Էդուարդ Ազարյանը

Վնասվածք, որը խաչ քաշեց «խաչի» վրա, կամ Ազարյան ընտանիքում հայտնվեց 4–րդ օլիմպիական ոսկին

634
(Թարմացված է 09:23 22.07.2020)
1978 թ.-ին, դառնալով նախկին ԽՍՀՄ չեմպիոն թիմային բազմամարտում, Էդուարդ Ազարյանն ապահովեց իր տեղը ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում, որը նախապատրաստվելու էր մոսկովյան օլիմպիական խաղերին: Sputnik Արմենիան պատմում է Մոսկվայի օլիպիադայում հաջողություն գրանցած հայ մարզիկների մասին։

Խաչիկ Չախոյան, Sputnik Արմենիա

1980 թվականի Մոսկվայի ամառային օլիմպիական խաղերում հայ մարզիկներից օլիմպիական ոսկե մեդալին, ծանրորդ  Յուրի Վարդանյանից բացի, արժանացավ նաև մարմնամարզիկ Էդուարդ Ազարյանը, որի ելույթները նախկին ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում գնահատվեցին շատ բարձր: Օլիմպիական բազամկի չեմպիոն Ալբերտ Ազարյանի որդին` Էդուարդը, ևս մեկ չեմպիոնական մեդալ ավելացրեց իր մարզական ընտանիքի մեդալների հավաքածուում:

Բազմամարտիկը

Աշխարհին է հայտնի Ալբերտ Ազարյանն` իր մարմնամարզությամբ ու նրա անունով կոչված ազարյանական խաչը: Ալբերտ Ազարյանն առանձնանում էր օղակների վրա  վարժություններով, իսկ որդին՝ Էդուարդ Ազարյանը, բազմամարտիկ էր։ Ազարյան կրտսերը բոլոր գործիքների վրա էլ բարձր գնահատականներ էր ստանում:

Трехкратный олимпийский чемпион по спортивной гимнастике Альберт Азарян с сыном Эдуардом
© Sputnik / Юрий Сомов
Չեմպիոն հայրը` Ալբերտ Ազարյանը, մարզում է որդուն` Էդուրադ Ազարյանին

1978 թվականին, ԽՍՀՄ չեմպիոն դառնալուց բացի, Էդուարդ Ազարյանը Եվրոպայի գավաթի խաղարկությունում նվաճեց բրոնզե մեդալ: Եվ այդ հանգամանքը ևս մեկ անգամ ապացուցեց, որ Էդուարդը մեծ օգուտ կարող է բերել ԽՍՀՄ հավաքականին: Ու սկսվեց նախապատրաստությունը օլիմպիական խաղերին:

Սառնասիրտ մարզիկը

Էդուարդ Ազարյանի առավելությունների մասին խոսելիս նրա ընկեր, վաստակավոր մարզիչ Աշոտ Գասպարյանը նշում է, որ Էդուարդը եզակի մարմնամարզիկ էր այն առումով, որ երբեք իր վարժությունը չէր ձախողում: «Երբ նա մոտենում էր իր վարժությունը կատարելուն, 6 գործիքների վրա էլ անում էր այն, ինչ ծրագրված էր: Էդուարդի ուժեղ ելույթներն ու կայուն բարձր գնահատականները թիմային պայքարում շատ կարևոր ու մեծ նշանակություն ունեին: Նա շատ աշխատասեր է ու երբեք չի դժգոհում, նպատակասլաց է»,- Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում ասում է Գասպարյանը և հավելում, որ, բացի լավ մարզիկ լինելուց, նա նաև շատ լավ ընկեր ու մարդ է: Ծանր պահերին Էդուարդն իր ընկերների կողքին է միշտ։

Օլիմպիական մարզումները

Հեշտ է ասել` օրական երեք մարզում: Կատարելն ու դիմանալն է անհավանական դժվար: Մարմնամարզության ԽՍՀՄ օլիմպիական հավաքականն օրական 3 մարզում էր անում` նախապատրաստվելով օլիմպիական մրցաշարին: Ահավոր մեծ ծանրաբեռնվածությունը հաղթահարելու համար հարկավոր էին շատ գործոններ, որոնցով էլ առանձնացել են թիմի բոլոր անդամները, այդ թվում և Էդուարդ Ազարյանը։

«Նույնիսկ նախավարժանքը, որը ամեն առավոտ կատարում էր թիմը, շատ մեծ ծանրաբեռնվածություն էր պարունակում: Կարճ ասած` ԽՍՀՄ հավաքականի մարզիկները չէին շփվում այլոց հետ, որովհետև ժամանակ չունեին: Ծանր մարզումներից հետո հանգստանալ ու վերականգնվել էր պետք մյուս մարզման համար»,- հիշում է Գասպարյանը:

Վնասվածք, որը խաչ քաշեց «խաչի» վրա

Ազարյան ազգանունը կրող Էդուարդը չկարողացավ շարունակել հոր նվաճումներն օղակների վրա, և դրա պատճառը վնասվածքն էր, որը նա ստացավ օլիմպիական խաղերից մի քանի տարի առաջ: Էդուարդի անհատական մարզիչ Վարդգես Առաքելյանը Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում հիշում է, թե ինչպիսի դժվարի ճանապարհ անցան կրծքամկանի կտրվածքից հետո։

«Իրանում մրցաշարի ժամանակ զուգափայտերի վրա Էդուարդը կտրեց կրծքամկանն ու վեց ամիս անգամ չէր կարողանում աջ ձեռքը նորմալ բարձրացնել»,- հիշում է Առաքելյանը: Հենց այդ պատճառով էլ օղակների վրա Ազարյանի խաչը կատարել նա չկարողացավ: Ու մարզիչները վարժությունների այլ ծրագիր նախապատրաստեցին օլիմպիական խաղերի համար:

Երկու հայ մի տեղ չի լինում

Էդուարդ Ազարյանի մարզական կարիերան ավարտվեց շատ հանկարծակի: Մոսկովյան օլիմպիադայում ոսկե մեդալ նվաճելուց հետո նա շարունակում էր մարզվել ու պատրաստվել առաջիկա մրցումներին: Բայց 1981 թվականի աշխարհի առաջնությանը նա չմասնակցեց։

Член сборной команды СССР по спортивной гимнстике Эдуард Азарян.
© Sputnik / Юрий Сомов
Էդուարդ Ազարյանը

«Էդուարդը շատ լավ մարզավիճակում էր, ու ես չէի էլ կասկածում, որ նա մասնակցելու է աշխարհի առաջնությանը: Հավաքականի մարզիչ Լեոնիդ Արկաևը միայն վերջին մարզումից հետո հայտարեց, որ Էդուարդը չի մասնակցելու մրցաշարին: Ճիշտ է, պաշտոնական ինֆորմացիա չունեմ, բայց ասում էին, որ հավաքականում երկու հայ չպետք է լինի, դրա համար էլ Էդուարդին չընդգրկեցին թիմի կազմում», - պատմում է մարզիչ Վարդգես Առաքելյանը: Այդպիսով, 1981–ին աշխարհի առաջնությանը մասնակցեց մեր մյուս հայ մարզմնամարզիկը՝ Արթուր Հակոբյանը:

Սիրած գործն ու ԱՄՆ-ն

1981թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո 23-ամյա Էդուարդ Ազարյանն այլևս չմասնակցեց նշանակալի մրցումների: Նա տեղափոխվեց ԱՄՆ, բայց շարունակեց զբաղվել մարմնամարզությամբ:

Հայկական ծամոնը, Յուրի Վարդանյանի անսովոր պատասխանը և ամենասև օրը. հուշեր Օլիմպիադա 80–ից

Մարմնամարզության խորհրդային դպրոցի բոլոր գաղտնիքներին տիրապետելով` Էդուարդը նաև շատ լավ մարզիչ դարձավ: Ու ԱՄՆ–ում  իր հիմնած մարզադահլիճում նա շատ երիտասարդների է կանգնեցնում հաղթանակի ցանկալի ճանապարհին:

Չորս ոսկի մեկ ընտանիքում

Օլիմպիական խաղերի եռակի չեմպիոն Ալբերտ Ազարյանի հաղթանակներից հետո Էդուարդ Ազարյանի ոսկին չորրորդն էր Ազարյանների ընտանիքի համար: Նրանք, ովքեր ճանաչել ու ծանոթ են Էդուարդ Ազարյանին, միշտ հիացմունքով են խոսում Ազարյան կրտսերի մասին` նշելով, որ մեկ մարդու մեջ մեկտեղվել են շատ կարևոր հատկանիշներ` հիանալի մարզիկի և հրաշալի մարդու:

Двукратный чемпион мира и Олимпийских игр по спортивной гимнастике Альберт Азарян (на втором плане) тренирует сына Эдуарда.
© Sputnik / Юрий Сомов
Չեմպիոն հայրը` Ալբերտ Ազարյանը, մարզում է որդուն` Էդուրադ Ազարյանին

Եվ հենց այդ հատկանիշների շնորհիվ էլ Էդուարդը շարունակեց ռեկորդների ընտանեկան ավանդույթը։ Դժվար է գտնել մի ընտանիք, որի անդամները նվաճել են օլիմպիական ոսկե չորս մեդալ:

634
թեգերը:
հայ, Հայաստան, Ալբերտ Ազարյան, չեմպիոն, մեդալ, Ոսկի, Էդուարդ Ազարյան (բազմամարտիկ), Օլիմպիական խաղեր, Մոսկվա
Ըստ թեմայի
Օլիմպիադայի հերոսները. Յուրի Վարդանյանը, Էդուարդ Ազարյանը և մյուս խորհրդային մեդալակիրները
Օլիմպիական խաղերում հաղթած մարզիկներն ամսական 500 000 դրամ կստանան. նոր կարգ է սահմանվել
Եվրոպայի ամենաուժեղ մարդը, կամ ինչու Աշոտ Դանիելյանից հետ վերցրին օլիմպիական մեդալը
ՄԱԿ

«Ստան» ածանցը նշանակում է` ասիական երկիր ենք. ինչու են երկրները փոխում իրենց անունները

450
(Թարմացված է 21:49 22.01.2021)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Գաղտնիք չէ, որ վերջին տասնամյակների ընթացքում աշխարհի բազմաթիվ երկրներ փոխել են իրենց պետությունների անունները, և այդ գործընթացը շարունակվում է։
Ինչու են երկրները փոխում իրենց անունները

Հիշում եք երևի՝ մի քանի տարի առաջ Նուրսուլթան Նազարբաևն առաջարկեց հանել իր երկրի անվանման վերջին «ստանը», հիմնավորելով՝ ախր «ստանը» նշանակում է, որ մենք հետամնաց ասիական երկիր ենք։ Ի վերջո երկրի անունը չփոխվեց, փոխվեց մայրաքաղաք Աստանայի անունը, այն անվանվեց Նուր-Սուլթան։

 Մի քանի տարի առաջ, եթե հիշում եք, նման մի առաջարկություն էր արել  Հայաստանի նախկին վարչապետ Հրանտ Բագրատյանը, որն ասում էր՝ եկեք Հայաստանն անվանենք Արմենիա։ Էս դեպքում գոնե ինչ-որ տրամաբանություն կար, որովհետեւ եթե Ղազախստանին դրսում էլ են Ղազախստան անվանում, ապա Հայաստանն արտերկրում հայտնի է հենց որպես Արմենիա։

ԲիԲիՍի-ն հիշեցնում է մի միջադեպի մասին, որը պատահել է 2011 թվականին։ Պաշտոնական այցով ժամանելով Մյանմա` այն ժամանակվա պետական քարտուղար Հիլարի Քլինթոնը շատ նուրբ իրավիճակում հայտնվեց։ Տասնամյակներ շարունակ այդ երկիրը, որն, ինչպես հիշում եք առաջ կոչվում էր Բիրմա, ղեկավարում էին զինվորականները։ Հիմա սկսվել էր ազատականացումը և իշխանությունները պետությունն անվանել էին Մյանմա։ Սակայն ամերիկյան վարչակազմը որոշել էր շարունակել անվանել երկիրը Բիրմա։ Հիմա ինչ պետք է աներ խեղճ Քլինտոնը։ Ասես Բիրմա՝ կվիրավորես տեղի իշխանություններին, ասես Մյանմա՝ խիստ նկատողություն կստանաս Աերիկայում ։ Ու Քլինթոնը գտավ ելքը՝ ո՛չ Բիրմա էր ասում, ո՛չ էլ Մյանմա, այլ պարզապես «այս երկիրը»։ Համաձայնեք, խելոք  կին  է, ափսոս նախագահ չդարձավ։

Հիմա ասիական մեկ այլ պետության մասին։ Երևի հիշում եք Հնդկաստանի ափերի մոտ գտնվող այդ մեծ կղզին կոչվում էր Ցեյլոն։ Դեռ 16-րդ դարում էին պորտուգալացիներն այն այդպես անվանել։ Հետո կղզին անցել էր հոլանդացիներին,վերջում էլ բրիտանացիներին, բայց Ցեյլոն անունը  պահպանվել էր։ Եվ միայն անցած դարի 70-ական թվականներին, վերականգնելով պատմական արդարությունը, երկրի իշխանությունները սկզբում կղզին անվանեցին Շրի Լանկա, վերջում էլ՝Շրի Լանկայի Դեմոկրատական Սոցիալիստական Հանրապետություն։ Եվ այնուամենայնիվ ողջ աշխարհը բուրումնավետ տաք հեղուկը գավաթի մեջ լցնելիս` ասում է. «Ինչ լավն է Ցեյլոնի թեյը»։

«Ճշմարիտ եմ, ջանասեր եմ, բայց թուրք չեմ». Հրանտ Դինք

Կարող եմ թվարկել այն երկրները, որոնք անվանափոխվել են։ Նախկին Հարավային Ռոդեզիան այժմ դարձել է Զիմբաբվե, նախկին Ֆրանսիական Սուդանը՝ Մալի, Լատինական Ամերիկայում գտնվող Բրիտանական Հոնդուրասը՝ Բելիզ, իսկ նախկին Վերին Վոլտան՝ Բուրկինա Ֆասո։ Պատկերացրեք` կան երկրներ, որոնք մի քանի անգամ են փոխել անվանումը։ Նման պետություններից է Կամբոջան, որը մի ժամանակ դարձավ Կխմերյան Հանրապետություն, հետո Դեմոկրատական Կամպուչիա եւ վերջապես կրկին Կամբոջա։

Մեր հարևանի մասին։ Այնտեղ չեն դադարում վեճերը՝ Ջորջիա՞, թե՞ Սաքարթվելո։ Համաձայնեք՝ Սաքարթվելո շատ գեղեցիկ է հնչում։ Եվ բացի այդ, մի հատ Ջորջիա նաև Ամերիկայում կա։ Ի դեպ մի քանի օր առաջ Լիտվան պաշտոնապես հաստատել է Վրաստանի Սաքարթվելո անունը։ Բայց ամենահետաքրքիր դեպքը երևի կապված է  Նոր Զելանդիայի հետ։ Տարիներ շարունակ այնտեղի ակտիվիստները պայքար են մղում, որպեսզի իրենց երկիրը կոչվի շատ տարօրինակ մի բառով՝ փորձեք արտասանել՝ Աօտեարօա։ Բովանդակությունն էլ է նույնքան տարօրինակ ու արտառոց՝ երկար սպիտակ ամպի երկիր։ Սա բնիկ ժողովրդի՝ մաորիների լեզվով է, որոնք այս կղզում ապրում էին մինչև անգլիացիների ժամանումը և որոնց նկատմամբ բրիտանացիները մեղքի զգացում ունեն, որովհետեւ կոտորել էին թե՛ այստեղ, թե՛ Ավստրալիայում։

Եվ, վերջապես, այսպես ասած ստիպողական անվանափոխության մասին։ 30 տարի է որպես անկախ պետություն գոյություն ուներ Մակեդոնիան։ 30 տարի շարունակ բողոքում էին հույները՝ ինչպես թե Մակեդոնիա, բոլորին հայտնի է, որ Ալեքսանդր Մակեդոնացին հույն է եղել, փոխեք ձեր երկրի անունը։ Մակեդոնիայի իշխանությունները անընդհատ ընդդիմանում էին, մինչև Հունաստանը պարզապես կոշտ պայման դրեց՝ կամ տեղի եք տալիս, կամ մենք թույլ չենք տալիս ձեր մուտքը Եվրամիության և ՆԱՏՕ։ Գտնվեց կոմպրոմիսային տարբերակ՝ երկիրն անվանվեց Հյուսիսային Մակեդոնիա։ Եթե կարծում եք, թե կողմերը գոհ են, չարաչար սխալվում եք։ Մակեդոնացիները գոհ չեն, որ իրենց Հյուսիսային են անվանում, հույները Մակեդոնիա բառից են բողոքում։

450
թեգերը:
Վրաստանի Հանրապետություն, անուն, Մակեդոնիա, Հայաստան, աշխարհ, Երկիր մոլորակ
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Ինչպես 11 երեխաներից կրտսերը դարձավ հայտնի և հարուստ. Պիեռ Կարդենի բրենդի պատմությունը
Ավարտվող տարվա իրողությունները. միայն Հայաստանում չէ, որ բողոքում են վարչապետից
Ներումների քանակը կտրուկ մեծացել է. Թրամփը մտադիր է կանխավ ներում շնորհել նաև ինքն իրեն
Վազգեն Մանուկյան. արխիվային լուսանկար

«Ես ձեզ որտեղի՞ց Ղարաբաղ տամ», կամ ինչ է լինում, երբ «սայթաքում է» պետական գործչի լեզուն

6515
(Թարմացված է 13:43 22.01.2021)
Գյումրու մի խումբ բնակիչների, որոնք որոշել էին Վազգեն Մանուկյանին թույլ չտալ մտնել քաղաք, հյուրը «բոմժեր» անվանեց։ Դա շատերին նեղացրեց և զանազան բանավեճերի առիթ դարձավ։ Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Սերգեյ Բաբլումյանը որոշել է համեմատական վերլուծություն անցկացնել։

Կենսափորձով ու քաղաքական փորձով հարուստ քաղաքական գործչի համար, որը որոշել է անցումային կառավարության վարչապետ դառնալ, նման արտահայտությունն անթույլատրելի է։ Եվ չնայած գյումրեցիների հետ հանդիպումն անցավ ժողովրդի մեծ կուտակումով և փոխըմբռնման մթնոլորտում, նստվածքն, այնուամենայնիվ, մնացել է։ Որովհետև «լեզվի կտրածը չի լավանա»։

Արցախը չի կարող գրպանում լինել

80-ականների վերջն էր։ Հայաստանում եռում էին արցախյան կրքերը, բազմահազարանոց ամբոխներն աղաղակում էին «Մի-ա-ցում», «Մենք ծայրահեղական չենք», չգիտես ինչու՝ «Լենին, պարտիա, Գորբաչով», Կարեն Դեմիրճյանից վճռական քայլեր էին պահանջում՝ ի աջակցություն արդար գործի, սպասում նրա խոսքին։

Եվ ահա Հայաստանի Կենտկոմի առաջին քարտուղարը գալիս է ծայրահեղ բորբոքված Ազատության հրապարակ, բարձրանում մուտքի առջևի հարթակին և մեն-մենակ մնում բազմահազարանոց ամբոխին դեմ հանդիման։

Դեմիրճյանը, պետք է ասել, երկչոտներից չէր, կարողանում էր լսարանն իր ձեռքում պահել և ճառելուց լավ էր։ Իսկ այստեղ, սկսելով կարծես թե լավ նոտայից, ավարտեց․

«Ես ձեզ որտեղի՞ց Ղարաբաղ տամ։ Ղարաբաղը ջեբս չի, որ տամ»։

Ըստ էության՝ ամեն ինչ ճիշտ է․ Դեմրիճյանը չէր կարող ԼՂՀ-ի հարցերը լուծել հօգուտ Հայաստանի, ինչքան էլ որ ցանկանար։ Իսկ ցանկություն նա անկասկած ուներ։ Եվ նա ասաց այն, ինչը բոլորը պետք է հասկանային և բոլորն էլ հասկանում էին։ Բայց խնդիր, միևնույնն է, առաջացավ՝ բառերի ոչ պատշաճ օգտագործման պատճառով. դա վիրավորել էր ոգևորված ու բոբոքված մարդկանց։ Հանրապետության առաջնորդը պետք է հաշվի առներ քաղաքացիների տրամադրությունն ու ավելի զգույշ լիներ արտահայտություններ ընտրելիս։ Նա սխալվեց։

Ո՞վ է Վազգեն Մանուկյանը «սելֆիների սերնդի» համար

Ճիշտ է, ժողովուրդը հարգում էր Դեմիրճյանին, բայց իրավիճակի փոփոխությունը խստություն էր պահանջում դիրքորոշում հայտնելիս, իսկ դա տեղի չունեցավ։ Կոմկուսի Կենտկոմի առաջին քարտուղարին դավաճանեց չափից դուրս ինքնավստահությունը․ ցուցարարները նրան սուլոցներով արձագանքեցին և դա անվստահության առաջին հրապարակային արտահայտումն էր մի մարդու նկատմամբ, որը մինչև վերջերս հավաքվածների կուռքն էր․ երկրի ղեկավարի համբավը կոտրվեց և կոտրվեց անդառնալիորեն։ Տարիներ պետք եղան, որպեսզի մարդիկ սառեն ու մոռանան։

Թե ինչպես Կենտկոմի առաջին քարտուղարը կռվեց երկրորդի հետ

60-ականներին Հայաստանում գլխավոր ղեկավար Յակով Նիկիտիչ Զարոբյանն էր, իսկ հանրապետության երկրորդ մարդը՝ Հովհաննես Մինայիչ Բաղդասարյանը (ժողովրդի լեզվով՝ Հովմինը)։ Երկուսն էլ փորձառու և իրենց գործն իմացող ղեկավարներ էին։

Զարոբյանը Հայաստան էր եկել երկար տարիներ Ռուսաստանում ապրելուց և աշխատելուց հետո, որտեղ «․․․քու մերը» արտահայտությունը հաճախ հայհոյանք չէ, այլ ընդամենը հավանության, համաձայնության կամ անհամաձայնության, աջակցության ու մտերմության զգացմունքային արտահայտում։

Բաղդասարյանը՝ հակառակը։ Նա մեծացել ու դաստիարակվել էր Լենինականում` խիստ ավանդապաշտ ընտանիքում, որտեղ նման խոսքային ազատությունները բառացիորեն էին ընկալվում՝ դրանից բխող բոլոր հետևանքներով։ Այսինքն` հնարավոր չէ իմիջիայլոց արտաբերել «․․․քու մերը» և դրանից հետո հույս դնել հայերի ըմբռնման վրա։ Իսկ Յակով Նիկիտիչն արտաբերեց։

Չեմ կարող հաստատ իմանալ, թե ինչ հանգամանքներում և հատկապես ինչ համատեքստում (բայց միանշանակ՝ ոչ վիրավորելու համար) Զարուբյանը նախադասության մեջ ներառեց այդ արտահայտությունը, բայց այն ասվել էր, և Բաղդասարյանը չհապաղեց պատասխանել։ Դարձավ կռիվ։

Ո՞ւմ հետ նոր կյանք սկսել, կամ Սողոմոն իմաստունի մատանու առակը

Այնպես չէ, որ Հովհաննես Մինայիչը մինչ այդ խոսքը չէր լսել ու չգիտեր, այլ հարց է, որ նա չէր կարող պատկերացնել, որ այն կհնչի ղեկավարի կողմից՝ իր հասցեին։ Թեկուզ և առանց չարության, առանց վիրավորելու որևէ ցանկության, սովորության համաձայն, բայց, միևնույնն է․․․ խոսքն ասվել էր, վիրավորանքը հասցվել էր, և այն այնքան էլ արագ չանցավ․․․․

Թե ինչու Հայաստանի երկաթուղու տնօրենը վիրավորեց Գագիկ արքային 

Համբարձում Կանդիլյանը նույնպես Ռուսաստանից էր եկել, երկաթուղու ղեկավար էր աշխատել Աստրախանի մարզում, ապա տեղափոխվել էր Հայաստան՝ տեղը գցելու «գծերից ընկած» երկաթուղային ոլորտը։ Ավելի լավ ստացվեց, քան սպասում էին։ Բայց ոչ անմիջապես և ոչ հեշտությամբ։

Անդրկովկասյան երկաթուղիների երևանյան վարչության (այն ժամանակ այդպես էր կոչվում վարչությունը) անգործությունից հալված երկաթուղային էլիտան սկզբում՝ փորձեց նոր ղեկավարին իրենց ռելսերի վրա դնել և որպես ճնշման կետ ընտրեց Կենտրոնից նշանակվածի՝ հայոց դարավոր ավադույթների չիմացությունը։ Ինչ չկար՝ իրոք չկար, և սկզբում Կանդիլյանը չէր դիմադրում «լիկբեզ»-ին («գրագիտության» դասերին,–խմբ.)։

․․․ Մաքրման աշխատանքների ամենաթեժ պահին երկաթուղու հայկական հատվածում լարված իրավիճակ ստեղծվեց․ հարյուրավոր վագոններ երկրի այլ շրջաններրում բեռնաթափման էին սպասում։ Եվ ահա, Կանդիլյանն իր մոտ է կանչում բեռնափոխադրումների պատասխանատուին և ասում․ «Այսպես չի լինի։ Անհապաղ լուծել հարցը և զեկուցել»։

«Գորգի կանչված» ընկերը համաձայնում է, բայց փորձում է իր բացթողումն արդարացնել պատմական հղումներով։

-Դեռ Գագիկ թագավորի ժամանակներից,-բացատրում է նա,-հայերը սովորել են չշտապել․․․ ազգի բնույթն է․․․ ավանդույթների անհաղթահարելիությունը․․․ և այլն, և այլն։

Պայծառ ապագայի գլխավոր թշնամին, կամ ինչպես են պարտված երկրները դուրս եկել ճգնաժամից

Կանդիլյանը լսում է, զարմանում, բայց լռում է։ Իսկ վագոններն այդ ընթացքում շարունակում են չբեռնաթափված մնալ։ Նորից իր մոտ է կանչում նույն ղեկավարին, և երբ վերջինս նորից սկսում է Գագիկ թագավորի երգը, Կանդիլյանը չի դիմանում․ «․․․Քո մերն էլ, Գագիկ թագավորինն էլ․․․ Եթե մինչև հինգշաբթի մինչև վերջին վագոնը դատարկված չեղավ, կգնաս Գագիկ թագավորի հետևից։ Հասկացա՞ր»,-հունից դուրս է գալիս Կանդիլյանը։

Հրահանգը կատարվում է լավագույն ձևով, երկիրը ճիշտ ժամանակին ստանում է անհրաժեշտ վագոնները։ Այսպիսով՝ որոշ դեպքերում խոսքը նույնպես գործ է։

Ի՞նչ կարելի է անել նմանատիպ իրավիճակներում. բացատրել պե՞տք է

Այնուամենայնիվ, մեր իրավիճակում չի կարելի չհամաձայնել ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպան Արման Թաթոյանի հետ։

Հանրային համերաշխությունը երաշխավորելու համար հասարակական գործիչները պետք է զերծ մնան մարդկանց արժանապատվությունը վիրավորող արտահայտություններից, հաշի առնեն բոլոր ենթատեքստերն ու յուրաքանչյուր բառի ու արտահայտությանն փոխաբերական իմաստները։

Վազգեն Մանուկյանը դա հաշվի չառավ։ Նա սխալվեց։ Թե ինչ են անում նման դեպքերում սխալվողները՝ բացատրելու կարիք կա՞։

Կարեն Դեմիրճյանի «Չայկան», կամ ինչպես էին ՀԽՍՀ-ում տեղափոխում բարձրաստիճան հյուրերին

6515
թեգերը:
ընդդիմություն, Գյումրի, Վազգեն Մանուկյան
Ըստ թեմայի
Կփոխվե՞ն արդյոք Կոնդի կառավարական առանձնատների բնակիչները
Հավատարիմ մնալով սեփական ժողովրդին, կամ թե ինչ կնկարեր Այվազովսկին հայկական գինու շշի վրա
Սիգարները` Երևանից, թառափը՝ Բաքվից. ինչպես էին հայերը զարգացնում փոստային բիզնեսը
Հենրիխ Մխիթարյան

Հենրիխ Մխիթարյանը «Սպեցիայի» հետ հանդիպմանը խաղադաշտ դուրս չի գա

5
(Թարմացված է 17:09 23.01.2021)
Բացի Մխիթարյանից, «Ռոմա»-«Սպեցիա» հանդիպմանը չեն մասնակցի նաև Էդին Ջեկոն ու Պեդրո Ռոդրիգեսը:

ԵՐԵՎԱՆ, 23 հունվարի – Sputnik. Հռոմի «Ռոմայի» կիսապաշտպան Հենրիխ Մխիթարյանը չի մասնակցի «Ռոմա»-«Սպեցիա» հանդիպմանը, գրում է Armsport–ը։

«Սպեցիայի» դեմ Իտալիայի առաջնության 19-րդ տուրի հանդիպմանը «Ռոմայի» հայտացուցակում 22 ֆուտբոլիստներ են ներառվել։
Մխիթարյանի` հանդիպումը բաց թողնելու պատճառը նրա մկանային ցավերն են։ Բացի Մխիթարյանից, «Ռոմա»-«Սպեցիա» հանդիպմանը չեն մասնակցի նաև Էդին Ջեկոն ու Պեդրո Ռոդրիգեսը:

Հիշեցնենք, որ «Ռոմա»-«Սպեցիա» հանդիպումը կկայանա այսօր և կմեկնարկի Երևանի ժամանակով 18:00-ին:

Իտալիայի գավաթի խաղարկության 1/8 եզրափակիչում «Ռոմա»- «Սպեցիա» հունվարի 20-ին կայացած հանդիպմանը Մխիթարյանը ոչ միայն մասնակցել էր, այլև գոլ խփել։

Մխիթարյանը 8 րոպեում 2 գոլ է խփել «Ռոմայի» կազմում. տեսանյութ

5
թեգերը:
ֆուտբոլ, «Ռոմա» ֆուտբոլային ակումբ, Հենրիխ Մխիթարյան
թեմա:
Հենրիխ Մխիթարյան
Ըստ թեմայի
Հենրիխ Մխիթարյանը նշում է ծննդյան 32-ամյակը
Պայմանագրի երկարաձգու՞մ, հիմա դրա ժամանակը չունենք. Մխիթարյանը մեկնաբանել է պտտվող լուրերը
Հենրիխ Մխիթարյանը դարձավ գոլի հեղինակ, բայց «Ռոման» պարտվեց