Լևոն Գեղամյանը որդու հետ

Ինչպես հաղթեց օլիմպիական չեմպիոնին, կամ ըմբշամարտիկ Լևոն Գեղամյանի հաջողակ թիվը

1049
(Թարմացված է 10:01 06.05.2020)
Պատանեկան ու երիտասարդական մրցումներում մեծ հաջողությունների հասած ըմբշամարտիկ Լևոն Գեղամյանը Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում պատմում է իր նվաճումների, կորուստների և իր համար հաջողակ թվի մասին։

Խաչիկ Չախոյան, Sputnik Արմենիա

Չիրականացված երազանքը

Լևոն Գեղամյանը հունահռոմեական ըմբշամարտում մեծ հաջողությունների հասավ` դառնալով դեռահասների ու պատանիների աշխարհի չեմպիոն, իսկ մեծ սպորտում 2003 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում նա նվաճեց արծաթե մեդալ: Չնայած այսքան նվաճումներին, նա գտնում է, որ սպորտային իր երազանքը մնաց չիրականացված։

Семья Левона Гегамяна на пьедестале почета на чемпионате Армении
© Photo : provided by Levon Geghamyan
Լևոն Գեղամյանի սպորտային ընտանիքը

«3 անգամ մասնակցել եմ օլիմպիական խաղերին՝ 1996, 2000 և 2004 թվականներին: Երազանքս օլիմպիական չեմպիոն դառնալն էր, բայց չհաջողվեց: Միշտ մոտ եմ կանգնած եղել պատվո պատվանդանին, բայց մեծ սպորտում չեմպիոն դառնալ չհաջողվեց»,- պատմում է Գեղամյանը:

Վատ պայմաններն ու ծանր ժամանակները

Հայաստանի անկախացումից հետո դժվար էր մեր հանրապետությունում ապահովել մարզումային լավ պայմաններ: Դահլիճներ կային, բայց նրանք չէին ջեռուցվում, մարզական գույքի որակն էլ այն չէր։

«Եթե մենք մարզվեինք այն պայմաններում, ինչը հիմա կա, համոզված եմ` անհամեմատ լավ արդյունքների կհասնեինք: Բացի այդ, այն ժամանակ ըմբշամարտի կանոններն էին այլ: Եթե մրցավարը կողմնապահություն էր անում, դու հնարավորություն չունեիր գոտեմարտի ընթացքում բողոքարկել նրա որոշումը: Կոպիտ ասած` մրցավարներն ինչ ուզում անում էին: Չկային հեռարձակումներ, նրանք էլ իրենց շատ ազատ էին զգում իրենց որոշումներում»։

Լևոնի հետ մեկտեղ հավաքականում  հանդես էր գալիս նաև կրտսեր եղբայրը՝ Արմանը: Ու Գեղամյանները իրար ոգևորելով փորձում էին հետ չմնալ հավաքականի մյուս ըմբիշների արդյունքներից։

13–ը` հաջողության գրավական

Մարդկանց մեջ ընդունված է, որ 13 թիվը լավ բան չի խոստանում, ոմանք նույնիսկ խուսափում են այդ համարի տակ տուն ունենալուց, կամ ընդհանրապես շրջանցում են 13 թիվը: Լևոն Գեղամյանին 13 թիվն էլ չխանգարեց 1997 թվականին Թուրքիայում Եվրոպայի երիտասարդների չեմպիոն դառնալու համար։

Спортивная семья Левона Гегамяна
© Photo : provided by Levon Geghamyan
Լևոն Գեղամյանի սպորտային ընտանիքը

«Եվրոպայի առաջնությունից առաջ հավաքներ էինք անցկացնում Երևանի «Դվին» հյուրանոցում, ու ես 7-րդ հարկի 13-րդ սենյակում էի: Հետո, երբ մեկնում էինք Թուրքիա, ինքնաթիռում իմ տեղը 13 ա-ն էր: Երբ ժամանեցինք մրցավայր, ես հյուրանոցի առաջին հարկի 13-րդ սենյակը ստացա, իսկ մրցումների վիճակահանության ժամանակ էլ 13-րդ համարն էի»,–պատմում է ըմբշամարտիկը: Եզրափակիչների օրը Կարենը Մնացականյանը հաղթում է թուրք մրցակցին, Մովսեսը Կարապետյան նույնպես առավելության է հասնում թուրք ըմբիշի նկատմամբ, Լևոն Գեղամյանն էլ պետք է գոտեմարտեր թուրք մրցակցի հետ:

«Պարզ էր, որ կազմակերպիչներն ամեն ինչ անելու էին իմ գոտեմարտում մրցակցիս օգնելու համար: Թշնամական մթնոլորտ էր ձևավորվել: Ես հնարք կատարեցի, բայց միավորները տվեցին թուրքին: Բայց ի վերջո կարողացա այդ ծանր գոտեմարտում հաղթել ու Եվրոպայի չեմպիոն դառնալ: Այնպես, որ 13-ը այնքան էլ վատ թիվ չէ »,-ծիծաղելով հիշում է Գեղամյանը:

Հեղինակությունների «սարսափը»

Իր կարիերան մասին պատմելով` Լևոն Գեղամյանը նշում է, որ ավելի լավ կարողանում էր գոտեմարտել տիտղոսակիր ըմբիշների հետ: Օլիմպիական չեմպիոն իտալացի Անդրեա Մինգուցիին Լևոնը ժամանակին 2 անգամ մեծ առավելությամբ հաղթել է։ Գեղամյանը հիշում է նաև օլիմպիական կրկնակի չեմպիոն, կուբացի Ֆիլիբերտո Ասկոյի հետ գոտեմարտը։

Մրցավարներն առնվազն 5 մեդալ են «խլել» հայ ըմբիշից, կամ ինչպես գորգին հայտնվեցին 3 մարզիկ

«Կուբացու հետ գոտեմարտից առաջ մարզիչներս ինձ ասեցին` գնա քնի, որ հանգստանաս: Խորը քնած էի, մեկ էլ ինձ արթնացնում են, թե արագացրու` քո գոտեմարտն է արդեն: Հանպատրաստի մտա գորգ, ու մրցակիցս անմիջապես երեք միավոր վաստակեց: Բայց, կարծես լրիվ զարթնելով, կարողացա հետ բերել կորցրածս ու հաղթեցի 4:3 հաշվով»,- պատմում է Գեղամյանը:

Սպորտն ու քաղաքականությունը

Լևոն Գեղամյանն Ախուրյանի համայնքապետի նախորդ ընտրություններում դրել էր իր թեկնածությունը, ու շատ համախոհներ ուներ: Բայց ընտրություններում պարտվեց։

Борец греко-римского стиля Левон Гегамян на чемпионате мира среди ветеранов (2019 год).
© Photo : provided by Levon Geghamyan
Լևոն Գեղամյան. ձախից առաջինը

«Քաղաքականությունն ինձ հոգեհարազատ չէ: Բայց ուզում էի որոշ բաներ շտկել Ախուրյանում: Գտնում եմ, որ եթե մարդը ունենա ցանկություն, կամք և խիղճ, ապա կարող է համայնքի բյուջեն օգտագործել մարդկանց վիճակը բարելավելու համար: Ընտրություններում պարտվեցի ու, փառք աստծո, որովհետև հաղթելու դեպքում հաստատ չէի կարողանալու զբաղվել իմ սիրած գործով՝ ըմբշամարտով»,- ասում է Լևոնը:

Կիսով չափ մարզիկ և կիսով չափ մարզիչ

Գեղամյանն իր մարզական կարիերան կարելի է ասել չի ավարտել: 2016, 2017 և 2019 թվականներին հայ ըմբիշն աշխարհի չեմպիոնի կոչումն է նվաճել վետերանների առաջնություններում, բացի այդ իր որդու՝ Արշակ Գեղամյանի անձնական մարզիչն է: Իսկ որդին արդեն Հայաստանի պատանիների չեմպիոն է։

«Չեմ էլ պատկերացնում, թե ինչ կարելի է անել առանց սպորտի, առանց ըմբշամարտի: Այն բացթողումները, որոնք ես տեսել եմ իմ մարզիկ եղած ժամանակ, հիմա որպես Ախուրյանի համալիր մարզադպրոցի տնօրեն և Աշխատանքային ռեզերվներ ՀԿ նախագահ, շտկել եմ, ու ստեղծել ենք բոլոր պայմանները մարզական պրոցեսը լավ կազմակերպելու համար»,- ասում է Գեղամյանը:

Ըմբշամարտում մեծ ու դժվարին ճանապարհ անցած Լևոն Գեղամյանը ներկայում իր գիտելիքները, ուժն ու հնարավորությունները  ներդրել է ըմբշամարտի զարգացման գործում: Մարզադպրոցը, որի  տնօրենն է Գեղամյանը, շատ լավ հնարավորություններ ունի և նպաստում է ըմբշամարտիկների լավ պատրաստվածությանը:

1049
թեգերը:
չեմպիոն, Օլիմպիական խաղեր, Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն, ըմբշամարտիկ, Լևոն Գեղամյան (ըմբշամարտիկ)
Ըստ թեմայի
«Պետք չես, և վերջ». տարբեր առաջնությունների մրցանակակիր հայ ծանրորդի առաջ փակել են դռները
Սկանդալներ, ռեկորդ, 2 չեմպիոն մեկ մրցաշարում. Հայաստանի ֆուտբոլի անդրանիկ առաջնությունը
Կարիերայի բիծն ու մարզահագուստի գույնը. ինչու Կարեն Մնացականյանն օլիմպիական մեդալ չնվաճեց
Սպորտի զարգացումն Առաջին հանրապետությունում. ինչպես մոխիրներից հառնեց ամեն ինչ
Թուրքիա. Հոպա քաղաք

700,000 համշենահայերը․ ինչո՞ւ են Հոպայի թեյը հայկական համարում

155
(Թարմացված է 08:38 01.06.2020)
Ժամանակակից Թուրքիայի հյուսիս–արևելյան շրջաններն ընդգրկող Տրապիզոն, Ռիզե, Հոպա և մյուս բնակավայրերը միավորողը ոչ միայն ծովն ու թեյն են, այլև էթնիկ հայերը։ Համշենահայերը թեև մեծամասամբ մահմեդական են, բայց կարողացել են պահել լեզուն, սովորույթները, նույնիսկ հայերեն երգերը։

Համշենից տարբեր ժամանակներում մեծ արտագաղթ է եղել դեպի հարևան երկրներ՝ Ռուսաստան, Վրաստան, սակայն արմատը շարունակել է մնալ մայր հայրենիքում։ Այսօր Համշենի տարածաշրջանում ապրող հայերի թիվը, ըստ տարբեր հաշվարկների, գերազանցում է 700 հազարը։

«Ես չմոռցերիմ հայերեն, կխոսամ». Սասունի հայերն ու նրանց ամուսնության չգրված օրենքները

Հոպա քաղաքում, որը պատմական հայկական Խոպա բնակավայրն է, փորձում ենք գտնել հարմար հյուրանոց գիշերակացի համար։ Տեղացի թուրքերն իմանալով, որ հայ ենք, մատնացույց են անում քաղաքում հայտնի Ուստաբաշների հյուրանոցային ցանցը։

«Ձերոնք են»,- ասում են թուրքերը։

Ուստաբաշների ընտանիքը գործարար համբավ ունի ոչ միայն Հոպայում։ Նրանց հյուրանոցները, խանութներն ու թեյի արտադրամասերը տարածված են նաև Տրապիզոնում, Ռիզեում և Սև ծովի ափամերձ այլ խոշոր բնակավայրերում։

Армянский квартал в городе Хопа, Турция
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Թուրքիա. Հոպա քաղաք

Ուստաբաշների հյուրանոցում, որտեղ սենյակ ենք վարձում, մեծ մասամբ աշխատում են համշենահայեր։ Առաջին ծանոթությունը փոքր-ինչ լարված մթնոլորտում է լինում։ Ռեստորանի 39-ամյա խոհարարը` կապուտաչյա, շիկահեր մի տղամարդ, բավական ագրեսիվ տոնով արգելում է իրեն հայ կոչել, թեև գործընկերները մեզ հուշել են, որ զտարյուն հայերից մեկն է։

Ապագան հայերի համար հետաքրքիր ժամանակներ է խոստանում, կամ Դիրաբեքիրի ծպտյալների կյանքը

«Ես հայ չիմ։ Շատ ավալու (վաղուց) էկած ինք օրթա Ասիա։ Երեսս ճերմակ ա, խատուլիկ աչվերներս, ես թուխ չիմ, Հայաստան թուխ ա, ես հայ չիմ»,-իր հայ լինելու՝ իմ հարցին արձագանքում է Այգութ Սոլունը։

Армянин Хопы Айгут Солун
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Այգութ Սոլուն

Նա այն աստիճան է դարձել թուրքական քարոզչության զոհ, որ հասկանալով հանդերձ՝ երկուսս էլ խոսում ենք նույն լեզվով, չի ընդունում, որ իր լեզուն հայերենն է: Այգութի նման հայեր էլ կան, ցավոք: Թուրքական կեղծ պատմագրությունը կարողացել է իր սև հետքը թողնել նաև այստեղ՝ հայտարարելով, որ համշենցիների լեզուն հին Օղուզի կամ Սաքա ցեղի բարբառն է, իսկ համշենահայ էթնոսը ոչ թե հայերի սերունդ է, այլ օղուզական, բալքարական կամ աքադական ցեղերի հետնորդ:

Армяне Хопы
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Ուստաբաշների հյուրանոց. զրույց հայերի հետ

Բարեբախտաբար, այդ քարոզչությունից մոլորյալ հայերի թիվն օրեցօր պակասում է Արևմտյան Հայաստանում՝ փոխարենը ավելացնելով ազգային արմատներին մոտեցողներին:

Խոսում են թուրքերեն, բայց մտածում ու զգում են հայերեն. ադիյամանցի հայ երգչի «ոդիսականը»

Հյուրանոցի աշխատողների հետ զրույցում պարզեցի, որ նրանք ոչ միայն ընդունում են իրենց հայկական ինքնությունը, այլև հպարտանում են դրանով։

Армяне Хопы
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Ուստաբաշների հյուրանոցի հայերից

«Էստեղ համշենցիներ շատ կան։ Հոպային կեսեն շատը համշենցի է։ Մուսուլման հայեր շատ կա էստեղ, բայց դա ի՞նչ կապ ունի։ Ես հայ իմ, մուսուլման իմ, էրմենի իմ, սորուն (հարց) ի՞նչ կա։ Ի՞նչ կուզեք ինձմե, հայ իմ»,-վրդովված ասում է համշենցի հայ Սոյլունը՝ նշելով, որ հաճախ են մարդիկ զարմանքով բացահայտում, որ համշենցիները կարող են հայկական արմատներ ունենալ։

Армянин Хопы Сойлун
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Համշենահայ Սոյլունը

Ավելի ուշ Սոյլունը մեզ ուղեկցում է հուշանվերների խանութներ, շուկա, նվիրում Համշենի թեյ՝ շեշտելով, որ այն կարելի է անվանել նաև հայկական թեյ, քանի որ աճեցրել են, հավաքել ու մշակել բացառապես հայերը։ 

Армянин Хопы
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Ուստաբաշների հյուրանոցի հայերից

Հայերեն խոսող և իրենց հայ լինելն ընդունող մեր հայրենակիցները թուրքերի, քրդերի կամ լազերի հետ գոյակցելու խնդիր չունեն։ Նրանք չեն ձևավորվել ցեղասպանությունից հետո։ Համշենահայերին կամ համշենցիներին շատ պատմաբաններ համարում են յուրահատուկ հայկական էթնիկ խումբ, քանի որ նրանց մի մասը քրիստոնյա է, իսկ մյուս մասը` մահմեդական: Հետաքրքիր է, որ շատ մահմեդական համշենցիներ պահպանել են մայրենի լեզուն` համշենահայերենը, իսկ որոշ քրիստոնյա համշենցիներ էլ չգիտեն հայերեն:

Армянин Хопы Сойлун
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Զրույց համշենահայ Սոյլունի հետ

Բոլոր ժամանակներում համշենահայերը զբաղեցրել են Հոփայի շրջանի բնակչության առնվազն 30%-ը։ Եթե հավատալու լինենք համշենահայ Ուստաբաշների տվյալներին, ապա միայն Հոփա քաղաքում այսօր 5000 հայ կա, այդքան էլ՝ հարակից գյուղերում։

155
թեգերը:
հայ, Արևմտյան Հայաստան, Նաիրի Հոխիկյան, Թուրքիա, համշենահայերեն
Ըստ թեմայի
Հայկական եկեղեցին` ոչխարների փարախ. ինչպես Խարբերդի հայերը փրկեցին մշակութային կառույցը
Միրանը համբուրում է Մայր տաճարի դուռը, բայց չի խաչակնքվում. ինչո՞ւ է նա պահպանում Անին
Ամասիացի Օհանը և մյուսները․ ինչու են թուրք գրողները խոսում Արևմտյան Հայաստանի հայերի մասին
Զույգ

Սերն ազգություն չի ճանաչում, կամ որն է ընտանեկան երջանկության գրավականը

247
(Թարմացված է 00:05 01.06.2020)
Խառնամուսնությունները հանրության կողմից միանշանակ չեն ընկալվում։ Ոմանք կարծում են, որ հայերը պետք է ամուսնանան միայն հայերի հետ, մյուսները այդ կարծրատիպերին ուշադրություն չեն դարձնում։ Ո՞րն է ճիշտ։

Իմ 5 ընկերներից երկուսն ամուսնացան ռուս կանանց հետ, երրորդը` կորեուհու, իսկ ես և հինգերորդ ընկերս` հայուհիների։ Հին պատմություն է, ընկերներիցս յուրաքանչյուրը կյանքի իր սյուժեն ունի, սակայն բոլորիս ընտանիքներն էլ հավասարապես ամուր են։ Ոչ ոք չի ամուսնալուծվել, բոլորը երեխաներ ունեն և արդեն վաղուց նաև թոռներ։

Երբ հայը հայի հետ է ամուսնանում լավ է, բայց, երբ հայ տղամարդը ոչ հայ կողակից է ընտրում վատ է. այս մասին հաճախ ենք լսում, սակայն բոլոր խոսակցություններն ի չիք են դառնում, երբ հանդիպում ես մի աղջկա, որին չսիրահարվելն անհնար է, չէ՞ որ նայում ես ոչ թե անձնագրի, այլ աչքերի մեջ։

Հետո ամեն ինչ նմանվում է «Հարսնացուն հյուսիսից» հայտնի ֆիլմին, սակայն ճիշտ հակառակ ձևով։ Եթե ֆիլմում հայ մայրն է Ռուսաստան մեկնում որդուն ամուսնացնելու համար, իսկ հարսնացուի ռուս ծնողները ապագա խնամիներին մտավախությամբ են դիմավորում. «Кавказ – дело тонкое», մեր դեպքում հայ մայրերն են հյուսիսից եկող հարսնացուին և նրա բարեկամներին կասկածանքով վերաբերվում. «Ռուսաստանը մեծ քաղաք է, ինչ իմանաս...»:

Միասին ապրեցին 45 տարի, միասին էլ հեռացան. հայ գիտնականների սիրո պատմությունը

Եվս մեկ նկատառում, որը բազմիցս լսել եմ մորիցս։

«Երբ հայրը հայ է, իսկ մայրը` ռուս (կամ հակառակը), նրանց երեխաներն ավելի խելացի և գեղեցիկ են լինում»,– ասում էր մայրս և օրինակ բերում իր ընկերների կամ ծանոթների երեխաներին։

Ճիշտը մնում է ճիշտ. նրանք և՛ խելացի են, և՛ գեղեցիկ։ Սակայն որոշ ժամանակ անց կինս սկեսրոջ մտորումներում որոշակի փոփոխություններ մտցրեց, և այնպես ստացվեց, որ խառնամուսնությունները (մոնոէթնիկ երկրում հատկապես) իհարկե լավ են, սակայն գեղեցիկ և խելացի երեխաներ ծնվում են նաև, երբ հայ տղամարդն ամուսնանում է հայուհու հետ։ Համոզվելու համար նայեք ձեր շուրջը։

Թե ինչպես էին իմ հայ ընկերներն ապրում իրենց ոչ հայ կանանց հետ, հարցնելու կարիք չկար, ինձ համար առանց այդ էլ ամեն ինչ հասկանալի էր: Ամեն ինչ ակնհայտ էր. ամուսնացել են սիրով, շարունակում են ապրել, ինչպես հարկն է` հաշտ ու համերաշխ։

«Հյուսիսից եկած հարսնացուները» աշխատել են, երեխաներ ունեցել, գժտվել, հաշտվել, սովորել են տոլմա փաթաթել, հայերեն խոսել, հայ ընկերուհիներ են ձեռք բերել և հարկ եղած դեպքում հայերենով «տեղը դրել» անկոչ երկրպագուներին:

Ժպտացող օդաչուն ու լողացող աղջիկներին նայող զինվորները. 97–ամյա վետերանի հուզիչ հուշերը

90-ականներին, երբ մեր երկրի համար ծանր տարիներ էին հայ ընտանիքներից շատերը Ռուսաստան մեկնեցին. հաճախ գնում էին իրենց կանանց հարազատների և բարեկամների մոտ։ Ոմանք մինչ օրս շարունակում են այնտեղ բնակվել, ոմանք վերադարձան, երբ Հայաստանում ապրելը փոքր-ինչ հեշտացավ, բայց դա այլ թեմա է։

Իսկ հիմա պատմեմ 60 տարի համատեղ ապրող անձանց մասին։

Արթուր Կիրակոսյան և Վալենտինա Պոլյակովա

«Որևէ գաղտնիք չկա, ամեն ինչ պարզ է՝ կնոջը պետք է վերաբերվել այնպես, ինչպես ցանկանում ես, որ նա քեզ վերաբերվի։ Իսկ ռուս է նա, գերմանացի, թե իտալուհի` որևէ նշանակություն չունի», – համոզված է Կիրակոսյանը։

Մեկ կարևոր հանգամանք Կիրակոսյանի կնոջ մասին. Վալյան բանասեր էր, Արզնու դպրոցներից մեկում ռուսաց լեզու էր դասավանդում, հայոց լեզվի ուսուցչի բացակայության դեպքում փոխարինում էր նրան։

Ռոբերտ Կայծունի և Ալեքսանդրա Տրետյակովա

Ռոբերտը կտրականապես դեմ էր այն կարծիքին, որ հայերը սիրում են հիմար, բայց գեղեցիկ կանանց։ Նման բան չկա։ Եթե հայ տղամարդու կողքին ոչ միայն գեղեցիկ, այլև խելացի և բանիմաց կին է, այն էլ այլազգի, ու նաև մարդ, որը կարողացել է ընկերանալ ամուսնու ընկերների հետ, ձեռք բերել ընկերներ, որոնք ևս խելացի են և որոնց հետ հաճելի է շփվել, դա միայն շոյում է ամուսնու ինքնասիրությունը։

«Հայ տղամարդը երբեք չի ների այլ տղամարդու հետ անհաջող համեմատությունը։ Նա պետք է կնոջ համար լինի միակը և միևնույն ժամանակ լավագույնն ամբողջ աշխարհում։ Եվ պետք չէ նրան հակառակը համոզել»,– կարծում է Կայծունին։

Տրետյակովան չէր էլ փորձում նրան հակառակը համոզել։ Նա ավարտել է Երևանի օտար լեզուների ինստիտուտը։ Ապագա ամուսնու հետ միասին դասավանդել են Հայկական ԽՍՀ Հոկտեմբերյանի շրջանի Ջանֆիդա գյուղում։

Լևոն Ղազարյան և Տատյանա Բելովա

«Կան բաներ, որոնք տղամարդիկ չեն ներում։ Դավաճանությունը տարբեր ենթատեքստ կարող է ունենալ, այդ թվում՝ հոգևոր։ Այն ժամանակ, երբ կինը դավաճանում է ամուսնուն, նա հասկացնել է տալիս, որ անտարբեր է նրա նկատմամբ, և համատեղ բոլոր հարաբերությունները` թվացյալ են»,– համոզված է Ղազարյանը։

Քարացած կանոն է ինչպես հայ, այնպես էլ օտար կանանց դեպքում։

Անկախ նրանից կինը հայ է, թե` ոչ, տղամարդը տան գլուխն է, եթե նույնիսկ կնոջ աշխատավարձը մի քանի անգամ ավել է։

Շանթը և Ռիթան սիրո երդում տվեցին. Քաթարում ՀՀ դեսպանատանը գրանցվել է առաջին ամուսնությունը

... Տեղեկություն, որը մտորելու տեղիք է տալիս։ Հայաստանում տարեսկզբից մինչև մարտ ամիսը ներառյալ 3 468 ամուսնություն է գրանցվել, ինչը 314–ով պակաս է 2019 թվականի հունվար–մարտին գրանցված ամուսնությունների թվից։ Պատկերը ուրախալի չէ, սակայն լուծելի է։ Ավելի վատ է այն, որ ավելացել է առաջին եռամսյակի ամուսնալուծությունների թիվն ու հասել 893-ի։ Համեմատելու համար` անցած տարվա նույն ժամանակահատվածում 850 ամուսնալուծություն է գրանցվել։

Ամուսինների ազգային պատկանելության մասին ոչինչ չի նշվում, սակայն այն այս դեպքում որևէ նշանակություն չունի։

247
թեգերը:
հայերեն, ռուս, հայ, ամուսնալուծություն, ամուսնություն
Ըստ թեմայի
Նրանք սիրո մասին չէին խոսում, չէին գրկախառնվում հանրության առաջ. մի կյանք ապրեցրած սերը
Նրանք գիտեին, որ իրենց շատ են սիրում. Բրայանտի այրին խոսել է ամուսնու և դստեր մահվան մասին
«Շատ եմ սիրում հայերին և կանեմ այնպես, որ նրանք հպարտանան ինձնով». Դավիթ Ռոբերտս
«Սիրո ընկալումներն էնքան տարբեր են». հատված Նազենի Հովհաննիսյանի գրքից
Նիկոլ Փաշինյան, արխիվային լուսանկար

Ինչպես է վարչապետ Փաշինյանի ինքնազգացողությունը. խոսնակը տեղեկություններ է հաղորդել

0
(Թարմացված է 12:31 01.06.2020)
Նիկոլ Փաշինյանը շարունակում է կատարել իր աշխատանքային պարտականությունները՝ հեռավար մասնակցելով խորհրդակցություններին, քննարկումներին։

ԵՐԵՎԱՆ, 1 հունիսի- Sputnik. Կորոնավիրուսով վարակված ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյան ինքնազգացողությունը լավ է։ Վարչապետի մամուլի խոսնակ Մանե Գևորգյանը  Facebook-ի իր էջում տեղեկություններ է հաղորդել ոչ միայն վարչապետի առողջական վիճակի մասին, նաև նշել է, որ կառավարության անդամների և վարչապետի աշխատակազմի համատարած թեստավորում անցկացնել չի նախատեսվում։

«Անհրաժեշտության դեպքում թեստավորում կիրականացվի բժշկական ցուցումով։ Վարչապետի հետ շփում ունեցած կառավարության անդամները պահպանել են սահմանված կանոնները՝ դիմակների կրում, սոցիալական հեռավորություն, ախտահանիչ նյութերի օգտագործում և այլն»,- գրել է Գևորգյանը։

Նա նաև տեղեկացրել է, որ Նիկոլ Փաշինյանը շարունակում է կատարել իր աշխատանքային պարտականությունները՝ հեռավար մասնակցելով խորհրդակցություններին, քննարկումներին։

Ինչպես արդեն տեղեկացրել ենք, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն իր ծննդյան օրը նշում է տանը՝ ընտանիքի հետ մեկուսացած։ Վաղ առավոտյան Facebook-ի իր ուղիղ եթերի ընթացքում նա հայտնեց, որ իր և ընտանիքի անդամների մոտ կորոնավիրուս է հաստատվել։  Նրա խոսքով` որևէ ախտանիշ չեն ունեցել, ամեն օր աշխատանքի մեկնելուց առաջ ջերմաչափվել է, ջերմություն չի ունեցել։

Աննա Հակոբյանն արյունաբանական կենտրոն չի այցելել և չի վտանգել երեխաների առողջությունը

Հիշեցնենք, որ Հայաստանում կորոնավիրուսով վարակվածների թիվը վերջին մեկ օրում ավելացել է 210–ով և դարձել 9492–ի։

0
թեգերը:
Մանե Գևորգյան (ՀՀ վարչապետի մամուլի խոսնակ), ծնունդ, կորոնավիրուս, Նիկոլ Փաշինյան
Ըստ թեմայի
Արայիկ Հարությունյանը կորոնավիրուսի թեստ է հանձնել
Հայաստանում վերջին մեկ օրում կորոնավիրուսից 8 մարդ է մահացել. մանրամասներ
«Հարգելի Նիկոլ Վովայի...». Պուտինը շնորհավորել է Փաշինյանի տարեդարձը