Սաղմոսավանք

Երբ թամադայի ձայնն աղոթքից բարձր է լսվում... հոգևորի և աշխարհիկի անհամատեղելի «միությունը»

147
(Թարմացված է 21:06 23.09.2019)
Պսակադրության արարողությունների անցկացման համար ամենասիրելի վայրերից մեկն այսօր Սաղմոսավանքն է։ Շատերին է գերում գեղատեսիլ կիրճի պռնկին հառած միջնադարյան վանքում կյանքի ամենակարևոր օրհնությունը ստանալու միտքը։

Սաղմոսավանքում  հերթական հարսանեկան արարողությունն է։ Դեռ գյուղ չհասած՝ շարասյունը կանգ է առնում։ Արդեն լուրը հասել է, որ վանքի մոտ հարսանեկան խցանում է՝ միանգամից երեք հարսանիք կա։ Թեպետ մեր արարողության ժամը մոտենում է, բայց ստիպված մի 15 րոպե ճամփեզրին սպասում ենք, որպեսզի գոնե պսակադրության արարողություններից մեկի հյուրերն իրենց մեքենաներով դուրս գան, որ գյուղ մտնել լինի։ 15 րոպե անց շարունակում ենք ճանապարհն ու մտնում Սաղմոսավան գյուղ․մեքենաների այսպիսի անանցանելիություն, ասենք` երեկոյան ժամը 6-ին Երևանի կենտրոնի նեղլիկ փողոցներում է։

Վանք չհասած՝ դուրս ենք գալիս մեքենայից ու որոշում ոտքով շարունակել ճանապարհը, ավելի ճիշտ՝ մի կերպ սողոսկել մեքենաների միջև թողնված նեղ տարածություններով։ Մեր փեսան մեքենայից դուրս է եկել և, իրավիճակից հուսահատ, կայանատեղիի աշխատողի գործ է անում՝ «մի քիչ աջ քաշիր, հետ տուր...»։ Դե մենք մի կերպ մեքենաների միջով անցնում ենք, բայց հարսիկն իր սպիտակ զգեստով հաստատ առանց մեքենաների ու փողոցների փոշին սրբելու անցնել չի կարողանա։ Հարսից ու փեսայից առաջ ընկած՝ վանք ենք հասնում, պսակադրության մի արարողությունը հենց նոր է վերջացել, հարսն ու փեսան դուրս են գալիս եկեղեցուց, հյուրերն իրենց մեքենաներով հեռանալ դեռ չեն շտապում, որովհետև վանքի հարևանությամբ խոտածածկ տարածքում դեռ ֆուրշետի պիտի մասնակցեն։

Այդ ընթացքում արդեն մյուս պսակադրությունն է սկսվում՝ հյուրերն ու արարողությունների զարդարանքներն իրար են խառնվել, դժվար է հասկանալ, թե ով ում բարեկամն է։ Քավորկինը շոկոլադ է բաժանում եկեղեցու բակում հավաքվածներին, դատարկ «բոնբոներկայի» տուփը նետում եկեղեցու դիմաց ու իր երկար զգեստը քարերին քսելով հեռանում...Վերջապես մի 40 րոպե անց սկսվում է մեր հարսի ու փեսայի պսակադրության արարողությունը։

Փրկարար երիտասարդներին իրենց օրիգինալ հարսանիքի օրն աշխատանքի են ընդունել ԱԻՆ–ում

 

Եթե Սաղմոսավանքում եղել եք, ուրեմն գիտեք՝ թեպետ կառույցը մեծ է, բայց եկեղեցին, որտեղ արարողությունն է անցկացվում, փոքր է` մի 50 հոգի հազիվ է տեղավորում։ Բնականաբար, հյուրերը 3 անգամ ավելի շատ են։ Աստծո տանը բոլորի համար տեղ կա․․․ Գեղեցիկ արարողությունը սկսվում է, աչքերս փակում եմ, պսակադրող քահանայի հետ մրմնջում եմ․«Հայր մեր, որ յերկինս ես․․․»՝ ուժեղ լույս, չխկոցի ձայն, «Սուրբ եղիցի անուն Քո․․․»՝ լույս, չխկոց․․․ «Եկեսցէ արքայութիւն Քո»․․․լույս, չխկոց․․․ Աչքերս բացում եմ, «բարձրաձայն» ֆոտոսեսիայի պայմաններում աղոթել չի ստացվում։

Արարողությունը վերջանում է, իմ շատ սիրելի, հարազատ մարդիկ արդեն պսակադրված են՝ այր ու կին են։ Քայլում ենք վանքից մի քանի քայլ այն կողմ, որտեղ մեզ էլ մեր ֆուրշետն է սպասում։ Հնչում է հաճելի երաժշտություն, մեկ էլ՝ «Ողջույն, սիրելի հյուրեր»․․․ Բարձրախոսն իր ձեռքն է առնում թամադան։ Աջ կողմում վանքն է, ձախում՝ բարձրախոսը ձեռքում բռնած թամադան։ Առաջին րոպեներին չեմ կարողանում հասկանալ, թե ինչն այնպես չէ՝ ամեն բան գեղեցիկ է, ես ուրախ ու երջանիկ եմ հարսի ու փեսայի համար։ Բայց ի՞նչն այնպես չէ... Մեկ էլ հասկանում եմ, որ ներսումս հակասություն կա. հյուրի և ուխտավորի, արարողությանը մասնակցողի և աղոթողի հակասությունն է։ Քայլում եմ դեպի եկեղեցի․տասնյակ զբոսաշրջիկներ են պտտվում, լուսանկարում են 13-րդ դարի շքեղ կառույցը թամադայի կենացների ներքո։ Փորձում եմ աղոթել, չի ստացվում, որովհետև բարձրախոսով թամադայի ձայնը մտքերիցս բարձր է լսվում։ Քանի որ հաջորդ օրն աշխատանքի եմ, ներողություն եմ խնդրում խնջույքից շուտ գնալու համար։ Գյուղացիներից մեկին խնդրում ենք իր մեքենայով մեզ Երևան տանել։ Ճանապարհին զրույցի ենք բռնվում սաղմոսավանցու հետ։

Արագածոտնում հարսանեկան շարասյան մեքենան մխրճվել է էլեկտրասյան ու գազատար խողովակի մեջ

Ասում է, որ շատ ուրախ են իրենց գյուղում այս շարժի համար, շատ զբոսաշրջիկներ են գալիս, հյուրեր (պատմում է, որ հաճախ օրական մի 2 անգամ ուղղաթիռով են պսակադրության հյուրերին բերում), բայց իրենց կյանքն է դրանից դժվարացել։ Ստիպված առավոտյան ժամը 8-ից ով մեքենա ունի, տնից դուրս է գալիս, գործի գնում, որովհետև մայրաքաղաքի փողոցների խցանումը ոչինչ է սրա համեմատությամբ։ Հյուրերը մեքենաները կայանում են ու գնում իրենց արարողությանը մասնակցելու, դե արի ու գտիր, թե քեզ խանգարող մեքենայի տերն ով է, ուր է։ Բողոքում են, որ տուն կառուցելը գլխացավանք է դառնում՝ շինանյութ տեղափոխող բեռնատարը չի կարողանում գյուղ մտնել, գյուղ էլ մտավ՝ տանը չի հասնում։ Հետո էլ ավելացնում է, որ գյուղում մի «օբյեկտ էլ» ինքն է հորեղբոր հետ կառուցում․․․

Գագիկ Ծառուկյանի և նրա դստեր պարը հարսանիքին. տեսանյութ

Այս պատմությունը գրելու նպատակն այն չէ, որ Սաղմոսավանքում պսակադրության արարողությունները նվազեն։ Հասկանում եմ բոլոր այն զույգերին, ովքեր իրենց կյանքի ամենակարևոր օրհնությունն ուզում են այս աստվածային գեղեցկությամբ վայրում ստանալ։ Բայց․․․ Արդյո՞ք նկարագրված կենցաղն ու «մոդան» նույն այդ օրհնությունը, Աստծո առաջ «տեր» ու «հնազանդ» լինելու տված խոստումը ձեր կամքից անկախ մի քիչ ձևական չեն դարձնում... Մտածե՞լ եք... Երջանիկ լինեք...

147
թեգերը:
Եկեղեցի, խցանում, թամադա, Լուսանկար, հարսանիք, Սաղմոսավանք
Ըստ թեմայի
Երկու էլիտար հարսանիք. մեկը` վերջերս փոթորիկ առաջացրած Գևորգ Թամամյանինն է. «Հրապարակ»
Գուրգեն Դաբաղյանն ամուսնացել է. որտեղ են իրենց մեղրամիսն անցկացնելու նորապսակները
Փեսան չկարողացավ զսպել արցունքները. հարսը հուզիչ նվեր մատուցեց նրան. տեսանյութ
Կարմիր հրապարակ

Ինչպես Ռուսաստանը երկուսուկես դար առաջ նպաստեց ամերիկացիների անկախացմանը

27
(Թարմացված է 21:33 13.08.2020)
​Եկեք անկեղծ լինենք: Եթե ասեմ, որ ժամանակին ԱՄՆ անկախացմանը նպաստել են ռուսները, շատերի համար բավական տարօրինակ կթվա։ Սակայն փաստն այն է, որ Ռուսաստանը երբեք չմասնակցեց Մեծ Բրիտանիայի և ամերիկացիների կռվին և հենց դրանով հսկայական օգնություն ցուցաբերեց անկախականներին:
Թե ինչպես Ռուսաստանը երկուսուկես դար առաջ նպաստեց ամերիկացիների անկախացմանը

Դրա վկայությունը պատմությունն է: Մոտ երկուսուկես դար առաջ Բրիտանիայի ամերիկյան գաղութներն ըմբոստացան: 1775 թվականին Անգլիայի թագավոր Ջորջ Երրորդը անձնական ուղերձ հղեց Ռուսաստանի թագուհի Եկատերինա Երկրորդին: Միտքը մոտավորապես սա էր՝ դուք էլ եք կայսրություն, մենք էլ, հիմա միապետություններին վտանգ է սպառնում, քանզի մեր ամերիկյան գաղութներն ապստամբել են և չեն ցանկանում հնազանդվել՝ սա մեր ընդհանուր մարտահրավերն է:

Թույլ տվեք մի փոքր շեղվել՝ այդ անհնազանդությունը իր կոնկրետ պատճառներն ուներ: Մենք հո շատ լավ գիտենք՝ երբ կենտրոնից ճնշումները սաստկանում են, անխուսափելիորեն ուժեղանում են անկախական տրամադրությունները: Ղարաբաղցիների նոր սերունդը, իհարկե, տեղյակ չէ, բայց իմ սերնդակիցները հաստատ կհիշեն, թե ինչպիսի սահմանափակումներ էին գործում կրթության, մշակույթի և այլ բնագավառում: Նույնիսկ, եթե ստեփանակերտցիները ցանկանում էին Հայաստանից որևէ երգչի հրավիրել, Բաքուն անպայման պիտի իր համաձայնությունը տար: Ամերիկայում վերջին կաթիլը այսպես կոչված Բոստոնի թեյի խռովությունն էր: Լոնդոնը խստորեն պարտադրեց՝ ամերիկյան գաղութների բնակիչները պիտի գնեն միմիայն Հնդկաստանից արտահանվող բրիտանական ընկերության թեյը: Ամերիկացիներն ընդվզեցին, նավերից մեկի ողջ բեռը ծովը նետեցին ու հենց այդպես էլ սկսվեց հեղափոխությունը:

«Նա վեկ»–ի ու «նավեկ»–ի պատմությունից մինչև ցար. ով, ինչու և ինչպես վաճառեց Ալյասկան

​Բայց վերադառնանք Անգլիայի թագավորի խնդրանքին: Ջորջ Երրորդը փաստորեն ուզում էր, որ Եկատերինան զորք ուղարկի Ամերիկա՝ ապստամբների դեմ կռվելու և ըմբոստությունը ճնշելու համար: Սանկտ-Պետերբուրգում բրիտանացի բանագնացին հրահանգ էր տրված՝ համոզել ռուսներին, որ 30-հազարանոց զորախումբ գործուղեն Ամերիկա: Երևի պատկերացնում եք, թե ինչ էր նշանակում 30-հազարանոց ռուսական զորքի միջամտությունը՝ կարող էին պարզապես ճնշել անկախականներին և պատմությունը միգուցե բոլորովին այլ հունով ընթանար: Բայց Ռուսաստանի թագուհին չհամաձայնեց, թեև կարող էր, որովհետև ռուս-թուրքական պատերազմը նոր էր ավարտվել և զինվորները, այսպես ասած, պարապուրդի մեջ էին:

Հնարավո՞ր է հայրենադարձություն կազմակերպել՝ ուժեղացնելով հայ համայնքները տարբեր երկրներում

Ամերիկյան գաղութներում ռուսների դիրքորոշումը գնահատեցին: Ջորջ Վաշինգտոնն իր զինակիցներից մեկին գրեց. «Շատ ուրախացանք՝ հավաստի աղբյուրներից տեղեկանալով, որ Ռուսաստանի կայսրուհուն ուղղված Մեծ Բրիտանիայի խնդրանքներն ու դիմումները մերժվել են՝ արհամարհանքով»։ Ռուսաստանն, ի դեպ, ավելի հեռուն գնաց: Երբ Բրիտանիան հայտարարեց, թե կանգնեցնելու և ստուգելու է ամերիկացիներին տարբեր ապրանքներ մատակարարող եվրոպական նավերը, Ռուսաստանը հռչակեց այսպես կոչված զինված չեզոքություն: Այսինքն՝ փորձեք կանգնեցնել՝ միանգամից հակահարված կստանաք: Ռուսների այդ նախաձեռնությանը միացան այլ երկրներ՝ Շվեդիան, Հոլանդիան, Դանիան, փաստորեն ստեղծվեց ամերիկացի անկախականներին սատարող միջազգային լիգա: Այսինքն՝ Ռուսաստանն իրոք ամեն ինչ արեց, որպեսզի ամերիկացիներն անկախանան:

​Մեկ այլ հանգամանք էլ կար: Տեսեք: Դեռ մինչև Ամերիկայի անկախացումը, Ռուսաստանը ցանկանում էր Անգլիայի հետ համաձայնագիր կնքել, բայց պահանջում էր, որ այդ համաձայնագրում տեղ գտնի այն դրույթը, որը հիմա ամրագրել են թե ՆԱՏՕ-ի, թե Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության անդամ երկրները՝ պետություններից մեկի վրա հարձակումը դիտվում է որպես հարձակում համաձայնագիրը ստորագրած բոլոր երկրների վրա: Իսկ Անգլիան չէր ուզում: Չէր ուզում Թուրքիայի պատճառով՝ պարզապես չէր ցանկանում վատթարացնել հարաբերությունները թուրքերի հետ, առավել ևս՝ կռվել նրանց դեմ: Ու Ռուսաստանը որոշեց պատժել անգլիացիներին, հասկացնելով նրանց՝ կներեք՝ այդ ինչ երեսով եք մեզ առաջարկում կռվել ամերիկացիների դեմ, որոնք ամենևին էլ մեր թշնամին չեն, երբ ինքներդ կտրականապես հրաժարվում եք մի թթու խոսք անգամ ասել մեր երդվյալ թշնամի թուրքերին:

Էլ չձանձրացնեմ պատմական մանրամասներով: 1783 թվականին Մեծ Բրիտանիան, ի վերջո, ճանաչեց Ամերիկայի միացյալ նահանգների անկախությունը: Եվ փաստն այն է, որ դրան իրոք նպաստեց Ռուսաստանի սկզբունքային դիրքորոշումը։

27
թեգերը:
Անկախության օր, Ռուսաստան, ԱՄՆ
Զարդանախշ

Երևանի բնակֆոնդի պատմությունը, կամ ինչպե՞ս երևանցի աշխղեկը շահեց ապագա զոքանչի սիրտը

281
(Թարմացված է 08:59 13.08.2020)
Բնակարանների սեփականատերերը մտահոգ են. գույքահարկն ավելանում է, բայց բոլորը չէ, որ կարող են այն վճարել։ Երևանում բնակարանները շատ են ու տարբեր, դրանցում ապրող մարդիկ` ևս։ Թե ինչպե՞ս է ձևավորվել Երևանի բնակֆոնդը՝ հիշում է Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Սերգեյ Բաբլումյանը։

Սկզբում հայտնվեցին «ստալինկաները», հետո «խրուշչովկաները», այնուհետև «բրեժնևկաները», այսօր արդեն թանկարժեք «առանձնատների» մի ամբողջ թաղամաս, որոնց վրա խեթ է նայում Քննչական կոմիտեն։  Ամեն ինչ սկսվեց «ստալինկաներից»։

Ի՞նչ են դրանք և ինչու՞մն է դրանց գրավչությունը։ Երևանում այդ շենքերը կառուցվել են անցած դարի 30-ականների վերջից մինչև 50-ականների կեսերը, գլխավորապես Մաշտոցի անվան (այն ժամանակ, բնականաբար Ստալինի անվան) պողոտայի երկու կողմերում, որոնք  ամուր կանգնած են նաև այսօր։

Կհարցնեք՝ի՞նչ առավելություններ ունեն «ստալինկաները»։ Շատ։ Ընդարձակ շքամուտքեր, երկաթակուռ ճաղաշարեր, սալիկապատ հատակը, նույն հարկում ոչ ավել, քան երկու կամ երեք բնակարաններ` 50-100 քմ մակերեսով, մինչև 3 մետր ձգվող առաստաղներով, առանձին սանհանգույցով, մեծ  խոհանոցով, ընդարձակ պատշգամբով, որոնք գերազանցապես գտնվում են քաղաքի պատմական մասում։ Եվ սա դեռ ամենը չէ։

Առաջին հայացքից գայթակղիչ այս բնակարանները, սակայն, թերություններ էլ ունեն։ Շենքերը բավական հին են (տարիքն այստեղ էլ անհնար է թաքցնել), գները` թանկ։ Կարծես՝ այսքանը։

Մաշվածության մասին ավելի մանրամասն․ մինչև 1945 թվականը կառուցված «ստալինկաներին» 125 տարվա կյանք էին խոստանում։ Իսկ 45 թվականից հետո կառուցվածները նախատեսված են մինչև 150 տարվա շահագործման  համար։

«Հին Երևանի»` խախտումներով շինարարություն իրականացնելու դեպքով քրգործ է հարուցվել

Հիմա «խրուշչովկաների» մասին։ Շինարարական նորմերի ու կանոնների համաձայն` դրանց շահագործման համար կես դար էր հատկացված։ Բայց երևանյան Չերյոմուշկաներում մեր երկարակյացներն իրենց դարն արդեն ապրել են և տա Աստված, որ շարունակեն գոյատևել առանց միջադեպերի։

Սակայն ամեն ինչ իր վերջն ունի և նույնիսկ «ստալինկաները» հավերժ չեն, չնայած Երևանում դրանք դեռ երկար են կանգուն կմնան։ Ինչո՞ւ։ Որովհետև դրանք կարծես հատ–հատ կառուցված լինեն, քանի որ բառիս բուն իմաստով ձեռքի աշխատանք են։

Կարող եմ անձամբ վկայել՝ Մաշտոցի պողոտայում գտնվող N 24 բնակարանի օրինակով, որում ապրել եմ։ Բնակարանի հիմքի փորվածքն արել են ձեռքով` բահ, լինգ,  քլունգ, ձեռնասայլակներ։ Ճակատային և ներսի պատերի քարերը (վարդագույն տուֆ) տեղափոխել են մեծ բեկորներով, որոնք տեղում ավելի փոքր կտորների են բաժանել, հետո դրանք խելքի են բերում քարտաշները, որոնք օգտագործել են հատիչ, մուրճ, պեմզա։ Միևնույն ժամանակ դրանք կառուցելիս քարտաշները կիլոգրամներով կուլ են տվել դեպի երկինք բարձրացող փոշու քուլաները, ռեսպիրատոր դիմակներ նրանք չեն դրել, հարիր չէր։

Проспект Маштоца
© Sputnik / Aram Nersesyan
Մաշտոցի պողոտա

Քարերը  նույնպես ձեռքով են վերև բարձրացրել, հատակի ծածկի համար ցեմենտի խառնուրդը խառնել են բոլորի աչքի առաջ, այնուհետև բահերով պատգարակների վրա լցրել, ոտքով բարձրացել կոնկրետ հարկ և գործի անցել։ Թե մեկ հերթափոխի ժամանակ քանի անգամ են բարձրացել-իջել ոչ ոք չէր հաշվել։ Բետոնախառնիչը  և ինքնաթափ բեռնատարները հայտնվեցին միայն 50-ականների կեսերին։

Օգտագործվող նյութերը` քարը, փայտը, մետաղը, ապակին և այլն, բոլորը բարձրորակ են եղել, շինարարները` նույնպես, և զարմանալու ոչինչ չկա, որ շենքերն ինչպես կառուցվել են, այդպես էլ կանգուն մնացել են․․․

Здание на перекрестке проспекта Маштоца и улицы Пушкина, Ереван
© Sputnik / Asatur Yesayants
Մաշտոցի պողոտայի և Պուշկինի փողոցի խաչմերուկում կառուցված շենքը

Շինանյութի գողությունները սկսվեցին «խրուշչովկաների» կառուցման տարիներին, ինչի պատճառով երկրաշարժն ավերեց Լենինականի շենքերի մեծ մասը։ Աստված մի արասցե, եթե Երևանում նման բան պատահեր, նույն պատկերը կլիներ։ Ցեմենտը, ավազը պակաս էին լցնում, փոխում դրա տեսակը, հապճեպ  արմատուրա կապում, շտապում էին շահագործման հանձնել շենքը ։

«Բրեժնևկաների» ժամանակ կառուցել են ինչպես պատահի, հաճախ՝ ինչպես ցանկացել են։ Որպես ասածիս վառ ապացույց մի օրինակ բերեմ։

Երկու ընկեր ապրում էին Հրաչյա Քոչարի փողոցի 27 ա հասցեում  գտնվող շենքի նույն հարկում։ Երկուսի բնակարանն էլ երկսենյականոց էր։

– Քեզ չի թվո՞ւմ, որ քո ճաշասենյակը իմինից մեծ է, – մի օր նրանցից մեկը հարցրեց մյուսին։

– Ինձ չի թվում, դա իսկապես այդպես է։

– Այդ ինչպե՞ս, – զարմացել է ընկերը։

Պարզվում է՝ բնակարանը կառուցող աշխղեկը պատրաստվում էր ամուսնանալ այդ հարևաններից մեկի քրոջ հետ և ապագա զոքանչին դուր գալու համար, միջնապատը տասնյակ սանտիմետրեր հետ էր տվել դեպի մյուս հարևանի բնակարան։ Հարսանիքն, իհարկե, կայացավ, իսկ որոշ ժամանակ անց նույն հարկում մեկ այլ ընտանիք հաստատվեց, սակայն հյուրասենյակի պատն այլևս տեղից չշարժվեց։ Ընկերությունը հաղթեց։

Իսկ դրանից ավելի կարևոր էր փոխզիջումը։ Հայաստանի նախարարների խորհրդի տունը (Ավագ Պետրոսյանի փողոց) պետք է այնպես կառուցվեր, որ մինչև հարևան շենքի ճակատային մասը մոտ 5-6 մետր մնար։ Հարևան տան բնակիչները աղմուկ բարձրացրին։ Գլխավոր փաստարկն այն էր, որ իրենց զրկում են արևից։  Նախարարների խորհրդի տան բնակիչները հարցրին՝ իսկ եթե արանքում մեկական սենյակ խցկեն ու նրանց տա՞ն։

«Կլինի», – միաձայն ասացին ցուցարարները և յուրաքանչյուրը ստացավ իր հասանելիքը։

Ինչն է միավորում «բրեժնևկաներին», «խրուշչովկաներին» և երևանյան մյուս տներին` բացառությամբ անհատական նախագծով կառուցված դղյակների։ Կայանատեղիների բացակայությունը։ Այն ժամանակ բակերում ավտոկայանատեղիները համար տարածքներ չէին նախատեսում՝ մեքենաների  բացակայության պատճառով. անձնական օգտագործման մեքենաները սակավաթիվ էին։ «Ստալինկաների» բնակիչներին սպասարկում էին ծառայողական մեքենաները, որոնք բակեր մուտք չէին գործում, այլ սպասում էին փողոցում։ Բակերն իրենց նշանակությունն ունեին. այնտեղ վազվզում էին երեխաները, խաղում և մեծանում։

Աբովյան 10–ն ընդգրկվա՞ծ է հուշարձանների պահպանման ցանկում. ինչ գիտենք հրդեհված շենքի մասին

... Այդ բակերում խաղացող երեխաները վաղուց են մեծացել, իրենց երեխաներն ունեցել․․․ սերնդափոխություն է եղել, բայց հայրերից որդիներին, այնուհետև թոռներին, հետո էլ ծոռներին անցած «ստալինյան», «խրուշչովյան», «բրեժնևյան» տներն առ այսօր կանգուն են մնացել նաև այն պատճառով, որ դրանց պատերի ներքո շատ են աղոթել։

... Իսկ հինգաստղանի հյուրանոցների տեսքով կառուցված տները բանկային քարտի պարունակության և ճաշակի հարց են։ Կարծում եմ՝ դրանք հարմար են ժամանակավոր բնակության համար, իսկ հիմնական բնակվողներին շատ արագ կհոգնեցնեն, որովհետև հոգի չունեն․․.

281
թեգերը:
գույքահարկ, Ավտոկայանատեղի, շենք, Երևան
Ըստ թեմայի
Որքա՞ն գույքահարկ ենք վճարելու առաջիկա տարիներին
Ճոխության հարկ. դղյակների տերերը կզրկվեն սիմվոլիկ հարկեր վճարելու հնարավորությունից
Արմեն Սարգսյանը գույքահարկին վերաբերող օրենքի վրա վետո կդներ, եթե նման իրավունք ունենար
Մինսկ

Բելառուսի ՆԳՆ ղեկավարը ներողություն է խնդրել ցույցերի ժամանակ պատահաբար տուժած մարդկանցից

0
(Թարմացված է 23:50 13.08.2020)
Հանրապետության ՆԳՆ-ի տվյալներով ՝ անկարգությունների ընթացքում մեկ մարդ է մահացել, նա փորձել է անհայտ պայթուցիկ սարք նետել իրավապահների ուղղությամբ:

ԵՐԵՎԱՆ, 13 օգոստոսի - Sputnik. Բելառուսի ներքին գործերի նախարար Յուրի Կարաևը խոսել է ցուցարարների հետ բախումների ժամանակ պատահաբար տուժած մարդկանց մասին։

ՌԻԱ Նովոստին հայտնում է, որ Կարաևը «Մարկով. անձնական ոչինչ» հաղորդման ժամանակ ներողություն է խնդրել այդ մարդկանցից։

Հիշեցնենք` կիրակի՝ օգոստոսի 9-ին, Բելառուսում նախագահական ընտրություններ են անցկացվել։ Պաշտոնական տվյալներով՝ ընտրություններում հաղթել է գործող նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն: Նրա օգտին է քվեարկել ընտրողների 80,23 տոկոսը, Լուկաշենկոյի հիմնական մրցակից Սվետլանա Տիխանովսկայի օգտին` 9,90 տոկոսը: Քվեարկության ավարտից հետո զանգվածային բողոքի ակցիաներ են սկսվել: ՆԳՆ-ի տվյալներով ՝ անկարգությունների ընթացքում մեկ մարդ է մահացել, նա փորձել է անհայտ պայթուցիկ սարք նետել իրավապահների ուղղությամբ:

Տիխանովսկայան չի ընդունել ընտրության արդյունքներն ու Բելառուսից փախել է Լիտվա։

Բելառուսի ԲելԱԶ և ՄԱԶ գործարաններում բողոքի ակցիաներ են ընթանում. տեսանյութ

0
թեգերը:
Բողոքի ակցիա, Մինսկ, Բելառուս
Ըստ թեմայի
Բելառուսում տղամարդը շան հետ զբոսնելիս փամփուշտ է «որսացել» ու վիրավորվել. տեսանյութ
«Ձեր «սև» ուժը Ձեր թուլությունն է». Սպիվակովը հրաժարվել է Լուկաշենկոյի հանձնած շքանշանից
Բախումներ հատուկջոկատայինների և ցուցարարների միջև. ինչ է կատարվում Մինսկում. տեսանյութ
Վլադիմիր Պուտինը և Էմանուել Մակրոնը քննարկել են Բելառուսում տիրող իրավիճակը