Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանը

Ինչպես կարող է ձվի կճեպը դեպրեսիան հաղթահարելու միջոց դառնալ, կամ խենթերի ժամանակը

1328
(Թարմացված է 17:14 01.05.2020)
Մասնագիտությամբ տնտեսագետ աղջիկը, որը նախկինում թերևս միայն դպրոցի կերպարվեստի դասաժամերին էր նկարել, հիմա նույնիսկ ժամանակակից որմնանկարչությամբ է զբաղվում։

Երբ Շուշանը մայրիկին, ապա նաև ընկերներին, բարեկամներին ու հարևաններին հորդորում էր ձվի կճեպներն աղբը չնետել, այլ հավաքել ու իրեն փոխանցել, շատերը երևի մտածում էին. «Տեսնես ի՞նչ է պատահել էս աղջկա հետ, ախր ամեն ինչ լավ էր»։

Հարսնացուն Լիբանանից, կամ ինչպես Արշալույսը եկավ և մնաց սահմանամերձ Ներքին Կարմիրաղբյուրում

Բայց երբ նա ի վերջո անհրաժեշտ քանակով կճեպ հավաքեց, սկսեց մշակել ու ոչինչ չասող աղբից շատ խոսուն մի բան ստանալ, մարդիկ ոչ միայն հանգստացան՝ համոզվելով, որ Շուշանի հոգեկան աշխարհի հետ ամեն ինչ կարգին է, այլև հասկացան, որ նա հաջողությամբ ստեղծագործում ու նկարում է։

Работа художницы Шушан Варданян
© Photo : provided by Shushan Vardanyan
Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի գործերից

Ու այդպես, մասնագիտությամբ տնտեսագետ Շուշան Վարդանյանն ինքն իր համար էլ բացահայտեց ներսում եղած այն զգացմունքները, որոնք միս ու արյուն են ստանում ստեղծագործելիս միայն։ Ձվի կճեպներից հետո հերթը հասավ այսպես կոչված «ատամի չոփիկներին»։

Работа художницы Шушан Варданян
© Photo : provided by Shushan Vardanyan
Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի գործերից

«Ընկերուհիներիցս մեկը կատակում է՝ եթե ինչ-որ բան ունեք, որ պատրաստվում եք դեն նետել, մի՛ արեք դա, պահեք, վաղը կարող է Շուշանին պետք գալ»,–ժպիտով պատմում է աղջիկը։

Работа художницы Шушан Варданян
© Photo : provided by Shushan Vardanyan
Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի գործերից

Թե որտեղից են տարօրինակ նյութերից նկարներ ու կոլաժներ ստանալու գաղափարներն առաջանում, ինքն էլ չգիտի. ո՛չ առօրյայում, ո՛չ էլ համացանցում կամ հեռուստացույցով նման բան չի տեսել։ Նախկինում երբեք չի նկարել, երևի միայն դպրոցում կերպարվեստի դասաժամերին, բայց մի օր հանկարծ նկարելու անզուսպ ցանկություն առաջացավ նրա մոտ։

Սեքս, թմրադեղեր, ռոքնռոլից մինչև «Նեմեսիս» գործողություն. պատմություն մի հայի մասին

«Կարծում եմ՝ դեպրեսիոն վիճակի արտահայտման ձև էր ինձ համար նկարչությունը. լուսավոր մի բան էր, որն ինձ օգնում էր հաղթահարել այդ վիճակը, ինքնաբավարարում գտնել»,- պատմում է Շուշանն ու առանց անտեղի համեստության ավելացնում՝ ամենից զարմանալին այն գույներն էին, որ կարողանում էր ստանալ։

Работа художницы Шушан Варданян
© Photo : provided by Shushan Vardanyan
Շուշան Վարդանյանի նկարներից

Այդպես ձվի կճեպին ու տարբեր այլ «նյութերին» փոխարինեց յուղաներկը։

«Երբ ես սկսում եմ նկարել, ես հստակ՝ մինչև վերջին գիծը, բոլոր երանգներով գիտեմ, թե ինչ է ստացվելու։ Պատկերացնում եմ բոլոր մանրամասներով ու հենց այդպես էլ ստանում եմ»,–ասում է Շուշանը։

Работа художницы Шушан Варданян
© Photo : provided by Shushan Vardanyan
Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի գործերից

Գույներն ու պատկերները կուտակվում են ներսում, հետո արտացոլվում կտավի վրա։ Այնտեղ, որտեղ Շուշանի վրձինն է աշխատել, սովորաբար ծաղիկներ են հայտնվում։

  • Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի աշխատանքներից
    Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի աշխատանքներից
    © Photo : provided by Shushan Vardanyan
  • Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի աշխատանքներից
    Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի աշխատանքներից
    © Photo : provided by Shushan Vardanyan
  • Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի աշխատանքներից
    Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի աշխատանքներից
    © Photo : provided by Shushan Vardanyan
  • Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանը` աշխատելիս
    Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանը` աշխատելիս
    © Photo : provided by Shushan Vardanyan
1 / 4
© Photo : provided by Shushan Vardanyan
Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի աշխատանքներից

Կտավին ծաղիկներ, ֆոտոխցիկի օբյեկտիվում` երեխաներ։ Երբ վրձինը բավարար չի լինում կյանքի գեղեկությունը պատկերելու համար, ձեռքն է առնում ֆոտոխցիկը։ Ամենից շատ սիրում է փոքրիկներին լուսանկարել։ Պատրաստ է լավագույն կադրը ստանալու համար ամբողջ օրը վազվզել նրանց հետևից։ Փոքրիկների անկեղծ էմոցիաները՝ ծիծաղը, նույնիսկ լացը Շուշանի համար էներգիայի աղբյուր են դառնում։

Художница Шушан Варданян
© Photo : provided by Shushan Vardanyan
Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանը փոքրիկ բնորդուհու հետ

Արդեն նկարչուհի, լուսանկարչուհի Շուշանը չի դադարում նաև տնտեսագետ Շուշան լինել։ Աշխատանքային ժամերին ու օրերին թվերի, հաշվարկների, վերլուծությունների աշխարհում է, դրանից հետո ստեղծում է իրենը։

Ինչպես են հայերը պայքարում մեկուսացումից չգժվելու դեմ, կամ մարտահրավեր, որի «հախից կգանք»

«Ես սիրում եմ և՛ մասնագիտությունս, և՛ ստեղծագործելը. այդ երկուսը լրացնում են իրար ու ինձ։ Աշխատանքի ժամանակ ես ուրիշի ստեղծած աշխարհում եմ, որքան էլ իմ փոքրիկ աշխարհիկները ստեղծեմ, բայց մեծ հաշվով իմ աշխարհը ստեղծում եմ նկարելով. այդտեղ ամեն ինչ իմն է, ու լրիվ ես եմ»,–ասում է նա։

Художница Шушан Варданян
© Photo : provided by Shushan Vardanyan
Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանը

Անկեղծանում է՝ այն օրից, ինչ սկսել է նկարել, շատ է փոխվել։ Երբեք էլ չար չի եղել, բայց բարության, հանգստության այն չափաբաժինը, որ հիմա ունի, նախկինում չի ունեցել։

Ladaniva–ի հայ երգչուհին կնստի «Լադա Նիվայի» ղեկին ու կբացահայտի Հայաստանը

Շուշանը հիմա էլ նոր «կիրք» է գտել. ժամանակակից որմնանկարչությամբ է զբաղվում։ Պատերին նախկինում էլ է նկարել, բայց հիմա ավելի հեռուն է գնում։ Փոքր կտավի փոխարեն հիմա Շուշանի առջև հսկայական սպիտակ պատեր են, որոնց վրա արված սխալը կարող է նոր վերանորոգում արժենալ։ Բայց նա չի սխալվում ու շարունակում է մտքում հղացած պատկերները նույնությամբ վերարտադրել սկզբում իրենց, ապա նաև ուրիշների տան պատերին։

Художница Шушан Варданян
© Photo : provided by Shushan Vardanyan
Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանը

«Չեմ ուզում սա ինձ համար պարզապես զբաղմունք լինի։ Ուզում եմ լինել այս ամենի մեջ, հաջողության հասնել ու ավելի լուրջ նկարել, աճել։ Իմ ամեն արած նկարն ուզում եմ նախորդից լավը լինի»,- ասում է Շուշանն ու խոստովանում, որ հիմա ամենից շատ ուզում է կենտրոնանալ հենց պատերի ժամանակակից նկարազարդման վրա։ Շուշանի մեծ ցանկությունն է՝ այնպիսի բարի, ջերմությամբ ու դրական էներգիայով լի պատկերներ թողնել պատերին, որ սենյակ մտնող մարդը զգա դա, և նույնիսկ եթե օրն այնքան էլ ստացված չէ, պատերը կարողանան փոխել տրամադրությունը։

«Սիրելու արվեստից» մինչև «Կախվածություն». ի՞նչ գրքեր «մոդայիկ» դարձրեց կարանտինը

Ու քանի որ որոշել է այս ճանապարհով երկար գնալ, մտածում է՝ երևի բնությունից ստացած շնորհքը զարգացնելու համար նաև ակադեմիական կրթություն է պետք ստանալ։ «Իր աշխարհի» շենքը կառուցվում է, մնում է հիմքերը մի քիչ էլ ամրացնել, ու ով իմանա, միգուցե վերջում երկնաքեր էլ ստացվի...

Работа художницы Шушан Варданян
© Photo : provided by Shushan Vardanyan
Նկարչուհի Շուշան Վարդանյանի գործերից
1328
թեգերը:
Շուշան Վարդանյան, նկարիչ
Ըստ թեմայի
«Հանճարեղ հայր Կոմիտաս». ինչպես Կլոդ Դեբյուսին սիրահարվեց Կոմիտասի երաժշտությանը
Խենթի պես սիրել կյանքը և չհանձնվել. ինչպես անվասայլակով աղջիկն աշխարհը մատչելի դարձրեց
Թե ինչպես ռեժիսոր Վահեն դարձավ Հայաստանում առաջին ու միակ խխունջաբույծ ֆերմերը
Սուպեր հերոս Սարգիսը. սա Հոլիվուդը չէ, Հայաստանն է ու Արցախը...
ՄԱԿ

«Ստան» ածանցը նշանակում է` ասիական երկիր ենք. ինչու են երկրները փոխում իրենց անունները

476
(Թարմացված է 21:49 22.01.2021)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Գաղտնիք չէ, որ վերջին տասնամյակների ընթացքում աշխարհի բազմաթիվ երկրներ փոխել են իրենց պետությունների անունները, և այդ գործընթացը շարունակվում է։
Ինչու են երկրները փոխում իրենց անունները

Հիշում եք երևի՝ մի քանի տարի առաջ Նուրսուլթան Նազարբաևն առաջարկեց հանել իր երկրի անվանման վերջին «ստանը», հիմնավորելով՝ ախր «ստանը» նշանակում է, որ մենք հետամնաց ասիական երկիր ենք։ Ի վերջո երկրի անունը չփոխվեց, փոխվեց մայրաքաղաք Աստանայի անունը, այն անվանվեց Նուր-Սուլթան։

 Մի քանի տարի առաջ, եթե հիշում եք, նման մի առաջարկություն էր արել  Հայաստանի նախկին վարչապետ Հրանտ Բագրատյանը, որն ասում էր՝ եկեք Հայաստանն անվանենք Արմենիա։ Էս դեպքում գոնե ինչ-որ տրամաբանություն կար, որովհետեւ եթե Ղազախստանին դրսում էլ են Ղազախստան անվանում, ապա Հայաստանն արտերկրում հայտնի է հենց որպես Արմենիա։

ԲիԲիՍի-ն հիշեցնում է մի միջադեպի մասին, որը պատահել է 2011 թվականին։ Պաշտոնական այցով ժամանելով Մյանմա` այն ժամանակվա պետական քարտուղար Հիլարի Քլինթոնը շատ նուրբ իրավիճակում հայտնվեց։ Տասնամյակներ շարունակ այդ երկիրը, որն, ինչպես հիշում եք առաջ կոչվում էր Բիրմա, ղեկավարում էին զինվորականները։ Հիմա սկսվել էր ազատականացումը և իշխանությունները պետությունն անվանել էին Մյանմա։ Սակայն ամերիկյան վարչակազմը որոշել էր շարունակել անվանել երկիրը Բիրմա։ Հիմա ինչ պետք է աներ խեղճ Քլինտոնը։ Ասես Բիրմա՝ կվիրավորես տեղի իշխանություններին, ասես Մյանմա՝ խիստ նկատողություն կստանաս Աերիկայում ։ Ու Քլինթոնը գտավ ելքը՝ ո՛չ Բիրմա էր ասում, ո՛չ էլ Մյանմա, այլ պարզապես «այս երկիրը»։ Համաձայնեք, խելոք  կին  է, ափսոս նախագահ չդարձավ։

Հիմա ասիական մեկ այլ պետության մասին։ Երևի հիշում եք Հնդկաստանի ափերի մոտ գտնվող այդ մեծ կղզին կոչվում էր Ցեյլոն։ Դեռ 16-րդ դարում էին պորտուգալացիներն այն այդպես անվանել։ Հետո կղզին անցել էր հոլանդացիներին,վերջում էլ բրիտանացիներին, բայց Ցեյլոն անունը  պահպանվել էր։ Եվ միայն անցած դարի 70-ական թվականներին, վերականգնելով պատմական արդարությունը, երկրի իշխանությունները սկզբում կղզին անվանեցին Շրի Լանկա, վերջում էլ՝Շրի Լանկայի Դեմոկրատական Սոցիալիստական Հանրապետություն։ Եվ այնուամենայնիվ ողջ աշխարհը բուրումնավետ տաք հեղուկը գավաթի մեջ լցնելիս` ասում է. «Ինչ լավն է Ցեյլոնի թեյը»։

«Ճշմարիտ եմ, ջանասեր եմ, բայց թուրք չեմ». Հրանտ Դինք

Կարող եմ թվարկել այն երկրները, որոնք անվանափոխվել են։ Նախկին Հարավային Ռոդեզիան այժմ դարձել է Զիմբաբվե, նախկին Ֆրանսիական Սուդանը՝ Մալի, Լատինական Ամերիկայում գտնվող Բրիտանական Հոնդուրասը՝ Բելիզ, իսկ նախկին Վերին Վոլտան՝ Բուրկինա Ֆասո։ Պատկերացրեք` կան երկրներ, որոնք մի քանի անգամ են փոխել անվանումը։ Նման պետություններից է Կամբոջան, որը մի ժամանակ դարձավ Կխմերյան Հանրապետություն, հետո Դեմոկրատական Կամպուչիա եւ վերջապես կրկին Կամբոջա։

Մեր հարևանի մասին։ Այնտեղ չեն դադարում վեճերը՝ Ջորջիա՞, թե՞ Սաքարթվելո։ Համաձայնեք՝ Սաքարթվելո շատ գեղեցիկ է հնչում։ Եվ բացի այդ, մի հատ Ջորջիա նաև Ամերիկայում կա։ Ի դեպ մի քանի օր առաջ Լիտվան պաշտոնապես հաստատել է Վրաստանի Սաքարթվելո անունը։ Բայց ամենահետաքրքիր դեպքը երևի կապված է  Նոր Զելանդիայի հետ։ Տարիներ շարունակ այնտեղի ակտիվիստները պայքար են մղում, որպեսզի իրենց երկիրը կոչվի շատ տարօրինակ մի բառով՝ փորձեք արտասանել՝ Աօտեարօա։ Բովանդակությունն էլ է նույնքան տարօրինակ ու արտառոց՝ երկար սպիտակ ամպի երկիր։ Սա բնիկ ժողովրդի՝ մաորիների լեզվով է, որոնք այս կղզում ապրում էին մինչև անգլիացիների ժամանումը և որոնց նկատմամբ բրիտանացիները մեղքի զգացում ունեն, որովհետեւ կոտորել էին թե՛ այստեղ, թե՛ Ավստրալիայում։

Եվ, վերջապես, այսպես ասած ստիպողական անվանափոխության մասին։ 30 տարի է որպես անկախ պետություն գոյություն ուներ Մակեդոնիան։ 30 տարի շարունակ բողոքում էին հույները՝ ինչպես թե Մակեդոնիա, բոլորին հայտնի է, որ Ալեքսանդր Մակեդոնացին հույն է եղել, փոխեք ձեր երկրի անունը։ Մակեդոնիայի իշխանությունները անընդհատ ընդդիմանում էին, մինչև Հունաստանը պարզապես կոշտ պայման դրեց՝ կամ տեղի եք տալիս, կամ մենք թույլ չենք տալիս ձեր մուտքը Եվրամիության և ՆԱՏՕ։ Գտնվեց կոմպրոմիսային տարբերակ՝ երկիրն անվանվեց Հյուսիսային Մակեդոնիա։ Եթե կարծում եք, թե կողմերը գոհ են, չարաչար սխալվում եք։ Մակեդոնացիները գոհ չեն, որ իրենց Հյուսիսային են անվանում, հույները Մակեդոնիա բառից են բողոքում։

476
թեգերը:
Վրաստանի Հանրապետություն, անուն, Մակեդոնիա, Հայաստան, աշխարհ, Երկիր մոլորակ
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Ինչպես 11 երեխաներից կրտսերը դարձավ հայտնի և հարուստ. Պիեռ Կարդենի բրենդի պատմությունը
Ավարտվող տարվա իրողությունները. միայն Հայաստանում չէ, որ բողոքում են վարչապետից
Ներումների քանակը կտրուկ մեծացել է. Թրամփը մտադիր է կանխավ ներում շնորհել նաև ինքն իրեն
Վազգեն Մանուկյան. արխիվային լուսանկար

«Ես ձեզ որտեղի՞ց Ղարաբաղ տամ», կամ ինչ է լինում, երբ «սայթաքում է» պետական գործչի լեզուն

6556
(Թարմացված է 13:43 22.01.2021)
Գյումրու մի խումբ բնակիչների, որոնք որոշել էին Վազգեն Մանուկյանին թույլ չտալ մտնել քաղաք, հյուրը «բոմժեր» անվանեց։ Դա շատերին նեղացրեց և զանազան բանավեճերի առիթ դարձավ։ Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Սերգեյ Բաբլումյանը որոշել է համեմատական վերլուծություն անցկացնել։

Կենսափորձով ու քաղաքական փորձով հարուստ քաղաքական գործչի համար, որը որոշել է անցումային կառավարության վարչապետ դառնալ, նման արտահայտությունն անթույլատրելի է։ Եվ չնայած գյումրեցիների հետ հանդիպումն անցավ ժողովրդի մեծ կուտակումով և փոխըմբռնման մթնոլորտում, նստվածքն, այնուամենայնիվ, մնացել է։ Որովհետև «լեզվի կտրածը չի լավանա»։

Արցախը չի կարող գրպանում լինել

80-ականների վերջն էր։ Հայաստանում եռում էին արցախյան կրքերը, բազմահազարանոց ամբոխներն աղաղակում էին «Մի-ա-ցում», «Մենք ծայրահեղական չենք», չգիտես ինչու՝ «Լենին, պարտիա, Գորբաչով», Կարեն Դեմիրճյանից վճռական քայլեր էին պահանջում՝ ի աջակցություն արդար գործի, սպասում նրա խոսքին։

Եվ ահա Հայաստանի Կենտկոմի առաջին քարտուղարը գալիս է ծայրահեղ բորբոքված Ազատության հրապարակ, բարձրանում մուտքի առջևի հարթակին և մեն-մենակ մնում բազմահազարանոց ամբոխին դեմ հանդիման։

Դեմիրճյանը, պետք է ասել, երկչոտներից չէր, կարողանում էր լսարանն իր ձեռքում պահել և ճառելուց լավ էր։ Իսկ այստեղ, սկսելով կարծես թե լավ նոտայից, ավարտեց․

«Ես ձեզ որտեղի՞ց Ղարաբաղ տամ։ Ղարաբաղը ջեբս չի, որ տամ»։

Ըստ էության՝ ամեն ինչ ճիշտ է․ Դեմրիճյանը չէր կարող ԼՂՀ-ի հարցերը լուծել հօգուտ Հայաստանի, ինչքան էլ որ ցանկանար։ Իսկ ցանկություն նա անկասկած ուներ։ Եվ նա ասաց այն, ինչը բոլորը պետք է հասկանային և բոլորն էլ հասկանում էին։ Բայց խնդիր, միևնույնն է, առաջացավ՝ բառերի ոչ պատշաճ օգտագործման պատճառով. դա վիրավորել էր ոգևորված ու բոբոքված մարդկանց։ Հանրապետության առաջնորդը պետք է հաշվի առներ քաղաքացիների տրամադրությունն ու ավելի զգույշ լիներ արտահայտություններ ընտրելիս։ Նա սխալվեց։

Ո՞վ է Վազգեն Մանուկյանը «սելֆիների սերնդի» համար

Ճիշտ է, ժողովուրդը հարգում էր Դեմիրճյանին, բայց իրավիճակի փոփոխությունը խստություն էր պահանջում դիրքորոշում հայտնելիս, իսկ դա տեղի չունեցավ։ Կոմկուսի Կենտկոմի առաջին քարտուղարին դավաճանեց չափից դուրս ինքնավստահությունը․ ցուցարարները նրան սուլոցներով արձագանքեցին և դա անվստահության առաջին հրապարակային արտահայտումն էր մի մարդու նկատմամբ, որը մինչև վերջերս հավաքվածների կուռքն էր․ երկրի ղեկավարի համբավը կոտրվեց և կոտրվեց անդառնալիորեն։ Տարիներ պետք եղան, որպեսզի մարդիկ սառեն ու մոռանան։

Թե ինչպես Կենտկոմի առաջին քարտուղարը կռվեց երկրորդի հետ

60-ականներին Հայաստանում գլխավոր ղեկավար Յակով Նիկիտիչ Զարոբյանն էր, իսկ հանրապետության երկրորդ մարդը՝ Հովհաննես Մինայիչ Բաղդասարյանը (ժողովրդի լեզվով՝ Հովմինը)։ Երկուսն էլ փորձառու և իրենց գործն իմացող ղեկավարներ էին։

Զարոբյանը Հայաստան էր եկել երկար տարիներ Ռուսաստանում ապրելուց և աշխատելուց հետո, որտեղ «․․․քու մերը» արտահայտությունը հաճախ հայհոյանք չէ, այլ ընդամենը հավանության, համաձայնության կամ անհամաձայնության, աջակցության ու մտերմության զգացմունքային արտահայտում։

Բաղդասարյանը՝ հակառակը։ Նա մեծացել ու դաստիարակվել էր Լենինականում` խիստ ավանդապաշտ ընտանիքում, որտեղ նման խոսքային ազատությունները բառացիորեն էին ընկալվում՝ դրանից բխող բոլոր հետևանքներով։ Այսինքն` հնարավոր չէ իմիջիայլոց արտաբերել «․․․քու մերը» և դրանից հետո հույս դնել հայերի ըմբռնման վրա։ Իսկ Յակով Նիկիտիչն արտաբերեց։

Չեմ կարող հաստատ իմանալ, թե ինչ հանգամանքներում և հատկապես ինչ համատեքստում (բայց միանշանակ՝ ոչ վիրավորելու համար) Զարուբյանը նախադասության մեջ ներառեց այդ արտահայտությունը, բայց այն ասվել էր, և Բաղդասարյանը չհապաղեց պատասխանել։ Դարձավ կռիվ։

Ո՞ւմ հետ նոր կյանք սկսել, կամ Սողոմոն իմաստունի մատանու առակը

Այնպես չէ, որ Հովհաննես Մինայիչը մինչ այդ խոսքը չէր լսել ու չգիտեր, այլ հարց է, որ նա չէր կարող պատկերացնել, որ այն կհնչի ղեկավարի կողմից՝ իր հասցեին։ Թեկուզ և առանց չարության, առանց վիրավորելու որևէ ցանկության, սովորության համաձայն, բայց, միևնույնն է․․․ խոսքն ասվել էր, վիրավորանքը հասցվել էր, և այն այնքան էլ արագ չանցավ․․․․

Թե ինչու Հայաստանի երկաթուղու տնօրենը վիրավորեց Գագիկ արքային 

Համբարձում Կանդիլյանը նույնպես Ռուսաստանից էր եկել, երկաթուղու ղեկավար էր աշխատել Աստրախանի մարզում, ապա տեղափոխվել էր Հայաստան՝ տեղը գցելու «գծերից ընկած» երկաթուղային ոլորտը։ Ավելի լավ ստացվեց, քան սպասում էին։ Բայց ոչ անմիջապես և ոչ հեշտությամբ։

Անդրկովկասյան երկաթուղիների երևանյան վարչության (այն ժամանակ այդպես էր կոչվում վարչությունը) անգործությունից հալված երկաթուղային էլիտան սկզբում՝ փորձեց նոր ղեկավարին իրենց ռելսերի վրա դնել և որպես ճնշման կետ ընտրեց Կենտրոնից նշանակվածի՝ հայոց դարավոր ավադույթների չիմացությունը։ Ինչ չկար՝ իրոք չկար, և սկզբում Կանդիլյանը չէր դիմադրում «լիկբեզ»-ին («գրագիտության» դասերին,–խմբ.)։

․․․ Մաքրման աշխատանքների ամենաթեժ պահին երկաթուղու հայկական հատվածում լարված իրավիճակ ստեղծվեց․ հարյուրավոր վագոններ երկրի այլ շրջաններրում բեռնաթափման էին սպասում։ Եվ ահա, Կանդիլյանն իր մոտ է կանչում բեռնափոխադրումների պատասխանատուին և ասում․ «Այսպես չի լինի։ Անհապաղ լուծել հարցը և զեկուցել»։

«Գորգի կանչված» ընկերը համաձայնում է, բայց փորձում է իր բացթողումն արդարացնել պատմական հղումներով։

-Դեռ Գագիկ թագավորի ժամանակներից,-բացատրում է նա,-հայերը սովորել են չշտապել․․․ ազգի բնույթն է․․․ ավանդույթների անհաղթահարելիությունը․․․ և այլն, և այլն։

Պայծառ ապագայի գլխավոր թշնամին, կամ ինչպես են պարտված երկրները դուրս եկել ճգնաժամից

Կանդիլյանը լսում է, զարմանում, բայց լռում է։ Իսկ վագոններն այդ ընթացքում շարունակում են չբեռնաթափված մնալ։ Նորից իր մոտ է կանչում նույն ղեկավարին, և երբ վերջինս նորից սկսում է Գագիկ թագավորի երգը, Կանդիլյանը չի դիմանում․ «․․․Քո մերն էլ, Գագիկ թագավորինն էլ․․․ Եթե մինչև հինգշաբթի մինչև վերջին վագոնը դատարկված չեղավ, կգնաս Գագիկ թագավորի հետևից։ Հասկացա՞ր»,-հունից դուրս է գալիս Կանդիլյանը։

Հրահանգը կատարվում է լավագույն ձևով, երկիրը ճիշտ ժամանակին ստանում է անհրաժեշտ վագոնները։ Այսպիսով՝ որոշ դեպքերում խոսքը նույնպես գործ է։

Ի՞նչ կարելի է անել նմանատիպ իրավիճակներում. բացատրել պե՞տք է

Այնուամենայնիվ, մեր իրավիճակում չի կարելի չհամաձայնել ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպան Արման Թաթոյանի հետ։

Հանրային համերաշխությունը երաշխավորելու համար հասարակական գործիչները պետք է զերծ մնան մարդկանց արժանապատվությունը վիրավորող արտահայտություններից, հաշի առնեն բոլոր ենթատեքստերն ու յուրաքանչյուր բառի ու արտահայտությանն փոխաբերական իմաստները։

Վազգեն Մանուկյանը դա հաշվի չառավ։ Նա սխալվեց։ Թե ինչ են անում նման դեպքերում սխալվողները՝ բացատրելու կարիք կա՞։

Կարեն Դեմիրճյանի «Չայկան», կամ ինչպես էին ՀԽՍՀ-ում տեղափոխում բարձրաստիճան հյուրերին

6556
թեգերը:
ընդդիմություն, Գյումրի, Վազգեն Մանուկյան
Ըստ թեմայի
Կփոխվե՞ն արդյոք Կոնդի կառավարական առանձնատների բնակիչները
Հավատարիմ մնալով սեփական ժողովրդին, կամ թե ինչ կնկարեր Այվազովսկին հայկական գինու շշի վրա
Սիգարները` Երևանից, թառափը՝ Բաքվից. ինչպես էին հայերը զարգացնում փոստային բիզնեսը
Լարի Քինգ

Մահացել է աշխարհահռչակ հեռուստահաղորդավար Լարի Քինգը

3
(Թարմացված է 17:41 23.01.2021)
87–ամյա հեռուստահաղորդավար Լարի Քինգն ավելի քան 50 000 հարցազրույց է անցկացրել։

ԵՐԵՎԱՆ, 23 հունվարի – Sputnik. Աշխարհահռչակ ամերիկացի հեռուստահաղորդավար Լարի Քինգը մահացել է։ Այս մասին տեղեկանում են Twitter-ում լրագրողի պաշտոնական էջից։ 

Լարի Քինգը 87 տարեկան էր։ Նա մահացել է Լոս–Անջելեսի հիվանդանոցներից մեկում։

2012 թվականի հուլիսից նա վարում է Larry King Now ծրագիրը Hulu կայքում և RT America հեռուստաալիքով։

Լարի Քինգը հայտնի է CNN-ում 1985-2010թթ. իր աշխատանքով։ Նա հարցազրույցներ է անցկացրել հայտնի քաղաքական գործիչների, գործարարների և այլ հանրահայտ մարդկանց հետ Larry King Live թոք շոուում:

Դու երբեք մենակ չես լինի. մահացել է ֆուտբոլային աշխարհում հայտնի երգիչ Ջերի Մարսդենը

Հիշեցնենք, որ հունվարի 3-ին հայտնի էր դարձել, որ Քինգը հոսպիտալացվել է, նրա մոտ կորոնավիրուս էր ախտորոշվել։ Նա շաքարային դիաբետ ուներ, ինչպես նաև սրտի խնդիրներ։

3
թեգերը:
կորոնավիրուս, հաղորդավար, Մահ, Լարի Քինգ
թեմա:
Կորոնավիրուսը աշխարհում
Ըստ թեմայի
Կորոնավիրուսից մահացել է սոցիոլոգ Ահարոն Ադիբեկյանը
Մահացել է Ազիզ Թամոյանը
Մահացել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախկին փոխնախարարը