Արխիվային լուսանկար

Սեպտեմերիանա. ինչպես հույներին վտարեցին Թուրքիայից

422
Եկեք անկեղծ լինենք: Այն, ինչ կատարվում է հիմա Ստամբուլի Սուրբ Սոֆիա հոյակերտ տաճարի շուրջ, որը Թուրքիայի ղեկավարությունը որոշել է մզկիթ դարձնել, խորը արմատներ ունի։ Քսաներորդ դարի սկզբին Թուրքիան ազատվեց հայերից, այդ նույն դարի կեսերին՝ հույներից:
Սեպտեմերիանա. թե ինչպես հույներին վտարեցին Թուրքիայից

Ուղիղ 65 տարի առաջ՝ 1955 թվականի սեպտեմբերին, Թուրքիայի ամենախոշոր քաղաքում տեղի ունեցավ մի իրադարձություն, որի հետևանքով հույները սպիպված էին վերջնականապես լքել այն քաղաքը, որը դարեր առաջ հիմնել էին: Հույներն այդ ամենն անվանում են սեպտեմերիանա:

Բոլորս դպրոցական դասագրքերից գիտենք, որ 1453 թվականին թուրքերը գրավեցին Բյուզանդական կայսրության մայրաքաղաքը, բայց հույները 20-րդ դարում էլ հայերի նման դեռ շարունակում էին ապրել ներկայիս Թուրքիայի տարածքում մինչև այն իրադարձությունը, որը կոչվում է «բնակչության փոխանակում»:

Դա Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ֆրիտյոֆ Նանսենն էր նախաձեռնել Առաջին աշխարհամարտից հետո, երբ պարզ դարձավ, որ անհնար է ապահովել հույների անվտանգությունը Թուրքիայում, ինչպես նաև թուրքերի անվտանգությունը Հունաստանում:

Հիշում եք երևի՝ նման բան եղավ նաև մեզ մոտ, երբ սկսվեց Ղարաբաղյան շարժումը: Հայերը հեռացան Ադրբեջանից, ադրբեջանցիները՝ Հայաստանից, բայց դա տարերայնորեն կատարվեց՝ մինչև հիմա Եվրոպական դատարանում փոխհատուցման հարցն է քննվում:

Ինչո՞ւ հենց հիմա սրեցին իրավիճակը. հակառակորդին թերագնահատել, միֆերին հավատալ չի կարելի

Իսկ հույների և թուրքերի տեղափոխումը, Նանսենի շնորհիվ, կազմակերպված եղավ՝ մոտ մեկուկես միլիոն հույն Թուրքիայից եկավ Հունաստան, կես միլիոն թուրք Հունաստանից տեղափոխվեց Թուրքիա: Իրենց հետ տարան միայն այն, ինչ կարելի էր ձեռքով տանել, իսկ մնացած ունեցվածքը՝ տուն, կահույք, մեքենա, հող և այլն՝ գույքագրվեց, և ամեն ընտանիք դրա համարժեքը կամ գումարային փոխհատուցումը ստացավ այն վայրում, ուր տեղափոխվել էր:

Բայց մոտ հարյուր հազար հույն մնաց Կոնստանդնուպոլսում. դե, հասկանալի է՝ ոչ մի կերպ չէին կարողանում հեռանալ այն քաղաքից, որը հենց հույներն էին հիմնել: Ու մնացին, փաստորեն, որպես պատանդ:

Դա ակնհայտ դարձավ 1955 թվականի սեպտեմբերի 6-ին, երբ տեղի ունեցավ ստամբուլյան ջարդը: Բոլոր աղբյուրները վկայում էին, որ այդ ջարդը կազմակերպված էր պետության կողմից, լավ նախապատրաստված էր: Պատրվակ էր պետք, և թուրքերն այդ առիթը ստեղծեցին՝ Հունաստանի տարածքում:

Սալոնիկ քաղաքից լուր եկավ, որ այնտեղ գտնվող թուրքական հյուպատոսության տարածքում ինչ-որ մեկը ռումբ է տեղադրել: Իսկ Սալոնիկը Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրքի ծննդավայրն է: Այսինքն՝ թուրքական հասարակությունը սա ընկալեց որպես կրկնակի սադրանք հույների կողմից:

Իրականում շատ շուտ պարզվեց, որ այդ պայթուցիկը հյուպատոսարանի այգում տեղադրել էր թուրք մի ուսանող, և պայթուցիկն էլ հենց Թուրքիայից էր բերվել: Նա ձերբակալվեց և խոստովանեց ամեն ինչ, բայց այդ մասին թուրքական լրատվամիջոցներն իրենց հասարակությանը, բնականաբար, չտեղեկացրեցին:

«Մահափորձեր» մահվանից հետո. Լենինին նաև դամբարանում էին ուզում «սպանել»

​Սեպտեմբերի 6-ի կեսօրից հետո, հենց որ Ստամբուլի թերթերը հրապարակեցին Հունաստանից ստացված լուրը թուրքական հյուպատոսարանի պայթեցման փորձի մասին, քաղաքում սկսվեցին զանգվածային անկարգությունները:

Իրականում ամեն ինչ նախօրոք ծրագրված էր՝ Ստամբուլի մերձակա բնակավայրերից տասնյակ բեռնատարներով և գնացքներով մարդիկ էին բերվել Ստամբուլ, որոնք սկսեցին ջարդուփշուր անել հույներին պատկանող տները, խանութները, վարսավիրանոցները և այլն: Սկզբում միայն ջարդում էին, այնուհետև ամբոխը սկսեց վարկարկել. «Նախ քո ունեցվածքը, հետո քո կյանքը»։

Թե քանի մարդ սպանվեց՝ մինչև հիմա էլ ստույգ հայտնի չէ. տարբեր թվեր են բերվում` 13-ից մինչև 30 մարդ: Սպանվածների թվում էր առնվազն մեկ հայ հոգևորական։ Այս ջարդերի ընթացքում, որոնք տևեցին ինը ժամ, պաշտոնական տվյալների համաձայն` ավերվեց 4 հազար տուն, հազարից ավելի առևտրի կետ, 73 եկեղեցի, 26 դպրոց:

Անհավանական է. քանի շիշ շամպայն է խմել Չերչիլը և որտեղ են տիեզերագնաց Արմսթրոնգի կոշիկները

Ամերիկյան հյուպատոսության հրապարակած տեղեկությունների համաձայն՝ ջարդուխուրդ արված առևտրի և այլ օբյեկտների 17 տոկոսը ու տների 10 տոկոսը հայերին էր պատկանում: Կեսգիշերին մոտ իրադրությունը պարզապես անկառավարելի դարձավ: Թուրք ոստիկանները, որոնք ամենևին չէին խոչընդոտում գազազած ամբոխի վայրագություններին, այլ միայն հետևում էին, որ թուրքերին պատկանող ունեցվածքին վնաս չհասցվի, հասկացան, որ այլևս դա էլ չեն կարողանում անել: Իշխանությունները ստիպված փողոց դուրս բերեցին բանակը, հայտարարեցին ռազմական դրություն:

Համաձայնեք՝ պատմական այս իրողություններին ծանոթանալուց հետո ակամա մտածում ես՝ փառք Աստծո` գոնե հիմա՝ 21-րդ դարի հուլիսին, Սուրբ Սոֆիայի գրավումն առանց զոհերի եղավ։

422
թեգերը:
Եկեք անկեղծ լինենք, Արմեն Դուլյան, Թուրքիա, Հունաստան, Հայաստան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (234)
Ըստ թեմայի
Հայերի տիեզերական հրթիռը. իրական պատմություն
Գրականությունից մինչև տիեզերք, կամ դպրոցական ծրագրի շուրջ ծավալված բանավեճը հավերժական է
Իսրայելի, Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի դավադրությունը. ինչպես աշխարհը խուսափեց մեծ վտանգից
Շվեյցարիա

«Շվեքզիտը» չստացվեց

123
(Թարմացված է 22:21 28.09.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Բրեքզիտը դեռ չավարտված Եվրոպայում կարող էր սկսվել Շվեքզիտ, եթե սեպտեմբերի 27-ին կայացած հանրաքվեում շվեյցարացիների մեծ մասը քվեարկեր ներգաղթյալների մուտքը Շվեյցարիա արգելելու օգտին։
«Շվեքզիտը» չստացվեց

Միանգամից էլ երկու ճշտում։ Նախ` խոսքը ոչ թե, ասենք, Աֆղանստանից կամ Լիբիայից եկած ներգաղթյալների մասին էր, այլ հենց Եվրամիության քաղաքացիների։ Բայց ամենակարևորը՝ ախր Շվեյցարիան ի տարբերություն Մեծ Բրիտանիայի երբեք էլ Եվրամիության անդամ չի եղել։ Սակայն եթե դուք ունեք այսպես կոչված շենգենյան վիզա, հանգիստ կարող եք գնալ Բեռն ու Ժնև, որովհետև Շվեյցարիան, չանդամակցելով Եվրամիությանը, այնուամենայնիվ Շենգենյան գոտու անդամ է։

Բա ո՞րն էր երեկ կայացած հանրաքվեի իմաստը։ Նախ` Շվեյցարիան, այսպես ասենք, հանրաքվեների երկիր է։ Ամեն տարի այնտեղ անցկացվում է առնվազն 4 հանրաքվե։

Պատկերացնո՞ւմ եք՝ ամեն եռամսյակ գնում եք քվեարկելու ամենատարբեր հարցերի վերաբերյալ։

Համաձայնեք` հաճելի է, երբ իշխանությունները անընդհատ քո կարծիքն են հարցնում որոշումներ ընդունելուց առաջ։ Օրինակ` մոտ 10 տարի առաջ հանրաքվեի դրվեց հետևյալ հարցը՝ արդյոք մահմեդականներն պե՞տք է թույլատրել նոր մինարեթներ կառուցել մզկիթներում։ Ընտրողների մեծ մասը դեմ արտահայտվեց նոր մինարեթների կառուցմանը, և կառավարությունը մահմեդական հավատացյալներին ասաց. «Դե, տեսնում եք` հո մենք չենք սահմանափակում ձեր իրավունքները, մեր բնակիչները չեն ուզում»։ Ու հարցը փակվեց։

Ցանկանում եք ճշմարտությո՞ւնն իմանալ՝ գնացեք Բարբադոս

Երեկվա հանրաքվեն նախաձեռնել էր Շվեյցարիայի ժողովրդական կուսակցությունը, որն իշխող է համարվում, թեև խորհրդարանում ունի ընդամենը 26 տոկոս ձայն, այսինքն` զբաղեցնում է պատգամավորական տեղերի մոտ մեկ երրորդը, բայց առաջատարն է, որովհետև հաջորդ կուսակցության ցուցանիշը 17 տոկոս է։ Այս կուսակցությունն ընդհանրապես ժողովրդականություն է վայելում և բոլոր ընտրություններից հետո հայտնվում է առաջատարների շարքում։ Իհարկե, գաղտնիք չէ, որ անընդհատ առաջատարների շարքում մնալու համար դու պետք է նաև պոպուլիստական խոստումներով հանդես գաս։ Եվ այս դեպքը բացառություն չէր։

Այս հանրաքվեն պարզապես նախընտրական խոստման կատարումն էր, որովհետև երբ անցած ամիս առաջատար այդ կուսակցության նոր առաջնորդ ընտրվեց Մարկո Կյոզան, նա ասաց. «Եվրամիությունից եկած միլիոնավոր ներգաղթյալները խլում են շվեյցարացիների աշխատանքը և ծանր կացությունում են հայտնվում մեր հայրենակիցները»։ Այստեղ ճշմարտության հատիկ կա։ Վիճակագրական տվյալներ բերեմ։ Շվեյցարիան, անշուշտ, գրավիչ երկիր է, աշխատավարձն այնտեղ ամենաբարձրերից մեկն է ողջ Եվրոպայում, նաև աշխարհում։ Լեզվի խնդիր էլ առանձնապես չկա, որովհետև պաշտոնական են համարվում մի քանի լեզուներ։ Եվ այժմ Շվեյցարիայում աշխատում է ավելի քան երկու միլիոն մարդ, որոնք այլ երկրների քաղաքացիներ են՝ իտալացիներ, գերմանացիներ և պորտուգալացիներ։ Ավելին ասեմ, ամեն օր Շվեյցարիայի սահմանը հատում է կամ առնվազն այս կորոնավիրուսից առաջ հատում էր մոտ կես միլիոն մարդ, որոնք ապրում էին հարևան երկրներում, բայց առավոտյան գալիս էին աշխատելու Շվեյցարիայում, երեկոյան էլ վերադառնում էին տուն։

Ինչպիսին էր կյանքն առանց անձնագրերի, կամ պատմությունը «եթե»-ներ չի ճանաչում

Ինչևէ, երեկվա հանրաքվեում շվեյցարացիների մեծ մասը՝ 61 տոկոսն ասաց՝ ոչինչ, թող այսպես էլ լինի, չենք կարծում, որ պետք է արգելել Եվրամիության երկրներից եկած ներգաղթյալների մուտքը մեր երկիր։ Էստեղ երկու հանգամանք դեր խաղաց։ Ախր շվեյցարացիներն էլ իրենց հերթին գնում են Եվրամիության այլ երկրներում աշխատելու։ Ըստ ԲիԲիՍի-ի` նման շվեյցարացիների թիվը բավական մեծ է։ Տեսեք։ Շվեյցարիայի բնակչությունը կազմում է 8,5 միլիոն, և մի քանի հարյուր հազար շվեյցարացի ապրում և աշխատում է Եվրամիության տարբեր երկրներում։ Բայց դա չէ էականը։ Կիրակի օրը գնալով քվեարկության` շվեյցարացիները քաջ գիտակցում էին, որ իրենց երկրի դեպքում Բրյուսելը նույն վերաբերմունքը չի դրսևորելու, ինչ հիմա դրսևորում է Մեծ Բրիտանիայի հանդեպ։ Այսինքն՝ քանզի Շվեյցարիան Եվրամիության անդամ չէ, նրա հետ բանակցությունները շատ կարճ կարող են տևել՝ մոտավորապես այսպես՝ հեռանում եք հեռացեք, տեսնենք, թե ով է տուժելու, համենայնդեպս Եվրամիությունը հազիվ թե շատ բան կորցնի, դուք եք կորցնելու։ Համաձայնեք` ծանրակշիռ փաստարկ է։

Ինչո՞ւ ենք թեյավճար թողնում, կամ ո՞ր երկրի մատուցողն է վազում փող թողած հաճախորդի հետևից

123
թեգերը:
Շվեյցարիա
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (234)
Ըստ թեմայի
Վախի վրա հիմնված հասարակությունն ապագա չունի․ ինչից էր վախենում Անգելա Մերկելը
«Դուք էլ դա կարող էիք, բայց ես արեցի»․ կոլումբոսյան ձվի առեղծվածը
Ողբերգություն քաղաքացիական հերոսությամբ. ինչ կանխվեց ԱՄՆ–ում սեպտեմբերի 11–ին
Хусейн Айджан

Քահանաները փաստաթղթեր են ուզում. Բուլանըխի հայերը կանգնել են երկընտրանքի առաջ

415
(Թարմացված է 16:52 25.09.2020)
Արևմտյան Հայաստանի հայերն աստիճանաբար թոթափում են վախն ու հրապարակային խոսում իրենց ինքնության մասին, նույնիսկ փորձում կապեր հաստատել Արևելյան Հայաստանում։ Այս անգամ իր հայկական արմատների մասին խոսելու ցանկություն հայտնեց Մուշի Բուլանըխ բնակավայրի մեր հայրենակիցը։

Բուլանըխը պատմականորեն եղել է Բիթլիսի վիլայեթի Մուշի գավառում։ Կենտրոնը Կոփ ավանն է։ Այստեղ սերնդեսերունդ իրար են փոխանցել Սասունցի Դավթի դյուցազներգությունը։ 1909 թվականին Բուլանըխն ուներ 63 գյուղ, որից 29-ը` հայաբնակ։ Ցեղասպանությունից հետո Բուլանըխի բնակչությունն աճել է, զուգահեռ աճել է նաև տեղացի հայերի թիվը։ Մինչև վերջին 10 տարին Բուլանըխի հայերը ևս ծպտյալ էին՝ հիմնականում ներկայանում էին թուրք կամ քուրդ։ Այսօր տեղի հայերից հատուկենտ մարդ կներկայանա քրդի կամ թուրքի ինքնությամբ։

Город Булан в провинции Муш
© Sputnik / Nairi Hokhikyan
Բուլանըխ

«Իմ անունը Հուսեյն Այջան է։ Ծնվել, մեծացել և այսօր էլ ապրում եմ Մուշի Բուլանըխում։ Հայրական պապս և տատս Յոնջալուից էին։ Պապիկիս անունը Խաչատուր էր։ Ես միայն 30 տարեկանում իմացա իմ հայ լինելու մասին։ Ծնողներս խնամքով թաքցրել էին՝ մտածելով իմ անվտանգության մասին։ Ես իմ հայկական արմատների մասին պատահաբար իմացա հորեղբորիցս, իսկ հայկական հայրենիքի մասին` մեր նկուղում գտնված օրագրից, և դա ինձ ներշնչեց փնտրել ազգականներիս Թուրքիայի տարածքում և ամբողջ աշխարհում»,-պատմում է մեր մշեցի հայրենակիցը։

«Հայ լինելը պատիվ է ինձ համար». մահմեդական Ֆերդին ուզում է Տերունական աղոթքը սովորել

Хусейн Айджан
© Sputnik / Nairi hokhikyan
Հուսեյն Այջան

Հուսեյնի հետ Երևանում ծանոթացա։ Արևելյան Հայաստան էր եկել՝ ծանոթանալու քրիստոնեական ավանդույթներին ու գաղափարախոսությանը։ Ասում էր՝ իր նման շատ հայեր Արևմտյան Հայաստանում երկընտրանքի առաջ են կանգնել՝ լինել մահմեդական հա՞յ, թե՞ մկրտվել և դառնալ քրիստոնյա։ Առաջինի դեպքում իրենք լիարժեք հայ չեն կարողանա զգալ իրենց, նաև ընդունված չեն քրիստոնյա հայերի կողմից, մկրտվելու դեպքում դավաճանած կլինեն իրենց կրոնական հայացքներին, քանի որ քրիստոնեության իրական խոսքը դեռևս չեն յուրացրել։

«Չնայած դրան՝ պետք է ասեմ, որ Արևմտյան Հայաստանում բնակվող ծպտյալ հայերը հիմնականում առերես, ձևական առումով են մահմեդականության հետևորդներ։ Մարդիկ որևէ կրոնի չեն պատկանում, մեր կրոնը մեր հայրենիքն է և մեր ժողովուրդը։ Ես իհարկե շատ կուզեմ քրիստոնյա լինել, բայց մենք մերժված ենք հայ առաքելական եկեղեցու կողմից։ Քահանաները փաստաթղթեր են ուզում մեր հայկական արմատների մասին, բայց նույն քահանաները լավ գիտեն, որ արխիվները խնամքով մաքրված են, և հայկականության մասին վկայությունների մեծ մասը ոչնչացվել է»,– ասաց Հուսեյնը։

Նա Մուշում բիզնեսով է զբաղվում։ Ասում է՝ նախկինում դժվար էր բարձրաձայն խոսել հայ լինելու մասին և ազատ ապրելու հնարավորություն ունենալ։ Այսօր հայ լինելն առավելություն է, այնքան մեծ առավելություն, որ հաճախ քրդերն իրենք են հայ ներկայանում հաջողության հասնելու համար։ Հարցնում եմ պատճառի մասին, ասում է` թուրքական իշխանությունը ձգտում է հայերին տրվող լայն հնարավորություններով սահմանափակել քրդերի հնարավորությունները, իսկ հետո գուցե նաև հայերին շարունակի ճնշել։

«Ասացին, որ ես քուրդ եմ». 111 տարի ապրած մշեցի Ջեմիլն ու նրա որդի Սերոբը

Այսօր Արևմտյան Հայաստանի հայերն ունեն իրենց ինքնությամբ ապրելու և միավորվելու փորձ, և դա հնարավորինս զարգացնելը բխում է նաև այնտեղ ապրող մեր հայրենակիցների շահերից։

Հուսեյնը ոչ միայն Արևելյան Հայաստանի և սփյուռքի հայերին, այլև հայ առաքելական եկեղեցուն կոչ է անում ընդունել իրենց այնպես, ինչպես մյուս հայերին. ի վերջո, Արևմտյան Հայաստանում ապրող հայերը նույնպես հայ են, թեկուզ հիմնականում մահմեդական, բայց ոչ իրենց մեղքով։ Բացի այդ, նրա խոսքով` մահմեդականությունը ևս մարդասիրական կրոն է։

«Քիչ մե գիդինք հայերեն»․ ժամանակակից Թուրքիայի կենտրոնում թաքնված հայերի ուրույն աշխարհը

Մուշի Բուլանըխում ապրող մեր հայրենակիցը խնդրում է Արևմտյան Հայաստանում իր տուն հաճախ այցելել և նվերի փոխարեն տանել հայերենի դասագրքեր․ դա տեղացի հայերին ոգևորելու և ազգային ինքնությանն ավելի մոտենալու ամենակարճ ճանապարհն է։

415
թեգերը:
հայեր, հայ, Մուշ, Արևմտյան Հայաստան
Ըստ թեմայի
Ի՞նչ են փնտրում թուրքերը Սուրբ Կիրակոսի հիմքերի մեջ. Դիարբեքիրի եկեղեցու մոգական ուժը
«Ես հայ եմ, բայց...». Սասունում ապրող Խաչիկը պահպանում է տեղի գերեզմանները
Որպես քուրդ ապրած հայն ու նրա սասունցի ազգականները. հանդիպում 100 տարի անց
Ջո Բայդեն

Թուրքիան ու այլ երկրներ չպետք է միջամտեն Հայաստանի և Ադրբեջանի հակամարտությանը. Բայդեն

0
ԱՄՆ պետդեպատամենտն ավելի վաղ կոչ էր արել հակամարտության կողմերին անհապաղ դադարեցնել կրակն ու վերադառնալ բանակցությունների սեղանին։

ԵՐԵՎԱՆ, 29 սեպտեմբերի - Sputnik. ԱՄՆ-ը պետք է պահանջի, որ Թուրքիան ու այլ երկրներ չմիջամտեն Հայաստանի և Ադրբեջանի հակամարտությանը, Ռիա Նովոստիի փոխանցմամբ՝ հայտարարել է ԱՄՆ նախագահի թեկնածու Ջո Բայդենը։

«Լեռնային Ղարաբաղի ու նրա շրջակայքում տուժածների թվի արագ աճի պայմաններում Թրամփի վարչակազմը պետք է կոչ անի Հայաստանի ու Ադրբեջանի ղեկավարներին՝ անմիջապես ապառազմականացնել իրավիճակը։ Պետք է նաեւ պահանջի, որ այլ երկրներ, ինչպիսին Թուրքիան է, դուրս մնան այդ առճակատումից»,- գրել է Բայդենն իր Twitter-ի միկրոբլոգում։

Հիշեցնենք, որ ԱՄՆ պետդեպատամենտն ավելի վաղ կոչ էր արել հակամարտության կողմերին անհապաղ դադարեցնել կրակն ու վերադառնալ բանակցությունների սեղանին՝ կարծիք հայտնելով, որ «արտաքին կողմերի» մասնակցությունը միայն կավելացնի լարվածությունը։

Հիշեցնենք` սեպտեմբերի 27-ի վաղ առավոտյան Ադրբեջանը լայնածավալ ռազմական հարձակում է սկսել արցախա–ադրբեջանական սահմանի ողջ երկայնքով։

Վերջին տեղեկություններով` հակառակորդի կրակոցների հետևանքով զոհվել են 80 զինծառայողներ և 3 քաղաքացիական անձինք։ Հայկական կողմը շուրջ 200 վիրավոր ունի։ Ադրբեջանի կենդանի ուժի վերաբերյալ պաշտոնական տեղեկություններ չկան, սակայն հայկական կողմը հայտնում է, որ հակառակորդի կորուստներն անհամեմատ մեծ են։

ԱԳՆ-ն հերքում է. Հայաստանն Ադրբեջանի Դաշքեսանի շրջանը չի հրթիռակոծել

Ըստ այս պահին հայտնի տեղեկությունների` Ադրբեջանը զրկվել է նաև 52 ԱԹՍ–ից, 6 ուղղաթիռից, 92 զրահատեխնիկայից, 1 ինքնաթիռից և 82 ավտոտրանսպորտից։ Արցախում և Հայաստանում ռազմական դրություն և համատարած զորահավաք է հայտարարվել։

Ադրբեջանի ԶՈւ–ի թիրախ դարձած Մարտունին «Գրադից» հետո. լուսանկարներ, տեսանյութ

Սեպտեմբերի 29–ին ադրբեջանական զինուժը կրակ է բացել նաև Հայաստանի ուղղությամբ։ Մասնավորապես թիրախավորվել է Վարդենիսի տարածաշրջանը։ Վարդենիսում թշնամու ԱԹՍ հարվածից քաղաքացիական ավտոբուս է այրվել և մեկ խաղաղ բնակիչ զոհվել։

0
թեմա:
Ադրբեջանական ագրեսիա Արցախում. 2020