«Մոսկվա» կինոթատրոն

Մարտեր առանց կանոնների «Մոսկվա» կ/թ–ի տոմսի համար, կամ Երևանի «սրտի» պատմությունը

266
(Թարմացված է 00:35 13.08.2019)
Երևանի սրտում գտնվող «Մոսկվա» կինոթատրոնի տարածքը միշտ նշանակալի է եղել, համենայն դեպս այն տարիներին, որոնց մասին քիչ թե շատ ինֆորմացիա կա։ Երբ Երևանը սկսել են լրջորեն և պլանով կառուցապատել, մայրաքաղաքում գերիշխել են երկու թաղամասեր` Կոնդը և Շհարը, և այդ վայրը հենց վերջինի կենտրոնն էր։

Բոլոր ճանապարհները, որոնցով մենք` դպրոցականներս, փախչում էինք դասերից կամ մաքուր խղճով զբոսնում կիրակի օրերին, տանում էին դեպի «Մոսկվա» կինոթատրոն։ Թեպետ հետագայում առաջացել են այլ հետաքրքրություններ և կածաններ, բայց անշլագային սեանսի գնվածից հետո առաջացած հաղթանակի զգացողությունն ընդմիշտ մնացել է, իսկ ոտքերդ, միևնույն է, բերում էին այստեղ, ուր էլ որ գնայիր։

Прохожие у кинотеатра Москва
© Sputnik / Andranik Ghazaryan
«Մոսկվա» կինոթատրոն

Կինոթատրոնի տակի խանութում վաճառում էին քաղաքի ամենահամեղ հացը, իսկ «Բելոչկա» սրճարանում` ամենահամեղ թխվածքը և տաք կակաոն, որի մեջ կաթը քչություն չէր անում, իսկ այդ ամենը կարելի էր ուտել «Մուրենա» գիշատիչ անվանումով ահռելի շոկոլադե կոնֆետով, որը բուլղարական կամ չեխական էր։ Հետո փոքրերը ծնողների հետ գնում էին Կարապի լիճ, իսկ ինքնուրույն դպրոց գնացողները` կինոթատրոնի դրամարկղ։

Кинотеатр Москва. Золотой абрикос
© Sputnik / Arpi Beglaryan
«Մոսկվա» կինոթատրոն

Ասել, որ այստեղ ցուցադրվող անշլագային ֆիլմերի համար հերթեր էին գոյանում, նշանակում է ոչինչ չասել։ Դրանք հերթեր չէին, այլ մարտեր առանց կանոնների, և տեղի հավաքարարները տասնամյակների ընթացքում դրամարկղերի մոտից, հավանաբար, հանել են պոկված կոճակների հարյուրավոր կիլոգրամներ։
Հետո անկառավարելի հայկական հերթն ինչ-որ կերպ կանոնավորելու համար յուրաքանչյուր դրամարկղի պատուհանի մոտ տանող ճանապարհն առանձնացվեց հաստ մետաղական խողովակով, իսկ այդ հատվածում տեղավորվում էր միջին քաշի մեկ մարդ։ Դրանից հետո էլ բժիշկների գործն էր ավելացել. շատ կողոսկրեր են կոտրվել այդ երկաթների վրա հրմշտոցների մեջ։

Летний кинотеатр Москва в городе Ереване.
© Sputnik / A.Hekekyan
«Մոսկվա» կինոթատրոնի ամառային դահլիճ

Դա, բնականաբար, նույնպես չէր օգնում, քանզի միջին վիճակագրական հայը, որը տենչում է հաղորդակից լինել համաշխարհային և հայրենական կինեմատոգրաֆիայի գլուխգործոցներին` դժվարին պայմաններում բացահայտում էր բազմության վրա ճախրելու ընդունակությունը, իսկ տոմս գնելն արդեն մանրուք է։ Նման եղանակով հայթայթված «ավելորդ տոմսերը» հետո իրացվում էին նույն դրամարկղի մուտքի մոտ, բայց բավական բարձր գնով։ Իսկ նրանք, ովքեր այդպես էլ չէին կարողանում ճախրել, մի շաբաթ սպասում էին, մինչև իրարանցումն անցնի, տոմսեր էին գնում դրամարկղի ձանձրացող աշխատողներից և ֆիլմը դիտում կիսադատարկ դահլիճում։

Մարգարյան հիվանդանոցը կառավարության ժամանակավոր կացարանը պիտի լիներ. ծննդատան պատմությունը

Բայց այս բոլոր պատմությունները տեղի են ունեցել 1936թ–ից հետո, երբ «Մոսկվա» կինոթատրոնը` Տիրան Երկանյանի և Գևորգ Քոչարի ստեղծագործական մտքի արգասիքը, կառուցվել է այստեղ Սուրբ Պողոս Պետրոս եկեղեցու վայրում։ Քաղաքը կառուցած ճարտարապետները երկար են ընդդիմացել եկեղեցին քանդելուն, բայց կարողացել են ընդամենը հետաձգել այն։ Քանդվել են մի քանի որմնանկարներ և երկաթյա դուռը, որը մի ժամանակ եղել է Բայազետ ամրոցում։
Ավելի վաղ նման ճակատագրի է արժանացել պարսկական մզկիթը` ներկա Նկարիչների միության տեղում և դիմացը գտնվող ռուսական եկեղեցին, գրեթե նույն տեղում, որտեղ այսօր կանգնած է Ռուսական դրամատիկական թատրոնի շենքը։ Դա քաղաքի` պատմության գիրկն անցած խորհրդանիշներից է. հայկական, ռուսական եկեղեցիների և մզկիթի սերտ հարևանություն մի վայրում։

Здание русского драмтеатра имени Станиславского в Ереване
© Sputnik / Asatur Yesayants
Ռուսական դրամատիկական թատրոնը Երևանում

Պողոս Պետրոս եկեղեցին չի հաջողվել քանդել մեկ պայթյուններով, երկրորդն էլ վերջնականապես հողին չի հավասարեցնել այն. մնացել է գմբեթը` կրող կոնստրուկցիաներով և խաչով։ Պատմում են, որ պայթյունի աշխատանքները ղեկավարող աշխղեկը ցանկացել է բարձրանալ և գցել խաչը։ Դա նրան հաջողվել է, բայց սայթաքել է և ընկել խաչի հետևից։ Միգուցե լեգենդ է, միգուցե` իրականություն։
Հատուկ դեպք է «Մոսկվա» կինոթատրոնի ամառային դահլիճը` ավանգարդիստական լուծում, որն անհասկանալիորեն թույլ են տվել իրագործել այդ տարիներին։ Ամենայն հավանականությամբ, այստեղ դեր է խաղացել խնդրի անհավանական բարդությունը. դահլիճը խցկել շենքերի երկու ճակատների, Թումանյան փողոցի մայթի սահմանափակ տարածության և ներքին բակի միջև։

Фотография гостиницы Ереван 1930-ых годов в здании мэрии Еревана
© Sputnik / Mikhail Chernyakhovsky
«Երևան» հյուրանոց. 1930–ականներ

Մեր օրերին Ամառային կինոդահլիճը պատրաստվում էին քանդել, բայց հասարակությունը թույլ չտվեց։ Պաշտոնական վարկածով` այդ վայրում պատրաստվել են վերականգնել եկեղեցին, սակայն, ամենայն հավանականությամբ, եթե քանդեին, փոխարենը կկառուցեին հերթական հյուրանոցը` հանրային սննդի կետով։
Կասեք, որ տեղը փոքր է հյուրանոցի համար. դե դա կլիներ փոքր հյուրանոց, լվացքի մեքենային շատ տեղ պետք չէ։


«Մոսկվա» կինոթատրոնում ցուցադրված առաջին ֆիլմը եղել է Համո Բեկնազարյանի «Պեպոն»։ Այն դիտել ցանկացողները շատ են եղել, ավելին` մարդիկ ֆիլմին զուգահեռ երգել են, իսկ օժտված երաժիշտներն իրենց հետ երաժշտական գործիքներ են բերել, օրինակ, դուդուկ։
1926թ–ին կառուցվել է «Ինտուրիստ» հյուրանոցը (հետագայում` «Երևան», այսօր` «Գոլդեն Թուլիփ»), իսկ երեք տարի անց հարվածային տեմպերով սկսել են կառուցել շինարարների ակումբ, որը հետո տրամադրվել է Ռուսական դրամատիկական թատրոնին։

Այդ կոնստրուկտիվիստական շինությունը եղել է Միքայել Մազմանյանի, Կարո Հալաբյանի և Գևորգ Քոչարի մտահղացումը։ Նախագիծը կոշտ քննադատության է ենթարկվել, բայց արմատական միջոցներ չեն ձեռնարկել, և ճարտարապետների գաղափարը կյանքի է կոչվել։
«Ինտուրիստ» հյուրանոցի անկրկնելի տեսքը ծնվել է Նիկոլ Բունիաթյանի երևակայությամբ։ Ճարտարապետը չէր կարող ենթադրել, որ շենքը կուլտային կդառնա ոչ միայն արտաքին տեսքի, այլ նաև այն իրադարձությունների շնորհիվ, որոնք պետք է տեղի ունենային այստեղ։ Այստեղ բավական երկար ապրել է Չարենցը, մինչև Աղասի Խանջյանը բնակարան չի հայթայթել նրա համար, այստեղ են ձերբակալել Գուրգեն Մահարուն...

Ուրարտուի դամբարաններից մինչև ստորգետնյա քաղաքներ․ նոր բացահայտումներ Հայաստանի մասին

Ավելի ուշ հյուրանոցի ռեստորանին կից ամենահայտնի սրճարանում տարվա տաք եղանակին նստած է եղել երևանյան ամբողջ բոհեմը, և եթե ինչ-որ մեկը ցանկանում էր տեսնել Ֆրունզիկ Մկրտչյանին, ապա կարող էր գալ այստեղ։

Կամ Կոստան Զարյանը։ Սակայն, ինչպես ասում են հնաբնակները, գրողը` Երևանի միակ մարդը, որը թիթեռնիկով կոստյումով էր դուրս գալիս, մշտական այցելու չի եղել։ Իսկ ահա Լևոն Ներսիսյանը բամբ ձայնով սրտանց ողջունում էր այստեղ մտնող մարդկանց։

266
թեգերը:
Թատրոն, Հյուրանոց, կինո, «Մոսկվա» կինոթատրոն, Երևան
Никол Пашинян перед митингом на площади Республики (29 апреля 2018). Еревaн

Դուք միգուցե պարտություն կկրեք, բայց կհաղթանակեն ձեր դավանած սկզբունքները

404
(Թարմացված է 00:42 15.07.2020)
​Եկեք անկեղծ լինենք: Երբ Կարլ Մարքսը մոտ մեկուկես դար առաջ ասում էր, որ հեղափոխությունները պատմության լոկոմոտիվներն են, դրա մեջ ճշմարտության հատիկ կար:
Դուք միգուցե պարտություն կկրեք, բայց կհաղթանակեն ձեր դավանած սկզբունքները

Բայց, միևնույն ժամանակ, երբ ֆրանսիացի սոցիալիստ Ժան Ժորեսը պնդում էր, թե հեղափոխությունը առաջադիմության բարբարոսական ուղին է, դրանում էլ ճշմարտության հատիկ կար:

Այսօր ֆրանսիացիները նշում են Բաստիլի գրավման, այսինքն` Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության տարեդարձը: Գրեթե բոլոր մասնագետները միակարծիք են, որ այդ հեղափոխությունը մարդկության պատմության կարևորագույն իրադարձություններից մեկն էր, որը հսկայական ազդեցություն գործեց քաղաքակրթության հետագա զարգացման ողջ ընթացքի վրա:

Փաստորեն ավարտվեց միապետությունների դարը, սկսվեց հանրապետությունների դարաշրջանը: Վերջնականապես վերացվեցին ֆեոդալական կարգերը, ազնվական ծագման հետ կապված արտոնությունները, ստրկությունը, աշխարհով մեկ սկսեցին տարածվել ազատականության, աշխարհիկության, ֆեմինիզմի գաղափարները, օրինականացվեց ապահարզանը:

Հեռու չգնանք՝ մեր Սահմանադրությամբ ամրագրված դրույթն այն մասին, որ իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին, նույնպես վերցված է Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ ընդունված Մարդու և քաղաքացու իրավունքների հռչակագրից: էլ չեմ ասում ֆրանսիացի հեղափոխականների հանրահայտ երեք սկզբունքների մասին՝ «Ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն»՝ ում սրտով չէ այդ հրաշալի կարգախոսը:

Ինչ պետք է անեք ջահել ժամանակ, որ հասուն տարիքում վատ չզգաք. գիտնականների 10 խորհուրդները

Բայց ախր հարց է ծագում՝ բա եթե հեղափոխությունը այդքան լավ բաներ է բերում իր հետ, ինչո՞ւ ենք տարբեր գործիչներից ամեն քայլափոխի լսում՝ «ես հեղափոխական ուղու կողմնակից չեմ, էվոլյուցիոն զարգացման կողմնակից եմ»:

Իսկապես, որոշ պատմաբաններ համոզված են՝ եթե 1789 թվականին սկսված հեղափոխությունը չլիներ, Ֆրանսիան, միևնույն է, մի 50 տարի հետո կունենար նույն արդյունքները, բայց առանց այն ահավոր բռնությունների, որոնք դարձան հեղափոխության անքակտելի մասը:

Հիշենք, որ Բաստիլի գրավմանն ի վերջո հաջորդեց տեռորը՝ տարբեր գնահատումներով մահապատժի ենթարկվեց շուրջ 40 հազար մարդ: Հեղափոխականները հռչակեցին ազատ ընտրություններ, հետո սկսեցին ամեն ինչ անել, որպեսզի այդ ընտրությունները տան իրենց համար շահեկան արդյունքը: Նաև մամուլի ու խոսքի ազատություն հռչակեցին, բայց քիչ անց սկսեցին հետապնդել այլախոհներին, պատճառաբանելով, թե նրանք խարխլում են պետության հիմքերը և սպառնում հասարակության անվտանգությանը:

​Համաձայնեք՝ սա շատ բարդ հարց է: Կարող եք ասել՝ բայց չէ՞ որ եղել են հեղափոխություններ, որոնք բռնություններով չեն ուղեկցվել՝ հենց մեր «թավշյա հեղափոխությունը», Չեխոսլովակյան թավշյա հեղափոխությունը, Վրաստանի «վարդերի հեղափոխությունը»։

Արդյո՞ք Լավրենտի Բերիան է սպանել Աղասի Խանջյանին

Չեմ առարկի և որպես հակափաստարկ չեմ բերի Ռուսաստանյան սոցիալիստական հեղափոխությունը և դրան հետևած ռեպրեսիաները,  նույնիսկ չեմ հիշեցնի, թե գունավոր հեղափոխությունների ժամանակ քանի զոհ եղավ Ղրղզստանում, Կահիրեի Թահրիրի հրապարակում և Կիևի Մայդանում: Ավելին` Ամերիկյան հեղափոխությունը, որը սկսվեց ֆրանսիականից ավելի վաղ՝ 1776 թվականին, և, փաստորեն, նույնքան՝ մոտ տասը տարի տևեց, այնուամենայնիվ, տեռորով չուղեկցվեց: Զոհեր եղան, բայց դրանք պատերազմական զոհեր էին:

էստեղ սկզբունքային մի նրբություն կա: Այս հարցը՝ հեղափոխությունը և բռնությունը, մոտ 20 տարի առաջ լույս տեսած իր շատ հետաքրքիր գրքում  մանրամասն վերլուծել է ֆրանսիացի պատմաբան Պատրիս Գենիֆեն: Նա հարց է տալիս՝ ուրեմն ի՞նչ՝ ցանկացած քաղաքական փոփոխություն պետք է անպայման բռնությամբ ուղեկցվի՞: Իհարկե ոչ:

Կարևորն այն է, որ հեղափոխականը, որը քարոզում է ազատության, արդարության և հավասարության սկզբունքները, մինչև վերջ հավատարիմ մնա դրանց, երբեք չշեղվի դրանցից՝ նույնիսկ այն դեպքում, երբ քաջ գիտակցում է, որ այդ սկզբունքների կենսագործումը կարող է վնասել իրեն, զրկել իրեն որոշակի արտոնություններից, բարիքներից, իշխանությունի՞ց:

Այսինքն՝ ժողովրդավարության և արդարության սկզբունքներն այնքան խորը արմատներ են ձգել ձեր մարդկային էության մեջ, որ նույնիսկ իմանալով, որ հանրությունը առաջիկա ընտրություններում այնքան էլ հակված չէ իր ձայնը տալու այն ուժին, որը դուք ներկայացնում եք, ընտրակեղծիքների չե՞ք դիմի, առավել ևս, չե՞ք հանձնարարի, ասենք, փողերի լվացման մեղադրանքով գործ հարուցել ձեր ընդդիմախոսի նկատմամբ, չե՞ք փորձի վերահսկել լրատվամիջոցները, որոնք ձեզ քննադատում են, չե՞ք անջատի ընդդիմության ներկայացուցչի խոսափողը խորհրդարանում, իսկ ընտրություններից հետո երբեք զինված ոստիկաններ դուրս չե՞ք բերի բողոքող ցուցարարների դեմ:

«Ազնիվ մարդկանց կուսակցություն»` կաշառակեր անդամներով, կամ երբ մեր քաղաքական դաշտը կմաքրվի

Դուք, միգուցե, պարտություն կկրեք ու կզրկվեք իշխանական լծակներից և արտոնություններից, բայց հաղթանակ կտանեն ձեր դավանած սկզբունքները:

Եթե, իհարկե, իսկապես հավատարիմ եք այդ սկզբունքներին։

404
թեգերը:
Եկեք անկեղծ լինենք, ԽՍՀՄ, «Թավշյա հեղափոխություն», Արմեն Դուլյան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
«Մահափորձեր» մահվանից հետո. Լենինին նաև դամբարանում էին ուզում «սպանել»
Եթե Քանյե Ուեսթը նախագահ դառնա, կշահենք մենք ու Չինաստանը
Թող այդ ամենի մասին մեր երեխաներն ու թոռները մտածեն, մեզ մեր խնդիրներն էլ բավարար են
Երիտասարդներ, արխիվային լուսանկար

Թող այդ ամենի մասին մեր երեխաներն ու թոռները մտածեն, մեզ մեր խնդիրներն էլ բավարար են

420
(Թարմացված է 21:48 13.07.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Այսօրվա կորոնավիրուսային իրավիճակը այնքան լուրջ խնդիր է, որ բոլորովին չի տրամադրում մտածելու այլ խնդիրների մասին, որոնք ծառանալու են ամբողջ մարդկության առջև, ասենք՝ այս դարի կեսերին։

Այնինչ այդ խնդիրները հետզհետե սկսում են ուրվագծվել հենց այսօր, բոլորիս աչքի առջև ու BBC-ին ներկայացրել է այն 10 գլխավոր մարտահրավերները, որոնց հետ մարդկությունը ստիպված է լինելու գործ ունենալ 30 տարի հետո՝ 2050 թվականին։ Թույլ տվեք հնարավորինս հակիրճ անդրադառնալ դրանց, իսկ առաջիկայում հաստատ դեռ առիթներ կլինեն շատ ավելի մանրամասն խոսելու այդ դրանց մասին՝ առանձին-առանձին։

Եվ այսպես՝ առաջին։ Մարդու գենային մոդիֆիկացումը։ Խոսքը, ինչպես մասնագետներն են ասում, մարդու ԴՆԹ-ի խմբագրման մասին է։ Սա մի կողմից՝ հսկայական օգուտներ կարող է բերել շատ որոշակի հիվանդությունների դեմ պայքարում, մյուս կողմից՝ էթիկական բնույթի նուրբ հարցեր է առաջացնում՝ արդյոք մենք իրավունք ունենք արհեստականորեն կատարելագործել մարդու օրգանիզմը և, ի վերջո, ստեղծել իդեալական մարդ արարած։

Երկրորդ։ Տարեցների թվի ավելացում։ Համաձայնեք՝ Հայաստանը այն երկրներից է, որտեղ այս խնդիրը առավել, քան հրատապ է։ Իսկ գլոբալ առումով մասնագետներն այսպիսի կանխատեսումներ են անում՝ հարյուր տարին բոլորած մարդկանց թիվն այսօր աշխարհում ընդամենը մոտ կես միլիոն է, 2050 թվականին այն գերազանցելու է 25 միլիոնը, այսինքն` աճելու է 50 անգամ։ Իհարկե, հրաշալի է, որ մարդիկ ավելի երկար են ապրելու, բայց… Անցնենք հաջորդ խնդրին։

Ինչ-որ բան այն չէ ժողովրդավարության նախկին «կղզյակներում»

Կլիմայական փոփոխություններ։ Երբևէ լսե՞լ եք կլիմայական փախստականների մասին։ Իսկ մասնագետներն արդեն կանխատեսում են, որ եթե գլոբալ տաքացումը շարունակվի, որոշ տարածքներ լիովին կանցնեն ջրի տակ և դրանց բնակիչները ստիպված կլինեն տեղափոխվել այլ բնակավայրեր, այլ երկրներ, այսինքն՝ կդառնան կլիմայական փախստականներ։

Անցնենք սոցիալական ցանցերին։ Սկզբում մեծ ոգևորություն էին առաջացնում, որովհետև շփվելու անսահման հնարավորություններ էին ընձեռում, հիմա կամաց-կամաց հասկանում ենք, թե որքան խոցելի ենք դառնում՝ ով ասես կարող է կեղծ անվան տակ գրանցվել ու հանգիստ հայհոյել քեզ։ էլ չեմ ասում սուտ տեղեկության տարածման մասին։ Լավ՝ քանի անգամ կարող է մեռնել Միխայիլ Գորբաչովը՝ մի հիսուն անգամ թաղեցին խեղճ մարդուն։ Ու այս խնդիրը գնալով խորանալու է։

«Մահափորձեր» մահվանից հետո. Լենինին նաև դամբարանում էին ուզում «սպանել»

Հաջորդը։ Քաղաքային տրանսպորտի երթևեկությունը։ Հիշում եմ՝ մի ժամանակ Ֆուրմանովի փողոցում, երբ բակի տղաներով երթևեկելի հատվածում ֆուտբոլ էինք խաղում՝ հատ ու կենտ մեքենաներ էին անցնում։ Հիմա երեկոյան վերադառնում ես աշխատանքից, հաստատ, 100 տոկոսով գիտես, որ քաղաքի այսինչ հատվածում անպայման խցանում է լինելու։ Իսկ ավտոմեքենաների թիվը տարեցտարի ավելանում ու ավելանում է։ Դուք գոնե պատկերացնո՞ւմ եք, թե 2050 թվականին Երևանում ինչ է կատարվելու։ Անկեղծ ասեմ՝ ես չեմ պատկերացնում։

Անցնենք առաջ։ Ինչ է լինելու, երբ Երկրի բնական պաշարները, որոնք մենք անխնա օգտագործում ենք, սկսեն սպառվել։ Մասնագետները փաստում են՝ սովորական բջջային հեռախոսում կա մոտ 60 բաղադրիչ, որոնցից առնվազն մի քանիսը՝ հազվադեպ հանդիպող մետաղներ են։ Ճիշտ եք։ Այդ մետաղները այլ նյութերով փոխարինելու եղանակներն առաջիկա տասնամյակներում երևի այնուամենայնիվ կգտնվեն։ Բայց վերցրեք մեր հայաստանյան հանքարդյունաբերությունը՝ ախր մեր արտահանման, մանավանդ եվրոպական արտահանման մի զգալի մասը՝ բնական պաշարներն են, որոնք անսահման չեն։ Բա 2050-ին ինչ է լինելու։

Սուրբ Սոֆիան ուզում են մզկիթ դարձնել. հայ ճարտարապետի վերականգնած գմբեթի տակ նամազ կհնչի՞

Եվ վերջապես։ Որոշ մասնագետներ համոզված են, որ անխուսափելիորեն գալու է այն օրը, երբ արհեստական բանականությունը գերազանցելու է մարդկային բանականությանը և սկսելու է ինքնուրույն կատարելագործվել ահռելի արագությամբ։ Եվ այստեղ ծագում է ամենագլխավոր հարցը՝ իսկ արդյոք առանց մարդու միջամտության զարգացող այդ բանականությունը բարյացակամ կլինի մեր՝ մարդկանց նկատմամբ։ Բա, որ հանկարծ որոշի, որ մարդկությունը խոչընդոտում է իր կատարելագործմանը։ Բայց շատ ճիշտ եք՝ թող այս ամենի մասին մեր երեխաներն ու թոռները մտածեն, մեզ մեր առօրյա խնդիրներն էլ բավարար են։

420
թեգերը:
խցանում, կորոնավիրուս, երեխա, թոռ, տարեց, Տրանսպորտ, Երևան, արհեստական բանականություն
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Ո՞ր խավին ենք պատկանում հայերս․ սոցիալիզմի ու կապիտալիզմի արանքում
Եթե Քանյե Ուեսթը նախագահ դառնա, կշահենք մենք ու Չինաստանը
Թեժ վիճաբանություն «հայու գենի» շուրջ, կամ մենք ու Ամերիկան
Արժե՞ վստահել վարկանիշներին. ինչ անել, որ հայկական բուհերն էլ լավագույնների շարքին դասվեն
Հնագետներ

Հայտնաբերվել է հին քաղաքակրթության հսկայական կորուսյալ դղյակը

0
Շինության ավերակները հայտնաբերվել են Մեխիկոյի Սահմանադրության հրապարակում իրականացվող վերանորոգման աշխատանքների ժամանակ, երբ բանվորները դեմ են առել բազալտե սալիկների։

ԵՐԵՎԱՆ, 15 հուլիսի –Sputnik.  Մեքսիկայում հնագետները ացկետների հին կորսված պալատի ավերակներ են գտել։ Պալատը նաև իսպանացի կոնկիստադոր Էռնան Կորտեսի նստավայրն է եղել։ Տեղեկությունը հայտնում է BBC News պարբերականը։

Շինության ավերակները հայտնաբերվել են Մեխիկոյի Սահմանադրության հրապարակում իրականացվող վերանորոգման աշխատանքների ժամանակ, երբ բանվորները դեմ են առել բազալտե սալիկների։ Դրանք ացտեկների կառավարիչ Աշայակատլի պալատի բաց հատվածի մաս են կազմել։ Աշայակատլը իշխանության է եկել 1469 թվականին, կառավարել 12 տարի և դարձել ացտեկների վերջին կայսրի` Մոնթեսումա II–ի հայրը։ Իսպանացիների ներխուժման պատճառով բնիկ մեքսիկացիների քաղաքակրթության անկումից հետո պալատը տուն էր դարձել Կորտեսի համար։

Կորտեսը Մեքսիկա էր եկել 1518 թվականին, իսկ 1521 թվականին իր մարդկանցով պաշարել Տենոչթիտլանը, որը հետագայում ավերվեց։ 

Սենսացիա․ Հայաստանում հնագետները հայտնաբերել են ուրարտական դարաշրջանի կին ռազմիկի կմախքը

Ավելի վաղ` 2020 թվականի հունվարին, հայտնում էին, որ Մեքսիկայի մարդաբանության և պատմության ազգային ինստիտուտի գիտնականները պարզել են, որ Մեխիկոյի քաղաքային պուրակում հայտնաբերած ոսկե ձուլակտորը ացտեկների գանձերի մաս է կազմում, որոնք թալանել էին իսպանացի կոնկիստադորները Էռնան Կորտեսի գլխավորությամբ։

Սենսացիոն գտածո. Հռոմում հնագետները պեղել են Անահիտ աստվածուհու «ազգականին». լուսանկար

0
թեգերը:
գտածո, Մեքսիկա, պեղումներ
Ըստ թեմայի
Հնագետները Եգիպտոսում ավելի քան 3 հազար տարի առաջ ապրած հղի կնոջ գերեզման են գտել
Հայ հնագետները պատրաստ են ապացուցել, որ գիտնականները մեկ դար շարունակ սխալվել են
Ղրիմի ափերի մոտ հնագետները կսկսեն «Արմենիա» կործանված ջերմանավի որոնողական աշխատանքները