Նիկոլ Փաշինյան. արխիվային լուսանկար

Նահանջ առանց երգի, կամ արժե՞ այսքանից հետո ընտրել փակուղուց դուրս գալու ռուսական տարբերակը

1543
(Թարմացված է 22:24 09.01.2021)
ԱՄՆ-ի ընտրությունների արդյունքներն, անկասկած, կազդեն ՀՀ–ում տիրող իրավիճակի վրա, որտեղ ԼՂ հակամարտության հետևանքների ֆոնին իշխանության համար պայքար է ընթանում։ Ներքաղաքական ճգնաժամը շարունակվում է փակուղուց դուրս գալու կոնկրետ պլանի բացակայության պայմաններում։

Ամերիկյան «կաղ բադիկի» աղմկոտ հեռացումը

Այն մասին, որ ԱՄՆ-ի նախագահական ընտրությունները կարող են բախումների հանգեցնել, փորձագետները բազմիցս ասել են այդ երկրում նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ էլ, դրանից առաջ էլ: Շատ վերլուծաբաններ վստահ էին, որ ԱՄՆ գործող նախագահ Դոնալդ Թրամփն այդքան արագ չի հանձնվի և նույնիսկ հեռանալուց առաջ կարող է աղմուկով շրխկացնել դուռը։

Այնպես որ, Կապիտոլիումի «գրավումը» ընդհանուր առմամբ քչերին է զարմացրել։ Բայց գրոհը ոչ այն է հեղաշրջման բեմադրություն էր, ոչ այն է՝ Թրամփն իսկապես չհամարձակվեց մինչև վերջ գնալ։ Այսպես թե այնպես, հեռացող նախագահի համար ոչ մի էական փոփոխության դա չբերեց։ Կոնգրեսը, չնայած անկարգություններին, հաստատեց Ջո Բայդենին ԱՄՆ նախագահի պաշտոնում։

Այնուամենայնիվ, Թրամփից տհաճ անակնկալներ դեռ սպասում են։ Մասնավորապես, չի բացառվում, որ «վարագույրի հետևում» նա կարող է մեծ ծառայություն մատուցել իր դաշնակից Իսրայելին և հարված հասցնել Իրանին՝ խառնելով բոլոր խաղաքարտերը և նոր աշխարհաքաղաքական «շիլա» սարքելով։

Կառավարման ողջ ընթացքում ԱՄՆ գործող նախագահը նպատակաուղղված ընթանում էր Իրանի հետ հարաբերությունների ճնշման և վատթարացման ճանապարհով։ Այդ մասին են վկայում «միջուկային գործարքից» ԱՄՆ-ի միակողմանի ելքը, Թեհրանի դեմ պատժամիջոցների վերականգնումն ու ընդլայնումը, Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսը (ԻՀՊԿ) Սպիտակ տան կողմից ահաբեկչական կազմակերպություն ճանաչելը, ԻՀՊԿ հատուկ ստորաբաժանման հրամանատար Ղասեմ Սոլեյմանիի սպանությունը: Իրանի իշխանությունները կարծում են, որ Իրանի միջուկային ծրագրի ղեկավար, միջուկային ֆիզիկոս Մոհսեն Ֆահրիզադեի սպանության հետևում նույնպես կանգնած են օտարերկրյա հատուկ ծառայությունները: Ի դեպ, հենց գիտնականի սպանությունից հետո՝ 2020 թ․-ի վերջին, ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի ավիակիր հարվածային խումբը մտավ Պարսից ծոցի ջրային տարածք։

Թրամփի կողմնակիցները փորձել են ներխուժել Կապիտոլիում. տեսանյութ

Ի պատասխան այդ բոլոր գործողությունների՝ պաշտոնական Թեհրանը հետևողականորեն բարձրացում էր սեփական բանակի մարտունակությունը՝ հայտարարելով ԱՄՆ-ի ագրեսիային հզոր հակահարված տալու` Իրանի պատրաստակամության մասին: Ներկայում Պարսից ծոցում Իրանի ռազմածովային նավատորմը բերվել է մարտական բարձր պատրաստվածության վիճակի:

Տարածաշրջանում արկածախնդրություն սկսելու համար Թրամփին հաշված օրեր են մնացել։ Արդյո՞ք Իրանի ղեկավարության համբերությունը կհերիքի՝ հարվածի դեպքում չպատասխանել և սպասել ամերիկյան նոր վարչակազմին, որի հետ Թեհրանը մեծ հույսեր է կապում։

Իրանի վրա հնարավոր հարվածը, իհարկե, ոչ միայն արձագանք կունենա Հայաստանում, այլև ուղիղ ազդեցություն կունենա երկրի վրա, որն առանց այդ էլ ծայրահեղ բարդ իրավիճակում է։

Ուստի Թրամփի հեռանալուն սպասում են նաև Երևանում։ Ավելի վաղ մենք արդեն գրել էին այն մասին, որ ՀՀ ղեկավարությունը հույս է դնում Բայդենի հետ՝ Անկարային սանձելու և Արցախի հետագա կարգավիճակի որոշման համար ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների ձևաչափով բանակցությունների վերականգնման հարցում։

ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին փաստացի հաջողվեց իր աթոռին մնալ մինչև ԱՄՆ նոր նախագահի պաշտոնավարումը։ Իսկ ահա կնպաստի՞ արդյոք Բայդենի քաղաքականությունը ղարաբաղյան կարգավորման գործընթացի ակտիվացմանը և (անուղղակիորեն) ներկայիս իշխանությունների վարկանիշի բարձրացմանը՝ ցույց կտա ժամանակը։

Ինչու չարժե վարվել Վրաստանի նման, կամ ո՞ր սխալները պարտությունը բերեցին մեզ Արցախում

Եթե իշխանությունը պահպանելու խնդիրը Փաշինյանն այս պահին ինչ-որ կերպ լուծում է, ապա մյուս հարցերում նրա, իսկ նրա հետ միասին ամբողջ Հայաստանի նահանջը շարունակվում է։ 

Հայաստանի ղեկավարությունը «նոքդաունի» մեջ է, ընդդիմությունը սպասում է

Հայաստանի իշխանությունները շարունակում են իներցիայով շարժվել` հանձնելով դիրք դիրքի հետևից։ Telegram-ալիքներում հայտնված տեղեկատվության համաձայն՝ Փաշինյանը պատրաստվում է հունվարի 11-ին Մոսկվա մեկնել, որտեղ Արցախի վերաբերյալ եռակողմ հայտարարության կատարման շուրջ բանակցություններ կանցկացվեն։

Ենթադրվում է, որ կողմերը ինչ-որ փաստաթղթեր են կստորագրելու։ Կրակի վրա յուղ լցրեց Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը՝ տեղեկացնելով, որ աշխատանքներ են տարվում Հայաստանի տարածքով տրանսպորտային հաղորդակցությունների բացման ուղղությամբ։

Նիկոլ Փաշինյանի մոսկովյան այցի և նախապատրաստվող ստորագրման մասին պաշտոնական հաղորդագրություններ դեռ չկան։ Այդուհանդերձ, հիշյալ հաղորդումներից հետո վարչապետի մամուլի քարտուղար Մանե Գևորգյանը նշեց, որ երկրի իշխանությունների համար գերիների վերադարձի հարցը գերակա է, և առանց այդ հարցի լուծման տրանսպորտային հաղորդակցությունների բացման շուրջ բանակցություններ վարելը դժվար կլինի։ Դրանից հետո Հայաստանի վարչապետն անձամբ հայտարարեց, որ ճանապարհների ապաշրջափակման բանակցությունների արդյունավետությունը կախված է նրանից, թե որքան արագ կլուծվի գերիների վերադարձի և զոհվածների մարմինների որոնման խնդիրը:

Մինչդեռ այդ դիրքորոշման խոցելիությունն արդեն մատնանշել է ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպան Արման Թաթոյանը՝ ընդգծելով, որ չի կարելի գերիների վերադարձի խնդիրը կապել որևէ տարածքային հարցի հետ։

Արցախյան վերանվաճում, կամ Հայաստանում հնարավո՞ր է «գերմանական հրաշքի» կրկնություն

Առայժմ իրենց բողոքի ձայնն ամենաբարձրն են հնչեցնում իրավաբաններն ու իրավապաշտպանները՝ բացահայտելով պետության համար կործանարար գործընթացները կանգնեցնելու իշխանության անկարողությունը։

Իսկ որտե՞ղ է ընդդիմությունը։ Նախորդ տարվա վերջին անարդյունք հանրահավաքներ ու երթեր անցկացնող  ընդդիմության ակտիվությունը նկատելիորեն նվազել է։ Բացառությամբ Երևանի կենտրոնական հրապարակում գտնվող մի քանի վրանների և առանձին քաղաքական գործիչների  հայտարարությունների՝ որևէ վճռական գործողություն ընդդիմադիր ուժերը չեն ձեռնարկում:

Նման պասիվությունը կարող է երկու բացատրություն ունենալ։ Առաջին՝ ընդդիմությունը ռեսուրսներ չունի տասնյակ հազարավոր մարդկանց փողոց դուրս բերելու և կառավարությանը հրաժարական պարտադրելու համար։ Երկրորդ՝ ընդդիմությունը չունի ստեղծված իրավիճակը շտկելու գործողությունների կոնկրետ ծրագիր և հասկանում է, որ ներկայիս ղեկավարության տեղում ստիպված է լինելու նույնպիսի հնազանդությամբ կատարել եռակողմ հայտարարության կետերը և ստորագրել դրանից բխող փաստաթղթերը, քանի որ այլ ելք չկա։

Եթե այդպես է, ապա ի՞նչ իմաստ ունի հիմա իշխանության ձգտել, եթե կարելի է Փաշինյանին թույլ տալ կեղտոտ գործը մինչև վերջ անել։ Դա, ի վերջո, կհանգեցնի ընդդիմության «Նիկոլ, դավաճա՛ն » կարգախոսի ամրապնդմանը, իշխանության ընդդիմախոսների թվի աճին, ինչպես նաև հնարավորություն կտա խուսափել կապիտուլյանտների գործը շարունակողների աննախանձելի դերից։

Հնարավոր է, որ բանակցություններից և Մոսկվայում որոշակի փաստաթղթերի ստորագրումից հետո (պայմանով, իհարկե, որ դա տեղի ունենա) մենք Երևանում բողոքի շարժման նոր պոռթկում կտեսնենք։ Ընդդիմադիրները կրկին գոռգոռալով քաղաքացիներին կհրավիրեն հրապարակ, մեծ եռանդով կմերկացնեն իշխանությանն  ու կմեղադրեն նրան ազգային շահերը դավաճանելու համար։

Չէ՞ որ դա այնքան հեշտ է. Փաշինյանին քավության նոխազ դարձնել(այդ ռիսկը հասկանում է նաև վարչապետը)` չառաջարկելով խորը ճգնաժամից դուրս գալու կոնկրետ տարբերակներ։

Հատկանշական է, որ Հայաստանի նախագահն այս վճռորոշ պահին հիվանդացավ կորոնավիրուսով։ Ըստ երևույթին, ինչպես և Ղարաբաղի վերաբերյալ եռակողմ հայտարարության դեպքում, նոր իրողությունների մասին (որոնք կարող են առաջանալ ինչ-ինչ փաստաթղթերի ստորագրման արդյունքում) Արմեն Սարգսյանը կիմանա մամուլից, այս անգամ, հավանական է, բրիտանական մամուլից, քանի որ բուժում է ստանում Լոնդոնում։

Ի՞նչ կընտրեն հայերը

Ադրբեջանում Լեռնային Ղարաբաղի գործողությունն անվանել են «երկաթե բռունցք»։ Հայաստանը դեռ խորհրդային տարիներին հայտնի էր իր բռնցքամարտի դպրոցով, որը մեծ թվով հայտնի մարզիկներ է դաստիարակել։ Ինչպես հայտնի է` բռնցքամարտում ուժեղ է համարվում ոչ թե նա, ով նոկաուտի ենթարկող հարված ունի, այլ նա, ով պահում է հարվածը, ում ծնոտները, կոպիտ ասած, ավելի ամուր են։ Ինչպես ժամանակին երգել է Վիսոցկին` «Մրցավարը բարձրացրել է ձեռքս, որով չեմ խփել»։

Հայաստանում էլիտաները, ցավոք, ցույց են տալիս, որ իրենց ծնոտները «բյուրեղապակյա» են։ Իրավիճակը շրջելու՝ իշխանությունների և ընդդիմության անկարողությունը էլ ավելի է բարոյալքում հասարակությունը։

Ռուսներն ասում են, որ երկու չարիքից պետք է փոքրագույնն ընտրել, իսկ անգլիացիները կարծում են, որ երկու չարիքից առհասարակ ընտրել չարժե։ Ինչ կընտրենք մենք՝ հայերս, որ սովորել ենք պնդել, թե մեզ ամեն ինչ պարտադրել ու մեր փոխարեն ամեն ինչ որոշել են։

Փաշինյանը ոչ մարզիչ է, ոչ էլ, առավել ևս, Նապոլեոն

1543
թեգերը:
ընդդիմություն, Հայաստան, քաղաքականություն, Նիկոլ Փաշինյան
Ըստ թեմայի
Փաշինյանի քաղաքական հաշվարկը․ ո՞վ է պետք Հայաստանին
«Ես ճանաչում եմ Արցախը», կամ Հայաստանի բաց թողած հնարավորությունը
Փաշինյանի գլխավոր սխալը, կամ ինչը դարձավ Արցախում պարտության պատճառ
Անդրանիկ Մեսրոպյանը` որդիների հետ

Ավարտին եմ հասցնելու զոհված ընկերներիս գործը. մայոր Մեսրոպյանն իրեն պարտված չի համարում

57
(Թարմացված է 11:20 28.01.2021)
Այսօր, Հայկական բանակի օրը, երբ արցախյան պատերազմից հետո ԶՈւ–ն ծանր ժամանակներ է պարում, մենք մեր քաղաքացիներին ուզում ենք հիշեցնել այն հերոսների մասին, որոնք պայքարում ու չեն հանձնվում։ Այս պատմությունը 30-ամյա մայոր Անդրանիկ Մեսրոպյանի մասին է։

Մայորի տանը մեզ դիմավորում են նրա ամենաերիտասարդ ու կարգապահ «զինվորները»` որդիներ Ավետիսն ու Դավիթը։ Անդրանիկը խիստ հայր չէ, բայց պահանջկոտ է։ Ավագ որդին 6 տարեկան է, նա լավ հասկանում է` ով է հայրն ու պատմում է ընկերներին հոր սխրանքների մասին։ Իսկ Դավիթն ընդամենը 2.5 է, նա նույնիսկ մատներով է դժվարությամբ ցույց տալիս, թե քանի տարեկան է։  Տեսնելով, որ հայրը պատրաստվում է ինչ–որ բան պատմել` երեխաները հարմար դիրք են ընդունում և սկսում լսել մեր զրույցը։

Майор Андраник Месропян (26 января 2021). Армавир
© Sputnik / Asatur Yesayants
Անդրանիկ Մեսրոպյանը

Անդրանիկը փոքր հասակում է որոշել  զինվորական դառնալ`  մոտավորապես Ավետիսի տարիքում և ոչ մի օր չի զղջացել դրա համար, նույնիսկ Արցախում թեժ մարտերի ժամանակ։ Խոստովանում է`էլ ավելի շատ է սկսել սիրել իր մասնագիտությունը, իսկ այսօր փորձում է օգնել ղեկավարությանը վերլուծել այն պատճառները, որոնք հանգեցրին պարտության։  Նա չի կարծում, որ հայկական բանակը պարտվել է, քանի որ համոզված է` ինչպես ինքը, այնպես էլ իր մարտական ընկերներն իրենց առջև դրված խնդիրները հիանալի են կատարել։

«Ադրբեջանցի զինվորը մեզ չի հաղթել։ Այդ մասին գիտեն ինչպես իրենք, այնպես էլ մենք` բոլորս։ Կգա ժամանակ և շատ բան կպարզվի, բայց ես նախկինի պես ինձ ուժեղ ու հաղթանակած բանակի սպա եմ համարում։ Ու Բանակի տոնը նշելու եմ ինչպես նախկինում, հարգելու եմ զոհվածների հիշատակն ու ավարտին հասցնելու նրանց գործը», – ասում է նա։

Մայորը պատերազմ է մեկնել հոկտեմբերի սկզբին։  Նա նախապես զգուշացնում է, որ չի պատմելու, թե որ ուղղությամբ է կռվել և ինչ մարտական խնդիրներ է կատարել, բայց խոստովանում է` ամենասարսափելին մարտական ընկերների կորուստն էր։

Անդրանիկը պատերազմի մասին սկզբում զուսպ ու չոր է պատմում, բայց երբ սկսում ենք հարցուփորձ անել զոհված մարտական ընկերների մասին սեղմում է բռունցքն ու աչքերը լցվում են արցունքով։

«Շատ ընկերներ եմ կորցրել, բայց ամենացավալին վերջին կորուստն էր։ Ինձ հետ ամբողջ պատերազմն անցած զինվորը մահացավ հրադադարից մի քանի ժամ առաջ։ Նա ամբողջ պատերազմի ընթացքում ասում էր. «Պատերազմը կավարտվի այն ժամանակ, ես երբ կմեռնեմ»։ Այդպես էլ եղավ», – պատմում է նա ու դադար տալիս։

Майор Андраник Месропян с сыновьями (26 января 2021). Армавир
© Sputnik / Asatur Yesayants
Անդրանիկ Մեսրոպյանը` որդիների հետ

Անդրանիկն այցելել է զոհված բոլոր մարտական ընկերների  հարազատներին։ Եղել են դեպքեր, երբ անձամբ է հայտնել տխուր լուրը։  Հիմա աշխատում է կապ պահպանել բոլորի հետ և լրացնել այն դատարկությունը, որը մնացել է նրանց որդիների ու եղբայրների վախճանից հետո։

Մայորը ջանացել է մարտի դաշտից հնարավորինս շատ վիրավորներ և նույնիսկ զոհվածների մարմիններ դուրս բերել` թշնամուն չթողնելու համար։ Բայց եղել են դեպքեր, երբ հակառակորդի ռմբակոծությունների պատճառով չի հաջողվել դա անել, սակայն մարտական գործողությունների ավարտից հետո Անդրանիկն օգնել է զոհվածների աճյունների որոնման հարցում։

«Զոհվածների ծնողներին միշտ ասում եմ, որ հիմա ես նրանց համար որդի եմ լինելու, կարող են ինձ զանգել, կիսվել իրենց վշտով ու խնդիրներով։ Նրանք հիմա մեր կյանքի մասն են, իսկ մենք` նրանց», – ասում է նա։

Իսկ ահա իր մորն Անդրանիկը չէր ասել, որ պատերազմ է գնում։ Երկար ժամանակ նա մտածում էր, որ որդին շարունակում է ծառայել Արարատի մարզում, որտեղ և ծառայում էր։ Եվ միայն հարևանի. «Ո՞նց ա կռվում տղեդ» հարցը բացեց նրա աչքերը։

Անդրանիկը կարծում է, որ ճիշտ է վարվել, քանի որ մորն ավելորդ հուզվել պետք չէր։ Իսկ ահա սպայի ավագ որդին` Ավետիսը, տատիկից շուտ է հասկացել ամեն ինչ. նա ընկերների մոտ պարծենում էր, որ հայրիկը հայրենիքն է պաշտպանում։

Արմավիրի մարզի Բամբակաշատ գյուղից, որտեղ և ապրում է Անդրանիկ Մեսրոպյանը, շատ զոհեր եղան, շատերը պայմանագրային զինծառայողներ էին։ Եվ 6 տարեկան Ավետիսն իր տարիքի համար շատ իմաստուն արտահայտություն է անում. «Նրանք բոլորը հերոսներ են` պաշտպանում էին մեզ ու մեր հայրենիքը»։

–  Կցանկանայի՞ք, որ ձեր որդիները զինվորական դառնային։

–  Բնականաբար։ Ես պատրաստ եմ ընդունելու նրանց ցանկացած ընտրություն, բայց անկախ ամեն ինչից, մեր բանակի զինվոր լինելը` պատիվ ու հպարտություն է։

Сын майора Андраника Месропяна - Давид (26 января 2021). Армавир
© Sputnik / Asatur Yesayants
Անդրանիկ Մեսրոպյանի կրտսեր որդին` Դավիթը

Հավելենք մեր կողմից` այս տարի հունվարի 28-ին տոնական միջոցառումներ չեն նախատեսվում։ Բայց լոկալ բնույթի միջոցառումներ կանցկացվեն երկրի բոլոր զորամասերում։

Майор Андраник Месропян (26 января 2021). Армавир
© Sputnik / Asatur Yesayants
Անդրանիկ Մեսրոպյանն իրենց բակում

1991 թվականին ՀՀ կառավարության որոշմամբ Նախարարների խորհրդին կից պաշտպանության պետական կոմիտե էր ստեղծվել։  1992 թվականի հունվարի 28-ը ՀՀ կառավարությունն ընդունել էր պաշտպանության նախարարություն ու ազգային բանակ ստեղծելու մասին որոշումը։ Բանակը ձևավորվեց մարտական գործողությունների ընթացքում։ Դրա հիմքը դարձան տարբեր կամավորական ջոկատներ, որոնք անմիջականորեն ներգրավված էին Արցախյան մարտերում։

57
թեգերը:
տոն, Բանակ, Արցախյան պատերազմ, Արցախ, Արմավիր, զինծառայող, Զինվոր
Ըստ թեմայի
Ինչու պարտվեց այցեքարտ դարձած բանակը, կամ հայկական ԶՈւ-ն զրոյից արդիականացնելու կարիք կա
Հայաստանն ամենից վեր է, կամ ով չի ուզում կերակրել սեփական բանակին, կկերակրի օտարի բանակին
Հայոց բանակի ստեղծման օրը կանցնի առանց տոնական հանդիսությունների
Կարի արտադրամաս

Երբ գործ չկա, մարդիկ ամեն ինչի պատրա՞ստ են. Վանաձորում նոր արտադրամաս է բացվել, բայց...

307
Վանաձորում նոր արտադրամաս է բացվել, ինչը լավ է գործազրկության բարձր ցուցանիշ ունեցող ՀՀ–ի համար։ Մենք տեսանք` ինչպես է աշխատում «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամասը, պարզեցինք` ինչու են աշխատակիցներն ուրախ այդ աշխատանքի համար, թեև պայմանները հեռու են հարմարավետ լինելուց։

Հայաստանի երրորդ ամենախոշոր քաղաքը՝ Վանաձորը, տեղացիները շարունակում են Կիրովական անվանել։ Սովորության հիմքում հոգեբանական գործոն էլ կա. քաղաքը մնացել է սովետական Կիրովական։ Շենքերը, հուշարձաններն ու մարդիկ մնացել են խորհրդային շրջանում։ Անգամ քաղաքում հայտնվող նոր հնարավորությունները պահպանում են սովետական շունչը։

Նման օրինակ է քաղաքում բացված հայ-ռուսական «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» արտադրամասը։ Արտադրամասը տեղացիների համար ծանոթ Բազումի կարի ֆաբրիկայի շենքում է` հսկայական, տեղ–տեղ կիսաքանդ, պլոկված պաստառներով շենքում։ Շինության սառը միջանցքներում հեշտ է խառնվել ու անգամ ընկնել (չքողարկված փոսեր կան), դրա համար մեր նկարահանման թիմին ուղեկցում են «Իջ Գրանդ Տեքստիլի» աշխատակիցները։

Швейная фабрика “Идж Гранд Текстиль” в Ванадзоре
© Sputnik / Aram Nersesyan
«Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս

Հասնում ենք բուն գործարանին, որը, ի տարբերություն ամբողջ շենքի, ջեռուցվում է, բայց ոչ բավարար. բոլորն աշխատողներն ու անգամ տնօրենը ձմեռային բաճկոններով են աշխատում։ 30-ից 70 տարեկան կանայք 2-3 շարքով նստած են կարի մեքենաների մոտ։ Մոտ 100 աշխատող կա նստած։ Նրանց պարբերաբար մոտենում է մի երիտասարդ կին և բարձրաձայն ինչ-որ բան ասում։ «Ո՞վ է այսպես կարել», «Սա ո՞ւմ ձեռքի գործն է» թույլատրելիի սահմանն անցնող տոնով դիմում է նա կարողներին։

- Լավ, ինչի՞ էսքան բարձր, - հարցնում եմ տնօրինությանը։

-Դե, կարի ֆաբրիկայում ուրիշ ձև հնարավոր չի, շուխուռ ա, – հնչում է պատասխանը։

Швейная фабрика “Идж Гранд Текстиль” в Ванадзоре
© Sputnik / Aram Nersesyan
«Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս

Կարի արտադրամասում որսորդական, շինարարական, բանվորական հագուստ են կարում։ Ամբողջ արտադրանքը Ռուսաստան են արտահանում, Հայաստանում այն չի վաճառվելու է։ Աշխատում է 100 մարդ, տնօրենի խոսքով` ևս 1900 ազատ աշխատատեղ կա։

Կարողների կողքին` ապակիների վրա, երեք թուղթ է փակցված։ Այստեղ նշված են տուգանքները, որոնց կարող են ենթարկվել ձեռնարկության աշխատակիցները։ Կարողը 5000 դրամ կտուգանվի հեռախոսով խոսելու համար, 10 000 դրամ կտուգանվի բրիգադիրը։ Կա 3000 դրամ տուգանք, եթե աշխատակիցն աշխատավայրում մաքրությունը չի պահում։ Հաջորդ տուգանքի զրոներն ավելի շատ են` 170 հազար դրամ տուգանք, եթե աշխատակիցը կարի մեքենայի վարդակն օգտագործի անձնական նպատակներով։

Швейная фабрика “Идж Гранд Текстиль” в Ванадзоре
© Sputnik / Aram Nersesyan
«Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս

- Էս տուգանքներն իրո՞ք կիրառվում են, - հարցնում եմ տնօրեն Մհեր Միրզոյանին։

- Բա ոնց, -ասում է նա ոգևորված, - բոլոր աշխատողները աշխատանքային պայմանագիր են ստորագրել, սաղ պայմանները նշված են։ Էսքան փող ենք ծախսում, նայեք` ինչ հսկա տարածք ա, գիտեք`մենակ ջեռուցումը ինչ արժի...

-Միջինում ինչքա՞ն են ստանում աշխատողները։

- Ոնց բոլոր նման գործարաններում, աշխատավարձը գործարքային ա։ Մի կոստյում կարելը արժի 1000 դրամ։ Աշխատողը քանի հատ կարի, էդքան էլ փող կստանա։ Կարան նույնիսկ ամիսը 100 հազար ստանան, եթե լավ աշխատեն։ Բայց միջինում 40-50 հազար դրամ ա ստացվում։ Դե, ստեղ բոլորը նոր են սկսել աշխատել, էն էլ կանայք են, իրանց թողնես` կոֆե խմեն, խոսան։ Մեր մոտ բրիգադիրը 130 հազար դրամ ա ստանում: Պատկերացնո՞ւմ ես՝ Վանաձորում կինարմատի համար դա ինչ թիվ ա։

Мгер Мирзоян, директор “Идж Гранд Текстиль”
© Sputnik / Aram Nersesyan
Մհեր Միրզոյան

Մինչ մենք խոսում ենք, աշխատակցուհիները լուռումունջ շարունակում են իրենց աշխատանքը։ Մի խումբ կանայք են մտնում ձեռնարկություն։ Նրանք մոտենում են ֆաբրիկայի ղեկավարությանը և սկսում են ինչ-որ բան քննարկել։ Պարզվում է` ուրիշ նմանատիպ ֆաբրիկայում են աշխատում, մեկ բրիգադ են և եկել են աշխատանքի պայմաններն իմանալու։ Դրանք երևի գոհացնում են նրանց, քանի որ կանայք սկսում են տեղավորվել նորեկների համար նախատեսված կարի մեքենաների դիմաց։

Մոտենում եմ կարող կանանց։ Նրանցից մեկի ձեռքին մատանիներ եմ նկատում.

-Մատանիներով կարողանո՞ւմ եք աշխատել։ Չի՞ խանգարում։

-Չէ, սկի չեմ էլ զգում, - ասում է նա` նայելով իր մատանիներին։

Կողքի մի քանի կանայք էլ ցույց են տալիս իրենց մատանիները։ Տատիկներից մեկը ժպտում է․

– Ստեղ ընդհանրապես չեմ զգում, որ հագս մատանի կա, բայց հենց մտնում են տուն, միանգամից հանում եմ, արդեն սկսում են խանգարել։

Տատիկներից մեկը աչքի տակով հետևում է մեր խոսակցությանը։ Հենց որ ընդմիջում է լինում, նա խնդրում է ինձ մոտենալ իրեն։

-Ջանա, -տատիկաբար դիմում է ինձ, - խնդրում եմ, մեր տնօրենին հարցրու՝ ե՞րբ մեզ էլ տրանսպորտ կտրամադրի։ Վանաձորում ապրողների համար ավտոբուս կա, բայց գյուղերի բնակիչների համար չկա։

-Իսկ ձեր գյուղից շա՞տ մարդ կա։

- Հա, շատ են։ Ստիպված ամեն օր տաքսիով ենք գալիս։ Ես կարա՞մ ամեն օր տաքսի ինձ թույլ տամ։

Մոտենում եմ տնօրենին, արդեն ենթադրելով, թե ինչ կարող է պատասխանել։

- Դեռ չեմ կարա մի տրանսպորտ էլ աշխատացնել։ Մեկը կա, աշխատողներին բերում ու տանում ա։

- Բայց միայն Վանաձորում։

- Հա։ Բայց հիմա աշխատողները շատ չեն։ Հենց ավելի շատ լինեն, կմտածենք։

Տնօրենի պատասխանով վերադառնում եմ տատիկի մոտ։

- Ապրես, ազիզ ջան,-ասում է։

Նա կողքին նստած երկու կանայք տխուր ժպտում են։ Նրանք էլ են ամեն օր նույն տաքսիով ֆաբրիկա հասնում։

Швейная фабрика “Идж Гранд Текстиль” в Ванадзоре
Aram Nersesyan
«Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս

Լոռու մարզում գործազրկությունը հասնում է 18 տոկոսի։ Ու այդ է պատճառը, երբ չնայած երկրում նվազագույն աշխատավարձը 68 հազար է, այստեղ համաձայնում են ավելի ցածրին։ Յուրաքանչյուր նմանատիպ ձեռնարկության բացումը տեղի բնակիչների համար օդից թափվող մանանա է դառնում, մարդիկ ընդունում են բոլոր պայմանները, որովհետև ընտրանք չունեն։ Այլընտրանքը իրենց ընտանիքներից հեռու արտագնա աշխատանքի մեկնելն է միայն, ինչը գործարանում աշխատող կանանցից շատերի ամուսիններն արդեն անում են։

  • «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    © Sputnik / Aram Nersesyan
  • «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    © Sputnik / Aram Nersesyan
  • «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    © Sputnik / Aram Nersesyan
  • «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    © Sputnik / Aram Nersesyan
  • «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    © Sputnik / Aram Nersesyan
  • «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    © Sputnik / Aram Nersesyan
  • «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    © Sputnik / Aram Nersesyan
  • «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    © Sputnik / Aram Nersesyan
  • «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    «Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
    © Sputnik / Aram Nersesyan
1 / 9
© Sputnik / Aram Nersesyan
«Իջ Գրանդ Տեքստիլ» կարի արտադրամաս
307
թեգերը:
աշխատանք, Վանաձոր, Հայաստան
Ըստ թեմայի
«Ի գործ». Նիկոլ Փաշինյանն ընդունել է ՀՀ պետկառույցներում աշխատող սփյուռքահայերին
Քաղաքացին մի գրասենյակից մյուսը գնալու կարիք չի ունենա. սոցիալական ոլորտն օպտիմալացվում է
Ինչո՞ւ ազատվեց աշխատանքից Նարինե Թուխիկյանը
Արտագնա աշխատանքի ճանապարհները բացվում են ժամանակավորապես ու փորձնական ծրագրով
Архиепископ Навасард Кчоян

Ի՞նչ է արել Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյանն իր «Բենթլիի» վաճառքից ստացած գումարը

0
Գարեգին Բ Ամենայն հայոց կաթողիկոսը խոսեց Կճոյանի «Բենթլիի» ու եկեղեցուն ուղղված մեղադրանքների մասին։

ԵՐԵՎԱՆ, 28 հունվարի – Sputnik. Արարատյան հայրապետական թեմի առաջնորդ Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյանը վաճառել է իր «Բենթլի» ավտոմեքենան ու գումարը բաժանել կարիքավորներին։ Այս մասին այսօր «Եռաբլուր» զինվորական պանթեոնում լրագրողներին հայտնեց Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն հայոց կաթողիկոսը`պատասխանելով բարձրաստիճան եկեղեցականների կոռումպացված լինելու հարցին։

«Յուրաքանչյուր անձի կարելի է մեղադրանք առաջադրել։ Բայց պետք է այդ մեղադրանքները փաստվեն, պետք է այդ մեղադրանքները հաստատվեն։ Այդ ժամանակ կարելի է խոսել ու մեղադրանքներ ներկայացնել ընդհուպ նաև եկեղեցուն, եկեղեցու ղեկավարությանը։ Իմ կողքին կանգնած է Նավասարդ սրբազանը։ Նա «Բենթլի» ավտոմեքենա է նվեր ստացել, որը հետագայում վաճառել է, գումարը նվիրել կարիքավորներին»,– ասաց Գարեգին Բ–ն։

Նա նաև լրագրողներին մեղադրեց, որ գրելով եկեղեցականների մասին` չեն գրում, որ եկեղեցականներն այսօր կարիքավորի կարգավիճակում շարունակում են իրականացնել իրենց առաքելությունն անմռունչ կերպով։

Նրա խոսքով` բարվոք վիճակում ապրող մեկ–երկու հոգևորական կա։

Հիշեցնենք` 2011 թվականին լրատվամիջոցներում տեղեկություն տարածվեց, թե Կճոյանը շրջում է «Բենթլիով», որի շուկայական միջին գինն այն ժամանակ տատանվում էր 180-200 հազար դոլարի սահմանում: Կճոյանը ԶԼՄ–ներից մեկին ասել էր, թե «Բենթլին» նվեր է ստացել իր սանիկից։

0