Մերուժան Պետրոսյան

Մակնիշը՝ HOME-MADE, կամ ինչպես Ջրվեժում մաթեմատիկայի ուսուցիչը «մուտանտ» մեքենա ստեղծեց

1937
(Թարմացված է 20:03 27.01.2020)
Ի՞նչ կստացվի, եթե միացվեն ՈւԱԶ, Նիվա, Զիլ, Գազ 2401, Գազ 52, Ժիգուլի, Մերսեդես մակնիշների ավտոմեքենաների տարբեր մասեր, դրանց էլ ավելանան «Գրադի» փայտե արկղ․կստացվի P.M.K տիպարի HOME-MADE մակնիշի ավտոմեքենա։

Ամեն ինչ սկսվեց աղբանոցում հայտնված Ժիգուլու «կմախքից»․մասնագիտությամբ ֆիզիկայի, մաթեմատիկայի ուսուցիչ Մերուժան Պետրոսյանն այն գտավ սրանից մոտ 30 տարի առաջ։ Հասկացավ, որ թիթեղյա զանգվածն իրականում այնքան անպետք չէ, որքան նախկին տիրոջն էր թվացել։ Տեղափոխեց տուն ու սկսեց իր վաղեմի ծրագիրն իրականացնել՝ ոչնչից ավտոմեքենա ստեղծել։ Ծանոթ, հարևան, բարեկամ, հեռու-մոտիկ մարդիկ սկսեցին իրենց համար անպետք դարձած ավտոմասերը նվիրել կամ չնչին գումարով վաճառել նրան։ Այդպես ՈւԱԶ, Նիվա, Զիլ, Գազ 2401, Գազ 52, Ժիգուլի, Մերսեդես մակնիշների ավտոմեքենաների տարբեր մասերը հավաքվեցին։

Меружан Петросян
© Sputnik / Aram Nersesyan ,
Меружан Петросян

Այն ինչ պակասում էր, Մերուժան Պետրոսյանն իր ձեռքերով էր պատրաստում՝ տարբեր երկաթի կտորներ հարմարեցնում, ճկում, ձև տալիս, շատ բան կրկին ավտոմեքենաների գերեզմանոց-աղբանոցից էր գտնվում, օրինակ, ԶԻԼ-ի капот-ը։ «Գրադի» հրթիռների համար նախատեսված արկղի փայտերով էլ թափքը պատրաստեց, ու ստացվեց մարդատար-բեռնատար «մուտանտ» ավտոմեքենա։

Մասնագիտությամբ ոչ ավտոշինարար է, ոչ ավտոմեխանիկ, բայց «ձեռքի շնորհքը» գեներով է փոխանցվել․ արհեստավորների ընտանիքից է։

«Մեր արհեստին արվեստ է խառնված»,- ասում է Մերուժան պապիկն ու նշում, որ Ջավախքի իր ծննդավայր Զակ գյուղում դժվար է գտնել մի տուն, որտեղ իր ձեռքերով մի բան պատրաստած չլինի։ Թեպետ արհեստն իր համար ոչ հիմնական մասնագիտություն, այլ նախասիրություն ու «կողմնակի եկամուտ է» եղել։ Ավարտել է Վանաձորի Մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզմաթ ֆակուլտետն ու 1968 թվականից ծննդավայրում աշխատել մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի և գծագրության ուսուցիչ։ Աշխատասեր մարդու համար մի աշխատանքով բավարարվելը դժվար բան է․ զուգահեռաբար աշխատել է տեղի «ԴՈՍԱՖ»-ում, հետո նաև հիմնադրված ավտոդպրոցում որպես ավտովարման ուսուցիչ։

Меружан Петросян
© Sputnik / Aram Nersesyan ,
Меружан Петросян

Հպարտությամբ է պատմում, որ Վրաստանի հանրապետական ավտովարման մրցույթում իր աշակերտները երրորդ տեղը զբաղեցրին, իր լուսանկարն էլ փակցրեցին Լուսավորության նախարարության պատին ու «գերազանցիկի» շքանշան նվիրեցին։ 80-ականների կեսին Ջավախքից տեղափոխվում է Հայաստան և աշխատանքի անցնում Ջրվեժի դպրոցում, երկար տարիներ աշխատում նաև որպես փոխտնօրեն։ Անգամ ուսուցչական աշխատանքին զուգահեռ շարունակել է թե՛ ավտովարման դասեր տալ, թե՛ արհեստով զբաղվել։ Մշակում էր այգին և սեփական ձեռքերով տուն կառուցում։

Արթիկցի էլեկտրիկը «Զապորոժեցի» ու «Մոսկվիչի» մասերով ուղղաթիռ է սարքել. մնում է` ճիշտ թռչի

Շինարարական և այգեգործական աշխատանքների ժամանակ էր, որ հասկացավ՝ իր Գազ 24-ն այն չէ, ինչ պետք է։ Ու այդպես մտահղացավ մարդատար-բեռնատարի ստեղծումը։ Շահագործման առաջին օրվանից ավտոմեքենան ոչ մի օր չի հիաթափեցրել տիրոջը՝ 600 կգ բեռնատարողությամբ թափքով շինարարական նյութեր տանել-բերել, այգու բերք ու բարիքը տեղափոխել, տիրոջը տանել, հասցնել անգամ Ախալքալաք ու անփորձանք հետ բերել։

Меружан Петросян
© Sputnik / Aram Nersesyan ,
Меружан Петросян

«Իմ գործընկերն է, որն իսկապես ծառայել է ինձ»,- հոգատար աչքերով նայում է ավտոմեքենային ու հիշում ավտոմեքենայի հաշվառման պատմությունը։ Պետական ճանապարհային երթևեկության անվտանգության տեսչության համապատասխան բաժնի աշխատակիցները երկար ժամանակ գլուխ-գլխի էին տալիս, թե ինչպես հաշվառել մեքենան։ Զննումից հետո պարզեցին, որ ավտոմեքենան ոչ մի թերություն չունի․հաշվառեցին որպես 11 տեղանոց մարդատար։ Ու քանի որ ավտոմեքենան հեղինակային է, հեղինակն ինքը պիտի տիպարն առաջարկի։

«Դե ստեղծողը ես եմ, ասացի, որ գրեն P.M.K՝ Պետրոսյան Մերուժան Կարապետի»,-Մերուժան պապիկը պատմում է, որ մեքենայի շահագործման առաջին տարիներին ՃՈ-ն հաճախ էր կանգնեցնում, զննում մեքենան, հարցնում, թե որ երկրի արտադրություն է, ինքն էլ ի պատասխան կատակում էր, թե «Ջրվեժ երկրի արտադրություն է»․շատ էին զարմանում «11 տեղանոց մարդատար» գրվածից։ Նորից դիմեց ՃՈ՝ խնդրելով այնպիսի բնութագրում նշել տեխանձնագրում, որ խնդիրներ չլինեն, ի վերջո դարձավ «տիպարը՝ P.M.K, տեսակը՝ բեռնատար, թափքի տեսակը՝ պիկապ,  մակնիշը՝ HOME-MADE»։ Ասում է, որ եղել են մարդիկ, ովքեր ցանկացել են, որ իրենց համար էլ նման ավտոմեքենա «հավաքվի», առաջարկել են անգամ ավտոմեքենան փոխանակել Նիվա մակնիշի ավտոմեքենայի հետ, սակայն ՃՈ-ում իրեն զգուշացրել են, որ հեղինակային գործ է, վարելու իրավունք միայն ինքն ունի, չի կարող վաճառել կամ հավաստագրով փոխանցել։ Բայց դե վաճառելը, փոխանակելը կամ մեքենայից հրաժարվելը Մերուժան պապիկի մտքով չի էլ անցել։

Եգիպտացորենի դաշտը լաբիրինթոս է դառնում. Տավուշի զբոսաշրջային ստարտափը

«Հարազատ զավակին ոչ մի բանի հետ չես փոխի»,- ասում է նա ու ավելացնում, որ «խերով մեքենա է»․այսքան տարիների ընթացքում միայն վերջերս փոքրիկ վթար ունեցավ, այն էլ՝ ոչ իր մեղքով։ Մի նոր մեքենայի հավաքման աշխատանքներ էլ էր սկսել, սակայն կիսատ է թողել․տեսողությունն էլ առաջվանը չէ։ Հիմա նախընտրում է «աչքի լույսը» պահել ամենօրյա ընթերցանության, զավակների ու թոռների հետ բովանդակալի ժամանակ անցկացնելու համար։

1937
թեգերը:
բեռնատար, Ուսուցիչ, ավտոմեքենա, Երևան
Ըստ թեմայի
Յոթ սարից այն կողմ... ինչպես Վրաստանը միացրեց հայ երիտասարդին և ռուս Կուկլային
Թե ինչպես ռեժիսոր Վահեն դարձավ Հայաստանում առաջին ու միակ խխունջաբույծ ֆերմերը
Ուզո՞ւմ ես անվճար գիշերել ավտոբուս-հոսթելում, բողոքիր Google-ին. արցախյան նոր տուրիզմը
Ծով չունեցող երկրում կարելի է ծովագայլ դառնալ․ ինչպես Ալոյանը ջրի երես հանեց թուրքին
«Չայկան» Arm Auto Show Expo 2018-ի ցուցադրության ժամանակ

Կարեն Դեմիրճյանի «Չայկան», կամ ինչպես էին ՀԽՍՀ-ում տեղափոխում բարձրաստիճան հյուրերին

167
(Թարմացված է 20:39 18.09.2020)
ՀՀ կառավարությունը որոշել է ցուցադրել Կարեն Դեմիրճյանի ծառայողական ԳԱԶ-13 ավտոմեքենան, որն առավել հայտնի է «Չայկա» անունով։ Ճիշտ է՝ մինչ ցուցադրելն այն դեռ հարկ կլինի համապատասխան տեսքի բերել, իսկ դա անգամ հռչակավոր հայ վարպետների համար դյուրին գործ չէ։

Ժամանակին Երևանում մի քանի նման «Չայկա» կար, դրանք տեղափոխում էին երկրի առաջին դեմքերին և իրավամբ կոչվում «կառավարական»։ Իրենց եղբայրակիցներից դրանք տարբերվում էին առաջին հերթին համարանիշներով, խնամված էին, հիմնականում սև գույն ունեին, լրացուցիչ լուսավորող, որոշ դեպքերում՝ նաև ձայնային սարքերի բազմազանություն։ Այս ամենը և հատուկ համարներով մեքենաների հանդեպ պետավտոտեսուչների առանձնահատուկ վերաբերմունքը, թույլ էր տալիս դասակարգել դրանք նախկին Հայկական ԽՍՀ-ի տրանսպորտային միջոցների միանգամայն առանձին խմբում։

․․․ մի հայացք գցենք ավտոտնակներին՝ նախկին Կենտկոմի, ներկայիս Ազգային Ժողովի շենքի ճարտարապետական անսամբլի անբաժանելի մասին։ Լավ եղանակին շենքի դարպասների մոտ ձանձրանում էին կանչի սպասող վարորդները՝ տարբեր տարիքի, ինտելեկտի, նախասիրությունների, երբեմն էլ տարբեր համոզմունքների տեր մարդիկ, որոնք միմյանց նման էին մի առանձնահատկությամբ՝ բարձր պրոֆեսիոնալիզմով։ «Հավասարների մեջ առաջինը», անխոս, Դեմիրճյանի «Չայկայի» վարորդն էր։ Անունը՝ Ռազմիկ։ Հմայիչ, բարեկազմ երիտասարդը սիրում էր աշխատանքի ներկայանալ այն ժամանակներում քիչ հասանելի կամուֆլյաժով։

Կենտկոմի «գարաժի» երկրորդ «Չայկան» հյուրերի համար էր, որի բանալիները վստահում էին ամենափորձառու և բոլոր առումներով(ներառյալ ալկոհոլի հետ փոխհարաբերությունները) ստուգված վարորդներին։ Հյուրերի մեքենաների հետ աշխատանքը բազմաթիվ առավելություններ ուներ, որոնք ջարդուփշուր էին անում մեկ հատիկ զգալի թերությունը՝ մշտական ղեկավարի բացակայությունը, որը, եթե խղճով մարդ էր լինում, կարող էր օգնել զանազան կենսական խնդիրների լուծման հարցում։

Автомобиль ГАЗ-14 Чайка
© Sputnik / В. Веселовский
ԳԱԶ-14, «Չայկա»

Հյուրերի «Չայկայի» վարորդի համար հյուրից որևէ բան խնդրելը կամ նրա հետ խոսակցության բռնվելը նշանակում էր ստորագրել սեփական դատավճիռը, որը հենց տեղնուտեղը ի կատար էր ածվում։ Հյուրընկալության բաժնի վարորդներից էին Սերգեյը (ՀՀ ոստիկանության նախկին պետ Վլադիմիր Գասպարյանի հայրը) և Մարտինը։

Հյուրերին մեքենաները տրամադրվում էին ըստ հյուրի կարգավիճակի կամ նրանց թվի։ Կարող էին ՊԱԶ ավտոբուս տրամադրել կամ «Վոլգա», բայց իսկապես լուրջ դեպքերը «Չայկա» էին ենթադրում, այն էլ՝ ավտոտեսուչների շքախմբով։

Այսպիսով՝ Մարտինին կարելի էր հանդիպել մե՛րթ Պավլովսկի մեքենաշինական գործարանի մետաղական թյուրիմացության ղեկին, մե՛րթ այսքան գովերգված «Չայկայի», որը նա համարում էր աշխարհի լավագույն ավտոմեքենան, անգամ երբ առաջին իսկ վերընթաց ճանապարհին այն սկսում էր փնչալ ու ցնցվել, իսկ հետո խայտառակ կերպով կանգ առնում ճանապարհի մեջտեղում։

Ինչն էլ հենց պատահեց երևանյան մի շոգ ամռանը՝ հունգարացի բարձրաստիճան ղեկավար Լասլո Մարոտիին և նրա կնոջը Սևան տանող ճանապարհի առաջին իսկ կիլոմետրերին։

«Չայկայի» ուժերը չհերիքեցին վերընթաց ճանապարհին և այն կանգ առավ այն տարիներին շատ սիրված «Чайный домик»-ի՝ հայտնի «Չայնիի» մոտ, և դա կարելի էր հաջողություն համարել, բայց բարձրաստիճան հյուրը միամիտներից չէր։ Ավարտելով Մոսկվայի բոլոր հնարավոր պարտիական բուհերը, ընկեր Մարոտին ոչ միայն վարժ խոսում էր ռուսերեն, այլև գիտեր ԽՍՀՄ-ի տեխնիկական առաջընթացի իրական արժեքը, ինչի հետևանքով տեխնիկական կանգառը որպես ծրագրային թեյախմություն ներկայացնելու փորձը բավականաչափ ծիծաղելի թվաց։

Իրավիճակը փրկեց «Չայնիի» տերը՝ իմ լավ ընկերներից մեկը։ Ընկեր Մարոտիին և նրա հիացած տիկնոջը նա ցուցադրեց, թե ինչպես են սովորական հայ մարդիկ դիմավորում հունգարացիներին, երբ վերջիններս ԽՄԿԿ-ի եղբայրական կուսակցության Քաղբյուրոյի անդամ են։

․․․ իրենց պարտքը կատարած «Չայկա»-ներն այսօր Հայաստանում և այլ երկրներում բացառիկ ավտոմեքենաներ հավաքողների հավաքածուներում հազվագյուտ օրինակներ են։ Բայց այն մեկը, որով Դեմիրճյանն էր երթևեկում, յուրահատուկ է՝ թեկուզ հենց միայն այն պատճառով, որ ցուցադրվելու է Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում։

167
թեգերը:
պաշտոնյա, վարորդ, ավտոմեքենա, Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիր, Կարեն Դեմիրճյան, ԽՍՀՄ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Ով դառնա չեմպիոն, ով քշի Վոլգան. օլիմպիական հերոսը, նրա երիտասարդ կինն ու Տաշքենդի հայը
Սերժ Թանկյանը Հայաստան վերադարձավ «սև Վոլգայով»
«Ջրային» հնարքներ. էքստրեմալները լուսային շոու են կազմակերպել Վոլգայի վրա
Հայաստանի դատախազները հին «Վոլգաներով» ու «Լադաներով» չեն շրջի

Ցանկանում եք ճշմարտությո՞ւնն իմանալ՝ գնացեք Բարբադոս

115
(Թարմացված է 21:59 18.09.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Կղզի կորցնելը բոլորովին էլ հաճելի բան չէ։ Այն էլ ինչ կղզի՝ Կարիբյան տարածաշրջանի ամենահարուստ պետություններից մեկը՝ Բարբադոսը։
Գնացեք Բարբադոս, և վերջ

Բայց Մեծ Բրիտանիայի թագուհին ստիպված է լինելու համակերպվել այն մտքի հետ, որ հաջորդ տարվանից այդ պետության ղեկավարն այլևս չի լինելու, որովհետև այս շաբաթ Բարբադոսի առաջին կին վարչապետ Միա Մոթլին հայտարարեց՝ մենք որոշել ենք, որ հաջորդ տարի, երբ նշվելու է մեր անկախության 55-ամյակը, դառնալու ենք հանրապետություն և անգլիական թագուհուն այլևս մեր պետության գլուխ չենք համարելու։

Էլիզաբեթ Երկրորդի նստավայրում այս լուրը սառնասրտորեն են ընդունել։ Երկու պատճառով։ Նախ, կներեք, ինչ է իրենից ներկայացնում Բարբադոսը։ Այո, հայտնի է նրանով, որ հանրահայտ խմիչքի՝ ռոմի հայրենիքն է և, ի դեպ, մասնագետները պնդում են, որ մինչև հիմա էլ աշխարհի ամենաորակյալ ռոմը Բարբադոսում են պատրաստում։ Ու մեկ էլ իրենց ազգային կերակուրն է էկզոտիկ՝ տարբեր համեմունքներով ու տարբեր եղանակներով պատրաստված թռչող ձուկ։ Հա, ու չմոռանանք, իհարկե, Ռիհաննային, որն այս կղզուց է։ Բայց այնուամենայնիվ Բարբադոսը, կներեք, Ավստրալիա կամ Կանադա չի, որտեղ էլիզաբեթ Երկրորդը պետության գլուխ է համարվում։ Եվ նման պետությունների թիվը մոտ մեկուկես տասնյակ է։

Բուքինգհեմյան պալատի սառնասրտության երկրորդ պատճառն էլ այն է, որ այսպես կոչված Բրիտանական համագործակցություն կամ ընկերակցություն կոչվող կազմակերպությունը, այսպես ասեմ, առաձգական է՝ երկրները մեկ լքում են այն, մեկ վերադառնում։ Հիմա մի երկու օրինակ կբերեմ, բայց նախ՝ պատմական փաստեր։ Այն բանից հետո, երբ Բրիտանիան կորցրեց ամերիկյան 13 նահանգները, որոնք անկախություն հռչակեցին, բայց պահպանեց ազդեցությունը Կանադայում և Հնդկաստանում, Լոնդոնում սկսեցին մտածել՝ ինչպես կանխել երկրների անջատումը կայսրությունից, բայց միևնույն ժամանակ ինքնուրույնություն տալ գաղութներին։ Եվ 1884 թվականին Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ լորդ Ռոզբերին առաջարկեց «Ազգերի ընկերակցություն» տերմինը։

Ինքներդ ձեզ այդքան լուրջ մի ընդունեք. էլ ինչ խորհուրդ են տվել բրիտանացիները

Խոսքը, իհարկե, Բրիտանական նախագծի մասին էր, բայց այդ բառը՝ «Բրիտանական»՝ մինչև հիմա աշխատում են չօգտագործել շատ հասկանալի պատճառով՝ շրջանցելու համար այն փաստը, որ այդ համագործակցության 50-ից ավելի անդամների գերակշիռ մասը Մեծ Բրիտանիայի նախկին գաղութներն են՝ Բարբադոսի նման։ Բայց կան նաև արտառոց փաստեր՝ ժամանակին Ֆրանսիայի նախագահ Շառլ դե Գոլը առաջարկել է միանալ համագործակցության երկրներին։ Դա փաստորեն շարունակությունն էր Մեծ Բրիտանիայի նախկին վարչապետ Ուինստոն Չերչիլի նախաձեռնության՝ ստեղծել Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի մեկ միասնական կառավարություն։ Չանցավ։ Իսրայելի նորաստեղծ պետության ղեկավար Դավիթ Բեն Գուրիոնն էլ էր ժամանակին առաջարկում միանալ Համագործակցությանը։ Էլի չանցավ։

Ու մի երկու խոսք էլ այն մասին, թե ինչու եմ այս Համագործակցությունը անվանում առաձգական։ Ախր մտնում և դուրս են գալիս։ Ամենավերջին օրինակը՝ Մալդիվյան կղզիները 2016-ին դուրս եկան, այս տարվա փետրվարին կրկին միացան Համագործակցությանը։ Ավելի հին օրինակ՝ 1972 թվականին Համագործակցությունից դուրս եկավ Պակիստանը՝ բողոքելով Բանգլադեշի անկախության ճանաչման դեմ, բայց 1989-ին Պակիստանը վերադարձավ, երևի հասկանալով, որ Բանգլադեշի միջազգային ճանաչման դեմ, ինչպես ասում են, խաղ չկա։

Իհարկե, Էլիզաբեթ Երկրորդի համար ամենամեծ կորուստը կլիներ, եթե իրեն այլևս պետության գլուխ չճանաչեին այնպիսի հզոր երկրներ, ինչպիսին են Կանադան և Ավստրալիան։ Բայց Կանադայում կարծես թե նման շարժում չկա։ Ավելին, մինչ մեզ մոտ ժամանակ առ ժամանակ վիճաբանում են այն մասին, թե ով է Հայաստանի առաջին տիկինը՝ Նիկոլ Փաշինյանի, թե Արմեն Սարգսյանի կինը, Կանադայում, ըստ որոշ աղբյուրների, առաջին տիկին է համարվում Էլիզաբեթ Երկրորդի նշանակած գլխավոր նահանգապետի կինը։

Նույնիսկ ձախողման դեպքում երբեք չի կարելի հուսահատվել

Իսկ Ավստրալիայում նախկին կառավարություններից մեկն առաջարկել է՝ եկեք այլևս չբարձրացնենք երկիրը հանրապետություն դարձնելու և Էլիզաբեթ Երկրորդին պետության գլուխ չճանաչելու հարցն այնքան ժամանակ, մինչև այդ կինը գահակալում է։ Չնեղացնենք թագուհուն, հետո կտեսնենք։ Ու հանրությունն ընդունեց։

Եվ վերադառնալով Բարբադոսին ասեմ՝ երբ մեր ճանապարհը սև կատու է կտրում, ասում ենք՝ դա շատ վատ նշան է։ Բայց ոչ ոք չգիտի, թե ինչ կենդանի պիտի քո ճանապարհը կտրի համարելու համար, որ դա շատ լավ նշան է։ Բարբադոսում այդպիսի կենդանի կա՝ մանգուստն է։ Հիշո՞ւմ եք Ռեդյարդ Քիփլինգի Ռիկի Տիկի Տավին։ Այ հենց այդ կենդանին է։ Ժամանակին Հնդկաստանից բերել էին որպեսզի պայքարի շաքարեղեգնի պլանտացիաները ոչնչացնող առնետների դեմ։ Բայց մի բան հաշվի չէին առել՝ ախր առնետները գիշերային կենդանիներ են, իսկ մանգուստը որսի է դուրս գալիս ցերեկը։ Միգուցե այս ձախողումը կոծկելու համար հորինեցին, թե մանգուստին հանդիպելը շատ լավ նշան է։ Չգիտեմ։ Իրականությունը պարզելու համար գնացեք Բարբադոս։

115
թեգերը:
Մեծ Բրիտանիա
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Մի ասացվածքի «հետքերով». Աստված ստեղծել է մարդկանց, իսկ ատրճանակը նրանց հավասար է դարձրել
Վախի վրա հիմնված հասարակությունն ապագա չունի․ ինչից էր վախենում Անգելա Մերկելը
Ինչպես պայթեցվեց «ռումբերի ռումբը», բայց հաղթեց մարդկության ինքնապահպանման բնազդը 
Եվգենի Պետրոսյան, Ելենա Ստեպանենկո

«Ստեպանենկոյին կյանքիցս դուրս չեմ նետել»․ Պետրոսյանը խոսել է ամուսնալուծության մասին

1
(Թարմացված է 19:39 19.09.2020)
Հոգնելով բազմաթիվ մեղադրանքներից` դերասան Եվգենի Պետրոսյանը որոշել է մեկնաբանել իր և Ելենա Ստեպանենկոյի ամուսնալուծությունը։

ԵՐԵՎԱՆ, 19 սեպտեմբերի – Sputnik. Հայտնի երգիծաբան Եվգենի Պետրոսյանն առաջին անգամ խոսել է նախկին կնոջ՝ Ելենա Ստեպանենկոյի հետ բաժանման պատճառների մասին։

Արտիստը Instagram սոցիալական ցանցում բանավեճի մեջ է մտել իր հետևորդուհիներից մեկի հետ։ Աղջիկը Պետրոսյանին քննադատել է Ստեպանենկոյից բաժանվելու համար։

«Նորաձև է դարձել «ռեսուրսը սպառած» կանանց տախտակամածից նետելը, որոնք տարիներ շարունակ մարդու կողքին են եղել»,-գրել է նա։

Նա առաջին մարդը չէր, որվ մեղադրել է արտիստին կնոջ հետ վատ վարվելու համար։ Այս անգամ դերասանը չի դիմացել և պատասխանել է քննադատությանը։

Մասնավորապես Պետրոսյանը հայտարարել է, որ Ստեպանենկոյից բաժանվել է ոչ իր կամքով։ Նա խոստովանել է, որ բաժանման նախաձեռնությունը հենց արտիստուհունն է եղել։

«Ես Ելենա Ստեպանենկոյին կյանքիցս դուրս չեմ նետել։ Նա է արել դա, ընդ որում՝ շատ վաղուց»,-բակացած ասել է երգիծաբանը։

Մեկնաբանությունները, ըստ ամենայնի, արդեն հեռացվել են արտիստի էջից։ Սակայն այդ մասին  հայտնում է «Комсомольская правда» թերթը։

Եվգենի Պետրոսյանը վաճառում է Սոչիի իր 2 բնակարանները. հարևանները պատմել են, թե ինչու

Պետրոսյանն ու Ստեպանենկոն ամուսնալուծվել են 2018 թվականին` 33 տարվա ամուսնական կյանքից հետո։ 67-ամյա հեռուստահաղորդավարուհին բազմիցս հայտարարել է, որ զայրացած չէ նախկին ամուսնու վրա, նրան միմիայն երջանկություն է մաղթում։ Անցած տարվա դեկտեմբերին Եվգենի Պետրոսյանն ամուսնացել է իր երիտասարդ օգնականի՝ 31-ամյա Տատյանա Բրուխունովայի հետ։ Այս տարվա մարտին զույգը որդի է ունեցել։ Շատերը կարծում էին, որ ամուսիններն օգտվել են փոխնակ մոր ծառայությունից։ Սակայն այդ վարկածը կտրականապես հերքեցին սկզբում Պետրոսյանը, իսկ այնուհետև ինքը՝ Տատյանան։

«Շնորհակալ եմ կարանտինին. ոչ ոք և ոչինչ չէր շեղում ինձ նոր մարդու հետ ծանոթանալու հետաքրքրական գործընթացից։ Գարնանը մեկնեցի  շատ սպասված ճանապարհորդության, որտեղ ինձ պատասխանատու դեր էր վստահված․այսուհետ և ընդմիշտ ես մայր եմ...»,-իր անձնական բլոգում գրել է արտիստի ընտրյալը։

View this post on Instagram

A post shared by Евгений Петросян (@petrosyanevgeny) on

Որդին՝ Վահանը, Բրուխունովայի առաջին երեխան է։ Պետրոսյանն առաջին ամուսնությունից դուստր ունի՝ Վիկտորիան։

1
թեգերը:
Տատյանա Բրուխունովա, ամուսնալուծություն, Ելենա Ստեպանենկո, Եվգենի Պետրոսյան
Ըստ թեմայի
Երիտասարդացած Եվգենի Պետրոսյանը կնոջ հետ հանգստանում է Սոչիում. լուսանկարներ
Քանի՞ ամսական է երեխան. Եվգենի Պետրոսյանի երիտասարդ կինը պատասխանել է օգտատերերի հարցերին
«Ցուրտ է, իսկ ջուրը` կեղտոտ»․ Եվգենի Պետրոսյանի կինը զայրացրել է հետևորդներին