Ստեփանակերտ

Պայծառ ապագայի գլխավոր թշնամին, կամ ինչպես են պարտված երկրները դուրս եկել ճգնաժամից

402
(Թարմացված է 20:24 18.11.2020)
Երբ գիտես, որ հաղթել կարելի է ոչ միայն մարտի դաշտում, պարտության համար գլուխ ջարդելը երկրորդ պլան է մղվում։ Իսկ ի՞նչն է գալիս առաջին պլան։

Փոքր երկիրն այլ ելք չունի, քան լինել տեխնոլոգիական առաջընթացի ավանգարդում։ Աշխարհն այդ ճանապարհով է ընթանում, և մենք էլ պետք է այնտեղ լինենք, փոքր երկիրն այլ ճանապարհ չունի։

Այս միտքն իմը չէ, վերցրել եմ Արցախում վերջին իրադարձությունների վերաբերյալ նախագահ Արմեն Սարգսյանի ելույթից։

Իմ կողմից։ Գիտատեխնիկական թռիչքային զարգացումը, որը կբերի տնտեսական թռիչքի, երկնքից չի ընկնում։ Ժամանակ և շատ փող է պետք։

Ժամանակ՝ 20-30 տարի, փող՝ տասնյակ միլիարդավոր դոլարներ։ Կարող է թվալ, թե չափազանց շատ է, բայց հայտնի գործարար Ռուբեն Վարդանյանը կարծում է, որ շատ չէ՝ այն է, ինչ պետք է։

Հարց` իսկ փող որտեղի՞ց։ Մասնավորապես, թե որքանով կկարողանանք հետաքրքրել Ռուսաստանին, մյուս` առաջին հերթին՝ Մինսկի խմբի երկրներին ներդրումներ անել։ Ընդ որում, գումարները պետք է ոչ միայն գան, այլև խելացիորեն ծախսվեն։

Հաջորդ հարցն ինքն իրեն է ծագում։ Ո՞վ պետք է ղեկավարի երկիրը, որը շուտով կարող է հայտնվել ծանրագույն տնտեսական ճգնաժամի մեջ (տասնյակ հազարավոր փախստականներ, կորոնավիրուս, սխալ ղեկավարման հետևանքով փակված բիզնեսներ, եկամուտների, հարկահավաքման նվազում...)։

Հասկանալի է, որ պատերազմի ժամանակ երկիրը պարտության հասցրած և խաղաղ կյանքում էլ տնտեսական հրաշքներ առանձնապես չգործող գործիչներն այդ դերին չեն համապատասխանում․տվյալ դեպքում նրանք չեն էլ դիտարկվում։

Կադրերն են վճռում ամեն ինչ։ Իսկ կադրեր չկան։ Ինչպես ասում էր վերջերս մեզնից հեռացած Արմեն Ջիգարխանյանը․ «Աստվածները հեռացել են մեզնից։ Մենակ ենք մնացել մեր հիվանդությունների և դժբախտությունների հետ»։ Ինչպե՞ս ապրել, ի՞նչ անել։ Պետք է հիշել, որ նման իրադրության մեջ ոչ առաջին անգամ ենք, ոչ էլ վերջին։ Եղել է, և բազմիցս։

Հաագայի փողոցներով դանդաղ շարժվում է լիմուզինը, շուրջբոլորը հոլանդացիներ են։ Հանկարծ ինչ-որ տեղից սալաքար է թռչում ու կոտրում մեքենայի ապակին։ Գլխավոր ուղևորը չի մահանում, նրան վիճակվում  է տեսնել լայն պաստառը, որի վրա անգլերեն գրված է․«Երկրորդ համաշխարհայինում զոհված իմ ընկերոջ հիշատակին ես բողոքում եմ ընդդեմ այս մարդասպանի այցի»։ 1971թ․-ի հոկտեմբերին այսպես սկսվեց Ճապոնիայի կայսեր եռամսյա շրջագայությունը Եվրոպայում։

Ում պետք չէ ռազմաճակատ տանել. պատմության դասերը

Հիրոհիտո կայսեր լիմուզինի վրա ոչ միայն Հոլանդիայում էին փտած բանջարեղեն ու մրգեր շպրտում։ Վախենալով կորցնել իշխանությունը` նա հրաժարվել էր կապիտուլյացիայից, ինչ պատճառով երկրի գլխին փորձանք բերեց՝ Հիրոսիմայի և Նագասակիի ռմբակոծությունը։ Իսկ չէ՞ որ որպես նշանաբան նա ընտրել էր «Շողացող աշխարհը», որը պարտությունից հետո վերածվեց հրեշավոր տնտեսական ճգնաժամի։

Իսկ հետո տեղի ունեցավ ամենահետաքրքրիրը։ Ճապոնիայի «տնտեսական հրաշքը» սկսվեց նրանից, որ կառավարությունը փոխշահավետ հարաբերություններ հաստատեց բիզնեսի հետ և համատեղ զարգացման ռազմավարություն մշակեց։ Սկսեցին հարկերի առավելագույն նվազեցումից, շարունակեցին առաջնահերթությունների ընտրությամբ։ Որոշեցին․նախ՝ մետալուրգիա, նավաշինություն և նավթաքիմիա, այնուհետև՝ կենցաղային էլեկտրատեխնիկա և ավտոմեքենաներ։ Ակտիվորեն ներդրումներ էին անում գիտության մեջ։

Ուշադրություն։ Աշխատակցին հեռացնելը գործատուի համար խայտառակություն էր համարվում։ Տուժում էր նրա հեղինակությունը։ Թոշակի անցնելիս աշխատակիցը ստանում էր իր հինգ-վեց տարվա աշխատավարձին հավասար միանվագ գումար։ Մեծ ընկերություններն աշխատակիցներին խոշոր գումար էին վճարում երեխայի ծնվելու առթիվ, վճարում էին կրթության համար, օգնում էին սեփական բնակարանի գնման հարցում։ Այստեղից էլ ծնվեց ճապոնական միասնականության ոգին։

Հայաստանում, իհարկե, Ճապոնական ոչ ամբողջ փորձն է կիրառելի, բայց որոշ պահեր միանգամայն տեղին են։ Օրինակ՝ տնտեսության մեջ առաջնահերթությունների առանձնացումը, գիտության զարգացումը, հարկերի մեղմելը։

Իտալիայի տնտեսական հրաշքի խորհրդանիշ դարձավ «Ֆիատը»։ Մինչև 1960թ․-ը Երկրորդ Համաշխարհայինից ամենաշատը տուժած երկրում մեքենաների արտադրությունը գրեթե երկու անգամ ավելացավ։

Հարավային Կորեա։ Այստեղ ամեն ինչ կառուցվեց կոշտ կենտրոնական կառավարման և խիստ նախագծման հիման վրա։ Գրեթե ոչնչից տնտեսությունը թռիչքային աճ գրանցեց, ՀՆԱ-ն գերազանցում էր եվրոպական երկրների մեծ մասին։ Հարավային Կորեան դարձավ զարգացման օրինակ և մոդել, որին արժե, որ հետևեն այլ զարգացող երկրների, առաջին հերթին՝ աֆրիկյան երկրների ղեկավարները։

Իսկ տղաները պատերազմ են գնում, կամ հայերի «անմահ գունդը»

Սինգապուր։ Շատ նման է մեզ։ Պայծառ ապագայի գլխավոր ախոյան այնտեղ հայտարարեցին կոռուպցիան։ Բայց միաժամանակ ներդրողների էին գրավում և խոշոր միջոցներ տրամադրում կրթությանը` պետության հաշվին ուսանողներին ուղարկելով լավագույն արտասահմանյան բուհեր։

«Ըստ ամենայնի, առաջիկա տարիներին Հայաստանի տնտեսությանը լավ ժամանակներ չեն սպասվում, և այսօր արդեն հարկավոր են մարդիկ, որոնք վայելում են հայ ժողովրդի, նրա էլիտայի, սփյուռքի, Ռուսաստանի ղեկավարության վստահությունը»,-կարծում է գործարար Ռուբեն Վարդանյանը։

...Ասում են՝ երբ հասել ես հատակին, քեզ միայն մի ճանապարհ է մնում՝ դեպի վերև։ Այլ կերպ հնարավոր չէ։

402
թեգերը:
Արցախ, Սինգապուր, Իտալիա, Ճգնաժամ, Պատերազմ, Ճապոնիա, տնտեսություն, Հայաստան
Ըստ թեմայի
«Հայաստանը լուրջ վտանգ էր տեսնում Թուրքիայի կողմից». 90–ականների և մեր օրերի նմանությունը
Կա՛մ կռվելու եք, կա՛մ բոլորիդ սպանելու եմ. ինչ է պատմել սիրիացի վարձկանը գերմանական ԶԼՄ-ին
«Մարզասրահ պատանյակների համար», կամ ինչու է Փաշինյանը «վիզ վերցնելու» բոլորի փոխարեն
Յուրի Պատրիկեևը

Մեծ ըմբիշը մեծ նպատակներ ունի. ինչու է «կուբանցի հայ» Յուրի Պատրիկեևը վերադարձել Հայաստան

6
(Թարմացված է 19:07 03.12.2020)
2004 թվականից մինչև Լոնդոնի օլիմպիադայի ավարտը` 2012թ.-ը, Յուրի Պատրիկեևը պատվով էր կրում Հայաստանի հավաքականի մարզաշապիկը` նվաճելով բազմաթիվ տիտղոսներ և մեդալներ։ Ռուս մարզիկը Sputnik Արմենիային պատմել է, թե ինչու է որոշել վերադառնալ Հայաստան և մեծ սպորտ։

ԵՐԵՎԱՆ, 3 դեկտեմբերի – Sputnik. Հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, Եվրոպայի քառակի չեմպիոն, աշխարհի և օլիմպիական խաղերի մրցանակակիր  Յուրի Պատրիկեևը, չնայած սպորտի համար պատկառելի տարիքին (նա 41 տարեկան է) որոշել է, Հայաստան վերադառնալով, վերադառնալ նաև մեծ սպորտ։

 Այս օրերին նա Հայաստանի հավաքականի հետ մարզումներ է անցկացնում` նախապատրաստվելով գալիք մրցաշարերին։ 41-ամյա հսկան փորձելու է ևս մեկ անգամ դուրս գալ մրցագորգ, բայց փոխելու է ոճը։ Պատրիկեևի պլանների մեջ է այժմ ազատ ոճի ըմբշամարտը։

Бронзовый призер пекинской Олимпиады Юрий Патрикеев на пьедестале почета
© Photo : provided by Yuri Patrikeev
Յուրի Պատրիկեևը

Երբ Յուրային տեսա օլիմպիավանում մարզվելիս` մի փոքր զարմացա։ Զարմանքս ավելի մեծացավ, երբ զրուցեցի օլիմպիական բրոնզե մեդալակրի հետ։

«Հայաստանում իմ մարզիչ Սամվել Գևորգյանը զանգեց ու ասեց. ««Բրատիկ» դու հիմա Հայաստանից որպես օլիմպիական խաղերի մրցանակակիր թոշակ ես ստանալու, արի այդ հարցը կարգավորի, համ էլ կարո՞ղ է վերադառնաս մեծ սպորտ»։ Եկա Հայաստան սեպտեմբերի վերջին։ Մի քանի օր անց սկսվեց պատերազմն Արցախում։ Չվերթս դեպի Կրասնոդար չեղարկեցին, ես էլ որոշեցի մարզվեմ։ Ու այդպես էլ շարունակվում է մինչև օրս»,- պատմում  է Պատրիկեևը։

Հայաստանն իմ տունն է

Վերհիշելով անցած ճանապարհը սպորտում` Պատրիկեևը մեծ սիրով է արտահայտվում Հայաստանի ու հայերի մասին։ «Այս երկիրն ինձ ընդունեց, ապահովեց ամեն ինչով, տվեց մարզվելու բոլոր հնարավորությունները, և ես կարողացա մասնակցել բոլոր կարգի մրցաշարերին։ Ոչ ղեկավարության, ոչ էլ մյուսների հետ երբեք խնդիր չեմ ունեցել։ Ես կրասնոդարցի եմ ու այնտեղ տուն ունեմ, բայց Հայաստանն էլ է իմ տունը», - ասում է Յուրան։ Նա պատմում է, որ Կրասնոդարում ապրող շատ հայերի է ճանաչում ու շփումը հայերի հետ սովորական է նրա համար։

Հայաստանում գտնվելու տարիներին ռուս ըմբշամարտիկը, շփվելով հայերի հետ, նկատել է երևույթներ, որոնք ուրիշ տեղ չի տեսել։ «Հայի հյուրասիրությունը ոչ մի տեղ չկա։ Իհարկե, բոլոր ազգերն էլ հյուրերին ընդունելու իրենց ձևերն ունեն, բայց Հայաստանում դա մի ուրիշ երևույթ է։ Անծանոթ մարդն անմիջապես վերածվում է հարազատի, ու հայը նրան հյուրասիրելու համար անում է նույնիսկ անհնարինը։ Շփման մեջ էլ հայերն անում են ամեն բան մարդուն օգնելու համար»,- հիշում է Պատրիկեևը։

Նա ժպիտով հավելում է, որ երբեք չի մոռանա ջերմությամբ լի այն տարիները, որոնք անցկացրել է Երևանում և Հայաստանում ընդհանրապես։

Ճշմարտության կողմնակից մարզիկները

Լոնդոնի օլիմպիական խաղերում Հայաստանը ներկայացնելուց հետո Պատրիկեևը ավարտեց մարզական կարիերան և փորձեց զբաղվել բիզնեսով։ «Բայց մենք` մարզիկներս, սիրում ենք ճիշտը, արդարը։ Իսկ բիզնեսում դրանք պահելը միշտ չէ, որ ստացվում է»,- ասում է Պատրիկեևը։ Նա թողում է բիզնեսն ու սկսում մարզիչ աշխատել, ընդ որում մարզում էր ինչպես ազատ ոճի ըմբիշներին, այնպես էլ MMA-ի մարզիկներին։

Երիտասարդ հայ բռնցաքամարտիկները Եվրոպայի առաջնությունից 5 բրոնզե մեդալով կվերադառնան

«Այդ ժամանակ ինձ առաջարկեցին ղեկավարել մարզադպրոց, առաջարկում էին այլ պաշտոններ։ Չէի համաձայնում, որովհետև ինձ առանց գորգի չեմ պատկերացնում»,–պատմում է նա ու հավելում, որ նորից սպորտում և սպորտի հետ է։

Վերադարձը Հայաստան

2004-2012թթ., Պատրիկեևը Հայաստանի հավաքականի ըմբիշ էր և հիմա էլ սպորտ վերադառնալու համար ընտրել է Հայաստանը։

Юрий Патрикеев и Мияин Лопес
© Photo : provided by Yuri Patrikeev
Յուրի Պատրիկեևը

«Անկեղծ ասած ուրիշ երկրում ես չէի կարող նորից վերսկսել մարզվել։ Հիմա մտածում եմ ազատ ոճի ըմբշամարտում ուժերս փորձելու մասին, եթե չստացվի միգուցե իմ փորձը պետք գա հայ ըմբիշներին, ու այդ դեպքում ուրախ կլինեմ նրանց օգտակար լինելու համար։ Հիմա մարզվում եմ հունահռոմեականների հետ, օգնում եմ Դավիթ Օվասապյանին։ Բայց ուժերս փորձելու եմ ազատ ոճի ըմբշամարտում»,- ասում է Յուրան։ Նա հավելում է, որ այս պահին հայ մարզիկներին նաև հոգեբանական աջակցություն է հարկավոր։

Անհնարին ոչինչ չկա

40 տարեկանից հետո թվում է` դժվար է մեծ հաղթանակների հասնել, բայց «կուբանցի հայ» ըմբիշն օրինակ ունի, որին ուզում է հետևել։ «Ռուս ըմբիշ Անատոլի Ռոշչինը 40 տարեկան հասակում` 1972 թվականին, դարձավ օլիմպիական չեմպիոն։ Այսինքն` հնարավոր է նույնիսկ այդ տարիքում պատմական արդյունքի հասնել»,- մրցագորգ վերադառնալն այսպես է մեկնաբանում Պատրիկեևը։ Նա ասում է, որ իրեն կփորձի ինչ-որ մրցման ժամանակ, հետո արդեն կհասկանա` արդյո՞ք կարող է կրկնել ռուս ըմբիշի մարզական սխրանքը։

Հայաստանի Ազատ ոճի ըմբշամարտի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Հաբեթնակ Կուրղինյանն ասում է` եթե ըմբիշը գորգի վրա հաղթանակներ է տանում, ի՞նչ նշանակություն ունի, թե նա քանի տարեկան է։

«Մեր հավաքականում գերծանր քաշային կարգում ունենք Լևան Բերիանիձեին, որն աշխարհի առաջնության մրցանակակիր է։ Եթե Պատրիկեևը ապացուցի, որ ինքն ավելի ուժեղ է ու ավելի լավ է պատրաստված, այդ դեպքում նա կարող է հավաքականի մասին մտածել»,–ասում է մարզիչն ու խոստանում, որ Յուրային հնարավորություն կտան իրեն դրսևորելու հունվարին կայանալիք մրցաշարերից մեկում, հետո արդեն հետևություն կանեն։

Պատրիկեևը պետք է բոլորիս

Հունահռոմեական ոճի ըմբաշամարտի Հայաստանի հավաքականի մարզիչ Գևորգ Ալեքսանյանն էլ իր հերթին ընդգծում է, որ գերծանր քաշային կարգում միշտ էլ սպարինգների (նույն քաշային կարգի մարզիկ, որի հետ անընդհատ մարզվում են ու գոտեմարտ անցկացնում նախապատրաստվելու համար) խնդիր է եղել,և Յուրայի ներկայությունն արդեն վստահություն է հաղորդում մյուսներին։ Բացի այդ նա իր խորհուրդներով անգնահատելի օգուտ կարող է տալ ամենահեղինակավոր քաշային կարգում ելույթ ունեցող Դավիթ Օվասապյանին։ «Չգիտեմ, թե ինչպես կլինի մարզիկի կարիերան վերսկսելու հետ կապված նրա ցանկությունը, բայց որ նա շատ պետք է մեր հավաքականին` դա փաստ է»,- ասեց նա։

Юрий Патрикеев
© Photo : provided by Yuri Patrikeev
Յուրի Պատրիկեևը

Ներկայումս Պատրիկեևը ակտիվ կերպով մարզվում է մեր հավաքականների հետ։ Ինչպես ինքն է ասում` կարգի է բերում իր մարզավիճակը։ Իսկ հունվարին նա առաջին անգամ ուժերն է փորձելու ազատ ոճի ըմբշամարտում։ Մեծ ըմբիշը մեծ նպատակներ ունի։ Սպասենք իրագործելուն։

6
թեգերը:
Հայաստան, ռուս, Յուրի Պատրիկեև, Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն, ըմբշամարտիկ
Ըստ թեմայի
Ինչպես էր Մարադոնան պարում հայկական երաժշտության ներքո ու խմում մեր հավաքականի կենացը
Թուրքեր և ադրբեջանցիներ չկան. ինչու է մեր հավաքականը Կիպրոսն ընտրել որպես «սեփական հարկ»
Մարտի դաշտում մենք չենք պարտվել. ինչպես ֆուտբոլիստ խաղընկերները դարձան մարտական ընկերներ
Սու-57

Ռուսական զենք․ ինչ են իրենցից ներկայացնում առաջին սերիական Սու-57-ն ու «Օխոտնիկ» ԱԹՍ-ն

210
Ռուսական Սու-57-ը կարող է ոչնչացնել օդային, ցամաքային և ջրային բոլոր թիրախները, իսկ «Օխոտնիկը» խոստանում է դառնալ աշխարհում առաջին անօդաչու կործանիչ-կալանիչը։ Ռուս մեկնաբանը ներկայացնում է ժամանակակից ինքնաթիռների բնութագրերը։

76 մեքենաներից բաղկացած հինգերորդ սերնդի Սու-57 ավիացիոն համալիրի մեկնարկային շարքի առաջին մեքենան դեկտեմբերին իր տեղը կզբաղեցնի Ռուսաստանի օդատիեզերական ուժերի մարտական շարքերում: Գործի կանցնի նաև նրա անօդաչու ուղեկիցը՝ արհեստական ինտելեկտով Ս-70 «Օխոտնիկը», որը հրթիռային սպառազինությամբ թիրախների որսման և խոցման ալգորիթմները հաջողությամբ յուրացնում է զորավարժարանում։

Ավելի վաղ ՌԴ պաշտպանության նախարարությունը հայտնել էր, որ օդատիեզերական ուժերը մինչև տարեվերջ կստանան հինգերորդ սերնդի Սու-57 սերիական առաջին կործանիչը, ինքնաթիռը գործնականում պատրաստ է: Հետագայում արտադրության ծավալը կաճի տարեկան մինչև 15 մեքենա, և բոլոր 76 Սու-57 կործանիչները 2021-2027 թթ․-ին կմատակարարվեն երեք ավիացիոն գնդերը հագեցնելու համար: Դրանցից առաջինը թողարկվում է առաջին փուլի շարժիչով, իսկ 2025 թվականից սերիայի մեջ կմտնեն երկրորդ փուլի շարժիչները։ Սակայն արդեն այսօր Սու-57-ը համարվում է աշխարհի ամենակատարյալ և հզոր կործանիչներից մեկը։

Սիրիացի թուրքոմանները ԼՂ–ում. «ուղևորություն» դեպի պատերա՞զմ, թե՞ մեծ վերաբնակեցում

Հինգերորդ սերնդի ռուսական ինքնաթիռը կարող է ոչնչացնել օդային, ցամաքային և ջրային բոլոր տեսակի թիրախները: Գերազանց տարաշարժունության և առանց ֆորսաժի գերհզոր արագությունների համադրությունը, օդային էլեկտրոնիկայի ժամանակակից համալիրը և ցածր նկատելիությունը ապահովում են Սու-57-ի բարձր մարտական արդյունավետությունն ու հակառակորդի նկատմամբ գերազանցությունը: Military Watch Magazine-ի տվյալներով՝ Սու-57-ն ունի եզակի հնարավորություններով օդանավային սպառազինություն, այդ թվում՝ գերզգայուն ռադարներ, 400 կմ հեռահարությամբ «օդ-օդ» դասի հիպերձայնային հրթիռներ, հակառակորդի հրթիռներից պաշտպանվելու լազերային համակարգ և այլ բարձր տեխնոլոգիական առավելություններ:

Ավելի վաղ հայտնի էր դարձել հինգերորդ սերնդի կործանիչի համար ավիացիոն միջոցների խոցման միջոցների (հրթիռների) լայն անվանացանկի խոշոր պայմանագրի մասին, այսինքն ՝ Սու-57-ը «դատարկ» չի թռչի։ Իսկ ծանր անօդաչու թռչող սարքերի օղակում Սու-57-ը կվերածվի մարտական կառավարման օդային կենտրոնի։ Երկու բարձր տեխնոլոգիական նորույթների համագործակցության մարտական ազդեցությունը դժվար է գերագնահատել։

Մարտական գերազանցություն

Նորագույն կործանիչը ստուգվել է Սիրիայում ռուսական զորքերի խմբավորման կազմում։ Ավելի քան տասը թռիչք է կատարվել՝ թռիչքատեխնիկական բնութագրերի, ինտելեկտուալ տեղեկատվական-կառավարման համալիրի, սպառազինության և բոլոր համակարգերի ստուգման համար:

Սու-57-ի առանձին տեխնոլոգիական բարձունքները լիովին անհասանելի են հինգերորդ սերնդի ամերիկյան կործանիչների, մասնավորապես F-22 Raptor-ի համար: Արհեստական բանականությունն ինտեգրված է մարտական կառավարման համակարգին և հեղափոխություն է ռազմական գործում: Օդաչուավոր Սու-57 կործանիչը կարող է առաջադրանքների 90 տոկոսը կատարել ավտոմատ ռեժիմով և նույնիսկ լիովին ինքնուրույն գործել նախապես կազմած ծրագրով:

Եթե օդաչուն վիրավորվի կամ սպանվի մարտում, կառավարման համակարգը ինքնուրույն կորոշի առաջնային թիրախները, հարված կհասցնի և կապահովի մեքենայի և մարդու ավտոմատ վերադարձը բազա։

Հարթության վրա և ինքնաթիռի կմախքին ինտեգրված ռադարները՝ ակտիվ փուլային X-band ալեհավաքով, ապահովում են դիտարկման հսկայական տարածք, ավելացնում են օդաչուի իրավիճակային իրազեկվածությունը, թույլ են տալիս մարտավարական հնարքները կատարել ավելի լավ, քան ցանկացած այլ կործանիչով: «Կողային ռադիոտեղորոշիչները» բարձրացնում են ինքնավարությունը թիրախների որոնման հարցում և հակառակորդի ռադարների համար Սու-57-ի անտեսանելիության որակապես նոր մակարդակ են ստեղծում ՝ առանց կորցնելու թիրախավորման արդյունավետությունը սեփական հրթիռների համար (ինքնաթիռում և ուղեկցող հարվածային անօդաչուների զինանոցում):

Ս-500 համակարգն առաջին գնորդներն ունի սպառազինությունների համաշխարհային շուկայում

Քարշակման եռաչափ վեկտորը թույլ է տալիս անհավանական խուսանավումներ կատարել հեռակա կամ մերձավոր մարտում, ինչը բարձր մարտական կենսունակության երաշխիք է դառնում։ Ընդ որում՝ «ինքնաթիռ-համակարգիչը» օդանավակայանային սպասարկման հանդեպ քմահաճ չէ և ի վիճակի է գործարկվել օպերատիվ (գրունտային) օդակայանների պայմաններում։ Նման հզոր և տեխնոլոգիապես անկանխատեսելի մեքենաները հիպոթետիկ մարտադաշտում հակառակորդին հաղթանակի հնարավորություն չեն թողնում։

Սու-57-ն արտահանման հսկայական պոտենցիալ ունի և դեռ սերիական արտադրության դուրս գալուց առաջ արտասահմանյան հավանական պատվիրատուների «հերթ էր հավաքել»։ Հինգերորդ սերնդի ռուսական կործանիչն առաջինը կստանա Ալժիրը, որը 14 մեքենա էր պատվիրել հարևանների ռազմաօդային ուժերի հզորացման ֆոնին։ Պայմանագրի արժեքը 2 մլրդ ԱՄՆ դոլար է։ Մատակարարումները նախատեսվում է ավարտել մինչև 2025թ․-ը։

Հարվածային միավորում

Սու-70 «Օխոտնիկ» ԱԹՍ-ն դեկտեմբերի 2-ին փորձարկվել է հրթիռային հարձակման ժամանակ Աշուլուկ զորավարժարանում։ Կայացել են ծանր ԱԹՍ-ների մի շարք թռիչքներ՝ կործանիչ-կալանիչի կարգավիճակով՝ «օդ-օդ» հրթիռների կիրառման նմանակմամբ։ Եվ ԱԹՍ-ի ռադիոէլեկտրոնային համակարգերի ինտեգրումը առաջնորդող Սու-57 ինքնաթիռի հրթիռների ուղղորդման համակարգի հետ գնահատելու համար։

«Օխոտնիկը» խոստանում է դառնալ աշխարհում առաջին անօդաչու կործանիչ-կալանիչ ինքնաթիռը։ Ուսուցման փուլում օդային իրադրության և թիրախների մասին ամբողջ տեղեկատվությունը անօդաչու թռչող սարքը ստանում է երկրից կամ առաջնորդող կործանիչից: Հետագայում հնարավոր է ինքնավար մարտական կիրառում։

Ծանր ԱԹՍ-ն օժտված է սեփական «խելքով» և մինչև 5000 կմ հեռավորությամբ ավելի քան 6 տոննա հրթիռներ ու ռումբեր հասցնելու ունակությամբ։ «Օխոտնիկի» ջախջախիչ մարտական համագործակցությունը Սու-57 կործանիչի հետ ոչ մի լավ բան չի խոստանում հակառակորդին։ Պ․Օ․ Սուխոյի անվան կոնստրուկտորական բյուրոյում ստեղծված քիչ նկատելի «Օխոտնիկը» կդառնա ՌԴ օդատիեզերական ուժերի առաջին ծանր անօդաչուն՝ հարվածային ֆունկցիաներով։ Ըստ բաց աղբյուրների տվյալների՝ նրա երկարությունը 19 մետր է, թևերի բացվածքը՝ 14 մետր, թռիչքային զանգվածը՝ 20 տոննա, առավելագույն արագությունը՝ մոտ 1000կմ/ժամ։

Խորամանկությամբ անտեսելով ԼՂ–ի վերաբերյալ հրահանգը. ինչու է Թուրքիան զորք մտցնում Ադրբեջան

Անօդաչու «Օխոտնիկը» մոտ 20 րոպե տևողությամբ առաջին թռիչքը կատարել է ոչ վաղ անցյալում՝ 2019թ․-ի ամռանը։ Ընդ որում՝ իրեն վստահ է դրսևորել օդում, լավ է ղեկավարվել։ Նույն տարվա աշնանը կայացել է նաև «Օխոտնիկի» և Սու-57-ի առաջին համատեղ թռիչքը։

Ծանր ԱԹՍ-ի մարտական հնարավորությունները մշտապես կատարելագործվում են, 2020թ-ին կհասնեն նկատելի տեխնոլոգիական առաջընթացի։ Մոտակա հեռանկարում նախատեսվում է մշակել զանազան պայմաններում օդային, ցամաքային և վերջրյա օբյեկտների ուղղությամբ հարվածները։ Նշենք, որ առայժմ աշխարհի ոչ մի երկրի չի հաջողվել հարվածային անօդաչուն օգտագործել որպես կալանիչ, և «գործընկերները» նկատելիորեն նյարդայնանում են։

210
թեգերը:
անօդաչու թռչող սարք, ինքնաթիռ, Զենք, Ռուսաստան
Ըստ թեմայի
«Արմատան» կարտահանվի․ ով առաջինը կստանա Տ-14 նորագույն ռուսական հզոր տանկը
Ռուսական նոր զենք. «Ստրելա» զրահամեքենան շարժվում է աննկարագրելի արագությամբ
Ռուսական զենք․ «Տյուլպանն» աշխարհի ամենահզոր ականանետն է