Հայր և որդի Կարապետյանների հիշատակի անկյունը

«Երջանիկ էր. զոհվեց` չիմանալով, որ որդին էլ է նահատակվել». Կարապետյանների պատմությունը

1390
(Թարմացված է 23:47 12.03.2021)
Էդիկ Կարապետյանն ու որդին` Արմենը, պատերազմի ժամանակ թշնամու դեմ կռիվ են տվել տարբեր դիրքերում։ Արմենը ժամկետային զինծառայող էր, իսկ արդեն իսկ երկու պատերազմ տեսած հայրը կամավոր է մեկնել։ Նրանք մեկ օր տարբերությամբ են զոհվել։

Արցախյան պատերազմում զոհված տղաների տուն այցելելիս առաջինը հայացքս միշտ կանգ է առնում  զոհված տղայի սև շրջանակով լուսավոր լուսանկարի վրա։ Կարապետյանների ընտանիքում, սակայն, այլ իրավիճակ է. որքան էլ գիտեի, որ այս ընտանիքում հայր և որդի են զոհվել, բայց մտնում ենք տուն ու զգում եմ` լարված եմ, հայացքս սահում է կողք կողքի դրված հոր և որդու լուսանկարների վրայով` այդպես էլ որևէ մեկը չֆիքսելով և նրանցից մեկնումեկի վրա կանգ չառնելով։

Уголок с фотографиями и медалями погибших в карабахской войне отца и сына семьи Карапетян -  Эдика и Армена Карапетян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Հայր և որդի Կարապետյանների հիշատակի անկյունը

Հայր ու որդի Էդիկ և Արմեն Կարապետյանները մեկ օրվա տարբերությամբ են զոհվել. Արմենը հոկտեմբերի 2-ին Ջաբրայիլում է զոհվել, իսկ հայրը՝ հոկտեմբերի 3-ին` Քարվաճառում։

Фотография погибшего в карабахской войне сына четы Карапетян - Армена Карапетяна
© Sputnik / Asatur Yesayants
Հայր և որդի Կարապետյանների հիշատակի անկյունը

«Երբ պատերազմը սկսվեց, ես աղջկաս` Վիկտորյայի հետ Ռուսաստանում էի։ Գնացել էի աշխատելու։ Նախորդ օրը` սեպտեմբերի 26-ին, Արմենս զանգեց ու բավական երկար խոսեցինք։ Ինձ ասում էր` մա՛մ, չեմ ուզում անջատել հեռախոսը, ուզում եմ հետդ երկար խոսել։ Խոստացա հաջորդ օրը զանգել, իսկ երբ սեպտեմբերի 27-ի լուսադեմին զանգեցի, տղաս ասաց, որ այլևս չզանգեմ իրեն, քանի որ Ջաբրայիլ են տանում` պատերազմ է սկսվել»,–պատմում է տիկին Ալինան։

Жена и дочь погибшего в карабахской войне -Эдика Карапетяна - Алина (справа) и Виктория Карапетян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Տիկին Ալինան

Ալինայի ամուսինը` ազատամարտիկ Էդիկ Կարապետյանը, 3 պատերազմով է անցել. 90–ականներին ակտիվորեն մասնակցել է Լաչինի, Քարվաճառի համար մղվող մարտերին,  ստացել «Դոգ» մականունը, քանի որ իր հետ Ամուր անունով մի շուն էր տարել Արցախ, որը միշտ զգուշացնում էր զինվորներին ու հաչում այն ուղղությամբ, որտեղից վտանգ կար։ Նույն «հոտառությունն» էլ Կարապետյանն ուներ և միշտ ճիշտ որոշումներ էր կայացնում։

Эдик Карапетян
© Photo : provided by Viktoria Karapetyan
Էդիկ Կարապետյան

2016-ի ապրիլյան քառօրյա պատերազմի ժամանակ նույնպես առանց որևէ մեկին զգուշացնելու անմիջապես Արցախ է գնացել և վերադարձել 2 շաբաթ անց միայն։  

Իսկ 2020թ.–ի սեպտեմբերի 27–ին պատերազմի լուրն առնելուն պես առանց կնոջն այդ մասին հայտնելու շտապել է տղայի մոտ, որպեսզի միասին Արցախ գնան։ Սակայն երբ հասել է Խնձորեսկ, իմացել է, որ տղային արդեն տեղափոխել են Արցախ, և ինքն էլ գնացել է այնտեղ։ Միայն տեղ հասնելուց հետո է Էդիկը զանգել կնոջն ու հայտնել, որ մեկնել է պատերազմ։

Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ նա 2 անգամ վիրավորվել է. արդյունքում տեսողությունը թուլացել էր, ոտքի մկանը` ձգվել։

«Տղայիս չգտա, բայց ի՞նչ տարբերություն` որ զինվորի կողքին կլինեմ»,–ասել է կնոջն ու հավատացրել, որ առողջական խնդիրներից ելնելով` առաջնագիծ չի մեկնելու։ Պարզապես զինվորների կողքին է, «դուխ» է տալիս նրանց։

Նույնն ասել է նաև մեկ այլ ճակատում կռիվ տվող տղային, հանգստացրել, թե ամեն ինչ լավ է։

Ի դեպ, Արմենն էլ ծնողներին է ասել, թե դիրքեր չի բարձրանում, քանի որ վարորդ է և իբր միայն մեքենա է վարում, ինչ–որ բաներ հասցնում զորամասեր։

Армен Карапетян
© Photo : provided by Viktoria Karapetyan
Արմեն Կարապետյան

«Հայր ու տղա ինձ արխային էին արել, բայց արդյունքում աչքս կարոտ մնաց։ Երկուսն էլ ԱԹՍ–ի հարվածից են զոհվել. Էդիկը երջանիկ էր` չիմացավ, որ տղան զոհվել է։ Նույն օրը հուղարկավորեցինք, Եռաբլուրում կողք կողքի են։ Ինչ ասեմ` տանս լույսը մարեց, բայց ես ոչ մեկի վրա չարացած չեմ։ Ներում եմ բոլորին` ինչ ունեի կորցնելու, արդեն կորցրել եմ»,–արցունքն աչքերին ասում է տիկին Ալինան։

Жена и дочь погибшего в карабахской войне -Эдика Карапетяна - Алина (справа) и Виктория Карапетян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Ալինան և Վիկտորյան

Արմենը երկքաղաքացի էր։ Սակայն երբ մայրը մի օր հետաքրքրվել է, թե չի՞ ուզում ՌԴ մեկնել, Արմենը զարմացած արձագանքել է, թե` «ընկերներս շուտով բանակ են գնալու, ամոթ է, հո մենակ չե՞մ թողնելու տղերքին»... Ավելին, տիկին Ալինայի ամուսինը նույնպես երբեք ՌԴ չի գնացել։

Բանն այն է, որ տիկին Ալինայի բոլոր հարազատներն Անապայում են բնակվում, և կինն ինքն էլ միշտ գնում է այնտեղ աշխատելու։

«Ամեն անգամ, երբ Էդիկին ասում էի` ինձ հետ Անապա գա, գոնե մի քիչ կհանգստանա` ծով կա, բնությունը լավն է, ընդդիմանում էր, թե Հայաստանն ինչո՞վ է պակաս, բա իմ տուն–տեղն ո՞ւմ թողնեմ։ 32 տարվա ամուսիններ ենք և այդպես էլ մի անգամ չեկավ ինձ հետ Ռուսաստան»,–պատմում է տիկին Ալինան։

Էդիկ Կարապետյանն անասնապահությամբ էր զբաղվում, ընտանիքի կարիքները հոգում, իսկ տղան` Արմենը, խոհարարություն էր սովորել ու երազում էր իր սեփական ռեստորանը բացել։ Մայրն ասում է, որ տղան «լավ ձեռք» ուներ, ամենաշատն աղցաններն էին նրա մոտ լավ ստացվում։ Արմենը լոլիկով, վարունգով և երշիկով մի աղցան ուներ, որն ինչքան էլ փորձում` նրա պատրաստածի համը ստանալ չեն կարողանում...

«Ռումբն ընկավ, թևերս հետ թռան...». Վարոյի տեսած իրական պատերազմն ու թևավոր երջանկությունը

«Արմենը շատ ջիգյարով էր` նա մեր երկար սպասված եղբայրն էր` իմ ու իր տարիքային տարբերությունը 11 տարի է։ Իրար հոգի էինք ուտում, բայց շատ կապված էինք իրար։ Մի անգամ ասաց, որ սա այն  պատերազմը չի, ինչ պատկերացնում ենք։ Խնդրեց, որ լավ նայեմ ինձ ու մամային։ Մի օր էլ զանգեց ու մի բան ասաց, որի իմաստը հիմա եմ հասկանում. ասաց`Վիկ, զգում եմ, որ մենք ամբողջ կյանք միասին ենք լինելու...»,–պատմում է քույրը` Վիկտորյան։

Семейные фотографии погибших в карабахской войне отца и сына Карапетян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Կարապետյանների ընտանիքի լուսանկարներից

Ասում է` եղբայրն Ապրիլյան քառօրյա պատերազմի զոհերից Ռոբերտ Աբաջյանով էր տարված և միշտ ասում էր` եթե պատերազմ լինի, ինքն էլ Աբաջյանի պես նռնակի օղակը քաշելու է և իր հետ թշնամիներից մի քանիսին «էն աշխարհ» տանի...

Дочь погибшего в карабахской войне -Эдика Карапетяна - Виктория Карапетян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Վիկտորյա Կարապետյան

Զրույցի վերջում մայրն ու դուստրը մի հուշատետր են ցույց տալիս, որն Էդիկ Կարապետյանն է ստեղծել` Արցախյան առաջին պատերազմի հուշերով։ Կարապետյանն ինչ–որ պատմություններ է ներկայացրել ու նկարել տանկեր, զինվորներ... Ընտանիքի միակ ցանկությունն այժմ այն տպագրելն է։

  • Էդիկ Կարապետյանի հուշերն Արցախի առաջին պատերազմից
    Էդիկ Կարապետյանի հուշերն Արցախի առաջին պատերազմից
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Էդիկ Կարապետյանի հուշերն Արցախի առաջին պատերազմից
    Էդիկ Կարապետյանի հուշերն Արցախի առաջին պատերազմից
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Էդիկ Կարապետյանի հուշերն Արցախի առաջին պատերազմից
    Էդիկ Կարապետյանի հուշերն Արցախի առաջին պատերազմից
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Արմեն Կարապետյանի լուսանկարներից
    Արմեն Կարապետյանի լուսանկարներից
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Կարապետյանների ընտանեկան լուսանկարներից
    Կարապետյանների ընտանեկան լուսանկարներից
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Կարապետյանների ընտանեկան լուսանկարներից
    Կարապետյանների ընտանեկան լուսանկարներից
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Էդիկ Կարապետյան
    Էդիկ Կարապետյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Վիկտորյա Կարապետյան
    Վիկտորյա Կարապետյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
1 / 8
© Sputnik / Asatur Yesayants
Էդիկ Կարապետյանի հուշերն Արցախի առաջին պատերազմից

«Թուրքերը վերջանան, պապան տուն կգա...». Տիգրանի 5-ամյա դուստրը սպասում է նրա վերադարձին...

1390
թեգերը:
Պատերազմ, որդի, հայր, Զոհ, Արցախ
Ըստ թեմայի
Հեռախոսի լույսի ներքո. ինչպես են Շուշիի գորգերը հասել Երևան և ինչ են պատմում դրանք
«Թաքուն մտածում եմ` նորից Հադրութի մեր տանն ենք ապրելու». արցախցի երեխաների երազանքները
«Դոբրին». զոհված Վարուժան Մատոսյանն ուզում էր 100 տարի ապրել և Արարատը բարձրանալ
Սերգեյ Քալենջյանը

Ոչ միայն կենացով. սփյուռքահայ տնտեսագետն ուզում է Հայաստանում կառավարման նոր մոդել ներդնել

117
(Թարմացված է 17:50 07.05.2021)
Ժամանակակից աշխարհում կառավարման մոդելը պետք է լինի ոչ այնպիսին, ինչպես պատկերացնում են մեզանից շատերը։ Հայաստանում նոր մոտեցումների ուսուցմամբ ուզում է զբաղվել Ռուսաստանում կորպորատիվ կառավարման գծով ամենահայտնի մասնագետներից մեկը` Սերգեյ Քալենջյանը։

Արդյո՞ք սփյուռքից մասնագետների կարելի է հրավիրել Հայաստան։ Կարելի է և անհրաժեշտ է, սակայն ոչ խնջույքների և կենացների համար։ Այս կարծիքին է տնտեսական գիտությունների դոկտոր Սերգեյ Քալենջյանը։ Նա Ռուսաստանում կառավարման տեսության առաջատար մասնագետներից է, ՌԴ նախագահին առընթեր Ժողովրդական տնտեսության և պետական ծառայության ռուսական ակադեմիայի կորպորատիվ կառավարման բարձրագույն դպրոցի տնօրենը։

Դեռ 1980-ականների վերջին Քալենջյանն աշխատում էր Հայաստանի օգնության փորձագիտական հանձնաժողովում, որը գլխավորում էր ակադեմիկոս Աբել Աղանբեկյանը։

Քալենջյանը կազմում էր Հայաստանում բիզնես–դպրոցի հիմնադրման նախագիծը, որը կօգներ տեղի ձեռնարկություններին հաջողությամբ անցնել կառավարման նոր մոդելի (որն այն ժամանակ տնտեսահաշվարկային էին կոչում)։ Այն ժամանակ դա իրականացնել չհաջողվեց, սակայն հետագա տարիներին հայկական բուհերի հետ համագործակցություն հաստատվեց։

ՌԴ նախագահին առընթեր Ժողովրդական տնտեսության և պետական ծառայության ռուսական ակադեմիան ՀՀ նախագահին առընթեր պետական կառավարման ակադեմիայի ու Հայ-ռուսական համալսարանի հետ համագործակցության պայմանագիր ստորագրեց։ Ժամանակ առ ժամանակ Հայաստանից մասնագետներ են մեկնում Մոսկվա ուսանելու, բայց կանոնավոր ծրագրեր դրա համար դեռևս չկան։

Մոսկվայում Աղանբեկյանի ղեկավարությամբ նմանատիպ բիզնես–դպրոցը սկսեց աշխատանքները ձեռնարկություններում կառավարման նոր հմտություններ ներդնելու ուղղությամբ։  Դպրոցը Ռուսաստանի և հետխորհրդային երկրների պայմաններին հարմարեցված տասնյակ աշխատություններ և դասագրքեր հրապարակեց։

«Ռուսաստանից բացի, ղազախական ավելի քան 500 ընկերությունների ղեկավարներ դասընթացներ են անցել մեզ մոտ։ Ուզում ենք գործն առաջ տանել նաև Հայաստանում, Բելառուսում և Ղրղզստանում, առավել ևս որ այդ երեք երկրներից շրջանավարտներ ունենք», – հավելեց Քալենջյանը։

Այն ժամանակ ձեռնարկություններում լայնածավալ վերազինում էր ընթանում` կապված անձնակազմի կրճատման հետ։ Բայց Քալենջյանն ու գործընկերներն առաջարկում էին նախ աշխատակիցների համար զբաղվածության այլընտրանքային հնարավորություններ ստեղծել, երկրորդ` հնարավորինս լիարժեք օգտագործել յուրաքանչյուրի ունակությունները։ Նրա խոսքով` հետխորհրդային բիզնեսում դա հաճախ պակասում էր։

Մեխով հնարք՝ 200 դոլարի դիմաց, կամ ֆիզիկա սովորեք. հայկական հայթեք-բիզնեսի ծրագրերը

«Այստեղ գերիշխում է «я начальник – ты дурак, ты начальник – я дурак» (ես եմ ղեկավարը` հիմարը դու ես, դու ես ղեկավարը` հիմարը ես եմ) մոտեցումը։ Թող ներեն ինձ մեր ընթերցողներն այս արտահայտության համար, բայց այն շատ ճիշտ է արտացոլում իրականությունը։ Իսկ մենք այլ մոտեցում ենք առաջարկում։ Յուրաքանչյուր աշխատող իր տեղում առաջին մարդն է։ Իր գործում նա պետք է ավելի կոմպետենտ լինի, քան ղեկավարը, և նրա գիտելիքները պետք է օգնեն խնդիրների լուծման հարցում»,– ընդգծում է Քալենջյանը։

Նա հավելում է, որ յուրաքանչյուրի տաղանդը բացահայտելով` հնարավոր է հասկանալ այն պարադոքսը, երբ հայ մասնագետները այստեղ մնալով որպես մասնագետ չեն աճում, իսկ արտերկիր մեկնելով ճանաչված են դառնում։

«Չինական տնտեսության տրանսֆորմացիայի ժամանակ ես եղա ՉԺՀ տասնյակ համալսարաններում։  Այնտեղ գիտնականներից շատերը ուսանել էին Հյուսիսային Ամերիկայի լավագույն համալսարաններում։ Բայց կա մի «բայց». դրանից հետո գրեթե բոլորը հայրենիք էին վերադարձել։ Այդպես մասնագետների քանակը որակի է վերածվում։ Իսկ կառավարման տարբեր ոճերը` ավանդական և արևմտյան, շատ հետաքրքիր կոմբինացի են տալիս։ Հայաստանում կարելի է նման արդյունք ստանալ, բավական է միայն փոխել մարդկանց հետ փոխգործակցության ձևն ու բացահայտել նրանց մեջ թաքնված պոտենցիալը»,– հավելեց նա։

Քալենջյանը նկատում է, որ ցավոք, Հայաստանի և սփյուռքի փոխգործակցությունը հասնում է ինչ-որ կետի, որից հետո սկսում է արգելակվել։ Ռուսաստանում, Ղազախստանում, Մոնղոլիայում (որտեղ Աղանբեկյանը ևս աշխատել է) իրենց մասնագետների առաջարկները սկսել են ներդրվել, իսկ Հայաստանում չգիտես ինչու` ոչ։

«Ես միշտ դեմ եմ եղել այն սովորույթին, որ սփյուռքից եկած մասնագետների հանդիպումները վերածվում են բանկետների և կենացների շարքի, որոնց հետևում ոչինչ չկա։ Դա անցած փուլ է։ Այսօր մասնագետներն այցելում են ոչ այդ նպատակով, այլ որպեսզի կոնկրետ նախագծեր իրականացնեն», – հավելեց նա։

Ինքը` Քալենջյանը, արդեն մի քանի արդյունաբերական ձեռնարկությունների, ինչպես նաև ՀԱՊԿ Ռուսաստանի տարածաշրջանային ակադեմիայի ղեկավար Արթուր Բաղդասարյանի հետ քննարկումներ է ունեցել։

«Մենք ուզում ենք մոդուլային սկզբունքով մեր մշակումները ներդնել այդ բուհի ուսումնական ծրագրերում։ Համագործակցության հարցում պատրաստակամություն և գործարար մոտեցում կա», – ասաց նա։

Ի՞նչ դեր են ունեցել Փարաջանովն ու մյուս հայերը Իտալիայի պատմության մեջ

Այս ծրագրերը տեսական վարժություններ չեն միայն։ 1980-ականների վերջին Աղանբեկյանը, ինչպես նաև Միքայել Մկրտչյանը (Հայկական ԽՍՀ պետպլանի նախագահ) Հայաստանի և Արցախի զարգացման համատեղ ծրագիր էին կազմել` ինտեգրված կառավարման համակարգով։ Տնտեսագետներին օգնում էին նաև այլ ոլորտի գիտնականներ. հանձնաժողովի աշխատանքներին մասնակցում էր հայտնի քիմիկոս Նիկոլայ Սերգեյի Ենիկոլոպովը, որը հիմնավորում էր Խորհրդային Հայաստանի քիմիական արդյունաբերության, մասնավորապես` «Նաիրիտի» (այն ժամանակվա համար բացառիկ գործարանային համալիրի) կարևորությունը։ Ցավոք, ոչ կոմպետենտ որոշումները (և՛ այն ժամանակ, և՛  հետագայում) շատ բաներ փոշիացրին։ Կրկին նման բան թույլ տալ չի կարելի։  Եթե աշխատենք հին ձևով` մեզ բոլորից խելացի համարելով, աշխարհին հասնելն ավելի ու ավելի կբարդանա։

117
թեգերը:
կրթություն, գործատու, գործարար, սփյուռքահայ, Սփյուռք, Հայաստան
Ռադիո

Ռադիոյի օգտակար և վնասակար կողմերը, կամ ինչպես Էյֆելյան աշտարակը փրկվեց ռադիոյի շնորհիվ

149
(Թարմացված է 22:37 07.05.2021)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Ռադիոն, որի աշխատողների օրը շատ երկրներում, այդ թվում՝ Հայաստանում, պաշտոնապես նշվում է հենց այսօր՝ մայիսի 7-ին, առնվազն երկու թերություն ունի թերթերի հետ համեմատած։
«5 րոպե Արմեն Դուլյանի հետ»․ Այդ օգտակար եւ վտանգավոր ռադիոն

Նախ, եթե երթևեկում եք քաղաքային տրանսպորտով, ու չեք ուզում զիջել ձեր հարմար տեղը, միշտ կարող եք բացել թերթը և ձև անել, թե շատ կարևոր հոդված եք կարդում և ձեր շուրջը ոչինչ չեք նկատում։ Ռադիոյով հո չե՞ս կարող ծածկվել ու փրկել տաքուկ տեղդ երթուղայինի պատուհանի մոտ։ Եվ երկրորդ, թերթով առնվազն կարող ես նյարդերիդ վրա ազդող ճանճին սպանել։ Չեմ կարծում, թե որևէ մեկը երբեւէ փորձել է նույնն անել ռադիոյի օգնությամբ։

Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ ռադիոն նաև աշխատանքով է ապահովել Ամերիկայում ապրող հնդկացիներից ոմանց։ Այո՛, այո՛, երբ ԱՄՆ-ը պատերազմում էր Ճապոնիայի հետ, Միացյալ Նահանգների բանակի հրամանատարությունն աշխատանքի ընդունեց նավահո ցեղի մի քանի տասնյակ ներկայացուցիչների, որոնց պարտականությունն էր գաղտնի ռադիոհաղորդագրություններ ուղարկել և ընդունել իրենց մայրենի լեզվով։ Տոկիոյում այդ հաղորդումներն, իհարկե, լսում էին, բայց բան չէին հասկանում շատ պարզ պատճառով՝ ողջ Ճապոնիայում նավահո ցեղի գեթ մի ներկայացուցիչ չգտնվեց, որը կարողանար թարգմանել հույժ գաղտնի հաղորդագրությունները։

Էլ չեմ ասում, որ հենց ռադիոյի շնորհիվ մինչև հիմա Փարիզի կենտրոնում կանգուն է մնացել Էյֆելյան աշտարակը, որի վրա, համոզված եմ, շատերդ բարձրացել եք։ Ինչպես գիտեք, այդ աշտարակը հատուկ կառուցվել է 1889 թվականին Համաշխարհային ցուցահանդեսի համար և երկու տասնամյակ անց պիտի ապամոնտաժվեր։ Բայց երբ այդ 20 տարին անցել էր, և ռադիոն արդեն բավական լայն տարածում էր ստացել, Ֆրանսիայի իշխանությունները գլխի ընկան՝ ախր այս աշտարակը ուղղակի իդեալական կառույց է անտենաներ տեղադրելու համար։ Ահա այսպես ռադիոն փրկեց Էյֆելյանը, որը վաղուց արդեն Փարիզի խորհրդանիշն է դարձել։

Ի դեպ, մենք, հայերս էլ ենք պարտական ռադիոյին, որովհետեւ տասնամյակներ շարունակ այսպես կոչված Հայկական ռադիոն մեծ ժողովրդականություն էր վայելում ոչ միայն Սովետում, այլև Արևելյան Եվրոպայի բազմաթիվ երկրներում։ Ինքս եմ գնել Հայկական ռադիոյի անեկդոտների հավաքածուն Պրահայի Վացլավի հրապարակի գրախանութներից մեկում։ Սովորաբար Հայկական ռադիոյի կատակները ներկայացվում են հարց ու պատասխանի տեսքով։ Օրինակ։ Հայկական ռադիոյին հարցնում են. «Արդյոք ճի՞շտ է, որ շախմատիստ Պետրոսյանը վիճակախաղով 1000 ռուբլի է շահել»։ Պատասխան. «Իհարկե, ճիշտ է, բայց դա ոչ թե շախմատիստ Պետրոսյանն էր, այլ «Արարատի» խաղացող Հակոբյանը և ոչ թե 1000 ռուբլի է շահել, այլ 10 հազար, եւ ոչ թե ռուբլի, այլ դոլար և ոչ թե վիճակախաղով է շահել, այլ խաղաթղթով և ոչ թե շահել է, այլ տարվել»։

Ես մեղավոր չեմ, նրանք են պատասխանատու, կամ Նապոլեոնի մասին ոչ այնքան հայտնի պատումները

Շատ ճիշտ եք, սովորաբար Հայկական ռադիոյի պատասխաններն այսքան երկար չեն լինում, այլ կարճ ու դիպուկ։ Մոտավորապես այսպիսին։ «Կա՞ արդյոք կյանք Մարսի վրա»։ Պատասխան. «Չէ՛, այնտեղ էլ կյանք չկա»։ Եվ քանզի ի վերջո Մարսին հասանք, ուզում եմ շատ հակիրճ անդրադառնալ ռադիոյի վտանգավոր հնարավորություններին։ Այո՛, խոսքը 1938 թվականին ամերիկյան ՍիԲիԷս  ռադիոկայանով հայտնի ռեժիսոր Օրսոն Ուելսի բեմադրած «Աշխարհների պատերազմ» ներկայացման մասին է։ Գիտեք իհարկե, որ այդ վեպը գրել է Հերբերտ Ուելսը, որը նկարագրել է, թե ինչպես են Մարսի բնակիչները ներխուժում Երկիր և նույնիսկ այրում Սպիտակ տունը Վաշինգտոնում։

Օրսոն Ուելսը, որն ի դեպ, ժամանակին մի քանի հարցումների արդյունքներով ճանաչվել էր աշխարհի թիվ մեկ ռեժիսոր, լիուբոլ օգտագործել է ռադիոյի հնարավորությունները՝ այնպիսի տպավորություն է ստեղծել, իբր մարսեցիների հարձակումը տեղի է ունենում ուղիղ եթերում, և նույնիսկ այն դերասանը, որը կարդացել է Ամերիկայի նախագահի՝ սյուժեով նախատեսված ուղերձը քաղաքացիներին, զարմանալի հմտությամբ կարողացել է իր ձայնը նմանեցնել Ֆրանկլին Ռուզվելտի ձայնին։ Դե ինչպե՞ս չհավատաս, որ Մարսից ժամանած օկուպանտների դեմ պայքարը իսկապես տեղի է ունենում Նյու Յորքի մոտակայքում։ Եվ խուճապ է սկսվել. տասնյակ հազարավոր ամերիկացիներ շտապ հեռացել են Նյու Յորքից ու Ֆիլադելֆիայից։  

Տեսնո՞ւմ եք, ինչ ուժ եւ ազդեցություն ունի ռադիոն։ Ճիշտ է, հրաշալի գրող Իլյա Իլֆը մի անգամ փաստել է. «Ֆանտաստիկ ստեղծագործությունների հեղինակները ժամանակին կանխատեսում էին, որ հենց ռադիոն կվերափոխի աշխարհը, ավելի երջանիկ կդարձնի մարդկանց։ Ահա՝ ռադիոն շարունակում է իր հաղթարշավը, իսկ երջանկությունը, կներեք, չկա ու չկա»։ Բոլոր դեպքերում՝ եկեք միասին շնորհավորենք Հայաստանում հեռարձակվող բոլոր ռադիոկայանների իմ գործընկերներին։

149
թեգերը:
տոն, Էյֆելյան աշտարակ, Փարիզ, Հայաստան, Ռադիո
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
​3 տարի առաջ ճիշտ էր այն, ինչը 3 տարի հետո ճիշտ չէ, կամ ինչպես շահել ընտրողների սրտերը​
Մի հրաժարականի պատմություն, կամ պատիվը կյանքից թանկ է
Էրդողանի խորամանկ ծրագիրը, կամ միջազգային հանրության վրա հույս դնող միամիտներ էլի կան
Կարեն Ասլանյան

Արմեն Մելիքյանն ու Կարեն Ասլանյանը օլիմպիական ուղեգիր վաստակեցին

40
(Թարմացված է 20:44 08.05.2021)
Հայաստանը ներկայացնող չորս ըմբիշներից երկուսն իրենց մեկնարկային գոտեմարտերում պարտվեցին ու զրկվեցին օլիմպիական ուղեգրից։

ԵՐԵՎԱՆ, 8 մայիսի – Sputnik․ Սոֆիայում ընթացող ըմբշամարտի օլիմպիական խաղերի համաշխարհային վարկանիշային մրցաշարում մայիսի 8-ին մրցագորգ դուրս եկան հունահռոմեական ոճի ըմբիշները։ Հայաստանի հավաքականը օլիմպիական ուղեգրերի համար պայքարի մեջ մտավ չորս քաշային կարգերում։ Կիսաեզրափակիչ գոտեմարտերում հաղթելով իրենց մրցակիցներին Արմեն Մելիքյանն ու Կարեն Ասլանյանը ևս երկու ուղեգիր ապահովեցին հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի Հայաստանի հավաքականի համար։

60 կգ քաշային կարգում Արմեն Մելիքյանը մեկնարկային գոտեմարտում 10։1 հաշվով առավելության հասավ մեքսիկացի Գուրիա Վիգուերասի նկատմամբ։ 1/8 եզրափակիչում հայ ըմբիշը նորից բացահայտ առավելությամբ՝ 9։0 հաշվով պարտության մատնեց Յուստաս Պետրավիչուսին։ Քառորդ եզրափակիչում Մելիքյանի մրցակիցը ռումինացի Ռազվան Առնաուտն էր։ Այստեղ էլ Արմենը գործեց վստահ ու հաղթանակի հասավ 3։1 հաշվով։ Հայ ըմբիշին մեկ հաղթանակ էր պակասում օլիմպիական ուղեգիր վաստակելու համար։ Կիսաեզրափակիչում մեր ըմբիշի մրցակիցը կորեացի Հանջաե Չունգն էր։ Արմենը ծանրագույն հաղթանակ տարավ մրցակցի նկատմամբ` գոտեմարտի վերջում վաստակելով հաղթական միավորները՝ 5։2։ Այսպիսով, Արմեն Մելիքյանը 60կգ քաշային կարգում հանդես կգա Տոկիոյի օլիմպիական խաղերում։

67կգ քաշային կարգում Կարեն Ասլանյանը նույնպես հաղթանակով սկսեց իր ելույթները։ 1/8 եզրափակիչում Ասլանյանը 8։0 հաշվով հաղթեց նորվեգացի Մորտեն Տոռեսենին։ Քառորդ եզրափակիչում Կարենն արդեն 10։5 հաշվով իր առավելությունը դրսևորեց կիրգիզ Ամանտուր Իսմաիլովի նկատմամբ։ Իսկ կիսաեզրափակիչում հայ ըմբիշը օլիմպիական ուղեգիրը վիճարկեց Ֆրանսիան ներկայացնող Մամադասա Սիլիասի հետ։ Գրագետ ու հստակ գոտեմարտ անցկացնելով` Ասլանյանը հաղթանակի հասավ 3։1 հաշվով իր տեղն ապահովելով Տոկիոյի օլիմպիական խաղերում։

Карен Асланян
Карен Асланян

87կգ քաշային Արթուր Շահինյանն ու գերծանր քաշային Դավիթ Օվասափյանը իրենց մեկնարկային գոտեմարտերում պարտվեցին ու զրկվեցին օլիմպիական ուղեգրից։

Սոֆիայում անցկացվող մրցաշարում հանդես եկան նաև ազատ ոճի ըմբիշներ Արման Անդրիասյանն ու Հովհաննես Մխիթարյանը։ Ցավոք, մեր ըմբիշներին օլիմպական ուղեգիր վաստակել չհաջողվեց։

Այսպիսով` Տոկիոյի օլիմպիական խաղերում ազատ ոճի Հայաստանի հավաքականը ներկայացնելու են երկու ըմբիշներ՝ Արսեն Հարությունյանն ու Վազգեն Թևանյանը։ Իսկ հունահռոմեական ոճի օլիմպիական մրցաշարին կմասնակցեն Արմեն Մելիքյանը, Կարեն Ասլանյանը, Կարապետ Չալյանն ու Արթուր Ալեքսանյանը։

Ճակատագրի հեգնանք. Մխիթարյանը վերադարձավ «Օլդ Թրաֆֆորդ», իսկ Մոուրինյոն կգլխավորի «Ռոման»

40
թեգերը:
Արմեն Մելիքյան, Կարեն Ասլանյան, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Մարմնամարզության աշխարհի չեմպիոն Արթուր Դալալոյանը վիրահատվել է
Արման Անդրեասյանը Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր է
«Յուվենտուսը» բանակցություններ է վարում Հենրիխ Մխիթարյանի հետ