Մարիամն աշխատանքի պահին

Մարիամն աշխարհին չի լսում, բայց հավատում է՝ աշխարհը մի օր իր մասին լսելու է

1931
(Թարմացված է 15:35 12.02.2021)
Պատերազմի հետևանքով տունն ու ամբողջ ունեցվածքը կորցրած հադրութցի ընտանիքը փորձում է ամեն ինչ զրոյից սկսել։ Հիմա 5-հոգանոց ընտանիքի միակ աշխատողը երկրորդ խմբի հաշմանդամություն ունեցող 20-ամյա Մարիամն է։

Չորս ամիս առաջ, եթե Մարիամին հարցնեիք՝ ո՞րն է քո ամենամեծ երազանքը, առանց մտածելու կասեր՝ մոդել դառնալ, ամսագրերի շապիկներին լինել։ Այսօր արդեն 20-ամյա աղջկա ամենամեծ երազանքը տուն ունենալն է, ապրուստը սեփական քրտինքով վաստակելը։ Պատերազմը խլեց Հադրութի իրենց 2 տունը, ամբողջ ունեցվածքն ու թողեց միայն հիշողություններ։

Семья из Гадрута (6 февраля 2021). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Մարիամը ծնողների ու եղբոր հետ

Հիմա երկրորդ խմբի հաշմանդամություն ունեցող Մարիամը ծնողների, կրտսեր քույրիկի ու եղբոր հետ ապրում է Առինջ գյուղում վարձակալած փոքրիկ տանը։ Երևի հազիվ մի 8-10 քառակուսի մետր մակերեսով հյուրասենյակը միևնույն ժամանակ ննջասենյակ է ու Մարիամի համար կարի արհեստանոց։ Տունը փոքր է, բայց դժոխքի միջով անցած ընտանիքի սիրտը՝ մեծ։

Մարիամը րոպեների ընթացքում ընկերանում է ժեստերին լեզվին տիրապետող մեր լուսանկարչի հետ, նստում կարի մեքենայի առջև ու գործի անցնում։ Լուսանկարվել սիրում է, առավել ևս, երբ ֆոտոխցիկի հետևում կանգնած տղան իրեն հասկանում է։ Օգտվելով առիթից՝ ես էլ առանձնանում եմ մայրիկի՝ Էռնայի հետ մի 2 ոտնաչափ տարածք զբաղեցնող խոհանոցում։

Նախքան պատերազմը

Сувениры, изготовленные Мариам (6 февраля 2021). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Մարիամի պատրաստած հուշանվերները

Ապրել են համեստ կյանքով, սեփական քրտինքով ստեղծել ամեն ինչ, հետո մի օրում կորցրել ամեն ինչ։ Սա այս ընտանիքի կյանքի համառոտ պատմությունն է, որը նման է հազարավոր մյուս փախստական դարձած արցախցիների պատմությանը։ Էռնան զինվորական է եղել, ծառայում էր Պաշտպանության բանակում։ Հայրը՝ Արմոն, դերձակ է, Հադրութում փոքրիկ կրպակ ուներ, կարում էր կանացի, տղամարդու ցանկացած հագուստ։ Վարկով ու ապառիկով ձեռք էին բերել տուն, կահույք, անհրաժեշտ տեխնիկա և այլն։ Էռնան շեշտում է՝ երբեք չի նեղվել վարկի ու ապառիկի համար․ աշխատել են, ստեղծել։ Իսկ հիմա պարտքով վերցրած կահույքը թշնամու ձեռքում է, բայց պարտքը՝ իր անվան դիմաց գրված, վաղվա օրն էլ՝ մշուշոտ։ 5 հոգանոց ընտանիքի միակ աշխատողն այսօր Մարիամն է։

Մարիամը

Մարիամը կորցրել է լսողության 88 տոկոսը, երբ դեռ նորածին էր։ 8 ամսականում սխալ դեղամիջոցի ներարկումը զրկեց փոքրիկին աշխարհի ձայները լսելու կարողությունից։ Մայրը պատմում է՝ երբ նա դեռ չէր տիրապետում ժեստերի լեզվին, չէր կարողանում հասկանալ դիմացինին ու իր ասելիքն էլ նրան հասցնել՝ ագրեսիվ էր։ Օրերից մի օր էլ հենց ինքը՝ Մարիամը, ծնողներին առաջարկեց իրեն ուղարկել Երևան՝ Լսողության խանգարումներ ունեցող երեխաների հատուկ կրթահամալիրում սովորելու։

«Սկզբում նեղսրտեցի, ասացի՝ ախր կկարոտեմ քեզ, Մարիամ ջան, ինչքան էլ հաճախ քեզ տեսակցության գանք, բայց Հադրութը հեռու է։ Ինքն էլ ասաց՝ ոչինչ, կարևորը խելացի կլինեմ»,- հիշում է Էռնան։

Полотенца, сшитые Мариам, на ее рабочем столе (6 февраля 2021). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Խոհանոցային սրբիչներ

Նորքի հատուկ գիշերօթիկ դպրոցն իսկապես փոխեց Մարիամին, նրան ավելի ինքնավստահ ու ինքնուրույն դարձրեց։ Երբ ծնողները տանը չէին, Մարիամը հոգ էր տանում փոքրերի մասին, կերակուր եփում, տան գործերն անում։ Հաճախում էր տարբեր խմբակներ, սովորում գոբելենագործություն, ասեղնագործություն, կարուձև, նաև՝ պար։ Երաժշտությունը միայն լսելու համար չէ․ այն զգալ է պետք, իսկ դա Մարիամի մոտ շատ լավ է ստացվում։

Պատերազմը

ՊԲ ենթասպա Էռնա Միրզախանյանը ծառայության մեջ էր, ամուսինը՝ Արմո Մոսիյանը, առաջնագծում՝ կամավորականների շարքերում։ Հադրութում մնալն անհնար էր․ երեխաներին սկզբում տեղափոխեցին Ստեփանակերտ, իսկ օրեր անց, տեսնելով, որ իրավիճակն ավելի է սրվում, որոշեցին Հայաստան ուղարկել՝ Արմոյի ազգականների մոտ։ Ազգականները հրաժարվեցին հյուրընկալել երեխաներին՝ պատճառաբանելով, թե կորոնավիրուսով հիվանդ են։

Мать семейства Эрна Мирзаханян (6 февраля 2021). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Էռնա Միրզախանյանը

Անօթևան մնացած երեխաներին հյուրընկալեցին անծանոթ մարդիկ Կոտայքի մարզի Ֆանտան գյուղում․ հյուրընկալները բարի մարդիկ էին, բայց սոցիալապես՝ անապահով, մնալու հնարավորություններ չկային, տունը՝ փոքր, ցուրտ, բնակիչները՝ շատ։

Պատերազմի ավարտից մի քանի օր առաջ Էռնան ստիպված էր աշխատանքից ազատման դիմում գրել ու գալ Հայաստան՝ երեխաների մոտ։ Նրանք տեղափոխվում են Նոր Երզնկա գյուղ ու կրկին՝ մորն ու երեք երեխաներին շուրջ 2 ամսով հյուրընկալում են անծանոթ մարդիկ։ Այս ընտանիքի մասին խոսելիս Էռնայի աչքերը փայլում են ու արցունքով լցվում։

Мариам за работой по пошиву полотенец (6 февраля 2021). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Մարիամն աշխատանքի պահին

«Աղուն տատին, ձյաձ Կամոն, նենց են մեզ ընդունել, ոնց որ հարազատ աղջկա, հարազատ թոռների․․․ Ինչ տեսնում եք էստեղ, Աղուն տատին է տվել՝ ափսե, պատառաքաղ, սնունդ, իրենց տանն ինչ կա, բաժին է հանել, ինձ օժիտ է տվել»,- խոհանոցի համեստ կահկարասին ցույց տալով՝ պատմում է Էռնան։  

Պատերազմի ավարտից հետո ընտանիքով մի քանի օրով գնացին Արցախ՝ փորձելով հասկանալ, թե ինչ հնարավորություններ կան այնտեղ մնալու։ Ստեփանակերտ տանող ճանապարհը սարսափեցրել է հատկապես Մարիամին․ երբեք թշնամուն այդքան մոտ չէր տեսել, երբեք չէր պատկերացրել, որ իր հայրենի հողում թշնամու դրոշը կծածանվի․․․ Մի կողմից վախը, մյուս կողմից էլ՝ մնալու ահնարինությունը ստիպեցին ընտանիքին հետ գալ Հայաստան՝ հույսով, որ ժամանակավոր են դա անում, ու մի հրաշքով Հադրութն էլի հայկական կդառնա։

Հիմա ապրում են Առինջ գյուղում վարձակալած տանը։ Ասում են՝ տանտերը բարի մարդ է, անգամ սկսել է նկուղային հատվածը կարգի բերել, որ Մարիամն այնտեղ իր փոքրիկ արհեստանոցը հիմնի, որովհետև տանը նեղվածք է․․․

Իսկապես զրոյից

Ամեն ինչ կորցրած ընտանիքի համար կյանքն այստեղ մեծ դժվարություններով է սկսվել։ Դեռ Նոր Երզնկայում Մարիամը հուշանվերներ էր պատրաստում, վաճառում Facebook-ի իր էջի միջոցով։ Վիճակն այնքան էր ծանրացել, որ Մարիամն անգամ Facebook-ի իր էջում հայտարարություն գրեց՝ դիմելով բարեգործներին օգնության խնդրանքով։

Полученные Мариам сертификаты и дипломы (6 февраля 2021). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Մարիամի ձեռքբերումները

Ընտանիքին այցելության եկած մի աղջիկ փոքրիկ գումար նվիրեց Մարիամին։ Նա էլ որոշեց գումարն իբրև ներդրում օգտագործել. Գործվածք գնեցին, ու Մարիամը սկսեց խոհանոցային սրբիչներ կարել ու վաճառել 500 դրամով։ Վաճառքից գոյացած գումարը Մարիամը կրկին ներդնում է հումք գնելու համար։ Հայրը ձևում է, ինքը կարում․ եթե պետք է՝ անգամ մինչև ուշ գիշեր կարի մեքենայի մոտից վեր չի կենում։ Ասում է՝ մեկ ձեռագիր պետք է լինի։ Արդեն մի քանի հարյուր սրբիչ վաճառել է, նաև՝ անկողնային պարագաների պատվեր ստացել։ Թիվը մեծ չէ, բայց աղջիկը ոգևորված է։ Բացի այդ Մարիամի մասին իմանալով՝ «Ատեքս» նորաձևության տան տնօրենը հրավիրել է իրենց կենտրոն՝ սովորելու։ Այնպես որ, Մարիամը հագեցած առօրյայով է ապրում՝ սովորում է, նոր հմտություններ ձեռքբերում, տուն մտնելուն պես կարի մեքենայի առջև նստում։

Երազանքներ

Էռնան շատ է ցանկանում, որ Մարիամը լսողության լավ սարք ունենա։ Այն, ինչ ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարությունն է տրամադրում, չի օգտագործվում, որովհետև, ինչպես Մարիամն է բացատրում, խշշում է, աղմուկը շատ է։ Սարքով ավելի վատ է, քան առանց դրա։ Լսողության լավ սարքերը բավականին թանկ արժեն։

Семья из Гадрута (6 февраля 2021). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants
Մարիամը ծնողների ու եղբոր հետ

Այս պահին առանց այն էլ սոցիալական շատ խնդիրներ ունեցող ընտանիքի համար սա երազանք է։ Էռնան առաջարկում է Մարիամին իր վաճառած սպիտակեղենից գոյացած գումարը հավաքել իր համար լավ սարք գնելու համար։ Բայց Մարիամը հիմա այլ նպատակ ունի․ մեծացնել արտադրությունը։ Դրա համար առաջին հերթին հույս ունի, որ պատվիրատուների թիվը կավելանա։ Դա հնարավորություն կտա ավելացնելու տեսականին և ամեն գնումը նոր ներդրում դարձնել։

Բոլոր փորձություններն ու ապրած դառնությունն այս ընտանիքին չեն կոտրել։ Պատրաստ են սկսել զրոյից, միայն թե աշխատելու, օրվա ապրուստը վաստակելու, օրերից մի օր էլ՝ սեփական տունն ունենալու հնարավորություն լինի։

ՀԳ.-  Ի դեպ, Մարիամի մայրիկի հեռախոսահամարն է 055182566, նրանց համար, ովքեր կցանկանան պատվերներ տալ կամ պարզապես աջակցել հադրութցի մեր հայրենակիցներին։

1931
թեգերը:
Հայաստան, Փախստական, Հադրութ, Արցախյան պատերազմ
Ըստ թեմայի
Ինչպես դասի հանձնարարությունը դարձավ բիզնես, կամ Չինարիի աշակերտների խելահեղ մտքերը
Տաք ոտքերով, սառը գլխով․ ինչպես մայրական օրհնանքները գուլպայի միջոցով սահման հասան
«Ռումբն ընկավ, թևերս հետ թռան...». Վարոյի տեսած իրական պատերազմն ու թևավոր երջանկությունը
Թիկնապահ

Մահափորձը ձախողված է, կամ ինչպես են թիկնապահները պաշտպանում առաջին դեմքերին

673
(Թարմացված է 22:55 28.02.2021)
Մարդը կարող է և՛ շատ ընկերներ ունենալ, և՛ շատ թշնամիներ, իսկ երկրի առաջնորդները նաև թիկնապահներ ունեն, որոնք ստվերի պես քայլում են նրանց հետևից ու պատրաստ են սեփական կյանքի գնով պաշտպանել առաջնորդներին։ Sputnik Արմենիայի սյունակագիրը մտորում է այս թեմայի շուրջ։

Օրերս ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը կառավարական մի շենքից մյուսը գնաց գրեթե հարյուրավոր ոստիկանների ուղեկցությամբ, բայց անմիջապես վարչապետի կողքին միայն նրա թիկնապահներն էին` առաջին դեմքի անվտանգության թիվ մեկ պատասխանատուները։

Премьер-министр Никол Пашинян заходит в здание Правительства (23 февраля 2021). Еревaн
© Sputnik / Aram Nersesyan
Նիկոլ Փաշինյան

Հիշեմ նրանց, ովքեր եղել են Հայաստանի առաջին դեմքերի անձնական թիկնապահները։ Իվան Հարությունով`պատասխանատու էր ԿԿ առաջին քարտուղար Սուրեն Թովմասյանին անվտանգության համար։ Թովմասյանը հեռացավ, հեռացավ նաև Հարությունովը, եկավ Քոչինյանն իր անվտանգության աշխատակցով։ Անունը Սաշիկ էր (ազգանունը չեմ հիշում), նա էլ հեռացավ Քոչինյանի հետ` տեղը զիջելով Ալիկ Մերանգուլյանին, որը մինչև վերջ աշխատեց Հայաստանի ԿԿ առաջին քարտուղար Կարեն Դեմիրճյանի հետ։ Առանց անձնական թիկնապահի չմնաց նաև Սուրեն Հարությունյանը` Խորհրդային Հայաստանի առաջին դեմքերից վերջինը։

Այդ ողջ ընթացքում Հայաստանում որևէ մահափորձ տեղի չունեցավ։ ՊԱԿ–ի 9-րդ վարչության թիկնապահներն իրենց գործին լավ էին տիրապետում` ի տարբերություն նրանց, ում հանձնարարված էր ապահովել Լևոն Տեր–Պետրոսյանի անվտանգությունը։

Գերագույն խորհրդի դահլիճ։ Լրագրողները մոտենում են Լևոն Տեր–Պետրոսյանին, թիկնապահները նայում են առաջին նախագահին` իրենց անվտանգության տակ գտնվողին, ոչ թե այնտեղ, որտեղ պետք է, այսինքն` շուրջը։ Նայում են սիրով ու հավատարմությամբ` մոռանալով, որ Տեր–Պետրոսյանին հարցախեղդ անող լրագրողների կողքին կարող է նաև ահաբեկիչ լինել։ Ամեն ինչ, իհարկե, բարեհաջող ավարտ է ունենում, բայց Տեր–Պետրոսյանի թիկնազորին որոշ ժամանակ անց փոխում են` բացատրելով, թե ուր է պետք նայել։

Հայաստանի չզինված ուժեր, կամ արժե՞ արդյոք զենք բաժանել սահմանամերձ գյուղերի բնակիչներին

– Հին ժամանակներից մինչ օրս թիկնապահներն իրենց պահպանության տակ գտնվող դեմքերի պաշտպանության համար առանձնահատուկ մեթոդներն են կիրառում` առաջնորդվելով տարբեր պատճառներով։ Սակայն բոլոր ժամանակներում էլ թիկնապահ են դառնում նրանք, ովքեր հիանալի տիրապետում են ուրիշի կյանքը պաշտպանելու հնարքներին։ Դա մարդկանց հատուկ աշխարհ է,– բացատրում էր ինձ ընկերս` Դ.Պ.–ն, որն ապահովել է Ռուսաստանի գլխավոր ղեկավարներից մեկի անվտանգությունը։

Այստեղ պետք է մոռանալ այսօրվա իրողությունն ու հայացք գցել վաղվա ուղղությամբ` ասելու համար, որ պրոֆեսիոնալ թիկնապահ կարող են լինել ոչ միայն տղամարդիկ, այլև կանայք, որոնք ինչպես ընդունված է համարել, ավելի նվիրված են իրենց ղեկավարներին։

Կոտ դ'Իվուարի նախագահ Լորան Գբագբոն անձնական թիկնապահների ջոկատը համալրել էր 300 կանանցով, Աֆրիկայում և Մերձավոր Արևելքում կին թիկնապահների ծառայություններից օգտվում էին բազմաթիվ պետական գործիչներ։ Այդուհանդերձ, Հայաստանում պաշտպանության տակ գտնվող այրերի կողքին ատրճանակով կին թիկնապահներ մենք դեռ չենք տեսել։

Հետաքրքիր մանրամասներ։ Հնում անձնական անվտանգությունն ապահովելու համար մարդկանց ընտրելիս` նրանց, ինչպես կասեին այսօր, թեստավորում էին։ Թեկնածուին մտցնում էին առյուծի վանդակն ու հետևում նրա դեմքի գույնին։ Համարվում էր, որ վտանգի պահին կտրուկ աճում է նրանց հնարամտությունը, ովքեր արագ են շիկնում։ Սփրթնածներին «մաղում» էին անմիջապես։

Իմ ընկեր Դ.Պ.–ին առյուծի վանդակ չեն մտցրել, բայց նրա հնարամտության ու խելքի վրա կարելի է չկասկածել։ «Մասնագիտական հմտությունները, – բացատրում է նա, – մնում են ամբողջ կյանքում։ Նստում ես սրճարանում ու ձայնից կռահում, թե ինչ առարկա ընկավ, թե աստիճանով ինչ սեռի ու տարիքի մարդ իջավ»։

– Բա ուրի՞շ, – հարցնում եմ ես։

– Եթե կառավարական ավտոմեքենան կանգնեց շենքի մոտ, պիտի մի վայրկյանում գնահատես իրավիճակը։

– Ինչպե՞ս։

– Բաց պատուհան ես տեսնում, հեռավորությունը 100 մետր է, մինչև թիրախին հասնելը փամփուշտի թռիչքի տևողությունը տասներեք հարյուրերորդական վայրկյան է։ Այդ ընթացքում մարդը կարողանում է տեղաշարժվել 22 սմ։ Մարդասպանը չի հասցնի հաշվել թիրախի շարժման հետագիծը։ Հետևություն` այնտեղից չեն կրակի, թիկնապահը կհասցնի փակել իր պաշտպանության տակ գտնվողին։

– Հիմա նստած ենք փողոցում գտնվող սրճարանում ու նախաճաշում ենք, ի՞նչ ես տեսնում դու, որը ես կարող եմ չնկատել։

– Շարունակեմ խիստ ուսումնական ձեռնարկի համաձայն։ Կասկածելի արկղ։ Իր չափերով կարող է 30 տրոտիլային պայթագլանիկ տեղավորել, յուրաքանչյուրը` 400 գրամ, ընդհանուր` 12 կգ։ Բայց եթե արկղում այդքան լիներ, այդպես կախված չէր լինի։ Այդ դեպքում ինչի՞ համար է այն այստեղ։ Պարզ է, որ շեղող հնարք է։ Նկատում եմ տոպրակներով կանգնած մի մարդու, որի ոտքերի տակ սիգարետի մնացորդներ կան. ակնհայտ է, որ ինչ–որ մեկին է սպասում։

– Եվ ի՞նչ ես անում։

– Մի կողմ եմ քաշում նրան, ում անվտանգության պատասխանատուն եմ, կրակում եմ մարդասպանին, ինձնով փակում իմ պաշտպանության տակ գտնվողին, հասցնում մեքենայի մոտ, ու արագ հեռանում ենք։ Մահափորձը ձախողվում է։

«Հայի բախտ». ինչպես ազատվել կորսված հայրենիքի սինդրոմից

ԽՍՀՄ ՊԱԿ գեներալ–մայոր Վլադիմիր Վելիչկոյի հիշողություններից։

«Գորբաչովի կինը` Ռաիսա Մաքսիմովնան, հաճախ ասում էր ամուսնուն. «Միշ, տեսե՞լ ես` Ռեյգանն ինչ թիկնապահներ ունի։ Իսկ մեզ մոտ ինչ փոքր են, նիհար»։ Նրան դժվար էր բացատրել, որ այս դեպքում «փոքրը» վատ բան չէ։ Հակառակը` լավ է։ Թիկնապահը բազմության մեջ է աշխատում, իր հանդեպ մեծ ուշադրություն չի գրավում»։

... Այնուամենայնիվ, պետությունների ղեկավարների և կառավարությունների համար մահափորձից խուսափելու լավագույն տարբերակը սեփական համաքաղաքացիների կյանքն անվտանգ, ապահով և երջանիկ դարձնելն է։

673
թեգերը:
Լևոն Տեր–Պետրոսյան, Նիկոլ Փաշինյան, թիկնապահ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Սիգարները` Երևանից, թառափը՝ Բաքվից. ինչպես էին հայերը զարգացնում փոստային բիզնեսը
Կփոխվե՞ն արդյոք Կոնդի կառավարական առանձնատների բնակիչները
«Ես ձեզ որտեղի՞ց Ղարաբաղ տամ», կամ ինչ է լինում, երբ «սայթաքում է» պետական գործչի լեզուն
Դժվար է պատկերացնել սրվակում բեղմնավորված արցախցու, կամ ԷԿՈ–ն կլուծի՞ հայերի հարցը
Ո՞վ կմտածեր, որ Ամերիկան ու Հայաստանն ընդհանուր բան կունենան, կամ ոչինչ անհետ չի անցնում
Արխիվային լուսանկար

Ֆուտբոլային վրեժ, կամ կո՞ղմ եք, որ կինը բաժանվելիս կլորիկ գումար ստանա

215
(Թարմացված է 22:28 26.02.2021)
​Եկեք անկեղծ լինենք։ Կանայք ողջ աշխարհում վաղուց են բարձրացնում այս վիճահարույց հարցը՝ հետո ինչ, որ աշխատանքի չենք գնում, փոխարենը անում ենք տան բոլոր գործերը՝ լվացք, արդուկ, ճաշ եփել, երեխային նայել և այլն։
Բազմոցին պառկած «Բարսելոնա» էիր նայում, իսկ ես երեխա էի մեծացնում. բարի եղիր փոխհատուցել

Այսինքն, միջուցե ավելի շատ ենք աշխատում, քան տղամարդիկ, որոնք գնում են գրասենյակ և օրն անցկացնում համակարգչի առջև։ Եվ ուրեմն մեզ էլ վճարեք մեր աշխատանքի դիմաց. պահանջում են կանայք։

Այս պահանջը, որը գոնե ես բավական արդարացի եմ համարում, հիմնականում ուղղված էր պետությանը։ Բայց, ինչպես երևում է, պետությանն այս ամենը բոլորովին դուր չեկավ՝ ինչո՞ւ պիտի ձեր ամուսինը բազմոցին փռված ըմբոշխնի Մեսսիի խաղը, իսկ կառավարությունը նրա փոխարեն վճարի, և ի վերջո պետությունն ասաց կանանց.

«Կներեք, թող հենց ձեր ամուսիններն էլ բաժանվելիս վճարեն ձեզ՝ իրենց «բորշչն» ու թանապուրը պատրաստելու, նաև ձեր համատեղ երեխային մենակ մեծացնելու համար, որովհետև ինքը բացարձակ ոչինչ չի արել»։

Ու տարբեր երկրների խորհրդարանները սկսեցին համապատասխան օրենքներ ընդունել հօգուտ կանանց։ ​Անցնենք կոնկրետ օրինակներին։

Ուղիղ 10 տարի առաջ ՝ 2011 թվականին, դատարան դիմեց արգենտինացի մի կին, որը մոտ 30 տարի ապրել էր ամուսնու հետ, բայց ի վերջո բաժանվել նրանից։ Եվ դատարանը վճռեց՝ 70-ամյա տղամարդը պետք է մոտ 180 հազար դոլար փոխհատուցում վճարի կնոջը։ Առաջին հայացքից տպավորիչ մի գումար է, բայց կինը բացատրում էր՝ ախր չէի էլ դիմի դատարան, բայց 30 տարի նստել եմ տանը, այսինքն՝ նստելու ժամանակ էլ չեմ ունեցել, ոչ մի մասնագիտություն ձեռք չեմ բերել, բայց ամենակարևորը՝ 60-նն անց եմ, կենսաթոշակային տարիքի, իսկ թոշակներն Արգենտինայում, ինչպես գիտեք, բավական խղճուկ են։ Համաձայնեք` գոնե թոշակների մասով մեզ՝ հայաստանցիներիս համար ոչ մի զարմանալի բան չկա։

Մեկի փոխարեն երկու անձնագիր՝ հանուն զբոսաշրջության ու ընդդեմ կորոնավիրուսի

​Հիմա երկրորդ՝ ամենաթարմ օրինակը։ Նույն իրավիճակը ստեղծվեց Չինաստանում, երբ ամուսինը մի քանի ամիս առաջ ասաց կնոջը՝ էլ չեմ ուզում քեզ հետ ապրել։ Կինը հակադարձեց՝ այդ դեպքում վճարիր, քանզի 5 տարի շարունակ ես առավոտից իրիկուն զբաղվել եմ տան գործերով, իսկ դու բացարձակ ոչինչ չես արել ո′չ տան, ո′չ էլ մեր տղայի համար։

Առաջ նման պահանջը հաստատ չէր անցնի, որովհետև ֆինանսական պահանջներ ներկայացնելու համար կինը պետք է նախօրոք ամուսնական պայմանագիր կնքեր տղամարդու հետ, բայց Չինաստանում նման պայմանագրերը բոլորովին տարածված չեն, ինչպես նաև Հայաստանում։

Բայց վերջերս Չինաստանում օրենսդրություն ընդունվեց, որը թույլ է տալիս ամուսնալուծության դեպքում փոխհատուցում պահանջել։ Եվ չինուհին ստացավ այդ փոխհատուցումը։ Ճիշտ է, արգենտինուհու ստացածի հետ այն չես համեմատի՝ մոտ 8 հազար դոլար։

Իհարկե, չի կարելի անտեսել այն հանգամանքը, որ չինուհին ընդամենը 5 տարի էր ապրել ամուսնու հետ, իսկ արգենտինուհին՝ 30 տարի։

Այնումենայնիվ, մեկնաբաններից մեկը նկատում է՝  ժամկետն ի՞նչ կապ ունի, Նիկոլաս Քեյջի նախկին կինը ֆինանսական հատուցում պահանջեց նախկին ամուսնուց, այնինչ նրա հետ ապրել էր գիտե՞ք որքան՝ ընդամենը 4 օր։

​Մի խոսքով` թեժ վիճաբանությունն այս հարցի շուրջ շարունակվում է։ Ոմանք ասում են` բա չե՞ք վախենում, որ այս ամենը նախադեպ դառնա և սրանից հետո անխտիր բոլոր կանայք սկսեն փոխհատուցում պահանջել։ Բայց, ինչպես ցույց են տալիս հենց Չինաստանում արված հարցումները, նման տեսակետի կողմնակիցները շատ չեն։

Հայերն աղմուկ կբարձրացնեին, իսկ ամերիկացիներն ուրախ են. ամերիկյան իմպիչմենտի դասերը

Քաղաքացիների 92 տոկոսը ոչ միայն հավանություն է տվել դատարանի վճռին, այլև զայրացել՝ այդ ի՞նչ փող է, որ, փորձեք բաժանել այն 5 տարվա վրա և կհամոզվեք, որ ամսական 100 դոլարից մի փոքր ավելի գումար է ստացվում։ Ուրեմն ամսական 100 դոլա՞ր եք գնահատում կնոջ աշխատանքը։

Եվ սա այն դեպքում, երբ Տնտեսական համագործակցության և զարգացման միջազգային կազմակերպության տվյալներով` ընդհանուր առմամբ աշխարհում կինը 2 անգամ ավելի շատ է զբաղվում տան գործերով, իսկ Չինաստանում՝ 2,5 անգամ ավելի։

​Այնուամենայնիվ, անկեղծ խոստովանեք՝ իսկ դուք կո՞ղմ եք, որ կինը բաժանվելիս կլորիկ գումար ստանա տան գործերն անելու համար։

Վախենամ՝ կանանց և տղամարդկանց պատասխաններն այնքան էլ չեն համընկնի։

Ինչպես լեդին հայտնվեց մեկուսարանում, կամ ինչ է լինում, երբ չես պաշտպանում դեմոկրատիան

215
թեգերը:
Բարսելոնա, ֆուտբոլ, տղամարդ, Կին
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
«Հանրահավաքային թվաբանության» խնդիրը Հայաստանում, կամ նման վեճեր լինում են նաև ԱՄՆ–ում
Երկրի բնակիչներն իրենք կկործանեն իրենց մոլորակը, կամ ինչու չեն գալիս այլմոլորակայինները
Ուզում ես զարգանալ՝ գնահատիր անցյալդ
Յուրի Խաչատուրովը Բաղրամյան պողոտայում՝ ընդդիմության հանրահավաքի ժամանակ. 1 մարտի, 2021

Մեր թիկունքում հայկական ողջ բանակն է կանգնած. Յուրի Խաչատուրով

0
(Թարմացված է 20:04 01.03.2021)
Անդրադառնալով Փաշինյանի հրաժարականի պահանջով ԳՇ-ի հայտարարությանը` Յուրի Խաչատուրովը նշեց, որ միայն հրամանատարները չեն արել դա, այլ ամբողջ բանակը։

ԵՐԵՎԱՆ, 1 մարտի - Sputnik. Մեր թիկունքում հայկական ողջ բանակն է կանգնած։ Բաղրամյան պողոտայում ընթացող Հայրենիքի փրկման շարժման» հանրահավաքի ժամանակ հայտարարեց ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի նախկին պետ, գեներալ–գնդապետ Յուրի Խաչատուրովը։
«Մենք անպայմանորեն պետք է մեր գործն ավարտին հասցնենք, և շատ արագ կարող ենք ավարտին հասցնել մեր գործը։ Անգամ Ալիևն ու Էրդողանն են «մանթրաշ» անընդհատ հայտարարություններ են անում, քանի որ գիտեն, որ բանակն իրենց հարվածել ու հարվածելու է հետ ենք բերելու ամեն ինչ »,–ասաց Խաչատուրովը։
Նա դիմեց բանակից ներկա և արդեն թոշակի անցած անձնակազմին` ասելով, որ պետք է վստահ լինեն` ժողովուրդը կանգնած է նրանց կողքին։
Նրա խոսքով` այժմ մեզ փորձում են կառավարել այն մարդիկ, որոնք անգամ բանակում չեն ծառայել։ Խաչատուրովը նշեց` Փաշինյանն ասում է, թե իր երկու եղբայրները ծառայել են, ինչի համար էլ ինքը չի ծառայել, սակայն Փաշինյանն ապրել է Տավուշում, արձակուրդներին գոնե կարո՞ղ էր գնալ և մի քանի օր դիրքերում կանգնել։ Ըստ Խաչատուրովի` Հանրային խորհրդի նախագահ Ստյոպա Սաֆարյանն էլ ասում է, որ պատերազմի ժամանակ 14 տարեկան էր, սակայն 1992-ին նա 19 տարեկան էր և ուղղակի վախկոտ է։
Անդրադառնալով Փաշինյանի հրաժարականի պահանջով ԳՇ-ի հայտարարությունը` Խաչատուրովը նշեց, որ միայն հրամանատարները չեն արել դա, այլ ամբողջ բանակը։ Նա պարզաբանեց, որ չի կարող վաշտի հրամանատարը միանալ հայտարարությանը, եթե անձնակազմը չի միացել ։

0
թեմա:
Իրավիճակը Հայաստանում ԶՈւ ԳՇ-ի` վարչապետի հրաժարականի պահանջից հետո