Իլհամ Ալիևը կնոջ հետ. արխիվային լուսանկար

Երևանը դեռ «այո» չի ասել, կամ ինչու է Ալիևը շտապում Նախիջևանի մայրուղու հարցում

742
(Թարմացված է 22:54 17.02.2021)
Ադրբեջանը միակողմանի կարգով սկսել է իրականացնել տրանսպորտային կոմունիկացիաների ապաշրջափակմանը վերաբերող նոյեմբերյան եռակողմ հայտարարության 9-րդ կետը։

Փետրվարի 14-ին Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը մասնակցեց Հորադիզ–Աղբենդ երկաթուղային գծի հիմնարկեքին։ Դա մայրուղու այն ճանապարհահատվածն է, որը կարող է կապել Ադրբեջանի և Հայաստանի երկաթուղային ցանցերը` ապահովելով Նախիջևանի հետ Բաքվի կապը։

Մեղրու ու Նախիջևանի միջով Իրանի հետ սահմանով երկաթգիծ էր կառուցվել դեռ 1936 թվականին։ 1941 թվականին այն գլոբալ տրանսպորտային շղթայի մի օղակ դարձավ. Ջուղայի շրջանում միացան Խորհրդային Միության և Իրանի երկաթուղային ցանցերը։ Արցախյան առաջին պատերազմի արդյունքում ճանապարհը ոչ միայն փակվեց, այլև մասամբ քանդվեց։ Խուդաֆերինի ջրամբարի կառուցումը բերեց նրան, որ երկաթգծի 15 կմ–ից ավելին հայտնվեց ջրի տակ։  Խուդաֆերինից մինչև Հայաստանի հետ սահմանն ընկած հատվածի ռելսերը մետաղի ջարդոն դարձան` անպետքության պատճառով։ Այսօր մայրուղին արևելքում հասնում է մինչև Հորադիզ։ Այդտեղից մինչև ՀՀ Սյունիքի մարզ 100 կմ է։ Հենց այդքան ռելս պետք է տեղադրեն ադրբեջանցի երկաթուղայինները։

Դեկտեմբերի վերջին Իլհամ Ալիևը հայտարարեց, որ այդ նախագիծը կիրականացվի 2 տարվա ընթացքում։ Սակայն նկատեմ, որ Հայաստանն իր համաձայնությունը չի տվել։ Այնպես որ, արևելքում կառուցվող մայրուղին պատնեշի կբախվի Սյունիքի հետ սահմանին։  Այն կկարողանա ծառայել միայն Զանգելանի և Ջաբրայիլի բնակիչներին, եթե իհարկե նրանք ցանկանան հայրենիք վերադառնալ։  Սակայն Ալիևն ամենևին էլ դրա համար չէ բյուջեից տասնյակ միլիոնավոր դոլարներ հատկացրել։ Ճանապարհի նշանակությունը բոլորովին այլ է։  Այն կոչված է ապահովելու Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության և հետագայում` Թուրքիայի հետ «մայրցամաքային» Ադրբեջանի անմիջական կապը։ Իզուր չէ, որ Բաքվում այդ նախագիծն արդեն «թուրանական միջանցք» են անվանել։

Երկաթուղային հաղորդակցության սխեման Հարավային Կովկասում` ապաշրջափակումից հետո

Այժմ Բաքվի կառավարիչների խնդիրը հարևաններին համոզելն է, որ գաղափարը շահավետ է ոչ միայն Ադրբեջանի համար, այլև տարածաշրջանի բոլոր երկրների։ Հենց դա էլ փորձեց անել Ալիևը Հորադիզ–Աղբենդ երկաթուղու հիմնարկեքի արարողության ժամանակ ունեցած իր ելույթով։ Նա մի քանի ազդակներ ուղարկեց` հասցեագրելով դրանք Մոսկվային, Թեհրանին և Երևանին։ Նախագահը հայտարարեց, որ այդ նախագիծը «հատուկ դեր  է խաղալու տարածաշրջանի երկարաժամկետ զարգացման մեջ` կայունություն ապահովելով և պատերազմի վտանգը հասցնելով զրոյի»։ Մոսկվային նա խոստացավ, որ այդ ճանապարհի շնորհիվ դեպի Իրան նոր ելք կապահովվի։ Իսկ Երևանին առաջարկեց օգտվել «պատմական հնարավորությունից»` հասանելիություն ստանալով միաժամանակ դեպի Իրան և Ռուսաստան։  Սակայն ուշադրություն դարձնենք մի կարևոր հանգամանքի` Իլհամ Ալիևը հատուկ ընդգծեց, որ Ռուսաստանի և Հայաստանի միջև երկաթուղային կապը հնարավոր է միայն Ադրբեջանի տարածքով։

Բոլոր այս պնդումները վիճահարույց են։ Իրանն ու Ռուսաստանը առանձնակի հույսեր չպետք է կապեն Նախիջևանի Ջուղայի միջով կապի վերականգնման հեռանկարի հետ։ Չէ՞ որ ավարտին է մոտենում Ղազվին–Ռեշթ–Ասթարայի շինարարությունը, որը կմիացնի Ադրբեջանի ու Իրանի երկաթուղային ցանցերը Կասպից ծովի հարավարևելյան ափին և կդառնա Հյուսիս–հարավ գլոբալ միջանցքի մի օղակ։

Ռելսերի տեղադրումը նախատեսվում է ավարտել տարեվերջին։ Իրանի և Ռուսաստանի միջև բեռնափոխադրումների համար այդ ճանապարհն ավելի հարմար և էժան է, քան Ջուղայով անցնող երկաթուղին։ Այնպես որ, Թեհրանին  և Մոսկվային ալիևյան նոր նախագիծը չպետք է առանձնապես հետաքրքիր լինի։

Ինչ վերաբերում է Երևանի հետաքրքրությանը, ապա այստեղ ամեն ինչ առավել քան ոչ միանշանակ է։  Ալիևի նախագիծը բոլորովին էլ դարման չի դառնա մեզ համար։ Բաքվի ղեկավարի ակնարկը, թե նոր տրանսպորտային միջանցքի շնորհիվ Հայաստանը  կդառնա տարանցման երկրի` դրանից բխող բոլոր աշխարհաքաղաքական առավելություններով, չի կարող համոզիչ լինել։ Չէ՞ որ, ինչպես արդեն պարզաբանեցի, Ռեշթով ու Աստանայով անցնող ճանապարհն ավելի մեծ շանսեր ունի տրանզիտային դառնալու, քան Ջուղայի և Մեղրիի միջով անցնողը։ Բացի այդ, Ռուսաստանի հետ  կոմունիկացիայի համար  Նախիջևանի ճանապարհն ամենևին էլ օպտիմալ չէ։

Պետք է հաշվի առնել, որ Հայաստանի առաջ դեպի Ռուսաստան անմիջական ելքի նոր, բավականին հստակ հեռանկար է սկսում ուրվագծվել։ Փետրվարի սկզբին Աբխազիայի խորհրդարանը պաշտոնապես դիմեց Պետդումա` հաստատելով իր պատրաստակամությունը Սև ծովի ափով երկաթուղային հաղորդակցության վերականգնման պայմանների վերաբերյալ առարկայական խորհրդակցություններ սկսելու։  Այս անգամ Սուխումի իշխանությունները տրանսպորտային բլոկադայի ճեղքման ուղղությամբ վճռական քայլի են տրամադրված։ Արժե՞ արդյոք խոսել այն մասին, թե որքան կարևոր է դա Հայաստանի համար։     

Տնտեսական կապերի ապաշրջափակումը «թոզփչոցի» է. տնտեսագետը զգուշացնում է վտանգների մասին

Կարծես թե Սուխումի իշխանությունների հենց այս նախաձեռնությունը և փորձագետների զգուշավոր լավատեսությունը ստիպեցին Իլհամ Ալիևին արագացնել Հորադիզ–Աղբենդ ճանապարհի կառուցումը։ Խնդիրը պարզ է` ապացուցել Ռուսաստանին, որ Հայաստան դուրս գալու համար նա բոլորովին էլ կարիք չունի հարյուրավոր միլիոն դոլարներ ծախսելու Աբխազիայում ռելսերի վերականգնման համար, քանի որ Ադրբեջանը պատրաստ է ապահովել այդ կապը բոլորովին անվճար։ Սա այն դեպքն է, երբ տեղին է հիշել թակարդում անվճար պանրի մասին հայտնի  ասացվածքը։  Բաքվում գիտակցում են, որ եթե աբխազական հատվածի ներգրավման հարցի շուրջ բանակցություններում առաջընթաց լինի, Հայաստանի և Ռուսաստանի հետաքրքրությունը Նախիջևանի նախագծի նկատմամբ կտրուկ կնվազի` կասկածի տակ դնելով նրա հեռանկարները։ Արդյունքում Ադրբեջանը կարող է զրկվել ոչ միայն իր կիսաանկլավային ինքնավար հանրապետությանը հասանելիություն ձեռք բերելու հնարավորությունից, այլև չի կարողանա Հայաստանի վրա անմիջական ազդեցության մեխանիզմ ձեռք բերել։  «Արգելապատնեշի իրավունքը» բազմաթիվ աշխարհաքաղաքական առավելություններ է խոստանում, բայց փաստ չէ, որ Ադրբեջանն այն կստանա։

Եթե տրանսկովկասյան երկաթգծի աբխազական հատվածն իսկապես ապաշրջափակվի, պատճառներ չեն լինի բեռներ փոխադրել արևելյան ուղղությամբ։  Սևծովյան երթուղու համեստ թողունակությունը լիովին փոխհատուցվում է անվտանգությամբ ու քաղաքական ռիսկերի բացակայությամբ։  Կասպյան երթուղին այդ առումով մրցունակ չէ։ Նույնիսկ եթե մի կողմ թողնենք քաղաքական հանգամանքները (իսկ դրանք, համաձայնեք, առաջնահերթ են), ակնհայտ է, որ Ալիևի տարբերակն ավելի երկար ու թանկ է։ 

Երևանից Ռուսաստանի սահմաններ հասնելու  համար գնացքը պետք է հաղթահարի ճանապարհը Երասխի միջով, Նախիջևանի, Մեղրիի, Ալի–Բայրամլիի, այնուհետև Ապշերոնի միջով դեպի Դաղստանի կողմ։ Խորհրդային տարիներին բեռնափոխադրող շարժակազմն այդ երթուղով երեք օրում էր տեղ հասնում։  Նոր պայմաններում ճանապարհորդությունը կարող է երկարել մեկ շաբաթով։ Չէ՞ որ ճանապարհին միանգամից 4 մաքսային խոչընդոտ կա.  Երասխ–Սադարակ, Օրդուբադ–Ագարակ, Նռնաձոր–Աղբենդ, Յալամա–Սամուր։

Ի՞նչ պետք է հաշվի առնել տրանսպորտային կապերի ապաշրջափակման ընթացքում. ՄԻՊ-ի դիտարկումները

Հաշվի առնելով վերոնշյալը, կարելի է գալ այն եզրակացության, որ նոր երկաթուղու հիմնարկեքի հարցում Իլհամ Ալիևը փոքր–ինչ շտապել է։ Հորադիզ–Աղբենդ ճանապարհի շինարարությունն արագացնելով` Ադրբեջանի նախագահն իհարկե ձգտում էր անուղղակի ճնշում գործադրել ՌԴ–ի, Ադրբեջանի և Հայաստանի փոխվարչապետների բանակցությունների ընթացքի վրա, որոնք հունվարի 11-ին ստեղծված աշխատանքային խմբի  շրջանակում շարունակում են քննարկել  տարածաշրջանում տրանսպորտային կոմունիկացիաների վերականգնման հեռանկարները։ Այդպիսով` Բաքուն փորձում է ցույց տալ, որ ոչ մի վայրկյան չի կասկածում այդ խորհրդակցությունների ելքի վրա։ Միևնույն ժամանակ, Հայաստանը դեռ «այո» չի ասել։ Կհամոզե՞ն արդյոք Ալիևի ազդակները Մհեր Գրիգորյանին և Ալեքսեյ Օվերչուկին։

742
թեգերը:
Հայաստան, Թուրքիա, Ռուսաստան, Իլհամ Ալիև, Նախիջևան, ապաշրջափակում
Ըստ թեմայի
Ինչ գին ենք վճարելու Ադրբեջանը Թուրքիային կապող Նախիջևանի միջանցքի դիմաց
Հայաստանը պատրաստ է ապահովել կապը Ադրբեջանի և Նախիջևանի միջև. վարչապետի խոսնակ
Իրանի արտգործնախարարը Նախիջևանում է. տարանցման խնդիրներ են քննարկվելու
Դոնալդ Թրամփի կողմնակիցները Կոնգրեսի շենքի մոտ. 7 դեկտեմբերի, 2021

Ովքե՞ր և ինչո՞ւ էին սպասում Թրամփի վերադարձին մարտի 4-ին

85
(Թարմացված է 21:41 05.03.2021)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Ամերիկացիները լավ պրծան։ Ինչո՞ւ։ Որովհետև այդ երկրի իրավապահ մարմինները տեղեկություններ ունեին, որ մարտի 4-ին ծայրահեղականները կրկին հարձակվելու էին Կապիտոլիումի, այսինքն՝ իրենց պառլամենտի շենքի վրա։

Դոնալդ Թրամփը, որի վերադարձին սպասում էին մարտի 4-ին, այդպես էլ չվերադարձավ

Կոնգրեսի ստորին պալատի անդամները նույնիսկ որոշեցին անվտանգության նկատառումներով չեղյալ հայտարարել հինգշաբթի օրվա իրենց նիստը։ Ինչպես հայերն են ասում՝ շառից հեռու։ Բայց սենատորներն այնուամենայնիվ տղամարդ գտնվեցին և նիստ արեցին, չնայած լրիվ իրավունք ունեին ձեռնպահ մնալու, հիշելով հունվարի 6-ի դեպքերը, երբ Կապիտոլիումի վրա հարձակում ձեռնարկվեց։ Երևի հիշում եք՝ այն ժամանակ զոհվեց 5 մարդ, դեմոկրատները պնդեցին, թե հենց նոյեմբերյան ընտրություններում պարտված Դոնալդ Թրամփն է սադրել մարդկանց և դրդել նրանց հարձակվել խորհրդարանի վրա։ Կոնգրեսում իմպիչմենտ նախաձեռնվեց, այն էլ աննախադեպ իմպիչմենտ, որովհետև մինչ այդ Ամերիկայի որևէ նախագահի նկատմամբ երկրորդ անգամ պաշտոնազրկելու գործընթաց չէր նախաձեռնվել, բայց Սենատը արդարացրեց Դոնալդ Թրամփին։

​Կարող եմ ենթադրել, որ հիմա ձեզ մոտ հաստատ բնական հարց է ծագել՝ բայց ինչու էր Կոնգրեսի վրա երկրորդ հարձակումը սպասվում հենց մարտի 4-ին։ Ուղղակի մինչև 1933 թվականը Ամերիկայի բոլոր նախագահների պաշտոնադրման արարողությունը միշտ տեղի էր ունենում նույն օրը՝ մարտի 4-ին։ Բայց մոտ 90 տարի առաջ ընդունվեց ԱՄՆ-ի Սահմանադրության 20-րդ ուղղումը, որով այդ արարողության ամսաթիվը փոխվեց, և այժմ, ինչպես գիտեք, ամերիկացի նախագահները երդում են տալիս հունվարին։ Բայց կա Ամերիկայում առնվազն մի շատ տարօրինակ կազմակերպություն, որը շատ է նման աղանդի, և դրա հետևորդները չգիտես ինչու, հավատում են, թե Թրամփը կարող էր «օրինական հիմքերով» վերադառնալ Սպիտակ տուն հենց մարտի 4-ին ու կդառնար Ամերիկայի 19-րդ նախագահը Ուլիս Գրանտից հետո, որը պաշտոնավարել է 1869-ից մինչև 1877 թվականը։

Ուզում ես զարգանալ՝ գնահատիր անցյալդ

Ինչո՞ւ են «Քենոն» կոչվող կազմակերպության կամ աղանդի անդամները Ամերիկայի պատմությունից դուրս թողնում մի հսկա հատված և համարում, որ 1871 թվականից հետո ընդունված բոլոր օրենքները որևէ իրավական ուժ չունեն։ Ուղղակի այդ թվականին Ամերիկայի իշխանությունները կազմավորեցին, այսպես կոչված, Կոլումբիայի շրջանը, որտեղ, ինչպես հայտնի է, գտնվում է ԱՄՆ-ի մայրաքաղաք Վաշինգտոնը։ «Քենոնի» անդամները համոզված են, որ նման իրավասություն կառավարությունը չուներ այն պարզ պատճառով, որ երկիրը կազմված է նահանգներից, հենց այդպես էլ կոչվում է Միացյալ նահանգներ, այլ ոչ թե նահանգներ և շրջան։ 

​Ավելին, ծայրահեղականները համոզված են, որ չպիտի լինեն դաշնային, այսինքն բոլոր բնակիչների համար պարտադիր օրենքներ, քաղաքացին չպետք է հարկեր մուծի՝ սա, իհարկե, որոշ հայաստանցիների սրտով է, և վերջապես ազգային տարադրամ՝ դոլար, չպիտի գոյություն ունենա, քանզի այդ դոլարը սահմանափակում է մարդկանց անձնական իրավունքները։ Այ սա հազիվ թե դուր գա հայաստանցիներին, որոնք թե դոլարով փող են ստանում արտերկրից, թե իրենց կուտակումներն են առաջվա պես դոլարով պահում, չնայած մեր հարազատ դրամը, կարծես թե, վաղուց է ապացուցել իր կենսունակությունը։

Չգիտեմ՝ արդյո՞ք Վաշինգտոնում իրավապահները ժողովրդից անթաքույց պաշտպանում էին իրենց հարազատ պատգամավորներին լուսաձայնային սարքերով, ինչպես մեր Ազգային ժողովի բակում՝ Բաղրամյան պողոտայում ընդդիմության վերջին հանրահավաքի ժամանակ, բայց փաստն այն է, որ Կապիտոլիումի վրա հունվարյան հարձակումից հետո, ինչպես տեղեկացնում է ԲիԲիՍի-ն, աշխատանքից ազատվել է ամերիկյան պառլամենտի պահպանության գլխավոր պատասխանատուն։

​Եվ վերջում այն մասին, թե արդյոք ոմանք իրոք ցանկանում էին, որ Թրամփը հետ գա և կարգ ու կանոն հաստատի Ամերիկայում, և ինչու չստացվեց։ Այն, որ ուզում էին՝ նույնիսկ Ամերիկայի Հետաքննությունների դաշնային բյուրոն և Ներքին անվտանգության նախարարությունն են հաստատում։ Նրանց տվյալներով, դեռ այս տարվա փետրվարին ծայրահեղականները Կապիտոլիումի վրա հարձակվելու ծրագրեր էին կազմում և մտադիր էին 4 հազար ամերիկացի հավաքել մարտի 4-ին Կոնգրեսի շենքի մոտ։

Դժվար է ասել, թե ինչը խանգարեց՝ միգուցե լավ չէին մշակել ծրագրերը, միգուցե Դոնալդ Թրամփը, այնուամենայնիվ, այդքան մեծ հեղինակություն չի վայելում։ Սակայն վարկածներից մեկն էլ սա է՝ մարդիկ չուզեցին դիպուկահարների զոհ դառնալ։ Իհարկե, եթե այդ դիպուկահարները կային։

85
թեգերը:
իմպիչմենտ, Դոնալդ Թրամփ, ԱՄՆ
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
«Հանրահավաքային թվաբանության» խնդիրը Հայաստանում, կամ նման վեճեր լինում են նաև ԱՄՆ–ում
Ֆուտբոլային վրեժ, կամ կո՞ղմ եք, որ կինը բաժանվելիս կլորիկ գումար ստանա
Ատելի և սիրելի դիմակը, որը մեկին հոգեկան հանգստություն է բերում, մյուսին՝ անհանգստություն
Օնիկ Գասպարյան, Նիկոլ Փաշինյան. արխիվային լուսանկար

Փաշինյան vs Գլխավոր շտաբ, կամ ինչ է պակասում ընդդիմությանը հաջողության հասնելու համար

381
(Թարմացված է 11:48 05.03.2021)
Զինվորականները սպասում են Սահմանադրական դատարանի որոշմանը, ընդդիմությունն էլ իր հերթին հույս ունի իր օգտին ծառայեցնել գործադիր իշխանության և գեներալիտետի հակամարտության ալիքը։

ԵՐԵՎԱՆ, 4 մարտի — Sputnik. Գլխավոր շտաբի շուրջ իրավիճակը շարունակում է անորոշ մնալ։ Դժվար է կանխատեսել, թե ինչով կավարտվի կառավարության և ռազմական վերնախավի միջև փետրվարի 25-ին սկսված առճակատումը։ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը չի ցանկանում հրաժարվել Գլխավոր շտաբի պետ Օնիկ Գասպարյանին պաշտոնանկ անելու գաղափարից, վերջինս էլ իր հերթին սպասում է Սահմանադրական դատարանի որոշմանը։

ՍԴ-ն պետք է քննի «Զինվորական ծառայության և զինծառայողի կարգավիճակի մասին» օրենքը, հենց այդ օրենքն է հնարավորություն տալիս վարչապետին «ազատվել» Գասպարյանից։ Եվ եթե ՍԴ-ն հակասահմանադրական ճանաչի այդ նորմատիվային ակտը, ապա Գասպարյանին պաշտոնանկ անելու մասին նախագահին ուղղված միջնորդությունը անվավեր կճանաչվի։

Իսկ մինչ այդ, ըստ օրենքի, Գասպարյանը մինչև մարտի 8-ը շարունակում է կատարել իր պարտականությունները որպես Գլխավոր շտաբի պետ։

Խորհրդարանի դիմաց վրանային ճամբար խփած և անժամկետ բողոքի ակցիաների անցած ընդդիմությունը հույս ունի, որ Փաշինյանի ու գեներալիտետի դիմակայության ալիքի վրա կկարողանա վճռական հարված հասցնել իշխանությանը: Փորձագետները թերահավատորեն են վերաբերվում ինչպես գեներալների, այնպես էլ Հայրենիքի փրկության շարժման հնարավորություններին։

Կովկասի ինստիտուտի փորձագետ Հրանտ Միքայելյանի խոսքով՝ եթե կառավարության ու Փաշինյանի նպատակները հասկանալի են՝ իշխանության պահպանում և ուժայինների նկատմամբ վերահսկողություն, ապա նույնն ասել չի կարելի ընդդիմության մասին:

«Հայրենիքի փրկության շարժման գլոբալ խնդիրը հասկանալի է՝ իշխանափոխություն և անցումային կառավարության ձևավորում։ Բայց ընդդիմության առանձին ուժերի մարտավարությունն ու ռազմավարությունն այնքան էլ պարզ չեն։ Նրանք հրապարակավ այդ նպատակների մասին չեն խոսում, և դրանից կասկածներ են ծնվում, որ նպատակներ պարզապես չկան», — Sputnik Արմենիային տված հարցազրույցում ասաց Միքայելյանը։

Մեր զրուցակիցն ասում է նաև, որ հստակ օրակարգի բացակայությունը բարդացնում է որևէ միջնաժամկետ կանխատեսում անելը։  

Ինչ վերաբերում է գեներալներին, ապա, փորձագետի կարծիքով, զինվորականները տեսականորեն կարող են դժգոհության խոսքերից անցնել պրակտիկ գործողությունների, ինչպես այսօր մամուլի ասուլիսի ժամանակ փաստացի կոչ արեց ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը, որը պաշտպանում է ընդդիմադիրներին: Վերջինս, մասնավորապես, հայտարարեց, որ գեներալներն իրենց չափազանց զուսպ են պահում։

Սակայն Միքայելյանի կարծիքով` գեներալների «ավելի ակտիվ վարվելու» հնարավորություններն այնքան էլ մեծ չեն, որքան թվում է շատերին։

Ովքեր են ԳՇ պետի հավանական թեկնածուները. ընտրությունն այնքան էլ հեշտ չէ. «Փաստ»

«Առանցքային հարցն այն է, թե ինչ պետք է անի բանակը կառավարության տապալումից հետո, և արդյո՞ք բանակը հետագա իրավիճակի տեսլականն ունի։ Այս պահին կարելի է պնդել, որ նման տեսլական չկա։ Բանակն իր անհամաձայնությունն է հայտնել տեղի ունեցող գործընթացներին՝ սահմանափակվելով բանավոր հայտարարությամբ։ Հասկանալի չէ՝ արդյոք այլընտրանքային նա ծրագիր ունի», — ավելացրեց Միքայելյանը։

Ի տարբերություն գեներալների և նրանց սատարող ընդդիմության՝ վարչապետը շատ ավելի արդյունավետ է օգտագործում իր ներքաղաքական գործիքները, նա ավելի մոտիվացված է։

Քաղտեխնոլոգ Արմեն Բադալյանի կարծիքով ևս ընդդիմության շարքերում ոչ այնքան հուսադրող իրավիճակ է։ Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում փորձագետը նշեց, որ Հայրենիքի փրկության շարժումը որևէ արդյունավետ միջոց չի ձեռնարկում՝ սահմանափակվելով միայն Բաղրամյան պողոտայում տեղի ունեցող հանրահավաքներով։ Եվ նույնիսկ վարչապետի միասնական թեկնածու Վազգեն Մանուկյանի դեմ հարուցված քրեական գործը, որը Բադալյանը քաղաքական է համարում, ընդդիմությանը զսպելու առումով հազիվ թե իմաստ ուներ։

«Իշխանությունները կարիք չունեն ինչ-որ կերպ զսպել ընդդիմությանը` դրա առաջնորդ Վազգեն Մանուկյանի դեմ քրեական գործ հարուցելով. ընդդիմությունն ինքն իրեն այնքան լավ է զսպում, որ իշխանության զսպելու անհրաժեշտություն բոլորովին չի զգացվում», – ասաց Բադալյանը:

Նրա խոսքով՝ վարչապետը մինչև վերջ փորձելու է պահել իշխանությունը։ Ավելին, եթե Փաշինյանին հաջողվի համաձայնության գալ ընդդիմադիր խմբակցությունների ՝ «Բարգավաճ Հայաստանի» և «Լուսավոր Հայաստանի» հետ արտահերթ ընտրությունների վերաբերյալ, չի բացառվում, որ քաղաքական իրավիճակի կայունացումից հետո ընտրությունների թեման կրկին հետաձգվի։

Նախագահը ՍԴ չուղարկեց ԳՇ պետին ազատելու փաստաթուղթը, բայց դեռ կարող է միջամտել

«Վարչապետը մի անգամ արդեն խոսել է արտահերթ ընտրությունների մասին, հետո, ինչպես պարզվեց, դրանց կարիքը չկա։ Հիմա էլ երաշխիքներ չկան, որ կառավարության ղեկավարը, երկու խմբակցությունների հետ հուշագիր ստորագրելով, հետագայում չի մտափոխվի։ Ընտրությունները հետաձգելու պատրվակներ միշտ էլ կգտնվեն, պետք է օրենք ընդունել կուսակցությունների մասին, ապա Վենետիկի հանձնաժողովը պետք է հավանություն տա Ընտրական օրենսգրքի անխուսափելի փոփոխություններին», — ասում է մեր զրուցակիցը։

Հիշեցնենք՝ մարտի 1-ին Փաշինյանն իր հանրահավաքում հայտարարել էր, որ պատրաստ է քննարկել արտահերթ ընտրությունների տարբերակը, սակայն ԶՈւ գլխավոր շտաբի պետը պետք է հեռանա։ «Լուսավոր Հայաստանի» առաջնորդ Էդմոն Մարուքյանն առաջարկեց Օնիկ Գասպարյանին հանգիստ թողնել և ընդդիմության հետ արտահերթ ընտրությունների վերաբերյալ հուշագիր ստորագրել։ Փաշինյանն այդ առաջարկը մասամբ ընդունեց։

381
թեգերը:
Ընտրություններ, Իշխանություն, ընդդիմություն, Վազգեն Մանուկյան, Նիկոլ Փաշինյան, Հայրենիքի փրկության շարժում, Բանակ, Օնիկ Գասպարյան, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Փողոցի ընդդիմությունը «պադստավկա» արեց ԳՇ-ին ու օգնեց Փաշինյանին․ Մարուքյան
Ավտոբուսներ եղել են, վարչական ռեսուրս` ոչ. Սիմոնյանը`մարդկանց հանրահավաքի բերելու մասին
Ոնց որ անեծք կա. Մարուքյանը կողմ է կիսանախագահականին, դեմ` հանրաքվեին

«Ի սրտե». Ավետ Բարսեղյանը Ռիտա Սարգսյանի հիշատակին նվիրված երգ է գրել. տեսանյութ

0
(Թարմացված է 12:12 06.03.2021)
Մի քանի ամիս է, ինչ Ռիտա Սարգսյանը հեռացել է կյանքից։ Հայաստանյան երգիչները նրան նվիրված երգ են կատարում։

ՀՀ երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանի կնոջ` Ռիտա Սարգսյանի հիշատակին նվիրված երգ է գրվել, որը թողարկվել է այսօր` նրա ծննդյան օրը։ Ռիտա Սարգսյանն այսօր կդառնար 59 տարեկան։ «Ի սրտե» խորագրով երգի բառերի հեղինակն Ավետ Բարսեղյանն է, իսկ երաժշտությունը Կարեն–Սևակինն է (Կարեն Համբարձումյանն ու Սևակ Մելքոնյանը)։

Երգը կատարում են Ռազմիկ Ամյանը, Նունե Եսայանը, Սարո Թովմասանն ու Շուշան Պետրոսյանը։

Հիշեցնենք, որ Ռիտա Սարգսյանը կյանքից հեռացավ նախորդ տարվա նոյեմբերի 20-ին` կորոնավիրուսի հետևանքով։ Ավելի վաղ հայտնի էր դարձել, որ Ռիտա Սարգսյանը կորոնավիրուսով է վարակվել և գտնվում է «Նաիրի» բժշկական կենտրոնի վերակենդանացման բաժանմունքում:

Sputnik Արմենիայի տեղեկություններով` Ռիտա Սարգսյանին տեղափոխել էին Գերմանիայի բժշկական կենտրոններից մեկը, սակայն նրա կյանքը փրկել չհաջողվեց։

Ռիտա Սարգսյանը ժամանակին բարեգործական մի շարք ծրագրեր էր իրականացնում։ Մասնավորապես, նա 2009 թ. հիմնադրված «Նվիրիր կյանք» հայկական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի պատվավոր նախագահն էր։ Հիմնադրամն աջակցում էր արյան քաղցկեղով հիվանդ երեխաների բուժմանը։

Ռիտա Սարգսյանին ծանր վիճակում տեղափոխել են արտերկիր

0
թեգերը:
տեսանյութ, Շուշան Պետրոսյան, Ավետ Բարսեղյան, երգ, Ռիտա Սարգսյան
Ըստ թեմայի
«Ռիտա Սարգսյանը մեծ սեր ու հարգանք էր վայելում հարազատ Արցախում». Արայիկ Հարությունյան
Սերժ Սարգսյանի կինը մահացել է
Սերժ Սարգսյանի գրասենյակը հայտարարություն է արել Ռիտա Սարգսյանի առողջական վիճակի մասին