Սիրահար զույգ

Եթե ամուսնացել ես հայի հետ... օտարերկրացի կանայք պատմում են իրենց ամուսինների մասին

1086
(Թարմացված է 18:49 25.04.2020)
Հայ տղամարդու հետ կյանքը կապող օտարերկրացի կանանց թիվը քիչ չէ։ Sputnik Արմենիայի լրագրողը զրուցել է նրանցից մի քանիսի հետ։

Հայերի հետ ամուսնացած օտարերկրացի կանանց մասին հոդված գրելու մտադրությանս մասին մի օր պատմեցի մտերիմ ընկերուհուս։

«Լիլ, դու գիտես, չէ՞, որ մեր տղաները օտարերկրացի կանանց հետ կարող են իրենց պահել բոլորովին այլ կերպ, քան հայերի», – ասաց նա։

Ընկերուհիս լիովին ճիշտ էր նկատել։ Բայց պիտի ասեմ, որ մի նրբություն կա. մեծ նշանակություն ունի, թե որտեղ է մեծացել մարդը։

Ֆրանսուհի Կարոլին Կոստենը, որը երկար տարիներ ապրում ու աշխատում է Երևանում, իմ հարցին ի պատասխան գրեց. «Հայ տղամարդկանց ես կբաժանեի երկու տեսակի. նրանք, ովքեր մեծացել են Հայաստանում, և նրանք, ովքեր ծնվել ու դաստիարակվել են արտասահմանում, իսկ պատմական հայրենիք արդեն ավելի ուշ են տեղափոխվել։ Նրանց միջև հսկայական տարբերություն կա»։

Каролина Костен
Կարոլին Կոստեն

Այս մտքի հետ ևս չհամաձայնել չի կարելի։ Իսկ այժմ ներկայացնենք մեր հերոսուհիների փորձը...

Միակն ու անկրկնելին

Նատալյա Կոլոմազովան ռուսաստանցի է։ Ամուսնու` վիրաբույժ Մեսրոպ Շատախյանի հետ ծանոթացել է Ռուսաստանում, ուր տղամարդը մեկնել է դոկտորականը պաշտպանելու։ Մեսրոպը ծնվել ու մեծացել է Երևանում։ Նրանք երեք երեխա ունեն։

Наталья Коломазова с семьей
© Photo : provided by Natalya Kolomazova
Նատալյա Կոլոմազովան ընտանիքի հետ

Արդեն տասներորդ տարին է` միասին ենք։ Նա միակն է ու անկրկնելի։ Հենց սկզբից էլ նա ինձ գերեց իր նուրբ ճաշակով ու լավ կրթությամբ։ Իսկ ամուսնությունից հետո երիտասարդ ու տաքարյուն տղան պատասխանատու ամուսին դարձավ։ Ի դեպ, հետաքրքիր է, որ հայկական ընտանիքներից շատերում ամուսինը ստանձնում է ընտանիքի ղեկավարի դերը, բայց միևնույն ժամանակ կնոջ հետ մնում է հավասար դիրքերում։ Ես ինքս բազմիցս եմ նման երևույթի ականատես եղել։

Наталья Коломазова с семьей
© Photo : provided by Natalya Kolomazova
Նատալյա Կոլոմազովան ընտանիքի հետ

Երեխայի ծնունդը տղամարդկանց շատերի համար խթան է դառնում մի քանի անգամ ավելի քրտնաջան աշխատելու համար, որպեսզի երեխաները որևէ բանի կարիք չունենան։ Տղամարդու զբաղվածության պատճառով երեխաների խնամքի մեծ մասն ավանդաբար ընկնում է կնոջ ուսերին։ Սակայն գնալով ավելի շատ եմ տեսնում հայրիկների, որոնք երեխաների հետ զբոսնում են հանգստյան օրերին, նրանց խմբակներ են տանում, հանդեսների և ծնողական ժողովների մասնակցում, երեխաների հետ մնում են տանը, երբ կնոջը պետք է լինում որևէ տեղ գնալ։

Наталья Коломазова
Նատալյա Կոլոմազովա

Ընդհանուր առմամբ կարող եմ ասել, որ հայ տղամարդիկ շատ լուրջ են վերաբերվում ամուսնությանը։ Եթե նրանք ամուսնանում են, ապա այդ քայլը մտածված են անում, ոչ թե «փորձենք, չստացվի` կբաժանվենք» տարբերակով։

Յուրաքանչյուր օրը պայքար է

Նաիրի Գրեյս Բերդակջյանն ամերիկահայ է։ Ծնվել ու մեծացել է ԱՄՆ–ում, իսկ 1990-ականներին ընտանիքով տեղափոխվել է պատմական հայրենիք ու այստեղ հանդիպել ապագա ամուսնուն։ Արդեն երեք երեխա ունեն։ Գրեյսի ամուսինը դերասան է ու գործարար։ Իսկ Գրեյսն անգլերեն է դասավանդում, թարգմանություններ անում ու միջոցառումներ վարում։

Նախքան որևէ բան ասելը, պետք է նշեմ, որ ոչ հայկական մտածելակերպ ունեցողների համար բարդ կլինի Հայաստանում ծնված ու մեծացած տղաների հետ։ Ամեն օրը պայքար է։ Բայց դա կոնկրետ այս կամ այն մարդու խնդիրը չէ, այլ հայ ժողովրդի մշակույթի մի մասը։

Օրինակ` տան մաքրության և երեխաների հետ կապված հարցերի մեծ մասը հիմնականում կնոջ ուսերին է։ Ընդ որում` դա ընկալվում է որպես նորմ, այսինքն` քո աշխատանքը ոչ ոք նույնիսկ չի գնահատի։Միաժամանակ ինձ համար անընդունելի է, երբ մայրն անընդհատ խառնվում է որդու ընտանեկան գործերին։ Էլ չասեմ, որ շատերը նաև միասին են ապրում։ Հաճախ հենց այդ պատճառով են ընտանիքներ կործանվում։

Ճիշտ է, մեր տանն այդ խնդիրը չկա, որովհետև ես հիանալի սկեսուր ունեմ, բայց այդ կործանարար երևույթը տեսնում եմ իմ բազմաթիվ ծանոթների և ընկերուհիների ընտանիքներում։

Наири Грейс Бердакджян  с супругом
© Photo : provided by Nairi Grace Berdakjyan
Նաիրի Գրեյս Բերդակջյան

Նույնքան կործանարար է նաև «ընկերների մշակույթը»։ Ամերիկայում ոչ ոք ամուսնացած տղամարդուն միջոցառման չի հրավիրի առանց կնոջ, այնտեղ նման բան պարզապես չկա։ Իսկ այստեղ ընդունված է առանց կանանց, ընկերների հետ հավաքույթներ կազմակերպել։... Փառք Աստծո, իմ ընտանիքում նման բան չկա, սակայն եթե խոսենք ընդհանուր առմամբ հայ ամուսինների մասին, ապա արդիական է նաև դավաճանության խնդիրը։ Ամուսնու անհավատարմությունն էլ, չգիտես ինչու, որպես սարսափելի բան չի դիտվում... Գենդերային խտրականության խնդիրը դեռ շատ սուր է հայ հասարակության մեջ։

Հայ տղան «ԱԱԾ»-ի օգնությամբ ամուսնության առաջարկ է արել սիրեցյալին. տեսանյութ

Սակայն այստեղի տղամարդիկ նաև դրական կողմեր ունեն։ Անձամբ ինձ գրավում է նրանց քաջությունն ու առնականությունը, այն ինչ անվանում ենք «դուխով»։ Բացի այդ, օտարերկրացիների համեմատ, հայերն ավելի առատաձեռն են, ինչը չի կարող դուր չգալ։

Գրեթե կատարյալ է

Դեբորա Մեյ Հովհաննիսյանը պերուական արմատներով անգլուհի է։ Արդեն 3.5 տարի է` ամուսնացած է ամերիկահայ Սուրեն Հովհաննիսյանի հետ, որը միշտ սերտ կապ է պահպանել պատմական հայրենիքի հետ։ Սուրենը գրող է։ Նրանց որդին 1.5 տարեկան է։

Ամուսինս գրեթե կատարյալ է։ Նա մոլի ճանապարհորդ է, միշտ պատրաստ արկածների, բայց նաև շատ հոգատար է։

Ամուսնուս ընտանիքի պատմության շնորհիվ ցանկացա պահպանել հայկական մշակութային ժառանգությունը, ավանդույթները և դրանք փոխանցել որդուս։ Իսկապես կարծում եմ, որ մշակույթը, պատմությունն ու լեզուն ավելի կարևոր են, քան արյունը։ Միևնույն ժամանակ ամուսնուս շատ է գրավում Անգլիայի, ինչպես նաև Պերուի մշակույթը։ Նա սիրում է անընդհատ նոր բան իմանալ։

Дебора Мэй Оганесян с супругом
© Photo : provided by Deborah May Hovhannisyan
Դեբորա Մեյ Հովհաննիսյան

Պատմության ազդեցությունն ու աշխատանքի հանդեպ կիրքը

Մաուրին Գումուսմակասն իռլանդական արմատներով ամերիկուհի է, որն այսօր նաև Հայաստանի քաղաքացի է։ Նրա ամուսինը` Նուրհանը, ծնվել է Ստամբուլում, բայց վաղ տարիքում ընտանիքով տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ։ Նա ոսկերիչ է և գործարար։ Երիտասարդներին ծանոթացրել է աղջկա եղբայրը։ Երեք տարի միասին ապրելուց հետո 2011 թվականին պսակադրվել են Թբիլիսիի հայկական եկեղեցում։ Մեկ դուստր ունեն, անունը` Մարիամ։

Ամուսնուս մեջ ոչինչ չէի փոխի։ Նա խելացի է, նպատակասլաց, բարոյական արժեքների կրող և սիրում է այն ամենը, ինչ կապված է Հայաստանի հետ։

Հայ ժողովրդի ամենաուժեղ գծերից մեկը` տոկունությունը, բնորոշ է նաև իմ ամուսնուն... Ընդհանրապես կարծում եմ, որ Ցեղասպանության վերքերը հետք են թողել յուրաքանչյուր հայի վրա։

Маурин Гумусмакас с семьей
© Photo : provided by Maurin Gumusmakas
Մաուրին Գումուսմակաս

Նուրհանը միշտ ձգտում է հասնել հաջողության։ Հիանում եմ նրա ջանասիրությամբ, աշխատանքով։ Բայց այդ վերքը կարող է նաև կործանարար ազդեցություն ունենալ։ Օրինակ` երբեմն նա ընկճախտի մեջ է ընկնում։

Մենք երեք երկրի բնակիչ ենք` ԱՄՆ-ի, Հայաստանի, Թուրքիայի, և պետք է յուրաքանչյուրում կարողանաս հարմարվել իր կյանքին։ Միացյալ Նահանգներում ամուսինս բավականին հայտնի է իր տաղանդի և ընկերասիրության շնորհիվ։ Ստամբուլում ավելի դժվար է, ես մտերիմ եմ տեղի ամերիկացի և հայ կանանց հետ, իսկ նա քիչ ընկերներ ունի, ու ես եմ դառնում նրա հիմնական հենարանն ու աջակցությունը։ Երբեմն դժվար է լինում, բայց նա այդ ուշադրության կարիքն ունի` գեներացնելու և իրականացնելու համար գաղափարները։

Հայաստանում Նուրհանը կարծես իր տարերքի մեջ լինի, վերադառնում է իր արմատներին, շատ է շփվում։ Պատրաստվում ենք տուն գնել Հայաստանում։ Ես էլ ուզում եմ հայերեն սովորել։

Մի բարձի ծերանաք, կամ երբ խելահեղ սիրավեպն ավարտվում է հայի հետ ամուսնությամբ

1086
թեգերը:
հայ, Կին, ամուսին, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Իտալացի պատգամավորն ամուսնության առաջարկ է արել խորհրդարանում. տեսանյութ
Ղազախստանցի լրագրողն ամուսնության առաջարկ է արել ուղիղ եթերում. տեսանյութ
Տարավ անտառ և սկսեց փոս փորել․ ամուսնության ամենազարմանալի առաջարկությունը
Գնիշիկի կիրճ, խաղողի այգի

Դրախտն աշխարհի վրա այսպիսի տեսք ուներ․ ինչի՞ մասին են պատմելու Գնիշիկի կիրճի գտածոները  

630
(Թարմացված է 17:58 28.05.2020)
ՀՀ ԳԱԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի գիտաշխատող, հնագետ Բորիս Գասպարյանը Sputnik Արմենիայի թղթակցի հետ զրույցում ասել է՝ ինչով են եզակի Գնիշիկի կիրճի էնեոլիթի ժամանակաշրջանի բնակավայրի տարածքի պեղումների արդյունքները։

Արենիի հայտնի քարանձավից երեք կիլոմետր հեռավորության վրա մի քանի դար առաջ խաղողի այգի է եղել։ Այստեղ աճում էր նույնանուն հայկական խաղողի էնդեմիկ տեսակը, որից իսկական «աստվածների նեկտար» էին արտադրում։

Այսօր այգիներից միայն փլատակներ են մնացել։ Տարածքում հայտնաբերված շինությունները թվագրվում են XIII-XIV դարերով։

Средневековый комплекс в Гнишикадзоре
© Photo : provided by Boris Gasparyan
Արենիի նեոլիթյան քարանձավների համալիրը

Կարստային Գնիշկի ձորում գտնվող էնդեմիկ այգին հայտնաբերվել է 2014 թվականին։ Այն բացահայտել է ՀՀ ԳԱԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի գիտաշխատող, հնագետ Բորիս Գասպարյանի ղեկավարած գիտական արշավախումբը։

Այրված ու մասնատված դիեր, երեխաների գանգեր, գայլի ոսկորներ. Արտանիշի դամբարանի առեղծվածը

Հնագետների նույն խումբը 2007 թվականին աշխարհի համար բացահայտել է Արենիի նեոլիթյան քարանձավների համալիրը որպես գինեգործության բնօրրան. այստեղ գտել են աշխարհի ամենահին գինու հնձանը։

 Виноградник в каньоне Гнишикадзор
© Photo : provided by Boris Gasparyan
Գնիշիկի կիրճ, խաղողի այգի

Sputnik Արմենիայի թղթակցի հետ զրույցում Գասպարյանն ասաց, որ հայտնի չէ, թե երբ է այգին հիմնվել, սակայն նման եզակի գտածոյի մասին պետք է իմանան բոլորը։

«Կորոնավիրուսի համավարակից հետո այգին բաց կլինի զբոսաշրջիկների համար», - խոստացավ Գասպարյանը։

Ինչո՞վ է այն եզակի

Ժամանակակից հայ հնագիտության պատմության մեջ առաջին անգամ պեղումները հին այգու տարածքում էին իրականացվում։ Պեղումները եզակի են այնտեղ հայտնաբերված գտածոների շնորհիվ։ Դրանք թույլ են տալիս ենթադրել, որ Հայաստանում դեռ էնեոլիթի ժամանակաշրջանից գինեգործության ավանդույթներ են եղել։

«Մենք Գնիշիկի ձորում էնեոլիթի շրջանի բնակավայրեր ենք հայտնաբերել․ միջնադարը «ջնջել» էր դրանք։ Այստեղ հայտնաբերված վկայությունները թույլ են տալիս ենթադրել, որ տեղի բնակիչները վայրի խաղող են մշակել»,-ասաց Գասպարյանը։

Նա նշեց, որ առաջիկա պեղումները պետք է հաստատեն՝ որքանով են ճշմարիտ իրենց դատողությունները։

Ինչպե՞ս է դա եղել

Այգին հայտնաբերվել է 2012 թվականին։ Այնտեղ որոշվել է պեղումներ անցկացնել այն բանից հետո, երբ հնագետները Արենիի քարանձավում խաղողի կորիզներ են հայտնաբերել։ Մինչև պեղումների մեկնարկը գիտնականներն անգամ պատկերացնել չէին կարող, որ այգի կգտնեն։

«Մենք կարծում էին, որ եթե փորենք, գինու գործարան կամ երևէ այլ բան կհայտնաբերենք», - ասաց Գասպարյանը։

Արդյունքում, սակայն, խոշոր արտադրական տնտեսական համալիր է հայտնաբերվել, որի ծագումն ու էությունը դեռ ուսումնասիրվում են։

Раскопки в Гнишикадзоре
© Photo : provided by Boris Gasparyan
Գնիշիկի կիրճի գտածոները

Քանի որ այգին շատ մոտ է եղել քարավանի ուղուն՝ Մետաքսի ճանապարհին, կարելի է ենթադրել, որ խաղողը տնտեսական նպատակներով է աճեցվել։ Դրա մասին են վկայում նաև այնտեղ հայտնաբերված կերամիկան ու մետաղադրամը։ Ամենայն հավանականությամբ, այգին Նորավանքին է պատկանել։ Խաղողից գինի են ստացել, դրա վաճառքից ստացած գումարով խաչքարեր սարքել, աշխատել ձեռագրերի վրա, անձնակազմ պահել։

Այգի հայերի համար

«Երբ ասում եմ այգի, նկատի ունեմ խաղողի այգի, քանի որ գրաբարում այգին հենց խաղողի այգին է։ Այգիների մյուս տեսակներն իրենց անուններն ունեին, օրինակ՝ խնձորի այգուն ասում էին «խնձորի» և այլն»,- պարզաբանեց Գասպարյանը։

Նրա խոսքով՝ այգի գաղափարը մեծ նշանակություն ունի հայերի ազգային ինքնության ձևավորման վրա։ Արարչի ստեղծած դրախտային այգու  նմանությամբ` արքաները, որպես երկրում Աստծու փոխարքաներ, իրենց սեփական այգիներն էին հիմնում։ Այդ պատճառով էլ մեր նախնիները խաղողի այգին դրախտ էին համարում։

Հետո արդեն այգիները, որպես հզորության խորհրդանիշ, «գնացին» Եվրոպա, ու ամեն միապետ դղյակի մոտ անպայման այգի էր հիմնում։

Հայաստանում ամեն օր 25 դամբարան է ավերվում. ինչ արժեք ունի Դալմայի այգիներում գտնվածը

Գասպարյանը նշեց, որն մարդիկ այսօր էլ ձգտում են քաղաքից դուրս տուն կառուցել ու այնտեղ այգի տնկել, որ քաղաքի վազվզոցից հեռանալու տեղ լինի։

Համավարակից հետո Գնիշիկի ձորի «դրախտային այգին» բաց կլինի ոչ միայն տեղացիների, այլև զբոսաշրջիկների համար։

Նշենք, որ գեղատեսիլ Գնիշիկի ձորը հարուստ է բնական հուշարձաններով, աղբյուրներով, որոնք հին ժամանակներից օգտագործվել են կենցաղային ու գյուղատնտեսական նպատակներով, մասնավորապես՝ ընդարձակ հին էնդեմիկ խաղողի այգիները ոռոգելու համար։

 Виноградник в каньоне Гнишикадзор
© Photo : provided by Boris Gasparyan
Գնիշիկի կիրճ
630
թեգերը:
Հայաստան, Գնիշիկի կիրճ, Արենի, Խաղող
Ըստ թեմայի
Հնավայր «Երևան մոլում». ի՞նչ է թաքնված երեքհազարամյա ուրարտական դամբարանի որմնախորշերում
Հայերի «արքայական հովիտը». ինչ գաղտնիքներ են թաքնված Վերին Նավերի դամբարանադաշտում
Ուրարտուի դամբարաններից մինչև ստորգետնյա քաղաքներ․ նոր բացահայտումներ Հայաստանի մասին
Խաղաղապահներ. արխիվային լուսանկար

Ի՞նչ կարելի է սպասել հրշեջից, որը հրդեհը տեսնում է, բայց այն մարելու իրավունք չունի

153
(Թարմացված է 22:44 29.05.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Խաղաղապահ գործունեությունը բավական տարօրինակ կողմեր ունի, որոնց շուրջ խորհելու առիթ կա, քանզի Խաղաղապահների միջազգային օրն է։
Խաղաղություն մաղթենք խաղաղապահներին

Վերցրեք, թեկուզ, Ղարաբաղյան հակամարտությունը։ Հայերն ու ադրբեջանցիները գրեթե 30 տարի է, ինչ փաստացի պատերազմական իրավիճակում են և դրան զուգահեռ` երկուսն էլ տարիներ շարունակ խաղաղապահ առաքելություն են իրականացնում Աֆղանստանում։ Այսինքն՝ միմյանց հետ լեզու չենք կարողանում գտնել ու վերջնական խաղաղություն չենք կարողանում հաստատել, բայց փորձում ենք այնպես անել, որ երրորդ երկրում խաղաղություն հաստատվի։ 

Ավելին՝ փորձեք ակնարկել, որ Ղարաբաղում կարելի է խաղաղապահ ուժեր տեղակայել, անմիջապես էլ դիմադրության կհանդիպեք թե՛ հայկական, թե՛ ադրբեջանական կողմից։ Այսինքն՝ ես պատրաստ եմ աջակցել ուրիշներին՝ հայաստանցի խաղաղապահները ներկա են Կոսովոյում, Աֆղանստանում և Լիբանանում, բայց ինձ մոտ, խնդրում եմ, խաղաղապահներ մի բերեք, ես նրանց հանդեպ խիստ վերապահումներ ունեմ։ Վերապահումները հայտնի են, և դրանք հիմնականում երեքն են։

Առաջին՝ խաղաղապահները անաչառ չեն։ Երկրորդ՝ իրական վտանգի դեպքում խաղաղապահներն այնքան էլ արդյունավետ չեն գործում։ Եվ երրորդ՝ եթե պատերազմը վերսկսվի, այդ խաղաղապահները մի օր էլ չեն մնա, անմիջապես կհեռանան։

Ամենադժվարն առաջին անկախությունն էր. ինչով են նման Առաջին և Երրորդ հանրապետությունները

Խոստովանենք՝ այս կասկածները հիմք ունեն։ Ամենաերկար խաղաղապահ առաքելությունը ՄԱԿ-ն իրականացնում է Մերձավոր Արևելքում։ Արաբները բողոքում են, որ խաղաղապահները չեն կարողանում սանձել հրեաներին և շատ կոնկրետ օրինակ են բերում՝ 82 թվականին իսրայելական բանակը մտավ ու գրավեց գրեթե ողջ Լիբանանը, և որևէ մեկը դրան չխոչընդոտեց։ Մյուս կողմից՝ հրեաներն են բողոքում, թե խաղաղապահները միայն արաբներին են պաշտպանում և բոլորովին չեն արձագանքում, երբ արաբական բնակավայրերից հրթիռակոծվում է Իսրայելի տարածքը։ 

Իսկ այն, որ խաղաղապահները վտանգի դեպքում կարող են հեռանալ` անպաշտպան թողնելով խաղաղ բնակիչներին, նույնպես հնարավոր չի հերքել. Ռուանդայի սարսափելի իրադարձություններն են այդ մասին վկայում։

Հենց այդպես եղավ 94 թվականին, երբ խաղաղապահների ռազմակայանում ապաստան էին գտել թութսի ցեղախմբի մոտ 2000 ներկայացուցիչներ, նրանց դեմ ատելությամբ լցված հութուները շրջապատել էին ռազմակայանը, և խաղաղապահները պարզապես թողեցին ու գնացին` հրաշալի իմանալով, թե ինչ է հետևելու, որովհետև երբ նրանք հեռանում էին, թութսիները վազում էին նրանց հետևից ու այլևս օգնություն էլ չէին խնդրում, ուղղակի ասում էին.

«Սպանեք մեզ, գոնե առանց տանջանքների կմեռնենք»։

Բանական արարածներ լուսնի վրա․ խաբեություն, որը հաջողությամբ իրականացրեց ամերիկյան թերթը

Իհարկե, կան նաև հաջողված խաղաղապահ առաքելությունների օրինակներ։ Արևելյան Թիմորում, փաստորեն, հենց խաղաղապահները կազմակերպեցին անկախության հանրաքվեն, ինչից հետո աշխարհի քարտեզի վրա նոր պետություն առաջացավ։ Ընդհանրապես վերջին տասնամյակների ընթացքում խաղաղապահներն օգնել են քվեարկություն անցկացնել 25 երկրներում, զինաթափել են ավելի քան 400 հազար զինյալի։ 

Բայց իրավացի են նաև նրանք, ովքեր պնդում են՝ խաղաղապահի հնարավորություններն այնքան էլ մեծ չեն։ Երևի արդեն չեք հիշում, թե ինչ էր կատարվում 90-ականներին` Բոսնիայում, որտեղ խաղաղապահների թիվը հասնում էր 30 հազարի։ ՄԱԿ-ը մարդասիրական օգնություն էր ուղարկում, մեքենաների շարասյունը շարժվում էր անտառով, այդ պահին ճանապարհին հայտնվում էր դաշտային հրամանատարներից մեկի ավտոմեքենան։ Ու այդ մարդն ասում էր.

«Թույլ չեմ տա ձեզ անցնել իմ վերահսկողության տակ գտնվող տարածքով։ Դուք, փաստորեն, ուզում եք օգնել իմ թշնամիներին»։

Ու վերջ։ 30 բեռնատարներից բաղկացած շարասյունը, ինչպես ասում են, լռվում էր։ Դեպք է եղել, երբ մարդասիրական բեռ փոխադրողները ստիպված են եղել այդպես կանգնել վեց օր շարունակ։ Որովհետև խաղաղապահն, իհարկե, հրազեն ունի, բայց կարող է այն կիրառել միայն մի դեպքում՝ եթե իր կյանքին անմիջական վտանգ է սպառնում։ 

Անջեյ Սիտկովսկին, որը բազմաթիվ առաքելությունների է մասնակցել աշխարհի տարբեր ծայրերում, գիրք է գրել, որը կոչվում է «ՄԱԿ-ի խաղաղապահությունը՝ միֆ և իրականություն»։

Ինչպես 100 տարի առաջ մեծ տերությունները բաժանեցին ամեն ինչ

Ուղղակի մի մեջբերում այդ գրքից. «Ինչ կարելի է սպասել հրշեջից, որը հրդեհը տեսնում է, բայց իրավունք չունի այն մարել` մինչև չստանա քաղաքապետարանի համաձայնությունը, իսկ ջուրը կարող է օգտագործել միայն այն դեպքում, երբ կրակը մոտեցել է իրեն, և կոշիկներն են սկսել այրվել»։

Բոլոր դեպքերում՝ խաղաղապահի առաքելությունը հարգանքի է արժանի, որովհետև վտանգի հետ է կապված։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո խաղաղապահ առաքելություններին մասնակցել է ընդհանուր առմամբ մոտ մեկ միլիոն մարդ, կորուստները կազմել են ավելի քան 2500 հոգի։ Եկեք, ուրեմն, ուղղակի խաղաղություն մաղթենք մեր խաղաղապահներին, որովհետև խաղաղապահին էլ ինչ է պետք՝ խաղաղություն։ 

153
թեգերը:
խաղաղապահ, Արմեն Դուլյան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Ինչու է կնոջ միտքն ավելի մաքուր, քան տղամարդունը
Ուրբաթ 13. պետք է ամեն ինչից զգուշանա՞լ, թե՞ դատարկ բան է
Ինչպե՞ս իռլանդացիները սփռվեցին աշխարհով մեկ, կամ սուրբ Պատրիկի լեգենդը

Իսկ դու կարո՞ղ ես․ ռուս վարսահարդարը համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել

0
(Թարմացված է 00:13 31.05.2020)
Կոստրոմայում բնակվող վարսավիրը սանրվածքների մարաթոն է կազմակերպել։ Նա համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել` առանց ընդմիջման աշխատելով 48 ժամ։

Կոստրոմա քաղաքի վարսահարդարներից մեկը` Վլադիսլավ Դեմիդովիչը, շատ էր կարոտել իր աշխատանքը, և սահմանափակումների չեղարկումից անմիջապես հետո նա տղամարդկանց սանրվածքների 48-ժամյա մարաթոն է կազմակերպել։ Արդյունքում հայտնվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում։

Ինչպես է թբիլիսահայ վարսավիր Վանյա Սիմոնյանը փրկում աշխարհը. տեսանյութ

Մարաթոնը սկսվել է մայիսի 25-ի ցերեկը։ Առաջին քսանչորս ժամում նա հասցրել է կտրել-հարդարել 50 հաճախորդի մազերը, երկրորդ օրն այդ թիվը հասել է 80-ի։ Բոլոր կամավորները գեղեցկության սրահ են մտել մեկ առ մեկ, յուրաքանչյուրից հետո աշխատանքային աթոռն ու գործիքները ախտահանվել են։ Վարսավիրն անվճար է կտրել նրանց մազերը։

Ի՞նչ են անում վարսավիրները, որ փոքրիկը հանկարծ չլացի. զվարճալի տեսանյութ

Դեմիդովիչն արդեն հայտարարել է, որ մտադիր է նոր ռեկորդ սահմանել ու ավելի երկար մարաթոն անել։ Նրա համար դա դժվար չի լինի, քանի որ հաջողացնում է սնվել հենց աշխատանքի ընթացքում, ճիշտ է՝ այդ սննդակարգը բաղկացած է լինում միայն շոկոլադի սալիկներից և մրգային խյուսից։

Պարոն ոսկե ձեռքեր․12-ամյա Էրիկը հրաշքներ է գործում վարսահարդարման ոլորտում․տեսանյութ

0
թեգերը:
տեսանյութ, սանրվածք, վարսահարդար, վարսավիր
Ըստ թեմայի
Փաշինյանի մորուքի և ատաղձագործ վարսավիրի մասին. ինչպե՞ս ռեփերական մորուքը թրենդ դարձավ
Ձեռնոցով և դիմակով. Գյումրիում որոշ վարսավիրանոցներ անակնկալով են դիմավորել այցելուներին
Իսկական «սովետ»՝ Գյումրու ամենակոլորիտային վարսավիրանոցում