեբանությունը։ Զինվորը պետք է հասկանա, որ անելանելի իրավիճակ չկա, պետք է վստահ լինի ինքն իր վրա: Խիզախությունը վախը հաղթահարելու մեջ է, հրամանատարն էլ պետք է հրամանատարական որակներ ունենա: Մենք ունենք խիզախ տղաներ, մնում է նրանց պրոֆեսիոնալ զինվորականներ դարձնել՝ մեր բանակի նման ուժեղ բանակ չի լինի»,-նշում է Լևոնը շեշտելով՝ Հայաստանի նման երկրին պետք է շարժունակ, պրոֆեսիոնալ բանակ՝ որակի, ոչ քանակի վրա հիմնված:

Молодежь на уроке Левона Мхламяна
© Sputnik / Armenuhi Mkhoyan
Լևոնն այս օրերին հայրենի քաղաքում է՝ ռազմական ոլորտի տեսական ու գործնական գիտելիքներ է փոխանցում երիտասարդներին։

«Ինձ համար սկզբունք է ՝ պատրաստված զինվորը փրկված կյանք է։ Եթե մի բան կարող եմ անել իմ հայրենիքի համար, ապա պետք է անեմ: Հիմա եթե ես կարող եմ իմ փորձը ներկայացնել երիտասարդներին, անում եմ »,-ասում է Լևոնն ավելացնելով. «Սփյուռքում կան շատ լավ զինվորականներ, ովքեր պատրաստ են իրենց փորձով ու գիտելիքներով կիսվել: Խոսքս կռվող զինվորականներին է վերաբերում, որը գիտի, թե ինչ է զինվորի կյանքը, ինչ է խրամատը»։

Դեռ մեկ ամիս էլ Լևոնը կմնա Հայաստանում՝ իր փորձը ներկայացնելով բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են ռազմական նախնական գիտելիքներ ստանալ: Պատրաստ է որպես ռազմական հրահանգիչ իր գիտելիքները կիսել բոլոր ցանկացողների հետ՝ սա այս պահին այն չնչին բանն է, որ կարող է անել որպես նախկին լեգեոներ:

Հին արհեստի նոր լեզուն. գյումրեցի արվեստագետի թաղիքագործական ձեռքբերումները

453
Ըստ թեմայի
Պատերազմում վիրավորված գյումրեցի թիթեղագործը շարունակում է բնակվել տնակում՝ երեխաների հետ
«Աստված ինձ տուն բերեց»․ 23-ամյա գյումրեցին հայրենիք վերադարձած գերիների թվում է
Կտավի ու նյութի փոխարեն գյումրեցի արվեստագետը ջինս է օգտագործում
Էդգար Մարկոսյանը` մոր հետ

Մայրը լուրերից իմացավ, որ Էդգարն Արցախի հերոս է. ինչպես խոցեց առաջին ու հաջորդ 9 տանկերը

397
(Թարմացված է 22:32 12.05.2021)
Սերժանտ Էդգար Մարկոսյանը պատերազմի առաջին րոպեներից թեժ կռվի մեջ էր, բայց ընտանիքին ասել էր, թե իրենք բունկերներում են, կռվին չեն մասնակցում։

Բարձրահասակ, թիկնեղ, հաստաբազուկ․ մոտավորապես այսպես ենք պատկերացնում հերոսներին։ Արի ու տես, որ բացառիկ խիզախությունը, ուժն ու հերոսականությունը փոքր մարմնում էլ են տեղավորվում։ Ժամկետային զինծառայող, սերժանտ Էդգար Մարկոսյանն Արցախյան վերջին պատերազմում ընդամենը 5 օրերի ընթացքում թշնամու 10 տանկ է խոցել։ Հոկտեմբերի 4-ին՝ պատերազմի թեժ օրերին, 23-ամյա հրետանավոր Էդգարին շնորհվեց Արցախի բարձրագույն պետական կոչումը՝ «Արցախի հերոս»։

Боевая медаль героя карабахской войны сержанта Эдгара Маркосяна
© Sputnik / Andranik Ghazaryan
Էդգար Մարկոսյանը շքանշանը

«Պարտք մնալ չեմ սիրում»

Էդգարը շփվող է, մարդամոտ, բայց իր հերոսության մասին պատմելիս քչախոս է դառնում։ Ասում է՝ շատ տղաներ կային առաջնագծում, որոնք բացառիկ հերոսություններ են արել, բայց նրանց մասին հայտնի չէ, չի խոսվում։

Պոլիտեխնիկական համալսարանի կիբեռնետիկայի ֆակուլտետը գերազանց ավարտելուց հետո անվճար ընդունվում է մագիստրատուրա, բայց որոշում է հայրենիքի առջև պարտքը կատարել, հետո շարունակել ուսումը։

Эдгар Маркосян с соратниками во время войны в Карабахе
© Photo : provided by Edgar Markosyan
Էդգար Մարկոսյանը բանակում

 «Յուրաքանչյուր հայ տղայի պարտքն է ծառայել բանակում, ես պարտք մնալ չեմ սիրում(հեղ․ ծիծաղում է)։ Եթե ոչ ես, իմ ընկերը, էն մյուսը, բա էլ ո՞վ պետք է մեր երկրի անվտանգությունը պահի»,- ասում է Էդգարը։

2019 թվականի հուլիսին Էդգարը զորակոչվում է բանակ։ Ծառայության կեսից ավելին հետևում էր մնացել, երբ սկսվեց պատերազմը։ Ասում է՝ մոտալուտ պատերազմը սպասելի էր, անսպասելին պատերազմի ուժգնությունն էր, սահմանագծի ամբողջ երկայնքով հարձակումը։

Эдгар Маркосян в окопе с товарищем во время войны в Карабахе
© Photo : provided by Edgar Markosyan
Էդգար Մարկոսյանը` դիրքերում

«Պատերազմի առաջին մի 10 րոպեն շոկային էր, մեր կենտրոնացման շրջանում էինք, ես՝ որպես հերթապահ հաշվարկ, բարձր դիրքում էի։ Որ սկսվեց, դուրս եկանք սարի վրա, բաց տեղ էր։ Զարմանքից նայում էինք, թե ինչ է կատարվում, անգամ կինոներում չէինք տեսել նման բան։ Էն պահին ենք ուշքի եկել, որ մեզնից մի 80-100 մետրի վրա սնարյադ պայթեց....ու անցանք գործի»։

Հերթով...

Պատերազմի առաջին օրերն Էդգարն անցկացրել է Թալիշում, հետո Մատաղիս, Եղնիկներ... Իր խոսքով՝ լայն գծով էին կռվում։ Իրեն «Արցախի հերոս» կոչումը բերած 10 տանկերն էլ Թալիշում է խոցել։

-10 տանկ․․․ ինչպե՞ս։

-Հերթով,- համեստաբար ասում է Էդգարը։

Герой карабахской войны сержант Эдгар Маркосян рассказывает о днях войны
© Sputnik / Andranik Ghazaryan
Էդգար Մարկոսյանը

Մինչև պատերազմը հակատանկային «Կորնետ» զենքից չէր կրակել։  Սկսել էին դիրքավորվել, երբ տեսան՝ դեպի իրենց միանգամից 3 տանկ են առաջ գալիս։ Առաջին տանկի խոցումը երբեք չի մոռանա։

«Ռակետը կառավարվող է․առաջինը խփեցի, տարա մինչև տանկը, կպավ բաշնյայի տակին, բաշնյան միանգամից շպրտեց մի 150 մետր... Ասեցի՝ էլ հետ գնալու ճանապարհ չկա, տղերք, ռակետները տվեք»։

Այդպես Էդգարը մոտ 2 րոպեում միանգամից 3 տանկ խոցեց։ Ինչպես ասում են, ձեռքը բացվեց։ Մի քանի անգամ տանկային շարասյուներ է կանգնեցրել․խոցել է առաջին տանկն, ու դրանից հետո մեր հրետանին ոչնչացրել է մյուսներին։

«Որ մասը ես պահում էի, հրամանատարական դիտակետն էր, կռվի ժամանակ հիմնական նպատակը հրամանատարներին շարքից հանելն է, որ կռիվը դառնա անկառավարելի։ Իրենց նպատակն էլ էդ դիտակետն էր։ Իրենք էդ ուղղությամբ հարձակվում էին թե օդով, թե ցամաքով, ջուր լիներ, ջրով էլ կգային»։

Խոստովանում է՝ ամեն անգամ տանկին դեմ հանդիման դուրս գալիս գիտակցել է, որ կարող է դա իր կյանքում արած վերջին բանը լինի։

«Որ դուրս ես գալիս տանկի դիմաց,  թիրախ ես դառնում, քո վրա աշխատում են օդից, ցամաքից։ Եղել է, որ հրամայվել է «թողնել»` զուտ ինձ չվտանգելու համար, բայց չեմ ենթարկվել հրամանին։  Պոստերում մի 400 երեխա, հրամանատարական դիտակետում... Գիտակցել եմ, որ էդ մի տանկը կարող է շատերին սպանել, եթե ես կարող եմ կանգնեցնել, ուրեմն պետք է անեմ»։

Էդգարը ոչնչացրել է 8 հատ T-72(անձնակազմը՝ 5 հոգի)  և 2 հատ T-90 (անձնակազմը՝ 6 հոգի) տանկեր։ Բոլորն էլ շարժման ընթացքում են եղել, նշանակում է՝ անձնակազմով։ Ամենահեռու խոցումը եղել է 7 կմ հեռավորության վրա, ամենամոտը՝ 1,2կմ։

Արցախի հերոս

Ընտանիքը չգիտեր, որ Էդգարը պատերազմի առաջին րոպեներից թեժ կռվի մեջ է և հերթով-կարգով ադրբեջանական տանկեր է ոչնչացնում։ Մորն ասել էր, թե իրենք երկրորդ գծում են, իսկ կռիվն էլ դեռ առաջին գծում է։ Կապ էլ չկա, որովհետև բունկերում են լինում, տուն զանգելու համար ստիպված է լինում բունկերից դուրս գալ։

Герой карабахской войны сержант Эдгар Маркосян с улыбкой рассказывает о страшных днях войны
© Sputnik / Andranik Ghazaryan
Էդգար Մարկոսյանը

«Հոկտեմբերի 4-ին Մարտակերտում էինք` դիտարկում անելու, հետագայում կրակ վարելու տեղ էինք ընտրում։ Եկավ դիվիզիայի հրամանատար գեներալ Շաքարյանը, հոգնած, տանջված, մի կողմի պառկած էի։ Ի դեպ, Շաքարյանն էն գեներալներից է, որ զինվորի կողքին հավասար կռիվ է արել։ Որ տանկ էի խփում, կողքից բալետ էր անում՝ Մարկոսյան խփի։ Շաքարյանն ասաց՝ «Մարկոսյան, արի», մոտեցա, ասեց՝ «մեզ նկարեք»։ Այդպես Էդգարն իմանում է, որ իրեն մեդալով են պարգևատրելու, բայց «Արցախի հերոս» մտքով էլ չէր անցնում։ Րոպեներ անց ընկերոջից զանգ է ստանում՝ «հեռուստացույցով նախագահը հայտարարեց, դու Արցախի հերոս ես»։

Грамота от президента НКР герою карабахской войны сержанту Эдгару Маркосяну
© Sputnik / Andranik Ghazaryan
Արցախի նախագահի հրամանագիրը` Էդգար Մարկոսյանին «Արցախի հերոս» կոչումը տալու

«Վայ, մամաս...»,- Էդգարը հասկանում է, որ «բունկեր» ու «երկրորդ գիծ» արտահայտություններով այլևս մորը չի հանգստացնի։

«Էդգարի ընկերը զանգեց. «Անահիտ տյոտյա, աչքներդ լույս, Էդգարն Արցախի հերոս է դարձել»։ Ես չեմ հասկանում, թե ինչ է ասում ընկերը, մեկ էլ տեսնեմ հեռուստացույցով Էդգարի նկարը։ Էլ ոչինչ չեմ լսում, հիստերիկ լաց է սկսվում մոտս...»,- հիշում է տիկին Անահիտը։

Տղերք, հող չկա տալու... Ներսոյի մարմինը գտան՝ բռունցքի մեջ մի բուռ հայրենի հող սեղմած

«Ու սկսվեցին զանգերը, պապիս զանգեց լացակումած․ ես երբեք նրան լաց լինելիս չեմ տեսել»,–պատմում է Էդգարը։

«Ու սկսվեցին ամենադաժան օրերը... Ամեն օր եկեղեցի էի գնում, խորանի առջև ծնկի գալիս ու խնդրում, որ տղաս հետ գա»,–ասում է մայրը։

Ողնաշարի վնասվածքն ու ավարտված կռիվը

Էդգարը հեռախոսի մեջ մետաղաջարդոնի լուսանկար է ցույց տալիս, ասում է՝ իրենց մեքենան է։ Զենքը տեղավորել էին, գնացել հրթիռների հետևից, 2 րոպե անց վերադարձան ու տեսան՝ մեքենայից ոչինչ չի մնացել։ Մոտ մեկ շաբաթ ստիպված են եղել հիմնականում ոտքով տեղաշարժվել։

Эдгар Маркосян с товарищем во время войны в Карабахе
© Photo : provided by Edgar Markosyan
Էդգար Մարկոսյանենց մեքենան

«Ամեն արկը 35-40 կգ, զենք, զրահաբաճկոն, մագազիններ 4-5 հատ, կասկա, ռացիա, հեռադիտակ. ու այդքանը վրադ վազում ես։ Ես էլ քթի միջնապատի խնդիր ունեմ, մի 300 մետր վազում էինք, ընկնում էի համարյա ուշագնաց, շունչս տեղը բերում, որ էլի շարունակեմ»։

Эдгар Маркосян с соратниками во время войны в Карабахе
© Photo : provided by Edgar Markosyan
Էդգար Մարկոսյանը` դիրքերում

Հոկտեմբերի 10-11-ը Էդգարը ողնաշարում սուր ցավ է զգում։  Կարծում է՝ մկանային է, կանցնի։ Հրաժարվում է հոսպիտալ իջնել։ Գիշերում են խրամատում, առավոտյան անտանելի ցավով է արթնանում, անգամ նստել չի կարողանում։ Շտապօգնության մեքենան սարը բարձրանալ չի կարող, ուստի իրենք պետք է իջնեին։ Սուր ցավերով, մի կերպ հասնում են բժիշկներին։ Մարտակերտի հոսպիտալից տեղափոխում են Ստեփանակերտ` ռենտգենի համար։ Սակայն բժիշկներն առաջարկում են Երևան տեղափոխել և ՄՌՏ անել։ Էդգարը համաձայնում է, բայց մի պայմանով՝ ՄՌՏ-ն կանեն, խնդիրը կպարզեն, կբուժվի ու հետ կվերադառնա իր հաշվարկի տղաների մոտ (հաշվարկի հրամանատարն էր)։ Արդեն Երևանում ՄՌՏ-ն ցույց է տալիս, որ ողնաշարի ճաք ունի։

«Ծանրությունն էր պատճառը։ Բժիշկն ասեց՝ մի քանի կիլոյի տարբերությամբ ողնաշարս չի փշրվել, չեմ պարալիզացվել։ Աստված է պահել։ Առհասարակ, ով էնտեղից հետ է եկել, Աստված է պահել»։

Պատերազմից հետո

«Միշտ մտածում ես՝ այնպես դաստիարակես երեխային, որ արժանի զավակ լինի, իսկ հիմա մտածում ենք՝ մենք իրեն արժանի լինենք։ Հիմա ես Արցախի հերոսի մամա եմ»,- ասում է տիկին Անահիտը։

Էդգարը վերջերս ողնաշարի լուրջ վիրահատություն է տարել, հիմա վերականգնողական փուլում է։ Իր բժիշկը՝ Արման Պարգևիչը, հրաժարվել է ընտանիքից վերցնել այն գումարը, որը պետպատվերով նախատեսված չէր։ Ասում են՝ ընտանիքի համար հարազատ մարդ է դարձել։

Էդգարը սկսել է անգլերենի, ծրագրավորման պարապմունքները, շարունակելու է ուսումը մագիստրատուրայում։ Հիմա կյանքի ամեն ժամն ապրում է ավելի գիտակված ու մեծ պատասխանատվությամբ։ Պատերազմի դաշտում շատ ընկերներ է կորցրել, ոմանք մինչև այսօր անհետ կորած են։

«44 օրը պահվել է տղերքի խելքի, ուժի, դաստիարակության, հայրենասիրության շնորհիվ։ Որ ասենք՝ տենց զենքերով փայլում էինք, որ կարողանայինք էդքան դիմանալ, չէ...Ու հիմնականում 18-20 տարեկան երեխեքն էին։ Էդ որ ասում են՝ անիմաստ էր էս ամեն ինչը, էդպես չէ։ Իրենց պլաններում կար հոկտեմբերի 2-3-ին Ստեփանակերտում լինել, բայց իրենք մինչև այսօր Ստեփանակերտում չեն։ Ոչինչ անիմաստ չի եղել, ուղղակի ափսոս տղերքը... Բայց եկեք չմոռանանք, որ պատերազմել ենք մի քանի երկրի հետ։ Արդեն խփածից կարողանում էինք տարբերակել՝ հրամանատարն ադրբեջանցի է, թուրք է, թե...»։

Руки матери Эдгара Маркосяна
© Sputnik / Andranik Ghazaryan
Էդգարի մոր ձեռքերը

Էդգարը վստահ է՝ պատերազմը չի ավարտվել։ Եղածից պետք է դասեր քաղենք, հզորանանք ու միշտ հիշենք՝ եթե խաղաղություն ենք ուզում,  պետք է պատրաստ լինենք պատերազմի։

397
թեգերը:
«Արցախի հերոս» բարձրագույն կոչում, սերժանտ, Ադրբեջան, Արցախյան պատերազմ, Արցախ, տանկ, Վիրավոր, զինծառայող, Զինվոր, Հայաստան
Ըստ թեմայի
«Թուրքերը վերջանան, պապան տուն կգա...». Տիգրանի 5-ամյա դուստրը սպասում է նրա վերադարձին...
«Նեմեսիսի» չբացահայտված լիդերներից մեկը․ ո՞վ էր ծախսատար օպերացիայի ֆինանսական տնօրենը
«Ողջ եմ, ուրեմն հաղթել եմ». 3 վերջույթը կորցրած փոխգնդապետը մարզում է զինհաշմանդամներին
Բողոքի երթ Թբիլիսիում. արխիվային լուսանկար

«Նախկիններ, նախկիններ...» ստեղծագործությունը իշխանությունների քաղաքական հիթն է դարձել

76
(Թարմացված է 22:12 12.05.2021)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Այսօր Երևան ժամանած Իրակլի Ղարիբաշվիլին դժվար թե երկրորդ անգամ դառնար Վրաստանի վարչապետ, եթե իշխանությունները չձերբակալեին ընդդիմության առաջնորդ Նիկանոր Մելիային։

Եվրոպան, որը ոչինչ չարեց ադրբեջանական ագրեսիան կանխելու համար, շատ ավելի հաճելի առաքելություն ստանձնեց Վրաստանում

Եվ այս շաբաթ մեկուսարանից դուրս եկած Նիկան, ինչպես նրան անվանում են մերձավորները, հիմա իրավամբ կարող է գլուխ գովել. «Տեսա՞ք ինչ արեցի՝ ոչ միայն վարչապետ փոխեցի, այլև ստիպեցի եվրոպացիներին իմ փոխարեն վճարել գրավը»։

Համաձայնե′ք, իսկապես արտասովոր փաստ է՝ Եվրամիությունը համաձայնեց գրեթե 12 հազար դոլար վճարել, միայն թե Վրաստանի իշխանությունները ազատ արձակեն ընդդիմադիր գործչին, որի սպասվող ձերբակալման դեմ բողոքելով հրաժարական տվեց նախկին վարչապետ Գեորգի Գախարիան։

​Հիմա բոլորը սպասում են, թե պատգամավորական անձեռնմխելիությունից զրկված Մելիան ինչպես է դադարեցնելու ընդդիմության բոյկոտը և վերադառնալու խորհրդարան, և ինչպես է նույն Մելիան իրագործելու ճաղերի հետևից իշխանության ներկայացուցիչների հասցեին հնչեցրած սպառնալիքը. «Հենց որ դուրս գամ մեկուսարանից, ես ձեզնով կզբաղվեմ»։

Իշխանավորների մեծ մասն ի պատասխան հեգնում է. «Ինչ լավ է, որ եվրոպացիները նպաստեցին այս մարդու ազատ արձակմանը, թե չէ՝ նա արդեն օրեցօր ավելի ու ավելի ծիծաղելի էր դառնում»։ Սակայն որոշ վերլուծաբաններ պաշտպանում են Մելիային՝ հիմնավորելով. «Ախր, եթե այս մարդը չլիներ, Եվրոպան չէր էլ հիշելու ո′չ մեր ընդդիմության, ո′չ էլ Վրաստանի մասին ընդհանրապես»։

Հայաստանի կայունությունը և զարգացումը մեծ նշանակություն ունի Վրաստանի համար. Ղարիբաշվիլի

​Մեկնաբանները փաստում են, որ հակառակ իշխանությունների և ընդդիմության երկարատև առճակատման, վրացիները, որոնք ժամանակին իրականացրին Վարդերի հեղափոխությունը, այժմ արդեն նոր հեղափոխություն չեն ուզում։ Թույլ տվեք ենթադրություն անել, որ նրանք հաշվի են առնում նաև Հայաստանի վերջին տարիների փորձը՝ հեղափոխություն, հետո էլ՝ տարածքների անսպասելի ու աննախադեպ կորուստ։ Ճիշտ է, ճգնաժամը հաղթահարելու ծրագիրը, որը եվրոպացիներն առաջարկում են վրացիներին, նույնպես կարելի է բնորոշել որպես «անսպասելի ու աննախադեպ»։

​Դատե′ք ինքներդ։ Ըստ այդ եվրոպական ծրագրի, մի քանի ամսից Վրաստանում անցկացվում են տեղական ընտրություններ, և եթե իշխանական ուժը, որին ընդդիմությունը մեղադրում է պառլամենտական վերջին ընտրությունները կեղծելու մեջ, հավաքում է 43 տոկոսից պակաս ձայն, արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ են անցկացվում։ Ճիշտ է, որոշ փորձագետներ համոզված են, որ իշխող «Վրացական երազանքի» համար այդ 43 տոկոսը բոլորովին խնդիր չէ, բայց էստեղ շատ կարեոր ու դրական մեկ այլ հանգամանք կա՝ զգալիորեն մեծանում է տեղական ընտրությունների նշանակությունը, որը մեր՝ հայաստանյան ընդդիմությունը, սկսել է գիտակցել միայն վերջին տարիներին։

​Տեսե′ք։ Տարիներ, նույնիսկ տասնամյակներ շարունակ տեղական ընտրությունների նկատմամբ հետաքրքրությունը մեզ մոտ խիստ միակողմանի էր։ Իշխանությունները հրաշալի հասկանում էին, որ ավագանու հավատարիմ անդամներ և հավատարիմ գյուղապետ ունենալը չափազանց կարևոր է հաջորդ ընտրություններում։ Այնինչ ընդդիմությունը միշտ էլ, կներե′ք, թքած է ունեցել տեղական ընտրությունների վրա։

Եվ միայն մի քանի տարի առաջ այն ժամանակվա ընդդիմությունը փաստորեն առաջին անգամ մեր նորանկախ պատմության ընթացքում որոշեց ամենայն լրջությամբ մոտենալ տեղական ընտրություններին։ Թվում էր, թե առաջին փորձը տապալվեց հիմնովին. հիշում եք երևի՝ 2016-ին «Քաղաքացիական պայմանագրի» սատարած թեկնածուներից ընդամենը մեկը հաղթեց Նոր կյանք գյուղում։ Բայց հենց դրանից սկսվեց այդ կուսակցության հաղթարշավը, որը երկու տարի անց ավարտվեց Ազգային ժողովի գրեթե լիակատար գրավումով։

​Եվ էլի մի հարցում վրացի ընդդիմադիրները, իմ կարծիքով, հաշվի են առնում մեր ընդդիմության ոչ այնքան հաջող փորձը։

Ինչպես Բաղրամյան 26-ում դիմավորեցին Վրաստանի վարչապետին. լուսանկարներ

Թբիլիսիում հիմա ավելի ու ավելի հաճախ է հնչում մի գաղափար. «Եկեք ընդդիմադիրներով միավորվենք, դաշինք կազմենք, բայց առանց նախկինների, այսինքն, առանց Սահակաշվիլիի «Միասնական ազգային շարժման»։

Համաձայնե′ք, ռացիոնալ հատիկ կա այս առաջարկում։ Չէ՞ որ եթե առաջ Տիգրան Կարապետյանը իր հեռուստատեսության եթերում հրաշալի կատարում էր «Ծաղիկներ, ծաղիկներ, ծաղիկներ» երգը, ապա այժմ «Նախկիններ, նախկիններ, նախկիններ» ստեղծագործությունը իշխանությունների քաղաքական հիթն է դարձել։ Ճիշտ է, Կարապետիչի կատարման չափ գեղեցիկ չի հնչում, բայց որոշ մարդկանց վրա ակնհայտորեն ազդում է։

76
թեգերը:
ընդդիմություն, Հայաստան, Վրաստանի Հանրապետություն
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Վրաստանում Արցախից հետո գիտակցեցին ՀՀ–ի կարևորությունը. ինչու Սարգսյանն այցելեց Թբիլիսի
Արմեն Սարգսյանը շնորհակալական նամակ է հղել Վրաստանի նախագահ Սալոմե Զուրաբիշվիլիին
Ողջույնից մինչև հրաժեշտ․ Արմեն Սարգսյանի՝ Վրաստան կատարած այցի ֆոտոհաշվետվությունը
Ադամ Շիֆ

Ադամ Շիֆը Սյունիքի հարցով դիմել է Բայդենի վարչակազմին

0
(Թարմացված է 09:17 13.05.2021)
Կոնգրեսականը շեշտել է, որ չպետք է ռազմական ֆինանսավորում տրամադրել մի ազգի, որը պարբերաբար խախտում է մարդու իրավունքներն ու ոտնահարում է իր հարևանների ինքնիշխանությունը։

ԵՐԵՎԱՆ, 13 մայիսի - Sputnik. Կոնգրեսական Ադամ Շիֆը Սյունիքի մարզ ադրբեջանցիների ներխուժման կապակցությամբ դիմել է ԱՄՆ նախագահ Ջո Բայդենի վարչակազմին։

«Ես խորապես մտահոգված եմ վերջին հաղորդագրություններով, որ ադրբեջանական զորքերը, ինչպես հաղորդվեց, անցել են Հայաստանի տարածք: Եթե ճիշտ է, սա ևս մեկ վտանգավոր և սադրիչ գործողություն է, որը կարող է հանգեցնել մարդկային զոհերի: Ժամանակն է Միացյալ Նահանգների համար գիտակցելու, որ մեր քաղաքականությունը քաջալերել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևին գնալ ռազմական սրման՝ նոր պատերազմի հավանականությամբ», - գրել է ԱՄՆ կոնգրեսականն իր ֆեյսբուքյան  էջում։

Շիֆը նշել է, որ չպետք է ռազմական ֆինանսավորում տրամադրել Ադրբեջանին։

«Ես հաղորդակցության մեջ եմ եղել Բայդենի վարչակազմի հետ և հորդորել նրանց ավելի ակտիվ ներգրավվել Մինսկի խմբի աշխատանքներում: Ըստ հաղորդագրությունների՝ Ադրբեջանն այդ գործողությունները ձեռնարկում է ընդամենն օրեր անց այն բանից հետո, երբ Պետքարտուղարությունը չարդարացված կերպով հրաժարվեց  Ադրբեջանին ուղղակի օգնություն տրամադրելու 907-րդ հոդվածով նախատեսված սահմանափակումներից։ Մենք չպետք է ռազմական ֆինանսավորում տրամադրենք մի ազգի, որը պարբերաբար խախտում է մարդու իրավունքներն ու ոտնահարում է իր հարևանների ինքնիշխանությունը», - գրել է կոնգրեսականը:

Հիշեցնենք` լրատվամիջոցներում ու սոցկայքերում լուրեր էին տարածվել, թե Սյունիքի մարզի Իշխանասար գյուղի հատվածում թշնամին մարտական գործողություններ է սկսել։

Գորիսի փոխհամայնքապետ Իրինա Յոլյանը Facebook-ում գրել էր, որ թշնամին Իշխանասարի հատվածում պետական սահմանն անցել է և ևս երեք կիլոմետր առաջ եկել դեպի Վերիշեն բնակավայր։

«Հրամանատարն ասաց, որ Ադրբեջանը որևէ ոտնձգություն չի արել». Թագուհի Թովմասյան

ՀՀ ՊՆ մամուլի ծառայությունն էլ հայտնել էր, որ մայիսի 12-ի առավոտյան ադրբեջանական զինուժը, «սահմանների ճշգրտման» հիմնավորմամբ, փորձել է որոշակի աշխատանքներ իրականացնել Սյունիքի սահմանային հատվածներից մեկում, սակայն հայկական ստորաբաժանումների ձեռնարկած միջոցառումներից հետո ադրբեջանական զինվորականները դադարեցրել են այդ աշխատանքները։

Մայիսի 12-ի ուշ երեկոյան ՀՀ վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանը Սյունիքի մարզի Սև լիճ տեղանքում ստեղծված իրավիճակի հարցով հրավիրված Անվտանգության խորհրդի արտահերթ նիստում հայտարարել էր, որ «իրավիճակն առնվազն մերձճգնաժամային է, եթե չասենք ճգնաժամային»։

Վաղարշակ Հարությունյանն ու Սերգեյ Շոյգուն հեռախոսազրույց են ունեցել. ինչ հարց է քննարկվել

0
Ըստ թեմայի
Սև լիճն անցել են, մտել մեր գոտի. Առուշանյանը`Սյունիքում ադրբեջանցիների առաջխաղացման մասին 
Ադրբեջանցիները մտածված են եկել, իսկ հիմա պետք է գնան իրենց տեղերը. Սյունիքի մարզպետ
Զինվորականի փորձով Սյունիքի մարզպետը չէր կարող ասել, որ թշնամին մոլորվել է. մարզպետարան