Շառլ Ազնավուր

«Բոլոր հայերն իմ ընտանիքի անդամներն են». Ազնավուրը` հայերի ու իր հայկական ինքնության մասին

926
(Թարմացված է 19:22 22.05.2020)
96 տարի առաջ ծնվեց մեծագույն արտիստ Շառլ Ազնավուրը, որին միշտ հոտնկայս էին ճանապարհում... Sputnik Արմենիայի սյունակագիրը գրել է մեծն հայի մասին։

Մոսկվայի մարզում լույսերով լի Ռուբլովյան խճուղու վրա, «Բարվիխա Luxury Village» համերգասրահ (որը հայ ճարտարապետ Յուրի Գրիգորյանի նախագիծն է) ։ Համերգասրահում ելույթ են ունեցել սըր Էլթոն Ջոնը, Պլասիդո Դոմինգոն, Խոսե Կարերասը, Վանեսա Մեյը և հայտնի այլ երաժիշտներ։ Իսկ 2012 թվականին այստեղ ելույթ է ունեցել Շառլ Ազնավուրը։ Դիմավորել են ջերմ, բայց նստած, իսկ ճանապարհել են արդեն հոտնկայս։ Երկար էին ծափահարում, մի տասը րոպե, կարող է` ավելի շատ։ Մտավախություններն անհետացան։

Ի՞նչ մտավախություններ։ Մտավախություն ամբողջովին լցված սրահի ոչ հայ հանդիսատեսից, որոնք արդեն երես էին առել Էլթոն Ջոնի, Պլասիդո Դոմինգոյի ու մեծ այլ վարպետների հետ հանդիպումից։ Այնպես չէ, որ Ազնավուրն ինչ-որ բանով զիջում էր, ոչ, բայց Ազնավուրը մերոնքական է, իսկ մերոնց վերաբերյալ առանձնահատուկ ապրումներ ես ունենում։

Դա մեծն երգչի հետ առաջին հանդիպումը չէր։ Առաջինը Երևանում էր` երկրաշարժի տարում։ Ազնավուրը միանգամից ժամանել էր ու սկզբում հանդիպել էր հանրապետության առաջին դեմքի հետ։ Այն ժամանակ նա Սուրեն Հարությունյանն էր։ Ազնավուրը նրան չէր հավանել. դա զգացվում էր նրա սառը վերաբերմունքից ու ՀՀՇ–ականների հանդեպ ակնհայտ համակրանքից։

Հետո միանգամից Լենինական է մեկնել, ու ահա, թե ինչ էր նա ասում աղետից տուժած քաղաքի մասին։

«Լենինականն իմ ընտանիքի օրրանն է։ Ընդամենը մեկ անգամ եմ այնտեղ եղել, ու ցավոք, բոլորին չեն տեսել։ Իսկ հիմա կարծում եմ, որ բոլոր հայերն իմ ընտանիքի անդամներն են։ Փորձում էի իմանալ` ինչ է պատահել ընտանիքիս այս կամ այն անդամի հետ։ Բոլորն իմ եղբայրներն ու քույրերն են։ Այստեղ բոլոր հայերի ճակատագրերը փոխկապակցված են։ Մինչ այդ ինձ ֆրանսիահայ էին համարում։ Երկրաշարժից հետո հասկացա, որ իսկական հայ եմ, որը գլխին հարված ստացավ ու միանգամից արձագանքեց, քանի ու սովոր է արագ գործել ու ծառայել հայրենիքին»։

Բարեգործական համերգներից զատ Ազնավուրը Փարիզում աճուրդ էր կազմակերպել ու դրանից ստացած գումարը (չորսուկես միլիոն ֆրանկ) փոխանցել է հայ երեխաների կարիքները հոգալու համար։

Մեծն շանսոնյեն նաև ասել էր. «Մեզանից յուրաքանչյուրը երկրաշարժից հետո իր խղճի հետ մնաց»։ Ի պատասխան դրան Գյումրիում տեղադրեցին նրա հուշարձանը, իսկ Երևանում նրա անունով հրապարակ անվանակոչեցին։

...Մութ ու ցուրտ իննսունականները։ Մոսկվայից վերադառնալիս գնում եմ բանկ` էլեկտրականության պարտքը վճարելու։

–Պետք չէ, արդեն վճարված է, – ասում է դրամարկղում աշխատող կինը։

–Ո՞վ է վճարել։

–Շառլ Ազնավուրը։

—Ի՞մ պարտքը։

–Ոչ միայն ձեր, բոլորի։

...Ազնավուրն և՛ բարեկեցիկ, և՛ դժվար կյանքով։ Շահնուր Վաղինակ Ազնավուրյանից (սա է նրա իսկական անունը) հիշեցում այն մարդկանց համար, ովքեր հեռացել ու հեռվում են ապրում։

«Ես ինձ երբեք փախստականի որդի չեմ զգացել։ Հնարավոր է` հենց դա է ինձ օգնել։ Նույնիսկ, երբ ինձ այդպես էին անվանում կամ ինքս էի այդպես ասում, դա իր պատճառներն ուներ։ Ուզում էի, որ կյանքս երիտասարդ գաղթականների համար օրինակ ծառայեր։ Ես ուզում էին նրանց մեջ հավատ սերմանել, որ դա չի խանգարվում հաջողության հասնել։ Հասկանում եք` կյանքն օտարության մեջ մեծ ջանքեր է պահանջում։ Պետք է կարողանալ հարմարվել նոր պայմաններին, ոչ թե ապրել ինքնամփոփ աշխարհում։ Մարդիկ, երբեմն, նույնիսկ չեն սովորում այն երկրի լեզուն, որտեղ տեղափոխվել են ապրելու։ Երբ քեզ համար նոր աշխարհ ես ընկնում, պետք է դրա մի մասը դառնաս, ընդունես այն, որ մերժված չլինես։ Հենց այդպես վարվեցին Ֆրանսիայի հայերը` դրա ներդաշնակ մասը դարձան»։

Հենց այդպես էր վարվում Ազնավուրը` չկորցնելով ներդաշնակ կապը հայրենիքի հետ։ Իննսուն չորս տարվա կյանքից հետո, կարծես, հարյուրը շատ մոտ էր, իսկ հետո էլ` Աստված ինչքան կտա։ Աստված պարգևեց նրան հայերին 1924 թվականի մայիսի 22–ին ու իննսուն չորս տարվա կյանք նվիրեց։

Մեծն Ազնավուրին շնորհվել է BraVo մրցանակը համաշխարհային մշակույթում ունեցած ավանդի համար

...Այդ օրը «Բարվիխա Luxury Village»- ում «Ռյուբլյովկայում» Ազնավուրին հոտնկայս էին ծափահարում, մի տասը րոպե, հնարավոր է` ավելի շատ։ Բարվիխա Luxury Village»–ի ունկնդրողները չէին ստացել նրանից ոչ մի այնպիսի բան, ինչը Հայաստանն էր ստացել։ Ազնավուրը պարզապես երգում էր։

926
թեգերը:
Մոսկվա, Սպիտակի երկրաշարժ 1988, Ֆրանսիա, Հայաստան, Շառլ Ազնավուր
թեմա:
Շառլ Ազնավուր (116)
Ըստ թեմայի
Ազնավուրը՝ գյումրեցիներին. «Ես փոքրամարմին եմ, բայց հսկա արձանը ձեզ եմ թողնում»
Սովորական մարդը լեգենդից. «Ռուբլյովկա՛»... Ազնավուրը «կորպորատիվների» չի գնում
Նա գերմարդ էր. Նիկոլյա Ազնավուրը խոսել է հոր տված կարևոր դաստիարակության մասին
Վանաձորի մանկատան երեխաները

Մանկատունն ու 3 հայ աղջիկների ճակատագիրը. ինչ է լինում հաստատությունից դուրս գալուց հետո

458
(Թարմացված է 08:59 03.08.2020)
Նրանք տարբեր վայրերում, տարբեր ընտանիքներում են ծնվել, բայց ինչ-որ պահի բոլորի ճակատագրերն ու նաև երազանքները նմանվել են։ Sputnik Արմենիան պատմում է մանկատան շրջանավարտների ու նրանց հետագա կյանքի մասին։

Նունեն և Իննան արդեն ուսանողներ են, Քրիստինան պատրաստվում է հեռակա բաժնի համար քննություններին։ Այս աղջիկներին միավորում է ոչ միայն սովորելու, մասնագիտություն ձեռքբերելու ցանկությունը, այլև նման ճակատագրերը։ Նրանք երեքն էլ Վանաձորի մանկատան շրջանավարտներ են։

Воспитанники ванадзорского интерната
© Photo : provided by Koryun Aslanyan
Վանաձորի մանկատան երեխաները

Նունեն ու Քրիստինան նույնիսկ կես տարի կենցաղ են կիսել մանկատան երեք այլ աղջիկների հետ Anna Kara  հիմնադրամի վարձակալած բնակարանում: Իսկ մենթոր դայակներն էլ իրենց խորհուրդներով օգնել են ինքնուրույն կյանք սկսել՝ առօրյա գնումներ կատարել, կենցաղային տարբեր խնդիրներ լուծել և այլն։ «Ծնողազուրկ հայ երեխաների օգնության միություն (ՍՕԱՐ)» բարեգործական հիմնադրամի ֆինանսավորմամբ Նունեն, Քրիստինան և Իննան գրեթե մեկ տարի քաղաքի լավագույն մասնագետների մոտ բուհական ընդունելության քննությանն են պատրաստվել։ Հիմա աղջիկներն արդեն միասին չեն ապրում. ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության կողմից բնակարանի գնման հավաստագրեր են ստացել, բայց մանկատնից սկսված ընկերությունը մնացել է։

Նունեի պատմությունը

Նունե Պապյանը Վանաձորի մանկատանն է հայտնվել 8 տարեկանում ավագ երկու եղբայրների և քրոջ հետ։ Այնտեղ 10 տարի է անցկացրել։ Թե ինչու ընտանիքի 4 երեխաները մանկատուն տեղափոխվեցին, շատերի նման ինքն էլ պատմել չի ցանկանում։ Ասում է՝ ծնողները ողջ են, հարազատներ էլ ունեն, նրանցից ոմանք Նունեի սոցցանցերի անձնական էջերի ընկերների թվում են, բայց շփում նրանց ու ծնողների հետ չկա։

Нуне Папян
© Photo : provided by Koryun Aslanyan
Նունե Պապյանը

Մանկատանը հայտնվելու պատճառները ցավեցնում են, բայց այնտեղ անցկացրած տարիներից լուսավոր հիշողություններ կան, առաջին հերթին՝ սոցիալական աշխատողները։ Հենց նրանց աշխատանքին հետևելով էլ իր մասնագիտության ընտրությունն արեց. արդեն Վանաձորի պետական համալսարանի «Սոցիալական մանկավարժության» ֆակուլտետի ուսանողուհի է, անհամբեր սպասում է սեպտեմբերին։

Նունեի համար նոր կյանք է սկսվել՝ մանկատնից դուրս, ինքնուրույն և սեփական բնակարանում։ Ուրախությամբ ասում է՝ արդեն ճաշ եփել գիտի. նոր հմտությունը ձեռք է բերել ընկերուհիների հետ կես տարի առանձին ապրելիս։

Նունեի լավագույն ընկերուհին Իննան է։ Թեպետ ապրում են քաղաքի տարբեր հատվածներում, բայց օրվա գրեթե մեծ մասը միասին են անցկացնում։ Միասին նույն դպրոցն են հաճախել, միասին նույն կրկնուսույցի մոտ պարապել։ Հիմա էլ արդեն համակուրսեցիներ են։ Հարցազրույցի ժամանակ ևս իրար կողքի են։

Իննայի պատմությունը

Իննա Աղաբեկյանն ավագ քրոջ՝ Անիի հետ մանկատանն է հայտնվել 2 տարեկանում։ Հորը չի էլ տեսել, մայրը մենակ է մնացել սոցիալական, առողջական խնդիրների և երկու աղջիկների հետ. նրանց ստիպված մանկատուն է տարել։ Անկեղծանում է՝ մոր դեմ չարացած չէ, տարիների ընթացքում հասկացել է, որ նման որոշում ստիպված է կայացրել։ Բնակարանի գնման հավաստագիր քույրը՝ Անին է ստացել, հիմա քույրերով վերանորոգում են բնակարանը։ Հույս ունեն շուտով ավարտել և մայրիկին էլ իրենց նոր բնակարան բերել։ Առաջին անգամ Նոր տարին նոր տանն ու երեքով են անցկացնելու, այնպես որ կես տարի առաջ արդեն որոշակի ծրագրեր ունեն։

Инна Агабекян
© Photo : provided by Inna Aghabekyan
Իննա Աղաբեկյանը

Նունեի նման ինքն էլ է սոցիալական մանկավարժի մասնագիտությունն ընտրել։

«Սիրում եմ մարդկանց հետ խոսել, նրանց լսել, կարծում եմ՝ կարողանում եմ խորհուրդներ տալ։ Բացի այդ, ես անցել եմ այդ ամենի միջով, եղել եմ մանկատանը, եղել եմ նաև խնամատար ընտանիքում, գիտեմ, թե այդ իրավիճակում հայտնված երեխան ինչ է զգում, ինչի կարիք ունի, ուզում եմ օգնել նրանց իմ աշխատանքով»,- պատում է Իննան։

Խնամատար ընտանիքում երեք տարի է անցկացրել, այնտեղից մանկատուն է վերադարձել։

Инна Агабекян с сестрой Ани
© Photo : provided by Inna Aghabekyan
Իննա Աղաբեկյաննը քրոջ` Անիի հետ

«Չստացվեց, իրար չէինք հասկանում»,- խոստովանում է Իննան։ Մի քիչ մասնագիտական վերլուծություն է անում՝ խնամատար ընտանիքում հայտնվեց 14 տարեկանում։ Ինքն արդեն բավականին կայացած մտածելակերպ ուներ, խնամատար ընտանիքում էլ իրենց կարգ ու կանոնն էր հաստատված, երևի խնդիրը դա էր։ Բայց և ավելացնում է՝ եթե ինչ-որ պատճառով սեփական երեխաներն ունենալ չկարողանա, ապա երեխա է որդեգրելու, որ երկու կողմի համար էլ ընտանեկան կայունություն լինի։

Քրիստինայի պատմությունը

Քրիստինա Մաթոսյանը Վանաձորի մանկատանն ամենաքիչն է մնացել՝ չորս տարի, մինչ այդ կրտսեր երկու եղբայրների ու քրոջ հետ խնամքի այլ հաստատությունում էր։ Ինչու են մանկատանը հայտնվել. այս հարցն ակտիվ խոսող, ուրախ ձայնով աղջկան ակնհայտ ցավ է պատճառում. ասում է՝ ընտանեկան խնդիրներ էին, հայրն էլ, մայրն էլ ողջ են, ամուսնալուծված են։ Նրանց հետ կապ չունի, երկար ժամանակ չի տեսել, անկեղծանում է՝ որևէ բան իմանալ չի էլ ցանկանում։ Հետ չի նայում, հիմա՝ միայն առաջ, բայց և սիրով է հիշում այն օրերը, երբ չորս ընկերուհիների հետ մի բնակարանում էին ապրում։

Кристина Матосян
© Photo : provided by Koryun Aslanyan
Քրիստինա Մաթոսյանը

Կենցաղային գրեթե յուրաքանչյուր գործի համար հատուկ գրաֆիկ էին սահմանել, բացի սուրճ եփելուց։ Դա կամավորության սկզբունքով էր։ Արդեն տասն օր է՝ իր սիրուն, հարազատ դարձած բնակարանում է։ Ի տարբերություն Նունեի ու Իննայի՝ Քրիստինա Մաթոսյանի բուհական ընդունելության քննությունն առջևում է։ Դիմել է ՎՊՀ ռուս բանասիրության ֆակուլտետի հեռակա բաժին։ Հեռակա սովորելով՝ զուգահեռ աշխատել էլ կկարողանա.

«Ինձ պատկերացնում եմ գրասենյակում՝ սեղանի մոտ նստած, վրան լիքը թղթեր լցված, ես էլ թարգմանություններ եմ անում»,- ասում է Քրիստինան։

Կառավարությունը բարձրացնում է աշխատավարձերը. երեխաներին խնամողները պետք է լավ վարձատրվեն

Մի քիչ վախենում է «մեծ–մեծ բաներ» երազել, բայց մտքերն ուժ ունեն. տուն ունի, երազում է մի օր ավտոմեքենա ու իր երազած աշխատանքն ունենալ, գնալ ՌԴ, Սարատովի մարզ՝ իր ծննդավայր, պարզապես պտտվելու, այլ ոչ թե մնալու։ Հստակ որոշել է՝ ընտանիք շուտ չի կազմելու, դեռ պետք է սովորի, աշխատի, գումար վաստակի և կուտակի։ Բայց երբ էլ կազմի՝ երազում է ամուր ընտանիք ստեղծել, լավ կին ու լավ մայր լինել, իր երեխաներին տալ ընտանեկան այն ջերմությունն ու մայրական հոգատարությունը, որից ինքը, եղբայրներն ու քույրը զրկված են եղել։

Воспитанники ванадзорского интерната
© Photo : provided by Koryun Aslanyan
Վանաձորի մանկատան երեխաները

Հ.Գ. Նշենք, որ հոդվածի հերոսները Վանաձորի մանկատան վերջին շրջանավարտներն են։ ՀՀ կառավարության որոշմամբ՝ անցյալ տարի 4 գիշերօթիկ հաստատություն և 1 մանկատուն է լուծարվել՝ Վանաձորինը։ Գավառի մանկատան 4 շրջանավարտներից երեքը տղաներ են, որոնք այս տարվա նորակոչիկներն են, իսկ աղջիկը դիմել է Գավառի պետական բժշկական քոլեջ, քննություններն ու արդյունքները դեռ առջևում են։ Վիճակագրություն, թե մանկատան շրջանավարտների որ տոկոսն է բուհեր դիմում և ընդունվում, չկա։ Մանկատնից դուրս գալուց հետո ոչ բոլոր շրջանավարտներ են կապ պահում հաստատության հետ, հետևաբար՝ շրջանավարտների հետագա կյանքի մասին ամբողջական տեղեկություններ հնարավոր չի լինում հավաքագրել։

458
թեգերը:
տուն, շրջանավարտ, Ուսանող, դիմորդ, բուհ, աղջիկ, Վանաձոր, մանկատուն
Ըստ թեմայի
Երեխաներն այլև չեն բնակվում այդ տխուր հաստատություններում. Փաշինյան
Նորքի տուն–ինտերնատի տարեցներից երեքի վիճակը ծայրահեղ ծանր է. մանրամասներ
Երեխայի երջանիկ կյանքի համար լավագույն միջավայրը ընտանիքն է. Զարուհի Բաթոյան
Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան

Վառելիք՝ թափոններից, կամ աղբը ոչ թե աղբանոցներում է, այլ մարդկանց գլխում

294
(Թարմացված է 23:37 02.08.2020)
Հայաստանում տարեկան հազարավոր տոննա հին անվադող աղբի է վերածվում։ Տեղական ընկերություններից մեկը որոշել է վերամշակել դրանք և վառելիք ստանալ։ Բայց բոլորը չէ, որ հին անվադողերը հանձնելու «հավես» ունեն․ մեր երկրում աղբի վերամշակումը դեռևս պարտադիր չէ։

Տարեկան մոտ 850 հազար անվադող է ներկրվում Հայաստան։ Որոշ ժամանակ անց դրանք կուտակվում են աղբավայրերում, որտեղ անվադողերի վրա բույն են դնում կրծողները՝ իրենց կյանքը վստահելով քիմիական արտադրությանը։ Պարզվում է՝ իզուր, քանի որ գիտնականների գնահատմամբ՝ անվադողերից կրծողների մոտ քաղցկեղային հյուսվածքներ են առաջանում։ Այդ նույն կանցերոգենները՝ քաղցկեղածին նյութերը, վտանգավոր են նաև մարդկանց համար, երբ անվադողերն այրվում են, կամ աղբավայրում քայքայվում։

Մինչդեռ, ամեն ինչ կարող էր այլ կերպ լինել, համենայնդեպս այդպես են մտածում Դավիթ Քարամյանն ու Վահան Ղարիբյանը, որոնք միասին գործարան են հիմնել Երևանից ոչ հեռու՝ Աբովյան քաղաքում։ Նրանք անվադողերից վառելիք են ստանում, որը նման է դիզելայինին, ինչպես նաև ածխածնային սև մուր։ Նրանց հետ միասին ևս 30 մարդ է աշխատում (նրանցից շատերը դրա շնորհիվ մնացել են Հայաստանում և չեն մեկնել արտագնա աշխատանքի։

Այստեղ վերամշակում են թե՛ սովորական անվադողերը, թե՛ «ԲելԱԶ»-ների հսկայական, մարդու հասակից մեկուկես անգամ բարձր անիվները։ Դրանք բերում են Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատից, որի տնօրենը՝ Մհեր Պոլոզկովը, հաճույքով է ընդունել թափոնները վերամշակելու և օգտակար նյութերի վերածելու գաղափարը։ Բանակցությունները շարունակվում են նաև այլ ձեռնարկությունների հետ։
«Միայն Երևանում օրական 11 տոննա անվադող է հավաքվում։ Որտե՞ղ կարելի է այդքանը պահել և մինչև ե՞րբ»,- Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում մանրամասնեց Am-Eska ձեռնարկության տնօրեն Վահան Ղարիբյանը։

Ваан Гарибян, директор заводa по переработке использованных покрышек (31 июля 2020). Абовян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Վահան Ղարիբյան, օգտագործված անվադողերի վերամշակման գործարանի տնօրեն

Կարելի է այդ 11 տոննան կուտակել, որի հետևանքով քաղցկեղածին գարշահոտություն կտարածվի, բայց կարելի է և վերամշակել ու ստանալ 4-5 տոննա դիզելայինին նման վառելիք։ Կարելի է ստանալ նաև ածխածնային սև մուր, որը կարելի է գործածել ռետինատեխնիկական արդյունաբերության մեջ կամ որպես վառելիք։ Մրի այրման ջերմաստիճանը կախված է հումքից (տարբեր անվադողերի ռետինանյութի բաղադրությունը տարբեր է), բայց միջինում այն կազմում է մեկ կգ-ի համար 6-7 հազար կիլոկալորիա, իսկ պիրոլիզային վառելանյութի համար կարող է գերազանցել 10 հազար կկալը։

Ղարիբյանի խոսքով՝ մեկ լիտր նմանատիպ վառելիքը կարող է փոխարինել 1.8 խորանարդ մետր գազին։ Չնայած՝ հումքի մեծ մասն անիմաստ թափված է աղբավայրերում։

Սպիտակ թուղթ՝ սև տառերով

2018թ-ի ապրիլի 12-ին կառավարությունն ընդունեց արտադրողների և ներմուծողների պատասխանատվության ռազմավարությունը՝ սեփական արտադրանքից ստացվող թափոնների համար(պարզ ասած՝ նրանց ապագա աղբի համար։ 2018-21 թվականների համար կառավարությունը ծրագիր մշակեց մեկ կարևոր նպատակով՝ ստեղծել այնպիսի պայմաններ, որ բիզնեսը կա՛մ ինքնուրույն վերամշակի աղբը, կա՛մ վճարի դրա վերամշակման համար։ Այդ ռազմավարության արդյունքում երկրում հայտնվեց սպիտակ թղթի ևս մեկ կույտ՝ տպագրական ներկով սևացրած։

Завод по переработке использованных покрышек (31 июля 2020). Абовян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Օգտագործված անվադողերի վերամշակման գործարան

Առհասարակ, պետությունը պետք է վերահսկեր ապրանքի օգտագործման և վերամշակման ամբողջ շղթան։ Այսինքն՝ եթե ընկերությունը Հայաստան է ներկրել հազար մարտկոց (որը նույնպես բնության համար ամենահաճելի իրերից չէ), իշխանությունները պետք է նրան տեղեկացնեն, թե մեկ տարի հետո այդ մարտկոցներից մետաղական ինչպիսի թափոններ կստացվեն և դրանց հետագա վերամշակման համար որքան գումար պետք է վճարի ընկերությունը։ Բայց նման բան տեղի չի ունենում։ Հանրապետությունում գործում է արդյունաբերական թափոնների կադաստր, բայց այն որևէ պարտավորություն չի դնում այն ձեռնարկությունների վրա, որոնց գործունեության արդյունքում առաջանում են այդ թափոնները։

Մեկի քթի տակ աղբ է, իսկ մյուսը լվացել է ձեռքերը

Հայաստանում պոտենցիալ վնասակար ապրանքներից բնապահպանական հարկ է գանձվում։ Դրանց թվում են, օրինակ, վառելիքը և քսայուղային նյութերը, լվացող միջոցները, պլաստմասսան, կապարե արտադրատեսակները (օրինակ՝ վերալիցքավորվող մարտկոցները), շարժիչի յուղի ֆիլտրերը։ Մարդիկ նաև ավտոմեքենաների արտանետումների համար են հարկ վճարում, որի մասին շատերս տեղյակ ենք։ Տեղյակ չենք, սակայն, թե հետո ուր են գնում այդ գումարները։ Երբ ընկերության ներկայացուցիչները հետաքրքրվել են այդ մասին, պետական կառույցներից պատասխանել են, որ այդ գումարներով դպրոցներ և ճանապարհներ են կառուցվում։

«Լավ, բայց դրա համար այլ հարկեր կան։ Իսկ այս հարկը չէ՞ որ հենց այնպես չի կոչվում «բնապահպանական»։ Ինչո՞ւ չի կարելի այդ փողով ֆինանսավորել այդ ապրանքների վերամշակումը։ Մեզ ասացին․ «Կարելի է, բայց աշխատանքի արդյունավետության գնահատմամբ»։ Ես հարցրի․ «Իսկ ինչպե՞ս եք այն գնահատում»։ Չպատասխանեցին»,- հավելեց Ղարիբյանը։

Завод по переработке использованных покрышек (31 июля 2020). Абовян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Օգտագործված անվադողերի վերամշակման գործարան

Միաժամանակ այդ թափոնները աղբանոց նետելու համար վճար է նախատեսված։ Անվադողերից յուրաքանչյուրի համար, օրինակ, պետք է վճարել տարեկան 500 դրամ։ Երեք տարի անց այդ գումարն ավելանում է՝ հասնելով 1500 դրամի։

Այդ պատճառով էլ բազմաթիվ ընկերություններ, կոպիտ ասած, «տակով» են անում։ Դրա համար պետք է ամսական 100-200, թող լինի 300 հազար վճարել։ Բիզնեսի համար դա մեծ գումար չէ, ավելի հեշտ է վճարել և վերջ։ Թե չէ այդ անվադողերը ինչ-որ տեղ տանել, մի հատ էլ վճարել վերամշակման համար․․․ շատերի համար դա ընդհանրապես նոնսենս է»,- պարզաբանեց Ղարիբյանը։

Ամենավատն այն է, որ այդ գանձումներով էլ ամեն ինչ ավարտվում է։ Այսինքն՝ եթե թափոններից բնությունն աղտոտվի, բիզնեսը կարող է պատասխանել․ «Որքան ասել եք, վճարել եմ, «հետո»-ն իմ գործը չէ»։

Նրանց գործն է

Վահան Ղարիբյանն ու Դավիթ Քարամյանը՝ երիտասարդ «տեխնիկական մտածողները» որոշել են, որ դա հենց իրենց գործն է։ Միասին ուսումնասիրել են պիրոլիզի, այսինքն՝ առանց թթվածնի տաքացման տեխնոլոգիան։ Անվադողերը տեղադրվում են փակ ռեակտորում և տաքացվում են մինչև 300-400°C։


Քանի որ այրումը տեղի է ունենում առանց օդի, ռետինանյութից թունավոր արտանետումներ չեն լինում։ Անվադողը քայքայվում է բաղկացուցիչ մասերի․ սկզբում գոլորշիանում է գազը, որը հետո նստվածք է տալիս հեղուկ վառելանյութի տեսքով, այնուհետև առաջանում է փոշի ածխածնի նստվածքը, այսինքն՝ սովորական մոխրագույն մուրը, բացի այդ, մնում են անվադողերի մետաղական հիմքերը՝ կորդերը։ Ի տարբերություն թթվածնային այրման՝ դիօքսիններ և այլ թունավոր նյութեր չեն առաջանում։

«Հայաստանում տոննաներով երկաթ է փոշիանում». բիզնեսը դեմ է ջարդոնի արտահանման տուրքին

Այդ տեխնոլոգիան նոր չէ․ պիրոլիզի՝ առանց թթվածնային տաքացման սկզբունքը հայտնի է շատ վաղուց։ Գործարաններ էլ կան, որտեղ աղբը ոչ թե այրում են, այլ հենց պիրոլիզային քայքայման ենթարկում՝ ստանալով օգտակար նյութեր։ Մի քանի տարի առաջ Վահանն ու Դավիթն այցելել են Գերմանիայի Լեվերկուզեն քաղաք, որտեղ գործում է քիմիական ինդուստրիայի հսկա՝ «Բայեր» ընկերությունը։ Նրանք տպավորվել են հատկապես այն փաստից, որ գործարանի տանիքին ծուխ չեն նկատել․ իսկ այդ տարածքում օդն ավելի մաքուր է եղել, քան մոտակա ավտոմայրուղում։ Գործարանը մեկ միլիարդ դոլար է արժեցել, բայց տեղի իշխանություններն այդ գումարը հետ բերելու խնդիր չեն դրել։ Նրանց համար ավելի կարևոր է շրջակա միջավայրի մաքրությունը։

Հայաստանում այդքան փող չկա, բայց տղաները որոշել են տեխնոլոգիան այստեղ էլ կիրառել։ Եվ վատ չի ստացվել․ անվադողերից որևէ արտանետում չկա, դրանք առաջանում են միայն գազի այրումից, երբ պիրոլիզային ռեակտորը տաքանում է։

Աշխարհը խորտակվում է աղբի մեջ. Հայաստանն առաջին հորիզոնականներում է

«Մենք ուսումնասիրեցինք տեխնոլոգիան, բերեցինք սարքավորումները, հետո ինքներս դրա վրա աշխատեցինք, ավարտին հասցրինք։ Դավիթը դրա մասնագետն է, ավարտել է կիրառական մեխանիկայի ֆակուլտետը։ Անձամբ է կազմել ռեակտորային այրիչի, գազային կոմպրեսորի, անվադողերի կտրման հաստոցի գծագրերը»,- ժպիտով պատմում է Վահանը։
Հաստոցը մեծ ավտոմատ դանակ է, որը բարակ շերտերի է բաժանում անգամ «ԲելԱԶ»-ի անվադողը։ Այնուհետև հումքը բեռնում են ռեակտորում։

Այդ աղբը շնչում ենք բոլորս

Արդյո՞ք նման արտադրությունը հատուցում է իր ծախսը։ Առանձնապես ոչ, այլապես նմանատիպ ձեռնարկություններ վաղուց կհիմնեին։ Որպեսզի պիրոլիզային վառելիքը վաճառվի, այն պետք է գազից էժան լինի կամ գոնե ավելի թանկ չլինի։ Բացի այդ՝ շատ ավելի հեշտ է գազ վառել։
«Մեր ծախսերը նույնպես շատ են։ Վերցնենք թեկուզ հաստոցի դանակները։ Դրանք պետք է երեք օրը մեկ սրել և ամիսը մեկ փոխել»,- նշեց Վահանը։

Завод по переработке использованных покрышек (31 июля 2020). Абовян
© Sputnik / Asatur Yesayants
Օգտագործված անվադողերի վերամշակման գործարան

Նույնը վերաբերում է մրին։ Այն օգտագործվում է ռետինե իրերի արտադրության մեջ, բայց Հայաստանում այդպիսիք գրեթե չեն արտադրվում։ Ուստի մուրը, ինչպես և պիրոլիզային վառելիքը, առաջարկում են ջերմոցային տնտեսություններին՝ տաքացման համար։ Տղաները նաև սեփական ջերմոցներ են հիմնել։
Անվադողերի մետաղական շրջանակները նույնպես ոչ ոք չի վերցնում։ Տղաները որոշել են դրանք բացօթյա թողնել, որպեսզի ժանգոտեն, որից հետո հնարավոր կլինի դրանցից դեղին ներկի պիգմենտ ստանալ։

Բայց հարցը ոչ միայն այդ ապրանքների արժեքն է, այլև այն, թե ինչ ենք վճարելու բոլորս, եթե դրանք շարունակեն աղբանոցում հայտնվել։ Ընդամենը պետք է կյանքի կոչել 2018թ-ի ապրիլին ընդունված ռազմավարությունը։ Այսինքն՝ հստակ կանոններ սահմանել, որոնց համաձայն՝ աղբը պետք է տեսակավորել և հանձնել վերամշակման (թեկուզ ոչ հենց այս ընկերությանը, ցանկացած մեկին)։

Վատ իրականացվող աղբահանությունը չի՞ պատժվում, կամ ջարդոնի համար բողոքողները լավ են պրծել

Քայքայել կարելի է ոչ միայն անվադողերը, այլև հին պոլիէթիլենը(տոպրակներն ու պարկերը), պլաստիկե շշերը և անգամ հին հագուստը։ Դրանցից նույնպես կարելի է դիզելային վառելիք ստանալ (մեկ տոննայից՝ մոտ 300 լիտր)։ Ավելի լավ է փող ծախսել դրա, քան նորանոր աղբավայրեր կառուցելու համար։

Որոշ տեղերում արդեն այդպիսի կանոններ են գործում։ 2018 թ-ի հեղափոխությունից հետո սկսեցին անտառահատումներին ավելի խիստ հետևել։ Վահանը վստահ է՝ երբ բոլորը լուրջ են տրամադրված, հնարավոր է արդյունքի հասնել։

«Նախկինում, երբ առաջարկում էինք մեր վառելիքը, պատասխանում էին․ «Ինչների՞ս է պետք։ Փայտի մեկ խորանարդ մետրը 14-15 հազար դրամ արժե»։ Հիմա արդեն նման բան չեն ասում, քանի որ անտառահատմանը շատ ավելի խիստ են հետևում։ Եթե նույնքան խիստ հետևեն աղբի վերամշակմանը, բոլորի համար ավելի լավ կլինի։ Չէ՞ որ այդ աղբը բոլորս ենք շնչում»,-եզրափակում է Վահանը։

Մեկ-երկու ժամից, երբ մենք արդեն Երևանի կենտրոնում կլինենք, քաղաքի արվարձանում այրվող աղբի ծուխը քամին Աբովյանի կողմ կտանի։ Բայց այդ քամուց ոչ մեկս չենք թաքնվի․ եթե ոչ այս, ապա մյուս աղբավայրի ծուխը անպայման կհասնի մեզ։

  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարանի աշխատակիցները, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարանի աշխատակիցները, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարանի աշխատակիցը, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարանի աշխատակիցը, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարանի աշխատակիցը, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարանի աշխատակիցը, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
  • Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
    © Sputnik / Asatur Yesayants
1 / 34
© Sputnik / Asatur Yesayants
Անվադողերի վերամշակման գործարան, Աբովյան
294
թեգերը:
ռազմավարություն, կառավարություն, թափոն, գործարան, Աբովյան, աղբի տեսակավորում, աղբի վերամշակում, աղբաման, աղբ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Կարինե Դանիելյան. Հայաստանում աղբի վերամշակումը ստվերային բիզնես է
Հայաստանի իշխանությունը կզբաղվի հանքերում թափոնների բաղադրության հարցով
Ահազանգ. Ախթալայի պոչամբարի հարակից ձորն աղտոտված է թափոնաջրերով
Մի քանի տասնյակ տոննա կենցաղային թափոններ և տիղմ. ՀԿԵ-ն մաքրել է Գորգոբա գետակի հունը
Գրիգոր Արեշյան

Կորոնավիրուսից մահացել է հայտնի հնագետ Գրիգոր Արեշյանը

8
(Թարմացված է 15:30 03.08.2020)
Արեշյանը գլխավորել է հնագիտական տարբեր պեղումներ, այդ թվում` Վայոց Ձորի մարզի Արենի-1 կոչվող քարայրի պեղումները։

ԵՐԵՎԱՆ, 3 հուլիսի – Sputnik. Երևանում մահացել է Հայաստանի ամենահայտնի հնագետներից մեկը` Գրիգոր Արեշյանը։ Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում տեղեկությունը հաստատեց Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի տնօրեն Պավել Ավետիսյանը։ 71–ամյա Արեշյանի մահվան պատճառը կորոնավիրուսն է եղել։

Արեշյանը ծնվել է գիտնականների ընտանիքում։ 1991-92 թվականներին հրավիրվել է պետական ծառայության, եղել է Հայաստանի պետնախարար (այս պաշտոնը գոյություն է ունեցել մինչև 1995 թվականը)։

Ավելի ուշ մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ դասավանդել է Չիկագոյի և Լոս Անջելեսի (UCLA) համալսարաններում ։ Արեշյանը գլխավորել է հնագիտական տարբեր պեղումներ, այդ թվում նաև Վայոց Ձորի մարզի Արենի-1 կոչվող քարայրի պեղումները, որոնց ժամանակ հայտնաբերվեց արդեն աշխարհին հայտնի 5500-ամյա ոտնամանը։

«Հիմա երկար խոսել չեմ կարող, դժվար է առանց հուզմունքի հիշել։ Շուտով մենք մահախոսական կկազմենք, որում կրկին կպատմենք այդ մարդու ձեռքբերումների մասին։ Նա Երևանի պետական համալսարանի հնագիտական հետազոտությունների լաբորատորիայի հիմնադիրներից էր, պեղումներ է կատարել Արենիում և մի շարք այլ վայրերում, որոնք վերաբերում են մեր հնագույն պատմությանը: Բացի այդ, նա գիտեր ռուսերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն, աշխատանքներ էր հրատարակում աշխարհի առաջատար հնագիտական պարբերականներում։ Նրա սկսած նախագծերից շատերը դեռ պետք է ավարտին հասցվեն»,– ասաց Ավետիսյանը։

Նշենք, որ Գրիգոր Արեշյանի պապը՝ Գրիգոր Արեշյանը, Խորհրդային Հայաստանում հիմնադրել է Հայաստանի առաջին մանկաբարձա-գինեկոլոգիական բաժանմունքը, ապա դրան կից մանկաբարձական դպրոցը (1920), որտեղ մանկաբարձություն և գինեկոլոգիա է դասավանդել։ Նրա անունով է կոչվել Երևանի 1-ին հիվանդանոցի մանկաբարձական կլինիկան։

8
թեգերը:
Մահ, կորոնավիրուս, Հայաստան
թեմա:
Կորոնավիրուսը Հայաստանում և Արցախում
Ըստ թեմայի
Հայտնի են կորոնավիրուսով վարակվելու 5 հիմնական աղբյուրները
Կորոնավիրուսի հրաշքը. կեսդարյա բաժանումից հետո ԱՄՆ-ում քույրերը գտել են միմյանց
Եվս 8 մահ Հայաստանում. կորոնավիրուսի զոհ դարձածներից ամենաերիտասարդը 57 տարեկան էր