Վանո Սիրադեղյան. արխիվային լուսանկար

«Այդ ապուշին պիտի համոզեմ` դուրս գալուց հետո ամեն ինչ թողնի ու գրի». Համբարձում Գալստյան

2994
(Թարմացված է 09:46 20.02.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք: Տարիներն անցնում են, շատ բան մոռացվում է նույնիսկ մեր նորագույն պատմությունից: Բայց այսօր փետրվարի 19-ն է:
Համբարձում Գալստյան. «Այդ ապուշին պիտի համոզեմ, որ դուրս գալուց հետո ամեն ինչ թողնի ու գրի»

Համենայն դեպս իմ սերնդակիցներին, կարծում եմ, կարիք էլ չկա հիշեցնելու, որ 32 տարի առաջ՝ 1988-ի հենց այս օրը, Երևանում՝ Օպերայի հրապարակում, որը հետագայում ստացավ Ազատության հրապարակ անվանումը, տեղի ունեցավ առաջին մեծ հանրահավաքը, որին միգուցե դուք էլ եք մասնակցել: Ու Հայաստանում ծայր առավ ղարաբաղյան շարժումը: 

Եվ քանի որ այսօր՝ փետրվարի 19-ին, նաև գիրք նվիրելու օրն է, թույլ տվեք գոնե խորհրդանշական ձևով նվիրել ձեզ այս գիրքը: Ինչու եմ ուզում խոսել այսօր հենց այս գիրքի մասին: Այն պարզ պատճառով, որ հեղինակը Համբարձում Գալստյանն է, որն, ի դեպ, այս տարի կդառնար ուղիղ 65 տարեկան: Բայց գիտեք երևի` նա սպանվեց 94 թվականին, երբ ընդամենը 39 տարեկան էր: Երևի ներկայացնելու կարիք էլ չկա. Ղարաբաղյան շարժման ամենաակտիվ մասնակիցներից էր, «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամ, հետո նաև Երևանի քաղաքապետ: Նրա գիրքը կոչվում է «Չուղարկված նամակներ», հասցեագրված է դստերը՝ Մարիամին, և գրված է Մոսկվայի Բուտիրյան բանտում, որտեղ 1988 թվականի վերջին տեղափոխեցին «Ղարաբաղ» կոմիտեի բոլոր անդամներին: 

Մեջբերեմ:

«Ուզում եմ քեզ մի բան հիշեցնել: Մի անգամ ինչ-որ առիթով ասացիր, որ Գորբաչովը մեզ չի սիրում: Կարծում եմ՝ չարաչար սխալվում ես: Խեղճ մարդը ոչ մի արգելքի ու ծախսի առաջ կանգ չառավ, երկու-երեք հսկա ինքնաթիռ հատկացրեց՝ մեզ իրեն մոտեցնելու համար: Երբեմնի ռազմական շինությունը ներկայումս այնքան մոտ է գտնվում Կրեմլին, որ եթե լուսամուտին կրկնակի ճաղեր չլինեին, ապա կարելի էր տեսնել հերոս քաղաքի հռչակավոր սուտակե աստղերը: Նոր կացարանիցս դժգոհելու առանձնակի պատճառ չունեմ: Մեր բնակարանից շատ վատը չէ: Այնտեղ հինգ հոգով ապրում էինք 18 քառակուսի մետր տարածքի վրա, այստեղ՝ չորս հոգով՝ 11-12-ի վրա»։ 

Եթե նորից պատերազմ սկսվի, այն չի նմանվի 1990-ականներին տեղի ունեցածին. Արմեն Դուլյան

«Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամներին այնտեղ՝ «Բուտիրկայում», առանձին խցերում էին նստեցրել: Համբարձում Գալստյանը պատմում է. «Վանոն մի փոքրիկ պոեմ է գրել: Ուղարկեց, կարդացի, ու սիրտս շատ լցվեց: Առաջվա նման շատ լավ է գրում: Այդ ապուշին պիտի համոզեմ, որ դուրս գալուց հետո ամեն ինչ թողնի ու գրի: Մյուս ապուշներին ևս: Վանոն բնակվում է հինգ հոգանոց մի համերաշխ կոլեկտիվում, որտեղ  իրենից բացի մի ազգային փոքրամասնություն ևս կա՝ Ադրբեջանից: Վանոն կարծում է, որ հիմնարկի ղեկավարությունը նման տեղաբաշխում կատարելիս որևէ դիտավորություն չի ունեցել՝ ինչպես ինքն ասաց՝ էդ տավարներին ուր է էդքան խելք: Եվ հիմա իրենք էլ հաշտ-համերաշխ ապրում են»:

Իսկ Համբարձում Գալստյանի հետ նույն խցում նստածներին ժամանակ առ ժամանակ տանում էին դատավարության, որտեղ նրանց տրված էր, այսպես կոչված, «վերջին խոսքի» իրավունք: Եվ Համբարձումը նրանց այդ հարցում օգնում էր՝ պարզապես գրում էր նրանց համար այդ «վերջին խոսքը»: Ահա թե ինչպես է ինքը նկարագրում. «Ամենաէական օգնությունս թերևս այն է, որ բախտակիցներիս համար անհասկանալի վարպետությամբ կարողանում եմ կազմել բոլոր տեսակի բողոքները, դիմումները, «վերջին խոսքերը» և սիրային նամակները: Պատկերացնո՞ւմ ես՝ անում եմ բավական հաճույքով, և կամաց-կամաց ստեղծագործության այդ ժանրը սկսում է դուրս գալ»: 

Բա ո՞ւր է խոստացածդ «Վոլգան». ինչո՞ւ հայերը Նոբելյան մրցանակի չեն առաջադրվում

«Գրածս «վերջին խոսքերը» կարդալիս հաճախ ինքս էլ եմ հուզվում: Հապա լսիր. «Քաղաքացի դատավորներ, նայեք այդ գեղեցկադեմ, բայց ալեհեր, ժամանակից շուտ ճերմակած մազերով կնոջը: Նա իմ մայրն է: Նա արժանի էր գիտնական կամ տիեզերագնաց ծնելու, մինչդեռ ինձ նման ստահակ ծնեց: Ես նրա երիտասարդությունը չխնայեցի, գոնե դուք մեծահոգի եղեք նրա ծերության առաջ»: Ո՞նց է: Հիմա պատկերացրու հեկեկացող դահլիճը և դատավորին, որն ամենայն հավանականությամբ, «վերջին խոսքի» հեղինակի տարիքի որդի ունի: Պատիժը քանի՞ տարով կիջեցնի: Ի՞նչ: Ապուշ: Դատավորի տղան համալսարանի կուսակցության պատմության ամբիոնում ասպիրանտ է: Կամ աշխատում է Դանիայի, թե Շվեդիայի խորհրդային դեսպանությունում: Եվ սիրասուն հայրիկը մեկընդմիշտ գիտի, որ լավ ընտանիքների երեխաները մեղադրյալի աթոռին չեն նստում»: 

Ահա այսքանը Համբարձում Գալստյանի գրքից: Պարզապես այսօր անցյալը հիշելու օրն էր: 

«Սովորական ռուս մեծ գրողը». ով ստիպեց Դովլաթովին իր երակներում զգալ հայկական արյունը

2994
թեգերը:
Արմեն Դուլյան, Հայաստան, Վանո Սիրադեղյան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (229)
Ըստ թեմայի
«Սամոացի» Միշան, կամ «հայի բախտ» կոչվածը այնքան էլ վատ բան չէ
Ռեյ Կուրցվեյլի կանխատեսումները՝ ազգային պետության վերացում, հավերժ կյանք, նոր մարդ
Կեղծ լուրեր. սուտ է, բայց այնքան գեղեցիկ
Արմեն Դուլյան

«Եթե չկարողանամ ուղեղիս գործունեությունը խթանող հաբեր գնել, հիմար էլ կմնա՞մ». Դուլյան

479
​Եկեք անկեղծ լինենք։ Այս տարի իրականացավ  գիտնականների կանխատեսումներից մեկը՝ համավարակը փոխեց հասարակ մարդու կյանքը ողջ աշխարհում։ Էլ ինչ մարտահրավերներ են մարդկությանը սպասում առաջիկա 30 տարիներին՝ մինչև 2050 թվականը։
Առաջիկա 30 տարվա մարտահրավերները՝ եթե չկարողանամ ուղեղիս գործունեությունը խթանող հաբեր գնել, հիմար էլ կմնա՞մ

Դե, կլիմայի փոփոխության և հարուստների ու աղքատների միջև ահագնացող անդունդի մասին շատ է խոսվում, բայց Բի Բի Սի ընկերությունը առանձնացրել է մի քանի մարտահրավեր, որոնք պարզապես կարող են փոխել բոլորիս կյանքը և արդեն փոխում են։

Օրինակ` սոցիալական ցանցերը։ Հեռու չգնանք՝ Facebook-ը փոխեց իր այսպես կոչված ինտերֆեյսը՝ բոլորս դժգոհ ենք։ Բայց սա, իհարկե, չարյաց փոքրագույնն է, Facebook-ը ջահել երևույթ է՝ մոտավորապես 15 տարեկան։ Այսօր շատ դժվար է ասել, թե ինչ ազդեցություն կունենան սոցիալական ցանցերը մեր կյանքի վրա 2050 թվականին։

​Շատ ավելի արմատական հարցեր կան։ Օրինակ՝ մարդկային գեների մոդիֆիկացումը՝ նորացումը և փոփոխությունը։ Իհարկե, դրական պահեր կան։ Կարող ես այնպես փոխել մարդու ԴՆԹ-ն, որ այդ մարդը մահաբեր ինչ-ինչ հիվանդությունների դեմ իմունիտետ ձեռք բերի։ Բայց, ինչպես պնդում են բազմաթիվ մասնագետներ, գեների մոդիֆիկացոումը նաև շատ վտանգավոր կողմեր ունի։ Այսինքն՝ դու հնարավորություն ես ստանում փոխել մարդուն։ Սկզբունքային հարց է ծագում՝ արդյոք մենք իրավունք ունենք փոխել մարդկային էությունը։

Վախի վրա հիմնված հասարակությունն ապագա չունի․ ինչից էր վախենում Անգելա Մերկելը

Եվս մի մարտահրավեր։ Կյանքի տևողության մեծացումը։ Բնականաբար, շատ լավ է, որ մարդկանց կյանքը երկարում է։ Բայց դա իր հետ բազում պրոբլեմներ է բերում։ Բա ո՞վ պետք է հոգ տանի այդ մարդկանց մասին։ Տեսեք։ 2100 թվականին` այսինքն այս դարի վերջին, 100 տարին բոլորած մարդկանց թիվն աճելու է ավելի քան 50 անգամ։

Այսօր անհավատալի է թվում, բայց այժմվա 500 հազարի փոխարեն այդ մարդկանց թիվը հասնելու է 26 միլիոնի։ Ո՞վ է պահելու նրանց։ Ճապոնիայում ռոբոտներ են մշակում տարեցներին սպասարկելու համար։ Բայց սա խնդրի լուծում չի։ Բա կենսաթոշա՞կը։ Չէ՞ որ կտրուկ ավելանալու է կենսաթոշակառուների թիվը։​

Տրանսպորտի հարցը։ Եթե հիմա արդեն աշխատանքային օրվա ավարտին՝ երեկոյան ժամը 6-ից հետո, Երևանում հնարավոր չէ աշխատավայրից տուն հասնել առանց խցանման մեջ ընկնելու, բա պատկերացրեք, թե ինչ է լինելու 30 տարի հետո։ Անընդհատ խոսվում է այն մասին, որ ուր որ է` մենք քաղաքակիրթ տրանսպորտ ենք ունենալու՝ հարմարավետ ավտոբուսներով։ Բայց, կներեք, այդ ավտոբուսները ինչպե՞ս են մեզ տուն հասցնելու, եթե մայրաքաղաքի բոլոր փողոցներում խցանումներ են։

Սալեմի վհուկները. ինչպես մարդկանց մահապատժի ենթարկեցին աղջիկների պատճառով

​Սակայն շեղվեցինք համաշխարհային մարտահրավերներից։ Մենք ծով չունենք, ուրեմն գոնե այս հարցում խնդիր էլ չունենք։ Բայց աշխարհի առափնյա որոշ քաղաքներ կարող են անցնել ջրի տակ, քանզի ծովի մակարդակն անընդհատ բարձրանում է։ Այդ պրոբլեմի առաջ արդեն հայտնվել է Մայամի քաղաքը Ամերիկայում։ Բայց խոսքը ոչ միայն կոնկրետ քաղաքների, այլև ամբողջ կղզիների մասին է։ Դրանց բնակիչներն առաջիկա տասնամյակների ընթացքում կարող են դառնալ այսպես ասած «կլիմայական փախստականներ»։​

Երկրաքաղաքական խնդիրներ։ Դրանցից մենք չենք կարող խուսափել, որովհետև Ղարաբաղի հարց ունենք, որը դժվար թե լուծում գտնի առաջիկա տարիներին։ Բայց, ախր, խնդիրներ կան ողջ աշխարհում։ Հյուսիսային Կորեան հրթիռներ է փորձարկում։ Մեծ Բրիտանիան դուրս է գալիս Եվրամիությունից։ Պարզ չի, թե ինչպես կհանգուցալուծվի իրավիճակը Վենեսուելայում։ Արդյոք ի վերջո ընդհանուր լեզու կգտնեն Ամերիկան և Իրանը։ Այսօրվա խնդիրներն եմ թվարկում՝ բա ի՞նչ է լինելու առաջիկա 30 տարիների ընթացքում։ Ո՞վ կարող է կանխատեսել։​

Եվ վերջապես։ Հիմա արդեն աշխարհի տարբեր լաբորատորիաներում մշակվում են հաբեր, որոնք կարող են կտրուկ բարելավել մարդու ուղեղի գործունեությունը, այսինքն, պարզ ասած՝ ավելի խելոք դարձնել մարդուն։ Հիմա հարց՝ եթե ես փող ունեմ, կկարողանամ գնել այդ հաբերը, բա եթե փող չունե՞մ։ Էսպես հիմար էլ կմնա՞մ։

Ամենահին անունն ունեցող երկիրը, կամ Լիբանանի վարչապետի անկեղծ և տարօրինակ հայտարարությունը

479
թեգերը:
Տրանսպորտ, Facebook, կորոնավիրուս, Արմեն Դուլյան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ (229)
Ըստ թեմայի
Ինչ ուզում են՝ թող անեն. եվրոպացիները կրկին փակել են սահմանները
Ցանկանում եք ճշմարտությո՞ւնն իմանալ՝ գնացեք Բարբադոս
Ինքներդ ձեզ այդքան լուրջ մի ընդունեք. էլ ինչ խորհուրդ են տվել բրիտանացիները
Ֆերդին եկեղեցում

«Հայ լինելը պատիվ է ինձ համար». մահմեդական Ֆերդին ուզում է Տերունական աղոթքը սովորել

309
(Թարմացված է 17:25 21.09.2020)
Արևելյան Հայաստանի սահմանին մոտ թուրքահպատակ բնակավայրերում շատ հայեր չեն ապրում։ Թուրքական իշխանությունը նրանց միտումնավոր հեռացրել է՝ փոխարենը բերելով քրդերի և ադրբեջանցիների։ Համեմատաբար շատ հայեր կան սահմանից 56կմ հեռու ընկած Բայազետում ու շրջակա բնակավայրերում։

1805-1812 թվականների ռուս թուրքական պատերազմի ժամանակ Բայազետում կար 1735 հայի և 310 տուն մահմեդականների ընտանիք: 1909 թվականին պատմական Բայազետում 1000 տուն կար, որից 350–ը հայերի ընտանիքներ էին: Ցեղասպանության ժամանակ նրանք ևս ենթարկվեցին կոտորածի ու բռնագաղթի։

«Քիչ մե գիդինք հայերեն»․ ժամանակակից Թուրքիայի կենտրոնում թաքնված հայերի ուրույն աշխարհը

Մի մասը, սակայն, կարողացավ առերես կրոնափոխության կամ թուրք ու քուրդ հարևանների հետ բարեկամության շնորհիվ փրկվել։

2017-ին Բայազետում փաստագրական ֆիլմի նկարահանման ժամանակ ծանոթացա տեղացի հայերից մեկի հետ։ 30-ամյա երիտասարդին շատերն էին ճանաչում։ Հաշվապահի մասնագիտությամբ Ֆերդին ուրախությամբ միացավ մեր խմբին՝ օգնելու հասնել տեսարժան վայրեր ու զրուցելու Բայազետի հայերի մասին։

Фердин из Баязета на горе Арарат
© Sputnik / Nairi Hokhikyan
Ֆերդին

«Մենք ապրում ենք գրեթե սահմանին, և հաճախ հայրս պատմել է հայերի մասին։ Ես հայ եմ միայն մոր կողմից, բայց հայրս, որը քուրդ է, երբեք չի թաքցրել իր առանձնահատուկ համակրանքը հայերի նկատմամբ։ Հենց նա է ինձ պատմել հայերի հետ տեղի ունեցածի մասին։ Հայրս ասում էր, որ Հայաստանն աշխարհի լավագույն վայրերից մեկն է, հայերն ամենալավ ժողովուրդներից են, և ես պետք է հպարտ լինեմ, որ հայ եմ։ Երբ մանուկ հասակում խաղում էի երեխաների հետ, բոլորն ինձ ասում էին՝ հայի զավակ։ Էլի հայեր կային, որոնք ամաչում էին այդ բնորոշումից, մինչդեռ ես հպարտորեն ասում էի, որ հայ լինելը պատիվ է ինձ համար։ Ծնողներս էին ինձ այդպես ոգեշնչել։ Ես այսօր էլ հպարտությամբ եմ կրում հայ լինելու տիտղոսը»,–պատմում է Ֆերդին։

Фердин из Баязета во время молитвы в церкви Сурб Хач на острове Ахтамар
© Sputnik / Nairi Hokhikyan
Ֆերդին եկեղեցում

Բայազետցի հայ երիտասարդի հետ մեկնում ենք Արարատ լեռ։ Քաղաքը առասպելական լեռան գրեթե փեշին է։ Արարատի լանջին Ֆերդին առանձնակի ոգևորությամբ պատմում է, որ մանկության տարիներին մայրը հաճախ է իրեն ու տեղացի ուրիշ հայ երեխաների բերել այստեղ ու պատմել Նոյյան տապանի, Քրիստոսի, հայկական թագավորության մասին։ Ինքը հաճախ է Արարատի վրա երազել ուժեղ Հայաստանի մասին, որտեղ ինքը հերոսներից մեկն է։ Մանկության երազանքները հասուն տարիքում դարձել են հայերի հետ շփվելու և ազգային ավանդույթների մասին ավելին իմանալու ձգտումներ։

Որպես քուրդ ապրած հայն ու նրա սասունցի ազգականները. հանդիպում 100 տարի անց

«Բայազետում շատ հայեր չկան, բայց եղածները լավ գիտեն, որ մի Բայազետ էլ Հայաստանում կա։ Մենք լսել ենք, որ Սևանա լճի ափին ապրում են մեր բարեկամները։ Գավառ քաղաքի բնակիչները 200 տարի առաջ հեռացել են հենց Բայազետից։ Ես ուզում եմ ծանոթ լինել հայկական ամբողջ պատմությանը»,–ասում է Ֆրեդին։

Նրա հետ մեկնում ենք նաև Վանի Աղթամար կղզի։ Սուրբ Խաչ եկեղեցու մոտ նկատում եմ, որ նա մոտենում է տապալված խաչքարին ու փորձում խաչակնքել։ Լինելով մահմեդական՝ ավելի ուշ խնդրում է իրեն սովորեցնել Տերունական աղոթքը։

Фердин из Баязета у армянского хачкара
© Sputnik / Nairi Hokhikyan
Ֆերդին մոտենում է տապալված խաչքարին ու փորձում խաչակնքել

Ասում է՝ մահմեդական լինելը դեռ չի նշանակում գեներից հանել քրիստոնեական արժեքները։ Ֆերդին երազում է Բայազետում բացել հայերենի խմբակներ, որտեղ հայ երեխաները կկարողանան սովորել իրենց մայրենի լեզուն։

Ամասիացի Օհանը և մյուսները․ ինչու են թուրք գրողները խոսում Արևմտյան Հայաստանի հայերի մասին

309
թեգերը:
Բայազետ, հայեր, Արևմտյան Հայաստան, Նաիրի Հոխիկյան
թեմա:
Զարթիր, լաո
Ըստ թեմայի
«Պապիս կնոջը թուրքը խլել է ու իր հարճը սարքել». ֆիդայի Սարգսի թոռը փնտրում է ազգականներին
Ի՞նչ են փնտրում թուրքերը Սուրբ Կիրակոսի հիմքերի մեջ. Դիարբեքիրի եկեղեցու մոգական ուժը
«Ես հայ եմ, բայց...». Սասունում ապրող Խաչիկը պահպանում է տեղի գերեզմանները

Նախագահական, հետո՝ «Պողոսյան». մրցանակների հանձնման արարողությունը՝ լուսանկարներով

0
(Թարմացված է 18:58 22.09.2020)
  • «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝  նախագահի նստավայրում
  • «Պողոսյան մրցանակը»
  • «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝  նախագահի նստավայրում
  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
  • «Պողոսյան մրցանակը»
  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
  • «Պողոսյան մրցանակի» մրցանակակիր
  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
  • «Պողոսյան մրցանակը»
  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
  • «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝  նախագահի նստավայրում
  • «Պողոսյան մրցանակ»
  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
  • «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝  նախագահի նստավայրում
  • «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝  նախագահի նստավայրում
Բժիշկները, գիտնականները, արվեստագետներն ու այլ ոլորտներում նշանակալի ձեռքբերումներ գրանցածները պարգևներ ստացան։

ՀՀ նախագահի նստավայրում տեղի ունեցավ Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի կողմից կազմակերպված ամենամյա «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունը։

Մրցանակը, որը սկզբում կոչվում էր նախագահական, հիմա՝ «Պողոսյան մրցանակ», տրվել է 19 տարի շարունակ և քաջալերել է շատ գիտնականների, մշակույթի և արվեստի գործիչների։

Հանրապետության նախագահը շնորհակալություն է հայտնել «Պողոսյան» հիմնադրամին՝ ի դեմս համահիմնադիր Ժան Պողոսյանի, այն նշանակալի ներդրման համար, որ 1990-ականներից սկսած նրանք կատարել են Հայաստանում՝ իրականացնելով տասնյակ հումանիտար ծրագրեր, ինչպես նաև «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամին՝ մրցանակաբաշխության կազմակերպման համար:

Նախագահ Սարգսյանը միևնույն ժամանակ հայտնել է, որ շարունակելու է համագործակցել նաև Պողոսյան ընտանիքի հետ՝ հետագայում սահմանելու նոր նախագահական մրցանակ, որը կունենա ավելի լայն ընդգրկում և միջազգային մակարդակ: 

Հայտնի են «Ավրորա 2020»–ի մրցանակակիրները

0
  • «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝  նախագահի նստավայրում
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝ նախագահի նստավայրում

  • «Պողոսյան մրցանակը»
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    «Պողոսյան մրցանակը»

  • «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝  նախագահի նստավայրում
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝ նախագահի նստավայրում

  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից

  • «Պողոսյան մրցանակը»
    © Sputnik / Andranik Ghazaryan.

    «Պողոսյան մրցանակը»

  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից

  • «Պողոսյան մրցանակի» մրցանակակիր
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    «Պողոսյան մրցանակի» մրցանակակիր

  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից

  • «Պողոսյան մրցանակը»
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    «Պողոսյան մրցանակը»

  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից

  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից

  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
    © Sputnik / Andranik Ghazaryan.

    Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից

  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից

  • «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝  նախագահի նստավայրում
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝ նախագահի նստավայրում

  • «Պողոսյան մրցանակ»
    © Sputnik / Andranik Ghazaryan.

    «Պողոսյան մրցանակ»

  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից

  • Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    Դիտարժան կադրեր՝ «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողությունից

  • «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝  նախագահի նստավայրում
    © Sputnik / Asatur Yesayants.

    «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝ նախագահի նստավայրում

  • «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝  նախագահի նստավայրում
    © Sputnik / Andranik Ghazaryan.

    «Պողոսյան մրցանակի» հանձնման արարողություն՝ նախագահի նստավայրում

թեգերը:
Արմեն Սարգսյան, Պողոսյան մրցանակաբաշխություն, մրցանակ