Արտեմ Միկոյանը, Ալեքսանդր Յակովլևսը և Պավել Սուխոյը (ձախից աջ)

Միկոյանի «Սպիրալը». ինչպես հայ կոնստրուկտորը հնարեց «Շաթլը»

491
(Թարմացված է 09:07 18.08.2020)
«Շաթլը» Միկոյանն է հնարել։ Արտեմ Հովհաննեսի Միկոյանը` ԽՍՀՄ բարձրագույն ղեկավարության շերտերում չգերազանցված երկարակյաց Անաստաս Միկոյանի կրտսեր եղբայրը։ Արտեմ Միկոյանը հայտնի է նրանով, որ իրենից հետո լեգենդար ՄիԳ-երի մի ամբողջ շարք է թողել։

Բայց քչերն են հիշում, որ 1966 թ.-ի ամռանը Միկոյանի կոնստրուկտորական բյուրոն սկսել էր տիեզերական նշանակության համակարգ մշակել։ Քչերն են հիշում ոչ թե այն պատճառով, որ մոռացվել է, այլ որովհետև «Սպիրալ» նախագծի մասին գրեթե ոչ ոք չգիտեր. աշխատանքը վերին աստիճանի գաղտնի էր ընթանում։

Աշխատանքի բովանդակությո՞ւնը։ Համակարգը բաղկացած էր ուղեծրային ինքնաթիռից, որը գերձայնային արագընթաց ինքնաթիռով դուրս էր բերվում տիեզերք, ապա հրթիռային աստիճանով` ուղեծիր։ Այսինքն` խորհրդային ԿԲ-ում արել էին այն, ինչի վրա ամերիկյան NASA-ն սկսեց աշխատել միայն 1969թ.-ից։

Ինչո՞ւ ընտրեցին հենց Միկոյանին։ Մի փոքր հեռանանք գլխավորից և հիշենք ոչ պակաս կարևորը։ ՄիԳ (Միկոյան-Գուրևիչ) կոնստրուկտորական բյուրոյում ստեղծվել էր մարտական ինքնաթիռների և թևավոր հրթիռների 14 «ընտանիք», որոնք թողարկվում էին հարյուր սերիական մոդիֆիկացիաներով։

ՄիԳ ինքնաթիռներով ավելի քան հարյուր համաշխարհային ռեկորդ է սահմանվել:

Այն պետք է լինի բոլորի տանը. ինչպե՞ս հրեաների փորձը կարող է օգնել տավուշցիներին

1950թ.-ի ամռանը Կորեայում պատերազմ սկսվեց։ Երկնքում կռվում էին ՄիԳ-15-ները` խորհրդային օդաչուներով, որոնք ծպտված էին իբրև կորեացիներ։ Ամերիկացիներն անթաքույց կռվում էին իրենց F-86 «Սեյբր» կործանիչներով։ ՄիԳ-15-ը գերազանցեց «Սեյբրին», ինչից հետո խորհրդային ինքնաթիռաշինության «պատրիարք» Տուպոլևը, որը խիստ ժլատ էր գովասանքների հարցում, հայտարարեց. «Անկասկած, ՄիԳ-15-ը աշխարհի լավագույն ինքնաթիռն է»։

Իսկ հիմա վերադառնանք «Սպիրալ» նախագծին։ Գագարինից հետո երկրորդ տիեզերագնաց Գերման Տիտովը շատ էր ուզում մասնակցել «Սպիրալին» և դրա համար բոլոր հիմքերն ուներ. նախագիծը սերտորեն համադրում էր ավիացիոն և տիեզերական ուղղությունները, իսկ Տիտովը պարզապես օդաչու չէր, այլ օդաչու-տիեզերագնաց։ Եվ ահա նա մտավ Արտեմ Միկոյանի կաբինետ։ Միկոյանն ասաց.

-Գիտե՞ս ինչ, Գերման, ինձ մոտ աշխատանքը ձանձրալի է, դու բոլոր տիպի ինքնաթիռներով թռչում ես, արի ես քեզ Ուտկինի գիտահետազոտական ինստիտուտ ուղարկեմ, այնտեղ գնա։

-Դե չէ, Արտեմ Իվանովիչ, ես ուզում եմ «Սպիրալով» զբաղվել։ Կուզեի ձեր ընկերությունում աշխատել։

Բայց Միկոյանն արդեն վերցրել էր լսափողը, զանգում էր Ուտկինին։ Եվ ահա Տիտովը գնաց մյուս կոնստրուկտորային բյուրո։ Ուտկինն ասաց.

-Լսիր, Գերման, դու այստեղ ինչի՞ս ես պետք, ինչի՞ս է պետք ավելորդ գլխացավանքը։

Ինչու Ջիվան Գասպարյանին ոչ ոքի հետ չես շփոթի

«Ես ավելի ուշ հասկացա, որ դա նրանց արձագանքն էր Յուրի Գագարինի մահվանը»,-հետագայում գրեց Տիտովը Միկոյանի մասին հուշերում։ Ավելի ուշ նա Միկոյանի կոնստրուկտորական բյուրո, այնուամենայնիվ, գնաց, աշխատեց «Բուրան» նախագծի վրա և ասաց, որ Միկոյանի բյուրոյի նախագծերը ամերիկյաններից մի քանի քայլ առաջ էին։

Այդ ընթացքում ամերիկյան հետախույզները «սանրում» էին Հնդկական օվկիանոսը` փնտրելով ջրի խորքերում կորած ինքնաթիռը։ Վերջապես գտան, լուսանկարեցին, լուսանկարների հիման վրա մակետ կառուցեցին, փորձարկեցին լաբորատորիայում և համեմատեցին իրենց «Շաթլի» հետ. Միկոյանի ստեղծագործությունը մի քանի անգամ գերազանցում էր ամերիկյանին։ «Բուրանը» հաղթեց։

Ինչի՞ց էր սկսել Միկոյանը. Պոլիկարպովի կոնստրուկտորական բյուրոյում ռազմական ներկայացուցչի ոչ մեծ պաշտոնից։ Այնուհետև ավիացիոն գործարանի ԿԲ-ի ղեկավար, ապա պտտաթիավոր ինքնաթիռներից անցում ռեակտիվ ինքնաթիռների, ձայնային պատնեշ, գերձայնային պատնեշ, ավելի ու ավելի վեր, ավելի ու ավելի արագ։

Բայց ամեն ինչ հարթ ու հանգիստ չէր ընթանում, դժվար ժամանակներ էին։ Վալդենբերգի հուշերից. «Ինձ նշանակում են գլխավոր փոխկոնստրուկտոր։ Կոմկուսի Կենտրոնական կոմիտեում Միկոյանին հարցնում են. չէի՞ք կարող ուրիշ ազգանունով նորմալ մարդ գտնել։ Միկոյանը պատասխանում է. «Ես էլ հայ եմ, գուցե ե՞ս էլ ձեզ չեմ համապատասխանում»»:

Եվս մի պատմություն, որը եղել է «Զինվորի հայրը» ֆիլմից առաջ. Միկոյանի աշխատասենյակ, պատուհանից այն կողմ լսվում է ընկնող ծառի դխկոցը։ Միկոյանը մոտենում է պատուհանին, կարգադրում է կանչել տնտեսական բաժնի վարիչին։ Հարցնում է.

-Այս ծառը դո՞ւ ես տնկել։

-Ոչ։

-Իսկ ինչո՞ւ կտրեցիր։

-Սլոբոդսկին է կարգադրել։

-Հապա, Սլոբոդսկուն կանչիր այստեղ ։

Սլոբոդսկին վազելով գալիս է, սկսում բացատրել, որ ծառը ծեր էր, մեռնում էր… Միկոյանն ավելի հանգիստ ասում է.

-Ինքս եմ ստուգելու, եթե հանկարծ առողջ ծառ էր, փողիցդ պահելու եմ։

Ծառը, պարզվեց, փտած էր։

«Գտեք գրքերը»․ ինչպես գյումրեցի երիտասարդը գողացավ Մատենադարանի արժեքավոր «գանձերը»

Զգո՞ւմ եք հայկական Սանահինում ծնված մարդու և ռուսական կեչու արմատների կապը։ Այսօր կոնստրուկտորական բյուրոյի բակում` կտրված ծառի տեղում, Միկոյանի արձանն է, շուրջը բազմաթիվ ծառեր են տնկվել։

Եվս մի պատմություն։ Նոր ինքնաթիռ էին հանձնում, բայց շարժիչի հետ ինչ-որ բան այն չէր։

-Ո՞վ է սրանք սարքում,-հարցրեց Ստալինը Միկոյանին։

Միկոյանը տվեց Միկուլինի անունը։ Ստալինն ասաց, որ գերմանացիների մոտ էլ շարժիչները ինչ-որ լավ չէին աշխատում, նրանք կոնստրուկտորին երկու շաբաթով բանտ նստեցրին, և նա հենց բանտից արագ-արագ ամեն ինչ արեց, ինչպես հարկն է։

-Կարո՞ղ եք Միկուլինին պատմել այդ մասին,- հետաքրքրվեց առաջնորդը։

Միկոյանը փոխանցեց խոսակցությունը, Միկուլինը սկսեց ավելի մեծ եռանդով աշխատել շարժիչների վրա, բայց միևնույնն է` աշխատանքն ավարտեց բանտում։

Մեր օրեր

2017թ.ի հունվարին ներկայացվեց ՄիԳ-35 կործանիչը։

Նույն տարվա դեկտեմբերին ՌԴ Հարավային ռազմական օկրուգում մարտական հերթապահության անցավ գերձայնային ավիացիոն-հրթիռային «Կինժալ» համալիրը, որում գերարագ կրիչ-ինքնաթիռի դերը կատարում է ՄիԳ-31 գերձայնային կործանիչ-կալանիչը։

491
թեգերը:
ինքնաթիռ, ՄիԳ, Արտեմ Միկոյան
Ըստ թեմայի
Գնդակահարություն առանց կանոնների. յուրայիններին սպանողի ձեռքը հայ զինվորները չեն սեղմում
Ֆրունզիկի հետ ապրել նույն շենքում. ինչպիսին էր դերասանն իրական կյանքում
Սահմանամերձ Նորշենի միակ տերն ու տիրակալը Վահանդուխտ տատն է, կամ ինչո՞ւ է աղմկում գետը
Հիվանդանոց

Սա զուտ հայաստանյան երևույթ չէ. կորոնավիրուսի երկրորդ ալիքն ահագնանում է ողջ աշխարհում

110
Եկեք անկեղծ լինենք։ Այն կանխատեսումները, որոնք արվում էին գարնանը, թե կորոնավիրուսի համավարակի երկրորդ ալիքն անխուսափելի է, հիմա՝ աշնանային այս օրերին, ցավոք, արդարանում են։
«5 րոպե Արմեն Դուլյանի հետ»․ Կորոնավիրուսի երկրորդ ալիքն ահագնանում է ողջ աշխարհում

Սրա մասին ավելի մանրամասն կխոսենք, բայց նախ եկեք ամփոփենք անցած ամիսների արդյունքները, որովհետև ըստ Ջոն Հոփքինսի ամերիկյան համալսարանի մասնագետների, որոնք ամեն օր ուշիուշով հետևում են զարգացումներին, երեկ կորոնավիրուսով հիվանդների թիվը ողջ աշխարհում գերազանցեք 45 միլիոնը։

Այսօր առավոտյան ժամը 9-ին այդ ուսումնական հաստատության կայքում հրապարակված տվյալների համաձայն՝ այդ համավարակի հետ կապված հիվանդություններից մահացել է մոտ 1 միլիոն 200 հազար մարդ։ Բայց լավ լուր էլ կա՝ ավելի քան 30 միլիոն մարդ ողջ աշխարհում բուժվել է։

Կորոնավիրուսի հետևանքով մահացել է համաճարակաբան Վլադիմիր Դավիդյանցը

Հիմա ըստ երկրների։ Ընդամենը երեք պետություն կա ողջ աշխարհում, որտեղ վարակվածների թիվը գերազանցում է 5 միլիոնը։ Պարզ է, որ դրանք այն երկրներն են, որոնք ունեն մեծ բնակչություն։ Բայց հետաքրքիր մի դիտարկում՝ Չինաստանը այդ երկրների թվում չէ։ Առաջին տեղում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները, որտեղ վարակվածների թիվը հենց առաջիկա օրերին, ըստ երևույթին, կգերազանցի 10 միլիոնը, որովհետև հիմա ընդհուպ մոտենում է այդ սահմանագծին, և ի դեպ մահացածների թվով էլ ԱՄՆ-ը առաջատարն է՝ այդ երկրում մահացել է մոտ 230 հազար մարդ, չնայած 3,5 միլիոնն էլ բուժվել է։ Երկրորդ տեղում է Հնդկաստանը՝ ավելի քան 8 միլիոն վարակված։ Եվ երրորդ տեղում Բրազիլիան է, որտեղ անցած ամիսների ընթացքում վարակվել է շուրջ 5,5 միլիոն մարդ։ Մնացած երկրներում վարակվածների թիվը շատ ավելի փոքր է։

Միայն մի թիվ բերեմ՝ չորրորդ տեղում հիմա Ռուսաստանն է, որտեղ վարակվածների թիվը մոտ մեկուկես միլիոն է։ Հիմա հիվանդության երկրորդ ալիքի մասին։ Հեռուն չգնանք՝ գիտեք, իհարկե, որ այս վերջին օրերին Հայաստանում էլ վարակվածների թիվն ավելին է, քան գարնանը։ Ինչով էլ սա բացատրենք, պիտի փաստենք, որ սա զուտ հայաստանյան երևույթ չէ։

Շտապօգնությունն աշխատում է ուժերի գերլարմամբ․ քաղաքացիներին խնդրում են ըմբռնումով մոտենալ

Այսպես ասած լոքդաունի, այսինքն` նոր սահմանափակումների մասին օրերս հայտարարել են Գերմանիան, Ֆրանսիան և Չեխիան։ Որոշ մասնագետներ դա բացատրում են նրանով, որ ամռանը եվրոպական որոշ երկրներում նկատվեց համավարակի դեպքերի շատ հուսադրող անկում, և այդ պետությունների իշխանությունները պարզապես կորցրին զգոնությունը` ենթադրելով, թե վտանգն անցնում է կամ միգուցե արդեն անցել է։ Սակայն այս շաբաթ Եվրոպայի լիդերները հավաքվեցին և խոստովանեցին, որ սխալվել էին։ Այս վերջին վիրտուալ, այսինքն` առցանց գագաթնաժողովում եթե ոչ հոռետեսական, գոնե իրատեսական կանխատեսումներ հնչեցին այն մասին, որ կորոնավիրուսի դեմ պայքարը ամենևին էլ այս տարի չի ավարտվի, այլ կշարունակվի առնվազն մինչև հաջորդ տարվա վերջը։

Ինչու։ Այն պարզ պատճառով, որ դեղամիջոցը դեռ գտնված չէ, թեև ինտենսիվ աշխատանքներն այդ ուղղությամբ տարվում են, փողն էլ հատկացվում է։ Դիցուք՝ Եվրամիության գործադիր մարմինը՝ Եվրահանձնաժողովը արդեն մոտ 350 միլիոն եվրո է հատկացրել 6 ընկերությունների, որոնք զբաղված են կորոնավիրուսի դեմ արդյունավետ պատվաստանյութ մշակելու գործով։ Բայց այս դեպքում էլ ամեն ինչ բավական անորոշ է՝ կհաջողվի արդյոք պատրաստել նման դեղամիջոց։

Եվրամիության ներկայացուցիչները անկեղծ խոստովանում են՝ շատ հնարավոր է, որ 100-տոկոսանոց արդյունավետություն ունեցող պատվաստանյութ առաջիկայում հնարավոր չի լինի մշակել, իսկ եթե հնարավոր էլ լինի, մենք դեռ շատ երկար ժամանակ բավարար քանակ չենք ունենա անխտիր բոլորին ներարկելու համար։ Մասնագետները հակադարձում են՝ ոչինչ, եթե նույնիսկ ունենանք այնպիսի պատվաստանյութ, որի արդյունավետությունը 80 կամ նույնիսկ ընդամենը 70 տոկոս կլինի, այն անպայման անհրաժեշտ է կիրառել։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե առաջին հերթին ովքեր պետք է պատվաստման ենթարկվեն, մասնագետները միանշանակ պատասխանում են՝ առաջին հերթին բժիշկները, որոնք անմիջականորեն շփվում են վարակվածների հետ, պետական ծառայողները, որոնք բոլոր դեպքում ստիպված են գալ աշխատանքի և ապահովել պետության բնականոն գործունեությունը և վերջապես տարեցները, որոնք գտնվում են ռիսկային գոտում։

110
թեգերը:
կորոնավիրուս, Հայաստան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Կորոնավիրուսի պատճառով Հայաստանի դատարանները կարող են նիստերը հեռավար անցկացնել
Պատերազմն ու կորոնավիրուսը. ՀՀ առողջապահության նախարարությունը պատասխանել է քննադատությանը
Կորոնավիրուսի հետևանքով մահացել է ԱԱԾ նախկին փոխտնօրեն Գուրգեն Եղիազարյանը
Ստեփանակերտի բնակիչ. արխիվային լուսանկար

Ինչպես օտարերկրացիներին ներգրավել հայերի պայքարի մեջ. 7 խորհուրդ ԱՄՆ–ից

508
(Թարմացված է 23:18 29.10.2020)
Հայերին կարող է թվալ, որ իրենք միայնակ են իրենց պատերազմում, սակայն շատ մարդիկ կան, որոնք անտարբեր չեն մարդու իրավունքների նկատմամբ և որոնք պատրաստ են պայքարել հանուն արդարության, եթե միայն իրենց հուշեն` ինչպես։

ԵՐԵՎԱՆ, 29 հոկտեմբերի – Sputnik. ԱՄՆ–ում բնակվող Դալիթա Գեցոյանը (Dalita Getzoyan) The Armenian Weekly–ում մի հոդված է հրապարակել, որում 7 գործնական խորհուրդ է տրվում, թե ինչպես օտարերկրացիներին ներգրավել հանուն Արցախի հայերի պայքարին կամ գոնե իրազեկել այն մասին, թե ինչ է տեղի ունենում հակամարտության գոտում։

Գեցոյանը գրում է, որ օտարերկրացիներից շատերին անձամբ է պատմել Արցախի հայերի գոյամարտի մասին և որոշել է ներկայացնել իր փորձը։ Եվ այսպես` 7 քայլ, որոնք կարելի է անել.

1. Արցախի իրավիճակի մասին «ելույթ վերելակի համար»

 «Ելույթ վերելակի համար» (Elevator Speech) տերմինը մարքեթինգում և բիզնեսում ընդունված տերմին է, որը մի քանի նախադասությամբ կարճ պատմություն է որևէ գաղափարի կամ հայեցակարգի մասին։ Գեցոյանը խորհուրդ է տալիս նախապես պատրաստած մի քանի նախադասություն պարունակող տեքստ ունենալ օտարերկրացիներին Արցախում տիրող իրավիճակի մասին արագ տեղեկություն փոխանցելու համար։

 «Սա Հայաստանի համար իսկապես ծանր ժամանակ է։ Ադրբեջանն ու Թուրքիան իմ պատմական հայրենիքի վրա հարձակում են իրականացնում արդեն մի ամբողջ ամիս։ Ես այս պատերազմի պատճառով ծանոթներ եմ կորցրել, ընկերներիցս շատերը վտանգված են։ Ադրբեջանն ու Թուրքիան ռազմական հանցագործություններ են կատարում, նրանք պատերազմ են սկսել համավարակի շեժ շրջանում, խախտել հրադադարի մասին ձեռք բերված համաձայնությունը, ռմբակոծում են բնակավայրերը։ Ոչ ոք նրանց պատասխանատվության չի կանչում։ Թուրքիան փորձում է ավարտել ավելի քան 100 տարի առաջ` Հայոց ցեղասպանության ժամանակ սկսածը։ Մեզ վրա նոր ցեղասպանության սպառնալիք է կախված, այդ պատճառով փորձում եմ անել հնարավոր ամեն ինչ` ժողովրդիս հենց այս պահին օգնելու համար»։

Հայացք թաքստոցից․ մահվան աչքերին նայած արցախցիները․ լուսանկարներ

Երբեմն նման մի պատմություն բավարար է, նույնիսկ ազգությամբ ոչ հայ մարդկանց մոտիվացնելու մասնակցել սփյուռքի ակցիաներին կամ սոցցանցերում Արցախի մասին տեղեկություն տարածելու համար։

2. Պատմեք ձեր պատմությունը

Դալիթա Գեցոյանը խորհուրդ է տալիս սոցցանցերում և առանձին զրույցներում հիշատակել պատերազմի հետ անձնական կապի մասին։ Օրինակ` նա պատմում է իր նախնիների պատմությունը, որոնք մազապուրծ են եղել 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության ժամանակ, և պատմում է ներկայիս պատերազմի պատճառով զոհված կամ տուժած ծանոթների ու ընկերների մասին։

«Դրանից բացի պատմում եմ` ինչպես է պատերազմն ազդել հոգեկան առողջությանս վրա։ Մեր ընկերները հոգ են տանում մեր մասին։ Երբ պատերազմը քննարկում ես որպես իրականություն, որն անձամբ քեզ վրա է ազդում, այլ ոչ որպես հեռու քաղաքական իրադարձություն, ընկերները կլսեն և կփորձեն խորանալ պատմության մեջ», – նշվում է հոդվածում։

3. Արցախի թեման կապեք նրա հետ, ինչ տեղի է ունենում աշխարհում

Հնարավորինս շատ մարդկանց հետաքրքրելու համար անհրաժեշտ է զուգահեռներ անցկացնել Արցախի և աշխարհում տեղի ունեցող հայտնի իրադարձությունների միջև։ Արցախի դեմ մղվող պատերազմը կարելի է կապել Հյուսիսային Ամերիկայի բնիկ ժողովուրդների ճակատագրի հետ, որոնք սպանվել են կամ ստիպված եղել թողնել հարազատ հողերը։ Հայ–ադրբեջանական պատերազմի վերաբերյալ մամուլում առկա կեղծիքը կարելի է համեմատել Black Lives Matter շարժումը և մարդու իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված այլ ակցիաները ԶԼՄ–ների կողմից բացասական ներկայացնելու փորձի հետ։ Հենց նման զուգահեռների շնորհիվ մարդիկ կկարողանան հասկանալ անարդարության մասշտաբները, ավելի խորն ընկալել հայերին պատուհասած դժբախտությունը։

4. Ոչ միայն հրապարակային գրառումներ, այլև առանձնազրույցներ

Հսկայական քանակի տեղեկության առկայության պարագայում մարդիկ կարող են  թերթել լրահոսն ու սոցցանցերում իրենց էջերը, իսկ նկատելով Արցախի մասին գրառումները, մտածել. «Դա սարսափելի է»։ Սակայն նրանք նախկինի պես կարող են կապ չզգալ այդ իրադարձությունների հետ։ Դրա համար առանձնազրույցներ է պետք վարել չաթերում և մեսենջերներում։ Կարելի է տեղեկացնել պատերազմի մասին և անմիջականորեն օգնություն կամ աջակցություն խնդրել։  Մարդիկ կգնահատեն այն ժամանակն ու էներգիան, որը նրանց հետ շփման մեջ եք ներդրել։

5. Հուշեք ընկերներին` կոնկրետ ինչ է պետք անել

Զրույցները պետք է գործողությունների վերածվեն։ Այն պահին, երբ օտարերկրյա ընկերները կհասկանան պատերազմի հայեցակարգը, նրանց պետք  է հուշել օգնություն ցուցաբերելու կոնկրետ եղանակները։ Black Lives Matter շարժումը մեծ հնչեղություն ստացավ շնորհիվ այն բանի, որ դրան մասնակցում էին ոչ միայն սևամորթները։

Սպիվակովն առաջիկա համերգի հոնորարը փոխանցել է Արցախի երեխաների օգնության հիմնադրամին

Եվ այսպես` ի՞նչ կարող է անել ձեր օտարերկրյա ընկերը։ Նա համապատասխան հեշթեգերով ինֆորմացիա կարող  է տարածել սոցցանցերում։ Բացի այդ, նա կարող է մասնակցել հայ համայնքի տարբեր ակցիաներին և նախաձեռնություններին և հանգանակություն կատարել «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի համար։

6. Միշտ շնորհակալություն հայտնեք. երբեք մի մեղադրեք

Հայերին կարող է թվալ, որ իրենք միայնակ են իրենց պայքարում, և դա կարող է դրսևորվել մեղադրանքների տեղատարափի և անմասն մնալու համար ամոթանք տալու փորձերում։ Սակայն նման մարտավարությունը օտարերկրացիների հետ շփման մեջ որևէ լավ բանի չի հանգեցնի։

Դրա փոխարեն շնորհակալություն է պետք հայտնել բոլոր նրանց, ովքեր աջակցում են հայկական նախաձեռնություններին։ Նման մարդկանց հասցեին երախտիքի խոսքեր կարելի է գրել սոցցանցերում։ Մարդիկ ուզում են որևէ դրական բանի մաս լինել, և նրանց մոտիվացնում է այն գիտակցումը, որ կարող են աշխարհը դեպի լավը փոխել, և որ իրենց ջանքերը կգնահատվեն ըստ արժանվույն։

7. Հայերին ներկայացրեք ոչ թե որպես զոհ, այլ տոկուն ժողովուրդ, որն ի հեճուկս բոլոր դժբախտությունների` գոյատևում է

«Զոհի դեր խաղալով` դուք հուսահատության և անզորության զգացում եք առաջացնում,  որոնք կարող են դեմոտիվացնել օտարերկրացուն  և Հայաստանին օգնելու նրա ցանկությունը զրոյի հավասարեցնել. չէ՞ որ նրանց դա կարող է անիմաստ թվալ»,– գրում է հոդվածի հեղինակը։ Հակառակը, ներկայացնելով հայ ժողովրդին որպես տոկուն և անկոտրում ազգ, մարդկանց բոլորովին այլ տրամադրվածություն է փոխանցվում։

«Մենք մեծ հաջողությունների ենք հասել մշակույթի, քաղաքականության, տնտեսության բնագավառում ի հեճուկս այն բանի, որ աշխարհում դեռ շարունակում են Հայոց ցեղասպանությունը ժխտելու քաղաքականություն վարել։ Այո, դժվար է պայքարել, երբ մեզ վրա հարձակվում են համավարակի թեժ պահին, սակայն կանգ առնել չի կարելի, պետք է փոփոխությունների և իրավիճակի բարելավման հույս ունենալ։ Հակառակ դեպքում` մենք միայն  թույլ ենք տալիս շարունակել մեզ ոչնչացնել։ Ոչինչ չի փոխվի, քանի դեռ մենք զոհի կերպարում ենք», – ասվում է հոդվածում։

«Հայերն իրենց դարավոր պատմության ընթացքում  հազարավոր անգամներ են գոյամարտ մղել  և կրկին գոյատևելու են։ Կան մարդիկ, որոնք անտարբեր չեն դրա նկատմամբ, որոնք հավատ ունեն մարդկության և արդարության հանդեպ։  Եվ հենց այդպիսի մարդկանց հետ պետք է փորձել այս աշխարհն ավելի լավը դարձնել և թույլ չտալ հաղթել այնպիսի ահաբեկչական երկրների, ինչպիսիք են Ադրբեջանն ու Թուրքիան»,– եզրափակել է հոդվածի հեղինակը։

Լացող ու աղոթող կանայք և չընդհատվող վիրահատություն. կադրեր Ստեփանակերտի հիվանդանոցի ներսից

508
թեգերը:
Պատերազմ, հայեր, ԱՄՆ, Արցախ
Ըստ թեմայի
Փարիզում հայերի բողոքի ակցիային մոտ 20 հազար մարդ է մասնակցում. տեսանյութ
«Եվրոպայում գիտեն` ով է սկսել պատերազմը». ԵՄ դեսպանն ընդունել է բողոքի ակցիա անողներին
«Կանգնեցրեք երկրորդ Հիտլերին». բողոքի ակցիա ՀՀ–ում Գերմանիայի դեսպանատան առջև
Спасатели и горожане у рухнувшего здания в Измире после сильного землетрясения в Эгейском море (30 октября 2020). Турция

Թուրքիայի երկրաշարժից հետո ավելի քան 400 հետցնցում է եղել

0
(Թարմացված է 12:06 31.10.2020)
Թուրքիայում երկրաշարժից հետո գրանցված հետցնցումներից 33-ն ավելի քան չորս բալ ուժգնություն են ունեցել։

ԵՐԵՎԱՆ, 31 հոկտեմբերի – Sputnik. Թուրքիայի արևմուտքում ուժեղ երկրաշարժից հետո 5,0 մագնիտուդով երկրաշարժ է գրանցվել։ Տեղեկությունը հայտնում է ՌԻԱ Նովոստին՝ հղում անելով Թուրքիայի արտակարգ իրավիճակների և տարերային աղետների գործակալությանը։

Նշվում է, որ երեկ` հոկտեմբերի 30–ին, Թուրքիայի արևմուտքում տեղի ունեցած հզոր երկրաշարժից հետո սա ամենաուժեղ հետցնցումն էր։ Ընդհանուր առմամբ` ավելի քան 410 հետցնցում է գրանցվել, դրանցից 33-ն ավելի քան չորս բալ ուժգնություն են ունեցել։

ՌԻԱ Նովոստիի` տարերային աղետի գոտում գտնվող թղթակցի փոխանցմամբ՝ ստորգետնյա ցնցումը զգալի է եղել, սակայն Իզմիրի բնակչության շրջանում խուճապ չի առաջացրել։

Նշենք, որ 6․6 մագնիտուդով երկրաշարժի ցնցումները զգացվել են նաև մոտակա հունական կղզիներում։ Ըստ լուրերի` Սամոս կղզում 2 երեխա է մահացել, կա 20 վիրավոր։

Հիշեցնենք, որ երկրաշարժը գրանցվել է հոկտեմբերի 30–ին` տեղական ժամանակով 14։51–ին։ Էպիկենտրոնը գտնվել է Էգեյան ծովում`Իզմիրի ափամերձ հատվածում, 16,5 մետր խորության վրա։

Ցնցումները տևել են շուրջ 15 վայրկյան ու զգացվել Թուրքիայի արևմտյան շրջաններում։

Զոհերի թիվը հասել է 24-ի, վիրավորներինը՝ 804-ի։

 

0