Մինաս Ավետիսյանի հայրական տունը Ջաջուռում

Ջաջուռում գտնվող տան առեղծվածային պատմությունը, կամ այն, ինչ չգիտեինք Մինասի մասին

1259
(Թարմացված է 13:30 10.08.2019)
Շատ շուտով կսկսվեն ականավոր հայ նկարիչ Մինաս Ավետիսյանի (որին ժողովուրդը պարզապես Մինաս է կոչում) հայրական տան վերականգնողական աշխատանքները։ Թե ի՞նչ է թաքցնում անցած դարի սկզբին հիմնադրված այդ տան ընտանեկան ավանդազրույցը, բացահայտել է Sputnik Արմենիայի թղթակիցը։

Հայաստանի հյուսիսում գտնվող Ջաջուռ գյուղի տանը, որտեղ մեծացել է Մինաս Ավետիսյանը, առաջին քարը դրվել է նրա ծնվելուց հետո` 1929 թվականին. Մինասը ծնվել է 1928 թ.-ին։

Նկարչի որդին` Արման Ավետիսյանը պատմում է` տունը երեք փուլով էր կառուցվում. շինարարության երկրորդ փուլում հայտնվեց մեծ սենյակը, խոհանոցը, փոքրիկ մառանը և գոմը։ Իսկ հետո արդեն հայրիկը վերևում ստուդիա կառուցեց։

1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի հետևանքով Ավետիսյանների տունը փլուզվեց։ Մինասի որդիները վաղուց էին ուզում վերականգնել «հայրական տունը»` հետագայում այն տուն–թանգարանի վերածելու նպատակով, սակայն սեփական ուժերով դա անել չհաջողվեց։

Сын Минаса Аветисяна, Арман у отчего дома в селе Джаджур, Ширак
© Sputnik / Lilit Harutyunyan
Մինաս Ավետիսյանի որդին` Արամը, Ջաջուռում գտնվող պապի տան մոտ

Ավելի ուշ «Լինսի» հիմնադրամի միջոցներով պատկերասրահի միանգամայն նոր շենք կառուցվեց, որտեղ ցուցադրվում են նկարչի աշխատանքները։ Այն այցելուների առաջ իր դռները բացեց 2005 թվականին։

Իսկ ի՞նչի կվերածվի հայրական տունը, եթե թանգարանն արդեն գործում է։

«Գաղափար կա այն հյուրատան նման մի բան դարձնել, որտեղ կկարողանան մնալ ու ստեղծագործել աշխարհի տարբեր ծայրերից ժամանած արվեստի գործիչներ»,– ասաց Մինաս Ավետիսյանի ավագ որդին` Արմանը։

Նա ծրագրել է Ջաջուռում «արվեստի ինքնատիպ օջախ» հիմնել, վայր, որտեղ կհավաքվեն ստեղծագործ մարդիկ` իրենց գլուխգործոցները կերտելու համար, ինչպես ժամանակին դա անում էր իր հայրը։ Չի բացառվում, որ այստեղ նաև փառատոններ անցկացվեն։

Отчий дом Минаса Аветисяна, село Джаджур, Ширак
© Sputnik / Lilit Harutyunyan
Մինաս Ավետիսյանի հայրական տունը

Արմանը համոզված է` նախաձեռնությունը, նախևառաջ, կնպաստի գյուղի զարգացմանը, որը ԽՍՀՄ փլուզումից հետո անտեսված է։

Տան վերականգնման հարցը երկար ժամանակ օդում կախված էր։ Վերջերս նախաձեռնության մասին իմացել են Հայաստանի քաղաքաշինության կոմիտեում. Արմանի խոսքով` ֆինանսավորում, ամենայն հավանականությամբ, կլինի ինչպես պետության, այնպես էլ մասնավոր ներդրողների կողմից։

Сын Минаса Аветисяна, Арман у отчего дома в селе Джаджур, Ширак
© Sputnik / Lilit Harutyunyan
Մինաս Ավետիսյանի որդին` Արամը, Ջաջուռում գտնվող պապի տան մոտ

«Արդեն ճարտարապետներ են եկել, որոնք այժմ համարակալում են քարերը, որպեսզի տունն առավելագույնս ճշգրիտ վերականգնեն։ Գիտեք, դա հասարակ շինություն չէ, այլ ինքնատիպ, առեղծվածային մի վայր...», – ասում է Արմանն ու պատմում ընտանեկան ավանդազրույցը։

Մինասի հայրական տան կառուցումը, ինչպես նաև նա ծննդյանը նախորդած այդ պատմությունը, մեղմ ասած, արտասովոր է...

Մինասի որմնանկարները ոչնչացման եզրին են. մշակույթի նախարարությունը դեռ լռում է

«Սովորական հրաշք»

«Մինասի ծնունդից առաջ մի բարձրահասակ, ծեր կին ոտքով գալիս է մեր գյուղ և հարցնում` որտե՞ղ է ապրում  Կարապետը։ Նրան ցույց են տալիս պապիս տուն տանող ճանապարհը։ Անծանոթ կինը, երբ հասնում է պապիս տուն, պնդում է, որ Կարապետը գնա Ջաջուռի մոտակայքում  գտնվող քարի հանք, քանի որ  երազում տեսել է Տիրամորը, որը նրան ասել է, թե այդ հանքի քարերի տակ է թաքնված սուրբ «Նարեկը», որն անպայման պետք է գտնի ջաջուռցի Կարապետը։ Խոսքն, իհարկե, հայ մեծ բանաստեղծ, փիլիսոփա և աստվածաբան Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան Ողբերգության» մասին է, որը, ժողովրդական ավանդազրույցի համաձայն, առանձնահատուկ բուժիչ ուժ ունի», – պատմում է Արմանը։

Отчий дом Минаса Аветисяна, село Джаджур, Ширак
© Sputnik / Lilit Harutyunyan
Մինաս Ավետիսյանի հայրական տունը

Արմանի խոսքով`  պապը կարծում է` այդ կինը խենթ է և փորձում է նրան վտարել, բայց կինը շարունակում է համառել և մեկ շաբաթ անընդմեջ գալիս է և պնդում իր ասածն անել։ Ի վերջո, հարևանները սկսում են համոզել Կարապետին, որ կատարի կնոջ խնդրանքն ու նրա հետ գնա հանք (ի դեպ, այդպես էլ ոչ ոք չի իմացել, թե որտեղից է եկել «առեղծվածային» կինը, նշվում է միայն` հեռվից):

Отчий дом Минаса Аветисяна, село Джаджур, Ширак
© Sputnik / Lilit Harutyunyan
Մինաս Ավետիսյանի հայրական տունը

Կնոջից ազատվելու համար, Կարապետն, ի վերջո, համաձայնում է կատարել նրա խնդրանքը. երկուսով գնում են հանք և սկսում ձեռքով քարեր հանել։

«Դե տեսնում ես, ոչինչ չկա», – մի քարը մյուսի հետևից հանելով, փնթփնթում է Կարապետը, և հանկարծ, մեծ քարի տակ, տեսնում է կտորի մեջ փաթաթած և մեղրամոմով պատված արծաթե շրջանակով գիրքը։

Զարմանքից քարացած, նույնիսկ վախեցած, Կարապետը որոշում է գիրքը հանձնել ծեր կնոջը, որպեսզի նա վերցնի այն և հեռանա։ Սակայն կինը պատասխանում է` ո՛չ, Մարիամ Աստվածածինը չի պատվիրել, որ գիրքն ինձ մոտ պահեմ, նա պարզապես ասել է` օգնել քեզ այն գտնել։ Դու պետք է տանես այն և պահպանես այն տանը, որը կկառուցես...

Отчий дом Минаса Аветисяна, село Джаджур, Ширак
© Sputnik / Lilit Harutyunyan
Մինաս Ավետիսյանի հայրական տունը

Համագյուղացիները, լսելով այդ մասին, հասկանում են, որ հրաշք է տեղի ունեցել։ Նրանք մի մարդու պես երդվում են ոչ մեկի չպատմել «գտածոյի» մասին, չէ՞ որ ժամանակներն այլ էին` խորհրդային դարաշրջանում էր...

«Եթե կոմունիստներն իմանային, գիրքն անմիջապես կայրեին, իսկ պապիս` կկալանավորեին։ Ինչևէ, այդ դեպքից հետո պապս սկսում է տուն կառուցել։ Այդ ժամանակ էլ լույս աշխարհ է գալիս հայրս` Մինասը։ Ինձ համար այդ ամենը շատ խորհրդանշական է...», – ասում է Արմանը։

Իսկ ո՞րտեղ է գտնվում այժմ «Նարեկը»։ Արմանի խոսքով` բարեկամները վախեցել են խորհրդային իշխանություններից, և այն թաքցրել տան պատերից մեկում, որտեղ կարմիր տուֆով մի խորշ են դրել` փորագրված խաչով, այնուհետև տունը կառուցել։ 

  • Մինաս Ավաետիսյանը իր արվեստանոցում
    Մինաս Ավաետիսյանը իր արվեստանոցում
    © Sputnik / Юрий Абрамочкин
  • Մինաս Ավաետիսյանի նկարներից
    Մինաս Ավաետիսյանի նկարներից
  • Մինաս Ավաետիսյանի նկարներից
    Մինաս Ավաետիսյանի նկարներից
    © Sputnik / А. Экекян
  • Մինաս Ավաետիսյանի նկարներից
    Մինաս Ավաետիսյանի նկարներից
    А. Свердлов
  • Մինաս Ավաետիսյանի նկարներից
    Մինաս Ավաետիսյանի նկարներից
1 / 5
© Sputnik / Юрий Абрамочкин
Մինաս Ավաետիսյանը իր արվեստանոցում

«Երբ տունը 1988 թվականի երկրաշարժից փլուզվում է, գիրքն անհետանում է։ Ինձ հաջողվեց գտնել միայն խաչով քարը։ Մենք, այն, բնականաբար, թողեցինք տան մոտ, որպեսզի ժամանակին օգտագործենք։ Սակայն, ցավոք, հետո չգտանք։ Հավանաբար, այն գողացել են։ Սակայն, խաչով քարը տեսել եմ սեփական աչքերով», – ասում է զրուցակիցս։

Արամը նաև պատմեց, որ հաճախ և երկար ժամանակով էր հյուր գնում պապին, որը 102 տարի ապրեց և մահացավ երկրաշարժից որոշ ժամանակ առաջ։

 

1259
թեգերը:
Գրիգոր Նարեկացի, Արա Մինասյան, Ջաջուռ, Գյումրի, հայեր, հայ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Մինասի ծննդյան օրվա առթիվ նախագահը շնորհավորել է նրա այրուն և հարազատներին
«Ցերեկը» կորցրել ենք, բայց «Գիշերը» կարելի է փրկել. Մինաս Ավետիսյանի որդին ահազանգում է
Մինաս Ավետիսյան. կամուրջ ներկայի և անցյալի միջև
Հայ ավանգարդիստի «հակասթրեսը», կամ Պիկասո չդառնալու 33 փորձ
Մինասի որմնանկարները ոչնչացման եզրին են. մշակույթի նախարարությունը դեռ լռում է
Դոնալդ Թրամփ

Ներումների քանակը կտրուկ մեծացել է. Թրամփը մտադիր է կանխավ ներում շնորհել նաև ինքն իրեն

44
Եկեք անկեղծ լինենք։ Դժվար թե որևէ մեկը կարողանար կանխատեսել, որ Թրամփի հեռանալն այսքան արտառոց կլինի և ամերիկյան կոնգրեսի՝ Կապիտոլիումի դահլիճներում պառկած կլինեն Ազգային գվարդիայի զինվորները։

 

Ահա այսպիսի Ամերիկա

Ընդ որում, նկատեք՝ իշխանությունները մտավախություն ունեն, որ կարող է տեղի ունենալ , այսպես ասենք, ներքին հարձակում, այսինքն` Ազգային գվարդիայի որոշ անդամներ միանան ցուցարարներին, իսկ դա խիստ վտանգավոր է, քանզի զինվորները մարտական զենք ունեն։ Այսինքն` ինչ եմ ասում՝որոշ նահանգներում ցուցարարներն էլ են զինված։ Ինչ կարող ես անել՝ դա նրանց սահմանադրական իրավունքն է։

 

​Որոշ նահանգների մայրաքաղաքների փողոցներում արգելապատնեշներ են տեղադրված, իսկ խանութների ապակեպատ ցուցափեղկերը փայտերով են ծածկված։ Ասեմ, որ նման պատկեր ես ու իմ գործընկերները ժամանակին տեսել էինք Պրահայում, որտեղ գլոբալիստական ֆորում էր անցկացվում, ու էլի ամենուր տեղադրված էին այդ մետաղե արգելապատնեշները, իսկ Մաքդոնալդի բոլոր պատուհանները ծածկված էին  փայտերով՝ հակագլոբալիստների շարժումը կանխելու համար։

​Սակայն ամենարտառոցն այն է, որ Դոնալդ Թրամփի հեռանալուց ընդամենը մի քանի օր առաջ որոշ կոնգրեսականներ արդեն երկրորդ անգամ նախաձեռնել են նրա իմփիչմենթը։ Այդ գործընթացը բավական բարդ է ու երկար։ Ընդհանրապես հավանականություն չկա, որ հաջողությամբ կավարտվի, բայց եթե նույնիսկ ավարտվի, պատկերացնո՞ւմ եք, թե ինչ զավեշտական իրավիճակ է ստեղծվելու։ Չէ որ իմփիչմենթի իմաստը մեկն է՝ պաշտոնյային հեռացներ իր պաշտոնից։ Այսինքն` Դոնալդ Թրամփը առանց այն էլ այս շաբաթ հեռանալու է, բայց կոնգրեսականները նրան ասելու են՝ հեռացիր։ Համաձայնեք, նման բան Ամերիկայում դեռ չէր եղել։

​Ուրիշ հանգամանք էլ կա, որի մասին գրում է Նյու Յորք Թայմսը։ Նախագահը և նրա վարչակազմն իրավունք ունեն ներում շնորհելու, մանավանդ նախագահի հեռանալուց առաջ։ Ներումների քանակը կտրուկ մեծացել է, երբ պարզ է դարձել, որ Թրամփին չի հաջողվի վիճարկել իր պարտությունը։ Եվ այդ ներումները կատարվում են փողով։ Նույն Նյու Յորք Թայմսը, հենվելով իր ձեռքին հայտնված փաստաթղթերի վրա, գրում է, որ, օրինակ, Յուտա նահանգի նախկին դաշնային դատախազ Բրեդ Թոլմանը, որը մոտ է Սպիտակ տանը, օգտվել է իր այդ դիրքից ու պարգեւավճար վերցրել երեք դատապարտված հանցագործներին ներում շնորհելու համար։

Ավարտվող տարվա իրողությունները. միայն Հայաստանում չէ, որ բողոքում են վարչապետից

Թրամփի նախկին իրավական խորհրդական Ջոն Դաուդը, ըստ թերթի, տասնյակ հազարավոր դոլարներ է վերցրել` խոստանալով  ներում շնորհել մի շարք դատապարտյալների, օգտվելով նախագահի հետ կապերից։ Ասում են՝ ինքը` Թրամփը, հենց հեռանալու նախօրեին, մտադիր է ներում շնորհել մոտ 100 դատապարտյալի։ Բայց ամենաարտառոցը՝ Թրամփը մտադիր է կանխավ ներում շնորհել ինքն իրեն, իր երեխաներին, Ջարեդ Քուշներին և իր օգնական Ռոբերտ Ջուլիանիին։ Ահա այսպիսի Ամերիկա։

44
թեգերը:
Նախագահ, Դոնալդ Թրամփ, ԱՄՆ
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Նախադեպը չունեցող զանգվածային պատվաստում Եվրոպայում. տարբեր ու զարմանալի մոտեցումներ
Լրագրողները շարունակում են վարակվել, սպանվել ու բանտարկվել. մի քանի թիվ՝ անցնող տարվանից
Ինչպես 11 երեխաներից կրտսերը դարձավ հայտնի և հարուստ. Պիեռ Կարդենի բրենդի պատմությունը
Անկախության տոնին նվիրված շքերթի փորձ, արխիվային լուսանկար

Հայաստանն ամենից վեր է, կամ ով չի ուզում կերակրել սեփական բանակին, կկերակրի օտարի բանակին

456
(Թարմացված է 19:40 17.01.2021)
Հայաստանի ղեկավարության` արտաքին քաղաքական դաշտում նահանջը կանգնեցնելու անկարողության ֆոնին հասարակության մեջ սրվում են բացասական տրամադրությունները։ Հարց է ծագում` արդյոք կանխորոշվա՞ծ է Հայաստանի երրորդ հանրապետության ճակատագիրը։

Դարեր շարունակ հայ ժողովուրդը սեփական պետություն չի ունեցել և գտնվել է վասալային վիճակում: Փայփայելով պետության վերածննդի երազանքը` ժողովուրդը, այնուամենայնիվ, այդ ընթացքում մասամբ կորցրել է պետականաշինության հիմունքները, շեղվել պետական մտածողությունից։ Փոխարենը` ավելի է ամրապնդվել ընտանիքի պաշտամունքը։ Պետությունը պաշտպանելու կամ պետության վրա հենվելու հնարավորություն չի եղել, հետևաբար բոլոր ուժերը` ֆիզիկական և ինտելեկտուալ, հայերն ուղղել են ընտանիքի պաշտպանությանը։

Ընտանիքի պաշտամունք VS պետական շահեր

Դատելով նրանից, թե ինչ է այսօր կատարվում հայ հասարակության մեջ, կարելի է ասել` այն ժամանակներից քիչ բան է փոխվել, անձնական շահերն այսօր էլ են պետականից վեր դասվում։ Մենք առաջվա պես շարունակում ենք ինդիվիդուալիստների ազգ մնալ։ Մեզնից յուրաքանչյուրն առանձին վերցրած ուժեղ է որևէ բանում, լավ ներուժ ունի, սակայն միասին հավաքվելն ու մեծ նպատակի հասնելը մեզ համար գրեթե անհաղթահարելի խնդիր է։

Արցախում պարտություն կրելուց հետո հասարակության մեջ խորանում է պառակտումը, հուսահատությունը և ուժեղանում սեփական շահերը պաշտպանելու փորձերը, չէ՞ որ պետության նկատմամբ հավատը զգալիորեն թուլացել է։

Մի դրվագ մեջբերենք, որի հետևում բավական վտանգավոր միտում է թաքնված։ Մարտական գործողությունների օրերին Արցախում ծառայած և արձակուրդ եկած զինվորների ծնողները Երևանում բողոքի ակցիաներ են իրականացնում` իշխանություններից պահանջելով, որ իրենց որդիներին հետ չուղարկեն, նրանց անվտանգության երաշխիքներ տրամադրեն և ուղարկեն Հայաստանի տարածքում գտնվող զորամասեր։

Որպես ծնող նրանց կարելի է հասկանալ, որպես քաղաքացի` ոչ։ Մարդիկ մոռանում են, որ լինելով գործող հայկական բանակի զինծառայող` հենց իրենց զավակներն են հանդիսանում հայրենիքի անվտանգության երաշխիքը։ Երաշխիքներ պահանջող, երաշխավորներ, այն էլ հետպատերազմական շրջանում (չէ՞ որ մենք պետք է պատրաստ լինենք ցանկացած սցենարի և հույսներս միայն ռուս խաղաղապահների վրա չդնենք)` մի փոքր անհեթեթ է հնչում։

Ավելին, Արցախում ծառայելուց հրաժարվելով` այդ քաղաքացիները կամավոր հրաժարվում են Ղարաբաղը պաշտպանելուց։ Նրանց թվում է, որ ՀՀ տարածքում ավելի անվտա՞նգ կլինի։ Ուղարկեք նրանց Շուռնուխ, Որոտան և այլ սահմանամերձ բնակավայրեր։ Իսկ եթե վաղն այնտեղ մարտեր սկսվեն, կպահանջեն ավելի խոր թիկունք տեղափոխե՞լ։ Եթե այդպես է, այդ դեպքում ընդհանրապես բանակ ունենալու իմաստը ո՞րն է։

Համեմատության համար։ Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ Հայկական ԽՍՀ բնակչությունը շուրջ 1.5 մլն էր։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին պատերազմ մեկնեց ավելի քան 500 հազար հայ (ԽՍՀՄ բոլոր հանրապետությունենրից)։ Նրանցից ավելի քան 300 հազարը զոհվեցին կամ անհետ կորան։ Այդպիսին էր Խորհրդային Միության (որտեղ Հայաստանը միայն հանրապետություններից մեկն էր) Մեծ հաղթանակում մեր ժողովրդի ներդրումը։

Ներկայիս Հայաստանի բնակչությունը, ըստ պաշտոնական տվյալների, 2.9 մլն է։ Եվս մոտ 150 հազար նախապատերազմական Արցախի բնակչությունն էր կազմում։ 2020 թվականի մարտերի ընթացքում, տարբեր գնահատականների համաձայն, մենք մինչև 5 հազար մարդ ենք կորցրել։ Սա հայրենիքի պաշտպանության գործում ժամանակակից հայերի ներդրումն է։

300 հազար և 5 հազար. ինչպես ասում են, զգացե՛ք տարբերությունը։

Կարո՞ղ եք արդյոք պատկերացնել, որ Հայրենական մեծ պատերազմի օրերին, ինչպես նաև պատերազմից հետո զինվորների ծնողները բողոքեին զինկոմիսարիատների մոտ` պահանջելով իրենց երեխաներին չուղարկել սահմանի այս կամ այն հատված։ Կարծում ենք, որ նույնիսկ վառ երևակայություն ունենալու պարագայում նման բան պարզապես անհնար է պատկերացնել։ Իսկ գուցե խնդիրը մե՞կն է` այն ժամանակ չկային սոցցանցեր և տարատեսակ «լայվեր»։

Մեծն Բոնապարտը ժամանակին ասում էր, որ նա, ով չի ցանկանում կերակրել սեփական բանակին, կկերակրի օտարի բանակին։ Մեր կողմից հավելենք. «Ով չի ցանկանում ծառայել սեփական բանակում, կծառայի օտարի բանակում»։ Այդ դեպքում արդեն ոչ ոք չի հարցնի` հայ զինծառայողը պատրա՞ստ է օտարի շահերի համար կռվելու աշխարհի այս կամ այն անկյունում։

Մյուս կողմից ակնհայտ է, որ վախերն ու պարտվողական տրամադրությունները հասարակության մեջ սրվում են ներկայիս իշխանության ամորֆ պահվածքի պատճառով, իշխանության, որն ի զորու չէ դուրս գալ շոկային վիճակից և անցնել առաջին հերթին զինված ուժերի մոբիլիզացիայի ու համալրման հետ կապված կոնկրետ խնդիրների լուծման։

Իշխող դաշինքի ներկայացուցիչ, ՀՀ փոխխոսնակ Լենա Նազարյանը Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում հայտարարել էր, որ համաձայն չէ այն կարծիքների հետ, թե Արցախի կորցրած տարածքները պետք է վերադարձնենք պատերազմի միջոցով։

Նազարյանն ընդգծել էր, որ ինքը քաղաքական գործիչ է, և Ադրբեջանի վերահսկողության տակ անցած հողերն ուզում է վերադարձնել քաղաքական գործընթացների օգնությամբ։

Միայն թե նման «քաղաքական գործընթացներ» վարելու համար անհրաժեշտ է Ալեքսանդր Գորչակովի (ում հետևում Ռուսաստանի կայսրությունն էր կանգնած), Շառլ Թալեյրանի (որի հետևում Ֆրանսիայի թագավորությունն էր կանգնած), Կլեմենս ֆոն Մետերնիխի (որի հետևում կանգնած էր Ավստրո–Հունգարիան) մասշտաբի դիվանագետ լինել։ Լենա Նազարյանի հետևում կանգնած է ընդամենը 29 հազար քմ մակերես և 2.9 մլն բնակչություն ունեցող Հայաստանը։

Իշխանության առավելագույն խնդիրը ոչ թե «ռևանշը» կանխելն է, այլ այնպես անել, որ ապագա պատերազմի դեպքում մենք միայնակ չկռվենք թշնամական տրամադրված պետությունների տանդեմի հետ, այլ հասնենք սեփական կոալիցիայի ստեղծման։ Դրա հետ մեկտեղ մեր պատգամավորներն ու պաշտոնյաները պետք է հիշեն, որ իրենք կարող են քաղաքական գործիչ լինել միայն Հայաստանում. այլ պետություններում նրանք կարող են լինել ով ասես, բայց ոչ լուրջ որոշում կայացնողներ։

Առաջին քրիստոնեական պետությունն ու Երրորդ հանրապետության «վախճանը»

Օտարերկրացիների հետ ծանոթանալիս` շատ հաճախ մենք պարծենում ենք, որ Հայաստանը քրիստոնեություն ընդունած առաջին պետությունն է։ Քրիստոնեական պետություն լինելը ոչ միայն հպարտության առարկա է, այլև ծանր բեռ` հաշվի առնելով մեզ շրջապատող երկրների գործոնը։ Եվ պետք է հասկանալ, որ մեզ համար միշտ էլ դժվար է լինելու։

XX դարում մենք երկու անգամ ինքնուրույն պետականություն կառուցելու հնարավորություն ստացանք` Առաջին հանրապետությունը գոյատևեց ընդամենը մի քանի տարի (1918-1920 թթ.)։ Երրորդ հանրապետությունը ստեղծվեց 1991 թվականին. ուղիղ 30 տարի անց կարծիքներ հնչեցին այն մասին, որ այն վախճանված է։

Հարց է առաջանում և՛ հանրությանը, և՛ էլիտային. մի՞թե 30 տարվա ընթացքում մենք այնքան ենք հոգնել, որ պատրաստ ենք հրաժարվել սեփական պետականությունից։

ՀՀ նախագահը վերջերս հայտարարեց, որ անհրաժեշտ է վերբեռնել համակարգն ու «Չորրորդ հանրապետությունը» կառուցել։ Ռուսական մի ասացվածք մտքիս եկավ. «Хоть горшком назови, только в печь не ставь»։ Ուզում եք «Չորրորդ հանրապետություն» անվանեք, ուզում եք «հեռավոր թագավորություն», միայն թե վերջապես կենսունակ պետություն ստեղծեք։ Կամ գուցե մեր քաղաքական գործիչներն առաջնորդվում են հետևյալ կարգախոսով. «Այն ինչ մեռած է, մեռնել չի կարող»։

«Նախաձեռնության» հաջողության համար անհրաժեշտ է, որ ազգային էլիտան ու ժողովուրդը, «Չորրորդ հանրապետություն» կառուցելիս, առաջնորդվեն պետական մտածողությամբ և հենց այս երկրում տեսնեն իրենց սերունդների ապագան։

Ժամանակին գերմանացիների (որոնց հաճախ նախանձով ու հիացմունքով ենք նայում) պետական օրհներգը սկսվում էր «Գերմանիան ամենից վեր է» բառերով։ Ի՞նչն է հայերի համար ամենից վեր։ Գուցե արդեն միասնական բռունցք դառնալու ժամանա՞կն է, չէ՞ որ ժամանակն այժմ մեր դեմ է գործում։

456
թեգերը:
Բանակ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Ինչու չէր կասեցվում պատերազմը, և ինչու այդ օրերին հեռացավ ԱԱԾ տնօրենի պաշտոնակատարը
Հրաժարվել սխալ ռազմավարությունից․ որոնք են հայ-ռուսական հարաբերությունների բացթողումները
Եթե Բաքուն ու Երևանը ցանկանան․ Զախարովան՝ հայերի ու ադրբեջանցիների երկխոսության մասին
Վյաչեսլավ Վոլոդինը

Նավալնին օգտվում է արևմտյան հատուկ ծառայություններից․ Վոլոդինն` «ուղարկած մարդու» մասին

0
(Թարմացված է 16:25 19.01.2021)
Եվրամիությունը նախ պետք է ինքն իրենից սկսի․դադարեք մարդկանց վրա ռետինե փամփուշտներով կրակել, թունավորել նրանց գազով, ձմռանը մարդկանց վրա ջուր լցնել։ Նման խորհուրդներ է տվել Վյաչեսլավ Վոլոդինը Նավալնուն պաշտպանող արևմտյան քաղաքական գործիչներին։

ԵՐԵՎԱՆ, 19 հունվարի - Sputnik. Պետդումայի նախագահ Վյաչեսլավ Վոլոդինը հայտնել է, որ ընդդիմադիր գործիչ Ալեքսեյ Նավալնու բոլոր գործողությունների հետևում օտար պետություններն են, «հայրենիքը դավաճանած» նման մարդիկ ռուսական իշխանության մարմիններում տեղ չունեն։

«Այսօր որպես միջամտության գործիք արևմտյան հատուկ ծառայությունները, Պետական դեպարտամենտն օգտագործում են Նավալնուն։ Բոլորը պետք է հասկանան՝ նրա արած ամեն քայլի հետևում օտար պետություններ են կանգնած։ Մեր խնդիրն է թույլ չտալ օտար միջամտությունը, ով էլ այստեղ քաղաքականություն վարի, պետք է երկիրը պաշտպանի», - ասել է Վոլոդինը Պետդումայի լիակազմ նիստում։

Վոլոդինը  հավելել է, որ եթե մարդ դավաճանում է երկիրը, եթե նա օտար ֆինանսավորում է ստանում, նա իշխանության ոչ մի օրգանում անելիք չունի։

Նա կոչ է արել եվրոպացի գործընկերներին «իրենցից սկսել», երբ Արևմուտքում սկսում են քննադատել այս կամ այն երկրների իշխանության գործողությունները։

«Նույնը վերաբերում է Գերմանիայից մեզ մոտ ուղարկված մարդու վերաբերյալ նրանց հայտարարությանը։ Մենք այստեղ նախապես համակարգված գործողություններ ենք տեսնում։ Իսկ Եվրամիությունը պետք է ինքն իրենից սկսի։ Դադարեք մարդկանց վրա ռետինե փամփուշտներով կրակել, թունավորել նրանց գազով, ձմռանը մարդկանց վրա ջուր լցնել։ Այդ ամենը հիշեցնում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի կտտանքները։ Վերջիվերջո, վերականգնեք ձեր երկրներում մարդու իրավունքների օրինականությունը, եթե ուզում եք, որ ինչ-որ մեկը լսի ձեզ։ Եթե ուզում եք պահպանել ներկայիս միջազգային կարգն ու կայունությունը», - ասել է Վոլոդինը։

Նավալնուն ձերբակալել են Մոսկվայի «Շերեմետևո» օդանավակայանում. տեսանյութ

Հիշեցնենք՝ հունվարի 17-ին ռուսաստանցի քաղաքական գործիչ և բլոգեր Ալեքսեյ Նավալնին Գերմանիայից Ռուսաստան է վերադարձել։ Ռուսաստանի Դաշնության ՊԿԴԾ օպերատիվ վարչության Մոսկվայի հետախուզության բաժնի աշխատակիցները «Շերեմետևո» օդանավակայանում ձերբակալել են Ալեքսեյ Նավալնուն, որը պայմանական ազատազրկման ժամկետը բազմիցս խախտելու համար հետախուզվում էր 2020 թվականի դեկտեմբերի 29–ից։ Նավալնու հետագա խափանման միջոցը կորոշի դատարանը, մինչ այդ նա կմնա կալանքի տակ։

Հիշեցնենք` Նավալնուն հիվանդանոց էին տեղափոխել 2020 թվականի օգոստոսի 20-ին Օմսկում, երբ նրա ինքնազգացողությունը վատացել էր Տոմսկից Մոսկվա թռչող ինքնաթիռում։ Զննումից հետո Օմսկի հիվանդանոցի բժիշկները որպես հիմնական ախտորոշում նշել էին նյութափոխանակության խանգարումը, որն արյան մեջ շաքարի մակարդակի կտրուկ անկում էր առաջացրել։

Ավելի ուշ ընդդիմադիր գործչին ինքնաթիռով տեղափոխեցին Գերմանիա։ ԳԴՀ կառավարությունը, հղում անելով ռազմական բժիշկներին, հայտարարեց, որ Նավալնուն թունավորել են «Նովիչոկ» թունավոր նյութերի շարքին պատկանող սուբստանցիայով։ Կրեմլում այդ կապակցությամբ հայտարարեցին, որ Բեռլինը Մոսկվային չի տեղեկացրել Նավալնու՝ «Նովիչոկով» թունավորված լինելու իր եզրակացությունների մասին, Ռուսաստանը նման տվյալներ չունի:

Մինչ այդ Նավալնու դեմ երկու պայմանական ազատազրկման դատավճիռ էր կայացվել՝ 16 մլն ռուբլի վատնելու և ավելի քան 30 մլն ռուբլի յուրացնելու գործերով:

0
թեգերը:
Վյաչեսլավ Վոլոդին, Եվրոպա, Ռուսաստան, Ալեքսեյ Նավալնի
Ըստ թեմայի
ՌԴ–ն ապակառուցողական է համարում Նավալնու գործի վերաբերյալ Գերմանիայի մոտեցումը
Նավալնին չի օգնի. Գերմանիայում սխալ են որակել «Հյուսիսային հոսք - 2»–ը կասեցնելու կոչերը
Գերմանիան Նավալնուն կստիպի լռել, քանի որ նրա վերադարձը հղի է կանխատեսելի հետևանքներով