Բանական արարածներ լուսնի վրա․ խաբեություն, որը հաջողությամբ իրականացրեց ամերիկյան թերթը

847
(Թարմացված է 21:43 18.05.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք: Հորինված, բայց ինչ-որ չափով ճշմարտանման լուրերի տարածումը լրատվամիջոցներում երկար պատմություն ունի և ամենահայտնի դեպքը տեղի է ունեցել ուղիղ 185 տարի առաջ:

 

Թևավոր բանական արարածներ լուսնի վրա՝ մեծ խաբեություն, որը հաջողությամբ իրականացրեց ամերիկյան թերթը

1835 թվականին նյույորքյան «Սան» թերթը սկսեց տպագրել մի հոդվածաշար Լուսնի բնակիչների մասին: Ու մարդիկ միանգամից հավատացին այդ անհավանական պատմությանը: Ինչու հավատացին: Որովհետև բավական նրբորեն էր սարքած:
Նախ՝ հոդվածաշարի հեղինակը հղում էր կատարում Շոտլանդիայում՝ էդինբուրգում լույս տեսնող գիտական հանդեսին, որը կոչվում էր «Ջորնալ օֆ սայենս»: էդպիսի պարբերական իրոք գոյություն ուներ, բայց փակվել էր դրանից երեք տարի առաջ: Դե այն ժամանակ ոչ հեռախոս կար, ոչ հեռագրական ապարատ և ամերիկացիները շատ էլ տեղյակ չէին, որ եվրոպական հանդեսը այլևս լույս չի տեսնում: Բայց ամենագլխավորը՝ «Սան» թերթում հրապարակված հոդվածաշարում շոշափվում էր իրական մի գիտնականի՝ Ջոն Հերշելի անունը:

 

19-րդ դարում բրիտանացի աստղագետ Ջոն Հերշելը շատ հայտնի էր՝ մոտավորապես այնպես, ինչպես Ալբերտ էյնշտեյնը քսաներորդ դարում: Եվ «Սան» թերթի հեղինակը պնդում էր՝ Հերշելը գնացել է Հարավային Աֆրիկա և այնտեղի աստղադիտարաններից մեկում տեղադրել բրիտանական կառավարության ֆինանսավորմամբ ստեղծված մի եզակի աստղադիտակ, որը օբյեկտները խոշորացնում է 42 հազար անգամ: Այդ հզոր աստղադիտակը գիտնականն ուղղել է լուսնին և նրա աչքի առաջ հանկարծ բացվել է մի աննկարագրելի տեսարան:

Լեռներ ու հովիտներ, որոնք ծածկված են անտառներով, գետեր, որոնց ափերին արմավենիներ են աճում, բազմաթիվ կենդանիներ՝ բիզոններ, եղջերուներ, արջեր ու ոչխարներ: Բայց ամենակարևորը՝ Լուսնի վրա գիտնականը հայտնաբերել է մարդանման էակներ՝ մեծ թևերով: Դրանք անկասկած բանական արարածներ էին, որովհետև կառուցել էին բյուրեղապակյա հոյակերտ տաճարներ:

Նոր SWAN գիսաստղը առավելագույնս մոտեցել է Երկիր մոլորակին​

Գոնե պատկերացնում եք այդ հեքիաթային տեսարանը: Հիասքանչ բնություն, արևի տակ շողշողացող բյուրեղապակյա շինություններ և հրեշտականման արարածներ, որոնք ծառից ծառ են թռչում և ըմբոշխնում քաղցրահամ պտուղները: Եվ պրագմատիկ ամերիկացիները այս ամենին անկեղծորեն հավատացին: Թերթը վեց հոդված տպագրեց Լուսնի մասին և հետաքրքրությունը գնալով աճում ու աճում էր, ընթերցողներն ամեն օր ժամը երեքին, երբ լույս էր տեսնում թերթը, հավաքվում էին տպարանի և խմբագրության դարպասների մոտ, որպեսզի առաջինն իմանան, թե էլ ինչ է հայտնաբերել Լուսնի վրա Ջոն Հերշելը:

Սա, իհարկե, չէր կարող անվերջ շարունակվել և իր վերջին՝ վեցերորդ հոդվածում թերթը գրեց, թե վատ բան է պատահել՝ այնպես է ստացվել, որ աստղադիտակը ցերեկը պատահաբար ուղղվել է արևի կողմը, ոսպնյակները կենտրոնացրել են արեգակի ճառագայթները մի կետում, հրդեհ է բռնկվել և աստղադիտարանն ամբողջությամբ այրվել է:


​Բայց այս հրապարակումների արձագանքը աներևակայելի էր: Մարդիկ այնքան էին հավատացել այս ամենին, որ ամերիկյան կրոնական կազմակերպություններից մեկը առաջարկել էր իր ներկայացուցիչներին ուղարկել Լուսին՝ այնտեղի բնակիչներին մկրտելու համար: Բայց քանի որ դա անհնար էր, նաև այսպիսի միանգամայն լուրջ առաջարկ հնչեց՝ եկեք հաղորդակցվենք Լուսնի բնակիչների հետ, գոնե հասկացնենք նրանց, որ Երկրի վրա էլ բանական էակներ են ապրում: Դրա համար Սիբիրի անծայրածիր հարթավայրերից մեկում գծենք երկրաչափական հսկա պատկերներ՝ եռանկյունի, շրջան և այլն՝ դյուրավառ հեղուկ լցնենք այդ խրամուղիների մեջ ու գիշերներով բոցավառենք, որպեսզի լուսնի բնակիչները տեսնեն ու իրենք էլ նույնն անեն:

Ինչն էր այս միստիֆիկացիայի նպատակը, որը ստացել է «Լուսնային մեծ խաբեություն» անվանումը: Դե առաջինը պարզ է՝ ընթերցող շահել: Այս առումով բացարձակ ոչինչ չի փոխվել գրեթե երկու հարյուր տարվա ընթացքում՝ նյույորքյան «Սանը» հասավ իր նպատակին՝ դարձավ աշխարհում ամենակարդացվող, այսինքն՝ ամենամեծ տպաքանակ ունեցող թերթը:

Իրավունք ունե՞նք Մարսը մեզնով անելու, կամ մի 4 միլիարդ տարի ուշացել ենք

​Բայց լուսնային այս հոդվածաշարը նաև մեկ այլ նպատակ ուներ: Ամերիկյան այս թերթը ժամանակին ուղղակի ծաղրել է նրանց, ովքեր որևէ գիտական հիմք չունենալով, անվերապահորեն պնդում էին, թե Լուսինը, ինչպես նաև Արեգակնային համակարգի բոլոր մոլորակները բնակեցված են մարդկանցով: Եվ նման բան պնդողների փաստարկը շատ հաճախ կրոնական բնույթի էր՝ եթե Աստված ստեղծել է մոլորակները և չի բնակեցրել դրանք, ապա էլ ինչու է ստեղծել: Լուսնի իմաստը որն է, եթե այնտեղ մարդիկ չեն ապրում: Համաձայնեք՝ շատ տրամաբանական ու հետաքրքիր հարց է՝ լուսնի իմաստը որն է:

2020-ը՝ Մարսի տարի. ինչու են հրթիռներ ուղարկվելու Կարմիր մոլորակ

847
թեգերը:
տեսանյութ, Երևան, տղամարդ, գողություն, Հայաստան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (153)
Ըստ թեմայի
Մեծ հայի «մոլորակներով զբոսանքը» կամ ինչպես էր կատաղած Քեմուրջյանը լուսնագնացը լիցքավորում
Երկիր մոլորակի կողքով հսկայական աստերոիդ է անցել. տեսանյութ
Հայաստանում առաջին պլանետարիումը կբացվի. կցուցադրվեն ֆիլմեր տիեզերքի և մոլորակների մասին
Սահմաններով է որոշվում մեր տեղը Երկիր մոլորակի վրա. Փաշինյանը շնորհակալ է սահմանապահներին
Ժան Ջորկաեֆ

Ջորկաեֆ ավագը հայերի հետ ոչ–ոքի խաղաց դաշտում և հայուհու հետ հաղթեց անձնական կյանքում

93
(Թարմացված է 09:05 03.06.2020)
Համացանցում հայտնվել է բացառիկ տեսանյութ` կապված հանրահայտ Ջորկաեֆների դինաստիայի ու հայկական ֆուտբոլի հետ։ Պարզվում է, որ աշխարհի ապագա չեմպիոնի ծնվելուց 1 տարի առաջ նրա հայրը մասնակցել է «Արարատի» հետ մրցախաղին ու հանդես եկել իր հայազգի կնոջ հայրենակիցների դեմ։

Ընկերական հանդիպումը կայացավ 1967թ.–ի հունիսի 1-ին Եվրոպայի հայաշատ քաղաքներից մեկում` Մարսելում։ Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցած Հայոց ցեղասպանությունից փրկված հարյուր հազարավոր հայերի համար այդ ծովափնյա քաղաքը 20-րդ դարի առաջին կեսում դարձավ յուրատեսակ ապաստան, որտեղից շատերը ցրվեցին աշխարհով մեկ, իսկ շատերի համար այն դարձավ հիմնական բնակատեղի։

Երևանի «Արարատը» Ֆալյանի գլխավորությամբ արտասահմանյան շրջագայություն կատարեց, որի ընթացքում մրցեց Մարսելի «Օլիմպիկի» հետ։ Այն ժամանակ հայկական թիմն ուներ խորհրդային ֆուտբոլը ներկայացնող ամուր մրցակցի համբավ։ Նրա կազմի խաղացողներից ոմանք մեծ ֆուտբոլում առաջին քայլերն էին անում և հետագայում դառնալու էին լեգենդար մարզիկներ` 1973թ.–ին նվաճելով ԽՍՀՄ չեմպիոնի կոչումն ու բյուրեղապակյա գավաթը։

Жан Джоркаефф (1973 год)
Ժան Ջորկաեֆ

Այդ մրցախաղի մասնակիցներից մեկը` «Արարատ –73»–ի լեգենդար հարձակվող Նիկոլայ Ղազարյանը, Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում ներկայացրեց հիշարժան խաղի հետ կապված հուշերը։ Խաղը կայացավ 1967 թվականի հունիսի 1-ին հանրահայտ «Վելոդրոմ» մարզադաշտում 60 հազար հանդիսականների ներկայությամբ։ Թեև այդ մրցախաղն ընկերական էր, սակայն անցավ բավական լարված ու թեժ պայքարում։ Արարատցիները սկզբում պարտվում էին 0-2 հաշվով, բայց դեռ առաջին խաղակեսում հավասարեցրին հաշիվը, իսկ երկրորդ կեսի սկզբում Զանազանյանի աներևակայելի եզրային հարվածից հետո նույնիսկ առաջ անցան մրցակիցներից։ Այդուհանդերձ դաշտի տերերը խաղավերջում կարողացան վերականգնել հավասարակշռությունը, և գրանցվեց ընկերական հաշիվ` 3-3։

Ղազարյանի խոսքերով` մարսելցիների կազմում առանձնանում էր Ժան Ջորկաեֆը։ Հայ ֆուտբոլիստները գիտեին, որ իրենց դեմ խաղում էր ֆրանսիացի լավագույն պաշտպաններից մեկը։

«Բայց ո՞վ կարող էր այն ժամանակ պատկերացնել, որ մեկ տարի անց նրա ընտանիքում լույս աշխարհ էր գալու առաջնեկը` մորական կողմից հայկական արյամբ, և դառնալու էր ոչ միայն Ֆրանսիայի, այլև հայ ժողովրդի հպարտությունը»,– ժպիտով ասում է Ղազարյանը։

Ջորկաեֆ ավագը մասնակցել է 1966 թվականի Աշխարհի գավաթի խաղարկությանը։ Երկար տարիներ եղել է «Եռագույնների» ավագը, 1970-ին ճանաչվել է երկրի լավագույն ֆուտբոլիստ: Չնայած նրա մրցանակների ցանկը փոքր է, բայցևայնպես Ֆրանսիայում աննկարագրելի հեղինակություն ու ճանաչում ուներ: Աշխարհի հավաքականի կազմում մասնակցել է լեգենդար Լև Յաշինի հրաժեշտի խաղին: Որպես մարզիչ աշխատել է տարբեր ակումբներում, եղել է Ֆրանսիայի գավաթի խաղարկության հանձնաժողովի նախագահը:

На этапе Кубка Кубков Жан Джоркаефф выступил против югославского игрока Динамо Загреба (12 ноября 1969). Марсель
© AFP 2020 / -
Ժան Ջորկաեֆ

Ժան Ջորկաեֆը տքնաջան աշխատանքի շնորհիվ կերտեց պատկառելի կարիերա, ու թեև նա հայտնի դարձավ որպես պաշտպան, սակայն երբ սկսեց ֆուտբոլային ուղին, Ֆրանսիայի առաջնությունում «Լիմոժի» հետ իր անդրանիկ խաղում հանդես եկավ որպես հարձակվող և ասպարեզ մտավ «10» համարի մարզաշապիկով: Սկզբում «Չուկին», ինչպես նրան մտերմաբար ընկերներն էին կոչում, ցանկանում էր հանդես գալ որպես հարձակվող, սակայն Լիոնի «Օլիմպիկի» գլխավոր մարզիչ Լյուսիեն Ժասերոնը նրան տվեց աջ պաշտպանի դիրքը ՝ խոստանալով, որ նա միջազգային լավ կարիերա կունենա: Հեռատես մարզիչը չսխալվեց, որովհետև վեց տարի անց Ժանը սկսեց հանդես գալ Ֆրանսիայի հավաքականում որպես հուսալի պաշտպան: Նա «Եռագույնների» կազմում անցկացրեց 48 հանդիպում և դարձավ 3 գոլի հեղինակ, իսկ Ֆրանսիայի բարձրագույն խմբում 16 մրցաշրջանների ընթացքում անցկացրեց 420 հանդիպում` խփելով 40 գոլ, ինչը պաշտպանի համար վատ ցուցանիշ չէ։

Ժանը հանդես է եկել ֆրանսիական տիտղոսակիր երեք ակումբներում` Լիոնի «Օլիմպիկում», «Պարի Սեն Ժերմենում» և Մարսելի «Օլիմպիկում»` հռչակվելով Ֆրանսիայի կրկնակի գավաթակիր։

Игроки сборной Франции по футболу во время тренировки на стадионе Рюэйль (13 апреля 1965). Рюэй-Мальмезон | Жан Джоркаефф 4-й слева
© AFP 2020 / -
Ֆրանսիայի հավաքականի մարզիկները, 1965 թվական

Ջորկաեֆ ավագն իսկական պրոֆեսիոնալ էր, լուրջ և նպատակասլաց, միշտ մատչելի էր իր ակումբի և հավաքականի համար, որին նվիրված էր նույն եռանդով ու ոգևորությամբ ինչպես լավ, այնպես էլ ձախորդ օրերին։ Նա ի սկզբանե չի համարվել «հրաշամանուկ», այլ հաջողության գրավականը եղել է մշտական աշխատանքը, կատարելագործվելու տենչը:

Ժանն իր որդուն` Յուրիին, ներշնչեց հաղթանակի ձգտումը, և վերջինս աշխարհի չեմպիոն դարձավ 1998 թվականին: Ջորկաեֆների արհեստավարժ ֆուտբոլային դինաստիան մոտ 50 տարվա պատմություն ունի, հայտնի է ոչ միայն Ֆրանսիայում, այլև ամբողջ աշխարհում: Ժանի հայրը` կալմիկ Արմադիկ Ջորկաեֆը, հեռացել էր Ռուսաստանից և Ֆրանսիայում ամուսնացել լեհ կնոջ հետ, իսկ Ժանն ամուսնացել է հայազգի Մարի Օհանյանի հետ։ Մարիի նախնիները փախել են Բուրսա քաղաքից` փրկվելով Հայոց ցեղասպանությունից և հաստատվելով Ֆրանսիայում: Նրանց ամուսնությունից ծնվել են Յուրին և Միշան։

«Գելոն» լուռ լսեց, իսկ Վյաչեսլավն արտասվեց. ինչպես Համբարձումյանները չմասնակցեցին ԱԱ–ին

«Մեր ընտանիքում միշտ կարևոր դերակատարություն է ունեցել մորական պապս՝ Կարո Օհանյանը: Ես կրտսեր որդուս անվանակոչել եմ հենց նրա պատվին: Ավագ որդիս ունի երկու անուն՝ Սաշա և Արամ: Հայկական ընտանիքներում երեխաների դաստիարակությամբ ավանդաբար զբաղվում են կանայք: Մայրս և տատիկս մեր մեջ ներարկեցին պարզ արժեքներ՝ հարգանք, ինչպես նաև կիսելու և ուրիշներին ինչ-որ բան տալու ունակություն: Կինս իսպանուհի է, բայց ես մեծ եղբորս պես պսակադրվել եմ հայկական եկեղեցում»,- ասել է Ջորկաեֆ կրտսերը` Յուրին։

Ժան Ջորկաեֆը հայկական ֆուտբոլի հետ ավելի անմիջականորեն շփվելու հնարավորություն ուներ 1998 թվականին։ Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ Արմեն Սարգսյանն ազգային հավաքականի գլխավոր մարզչի պաշտոնում դիտարկում էր նրա թեկնածությունը։ Ժան Ջորկաեֆը կասկած չուներ, որ ինքն է լինելու Հայաստանի ընտրանու մարզիչը, որովհետև ֆեդերացիայի հետ պայմանագրի ստորագրումը նախատեսված էր գարնանը, երբ ժամանելու էր Երևան` հավաքականի խաղացողների հետ առաջին հանդիպումը կազմակերպելու համար, իսկ մարտի կեսերին պետք է անցկացներ հնգօրյա ուսումնամարզական հավաք, որպեսզի ծանոթանար ֆուտբոլիստների հետ ու տեսներ նրանց ունակությունները:

«Նախապես դիտեցի Հայաստանի հավաքականի ընտրական խաղերի տեսաերիզները, մասնավորապես` Իռլանդիայի, Գերմանիայի և Պորտուգալիայի հավաքականների դեմ հանդիպումները: Եվ եթե կասկած ունեի, թե արդյոք արժե՞ ընդունել հայկական ֆեդերացիայի առաջարկը, ապա տեսագրությունները դիտելուց հետո կասկածներն անհետացան: Տղաները լավ արագությամբ էին աշխատում, շատ պատշաճ տեխնիկական մակարդակ ունեին, համենայնդեպս բավարար էր, որ հավասարը հավասարի հետ խաղային եվրոպական առաջատար ընտրանիների հետ»,– ասում էր Ժան Ջորկաեֆը:

Ավաղ, նրան վերապահված չէր մեր ազգային ընտրանու գլխավոր մարզչի պաշտոնի ստանձնումը։ ՀՖՖ–ում 1998 թվականին տեղի ունեցան կադրային փոփոխություններ, ընտրվեց նոր նախագահ, և Ջորկաեֆի հարցն այդպես էլ մնաց առկախված։ Այժմ հոր երազանքը ցանկանում է ի կատար ածել լեգենդար որդին` Յուրի Ջորկաեֆը. նա հույս ունի, որ մի օր կղեկավարի Հայաստանի ազգային հավաքականը։

Միակ հայ մարզիչը, որ մասնակցել է աշխարհի առաջնության 2 եզրափակիչ փուլի

93
թեգերը:
Կին, հայ, ֆուտբոլ, Յուրի Ջորկաեֆ
Ըստ թեմայի
Հայկական ֆուտբոլում 4-5 տարի հետո անպայման կլինի երկար սպասված վերելքը. Խորեն Հովհաննիսյան
Ինչպես Ջորկաեֆի գոլը նրան զրկեց Թուրքիա մուտք գործելու հնարավորությունից
Ջորկաեֆը շարունակում է հետևել «հայտեքին». ինչով են նրան զարմացրել հայերը
Նիկիտա Խրուշչով

«Ինչո՞ւ Խրուշչովը թույլատրեց զենք կիրառել բանվորների վրա». Անաստաս Միկոյան

161
(Թարմացված է 23:03 02.06.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Այն մեծ տերությունում՝ Խորհրդային միությունում, որտեղ ապրում էինք, եղել են իրադարձություններ, որոնց մասին շատ երկար ժամանակ տեղյակ էլ չենք եղել։ Դրանցից մեկը տեղի է ունեցել ուղիղ 58 տարի առաջ՝ հունիսի առաջին օրերին։
Անաստաս Միկոյան. « Ինչու Խռուշչովը թույլատրեց զենք կիրառել բանվորների նկատմամբ։ Ծայրաստիճան վախեցած էր»

Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում իշխանությունները բռնի ուժով ճնշեցին բանվորների ընդվզումը, սպանվեց մոտ երեք տասնյակ մարդ։ Ցույցերի կազմակերպիչներից 7-ը դատապարտվեցին մահապատժի և գնդակահարվեցին, ավելի քան հարյուր մարդ ազատազրկվեց 10-15 տարով։ Ու այդ ամենը կատարվեց ոչ թե ստալինյան բռնաճնշումների, այլ խրուշչովյան ձնհալի՝ ազատականացման ժամանակաշրջանում։

60-ականների սկզբներին Խորհրդային միությունում ստեղծվեց ծանր տնտեսական իրավիճակ։ Երկրի ղեկավարության ակնհայտ սխալ քաղաքականության պատճառով սկսվեց պարենի դեֆիցիտ։ Նովոչերկասկի գործարանում, որտեղ էլեկտրաքարշեր էին պատրաստում, իրավիճակն առանց այն էլ լարված էր՝ մարդկանց ստիպում էին առանց աշխատավարձը բարձրացնելու ավելի շատ աշխատել, անվտանգության կանոնները չէին պահպանվում, արտադրամասերից մեկում վնասակար արտանետումներից թունավորվեց մի քանի տասնյակ  մարդ։ Դանակն, ինչպես ասում են, ոսկորին հասավ։ 

Համոզեց Մոսկվային, Քենեդուն ու Կաստրոյին. ինչով ավարտվեց Բաղրամյան-Միկոյան «պայքարը»

Ամռան առաջին օրը 5 հազար մարդ էր հավաքվել ձեռնարկության բակում, դուրս եկան և արգելափակեցին երկաթուղին, հետո գործարանի պատից պոկեցին Խորհրդային միության այն ժամանակվա առաջնորդի՝ Նիկիտա Խրուշչովի մեծադիր նկարն ու այրեցին։ Հանրահավաքի մասնակիցներից ոմանք առաջարկում էին հաջորդ առավոտյան դուրս գալ քաղաքի կենտրոն, գրավել բանկը, հեռագրատունը և կոչով դիմել ողջ երկրի աշխատավորներին։ Իրադրությունն անկառավարելի էր դառնում։ Խրուշչովը Նովոչերկասկ գործուղեց բարձրաստիճան կուսակցական ղեկավարներին։ Գործուղվածների թվում էր նաև Անաստաս Միկոյանը։ 

Հունիսի 2-ի առավոտյան ապստամբ բանվորները, որոնց արդեն միացել էին  այլ ձեռնարկությունների աշխատողներ, նաև քաղաքի բնակիչները, այդ թվում՝ կանայք և երեխաներ, փորձեցին գրոհել քաղաքի ղեկավարության՝ կուսակցության քաղկոմի շենքը։ Բայց արդեն գիշերը քաղաք էին մտել բանակային ստորաբաժանումները։ Ավտոմատավորները երկու շարքով կանգնեցին քաղկոմի շենքի դիմաց։ Ղեկավարներից մեկը պատշգամբից բարձրախոսով զգուշացրեց ցուցարարներին՝ եթե անմիջապես չցրվեք, ձեր դեմ ուժ կկիրառվի։ Բայց ագրեսիվ ամբոխը շարժվեց առաջ։ 

Էռնստ Նեիզվեստնի. «Եղել են համակրելի միապետություններ և զզվելի դեմոկրատներ»

Ավտոմատավորները նախազգուշական կրակ բացեցին։ Այս կրակի հետ կապված տարբեր վարկածներ կան։ Ոմանք պնդում են, թե զինվորները կրակում էին ցուցարարների գլխների վրայով և մի քանի փամփուշտ դիպել է այն երեխաներին, որոնք հետաքրքրասիրությունից դրդված ծառերն էին բարձրացել։ Բայց զոհվածների պաշտոնական ցուցակում ոչ մի երեխայի անուն չկա։ Ի դեպ, ծառերի վրա բարձրացած երեխաների թվում էր նաև Սաշա Լեբեդը։ Այո, դա հենց ապագա գեներալ Ալեքսանդր Լեբեդն էր, որը հավակնել է նաև Ռուսաստանի նախագահի պաշտոնին։ 

Գեներալը հետո պատմել է, որ երեխաների զոհվելու մասին տեղյակ չէ, ուղղակի ցած է թռել ծառից ու «տրճիկ» տվել։ Ինչևէ՝ այդ նախազգուշական կրակոցներից հետո ամբոխից ինչ-որ մեկը բղավեց՝

«Մի վախեցեք՝ իսկական փամփուշներ չեն, միևնույն է ժողովրդի վրա չեն համարձակվի կրակել»։ Բայց զինվորները կրակեցին ժողովրդի վրա։ Սպանվեց 27 մարդ, մոտ հարյուր մարդ վիրավորվեց։  Մարդիկ խուճապահար փախան,  խժդժությունները քաղաքում շարունակվեցին, հետո մարեցին։ 

Լուրեր էին պտտվում, թե սպանվել են հարյուրավոր մարդիկ, զինվորականները տանկերով ճզմել են ցուցարարներին։ Տանկային ստորաբաժանումն, իրոք, քաղաքում էր, բայց երբ դրա հրապանատար գեներալ Շապոշնիկովին վերևից հրամայել են գործի դնել տանկերը ցուցարարների դեմ, գեներալը պատասխանել է. «Չեմ տեսնում իմ առջև այնպիսի հակառակորդի, որի դեմ անհրաժեշտ է տանկեր կիրառել»։  Հետագայում Շապոշնիկովին, իհարկե, թոշակի ուղարկեցին, կուսակցությունից էլ հեռացրին։ Բայց սա փաստ է՝ էսպիսի կեցվածք էլ են ունենում զինվորականները, չափազանց հազվադեպ է պատահում, բայց պատահում է։  

Ինչո՞ւ ենք ամենուրեք «հայու գեն» փնտրում, կամ Հիսուս Քրիստոսն էլ էր հա՞յ

Նովոչերկասկի այս ողբերգական դեպքերը գաղտնի էին պահվում մինչև գորբաչովյան պերեստրոյկան։ Տարիներ անց Անաստաս Միկոյանը գրել է. «Ինչու Խրուշչովը թույլատրեց զենք կիրառել։ Ծայր աստիճան վախեցած էր, որովհետև հատուկ ծառայությունների տեղեկություններով, ցուցարարները ներկայացուցիչներ էին ուղարկել այլ արդյունաբերական կենտրոններ»։  Միկոյանի այս մեկնաբանությունները հրապարակվել են այն ժամանակ, երբ արդեն ողջ չէին ոչ ինքը՝ Միկոյանը, ոչ էլ Խրուշչովը։

161
թեգերը:
տանկ, երկաթուղի, ամառ, ԽՍՀՄ, կրակոց, Նիկիտա Խրուշչով, Հայաստան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (153)
Ըստ թեմայի
Խրուշչովի փեսայի «ղսմաթով» մեքենան Գյումրիում
Էսկիմո Միկոյանից կամ հայերը լավագույն դուքանդարներն են Ռոստովից մինչև պարսկական սահման
Կհասնի՞ արդյոք զբոսանավը Բաքու, որի վրա հանգստացել է Միկոյանը
Չինաստանի նախագահին հայտնի են Խաչատրյանի, Միկոյանի, Թումանյանի անունները
Նորքի ինֆեկցիոն հիվանդանոց. արխիվային լուսանկար

Հայաստանում կորոնավիրուսով վարակվածների թիվը մեկ օրում ավելացել է 515-ով և հասել 10524–ի

0
(Թարմացված է 10:58 03.06.2020)
Հիվանդությունների կանխարգելման և վերահսկման ազգային կենտրոնը ներկայացրել է Հայաստանում կորոնավիրուսային հիվանդության վերջին մեկ օրվա զարգացումները։

ԵՐԵՎԱՆ, 3 հունիսի — Sputnik. Հայաստանում կորոնավիրուսով վարակվածների թիվը վերջին մեկ օրում ավելացել է 515–ով և դարձել 10524։ Տեղեկությունը հայտնում է Հիվանդությունների կանխարգելման և վերահսկման ազգային կենտրոնը:

Այս պահին փաստացի բուժում է ստանում 6841 (+473) մարդ, կատարվել է 61.650 (+1733) թեստավորում, առողջացել են վարակվածներից 3454 (+27)–ը։

Ընդհանուր առմամբ գրանցվել է կորոնավիրուսային հիվանդությունից մահանալու 170 (+12) և մահվան 59 (+3) անուղղակի դեպք:

Հունիսի 1-ի տվյալներով՝ ՀՀ-ում կորոնավիրուսով վարակվածների թիվը 10009 էր:

Հիշեցնենք` ՀՀ կառավարությունը մայիսի 14–ի նիստում որոշեց արտակարգ դրությունը երկարացնել ևս մեկ ամսով։ Այն կտևի մինչև հունիսի 13–ը` ժամը 17։00–ը ներառյալ։

Փաշինյանը զայրացել է. մի քանի տատիկ, պապիկ կմահանան միջոցառման պատճառով

Երկարաձգված արտակարգ դրության պայմանները որոշակի փոփոխությունների են ենթարկվել։ Տնտեսական շատ գործունեություններ թույլատրվել են, բայց սահմանվել են պարտադիր պահանջներ։

Մայիսի 18–ից աշխատում է նաև հասարակական տրանսպորտը, բայց ուղևորներն ու վարորդները պետք է անպայման պաշտպանիչ դիմակով ու ձեռնոցով լինեն։

Օրվա կադր. Փաշինյանը ցույց է տվել` ինչպես է վարակակիրների թիվը ռեկորդային դառնում

0
թեգերը:
Հայաստան, կորոնավիրուս
Ըստ թեմայի
Կամ–կամ. Փաշինյանը խոսեց կորոնավիրուսով պայմանավորված իրավիճակի շուրջ առկա ելքերի մասին
Ինչ պետք է անի Փաշինյանը, որ հասարակությունը նորից հավատա իրեն
Կորոնավիրուսի բուժման մեթոդները պետք է նույնականացնել. Արսեն Թորոսյան