Սպիտակ տուն

ԱՄՆ–ում էլ են Սահմանադրություն խախտում, կամ հայը կարո՞ղ է այնտեղ նախագահ ընտրվել

345
(Թարմացված է 21:10 18.03.2021)
​Եկեք անկեղծ լինենք։ Շատերն են Հայաստանում ձգտում ԱՄՆ-ի «Գրին քարտ» ստանալ, բայց դժվար թե որևէ մեկի մտքով անցնում է Ամերիկայի նախագահ դառնալու գաղափարը։ Ինչո՞ւ եմ որոշել հենց հիմա շոշափել այս ֆանտաստիկ թեման։
Չփորձե՞նք Ամերիկայի նախագահ դառնալ

Որովհետև այս կիրակի օրը բրիտանական լրատվամիջոցներից մեկը՝ «Դեյլի մեյլ» թերթը, ենթադրություն արեց, թե բրիտանական թագավորական ընտանիքի անդամ Մեգան Մարքլը, որը մի քանի տարի առաջ ամուսնացել է արքայազն Հարրիի հետ, ցանկանում է մասնակցել 2024 թվականին կայանալիք ամերիկյան նախագահական ընտրություններին։ Հիմնավորումներից մեկն էլ սա է՝ ժամանակին նրա ընկերուհին ասել էր, թե Մարքլն ամուսնությունից հետո չհրաժարվեց ամերիկյան քաղաքացիությունից հենց այդ պատճառով՝ որպեսզի երեք տարի հետո աշնանը մասնակցի ԱՄՆ-ի նախագահական ընտրություններին։

Որովհետև դժվար թե գործող նախագահ Ջո Բայդենը ցանկանա վերընտրվել 82 տարեկանում։ ​Համաձայնե՛ք, լուրջ քննարկման առիթ էլ չկա, մանավանդ, որ բոլորը գիտեն՝ «Դեյլի մեյլը» լոնդոնյան թաբլոիդներից է, այսինքն, այսպես կոչված՝ դեղին մամուլ։ Չնայած որոշ մեկնաբաններ կեսլուրջ-կեսկատակ ասում են. «Իսկ ինչո՞ւ ոչ, ամերիկյան քաղաքացիություն ունի , Ամերիկայում երկար տարիներ ապրել է և ի դեպ հիմա էլ է այդ երկրում աշխատում, դերասան է։ Է, կներեք՝ Ռոնալդ Ռեյգանը դերասան չէ՞ր։ Ջահե՞լ է, է, կներեք, Թեոդոր Ռուզվելտը 42 տարեկանում ընտրվեց նախագահ, 39 տարեկան Մեգանն էլ 2024 թվականին հենց այդքան կդառնա։ Թագավորական ընտանիքի անդամը քաղաքականությամբ չպիտի՞ զբաղվի։ Այո՛, նման խորհուրդ նա ստացել է, բայց դրանից հետո էլ պնդել է՝ ես միշտ գնացել եմ քվեարկելու ամերիկյան ընտրությունների ժամանակ և հիմա էլ կշարունակեմ գնալ։ Ճիշտ է, ամերիկացի վերլուծաբաններից մեկը նկատել է. «Ախր այդ կնոջը հում-հում կուտեն, չէ որ այստեղի դաժան ընտրապայքարին դիմանալու համար մարդ պիտի ռնգեղջուրի կաշի ունենա»։

Բայց այս հարցն էլ կարծում եմ, լիովին լուծելի է՝ պարզապես Մեգան Մարքլին պետք է հրավիրել Հայաստան, որպեսզի տեսնի, որ մեզ մոտ քաղաքական գործիչներին էն օրն են գցում, որ դիմանալու համար պիտի ոչ թե ռնգեղջյուրի, այլ կոկորդիլոսի կաշի ունենաս։ Թեև խոստովանեմ՝ կենսաբանությունից թույլ եմ և իրականում չգիտեմ` ում կաշին է ավելի հաստ՝ ռնգեղջյուրի՞նը, թե՞ կոկորդիլոսինը։ ​Հիմա կասեք՝ բայց այս ամենն ինչ կապ ունի այն հարցադրման հետ, որը հնչեցրեցի սկզբում. արդյոք  Հայաստանում ծնվածը կարո՞ղ է Ամերիկայի նախագահ դառնալ, թեկուզ տեսականորեն։

Ընդամենը երկու տառ, և կստանաք աշխարհի ամենատարածված բառը

Մի՛ շտապեք։ Այս հարցին ճիշտ պատասխանելու համար նախ պատասխանենք այն հարցին, թե ընդհանրապես ո՞վ կարող է դառնալ Միացյալ նահանգների նախագահ։ Ըստ իրենց Սահմանադրության՝ նախագահ կարող է դառնալ Ամերիկայի բնիկ քաղաքացին, որի 35 տարին լրացել է և որն առնվազն 14 տարի ապրել է Ամերիկայում։ Դե 35 տարեկանը խնդիր չէ, ինչպես նաև Ամերիկայում երկար տարիներ ապրելը։

Մի անգամ եղել եմ Ամերիկայում ու բազմաթիվ նախկին հայաստանցիների եմ հանդիպել, որոնք դեռ մութ ու ցուրտ տարիներին հասել են Լոս Անջելես ու Գլենդեյլ, քսան տարուց ավելի այնտեղ ապրել են, 35-ը վաղուց բոլորել են և վաղուց էլ Ամերիկայի քաղաքացիություն ունեն։ Հասանք ամենագլխավորին՝ ինչպիսի՞ քաղաքացիություն։ ​Ամերիկյան սահմանադրությունում հստակ գրված է. «natural born citizen»։ Կարո՞ղ եք թարգմանել այս անհասկանալի ձևակերպումը, որը ես ներկայացնում եմ որպես «բնիկ քաղաքացի», բայց շատերը ավելի հեռուն են գնում և պնդում՝ սա աներկբա նշանակում է, որ մարդը պետք է ծնված լինի Ամերիկայի տարածքում։

Բազմաթիվ մասնագետներ հարցնում են` համաձա՞յն եք այս պնդման հետ և ավելացնում՝ էդ դեպքում բացատրեք, խնդրեմ, թե ինչպես են իշխանությունները թույլ տվել նախագահական ընտրություններին մասնակցել սենատոր Ջոն Մքքեյնին, որը Պանամայի ջրանցքի գոտում էր ծնվել։ ​Նաև հիմնավորեք, խնդրեմ, թե ինչպես էր Մքքեյնից հետո նախագահության հավակնում Կանադայում ծնված Թեդ Քրուզը։ Երկուսն էլ ի դեպ կարող էին նախագահ դառնալ, սակայն բավական աջակցություն չստացան նախնական ընտրություններում։ Բայց էստեղ գիտե՞ք ինչն է ամենազավեշտալին։ Թեդ Քրուզի նախընտրական արշավի ժամանակ Ջոն Մքքեյնը հրապարակավ վրդովվում էր՝ բայց ինչպե՞ս կարելի է թույլ տալ, որ նախագահի պաշտոնին հավակնի մի մարդ, որը Ամերիկայի տարածքում չի ծնվել։ Չէ, դուք պատկերացնո՞ւմ եք։

345
թեգերը:
Նախագահ, Ընտրություններ, հայ, Հայաստան, ԱՄՆ
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (357)
Ըստ թեմայի
Հունիսի 20-ին ՀՀ–ում արտահերթ ընտրություններ կանցկացվեն. Նիկոլ Փաշինյան
Հունիսի 20-ը, որպես արտահերթ ընտրությունների օր, մեզ համար ընդունելի է. Մարուքյան
Արթուր Վանեցյանի գլխավորած կուսակցությունը կմասնակցի արտահերթ ընտրություններին
Մահաթմա Գանդիի հուշարձանը Երևանում

Ինչո՞ւ նախօրոք չկազմակերպվեց հանրային քննարկում. Մահաթմա Գանդիի վիճելի հուշարձանը Երևանում

113
​Եկեք անկեղծ լինենք։ Երևանյան արձանները, որոնք տեղադրվել են նորանկախ Հայաստանում, միշտ էլ թեժ վեճերի առիթ են տվել։

 

Երևանյան հերթական վիճահարույց հուշարձանը. այս անգամ՝ Աջափնյակում

Հեռու չգնանք։ Ընդամենը մի քանի օր առաջ կառավարական շենքերից մեկի մուտքի մոտ հայտնված բրոնզաձույլ «Անվախ աղջկա» մասին ինչ ասես ասացին։ Եթե այդ խեղճ աղջիկը կարողանար խոսել, հաստատ կհիշեցներ մեզ. «Ախր դուք Նժդեհի արձանն էլ չէիք ընդունում, ասում էիք սա Նժդեհը չի, Պետրոս առաջինն է, ու նաև հեգնական ժպիտով հարցնում էիք. «Բա ինչո՞ւ է մեջքով շրջվել դեպի Հանրապետականների կենտրոնակայանը, որոնք իրենց նվիրյալ նժդեհական են համարում»»։

 

Ի դեպ, անվախ այդ աղջկա մյուս կողմում էլ մի քանի տարի առաջ բացվեց Արամ Մանուկյանի արձանը, որը նույնպես հայտնվեց որոշ մարդկանց քննադատության թիրախում։ Էլ չեմ ասում Առնո Բաբաջանյանի արձանի մասին՝ ախր «Տերմինատոր» էին անվանում։

​Այս ամենը հաշվի առնելով` համաձայնե՛ք, այլևս զարմանք չի առաջացնում այն հանգամանքը, որ, մեղմ ասած, միանշանակ չի ընդունվել նաև Մահաթմա Գանդիի հուշարձանի տեղադրումը Երևանի Աջափնյակ թաղամասում՝ Հանրապետական հիվանդանոցի դիմացի այգում։ Իհարկե, որևէ մեկը չի կարող հերքել, որ Գանդին բացառիկ անձնավորություն է եղել, 5 անգամ ներկայացվել է խաղաղության Նոբելյան մրցանակի։ Ճիշտ է, այդպես էլ չի ստացել այդ մրցանակը, բայց 2006 թվականին Նոբելյան կոմիտեի անդամները խոստովանել են՝ դա անարդար էր, նա միանշանակ պիտի Նոբելյան դափնեկիր հռչակվեր։ Իհարկե, նույնիսկ այն հայտնի գործիչները, որոնք լիովին ընդունում էին Գանդիի ուսմունքը, բավական վիճահարույց էին համարում այդ ուսմունքի որոշ դրույթներ։ Օրինակ` բրիտանացի գրող Ջորջ Օրուելը խոստովանում էր, որ իր համար անընդունելի է Գանդիի այն միտքը, թե մարդը չպիտի շատ սիրի իր հարազատներին և ընկերներին, որպեսզի կախման մեջ չընկնի նրանցից։

​Չգիտեմ, միգուցե Երևանի քաղաքապետարանն այնուամենայնիվ սխալ գործեց, որ նախօրոք չկազմակերպեց հանրային քննարկում։ Ախր դրա նախադեպերը կան։ Ընդամենը երկու ամիս առաջ Ռուսաստանում առցանց հանրաքվե անցկացվեց՝ ո՞ւմ արձանը տեղադրել Մոսկվայի Լուբյանկայում՝ Ֆելիքս Ձերժինսկո՞ւ, թե՞ Ալեքսանդր Նևսկու։ Ի վերջո ոչ մի արձան էլ չկանգնեցվեց։ Եվ ինչու հեռուն գնանք. տարիներ առաջ Երևանի քաղաքապետարանն արդեն որոշում էր կայացրել ու մտադիր էր տեղադրել Անաստաս Միկոյանի հուշարձանը, որպես հայտնի գործչի, որը ոչ միայն մեծ դեր է խաղացել Խորհրդային Միության տնտեսության զարգացման գործում, այլև 60-ականների սկզբներին անմիջականորեն մասնակցել է, այսպես կոչված՝ Կարիբյան ճգնաժամի կարգավորմանը` անձամբ բանակցելով Ջոն Քենեդիի հետ։

Արքայազն Ֆիլիպ. «Ես ուղղակի կամ, ու վե՛րջ»

Սակայն ընդդիմախոսները հիշեցրին, որ 30-ականների ռեպրեսիաների ժամանակ, երբ Կրեմլը հանձնարարել էր Հայաստանում ձերբակալել և գնդակահարել 500 մարդու, Միկոյանը նամակ էր գրել Իոսիֆ Ստալինին՝ առաջարկելով կրկնապատկել այդ թիվը։ Այս հուշարձանից էլ ի վերջո մնաց միայն դրա տեղադրման մասին չկատարված որոշումը։

​Չմոռանանք, որ հուշարձանները նաև հանում են։ Չէ՛, խոսքը Վլադիմիր Իլիչի հսկա արձանը նրա անվան երևանյան հրապարակից հանելու մասին չէ։ Շատերը, հավանաբար, կհիշեն Մեքսիկայի մայրաքաղաքի Կենտրոնական զբոսայգում բացված՝ Հեյդար Ալիևի հուշարձանի հետ կապված պատմությունը։ Ադրբեջանի իշխանությունները խոստացել էին մեքսիկացիներին՝ մեր նախկին առաջնորդի արձանը տեղադրելու դիմաց մենք պարտավորվում ենք բարեկարգել ամբողջ զբոսայգին և նրան հարող տարածքները, հետո էլ ամեն տարի պատկառելի գումար հատկացնել այգին խնամելու համար։ Բայց ի վերջո Ալիևին հանեցին, երբ Մեքսիկայի մայրաքաղաքի բնակիչները սկսեցին բողոքել՝ լավ, ի՞նչ է արել այս բռնակալը մեր երկրի համար, որ մենք նրան նման պատվի ենք արժանացնում։

​Համաձայնեք, սա շատ լուրջ հարց է՝ իսկ ի՞նչ է արել այս մարդը մեր երկրի համար։ Երբ տարիներ առաջ Երևանի կենտրոնում կանգնեցվեց հայտնի բևեռախույզ, գիտնական և հումանիստ Ֆրիտյոֆ Նանսենի կիսանդրին, ո՞ւմ մտքով կանցներ նման հարց հնչեցնել։ Ախր նույնիսկ դպրոցականները գիտեն, թե ինչեր է արել նորվեգացին հայերիս համար։ Չեմ ուզում հիշեցնել այն հազարավոր հայ փախստականների մասին, որոնք, այսպես կոչված, «Նանսենյան անձնագրեր» ստացան։ Թույլ տվեք պարզապես մեջբերել Նանսենին. «Մարդկության պատմության մեջ չկա մի բան, որն իր հավասարն ունենա 1915 թվականին սկսված ջարդերի հետ։

Ռեկորդակիր կողոպուտը, կամ ինչպես վնասված անվադողը «փրկեց» Վան Գոգի 20 կտավը

Բայց չարիքն ու բռնությունները չեն կարողացել ընկճել հայ ժողովրդին. ամեն անգամ որևէ տեղից ծագած լույսի նշույլն անգամ սնել է ազատության նրա երազանքը»։ Այս խոսքերը Նանսենն արտասանել է այն ժամանակ, երբ աշխարհի բազմաթիվ հայտնի, շատ հայտնի գործիչներ ուղղակի խուսափում էին խոսել Հայոց ցեղասպանության մասին։

113
թեգերը:
Հուշարձան, Երևան, Մահաթմա Գանդի
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (357)
Ըստ թեմայի
Երկու հեղափոխությունների արանքում. ավելի լավ է պետական պաշտոնյա դառնալ
«Ցավդ տանեմ, Մալենկով, տասը ոչխար, հինգը կով»
Եվրոպացիների հռչակած «պատմական հաշտությունը» Վրաստանում. իրականությո՞ւն, թե՞ պատրանք
Վրաստանի խորհրդարանի նախագահ Արչիլ Թալակվաձեն ու ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը. արխիվային լուսանկար

Եվրոպացիների հռչակած «պատմական հաշտությունը» Վրաստանում. իրականությո՞ւն, թե՞ պատրանք

122
(Թարմացված է 22:38 21.04.2021)
​Եկեք անկեղծ լինենք։ Շատ դժվար է պատկերացնել, թե ինչ շոշափելի արդյունք կարող է տալ հայ գերիների վերաբերյալ երեկվա քննարկումը Ստրասբուրգում. բոլորս հրաշալի հասկանում ենք, որ Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովը իրավիճակի վրա ազդելու որևէ արդյունավետ լծակ չունի։
Եվրոպացիների հռչակած «պատմական հաշտությունը» Վրաստանում. իրականությո՞ւն, թե՞ պատրանք

Հարավային Կովկասում եվրոպացիների համար շատ ավելի գայթակղիչ է գոնե ինչ-որ հաջողություն արձանագրել Վրաստանում՝ հաշտեցնելով իշխանություններին և ընդդիմությանը։ Հենց այդ նպատակով Թբիլիսի էին ժամանել Եվրամիության ներկայացուցիչները Եվրոպական խորհրդի նախագահ Շառլ Միշելի գլխավորությամբ։

Եվ պայմանագիրն իրոք ստորագրվեց։ Նախ դա արեցին կուսակցությունների առաջնորդները Հավլաբարի նախագահական պալատում, իսկ երեկ անհատ պատգամավորները` Եվրամիության գրասենյակում։

«Պատմական հաղթանակ»,- շտապեցին հայտարարել եվրոպացիները։ Այնինչ ընդդիմության մի մասն ամենևին չի կիսում Բրյուսելից ժամանածների այս ոգևորությունը։

Եթե ինձ թույլ տաք շատ հակիրճ ներկայացնել նախապատմությունը, հաստատ կարձանագրեք. «Վա՞յ, ինչ նման ենք մենք ու վրացիները»։

Հոկտեմբերին Վրաստանում կրկնվեց այն, ինչ գրեթե 30 տարի շարունակ մենք տեսնում էինք Հայաստանում։ Արևմտյան դիտորդները բարձրաձայնեցին այն նույն  ավանդական գնահատականները, որոնք Հայաստանում երևի թե անգիր գիտեն նույնիսկ դպրոցահասակ երեխաները.

«Ընտրությունները հիմնականում համապատասխանում էին… Սա հերթական առաջընթաց քայլ էր…»։ Էլ չշարունակեմ։ Վրաստանի ընդդիմությունն էլ ճիշտ հայաստանյան ընդդիմության նման հակադարձեց. «Ընտրությունները ծայրից ծայր կեղծվել են»։ Բայց, ի տարբերություն մեր հարազատ ընդդիմադիրների, որոնք իշխանություններին «ոչ լեգիտիմ» անվանելով մշտապես շատ լավ էլ մասնակցում են այդ «ոչ լեգիտիմ» պառլամենտի աշխատանքին, Վրաստանի ընդդիմությունն ավելի սկզբունքային գտնվեց և հայտարարեց բոյկոտ, որը տևեց մոտ կես տարի։

Հանուն նախագահ դառնալու կբաժանվեի՞ք ամուսնուց, կամ տնից մեկը պիտի զբաղվի քաղաքականությամբ

Բայց երբ այս շաբաթ գործը հասավ հաշտության պայմանագրի ստորագրմանը, պարզվեց, որ ընդդիմության շարքերում միասնություն չկա. որոշ քաղաքական ուժեր ստորագրեցին, մյուսները, և առաջին հերթին՝ Միխեիլ Սաակաշվիլիի ստեղծած գլխավոր ընդդիմադիր կուսակցությունը՝ «Միասնական ազգային շարժումը», հայտարարեցին՝ շարունակելու ենք բոյկոտը։

Դե արի ու կրկին մի բացականչիր՝ վա՞յ, էս ինչ նման ենք։ Ախր մեզ մոտ էլ սկզբում բոլոր ընդդիմադիրները կարծես թե համակարծիք էին՝ այս վարչապետի օրոք անցկացվելիք արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունները չենք ընդունի ոչ մի դեպքում։ Բայց ժամանակի ընթացքում ահագնացավ մեր և ոչ միայն մեր ընդդիմության խրոնիկ հիվանդությունը՝ ՊԱ-ՌԱԿ-ՏՈւՄ։

Նախ խորհրդարանական ընդդիմությունը շատ հանգիստ համաձայնեց, որ այո′, ընտրությունները պիտի անցկացվեն հունիսի 20-ին։ Իսկ ընդամենը մի քանի օր առաջ պառլամենտի դիմաց հանրահավաքներ անցկացնող ընդդիմադիր դաշինքի անդամները մեկը մյուսի հետևից սկսեցին հայտարարել. «Դուք՝ ինչպես ուզում եք, իսկ ես կամ մենք անպայման մասնակցելու ենք վարչապետի օրոք անցկացվելիք ընտրություններին»։  

Բայց դառնանք Վրաստանին։ Եվրոպացիներն, ախր, շատ են ուզում հպարտությամբ հռչակել իրենց կատարյալ հաղթանակը, բայց հաշտությունն ամենևին կատարյալ չէ, քանի որ գլխավոր ընդդիմադիր ուժը շարունակում է համառել ու պայման դնել՝ մինչև մեկուսարանից ազատ չարձակվի կուսակցության նախագահ Նիկանոր Մելիան, չենք հրաժարվի բոյկոտից։

Լսելով կապիտուլյացիայի մասին` նա արտասվեց. լեյտենանտի համար պատերազմն ավարտվեց 29 տարի ուշ

Ախր շատ բան էլ պետք չէ այդ մարդուն ազատ արձակելու համար. նա ուղղակի չի ուզում վճարել մոտ 10 հազար եվրոյի գրավը։ Եվրոպացիներն ասում են՝ մենք կվճարենք, Նիկանո′ր, դու միայն դուրս արի։ Չի համաձայնում։ Եվրոպացիներն անցել են «պլան Բ»-ին, որի էությունը սա է՝ խորհրդարանը համաներման որոշում է ընդունում, և այդ համաներումը տարածվում է նաև Նիկանոր Մելիայի վրա։ Ու նրան, այսպես ասած, զոռով դուրս են բերում մեկուսարանից։

Իհարկե, այս շաբաթ ստորագրված հաշտության պայմանագրի մեջ գոնե ինձ համար անհասկանալի կետեր կան, որոնց բացատրությունը չգտա որևէ մեկնաբանի հիմնավորումներում։ Ստորագրողները համաձայնության են եկել առ այն, որ Վրաստանում կարող են արտահերթ ընտրություններ անցկացվել, բայց…. էստեղ ուշադրություն՝ միայն այն դեպքում, եթե աշնանը կայանալիք տեղական ընտրություններում իշխող ուժը՝ «Վրացական երազանքը», հավաքի 43 տոկոսից պակաս ձայն։

Ա′յ, հենց սա է ինձ համար մութ մնացել։ Նախ` ինչպե՞ս կարելի է պառլամենտական ընտրությունները կախման մեջ դնել տեղական ընտրություններից, և երկրորդ՝ որտեղի՞ց այդ մոգական թիվը՝ 43 տոկոս։ Ինչո՞ւ ոչ 42 կամ 45։

Սա ինձ համար Քարահունջի Զորաց քարերի գաղտնիքի նման մի բան է` ճիշտ այնպես, ինչպես Բերմուդյան եռանկյունու առեղծված կմնա ինձ համար ժամանակին մեր Սահմանադրությամբ ամրագրված այն դրույթը, ըստ որի` պառլամենտում պիտի անպայման լինի 54 տոկոսանոց կայուն մեծամասնություն։

Շահո՞ւմ են, թե՞ կորցնում՝ երկրի ղեկավար դառնալով

Մի ժամանակ ասում էին՝ երկրի անվտանգության հարց է։ Կներե′ք, բա էդ ինչպե՞ս եղավ, որ հենց այդ կայուն, շատ կայուն մեծամասնության օրոք պատերազմում ջախջախիչ պարտություն կրեցինք։ Միգուցե դուք ինձնից լավ եք հասկանում։ Եթե գիտեք պատասխանը, շատ եմ խնդրում, ինձ էլ լուսավորեք։

122
թեգերը:
Վրաստանի Հանրապետություն, Հայաստան, գերի, Եվրախորհրդի խորհրդարանական վեհաժողով (ԵԽԽՎ)
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (357)
Ըստ թեմայի
Ում է պետք առանց վիզայի Եվրոպա գնալը, երբ Վրաստանը հող է կորցրել. ուժը կորցրած արդարացում
Վարչապետություն, որի հիմքում սուտն էր. ինչպես իսրայելցի քաղտեխնոլոգն օգնեց Նեթանյահուին
«Ամերիկյան երազանքը» և «հայաստանյան երազանքը»
Люди на улице Мовсеса Хоренаци

Մի քանի օր շարունակ Հայաստանում տեղումներ չեն գրանցվի. եղանակի տեսություն

0
(Թարմացված է 15:00 22.04.2021)
Օդերևութաբանների կանխատեսումների համաձայն` Հայաստանի որոշ մարզերում օդի ջերմաստիճանը կհասնի +26-ի։

ԵՐԵՎԱՆ, 23 ապրիլի – Sputnik. Ապրիլի 23-25-ը Հայաստանում սպասվում է առանց տեղումների եղանակ: Տեղեկությունը հայտնում է Հիդրոօդերևութաբանության և մոնիթորինգի կենտրոնը։

«Օդի ջերմաստիճանն էապես չի փոխվի»,– նշված է հաղորդագրության մեջ։

Ըստ կենտրոնի հրապարակած ցուցանիշների` այսօր ամենատաքը կլինի Արարատում, Արմավիրում, Վայոց Ձորում և Սյունիքում, որտեղ 26 աստիճան տաքություն կգրանցվի։

Եղանակի կանխատեսում
Եղանակի կանխատեսում

Տեղումները կվերսկսվեն ապրիլի 26-ին։

Երևանում օդի ջերմաստիճանը ցերեկային ժամերին կտատանվի +23-ից +25–ի սահմանում, իսկ գիշերը կնվազի մինչև +10-ից +12։

Էջմիածնով անցնող հատվածում երթևեկությունը ժամանակավորապես կկազմակերպվի մեկ երթևեկելի գոտով

0
թեգերը:
Անձրև, եղանակ, Հայաստան
թեմա:
Եղանակը Հայաստանում
Ըստ թեմայի
«Նամակ անցյալից». Հայաստանում պեղված դամբարանադաշտը կարող է փոխել մեր պատկերացումները
Ծիծեռնակաբերդ այցելողների համար դիմակ դնելը պարտադիր կլինի
Ինչպես մասնակցել ապրիլի 25-ի համապետական ծառատունկին․ ծրագրի մանրամասները