Ֆինլանդիա–Հայաստան հանդիպում

Առանց մարզչի ու մարտավարության. ինչպես Հայաստանի հավաքականը գերակատարեց պլանը

232
(Թարմացված է 23:09 16.10.2019)
Եվրո 2020-ի ընտրական փուլում Հայաստանի հավաքականի հերթական խաղերն առաջին հայացքից հիասթափեցրին։ Սակայն դա միայն ակնթարթային արձագանքն էր սարսափելի ոչ–ոքիին ու տխուր պարտությանը. ընդհանուր առմամբ մեր թիմն արդեն ավելի շատ բանի է հասել, քան սպասվում էր։

Անկեղծորեն պետք է խոստովանել, որ ընտրական մրցաշարի մեկնարկից առաջ Հայաստանի հավաքականից օբյեկտիվորեն կարելի էր սպասել միայն 6 միավոր, այսինքն 2 հաղթանակ Լիխտենշտեյնի նկատմամբ, հետևաբար` նախավերջին տեղը։ Եվ այդ սպասումներն արդարացի էին, որովհետև հայրենական ֆուտբոլի այսօրվա իրավիճակում այն ամենը, ինչի հասել են սրանից բացի, համարձակորեն կարելի է հաջողություն համարել։

Այո, մենք Լիխտենշտեյնից 6 միավոր չվերցրինք, բայց ընդհանուր առմամբ 10 միավոր ունենք։ Հավաքականն իր համար ապահովեց նախավերջին տեղը, իսկ եթե Երևանում էլ չպարտվի հույներին, կարող է նաև ավելի վերև բարձրանալ։ Այնպես որ ընտրական այս մրցաշարը կարելի է հայկական ֆուտբոլի համար լուրջ փորձառություն համարել։

Հայաստանի հավաքականը միշտ էլ անկանխատեսելի թիմ է եղել. կարող է, օրինակ, Երևանում պարտվել Մալթային, իսկ հաջորդ արտագնա խաղում ջախջախել Դանիայի հավաքականին։ Կամ պատառ–պատառ անել Բոսնիային, հետո աղետալի ոչ–ոքի խաղալ Լիխտենշտեյնի հետ։ Կարծես կամակոր ազնվական կին լինի, որի ամբողջ օրը փչանում է, երբ ծառայապետն առավոտյան սուրճը մատուցելիս մի քանի կաթիլ թափում է ափսեի մեջ։

Արմեն Գյուլբուդաղյանցը ճիշտ է ասում` մեր թիմին կայունությունն է պակասում։ Բայց որտեղի՞ց վերցնենք այդ կայունությունը, եթե հավաքականն արդեն տևական ժամանակ է` մնացել է առանց մարզչի ու դարպասապահի։ Բացի դրանից, չկա նաև Հենրիխ Մխիթարյանը` նույնիսկ հանդերձարանում, որպեսզի գոնե նա խաղից առաջ ու ընդմիջումներին գլխավոր մարզչի դեր կատարի։

Մենք, օրինակ, դժգոհում ենք, որ Ղազարյանը վատ խաղաց Լիխտենշտեյնի հետ հանդիպմանը։ Ճիշտ է։ Որովհետև նա իր տեղում չէր խաղում, Ղազարյանը հարձակվող է, նրա գործը խաղընկերներից փոխանցում ստանալն է, ոչ թե հակառակը (ընդ որում` ողջ խաղի ընթացքում)։ Մենք դժգոհում ենք նաև, որ Մարկոսն էլ լավ չխաղաց նույն հանդիպմանը. նա գնդակը համառորեն դարպասապահի տարածք էր ուղարկում, որտեղ յուրաքանչյուր գնդակ հանգիստ բռնում էր Լիխտենշտեյնի դարպասապահը` հոգնելով, բայց չբողոքելով այդ միապաղաղությունից։

Այդ խաղի ընթացքում մեր թիմը 1.5 անգամ դարպասներին հարվածեց միջին հեռավորությունից` մեկ գնդակ ուղարկելով դարպաս։ Եթե չեմ սխալվում, հեռվից որևէ հարված չի եղել։ Իսկ օրինակ Օզբիլիսը, որը կարող էր լավ հարված ցուցադրել, դաշտում հայտնվեց երևի նրա համար, որ մրցավարին հիշեցնի եզրափակիչ սուլոցի մասին։

Բայց չէ՞ որ Ղազարյանն ինքը չէր որոշել ոչ ճշգրիտ փոխանցումներ բաժանելը, և Մարկոսն էլ սեփական նախաձեռնությամբ չէր բոլորի նյարդերին ազդում միատեսակ անկյունայիններով։ Եվ անտրամաբանական փոխարինման ոչ ժամանակին դուրս եկող խաղացողներն էլ միանձնյա որոշումներ չէին կայացնում։ Գոնե միայն այս պատճառները (մյուսներին գումարած) հիմք են տալիս ասելու, որ հավաքականը ընտրական փուլն անցկացնում է առանց մարզչի։

Դարպասապահ Հայրապետյանը երկու խաղի ընթացքում 4 գնդակ բաց թողեց, որոնցից երկուսը սեփական անհեթեթ սխալներից հետո, այն աստիճան անհեթեթ, որ Վադուցում նույնիսկ գլխին էր տալիս։ Դրան կարելի է գումարել Բոսնիայի հետ խաղի դրվագը, երբ մի անմեղ իրավիճակում նա ոտքի տակով բաց թողեց գնդակը. լավ է` գոնե ոչ դարպասի ուղղությամբ։

Կասեք` ցանկացած դարպասապահի հետ կարող է լինել, բոլորն էլ սխալվում են, Հայրապետյանը երբեմն կարողանում է հետ մղել այն գնդակները, որոնք գրեթե անհնար է բռնել։

Այո, հետ է մղում, և սխալվում են բոլորը, բայց լավ դարպասապահը տարբերվում է նրանով, որ ոչ թե երբեմն է հետ մղում, այլ մշտապես, և սխալվում է ոչ թե մշտապես, այլ երբեմն։ Մեր` առանց այդ էլ ոչ այդքան ուժեղ պաշտպանությանն այնպիսի դարպասապահ է պետք, որը վստահություն կներշնչի, և պաշտպանները սեփական խաղից բացի չեն մտահոգվի, թե արտասովոր էլ ինչ կարող է անել այն մարդը, որը կանգնած է վերջնակետում։

Ֆինների հետ խաղի մասին, ըստ էություն, նույնիսկ ասելու ոչինչ չկա։ Այնպիսի տպավորություն էր, որ այդ խաղի ժամանակ մարզիչը հրահանգել էր տուգանային հրապարակից դուրս դարպասներին ընդհանրապես չխփել և ոչ մի դեպքում փոխանցում չանել ու գործել բացառապես միայնակ։

Չէ՞ որ այլ կերպ հնարավոր չէ բացատրել դարպասներին ուղղված հարվածների բացակայությունը. վիճակագրության համաձայն` դրանք ամբողջ խաղի ընթացքում ընդամենը 2-ն էին։ Միակ անգամը թիմը ոչ վատ փոխանցում կատարեց խաղի ամենասկզբում, և Կարապետյանին մի քանի սանտիմետր էր մնացել գնդակին հասնելու. և դա հավանաբար միակ վտանգավոր պահն էր ֆինների դարպասի մոտ։

Դրանից հետո Ադամյանը համառորեն շրջանցում էր հակառակորդներին, մինչև նրանից չէին խլում գնդակը, իսկ Բարսեղյանը` մինչև չավարտվի դաշտը։ Եվ քանի որ նույն Բոսնիայի հետ թիմը վատ փոխանցումներ չէր կատարում (այլապես պարզապես չէր հաղթի), այլ բան չի մնում, քան հետևություն անել, որ դա այդպիսի «մարտավարություն» էր` հատուկ ֆինների համար։

Ֆինների համար, որոնք 3 գոլ խփեցին, բայց կարող էին և՛ 6, և՛ 10 գոլի հեղինակ դառնալ։ «Մարտավարությունը» նվեր եղավ, և նրանց այժմ կես քայլ է մնացել խմբից դուրս գալու համար։ Իսկ մենք կմրցենք հույների հետ 4-րդ տեղի համար. դա էլ հնարավոր է, եթե գոնե ոչ–ոքի խաղանք, եթե մարտավարություն ասածն առանց չակերտների լինի։

Այդուհանդերձ, ընտրական փուլի արդյունքներն ավելի շուտ բավարար են։ Այժմ սպասենք 2022 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի վիճակահանությանը` հաշվի առնելով, որ նախավերջին տեղը խմբում այն է, ինչի համար Հայաստանի հավաքականը կարող է իսկապես պայքարել, եթե ամեն ինչ մնա այնպես, ինչպես այսօր է։ Դուր է գալիս դա ինչ–որ մեկին, թե ոչ։

232
թեգերը:
Հայաստանի ազգային հավաքական, ֆուտբոլ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Հայ երկրպագուները եռագույնով «գրոհել» են Բալթիկ ծովը. տեսանյութ
Հայաստանի հավաքականը չկարողացավ հաղթել Լիխտենշտեյնին
«Ցավում ենք, որ չարդարացրինք ձեր սպասելիքները». ՀՖՖ
Ծխող երիտասարդ

Ծխողներից հանդուրժողականություն սովորեք, նրանք երբեք չեն բողոքում, որ չծխողները չեն ծխում

103
(Թարմացված է 00:15 02.06.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Մի տեսակ աննկատ անցավ ծխախոտի դեմ պայքարի միջազգային օրը, որն ամեն տարի նշվում է գարնան վերջին՝ մայիսի 31-ին։ Սա, իհարկե, հասկանալի է՝ դա նույնն է, ինչ, ենթադրենք, խոսեմ գիրության վնասների մասին, երբ աշխարհում մոլեգնում է ժանտախտը։
Ծխողներից հանդուրժողականություն սովորեք. նրանք երբեք չեն բողոքում, որ չծխողները չեն ծխում

Եվ այնուամենայնիվ, համաձայնեք, միանգամայն իրավացի էր իտալացի քաղաքական գործիչ Սանդրո Պերտինին, երբ ասում էր. «Ծխողներից հանդուրժողականություն սովորեք, նրանք երբեք չեն բողոքում, որ չծխողները չեն ծխում»։ Իտալացու այս կատակին կարելի է երևի ավելացնել, որ ծխողները ոչ միայն հանդուրժող են, այլև հենց իրենք են պայքարում ծխելու դեմ։ Ինչպես թե ինչպես։ Խնդրում եմ` մի համոզեք ինձ, որ մեր հայաստանյան կառավարության անխտիր բոլոր անդամները չծխող են։ Եվ ստացվում է, որ եթե կառավարությունը ծխելու դեմ ծրագիր է ներկայացրել, իսկ այդ կառավարության առնվազն մի մասը ծխում է, ուրեմն ծխողները մտադիր են պայքարել ծխելու դեմ։

Երբ մեր առողջապահության նախկին նախարարներից մեկը պնդում էր, թե ծխող մարդիկ անհաջողակ են, համաձայնեք՝ նախարարի հետ շատ դժվար է համաձայնել։ Կներեք, դա լուրջ փաստարկ չէ։ Դա նույնն է, եթե ես ասեմ. «Այ, առաջին նախագահի օրոք վատ էինք ապրում, որովհետև նա ծխում էր, իսկ երկրորդ նախագահի օրոք երկնիշ տնտեսական աճ ունեցանք, որովհետև ոչ միայն չէր ծխում, այլև բասկետբոլ էր խաղում ու նույնիսկ վինդսերֆինգով էր զբաղվում»։ Չեմ ուզում հիմա բերել բազմաթիվ ծխող, բայց հաջողակ մարդկանց օրինակներ, որպեսզի հանկարծ չմեղադրեք ինձ, թե ուզում եմ ապացուցել, որ ծխողները հաջողակ են։ Քավ լիցի, ամենևին չեմ պատրաստվում հերքել անհերքելին և երկու ձեռքով կողմ եմ ծխելը հասարակական վայրերում արգելելու բոլոր նախաձեռնություններին, որովհետև ողջ աշխարհն է շարժվում այդ ուղղությամբ, մենք մի բան էլ ուշացել ենք։

Ի՞նչ կարելի է սպասել հրշեջից, որը հրդեհը տեսնում է, բայց այն մարելու իրավունք չունի

Ուղղակի էսպիսի բան էլ կա։ Մարկ Տվենը, որն օրական քսան սիգար էր ծխում, մի անգամ ասել է. «Եթե դրախտում ծխելն արգելված է, չեմ ուզում այնտեղ հայտնվել»։ Չգիտեմ՝ այդ մարդը հաջողակ էր, թե անհաջողակ։ Ինքներդ կարող եք գնահատական տալ, բայց Էռնեստ Հեմինգուեյը միշտ ասում էր. «Ամերիկյան ողջ ժամանակակից գրականությունը ծնվել է Մարկ Տվենի մի գրքից, որը կոչվում է «Հեքլբերի Ֆիննի արկածները»։

Բոլոր հիմարությունները դեմքի խելոք արտահայտությամբ են արվում, կամ Մյունխհաուզենի սինդրոմը

Ինչևէ, ծխելու դեմ պայքարի ամենաարդյունավետ միջոցներից մեկը ծխախոտի գները բարձրացնելն է, և ողջ աշխարհը հենց այդ ճանապարհով է ընթացել։ Գնացեք Նոր Զելանդիա, որի իշխանությունները մտադիր են 2025 թվականին իրենց պետությունը դարձնել ընդհանրապես smocking free։ Մի տուփ սիգարետը 5 հազար դրամ արժե, կողքի Ավստրալիայում 6 հազարն անցնում է։ Գիտեմ, որ հակադարձելու եք՝ բա այնտեղի աշխատավարձերը, բա այնտեղի բարեկեցությունը։ Դուք էլ բարձրացրեք ձեր բարեկեցությունը՝ հենց ծխելուց հրաժարվելով։ Եթե, օրինակ, մի տուփ սիգարետի միջին գինը դառնա 1000 դրամ, իսկ դուք օրական հենց մի տուփ եք ծխում, մի ծխեք և տարեկան կխնայեք ուղիղ 365 հազար դրամ։ 365 հազար դրամով կարելի է այցելել Արևմտյան Հայաստան՝ Կարս, Էրզրում, Կիլիկիա, 9 օրով, հարմարավետ ավտոբուսով, երկու անգամվա սնունդով, թուրքագետ խմբավարի ուղեկցությամբ էքսկուրսիաներով, այդ 9 օրից հինգն էլ՝ ծովափնյա շքեղ հյուրանոցում։

Ասում ենք՝ պատժամիջոցները չափից դուրս խիստ են։ Ու միաժամանակ բողոքում ենք, թե երթուղայինների վարորդները ծխում են։ Այ, եթե գծատերին գոնե հազար դոլարով տուգանեին, լավ էլ կհետևեր, որ վարորդների ծխից չխեղդվեինք։ Էլի համաձա՞յն չեք կտրուկ միջոցներին։ Էդ դեպքում գնացեք Բութան։ Հիմալայան այդ պետությունում գիտե՞ք` ինչ օրենքներ են գործում։ Ոստիկանը կարող է մտնել ձեր բնակարան, ու եթե հանկարծ բռնեցնի ձեզ ծխելուց, երեք տարի կնստեք բանտում։

Կան, իհարկե, փոխզիջումնային տարբերակներ։ Մի քանի տարի առաջ կարդացի, որ Սլովակիայում որոշ կազմակերպություններում այսպիսի կանոն է գործում՝ դուք կարող եք ծխել նույնիսկ աշխատասենյակում, բայց մի պայմանով՝ եթե տվյալ աշխատասենյակում անխտիր բոլորը ծխող են։ Բայց ախր ամեն օր պիտի Աստված կանչեք, որ հանկարծ մի նոր աշխատող չընդունեն, որը ծխող չէ, այլապես ծխողների երջանկությունը հօդս կցնդի սիգարետի ծխի նման….

Անհավանական, բայց իրական. տուգանվել է, պատիժ կրել, բայց տղամարդ է` ասել է ու արել

103
թեգերը:
ծխախոտ, Ծխել, Հայաստան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Մենք` հայաստանցիներս, շատ բարոյական ենք. ո՞րն է անբարոյականության մեր չափանիշը
Կին ղեկավարներն ավելի արդյունավետ են գործում ճգնաժամային պայմաններում
Համընդհանուր չիպավորում․ թեր և դեմ կարծիքներ
Թուրքիա. Հոպա քաղաք

700,000 համշենահայերը․ ինչո՞ւ են Հոպայի թեյը հայկական համարում

633
(Թարմացված է 08:38 01.06.2020)
Ժամանակակից Թուրքիայի հյուսիս–արևելյան շրջաններն ընդգրկող Տրապիզոն, Ռիզե, Հոպա և մյուս բնակավայրերը միավորողը ոչ միայն ծովն ու թեյն են, այլև էթնիկ հայերը։ Համշենահայերը թեև մեծամասամբ մահմեդական են, բայց կարողացել են պահել լեզուն, սովորույթները, նույնիսկ հայերեն երգերը։

Համշենից տարբեր ժամանակներում մեծ արտագաղթ է եղել դեպի հարևան երկրներ՝ Ռուսաստան, Վրաստան, սակայն արմատը շարունակել է մնալ մայր հայրենիքում։ Այսօր Համշենի տարածաշրջանում ապրող հայերի թիվը, ըստ տարբեր հաշվարկների, գերազանցում է 700 հազարը։

«Ես չմոռցերիմ հայերեն, կխոսամ». Սասունի հայերն ու նրանց ամուսնության չգրված օրենքները

Հոպա քաղաքում, որը պատմական հայկական Խոպա բնակավայրն է, փորձում ենք գտնել հարմար հյուրանոց գիշերակացի համար։ Տեղացի թուրքերն իմանալով, որ հայ ենք, մատնացույց են անում քաղաքում հայտնի Ուստաբաշների հյուրանոցային ցանցը։

«Ձերոնք են»,- ասում են թուրքերը։

Ուստաբաշների ընտանիքը գործարար համբավ ունի ոչ միայն Հոպայում։ Նրանց հյուրանոցները, խանութներն ու թեյի արտադրամասերը տարածված են նաև Տրապիզոնում, Ռիզեում և Սև ծովի ափամերձ այլ խոշոր բնակավայրերում։

Армянский квартал в городе Хопа, Турция
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Թուրքիա. Հոպա քաղաք

Ուստաբաշների հյուրանոցում, որտեղ սենյակ ենք վարձում, մեծ մասամբ աշխատում են համշենահայեր։ Առաջին ծանոթությունը փոքր-ինչ լարված մթնոլորտում է լինում։ Ռեստորանի 39-ամյա խոհարարը` կապուտաչյա, շիկահեր մի տղամարդ, բավական ագրեսիվ տոնով արգելում է իրեն հայ կոչել, թեև գործընկերները մեզ հուշել են, որ զտարյուն հայերից մեկն է։

Ապագան հայերի համար հետաքրքիր ժամանակներ է խոստանում, կամ Դիրաբեքիրի ծպտյալների կյանքը

«Ես հայ չիմ։ Շատ ավալու (վաղուց) էկած ինք օրթա Ասիա։ Երեսս ճերմակ ա, խատուլիկ աչվերներս, ես թուխ չիմ, Հայաստան թուխ ա, ես հայ չիմ»,-իր հայ լինելու՝ իմ հարցին արձագանքում է Այգութ Սոլունը։

Армянин Хопы Айгут Солун
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Այգութ Սոլուն

Նա այն աստիճան է դարձել թուրքական քարոզչության զոհ, որ հասկանալով հանդերձ՝ երկուսս էլ խոսում ենք նույն լեզվով, չի ընդունում, որ իր լեզուն հայերենն է: Այգութի նման հայեր էլ կան, ցավոք: Թուրքական կեղծ պատմագրությունը կարողացել է իր սև հետքը թողնել նաև այստեղ՝ հայտարարելով, որ համշենցիների լեզուն հին Օղուզի կամ Սաքա ցեղի բարբառն է, իսկ համշենահայ էթնոսը ոչ թե հայերի սերունդ է, այլ օղուզական, բալքարական կամ աքադական ցեղերի հետնորդ:

Армяне Хопы
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Ուստաբաշների հյուրանոց. զրույց հայերի հետ

Բարեբախտաբար, այդ քարոզչությունից մոլորյալ հայերի թիվն օրեցօր պակասում է Արևմտյան Հայաստանում՝ փոխարենը ավելացնելով ազգային արմատներին մոտեցողներին:

Խոսում են թուրքերեն, բայց մտածում ու զգում են հայերեն. ադիյամանցի հայ երգչի «ոդիսականը»

Հյուրանոցի աշխատողների հետ զրույցում պարզեցի, որ նրանք ոչ միայն ընդունում են իրենց հայկական ինքնությունը, այլև հպարտանում են դրանով։

Армяне Хопы
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Ուստաբաշների հյուրանոցի հայերից

«Էստեղ համշենցիներ շատ կան։ Հոպային կեսեն շատը համշենցի է։ Մուսուլման հայեր շատ կա էստեղ, բայց դա ի՞նչ կապ ունի։ Ես հայ իմ, մուսուլման իմ, էրմենի իմ, սորուն (հարց) ի՞նչ կա։ Ի՞նչ կուզեք ինձմե, հայ իմ»,-վրդովված ասում է համշենցի հայ Սոյլունը՝ նշելով, որ հաճախ են մարդիկ զարմանքով բացահայտում, որ համշենցիները կարող են հայկական արմատներ ունենալ։

Армянин Хопы Сойлун
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Համշենահայ Սոյլունը

Ավելի ուշ Սոյլունը մեզ ուղեկցում է հուշանվերների խանութներ, շուկա, նվիրում Համշենի թեյ՝ շեշտելով, որ այն կարելի է անվանել նաև հայկական թեյ, քանի որ աճեցրել են, հավաքել ու մշակել բացառապես հայերը։ 

Армянин Хопы
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Ուստաբաշների հյուրանոցի հայերից

Հայերեն խոսող և իրենց հայ լինելն ընդունող մեր հայրենակիցները թուրքերի, քրդերի կամ լազերի հետ գոյակցելու խնդիր չունեն։ Նրանք չեն ձևավորվել ցեղասպանությունից հետո։ Համշենահայերին կամ համշենցիներին շատ պատմաբաններ համարում են յուրահատուկ հայկական էթնիկ խումբ, քանի որ նրանց մի մասը քրիստոնյա է, իսկ մյուս մասը` մահմեդական: Հետաքրքիր է, որ շատ մահմեդական համշենցիներ պահպանել են մայրենի լեզուն` համշենահայերենը, իսկ որոշ քրիստոնյա համշենցիներ էլ չգիտեն հայերեն:

Армянин Хопы Сойлун
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Զրույց համշենահայ Սոյլունի հետ

Բոլոր ժամանակներում համշենահայերը զբաղեցրել են Հոփայի շրջանի բնակչության առնվազն 30%-ը։ Եթե հավատալու լինենք համշենահայ Ուստաբաշների տվյալներին, ապա միայն Հոփա քաղաքում այսօր 5000 հայ կա, այդքան էլ՝ հարակից գյուղերում։

633
թեգերը:
հայ, Արևմտյան Հայաստան, Նաիրի Հոխիկյան, Թուրքիա, համշենահայերեն
Ըստ թեմայի
Հայկական եկեղեցին` ոչխարների փարախ. ինչպես Խարբերդի հայերը փրկեցին մշակութային կառույցը
Միրանը համբուրում է Մայր տաճարի դուռը, բայց չի խաչակնքվում. ինչո՞ւ է նա պահպանում Անին
Ամասիացի Օհանը և մյուսները․ ինչու են թուրք գրողները խոսում Արևմտյան Հայաստանի հայերի մասին
Երևան

Անձրև կգա, բայց օդի ջերմաստիճանը կշարունակի բարձրանալ. եղանակի տեսություն

0
(Թարմացված է 00:38 02.06.2020)
Օդերևութաբանները կանխատեսել են, որ անձրևները կուղեկցվեն ամպրոպով, իսկ այդ ժամանակ քամին կուժգնանա։

ԵՐԵՎԱՆ, 2 հունիսի – Sputnik. Հայաստանի առանձին շրջաններում այսօր, վաղը և հունիսի 6-ին կեսօրից հետո սպասվում է կարճատև անձրև և ամպրոպ, ամպրոպի ժամանակ քամու ուժգնությունը կհասնի 15-20 մ/վ–ի: Տեղեկությունը հայտնում է Հիդրոօդերևութաբանության և մոնիթորինգի կենտրոնը։

Հունիսի 4-5-ը սպասվում է առանց տեղումների եղանակ:

Եղանակի կանխատեսում

Օդի ջերմաստիճանը կբարձրանա 2-4 աստիճանով:

Այսօր Երևանում օդի ջերմաստիճանը ցերեկային ժամերին կտատանվի +30–ից +32–ի սահմանում, իսկ գիշերը կհասնի +17–ի։

Երբ երեխաները մնացին առանց տոնի. երևանյան լուսանկարներ

0
թեգերը:
Մարզ, եղանակ, Երևան, Հայաստան
թեմա:
Եղանակը Հայաստանում
Ըստ թեմայի
«Ալեքսը խորթ հորը տեսավ, ասաց` արի փախնենք». Հերմինեն վստահեցնում է, որ ընտանիքը ստում է
Ինչպես կարմիր բերետով աղջնակը հաջողակ մենեջեր դարձավ. Արևիկ Համբարձումյանի պատմությունը
44 օր վերակենդանացման բաժանմունքում. 47-ամյա կինը հաղթահարել է կորոնավիրուսը