Մն նախագահի ընտրություններ

Ամերիկյան ընտրություններ, կամ եթե նախօրոք քվեարկել եք, ընտրակաշառք էլ չեք ստանա

130
(Թարմացված է 22:50 17.08.2020)
​Եկեք անկեղծ լինենք: Կորոնավիրուսը նաև քաղաքական աստառ ունի։ Մեզ մոտ, օրինակ, մինչև վերջերս ասում էին՝ իշխանությունները դիտմամբ են անընդհատ երկարաձգում արտակարգ իրավիճակը, որպեսզի կանխեն զանգվածային բողոքները։
Փոստով քվեարկություն՝ մեզ համար անսովոր, Ամերիկայում ընդունված

Ամերիկայում դեմոկրատները ասում են՝ եկեք նոյեմբերյան նախագահական ընտրությունները փոստով անցկացնենք, որպեսզի խուսափենք վարակի տարածումից։

Սա նոր բան չէ. վերջին ընտրությունների ժամանակ փոստով քվեարկել էր ընտրողների մեկ երրորդը։ Սակայն նախագահ Դոնալդ Թրամփը կտրականապես դեմ է փոստային տարբերակին` պնդելով, որ այդ դեպքում այս տարվա ընտրությունները ամենաանազնիվն են լինելու Ամերիկայի պատմության ողջ ընթացքում։

Պատմական փաստն այն է, որ ավելի քան երկու հարյուր տարի առաջ, երբ ամերիկացիներն ընտրում էին իրենց առաջին նախագահներին, քվեարկության միասնական օր ընդհանրապես չկար՝ այդ գործընթացը բավական երկար էր տևում: Ինչու: Որովհետև այն ժամանակ երկիրը նոր էր կազմավորվում, հո ամեն փոքր գյուղում չէին կարող քվեատուփ տեղադրել, մարդիկ հեռավոր բնակավայրերից քվեարկելու համար ստիպված էին հասնել, այսպես ասենք, շրջկենտրոն, իսկ դա հեշտ չէր և ժամանակ էր պահանջում: Խոչընդոտներ կային, աշնանային անձրևներից նույնիսկ փոքր գետակներն էին վարարում, պիտի սպասեիր, որ ջուրն իջնի:

Բայց հետո, երբ ճանապարհների որակը բարելավվեց, հնարավորություններն էլ ընդլայնվեցին, և 1845 թվականին կառավարությունը սահմանեց ընտրությունների միասնական օր, մինչև հիմա էլ այդ կարգը գործում է՝ նախագահական ընտրությունները տեղի են ունենում նոյեմբերի առաջին երկուշաբթիին հաջորդող առաջին երեքշաբթի օրը: Սրա նպատակը նաև այն էր, որ կանխվի կրկնակի քվեարկություն կատարելու հնարավորությունը: Այո, Ամերիկայում էլ ժամանակին կային մարդիկ, որոնք մի նահանգում քվեարկում էին, հետո գնում էին հարևան նահանգ ու այնտեղ ևս մեկ անգամ քվեարկում իրենց սիրելի թեկնածուի օգտին: Նաև դրա համար  սահմանվեց քվեարկության միասնական օրը, որպեսզի կեղծարարը չկարողանա այսօր իր նահանգում քվեարկել, հաջորդ օրը գնալ ու մի անգամ էլ հարևան նահանգում նույնն անել: ​

​Բայց հետո սկսվեց քաղաքացիական պատերազմը: Զինվորը հո չէր թողնելու իր կռվող ստորաբաժանումը, գնար տուն քվեարկեր ու հետ գար: Եվ կրկին վերականգնվեց վաղաժամկետ քվեարկելու կարգը: Բոլոր զինվորներին քվեարթերթիկները նախօրոք բաժանվում էին, նրանք քվեարկում էին, քվեարթերթիկը դնում ծրարի մեջ ու ուղարկում տուն։ Ընտրությունների օրն էլ տնեցիները ռազմաճակատից ստացած այդ քվեաթերթիկները տանում ու գցում էին քվեատուփի մեջ: Բայց դա ժամանակավոր էր՝ պայմանավորված պատերազմով:

Նախորդ դարի սկզբին այս կարգը օրինականացվեց. ընտրողը կարող էր նախօրոք քվեարկել, բայց դրա համար անպայման մի պատճառ պիտի վկայակոչեր, որը պիտի հաստատված լիներ իշխանությունների կողմից: Եվ վերջապես 1980 թվականին առաջին անգամ Կալիֆոռնիայում այդ սահմանափակումն էլ հանվեց, այսինքն` այլևս որևէ պատճառ չէր պահանջվում։ Նշանակություն չունի, որ մինչև ընտրությունները դեռ մի քանի շաբաթ կա՝ արդեն կողմնորոշվե՞լ ես՝ խնդրեմ, հենց հիմա էլ քվեարկիր: Այժմ արդեն այս կարգը նահանգների գերակշիռ մասում է գործում:

​Հիմա բնական հարց է ծագում՝ բա լավ, եթե ամերիկացիների մի զգալի մասը նախօրոք քվեարկում է, բա հիմնական թեկնածուներն էլ ում համար են հեռուստաբանավեճեր կազմակերպում, այդքան փող ու ջանքեր ծախսում: Պատասխանը շատ պարզ է՝ նրանց համար, ովքեր դեռ չեն կողմնորոշվել: Որովհետև նա, ով արդեն քվեարկել է, հաստատ վաղուց կողմնորոշվել է:

Ինչպես Ռուսաստանը երկուսուկես դար առաջ նպաստեց ամերիկացիների անկախացմանը

Ու նաև զանգվածային վաղաժամկետ քվեարկությունը մի շարք առավելություններ ունի: Նախ, ընտրությունների օրը ընտրատեղամասերում հերթեր չեն առաջանա: Բայց ավելի կարևոր հանգամանք կա: Եթե դուք նախօրոք արդեն քվեարկել եք, դրա մասին ընտրությունների կազմակերպիչները տեղեկացնում են երկու թեկնածուների նախընտրական շտաբներին: Ձեզ այլևս չեն անհանգստացնի, չեն զանգահարի, ձեր դուռը չեն թակի ու քարոզչական բուկլետ կամ թռուցիկ չեն առաջարկի, որովհետեւ դա արդեն անիմաստ է: Ճիշտ է, ընտրակաշառք էլ չեք ստանա. էլ ինչու տան, եթե արդեն քվեարկել եք:

130
թեգերը:
քվեարկություն, կորոնավիրուս, Նախագահ, Ընտրություններ, ընտրակաշառք, ԱՄՆ
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (227)
Ըստ թեմայի
Սևրի պայմանագիր՝ լուսավոր հույսեր և կորսված հնարավորություններ
Բելառուսում կարո՞ղ է կրկնվել հայաստանյան սցենարը` ընդդիմությունը ճիշտ էր, մենք սխալվեցինք
Ամենահին անունն ունեցող երկիրը, կամ Լիբանանի վարչապետի անկեղծ և տարօրինակ հայտարարությունը
Արմեն և Նատալյա  Սահակյանները

Սեր «հայկական ձևով», կամ ինչ կարելի է երազել «արծաթե» հարսանիքից հետո

167
(Թարմացված է 07:57 18.09.2020)
Հայաստանում բնակվող և «արծաթե» հարսանիքը տոնած 11 ամուսնական զույգ պարգևատրվեց «Սիրո և հավատարմության» մեդալով։ Sputnik Արմենիայի թղթակիցը զրուցել է զույգերից մեկի հետ։

Եթե YouTube–ում կիրիլիցայով որոնեք «իշխան» բառը, հայկական հայտնի իշխան ձկան մասին հոլովակներից բացի, հնարավոր է հանդիպեք նաև Իշխան Սահակյանի հետաքրքիր տուր–վլոգերը։

Իշխանն իր ալիքում պատմում է Հայաստանի տեսարժան վայրերի մասին, և դա այն դեպքում, որ նա առաջին անգամ հայրենիք է այցելել 17 տարեկանում։ Տղան այն ժամանակ նույնիսկ հայերեն չէր խոսում, իսկ այսօր արդեն ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի մագիստրատուրան։

Мероприятие награждения супружеских пар по случаю российского праздника Дня семьи, любви и верности в Музее русского искусства (17 сентября 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Ամուսնական զույգերի պարգևատրման միջոցառում Երևանում՝ նվիրված Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրվան, Ռուսական արվեստի թանգարան

Իշխանի հայրն ազգությամբ հայ է, մայրը` ռուս։ Նա ծնվել և մեծացել է Ռուսաստանում, երկիր, որտեղ նրա ծնողները ծանոթացել էին, ամուսնացել և ապրել շուրջ երկու տասնամյակ։

«Նա մեծացել է մի հասարակության մեջ, որը բացարձակ այլ մտածելակերպ ունի, և մենք մտահոգվում էինք՝ արդյո՞ք կկարողանա ընտելանալ, կյանքը դասավորել։ Մինչև մեր տեղափոխվելը նա տասնյակ երկրներում է եղել, շատ է սիրում ճանապարհորդել, հիմա էլ է ճանապարհորդում` զբոսաշրջիկներին ծանոթացնում Հայաստանի հետ, վիդեոբլոգեր նկարահանում»,– պատմում են Իշխանի ծնողները։

Мероприятие награждения супружеских пар по случаю российского праздника Дня семьи, любви и верности в Музее русского искусства (17 сентября 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Ամուսնական զույգերի պարգևատրման միջոցառում Երևանում՝ նվիրված Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրվան, Ռուսական արվեստի թանգարան

Այս տարի «արծաթե» հարսանիքը տոնած Սահակյաններն իրենց աուտենտիկ հարսանյաց արարողությունը կազմակերպել էին Սանկտ Պետերբուրգի հանրակացարանում։ Ասում են՝ տոնակատարությունը բավական համեստ է եղել, միայն ուսանողական ընկերներն են մասնակցել, ծնողները չէին կարողացել ժամանել։ Իսկ Արմենն ու Նատալյան ծանոթացել են զուտ «հայկական ձևով». Նրանց ծանոթացրել են, միայն թե ոչ թե հայերը և ոչ էլ նույնիսկ ռուսները, այլ մի ծանոթ ուզբեկ կին։ Նրանց ընթրիքի է հրավիրել, փլավ հյուրասիրել։ Այդպես էլ երիտասարդները հավանել են միմյանց և սկսել հանդիպել։

Արմեն և Նատալյա  Սահակյանները ամուսնացած են արդեն քառորդ դար և միայն վերջին 6 տարին են Հայաստանում բնակվում։ Հայրենիք տեղափոխվելիս Արմենին ավելի շատ մտահոգում էր, թե ինչպես իր որոշումը կընդունի որդին ։ Կինը ծնվել է Թբիլիսիում և քաջածանոթ է «կովկասյան մենթալիտետի» բոլոր առանձնահատկություններին։  Նրան Հայաստանում դուր է գալիս և՛ եղանակը, և՛ սնունդը, և՛ մարդիկ։ Իսկ աշխատում է Նատալյան երկրի ամենահեղինակավոր կազմակերպություններից մեկում` Գիտության և մշակույթի ռուսական կենտրոնում։  Դա էլ բոլորովին պատահական է դասավորվել։

«Մի օր զբոսնում էինք Երևանում,  հասանք մի շենքի և տեսնենք` ռուսական դրոշը։ Որոշեցինք մտնել, ծանոթացանք բոլորի հետ, զրուցեցինք։ Այդպես Նատայլան աշխատանք գտավ», – ժպտալով պատմում է Արմեն Սահակյանը։

Мероприятие награждения супружеских пар по случаю российского праздника Дня семьи, любви и верности в Музее русского искусства (17 сентября 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Ամուսնական զույգերի պարգևատրման միջոցառում Երևանում՝ նվիրված Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրվան, Ռուսական արվեստի թանգարան

Հենց ԳՄՌԿ–ն է արդեն ավելի քան 10 տարի կազմակերպում Երևանի ամենաբարի և հուզիչ միջոցառումներից մեկը` օրինակելի ընտանիք դարձած ամուսնական զույգերի պարգևատրում։ Միջոցառումը նվիրված է համառուսաստանյան՝  Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրվան։ Ամեն տարի այս օրը Հայաստանում ապրող, «արծաթե» հարսանիք տոնած և ՌԴ քաղաքացիություն ունեցող (գոնե ամուսիններից մեկը) զույգերը, պարգևատրվում են «Սիրո և հավատարմության համար» մեդալով։ Այս տարի Նատալյան և Արմենը ևս համալրեցին նրանց շարքերը և արժանացան պատվավոր և միևնույն ժամանակ պատասխանատու պարգևը։

Армен и Наталья Саакяны на мероприятии награждения супружеских пар в Музее русского искусства (17 сентября 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Արմեն և Նատալյա  Սահակյանները

«Եթե անկեղծ, մեր կյանքը նման է բարի հեքիաթի։ Որևէ մեծ խնդիր չենք ունեցել։ Գուցե, ամենաբարդ որոշումը եղել է Հայաստան տեղափոխվելը։ Սակայն այդ որոշումը համատեղ ենք կայացրել։ Միասին լավ է ցանկացած երկրում»,– վստահեցնում է Արմենը։

Սահակյանները միասին կայացնում են ոչ միայն կյանքի բարդ որոշումները, այլև կիսում կենցաղն ու հանգիստը,  ընտանի կենդանիներ խնամում, ճանապարհորդում և նույնիսկ հաղթահարում Հայաստանի դժվար բարձունքները։ Ամուսնական 25 երջանիկ տարիներից հետո զույգը մի չիրականացած երազանք ունի. ռուսական բաղնիք բացել, սկզբում իրենց և հարազատների համար, այնուհետև գուցե նաև հաջող բիզնես սկսելու նպատակով։ Բացի այդ, նրանք, ինչպես և ցանկացած ծնող Հայաստանում, երազում են որդու ամուսնության և թոռնիկներ ունենալու մասին։

Наталья Саакян на мероприятии награждения супружеских пар в Музее русского искусства (17 сентября 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Արմեն և Նատալյա  Սահակյանները

 

Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրը Ռուսաստանում և որոշ հետխորհրդային երկրներում տոնում են հուլիսի 8-ին։ Տոնի մայրաքաղաք համարվում է Մուրոմը, որտեղ ժամանակին ապրել են ամուսնության հովանավորներ սուրբ Պետրոսն ու Ֆևրոնիան։ Այս տարի կորոնավիրուսի համավարակի պատճառով տոնը հետաձգվել էր։

167
թեգերը:
Հայաստան, Ռուսաստան, տղա, աշխատանք, պարգևատրում, հարսանիք, սեր, հայ
Ըստ թեմայի
79 տարի միասին են. էկվադորցի 100-ն անց ամուսինները հայտնվել են Գինեսի գրքում
Իսկական տղամարդը գիտի՝ երբ հեռանալ. նախկին ամուսինների վեճը շարունակվում է
Դժվար է, բայց հնարավոր. ինչպես հայ ամուսինները կարողացան չկորցնել մոսկովյան բիզնեսը
Ես հարուստ հրեա էի, իսկ նա` աղքատ հայ․ Ուրգանտի հյուրերը Մարտիրոսյան ամուսիններն են
Միգրանտների ճամբար

Ինչ ուզում են՝ թող անեն. եվրոպացիները կրկին փակել են սահմանները

210
(Թարմացված է 23:11 17.09.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Եվրամիությունը վերջին տարիներին շատ լուրջ փորձության ենթարկվեց։ Եվ խոսքն այն մասին չէ, որ այդ կառույցի պատմության ընթացքում առաջին անգամ կազմակերպությունը որոշեց լքել մի պետություն, այն էլ ինչ պետություն՝ Մեծ Բրիտանիան։

 

Եվրոպացիները երկրորդ անգամ փակել են սահմանները և պարզ չի, թե երբ կբացեն

Ավելի շուտ կարելի է ասել, որ այդ երկիրը ոչ թե դուրս է եկել, այլ արդեն որերորդ տարին է շարունակում է դուրս գալ Եվրամիությունից, որովհետև ժամանակին, երբ ստեղծվում էր եվրոպական այդ կառույցը, նախատեսված չէր դրանից դուրս գալու հստակ մեխանիզմը, և հիմա ամեն ինչ առաջին անգամ է կատարվում։ ​

Իհարկե, այսպես կոչված «Բրեքզիտը» արտառոց երևույթ է, բայց խոսքն այդ մասին չէ. դա եթե կարելի է այդպես ասել՝ մասնավոր դեպք է։ Խոսքն այն մասին է, որ վերջին տարիներին սասանվեց Եվրամիության գլխավոր, հիմնարար սկզբունքներից մեկը՝ սահմանների թափանցիկությունը։ Չէ որ Եվրամիության շրջանակներում գոյություն ունի Շենգենյան գոտին, որն ամրագրում է պետական սահմանների գրեթե իսպառ բացակայությունը, երբ, ասենք, Բեռլինից գիշերով Փարիզ գնալիս, եթե քնած ես, չես էլ զգա, որ արդեն ոչ թե Գերմանիայի, այլ Ֆրանսիայի տարածքում ես։

Ավելին՝ Դանիայի բնակիչները շաբաթավերջին նստում են լաստանավ, մոտ 20 րոպեում հասնում Շվեդիա, որտեղ ուտելիքը ավելի էժան է, գնումներ կատարում այնտեղ ու վերադառնում Դանիա, որն աշխարհի ամենաթանկ երկրներից է։ ​

Մեծ զեղչեր ուսանողների և թոշակառուների համար. կունենա՞նք նման տրանսպորտային համակարգ

Մի քանի տարի առաջ պարզվեց, որ եվրոպական սահմանների թափանցիկությունը բավական խախուտ բան է և կարող է վերանալ մեկ օրում, եթե պարզվի, որ այսինչ երկրի իշխանությունները որոշել են պարզապես փակել հարևան պետության հետ սահմանը։ Երևի հիշում եք, թե դա ինչու պատահեց։

Պատճառը Սիրիայի պատերազմն էր, երբ տասնյակ հազարավոր մարդիկ՝ փախստականներ, ճանապարհ ընկան դեպի Եվրոպա։ Ընդ որում չէին ուզում մնալ, ասենք, Բուլղարիայում, որը Եվրամիության ամենաաղքատ երկրներից մեկն է և փախստականներին ընդունելու բացարձակ որևէ մտադրություն չուներ։ Բոլորը ուզում էին հասնել Գերմանիա, որի իշխանությունները ոչ միայն Սիրիայից, այլև այլ երկրներից՝ Լիբիայից, Աֆղանստանից եկած փախստականներին, կարելի է ասել, գրկաբաց էին ընդունում։ Պարզապես մի հատված ներկայացնեմ այն ժամանակ պատրաստած իմ նյութից։

«Չեք հավատա, բայց արտառոց փաստեր կան: Գերմանիայում գոյություն ունի մի փոքրիկ գյուղ՝ Սումտե է կոչվում, մեր բազմաթիվ լքված գյուղերի նման է՝ ընդամենը 102 մարդ է ապրում, ոչ խանութ կա, ոչ փոստի բաժանմունք: Եվ Գերմանիայի իշխանությունները որոշել են այդ գյուղում ապաստան տալ 750 ներգաղթյալի: Պատկերացնում եք՝ բնիկները՝ գերմանացիները 102 հոգի են և շուտով նրանց կողքին ապրելու է 750 մարդ Սիրիայից, Աֆրիկայից, Աֆղանստանից և այլ հեռավոր վայրերից: Ու պետությունը բոլորին տեղավորելու է, ապահովելու է սնունդով և բժշկական սպասարկմամբ: Ու նրանցից ոչ մեկը Գերմանիա մտնելու իրավունք չունի: Բոլորը անօրինական են», փաստել էի այն ժամանակ։ ​

«Դուք էլ դա կարող էիք, բայց ես արեցի»․ կոլումբոսյան ձվի առեղծվածը

Հիմա եվրոպական սահմանները կրկին փակվում են կամ արդեն փակվել են։ Այս անգամ կորոնավիրուսի պատճառով։ Մարտից սկսած եվրոպացիներն այլևս չեն կարողանում ազատորեն հատել սահմանը։ Ընդ որում իրավիճակը երբեմն բավական տարօրինակ է՝ ոչ թե երկու հարևան պետություններ են փակել իրենց սահմանները, այլ մեկը փակել է, մյուսը՝ ոչ։

Այսինքն՝ այս երկրից այն երկիր կարող ես հանգիստ գնալ, բայց այն երկրից այս երկիր չես կարող։ Մասնագետները փորձում են հասկանալ՝ արդյոք այս ամենն օրինական է։ Ոմանք ասում են՝ այո, օրինական է, որովհետև Եվրամիության փաստաթղթերում ամրագրված է՝ եթե որևէ պետություն գտնում է, որ իր անվտանգությունը հարցականի տակ է, կարող է փակել իր սահմանները 30 օրով և հետո երկարացնել այդ ժամկետը, բայց ոչ ավելի, քան կես տարով։

Ախր հիմա, հենց այս օրերին լրանում է այդ կես տարին։ Բա ինչ պիտի անեն եվրոպացիները։ Շատ ճիշտ եք՝ քանզի մեզ մինչև հիմա թույլ չեն տալիս ազատորեն, առանց վիզայի մտնել Եվրոպա, ինչ ուզում են՝ թող անեն։

210
թեգերը:
միգրանտ, Սահման, Եվրամիություն
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (227)
Ըստ թեմայի
Սալեմի վհուկները. ինչպես մարդկանց մահապատժի ենթարկեցին աղջիկների պատճառով
Ողբերգություն քաղաքացիական հերոսությամբ. ինչ կանխվեց ԱՄՆ–ում սեպտեմբերի 11–ին
Ի՞նչ է երջանկությունը, այն կա՞, թե՞ չկա, կամ ինչի՞ է ձգտում մարդկությունը
Արխիվային լուսանկար

Հայաստանում կորոնավիրուսից 45 տարեկան տղամարդ է մահացել

7
(Թարմացված է 10:57 18.09.2020)
ՀՀ առողջապահության նախարարությունը ներկայացրել է կորոնավիրուսային հիվանդության հետևանքով գրանցված մահերի վիճակագրությունը։

ԵՐԵՎԱՆ, 18 սեպտեմբերի — Sputnik. ՀՀ առողջապահության նախարարությունը տեղեկացնում է, որ Հայաստանում վերջին մեկ օրում կորոնավիրուսի հետևանքով մահվան 1 դեպք է գրանցվել։

«Մահվան դեպքի վերաբերյալ հայտնում ենք, որ պացիենտը եղել է 45 տարեկան տղամարդ և ունեցել է ուղեկցող խրոնիկական հիվանդություններ»,–նշված է հաղորդագրության մեջ։

Նախորդ օրն արձանագրվել է նաև մահվան 2 դեպք, երբ պացիենտների մոտ հաստատվել է կորոնավիրուսային վարակ, սակայն մահը վրա է հասել այլ հիվանդության պատճառով: Այդպիսի դեպքերի ընդհանուր թիվը 285 է:

Նշենք, որ սեպտեմբերի 18-ի դրությամբ հաստատվել է կորոնավիրուսային հիվանդության ընդհանուր 46910 դեպք, որոնցից 42369-ն առողջացած, 926-ը` մահվան ելքով: Կորոնավիրուսային հիվանդությամբ այս պահին փաստացի բուժում է ստանում 3330 պացիենտ: Ընդհանուր առմամբ կատարվել է 255927 թեստավորում:

Դարձյալ COVID-ն է մեղավոր. երբ պատվաստանյութը հայտնվի, հիվանդությունների բռնկում կսկսվի

Այսպիսով` երեկ կատարվել է 3769 թեստավորում, որից հաստատվել է կորոնավիրուսային հիվանդության 239 նոր դեպք: Ունենք 138 առողջացած:

7
թեգերը:
տղամարդ, Կին, Հայաստան, Մահ, կորոնավիրուս
թեմա:
Կորոնավիրուսը Հայաստանում և Արցախում
Ըստ թեմայի
Կորոնավիրուսի հետևանքով մահվան 3 դեպք է գրանցվել
Կորոնավիրուսի հետևանքով 3 մարդ է մահացել
Մեկ օրում կորոնավիրուսի հետևանքով Հայաստանում երկու մարդ է մահացել, 162-ն առողջացել են