Նիկոլ Փաշինյան

«Մարզասրահ պատանյակների համար», կամ ինչու է Փաշինյանը «վիզ վերցնելու» բոլորի փոխարեն

928
(Թարմացված է 17:49 16.11.2020)
Sputnik Արմենիայի սյունակագիրը մտորում է այն պատասխանատվության մասին, որ ներկայիս իշխանությունը կրում է Արցախի շուրջ ստեղծված իրավիճակի համար և ընդգծում է պետական կառավարման փորձի առկայության կարևորությունը։  Չէ՞ որ դրա բացակայությունը շատ թանկ է նստում մեր երկրի վրա։

Երբ Նիկոլ Փաշինյանը 2,5 տարի առաջ՝ բազմամարդ ցույցերից մեկի ընթացքում, ամբոխի ծափողջույնների ներքո ասաց, որ Հայաստանում յուրաքանչյուր քաղաքացի վարչապետ է և այդպիսով Հայաստանում երեք միլիոն վարչապետ կա, ինձ դա աղաղակող պոպուլիզմ թվաց։ Մաքրամաքուր պոպուլիզմ, առանց որևէ խառնուրդի։

Սակայն ժամանակը ցույց տվեց, որ նա ճշմարտությունից հեռու չէր։ Թեև կան և այնպիսիք, ովքեր իրենց համարում են ընդամենը պաշտպանության նախարարներ, արտաքին գործերի, լուսավորության, մշակույթի նախարարներ։ Եվ միան չնչին մասն է ինքն իրեն տեսնում գյուղատնտեսության կամ տրանսպորտի նախարար։ Սա ասում եմ, դատելով սոցցանցում մեր համաքաղաքացիների վիրտուալ կյանքից։

Նրանք ամենայն լրջությամբ ղեկավարում են երկիրը՝ կրակում են «Իսկանդերներից», ՄԱԿ-ի ամբիոնից խարանում մեր թշնամիներին, Հայաստանից Իրան երկաթուղի են կառուցում։ Այսինքն՝ գործող իշխանությանը խորհուրդներ են տալիս, թե ինչպես ճիշտ ղեկավարել պետությունը։

Այդ դեպքում ես էլ, որպես ՀՀ քաղաքացի, իրավունք ունեմ ինքս ինձ վարչապետ համարել, նշված երեք միլիոնից մեկը, քանի որ Հայրենիքի ճակատագիրը այս ծանր ժամանակներում ինձ շատ է անհանգստացնում։

Ո՞րն է Նիկոլ Փաշինյանի «սեփական կետը»

«Ո՞վ է մեղավոր» հարցին ես պատասխան ունեմ․ երկրի բոլոր նախկին ղեկավարներն ու նրանց ընտրողները։ Կարևոր չէ՝ վերջիններս նրանց օգտին սրտի թելադրանքով են քվեարկել, թե հանուն հինգ հազար դրամի։ Դե, իսկ որպես այս խայտառակության տորթի գլխավոր զարդարանք ես տեսնում եմ ներկայիս իշխող «Իմ քայլը» դաշինքը՝ Փաշինյանի գլխավորությամբ։

Մեծ քաղաքականությունն ու դիվանագիտությունը, կներեք, բայց ինձ «գողական հավաք» են հիշեցնում։ «Բազարի» համար պետք է պատասխան տաս։ Իսկ մեր վարչապետը, ոչ այն է անփորձության, ոչ այն է ինչ-որ այլ պատճառով, «բազարը չէր ֆիլտրում»։ Սխալը սխալի հետևից։  Ինչի արդյունքում էլ հիմա ստիպված է լինելու բոլորի փոխարեն «վիզ վերցնել»։

Իսկ ահա հավերժական «ի՞նչ անել» հարցի հետ ամեն ինչ շատ ավելի բարդ է։ Արդյո՞ք կարող է հումանիտար կրթությամբ և ամբողջ կյանքում առավելագույնը 35 մարդուց բաղկացած խմբագրական աշխատակազմ ղեկավարած մարդը (սա իմ մասին եմ ասում, ի դեպ, ոչ մեկին չեմ ակնարկում) լավ ղեկավարել պետությունը այսքան խրթին, ճակատագրական ժամանակներում։ Ոչ, իհարկե։ Փորձառու խորհրդականներ են պետք։

Ուստի առաջին հերթին խորհրդի համար դիմեցի Վազգեն Մանուկյանին։ Բայց Երրորդ հանրապետության առաջին վարչապետը շտապում էր, կարճ կապեց․ «Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ երկու պաշտպանական գործարաններ շտապ հրաման ստացան․ երեք օրում պետք է պատրաստել 30 հազար պայմանական պտուտակ։

Պաշտպանական գործարանների առավելագույն հզորությունը ստանդարտ էր՝ օրական երեք հազար պտուտակ, ուստի առաջին գործարանը, թեև երեք օր աշխատեց քսանչորս ժամ շարունակ, բայց պատրաստեց ընդամենը ինը հազար։ Երկրորդ գործարանում հաստոցները կանգնեցրին, երկու օր բոլորը միասին խելք-խելքի տվեցին, մշակեցին նոր մեթոդիկա և մեկ օրում պատրաստեցին պահանջվող երեսուն հազարը։ Ընդամենը պետք էր վերակազմակերպվել և լուծել խնդիրը»։

Բայց, ինչպես ընդգծեց Մանուկյանը, ներկայիս կառավարությունը չունի ո՛չ համապատասխան մասնագետներ, ո՛չ էլ ցանկություն։

«Նրանք միայն մի ցանկություն ունեն՝ պահպանել իշխանությունը»,-կարծում է անկախ Հայաստանի հիմնադիր հայրերից մեկը։

Իսկ ահա հարգված տնտեսագետ Վահագն Խաչատրյանը, որը Երևանի քաղաքապետն է եղել թերևս ամենաբարդ ժամանակներում՝  1992-1996թթ․, ոչ միայն գնահատեց երկրում ստեղծված իրավիճակը, այլև ինձ՝ հոգու խորքում իրեն վարչապետ համարող լրագրողիս, մի շարք գործնական խորհուրդներ տվեց։

Հիմնական պատասխանատուն գործող իշխանությունն է. նախագահը հանդիպել է ՀՅԴ–ականների հետ

«Մեր տնտեսության ամբողջ տրամանաբանությունը պետք է փոխվի։ Անհապաղ պետք է վերանայել հաջորդ տարվա բյուջեն։ Առաջնահերթություններ սահմանել։ Հասկանալի է, որ եթե նախատեսում էին կամուրջ կամ ջրամբար կառուցել, հիմա այդ գումարները պետք է ուղղվեն սոցիալական ծրագրերին։ Սոցիալական հատվածի բեռը բյուջեի վրա շատ մեծ է լինելու։

Ուստի այս իրավիճակում պետք է դրա օգտագործման հստակ վերահսկողություն և բարձր արդյունավետություն։ Պետք է օպերատիվ կերպով բոլոր տուժածներին ներառող հզոր բազա ստեղծել․ ով որտեղ է ապրում, ինչի կարիք ունի, ինչ ունի և ինչ է կարողանում, ինչպես տեղաբաշխել ուսանողներին և դպրոցականներին և էլի շատ, շատ բաներ»,-կարծում է փորձագետը։

Բացի այդ, պետք է վերականգնել տնտեսական կյանքը Ստեփանակերտում և մյուս շրջաններում, արտոնություններ տալ նրանց, ովքեր աշխատատեղեր են ստեղծում։

Ցավոք, 30 տարի առաջ մենք սա արդեն անցել ենք, նշեց մայրաքաղաքի նախկին քաղաքապետը, բայց այն ժամանակ ամեն ինչ տարերայնորեն էր արվում, իսկ հիմա պետական ինստիտուտներ կան։ Այս բոլոր խնդիրների լուծման համար հարկավոր է առանձին կառույց, որը ամեն ինչ կհամակարգի։ Եվ այն պետք է բաց ու թափանցիկ աշխատի։ Մարդիկ պետք է իմանան, թե ուր են գնում և ինչի վրա են ծախսվում գումարները։ Չէ՞ որ այն կազմակերպությունները, որտեղ բացի պետական միջոցներից նաև նվիրատվություններ և մարդասիրական օգնություն է ստացվում, գողերի և խարդախների ամենասիրած տեղն են։

Մի այդպիսի կազմակերպություն ունեինք՝ «Արցախ» կոմիտեն։ Սկզբում ամեն ինչ ազնիվ էր ու թափանցիկ։ Իսկ վերջում, մեղմ ասած, ոչ այնքան։

Վահագն Խաչատրյանը մի շարք այլ հետաքրքիր բաներ էլ ասաց։ Պայմանավորվեցինք, որ երբ նա հաղթահարի «կորոնան», կհանդիպենք և առանձին մամուլի ասուլիս կանցկացնենք։ Գործող կառավարությանը ես հիմա միայն մի հարց ունեմ․ դուք խորհրդակցո՞ւմ եք փորձառու կառավարիչների, այլ ոլորտների մասնագետների հետ, ականջ դնո՞ւմ եք նրանց խորհուրդներին, թե՞ առանց այդ էլ ամեն ինչ գիտեք։

Արդեն չեմ էլ հիշում, թե հայտնի ռուս տնտեսագետներից որ մեկն էր ասում Չեռնոմիրդինի մասին․ «Վիկտոր Ստեպանովիչը վերջիվերջո լավ վարչապետ դարձավ, բայց երկրի վրա դա թանկ նստեց»։

Մենք Ռուսաստանը չենք, մենք դիմացկունության այդպիսի պաշար չունենք։

28-ամյա տղային նախարար եք նշանակում՝ ձեր իրավունքն է։ Գնահատենք դա իբրև երիտասարդ կադրերի առաջխաղացում։ Բայց այդ դեպքում, որպեսզի երիտասարդ նախարարը չկոտրվի, հարկավոր են փորձառու, հրով ու ջրով անցած խորհրդականներ ու տեղակալներ։ Իսկ երբ խորհրդական է դառնում է՛լ ավելի երիտասարդ մի պատանյակ, ապա ստացվում է այն, ինչ ստացվում է։

Կաթողիկոսը իշխանություններին կոչ է անում անհապաղ բացատրություններ ներկայացնել

Մինչդեռ, ես վստահ եմ, նախարարի կաբինետը մարզասրահ չէ խոստումնալից երիտասարդների համար։ Իսկ ԱԱԾ-ի ղեկավարության կազմում վերջին ամիսների կադրային «հավալայից» գլխիս բոլոր մազերը (որոնք 30 տարի առաջ են թափվել) սկսում են շարժվել։ Այնպիսի տպավորություն է, որ ԱԱԾ-ն շփոթել են մանկապատանեկան «Աշխատանքային ռեզերվներ» մարզադպրոցի հետ։

Իսկ եթե ձեզ թվում է, որ «մեր բեղերն էլ վատը չեն», ապա խորապես սխալվում եք։ Ձեր բեղիկները դեռ նոր-նոր են սկսում ծլել։ Կշարունակեք այսպես՝ չեն էլ հասցնի աճել․․․

928
թեգերը:
կառավարություն, Նիկոլ Փաշինյան, Իշխանություն
Ըստ թեմայի
Փաշինյանն ակնկալում է, որ ընդդիմությունն էլ բռնությունը բացառելու հայտարարություն կանի
Պետք է պատասխանատվություն կրեն բոլոր իրավասու պաշտոնյաները. Գերագույն հոգևոր խորհուրդ
Ամեն ինչի պատասխանատուն գործող իշխանությունն է. Բաբկեն Թունյան
Վազգեն Մանուկյանն ու Նիկոլ Փաշինյանը. արխիվային լուսանկար

Ինչ հարաբերություններ ուներ Մանուկյանը «նախկինների» հետ, կամ պաշտոն ստանալու նուրբ արվեստը

328
​Եկեք անկեղծ լինենք։ Երբ ավելի քան մեկուկես տասնյակ կուսակցություններ հայտարարեցին, թե վարչապետի իրենց միասնական թեկնածուն Վազգեն Մանուկյանն է, բազմաթիվ ու բազմապիսի հարցեր ծագեցին։ Մի քիչ նման է դեժավյուի. այս ամենը մենք արդեն մի անգամ տեսել ենք։
Վազգեն Մանուկյան. «1996-ի ընտրությունը շրջադարձ էր մեր պետության պատմության մեջ. տուժողը հասարակությունը, ժողովուրդն էր»

Հա, բայց ախր տեսել ենք 1996 թվականին, երբ Վազգեն Մանուկյանի թեկնածությանը սատարեցին մի քանի քաղաքական ուժեր, սակայն չմոռանանք, որ այն ժամանակ նախագահական ընտրություններ էին։ Հիմա արդեն ոչ միայն համապետական նախագահական ընտրություններ չկան, այլև անհասկանալի է, թե ինչ լեգիտիմ հիմնավորումով պիտի անցկացվեն արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունները, որոնց մասին շարունակ խոսում է ընդդիմությունը։

​Ի դեպ, 1996 թվականի մասին։ Թեև որոշ քաղաքական գործիչներ կարծիք են հայտնել, թե հիմա պետք է քննություն սկսել և վերջապես պարզել ողջ իրականությունը այն ժամանակ կայացած նախագահական ընտրությունների վերաբերյալ։

Ի դեպ, հենց վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, անցած տարի հանդիպելով Հանրային խորհրդի անդամների հետ և խոսելով այն մասին, որ տասնամյակներ շարունակ ընտրությունները Հայաստանում կեղծվել են, դիմելով Հանրային խորհրդի ղեկավարին, ասել է.

«Ուզում եմ ընդգծել, որ այդ ուղերձն ուղղված է նաև Ձեզ՝ պարոն Մանուկյան, որպես Հայաստանի Հանրապետությունում երկար տարիներ ընդդիմադիր քաղաքական ուժ ղեկավարած և ընտրակեղծիքների զոհ դարձած քաղաքական ուժի ղեկավար, քաղաքական գործիչ»:

Բացասական էներգիայի ուժը, կամ եկեք հավատանք հաղթանակի ուժին

Սակայն ինքը՝ Վազգեն Մանուկյանը, երբեք չի ընդունել, թե երբևէ զոհ է դարձել։ Պարզապես մեջբերեմ «առաջին դեմքից» «Առավոտ» թերթին տված նրա հարցազրույցից.

«Ես մասնակցել եմ ընտրություններին ոչ միայն 1996 թվականին։ Բայց «զոհ» բառին համաձայն չեմ: 1996-ի ընտրությունը շրջադարձ էր մեր պետության պատմության մեջ. տուժողը հասարակությունը, ժողովուրդն էր: Չեմ համարում, թե երկրի ղեկավար լինելը բարիք է, և եթե այն ձեռքիցդ խլում են՝ զոհ ես դառնում: Զոհ դարձավ ողջ պետությունը»:

Վազգեն Մանուկյանը կողմ չէ նաև 1998 թվականին կայացած ընտրությունների արդյունքների վերանայմանը։ Երևի հիշում եք, որ այն ժամանակ նախագահության համար մրցակցում էին Ռոբերտ Քոչարյանը և Կարեն Դեմիրճյանը։

«Ինչո՞ւ բոլոր ընտրություններից վերցվեց հենց 1998-ը: Տպավորություն է ստեղծվում, թե ոչ թե ընտրությունների հարց է այստեղ լուծվում, այլ Ռոբերտ Քոչարյանի: Դա գեղեցիկ խաղ չի: 1998-ին կեղծվե՞լ են ընտրությունները: Ես հարց կտամ՝ իսկ ո՞ր ընտրությունները չեն կեղծվել»,– ասել է Վազգեն Մանուկյանը։

Հիշեցնեմ, որ Հայաստանի մայր բուհի՝ Երևանի պետական համալսարանի դասախոս, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու Վազգեն Մանուկյանը 88-ին սկսված Ղարաբաղյան շարժման հենց առաջին օրերին ակտիվորեն ներգրավվել է այդ շարժմանը, դարձել «Ղարաբաղ» կոմիտեի հիմնադիր անդամ, հետո էլ այդ կոմիտեի համակարգողը։

Մեկնաբանները փաստում են՝ եթե Վազգեն Մանուկյանն ի վերջո իրոք դառնա Հայաստանի վարչապետ, դա նրա համար նոր պաշտոն չի լինելու, որովհետև հենց ինքն էր անկախ Հայաստանի առաջին վարչապետը, հետո էլ՝ 90-ականների սկզբի ղարաբաղյան պատերազմի ժամանակ նշանակվել է պաշտպանության նախարարի պաշտոնակատար և հենց այդ օրերին էլ հայկական ուժերն իրենց վերահսկողության տակ առան Քելբաջարի շրջանը։

Վերլուծաբանները հիշեցնում են՝ Վազգեն Մանուկյանը լարված հարաբերություններ ուներ ոչ միայն Ռոբերտ Քոչարյանի, այլև Սերժ Սարգսյանի հետ։ Բայց հենց Սերժ Սարգսյանի օրոք՝ 2009 թվականին, դարձավ նորաստեղծ Հանրային խորհրդի նախագահ, ինչը հանրության առնվազն մի մասի կողմից այնքան էլ լավ չընդունվեց։

Մարդիկ հարցնում էին՝ լավ, ինչ դիրքորոշում ունի այս գործիչը, որը մի կողմից անընդհատ քննադատում է իշխանություններին, մյուս կողմից ընդունում է պաշտոն ստանձնելու` այդ նույն իշխանությունների առաջարկը։

1993-ին Քելբաջարի ազատագրումից հետո Ադրբեջանում իշխանություն փոխվեց

Եվ վերջում մեջբերեմ Վազգեն Մանուկյանի շատ կոնկրետ առաջարկը։

«Բանակը, իր ձեռքը վերցնելով ողջ իշխանությունը, պետք է կազմի միասնական պաշտպանության կոմիտե Արցախի հետ միասին՝ կազմակերպելով պատերազմական ներկա իրավիճակին անհրաժեշտ միջոցառումները, ապահովելով վստահություն և գնալով բանակցությունների շահագրգիռ պետությունների, միջազգային կառույցների հետ։ Սա միակ փրկությունն է: Հակառակ դեպքում մենք կարող ենք կորցնել ամեն ինչ»,– ասել էր Վազգեն Մանուկյանը։

Բայց հիշեցնեմ՝ այս ամենը նա ասել էր պատերազմի ժամանակ՝ մինչև հրադադարը։

328
թեգերը:
Վարչապետ, Վազգեն Մանուկյան, Եկեք անկեղծ լինենք, Արմեն Դուլյան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
«5 րոպե Դուլյանի հետ». Ղարաբաղյան վեճերի հորձանուտում
Եթե նորից պատերազմ սկսվի, այն չի նմանվի 1990-ականներին տեղի ունեցածին. Արմեն Դուլյան
«Եթե չկարողանամ ուղեղիս գործունեությունը խթանող հաբեր գնել, հիմար էլ կմնա՞մ». Դուլյան
Դավիթն ու Ռուբենը

«Միայն թե եղբորս ոչինչ չլինի». Դավիթ Կարենովիչի վերջին խոսքերն իրականացան, երազանքը` ոչ

4261
(Թարմացված է 22:09 04.12.2020)
Դավիթ և Ռուբեն Բադալյանները միասին են ծառայել Մարտակերտում։ Դավիթը, ցավոք, զոհվել է։ Ռուբենը ողջ է մնացել, Երևան է եկել եղբորը վերջին հրաժեշտ տալու օրը։ Երբ նա սգո սրահ է մտել, մայրն ինքնաբերաբար ծափահարել է. գոնե մի տղան ողջ է մնացել։

«Միայն եղբորս ոչինչ չլինի». պատերազմում զոհված ապագա բժիշկ Դավիթ Բադալյանի վերջին խոսքերն են եղել, որը հետո Դավիթի ընկերը փոխանցել է նրա ընտանիքին։

Դավիթենց տանն ենք` հարցազրույցի. հյուրասենյակում ենք, որտեղ սիրում էր նստել Դավիթը և պարապել։ Սեղանին շատ-շատ կոնֆետներ են դրված. Դավիթը քաղցրակեր էր, և, սովորության համաձայն, ընտանիքը շարունակում է կոնֆետ շատ գնել։ Զինվորական համազգեստով ու ժպտացող աչքերով մեզ նայող Դավիթի նկարի առջև նույնպես կոնֆետներ են դրված, որոնց թվում է նրա սիրած «KitKat»-ը։

Фотографии Давида Бадаляна
© Sputnik / Karine Hovhannisyan
Դավիթ Բադալյանի լուսանկարների դիմաց կոնֆետներ են դրված

Դավիթն ու եղբայրը` Ռուբեն Բադալյանը, այս տարվա հունվարին միասին են բանակ գնացել։ Ռուբենը ֆիզկուլտինստիտուտում անվճար էր սովորում, բայց որոշել է տարկետում վերցնել և եղբոր հետ ծառայության մեկնել։ Բնավորությամբ շատ տարբեր երկու եղբայրները դեռ մանկուց բոլոր հարցերում միասին են եղել, և ծառայության ժամանակ էլ ավագ եղբայրը որոշել է Դավիթի կողքին լինել։

Давид Бадалян (слева) с братом Рубеном
© Photo : provided by family of David Badalyan
Դավիթն ու Ռուբենը

«Երևանում վիճակահանության ժամանակ ես քաշեցի թուղթը, ու պարզվեց` Արցախում պետք է ծառայենք։ Արցախում արդեն Դավիթը հանեց թուղթը, և գնացինք Մարտակերտ։ Շատ ուրախ էինք, ու ամենևին էլ տեղը կապ չուներ, կարևորը` միասին էինք։ Իսկ միասին լինելն ավելի էր հեշտացնում ծառայությունը, մեկս մյուսից էինք տան ու ծնողների կարոտն առնում»,–պատմում է քչախոս ու զուսպ Ռուբենը։

Եղբայրները նույն զորամասում են ծառայել, երկուսն էլ նռնականետորդ են եղել։ Ռուբենն ասում է` սահման գնալիս քաջ գիտակցել են` ուր են գնում և ինչի համար. ամեն վայրկյան պատրաստ են եղել պատերազմի։ Եղբայրներն առաջնագծում, բայց տարբեր դիրքերում մարտական հերթապահության են եղել, երբ պատերազմը սկսել է։ Ռուբենի առաջին քայլը եղբոր` Դավիթի համար աղոթելն է եղել. Ռուբենը վստահ է` նույնն էլ եղբայրն է արել։

Давид Бадалян (слева) с отцом и братом Рубеном
© Photo : provided by family of David Badalyan
Դավիթն ու Ռուբենը հոր հետ

Քանի որ հեռահար կերպով է կրակ վարվել (հիմնականում հրթիռակոծել են), Ռուբենն ընկերների հետ թաքստոցում են որոշ ժամանակ եղել։ Այդ ժամանակ, սակայն, այլ իրավիճակ է եղել Դավիթի հենակետում. ամեն ինչ շատ արագ է զարգացել։ Հակառակորդը տանկերով փորձել է առաջ գալ, Դավիթը գործի է անցել` դիրքավորվել և դիպուկ հարվածով մեկ տանկ է խոցել։ Զոհվել է նրա ընկերը. Դավիթն իր բաճկոնը, որի գրպանում զինգրքույկն է եղել, ընկերոջ վրա է գցել ու շարունակել մարտը։ Ապագա բժիշկը հաջորդ տանկը խոցելուն է պատրաստվել, սակայն հակառակորդի թիրախում է հայտնվել. գնդակն ուղիղ Դավիթի սրտին է դիպչել...

Այդ ընթացքում Ռուբենը սկսել է անհանգստանալ եղբոր համար և, անտեսելով վտանգը, թաքստոցից դուրս է եկել` ներքին հեռախոսով եղբոր հետ կապ հաստատելու համար։

«Հեռախոսին ոչ ոք չէր պատասխանում, բայց ես անընդհատ զանգում էի։ Դիրքի ավագը, որն ինձ լավ էր ճանաչում, վերջապես վերցրեց հեռախոսը։ Ասաց` այս պահին կրակում են, չի կարող եղբորս կանչել։ Բայց երբ ես շատ պնդեցի, ասաց, որ Դավիթը թեթև վիրավորվել է, դիրքերից իջեցրել են։ Ամբողջ գիշեր չքնեցի։ Անհամբեր սպասում էի, քանի որ ասել էին առավոտյան ինձ հոսպիտալ են տանելու, որ եղբորս տեսակցեմ։ Առավոտյան ինձ տարան զորամասի տեղակալի մոտ, որը նույնպես վիրավոր էր. նա հայտնեց եղբորս զոհվելու լուրը»,–պատմեց Ռուբենը։

Ռուբենի` Երևան գալն ու եղբոր հուղարկավորությանը մասնակցելը հեշտ չի եղել։ Տղաների հայրը` Կարեն Բադալյանն ասում է, որ պաշտպանության նախարարությունը չէր թույլատրել, որ Ռուբենը Երևան գար։ Այդ դժվար պահերին, երբ պետք էր տղայի հուղարկավորությունը կազմակերպել, ավելի տհաճ է եղել այդ ամենին առնչվելը։ Հարցը լուծվել է միայն, երբ դիմել են Արցախի նախագահին, որն անմիջապես ստորագրել է անհրաժեշտ գրությունը։ Ռուբենը Երևան է հասել եղբորը վերջին հրաժեշտ տալու օրը. տղաների մայրը` տիկին Էլիզը, ասում է` երբ Ռուբենը սգո սրահ է մտել, ինքնաբերաբար ծափահարել է, որ գոնե մի տղան ողջ է մնացել։

«Գնում եմ Արցախ, որ հետո տղաս չգնա». բժիշկ Նարեկն Ապրիլյանից վերադարձավ, հիմա չստացվեց

Տիկին Էլիզը Դավիթի մասին ներկա ժամանակով է խոսում, չնայած ամենադժվարը հենց նրա համար է. Դավիթն ամենաշատը մոր հետ էր կապված։

«Դավիթն ինձ ավելի շատ էր կապված, քան աղջիկս։ Ամեն ինչի մասին կիսվում էր հետս. նա շատ խղճով էր, բայց և շատ ուժեղ։ Դեռ մանուկ հասակում էր որոշել, որ բժիշկ է դառնալու։ Մտածում էինք` կմեծանա, այլ մասնագիտություն կընտրի, բայց չմտափոխվեց։ Ասում էր` մամ, երազում եմ, որ ինձ Դավիթ Կարենովիչ ասեն»,–պատմեց տիկին Էլիզն ու հավելեց` տղայի ծննդյան օրը բժշկի խալաթի պատկերով տորթ էր գնել, որի վրա այդպես էլ գրված էր` Դավիթ Կարենովիչ։

Давид Бадалян (справа ссверху) с семьей
© Photo : provided by family of David Badalyan
Դավիթն ընտանիքի հետ

Դավիթը բժշկին բնորոշ բնավորություն ուներ` չափից դուրս կոկիկ էր, սրտացավ։ Մայրն ասում է, որ տղան հպարտությամբ էր սպիտակ խալաթը հագնում, հաճույքով ու անտրտունջ սովորում։ Անգամ բանակից մոր հետ հեռախոսազրույցում ասել էր, որ իր գրքերը կարոտում է և խնդրել էր որոշներն ուղարկել։ Տիկին Էլիզն ասում է` եթե Ռուբենը երազում էր զինծառայության անցնելու մասին և անհամբեր է սպասել այն օրվան, երբ պետք է զինվորական համազգեստ կրի, ապա Դավիթն ասում էր, որ գնում է ծառայության հայրենիքի հանդեպ իր պարտքը կատարելու համար. Դավիթի համար սովորելն ու լավ բժիշկ դառնալն էր առաջնային։

Давид Бадалян
© Photo : provided by family of David Badalyan
Դավիթը

Ապագա բժշկի համար շատ կարևոր էր նաև ընտանիքը. երազում էր եռահարկ մեծ տուն կառուցել, որ երկու եղբայրն ու ծնողները միասին ապրեին։ Ավելին, մոր մտքից դուրս չի գալիս Դավիթի` տարիներ առաջ արած այն արտահայտությունը, թե չեմ ուզում մեծանալ, այսպես մենք երջանիկ ենք...

«Դավիթի զոհվելուց հետո այլևս ոչ մի նպատակ ու ծրագիր չունեմ, հիմա միակ ցանկությունս խաղաղությունն է։ Ես չեմ չարացել Աստծո առաջ, գիտակցում եմ, որ պատերազմ էր։ Բայց աղոթում եմ, որ ոչ մի ծնող չտանի այն վիշտը, ինչ ես եմ տարել»,–ասում է տիկին Էլիզը։

Давид Бадалян (справа)с матерью и братом Рубеном
© Photo : provided by family of David Badalyan
Ռուբենը, մայրն ու Դավիթը

Ընտանիքի համար ամենադժվարը հիմա Ռուբենի ծառայությունը շարունակել–չշարունակելու հարցն է` ինչպես ծնողները, այնպես էլ Ռուբենը, հոգեպես պատրաստ չեն դրան։

... Հարցազրույցն ավարտել ենք, բայց դեռ զրուցում ենք Դավիթի մասին, ընտանեկան լուսանկարները նայում, տեսանյութեր դիտում։ Բոլոր լուսանկարներում Դավիթը ժպտում է, իսկ տեսանյութերում` պարում, երգում։

Տիկին Էլիզը մի տեսանյութ է ցույց տալիս, որտեղ տղան երգում է Դավիթ Ամալյանի հայտնի երգը` «Կյանքս կտամ հայրենիքիս, հոգիս` Աստծուն, պատիվս` ինձ, զենքս` որդուս, իսկ սերս մայրերին կտամ»... Լսում ենք երգը, արցունքները հոսում են մոր աչքերից։ Շշնջալով ասում է. «Էդպես էլ արեցիր, տղես»...

Հարութը երազում էր շատ երեխաներ ունենալ. ռազմական բժիշկը զոհվեց` 2 վիրավորներին փրկելով 

4261
թեգերը:
Զոհ, զինծառայող, Արցախ
Ըստ թեմայի
Դավիթն ասում է` հրամանատար չի եղել, զինվորներից մեկի մայրը հեկեկալով դիմում է իշխանությանը
Արցախում տարհանվող զինամթերքի պայթյունի հետևանքով 2 զինծառայող է զոհվել
Արմեն Սարգսյանի հրամանագրով մի շարք զինծառայողներ են պարգևատրվել, նաև` հետմահու
Արմեն Սարգսյան

«Դիմում եմ բոլորիդ». Արմեն Սարգսյանն ուղերձ է հղել համապետական հանրահավաքից առաջ

0
(Թարմացված է 12:53 05.12.2020)
Հայաստանի նախագահն իր ուղերձում առանձին դիմել է նաև իրավապահ մարմիններին` կոչ անելով կարգ ու կանոնը պահպանելու կարևոր առաքելությունն իրականացնելիս հիշել, թե ովքեր են իրենց դիմաց կանգնած։

ԵՐԵՎԱՆ, 5 դեկտեմբերի – Sputnik. ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանն ընդդիմության այսօրվա հանրահավաքից առաջ կոչով դիմել է ՀՀ քաղաքացիների ու իրավապահներին: Ուղերձը հրապարակել է նախագահի մամուլի ծառայությունը։

«Այսօր մեր երկիրը՝ որպես պետություն, և մեր հասարակությունը, բոլորս միասին գտնվում ենք հետպատերազմյան խորը ճգնաժամի մեջ: Սա պետք է արձանագրել առանց ձևականության, առանց ինքներս մեզ խաբելու և միաժամանակ առանց հուսահատության: Պետք է ամբողջությամբ գիտակցենք և ընդունենք այդ ճգնաժամի գոյությունն ու ամեն ինչ անենք այն հաղթահարելու համար: Միասին, ձեռք ձեռքի տված»,- նշել է նախագահը:

Նա կոչ է արել մտածել պետության, երկրի ու ժողովրդի ապագայի մասին` անկախ զբաղեցրած պաշտոնից, քաղաքական համոզմունքներից ու հայացքներից, անձնական համակրանքներից ու հակակրանքներից:

«Մեզնից յուրաքանչյուրն իրավունք ունի արտահայտելու իր կարծիքը, դժգոհությունը և իշխանություններից բացատրություն պահանջելու պատերազմի հետևանքով մեզ պատճառված ահռելի մարդկային և տարածքային կորուստների համար: Կառավարությունը չի կարող գործել 2018թ. հանրային տրամադրությունների ոգով: Այսօրվա իրականությունը բոլորովին այլ է: Այս լարված ու բարդ օրերին դիմում եմ բոլորիդ՝ ձեր յուրաքանչյուր գործողություն պետք է լինի օրենքին համապատասխան, պետք է լինի իրավաչափ»,- շեշտել է Սարգսյանը:

Նախագահն իր ուղերձում առանձին դիմել է նաև իրավապահ մարմիններին՝ կոչ անելով կարգ ու կանոնի պահպանելու իրենց կարևոր առաքելության իրականացման ընթացքում հիշել, որ իրենց առջև, Երևանի փողոցներում իրենց հայրենակիցն է, մեզնից մեկը, նաև մարդիկ, որոնք մի քանի օր առաջ պաշտպանում էին հայրենիքը, մեզանից յուրաքանչյուրին ու նաև իրավապահներին:

«Անթույլատրելի ու անընդունելի են ցանկացած բռնություն և ոչ համաչափ ուժի ու միջոցների կիրառումը: Ձեր գործողություններում պետք է դրսևորեք պատասխանատվություն, մարդկային և մասնագիտական բարձր հատկանիշներ: Այսօր մենք կարիք ունենք շրջադարձային որոշումների: Լուծումները պետք է լինեն ազգային համաձայնության շրջանակում»,- ասված է նախագահի ուղերձում:

Նա նաև շեշտել է, որ կարևոր է երկրում հանդուրժողականության, փոխադարձ հարգանքի մթնոլորտի վերականգնումը, մեր ժողովրդի բոլոր դրական ու կենսական որակների համադրումն ու դրանք հավաքական ուժի վերածելը, ինչը կդառնա մեր հետագա հաջողությունների գրավականը:

Հիշեցնենք՝ ընդդիմադիր կուսակցություններն այսօր՝ ժամը 15:00-ին, Ազատության հրապարակում «Մասնակցի՛ր, եթե անտարբեր չես... Հանո՛ւն Արցախի ու Հայաստանի փրկության...» խորագրով համապետական հանրահավաք են անցկացնելու:

Հանրահավաքին ներկա է լինելու և ելույթ է ունենալու նաև ՀՀ նախկին վարչապետ, Հանրային խորհրդի նախկին նախագահ Վազգեն Մանուկյանը, որին ընդդիմությունը միասնական վարչապետի թեկնածու է ընտրել։

«Վազգեն Մանուկյանը 1 տարի անց արտահերթ ընտրություն կկազմակերպի». հայտարարություն

0
թեգերը:
Արմեն Սարգսյան, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Ավշարի համայնքապետարանը պահանջում է Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականը
Նրանք պետք է կանգ առնեն. Հակոբյանը իրադարձությունների զարգացման մի քանի տարբերակ է նշում
Ինչ հարաբերություններ ուներ Մանուկյանը «նախկինների» հետ, կամ պաշտոն ստանալու նուրբ արվեստը