Նագասակի

Ինչպես պայթեցվեց «ռումբերի ռումբը», բայց հաղթեց մարդկության ինքնապահպանման բնազդը 

184
(Թարմացված է 21:13 07.09.2020)
​Եկեք անկեղծ լինենք։ Ոչ բոլորը գիտեն, թե երբ և որտեղ է իրականացվել ամենահզոր միջուկային պայթյունը։ Խոսքը ստորգետնյա պայթյունների մասին չէ, այլ այն պայթյունների, որոնք ժամանակին իրականացվում էին հենց մթնոլորտում կամ Երկրի մակերեւույթին։
Ինչպես պայթեցվեց «ռումբերի ռումբը»

Բոլորս գիտենք, որ ուղիղ 75 տարի առաջ ամերիկացիները ատոմային ռումբեր նետեցին ճապոնական երկու քաղաքների՝ Հիրոսիմայի և Նագասակիի վրա։ Բայց դա մարդկության պատմության ընթացքում առաջին և վերջին դեպքն էր, երբ միջուկային զենքն օգտագործվեց ռազմական նպատակներով։ Հետո սկսվեց միջուկային զենքի կատարելագործման և փորձարկման գործընթացը։

​1952 թվականի աշնանը Ամերիկան առաջին անգամ փորձարկեց ջրածնային ռումբը, որն ատոմայինից շատ ավելի հզոր էր։ «Այվի Մայք» կոչվող այդ ռումբը կշռում էր ավելի քան 60 տոննա և ուներ 10 մեգատոննա հզորություն, այսինքն՝ իրականում դա ռումբ էլ չէր, այլ պարզապես մահաբեր սարք։ Պայթեցումն իրականացվեց Պոլինեզիայի կղզիներից մեկում, մասնագետները դրան հետևում էին նավից։ Ամերիկացի ֆիզիկոս Հարոլդ Էգնյուն հետո պատմում էր, որ պայթյունի հետևանքով առաջացած ամպը բարձրացել էր մինչև 50 կիլոմետր, իսկ դրա տրամագիծը հասնում էր 100 կիլոմետրի։ «Մենք զգացինք, թե ինչպես է շատ արագ բարձրանում ջերմաստիճանը և դա սարսափելի էր»,- պատմել է գիտնականը, որը նավում գտնվել էր պայթյունից մոտ 50 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Այն կղզին, որտեղ իրականացվել էր ջրածնային ռումբի փորձարկումը, պարզապես վերացել էր Երկրի երեսից։

​Բայց ամերիկացիների իրականացրած ամենահզոր պայթյունը որոտաց 1954 թվականին Բիկինի կղզում։ Կղզու ողջ բնակչությունը տարհանվեց, սակայն հետո պարզվեց, որ տուժել են ճապոնացի ձկնորսները, որոնց նավը հենց այդ ժամանակ պատահաբար հայտնվել էր այդ վայրում։ Նրանցից շատերը ճառագայթում ստացան և մահացան։  Մոտ 25 տարի առաջ՝ 90-ականների կեսերին, Ատոմային էներգիայի միջազգային գործակալությունը հրապարակեց իր եզրակացությունը, ըստ որի՝ Բիկինին այլևս պիտանի չէ մշտական բնակեցման համար, քանզի ռադիոակտիվ աղտոտումն այնտեղ չի վերանա դեռ շատ երկար ժամանակ։

Պաղեստինցիների առևանգած օդանավը. ինչպես Նեթանյահուի եղբայրը կյանքի գնով փրկեց 103 հրեայի

​Սակայն մարդկության պատմության ընթացքում միջուկային ամենահզոր պայթյունն իրականացրել է Խորհրդային միությունը՝ մոտ 60 տարի առաջ՝ պետության այն ժամանակվա ղեկավար Նիկիտա Սերգեևիչ Խրուշչովի օրոք։ Դեպքից շաբաթներ անց հրապարակվեցին պայթյունի կադրերը, թեև հենց ինքը՝ Խրուշչովը, երբեք էլ չէր թաքցրել ջրածնային ամենահզոր ռումբի փորձարկման փաստը և բացեիբաց ասել էր այդ մասին Կոմունիստական կուսակցության 22-րդ համագումարում, խոստովանելով՝ «Այո, մենք ասել ենք, որ ունենք 100 միլիոն տոննա տրոտիլի հզորության ռումբ։ Դա իրականություն է։ Բայց մենք այդ ռումբը չենք պատրաստվում երբևէ օգտագործել»։

​Իրականում դա ռումբ էլ չէր։ Պատկերացրեք մի սարք, որի կշիռն է գրեթե 30 տոննա, տրամագիծը՝ համարյա 10 մետր։ Համաձայնեք՝ նման սարքն օգտագործելը չափազանց դժվար է, այն պարզապես շատ դժվար է տեղ հասցնել, որովհետև  խոցելի է։  Եվ այնուամենայնիվ ջրածնային այս հրեշը պայթեցվեց 1961 թվականի հոկտեմբերի վերջին Ռուսաստանի ամենահյուսիսում՝ Նովայա Զեմլյա արշիպելագում գտնվող «Սուխոյ նոս» միջուկային փորձադաշտում։

​Հսկայական ռումբը տեղ հասցվեց ինքնաթիռով։ Ռումբի վրա «պարաշյուտներ» էին տեղադրված, որպեսզի դանդաղեցնեին դրա անկման արագությունը, ինչը պիտի թույլ տար ինքնաթիռին հեռանալ։ Այդպես էլ եղավ։ Համենայնդեպս մինչև հիմա հավաստի տեղեկություններ չկան այն մասին, որ օդաչուներից որևէ մեկը տուժել է։ Ինչևէ՝ BBC-ն պնդում է, թե պայթյունն այնքան հզոր էր, որ ապակիներ կոտրվեցին Նորվեգիայի և Ֆինլանդիայի բնակիչների տներում։ Հարվածային ալիքը երեք անգամ պտտվեց մեր մոլորակի շուրջը։ Այսպես կոչված միջուկային սունկը, այսինքն՝ պայթյունից առաջացած ամպը շատ երկար մնաց մթնոլորտում և այն տեսանելի էր հարյուրավոր կիլոմետր հեռավորության վրա։ Այս սարքը ստացավ «Ռումբերի թագավոր» անվանումը, որովհետև, իրոք, որքան հայտնի է, դրանից հետո նման հզորության ռումբ չի ստեղծվել։  

Իսրայելի, Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի դավադրությունը. ինչպես աշխարհը խուսափեց մեծ վտանգից

​Այս ամենից հետո տերություններն այնուամենայնիվ հասկացան, որ այսպես չի կարող շարունակվել և 1963 թվականին պայմանագիր կնքեցին, ըստ որի՝ միջուկային փորձարկումներն արգելվում են մթնոլորտում, տիեզերական տարածքում և ջրի տակ։ Հետագայում այդ պայմանագրին միացան տասնյակ երկրներ։ Այսինքն՝ այնուամենայնիվ մարդկության ինքնապահպանման բնազդը հաղթեց։

184
թեգերը:
պայթյուն, Երկիր մոլորակ, Նիկիտա Խրուշչով, Նագասակի, Հիրոսիմա, ԽՍՀՄ, ռումբ
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (227)
Ըստ թեմայի
Հայերի տիեզերական հրթիռը. իրական պատմություն
Աշխարհը միջուկային պատերազմից փրկած Պետրովը կյանքի վերջին տարիներին պահակ էր աշխատում
Հայաստանին ատոմային ռումբ հարկավո՞ր է, կամ ի՞նչն է խանգարում «միջուկային» ակումբ մտնելուն
Հայ ֆիզիկոսի ներկայացրած նոր տեխնոլոգիան կպայքարի միջուկային ահաբեկչության դեմ
Արմեն և Նատալյա  Սահակյանները

Սեր «հայկական ձևով», կամ ինչ կարելի է երազել «արծաթե» հարսանիքից հետո

162
(Թարմացված է 07:57 18.09.2020)
Հայաստանում բնակվող և «արծաթե» հարսանիքը տոնած 11 ամուսնական զույգ պարգևատրվեց «Սիրո և հավատարմության» մեդալով։ Sputnik Արմենիայի թղթակիցը զրուցել է զույգերից մեկի հետ։

Եթե YouTube–ում կիրիլիցայով որոնեք «իշխան» բառը, հայկական հայտնի իշխան ձկան մասին հոլովակներից բացի, հնարավոր է հանդիպեք նաև Իշխան Սահակյանի հետաքրքիր տուր–վլոգերը։

Իշխանն իր ալիքում պատմում է Հայաստանի տեսարժան վայրերի մասին, և դա այն դեպքում, որ նա առաջին անգամ հայրենիք է այցելել 17 տարեկանում։ Տղան այն ժամանակ նույնիսկ հայերեն չէր խոսում, իսկ այսօր արդեն ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի մագիստրատուրան։

Мероприятие награждения супружеских пар по случаю российского праздника Дня семьи, любви и верности в Музее русского искусства (17 сентября 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Ամուսնական զույգերի պարգևատրման միջոցառում Երևանում՝ նվիրված Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրվան, Ռուսական արվեստի թանգարան

Իշխանի հայրն ազգությամբ հայ է, մայրը` ռուս։ Նա ծնվել և մեծացել է Ռուսաստանում, երկիր, որտեղ նրա ծնողները ծանոթացել էին, ամուսնացել և ապրել շուրջ երկու տասնամյակ։

«Նա մեծացել է մի հասարակության մեջ, որը բացարձակ այլ մտածելակերպ ունի, և մենք մտահոգվում էինք՝ արդյո՞ք կկարողանա ընտելանալ, կյանքը դասավորել։ Մինչև մեր տեղափոխվելը նա տասնյակ երկրներում է եղել, շատ է սիրում ճանապարհորդել, հիմա էլ է ճանապարհորդում` զբոսաշրջիկներին ծանոթացնում Հայաստանի հետ, վիդեոբլոգեր նկարահանում»,– պատմում են Իշխանի ծնողները։

Мероприятие награждения супружеских пар по случаю российского праздника Дня семьи, любви и верности в Музее русского искусства (17 сентября 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Ամուսնական զույգերի պարգևատրման միջոցառում Երևանում՝ նվիրված Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրվան, Ռուսական արվեստի թանգարան

Այս տարի «արծաթե» հարսանիքը տոնած Սահակյաններն իրենց աուտենտիկ հարսանյաց արարողությունը կազմակերպել էին Սանկտ Պետերբուրգի հանրակացարանում։ Ասում են՝ տոնակատարությունը բավական համեստ է եղել, միայն ուսանողական ընկերներն են մասնակցել, ծնողները չէին կարողացել ժամանել։ Իսկ Արմենն ու Նատալյան ծանոթացել են զուտ «հայկական ձևով». Նրանց ծանոթացրել են, միայն թե ոչ թե հայերը և ոչ էլ նույնիսկ ռուսները, այլ մի ծանոթ ուզբեկ կին։ Նրանց ընթրիքի է հրավիրել, փլավ հյուրասիրել։ Այդպես էլ երիտասարդները հավանել են միմյանց և սկսել հանդիպել։

Արմեն և Նատալյա  Սահակյանները ամուսնացած են արդեն քառորդ դար և միայն վերջին 6 տարին են Հայաստանում բնակվում։ Հայրենիք տեղափոխվելիս Արմենին ավելի շատ մտահոգում էր, թե ինչպես իր որոշումը կընդունի որդին ։ Կինը ծնվել է Թբիլիսիում և քաջածանոթ է «կովկասյան մենթալիտետի» բոլոր առանձնահատկություններին։  Նրան Հայաստանում դուր է գալիս և՛ եղանակը, և՛ սնունդը, և՛ մարդիկ։ Իսկ աշխատում է Նատալյան երկրի ամենահեղինակավոր կազմակերպություններից մեկում` Գիտության և մշակույթի ռուսական կենտրոնում։  Դա էլ բոլորովին պատահական է դասավորվել։

«Մի օր զբոսնում էինք Երևանում,  հասանք մի շենքի և տեսնենք` ռուսական դրոշը։ Որոշեցինք մտնել, ծանոթացանք բոլորի հետ, զրուցեցինք։ Այդպես Նատայլան աշխատանք գտավ», – ժպտալով պատմում է Արմեն Սահակյանը։

Мероприятие награждения супружеских пар по случаю российского праздника Дня семьи, любви и верности в Музее русского искусства (17 сентября 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Ամուսնական զույգերի պարգևատրման միջոցառում Երևանում՝ նվիրված Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրվան, Ռուսական արվեստի թանգարան

Հենց ԳՄՌԿ–ն է արդեն ավելի քան 10 տարի կազմակերպում Երևանի ամենաբարի և հուզիչ միջոցառումներից մեկը` օրինակելի ընտանիք դարձած ամուսնական զույգերի պարգևատրում։ Միջոցառումը նվիրված է համառուսաստանյան՝  Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրվան։ Ամեն տարի այս օրը Հայաստանում ապրող, «արծաթե» հարսանիք տոնած և ՌԴ քաղաքացիություն ունեցող (գոնե ամուսիններից մեկը) զույգերը, պարգևատրվում են «Սիրո և հավատարմության համար» մեդալով։ Այս տարի Նատալյան և Արմենը ևս համալրեցին նրանց շարքերը և արժանացան պատվավոր և միևնույն ժամանակ պատասխանատու պարգևը։

Армен и Наталья Саакяны на мероприятии награждения супружеских пар в Музее русского искусства (17 сентября 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Արմեն և Նատալյա  Սահակյանները

«Եթե անկեղծ, մեր կյանքը նման է բարի հեքիաթի։ Որևէ մեծ խնդիր չենք ունեցել։ Գուցե, ամենաբարդ որոշումը եղել է Հայաստան տեղափոխվելը։ Սակայն այդ որոշումը համատեղ ենք կայացրել։ Միասին լավ է ցանկացած երկրում»,– վստահեցնում է Արմենը։

Սահակյանները միասին կայացնում են ոչ միայն կյանքի բարդ որոշումները, այլև կիսում կենցաղն ու հանգիստը,  ընտանի կենդանիներ խնամում, ճանապարհորդում և նույնիսկ հաղթահարում Հայաստանի դժվար բարձունքները։ Ամուսնական 25 երջանիկ տարիներից հետո զույգը մի չիրականացած երազանք ունի. ռուսական բաղնիք բացել, սկզբում իրենց և հարազատների համար, այնուհետև գուցե նաև հաջող բիզնես սկսելու նպատակով։ Բացի այդ, նրանք, ինչպես և ցանկացած ծնող Հայաստանում, երազում են որդու ամուսնության և թոռնիկներ ունենալու մասին։

Наталья Саакян на мероприятии награждения супружеских пар в Музее русского искусства (17 сентября 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Արմեն և Նատալյա  Սահակյանները

 

Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրը Ռուսաստանում և որոշ հետխորհրդային երկրներում տոնում են հուլիսի 8-ին։ Տոնի մայրաքաղաք համարվում է Մուրոմը, որտեղ ժամանակին ապրել են ամուսնության հովանավորներ սուրբ Պետրոսն ու Ֆևրոնիան։ Այս տարի կորոնավիրուսի համավարակի պատճառով տոնը հետաձգվել էր։

162
թեգերը:
Հայաստան, Ռուսաստան, տղա, աշխատանք, պարգևատրում, հարսանիք, սեր, հայ
Ըստ թեմայի
79 տարի միասին են. էկվադորցի 100-ն անց ամուսինները հայտնվել են Գինեսի գրքում
Իսկական տղամարդը գիտի՝ երբ հեռանալ. նախկին ամուսինների վեճը շարունակվում է
Դժվար է, բայց հնարավոր. ինչպես հայ ամուսինները կարողացան չկորցնել մոսկովյան բիզնեսը
Ես հարուստ հրեա էի, իսկ նա` աղքատ հայ․ Ուրգանտի հյուրերը Մարտիրոսյան ամուսիններն են
Միգրանտների ճամբար

Ինչ ուզում են՝ թող անեն. եվրոպացիները կրկին փակել են սահմանները

203
(Թարմացված է 23:11 17.09.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Եվրամիությունը վերջին տարիներին շատ լուրջ փորձության ենթարկվեց։ Եվ խոսքն այն մասին չէ, որ այդ կառույցի պատմության ընթացքում առաջին անգամ կազմակերպությունը որոշեց լքել մի պետություն, այն էլ ինչ պետություն՝ Մեծ Բրիտանիան։

 

Եվրոպացիները երկրորդ անգամ փակել են սահմանները և պարզ չի, թե երբ կբացեն

Ավելի շուտ կարելի է ասել, որ այդ երկիրը ոչ թե դուրս է եկել, այլ արդեն որերորդ տարին է շարունակում է դուրս գալ Եվրամիությունից, որովհետև ժամանակին, երբ ստեղծվում էր եվրոպական այդ կառույցը, նախատեսված չէր դրանից դուրս գալու հստակ մեխանիզմը, և հիմա ամեն ինչ առաջին անգամ է կատարվում։ ​

Իհարկե, այսպես կոչված «Բրեքզիտը» արտառոց երևույթ է, բայց խոսքն այդ մասին չէ. դա եթե կարելի է այդպես ասել՝ մասնավոր դեպք է։ Խոսքն այն մասին է, որ վերջին տարիներին սասանվեց Եվրամիության գլխավոր, հիմնարար սկզբունքներից մեկը՝ սահմանների թափանցիկությունը։ Չէ որ Եվրամիության շրջանակներում գոյություն ունի Շենգենյան գոտին, որն ամրագրում է պետական սահմանների գրեթե իսպառ բացակայությունը, երբ, ասենք, Բեռլինից գիշերով Փարիզ գնալիս, եթե քնած ես, չես էլ զգա, որ արդեն ոչ թե Գերմանիայի, այլ Ֆրանսիայի տարածքում ես։

Ավելին՝ Դանիայի բնակիչները շաբաթավերջին նստում են լաստանավ, մոտ 20 րոպեում հասնում Շվեդիա, որտեղ ուտելիքը ավելի էժան է, գնումներ կատարում այնտեղ ու վերադառնում Դանիա, որն աշխարհի ամենաթանկ երկրներից է։ ​

Մեծ զեղչեր ուսանողների և թոշակառուների համար. կունենա՞նք նման տրանսպորտային համակարգ

Մի քանի տարի առաջ պարզվեց, որ եվրոպական սահմանների թափանցիկությունը բավական խախուտ բան է և կարող է վերանալ մեկ օրում, եթե պարզվի, որ այսինչ երկրի իշխանությունները որոշել են պարզապես փակել հարևան պետության հետ սահմանը։ Երևի հիշում եք, թե դա ինչու պատահեց։

Պատճառը Սիրիայի պատերազմն էր, երբ տասնյակ հազարավոր մարդիկ՝ փախստականներ, ճանապարհ ընկան դեպի Եվրոպա։ Ընդ որում չէին ուզում մնալ, ասենք, Բուլղարիայում, որը Եվրամիության ամենաաղքատ երկրներից մեկն է և փախստականներին ընդունելու բացարձակ որևէ մտադրություն չուներ։ Բոլորը ուզում էին հասնել Գերմանիա, որի իշխանությունները ոչ միայն Սիրիայից, այլև այլ երկրներից՝ Լիբիայից, Աֆղանստանից եկած փախստականներին, կարելի է ասել, գրկաբաց էին ընդունում։ Պարզապես մի հատված ներկայացնեմ այն ժամանակ պատրաստած իմ նյութից։

«Չեք հավատա, բայց արտառոց փաստեր կան: Գերմանիայում գոյություն ունի մի փոքրիկ գյուղ՝ Սումտե է կոչվում, մեր բազմաթիվ լքված գյուղերի նման է՝ ընդամենը 102 մարդ է ապրում, ոչ խանութ կա, ոչ փոստի բաժանմունք: Եվ Գերմանիայի իշխանությունները որոշել են այդ գյուղում ապաստան տալ 750 ներգաղթյալի: Պատկերացնում եք՝ բնիկները՝ գերմանացիները 102 հոգի են և շուտով նրանց կողքին ապրելու է 750 մարդ Սիրիայից, Աֆրիկայից, Աֆղանստանից և այլ հեռավոր վայրերից: Ու պետությունը բոլորին տեղավորելու է, ապահովելու է սնունդով և բժշկական սպասարկմամբ: Ու նրանցից ոչ մեկը Գերմանիա մտնելու իրավունք չունի: Բոլորը անօրինական են», փաստել էի այն ժամանակ։ ​

«Դուք էլ դա կարող էիք, բայց ես արեցի»․ կոլումբոսյան ձվի առեղծվածը

Հիմա եվրոպական սահմանները կրկին փակվում են կամ արդեն փակվել են։ Այս անգամ կորոնավիրուսի պատճառով։ Մարտից սկսած եվրոպացիներն այլևս չեն կարողանում ազատորեն հատել սահմանը։ Ընդ որում իրավիճակը երբեմն բավական տարօրինակ է՝ ոչ թե երկու հարևան պետություններ են փակել իրենց սահմանները, այլ մեկը փակել է, մյուսը՝ ոչ։

Այսինքն՝ այս երկրից այն երկիր կարող ես հանգիստ գնալ, բայց այն երկրից այս երկիր չես կարող։ Մասնագետները փորձում են հասկանալ՝ արդյոք այս ամենն օրինական է։ Ոմանք ասում են՝ այո, օրինական է, որովհետև Եվրամիության փաստաթղթերում ամրագրված է՝ եթե որևէ պետություն գտնում է, որ իր անվտանգությունը հարցականի տակ է, կարող է փակել իր սահմանները 30 օրով և հետո երկարացնել այդ ժամկետը, բայց ոչ ավելի, քան կես տարով։

Ախր հիմա, հենց այս օրերին լրանում է այդ կես տարին։ Բա ինչ պիտի անեն եվրոպացիները։ Շատ ճիշտ եք՝ քանզի մեզ մինչև հիմա թույլ չեն տալիս ազատորեն, առանց վիզայի մտնել Եվրոպա, ինչ ուզում են՝ թող անեն։

203
թեգերը:
միգրանտ, Սահման, Եվրամիություն
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (227)
Ըստ թեմայի
Սալեմի վհուկները. ինչպես մարդկանց մահապատժի ենթարկեցին աղջիկների պատճառով
Ողբերգություն քաղաքացիական հերոսությամբ. ինչ կանխվեց ԱՄՆ–ում սեպտեմբերի 11–ին
Ի՞նչ է երջանկությունը, այն կա՞, թե՞ չկա, կամ ինչի՞ է ձգտում մարդկությունը
 M14 միջպետական ճանապարհ. արխիվային լուսանկար

Վթար Երևան-Սևան ճանապարհին. Fiat–ի 29–ամյա վարորդը տեղում մահացել է, կան տուժածներ

0
Վթարից տուժածներից մեկի վիճակը բժիշկները գնահատել են բավարար, երկուսինը` կայուն ծանր։

ԵՐԵՎԱՆ, 18 սեպտեմբերի - Sputnik. Երևան-Սևան ավտոճանապարհի 25-րդ կմ-ում տեղի է ունեցել վթար։ Կան տուժածներ և զոհ։ Տեղեկլությունը հայտնում է ՀՀ ԱԻՆ մամուլի ծառայությունը։

Նշվում է, որ ահազանգը Կոտայքի մարզային ճգնաժամային կառավարման կենտրոնում ստացել են սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 21։06-ին, դեպքի վայր է մեկնել ԱԻՆ ՓԾ փրկարարական ուժերի վարչության հատուկ նշանակության փրկարարական աշխատանքների իրականացման կենտրոնի փրկարարական խումբը:

«Պարզվել է, որ բախվել են «Fiat» (վարորդ՝ Նաիրի Դ․, ծնված 1991 թ.) և «Opel Astra G» (վարորդ՝ Արման Ղ․, ծնված 1995 թ.) մակնիշների ավտոմեքենաները․ Նաիրի Դ․-ն տեղում մահացել է»,–նշված է ԱԻՆ հաղորդագրության մեջ:

Ողբերգական վթար Գեղարքունիքում. մեքենան հայտնվել է Սևանա լճում, վարորդը՝ տեղում մահացել

Մինչ փրկարարների՝ կանչի վայր հասնելը «Opel Astra G» մակնիշի ավտոմեքենայի ուղևորներ Գառնիկ Զ․-ն (ծնված 1996 թ.) և Արմեն Շ․-ն (ծնված 1995 թ.) տեղի ուժերով դուրս են բերվել ավտոմեքենայից և հոսպիտալացվել Երևանի «Միքայելյան վիրաբուժության ինստիտուտ», որտեղ բժիշկները նրանց առողջական վիճակը գնահատել են կայուն ծանր, իսկ Արման Ղ․-ն հոսպիտալացվել է Չարենցավանի ԲԿ, որտեղ բժիշկները նրա առողջական վիճակը գնահատել են բավարար:

Փրկարարները հոսանքազրկել են ավտոմեքենաները և փակել գազի բալոնների փականները:

0
թեգերը:
Զոհ, վարորդ, Սևան, ավտովթար, վթար
թեմա:
Վթար, պատահար, սպանություն, գողություն
Ըստ թեմայի
Ավտովթար Կապան-Արծվանիկ ճանապարհին. 27-ամյա վարորդը տեղում մահացել է
Արագածոտնում ավտոնեքենան գլորվել է ձորը. վարորդը տեղում մահացել է
Լանջիկում մարդատար մեքենան բախվել է բեռնատարին. վարորդներից մեկի վիճակը միջին ծանրության է