Եգիպտացորենի դաշտ

Եգիպտացորենի դաշտը լաբիրինթոս է դառնում. Տավուշի զբոսաշրջային ստարտափը

2460
(Թարմացված է 17:31 05.08.2019)
Եգիպտացորենի դաշտերը կարող են օգտագործվել ոչ միայն բերք ստանալու, այլև նոր ու հետաքրքիր զբոսաշրջային գրավչություն ունենալու համար։ Առաջին անգամ Հայաստանում միջազգային նոր մոդելի փորձարկում է արվում Բերդի տարածաշրջանի Նորաշեն գյուղում։

Տավուշի մարզի Բերդի (նախկինում՝ Շամշադին) տարածաշրջանի Նորաշեն գյուղում «Corn maze» կոչվող միջազգային մոդելի «հայաֆիկացման» փորձ է արվում։ Հեղինակը Գարիկ Փայտյանն է։

Sputnik Արմենիայի արդեն պատմել է այն մասին, թե ինչպես քարտեզագրող Գարիկ Փայտյանն ու դիվանագետ Էսթեր Զաքարյանը մեկ տարի առաջ ամուսնացան ու Երևանում թողնելով աշխատանքը, ընկերներին ու ընտանիքը՝ մշտական բնակություն հաստատեցին Շամշադինում:

Գարիկն ասում է՝ իրեն վերադարձի է մղել «անարդարության զգացումը», երբ զբոսաշրջության զարգացման համար Տավուշի մյուս տարածաշրջանները համապատասխան գրավիչ բրենդավորում են ստանում, իսկ Շամշադինը կոչվում է «հեռավոր ու սահմանամերձ», մինչդեռ այն պիտի բրենդավորել որպես «իրական Տավուշ»։

Հաշվի առնելով տարածաշրջանի հնարավորությունները գյուղական տուրիզմի զարգացման գործում՝ Գարիկն այստեղ դարձել է «Ագրոտուրիզմը Տավուշում» նախաձեռնության հեղինակ՝ վստահ լինելով, որ զբոսաշրջության զարգացումը շղթայական ռեակցիայով կնպաստի տարածաշրջանի զարգացմանը, որովհետև զբոսաշրջիկը նաև գնումներ կկատարի, ռեստորան կայցելի, գիշերակացի կարիք կունենա և այլն։

Նախաձեռնության շրջանակում տարբեր հետաքրքիր ծրագրեր են իրականացվել, որոնք նպաստել են այս ուղղությամբ զբոսաշրջային հոսքի ավելացմանը։

Այսքանով, սակայն, Գարիկը չի բավարարվել: Փնտրում է նոր մտքեր, հաջողված պատմություններ՝ դրանք «Իրական Տավուշում» ներդնելու համար։ Հենց այդ փնտրտուքի ժամանակ էլ  հայտնաբերել է «Corn maze» միջազգային մոդելը, որի էությունը հետևյալն է` այն երկրները, որոնք ունեն եգիպտացորենի ընդարձակ դաշտեր, փորձում են եկամուտ ստանալ ոչ միայն եգիպտացորենի բերքի իրացմամբ, այլև, օրինակ, դաշտը լաբիրինթոսի են վերածում, ատրակցիոններ կառուցում, օգտագործում խնջույքների կազմակերպման համար, փոքրիկ կենդանաբանական այգիներ հիմնում՝ տարեկան հազարավոր զբոսաշրջիկների գրավելով։

Սա հետաքրքիր ժամանց է ոչ միայն փոքրիկների, այլ նաև մեծերի համար՝ քայլել արահետներով, հանդիպել փակուղու, հետ գնալ, գտնել ճիշտ արահետը և այլն։ Եթե ավելի մեծ դաշտ լինի, արդեն հնարավոր կդառնա, օրինակ, քվեստի կազմակերպումը։

Այս մոդելը կիրառվում է աշխարհի տարբեր երկրներում, լայնորեն տարածված է նաև ԱՄՆ-ում։

Գարիկի ծննդավայր Նորաշեն գյուղում կլիմայական պայմանները շատ նպաստավոր են եգիպտացորեն աճեցնելու համար: Մտածել է, որ «Corn maze»-ը կարող է նաև այստեղ լինել։ Բայց՝ կար մեկ բայց:

«Եթե ինչ-որ գյուղացու գնայի, ասեի՝ եգիպտացորենիդ դաշտը տուր՝ կտրտեմ, լաբիրինթոս սարքեմ, գիտեի, որ ինձ կսպաներ։ Որոշեցի ինքս դաշտ հիմնել ու նախագիծը փորձարկել»,- պատմում է Գարիկը, որն ամիսներ առաջ արդեն իր փոքրիկ դաշտում եգիպտացորեն է ցանել, աճեցրել, հիմա էլ առավոտից երեկո կտրտում է, որպեսզի արահետներ բացի լաբիրինթոսի համար։ Գործը գրեթե ավարտին է հասել, օգոստոսի 3-ին Էսթերի և բոլոր ցանկացողների հետ կտոնեն իրենց ամուսնության մեկ տարին, իսկ հաջորդ օրը՝ օգոստոսի 4-ին, Նորաշենի «Corn maze»-ի բացումը կանեն։ Սա նաև գաղափարի փորձարկում կլինի՝ որն է ավելի արդյունավետ՝ եգիպտացորենի բերքի իրացո՞ւմը, թե՞ լաբիրինթոսը։

Кукурузное поле
© Photo : provided by Garik Paytyan
Գարիկն իր հիմնած եգիպտացորենի դաշտը լաբիրինթոս է դարձրել

«Ուզում եմ, որ եգիպտացորենը մեր գյուղի բրենդը դառնա»։

Գարիկն ասում է, որ հիմա իրենց գյուղը դեպի անասնապահության զարգացում է գնում, վարելահողերը վերածվում են խոտհարքների, որպեսզի անասունների համար կեր լինի։ Բայց եթե անասնապահությունն այս տեմպերով շարունակի զարգանալ՝ խոըհարքները չեն բավականացնի, և ինչպես խորհրդային ժամանակներում, այնպես էլ հիմա՝ սիլոսի կարիք կլինի, որը ստացվում է եգիպտացորենից։

Հետևաբար, թեկուզ հենց անասնապահության զարգացման նպատակով եգիպտացորենի դաշտերն ավելանալու են, նշանակում է՝ «Corn maze»-ի համար նոր հնարավորություններ են բացվելու։

Հայաստանը ճիշտ «փաթեթավորելու» համար հավաքվել են ՏՏ ու զբոսաշրջության ոլորտի մասնագետները

Кукурузное поле
© Photo : provided by Garik Paytyan
Եգիպտացորենի դաշտ

Ըստ էության, այս ծրագիրը տարվա ընթացքում ընդամենը երկու ամսվա կյանք է ունենում՝ օգոստոս, սեպտեմբեր ամիսներին, որոնք նաև զբոսաշրջային առումով ամենահարմար ամիսներին են, դրանից հետո արդեն պետք է բերքը հավաքել։ Գարիկը դա էլ է որոշել զբոսաշրջային պրոդուկտ դարձնել. սեպտեմբերի 29-ին կկազմակերպվի առաջին «Ագրոֆեստը», որի մասնակիցները հնարավորություն կունենան իրենց իսկական ֆերմեր զգալ:

Կանցկացվի, օրինակ, եգիպտացորենի բերքահավաքի մրցույթ,  տեղական ինքնաշեն մեքենաներ կցուցադրվեն գործողության մեջ և այլն։ Ի վերջո, դա նաև գյուղացու արտադրանքն իրացնելու հրաշալի հնարավորություն կդառնա. այս տարի շրջակա գյուղերում աճեցրել են նաև ոլոռ, սիսեռ, ոսպ, և «Ագրոֆեստի» մասնակիցները կկարողանան անմիջապես գյուղացուց գնումներ կատարել։

Ի դեպ, Գարիկը չի հրաժարվել նաև նախորդ հետաքրքիր ու անսովոր նախագծի՝ SovietBus Hotel-ի իրագործման մտքից, պատրաստվում է քրաուդֆանդինգ՝ միջազգային օնլայն հարթակում դրամահավաք սկսել։ Վստահ է, որ SovietBus Hotel-ն ունենալու է սպասված արդյունքը, Նորաշեն է բերելու զբոսաշրջիկների, և գարնանն արդեն ավտոբուս-հյուրանոցն ընդունելու է իր առաջին կենվորներին։

Գորգերի լվացում, ջրոցի, երևանցիներ և զբոսաշրջիկներ. Երևանում «խառն» են. ուրախ ֆոտոշարք

Ստեղծիր թուղթ․ աստղադիտարանից բացի էլ ինչով Բյուրականը կզարմացնի զբոսաշրջիկներին

2460
թեգերը:
եգիպտացորենի դաշտ, «Corn maze» միջազգային մոդել, Զբոսաշրջիկ, Տավուշ
Ըստ թեմայի
Զախարովան Հայաստանի հետ կապված կարևոր խորհուրդ է տվել զբոսաշրջիկներին
Հայաստանի հարավի զբոսաշրջային գանձերը. հատուկ հետաքրքրասերների համար
Ծնունդով տավուշցի մարզպետն ընտանիքով վերադառնում է հայրենի մարզ
Ներդրողների դափնին կկանաչի՞. Տավուշում դեղի հումքի և համեմունքի արտադրություն կհիմնեն
Նիկոլ Փաշինյանն ու Դոնալդ Թրամփը. արխիվային լուսանկար

Թեժ վիճաբանություն «հայու գենի» շուրջ, կամ մենք ու Ամերիկան

139
(Թարմացված է 21:26 06.07.2020)
​Եկեք անկեղծ լինենք։ Եթե ասեմ, որ հայաստանցիների և ամերիկացիների միջեւ լիքը նմանություններ կան, ոմանք երևի շատ կզարմանան։ Բայց վերցրեք թեկուզ անցած շաբաթավերջը՝ շաբաթ օրը ամերիկացիները նշում էին Անկախության օրը, կիրակին մեզ մոտ Սահմանադրության օրն էր։
Մենք ենք ու Ամերիկան

Ուղղակի մի նախադասություն մեջբերեմ, փորձեք կռահել՝ սա ամերիկյան մամուլից է, թե մեր՝ հայաստանյան թերթերից։

«Մեր հասարակությունում տիրում է գաղափարական պառակտվածություն և սոցիալական խորը անհավասարություն»։

Շտապեմ տեղեկացնել, որ սա մեջբերում էր ամերիկյան համացանցային թերթերից մեկից, բայց, համաձայնեք, ճիշտ նույն ձևակերպումները գրեթե ամեն օր հայաստանյան լրատվամիջոցներում կարող ենք հանդիպել։

Կան նաև հիմնարար թեմաներ, որոնք քննարկվում են թե՛ Հայաստանում, թե՛ Ամերիկայում։ Այսպես ձևակերպենք այդ հավերժական թեմաները՝ մտորումներ ազգի անցյալի, ներկայի և ապագայի մասին։ Հենց հիմա մտեք Ֆեյսբուք և անպայման կհանդիպեք բազմաթիվ նման լրջագույն ու նաև անզիջում քննարկումների՝ ինչպիսին է մեր ազգը, որտեղից է գալիս և ուր է գնում, արդյո՞ք չի հեռանում իր արմատներից, մի խոսքով՝ ինչպես ասում են՝ թեժ վիճաբանություն «հայու գենի» շուրջ։

​Պատկերացրեք զարմանքս, երբ  նույն թեմայով բավական ծավալուն հոդված կարդացի ամերիկյան թերթերից մեկում։

Ամերիկացիներն են ուզում հասկանալ՝ իրենք ազգ են, թե ոչ։ Առիթը, բնականաբար, հուլիսի 4-ն է։ Հեղինակն էլ բավական հայտնի գործիչ է՝ Փեթ Բյուքենենը, որը որպես ավագ խորհրդական աշխատել  է Սպիտակ տանը՝ ամերիկացի երեք նախագահների՝ Ռիչարդ Նիքսոնի, Ջերալդ Ֆորդի և Ռոնալդ Ռեյգանի օրոք։

Անհավանական է. քանի շիշ շամպայն է խմել Չերչիլը և որտեղ են տիեզերագնաց Արմսթրոնգի կոշիկները

Բյուքենենի գլխավոր միտքը սա է՝ այն ժամանակ, երբ ստեղծվում էր ամերիկյան պետությունը, մենք բոլորովին ուրիշ էինք, հիմա այլ ենք։ Ու վկայակոչում է 18-րդ դարավերջի հայտնի քաղաքական գործիչ Ջոն Ջեյին, որն Ամերիկայի հիմնադիր հայրերից մեկն է, Գերագույն դատարանի առաջին նախագահը։

​Ջոն Ջեյը ժամանակին՝ 1787 թվականին, այսպես է նկարագրել նրանց, ովքեր պայքարեցին անկախության համար և ստեղծեցին Միացյալ Նահանգները.

«Մենք մեկ միասնական ժողովուրդ ենք՝ սերում ենք նույն նախնիներից, խոսում ենք նույն լեզվով, նույնն է մեր հավատքը և հավատարմությունը կառավարման որոշակի սկզբունքներին»։

Հիշեցնելով այս բառերը, Բյուքենենն այսօր հարց է տալիս.

«Արդյո՞ք հիմա էլ կարող ենք պնդել, որ մեր նախնիները նույնն են։ Ո՛չ, նրանք տարբեր գույնի են և ամենատարբեր երկրներից։ Արդյո՞ք մենք խոսում ենք նույն լեզվով։ Ո՛չ, մենք խոսում ենք անգլերեն, իսպաներեն և բազմաթիվ այլ լեզուներով։ Արդյո՞ք նույնն է մեր հավատքը։ Ո՛չ, մենք բողոքական ենք, հուդայական, մորմոն, մահմեդական, բուդդայական, նաև աթեիստ ենք։ Մենք քանդում ենք մեր կոթողներն ու արձանները, փոխարինում ենք դրանք նորերով, վերանվանում ենք մեր կառույցներն ու փողոցները, վերախմբագրում ենք մեր գրքերը, վերանայում ենք պատմական ճշմարտությունները»։

​Չգիտեմ՝ կարդում էի ու զարմանում՝ մի՞թե այս ամենը, մանավանդ վերջին հատվածը, Ամերիկայի մասին է։ Կարծես մեր՝ հայաստանյան իրականության մասին գրված լինի։

Բայց վերջում թույլ տվեք մի սկզբունքային նկատառում. երեկ մեր Սահմանադրության օրն էր։ Ընդամենը 25 տարում հասցրեցինք երկու անգամ փոխել մեր հիմնական օրենքը։ Սա նորմալ է։ Ամերիկացիներն էլ դեռ նոր էին հաստատել իրենց Սահմանադրությունը, երբ միանգամից տասը ուղղում մտցրին, ընդ որում, կարևոր ուղղումներ, ու հետագայում էլ շարունակեցին վերափոխել սահմանադրական դրույթները։

Մենք փոխեցինք մեր կառավարման ձևը և ընտրակարգը։ Սա էլ է միանգամայն նորմալ։ Ամերիկայում, մանավանդ այս վերջին նախագահական ընտրություններից հետո, երբ ընտրված նախագահն իր մրցակցից երեք միլիոնով ավելի քիչ ձայն ստացավ, ավելի ու ավելի հաճախ էին հնչում առաջարկները՝ ժամանակն է հրաժարվել հին, իր դարն ապրած ընտրակարգից, որը լիովին չի արտահայտում ընտրողների կամքը։

Սահմանադրության և օրենքների անկատարության մասին կարելի է անվերջ խոսել, բայց օրենքներից զատ` կա չափազանց կարևոր մի հանգամանք։ Խոսքն ավանդույթների մասին է։

Արդյո՞ք Լավրենտի Բերիան է սպանել Աղասի Խանջյանին

Ավանդույթների ձևավորումը հույժ կարևոր է մանավանդ այն ժամանակաշրջանում, երբ անկախություն հռչակած պետությունը դեռ նոր է ձևավորվում։ Այն ժամանակ՝ գրեթե երկուսուկես դար առաջ, որևէ տեղ գրված չէր, թե քանի ժամկետ կարող է պաշտոնավարել Ամերիկայի նախագահը, որևէ սահմանափակում գոյություն չուներ Ջորջ Վաշինգտոնի համար, որին մերձավորները հորդորում էին՝ կրկին առաջադրիր թեկնածությունդ՝ հարյուր տոկոսով կընտրվես։

Բայց նա չարեց, բավարարվեց երկու ժամկետով, և նրա դրած այդ ավանդույթը պահպանվեց մոտ 150 տարի։  Ունենք երկու երիտասարդ հայկական պետություն։

Արդյո՞ք մեր պետական այրերը ձևավորում են այն ավանդույթները, որոնք ամուր հիմք կդառնան ապագա սերունդների համար։

Չգիտեմ՝ թող դատեն սերունդները։

Մի՛ թերագնահատեք ընդդիմադիրներին, թե չէ ստիպված կլինեք ուտել ձեր գրած գիրքը

139
թեգերը:
Եկեք անկեղծ լինենք, Արմեն Դուլյան, ԱՄՆ, Հայաստան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Ինչով են տարբերվում բազմակողմանի զարգացած հայը և նման բրիտանացին, կամ մենք ամեն ինչ գիտենք
Ինչո՞ւ Խրուշչովը կոշիկով խփեց ՄԱԿ-ի սեղանին, ում ելույթն էր հունից հանել ԽՍՀՄ առաջնորդին
Սուրբ Սոֆիան ուզում են մզկիթ դարձնել. հայ ճարտարապետի վերականգնած գմբեթի տակ նամազ կհնչի՞
Ալիկ Ավդալյանի նախնիների տունը Մուշում

Մուշ-Անապա-Մուշ․ Ավդալի գերդաստանի ոդիսականը

319
(Թարմացված է 09:11 06.07.2020)
Մուշում ապրող հայերի թիվը տարեցտարի ավելանում է։ Եթե 2011թ.-ին Մուշում ու շրջակա գյուղերում պաշտոնապես հայ ներկայացող բնակիչների թիվը չէր անցնում 2000-ը, ապա այսօր նրանք ավելի քան 29․000 են։

Արևմտյան Հայաստանում հերթական դաշտային աշխատանքի ու ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ Մուշի հայերի հետ այցելեցի տեղի այն գյուղերը, որոնցում առավել շատ են պահպանվել հայկական պատմամշակութային հուշարձաններն ու ազգային ինքնությանը տեր կանգնող հայերը։ Մուշից մի քանի կիլոմետր հեռու Քրդագոմ գյուղն է։

Село Крдагом в Муше
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Քրդագոմ գյուղը

Անվանումից պարզ է դառնում, որ նախկինում ևս այն հիմնականում քրդերով է բնակեցված եղել։ Այսօր նույն վիճակն է։ Տեղացի տարեց քրդերից մեկը ներկայացնում է գյուղի պատմությունը.

-Սա Ավդալ աղայի գյուղն է եղել։
-Ո՞վ է Ավդալ աղան,- հարցնում եմ։

Հարցուփորձը վերածվում է մի մեծ ու ողբերգական պատմության սկզբի։ Քուրդը պատմում է ինչպես Ավդալ աղայի, այնպես էլ նրա թողած ժառանգության մասին։  

Курд села Крдагом в Муше
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Քրդագոմ գյուղի քուրդ բնակիչ

«Մեծ մարդ էր Ավդալ աղան։ Հարուստ մարդ էր, բայց բարի մարդ էր»,-նշում է քուրդ գյուղացին։

Մեզ ուղեկցող մշեցի հայ Արմեն Գալուստյանից հետաքրքրվում եմ, թե ով է եղել Ավդալը, որ այդպիսի հետք է թողել քրդերի հիշողության մեջ։ Մուշում ապրող և հայկականությունը ամուր պահող մեր հայրենակիցը ցավով է պատմում, որ 1915-ի կոտորածի ժամանակ Ավդալը սպանվել է դաժանաբար, սպանվել հենց այն մարդկանց կողմից, որոնց ինքը տարիներ շարունակ օգնել է։

Մի օր բոլորս վերադառնալու ենք. ծպտյալ հայերն ու Արմեն Բաքըրջըօղլուի հայկական ընտանիքը

Հարյուրավոր հայերի լցրել են Ավդալի կառուցած ցորենի ամբարները և այրել դրանք։ Մի քուրդ երեխայի օգնությամբ, սակայն, փրկվել են Ավդալի որդին ու թոռը։ Ամիսներ անց սովի ու տառապանքի ճանապարհին մահացել է նաև որդին՝ 12-ամյա երեխային թողնելով բախտի քմահաճույքին։

Армянин из Муша Армен Галустян в селе Крдагом
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Մշեցի հայ Արմեն Գալուստյան

Քրդագոմի՝ մեզ արդեն ծանոթ քուրդը շարունակում է պատմությունը՝ նշելով, որ մի քանի տարի առաջ իրենց են այցելել Ավդալի հետնորդները՝ Ցեղասպանությունից հրաշքով փրկված 12-ամյա թոռան՝ Տիգրան Ավդալյանի զավակները։ Այսօր նրանք ապրում են Ռուսաստանում և ոչ միայն չեն մոռացել իրենց ազգային արմատները, այլև վերադարձել ու գտել են իրենց բնօրրանը։

Алик Авдалян с Арменом из Муша у родового дома
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Ալիկ Ավդալյանն ու Արմեն Գալուստյանը

Մշեցի Արմենի օգնությամբ կարողանում եմ կապ հաստատել Ավդալի՝ Ռուսաստանում բնակվող հետնորդների հետ։ Երկու եղբայր, որոնք իրենց կյանքը նվիրել են հայկական ինքնության խնդիրների բարձրաձայնմանը և ազգային արժեքների պահպանմանը։ 12 տարեկանում Ցեղասպանության արհավիրքի միջով անցած նրանց հայրը բոլոր մանրամասնություններով նկարագրել է այն դաշտերը, լեռներն ու շինությունները, որոնք շրջապատել են իրեն Մուշում։

Ինչպես Ուդի Երվանդը ԱՄՆ-ից վերադարձավ ու սկսեց հայկական երգը տարածել Արևմտյան Հայաստանում

Որդիները հիմա պարբերաբար այցելում են Մուշ, իրենց աչքերով տեսնում այդ դաշտերը, լեռներն ու կիսավեր շինությունները՝ հագեցնելով Ավդալին միացած իրենց հոր կարոտը։

Алик и Петрос Авдаляны
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Ալիկ և Պետրոս Ավդալյանները

«300-ից մեկը մնաց, ու դա, երևի, մերանի համար մնաց, Մշո մերանի համար, իսկ Մշո մերանը շատ ձիգ մերան է»,-հուզմունքով ասում է Ալիկ Ավդալյանը՝ Տիգրանի ավագ որդին։

Алик Авдалян
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Ալիկ Ավդալյան

Եղբոր խոսքը շարունակում է Պետրոսը՝ անդրադառնալով Մուշի հայերի հետ իրենց կապերին։ Նրա խոսքով` Քրդագոմում և Մուշի մյուս բնակավայրերում իրենք հանդիպել են բազմաթիվ հայերի, խոսել ինչպես իրենց նախապապի մասին պահպանված հուշերի, այնպես էլ յուրաքանչյուրի անցած ճանապարհի, այսօրվա կենսակերպի մասին։

Петрос Авдалян
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Պետրոս Ավդալյան

Նրանք նշում են, որ եթե Արևմտյան Հայաստանում ապրող էթնիկ հայերն այսօր չեն թաքցնում իրենց ծագումն ու անկաշկանդ խոսում են այդ մասին, ապա սփյուռքում մեծ արագությամբ ձուլում է ընթանում։ Պետրոս Ավդալյանն առաջարկում է օրինակ վերցնել Մուշի, Դիարբեքիրի, Սասունի և Արևմտյան Հայաստանի մյուս բնակավայրերի հայերից։

Армяне села Крдагом в Муше
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Քրդագոմ գյուղի հայ բնակիչներ

«Ես պատկերացնում եմ, որ ամեն մի հայ պետք է մտածի բոլորիս ապագայի մասին, որ մենք մեր ազգությունը չկորցնենք։ Ես ցանկանում եմ, ձգտում եմ, որ մեր գերդաստանն էլ չվերջանա մեզանով, մեր երկու եղբայրներով»,–ասում է Պետրոսը։

Село Крдагом в Муше
© Sputnik / provided by Nairi Hokhikyan
Քրդագոմ գյուղը

Մուշում ապրող հայերի թիվը տարեցտարի ավելանում է։ Եթե 2011թ.-ին Մուշում ու շրջակա գյուղերում պաշտոնապես հայ ներկայացող բնակիչների թիվը չէր անցնում 2000-ը, ապա այսօր նրանք ավելի քան 29․000 են։

Մշեցի Արմեն Գալուստյանն այդ բազմաթիվ հայերից մեկն է։ Նրա կյանքի ոդիսականի մասին, սակայն, կպատմեմ հաջորդ ակնարկներում։

Ամասիացի Օհանը և մյուսները․ ինչու են թուրք գրողները խոսում Արևմտյան Հայաստանի հայերի մասին

319
թեգերը:
քուրդ, Նաիրի Հոխիկյան, Արևմտյան Հայաստան, հայեր, հայ, Մուշ
թեմա:
Զարթիր, լաո
Ըստ թեմայի
«Ես չմոռցերիմ հայերեն, կխոսամ». Սասունի հայերն ու նրանց ամուսնության չգրված օրենքները
Խոսում են թուրքերեն, բայց մտածում ու զգում են հայերեն. ադիյամանցի հայ երգչի «ոդիսականը»
Արևմտյան Հայաստանի ծպտյալ հայերը. ինչն է նրանց ավելի ինքնավստահ և ուժեղ դարձնում
Արմեն Սարգսյան

Նախագահին հորդորում են հնարավորինս շուտ առաջադրել ՍԴ դատավորի թեկնածուին

0
Հայաստանի մայր օրենքի համաձայն` նախագահը ՍԴ դատավորի թափուր պաշտոնում մեկ թեկնածու է առաջարկում, ևս մեկին առաջարկում է կառավարությունը, երրորդին` Դատավորների ընդհանուր ժողովը։

ԵՐԵՎԱՆ, 7 հուլիսի - Sputnik. «Հանուն հանրապետության» քաղաքական նախաձեռնությունը կոչ է անում ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանին առաջարկել ՍԴ երեք դատավորներից մեկի թեկնածուին։  Նախաձեռնությունը գլխավորում է ԱԺ անկախ պատգամավոր Արման Բաբաջանյանը: Նա և իր համախոհներն այսօր նախագահի նստավայր են փոխանցել վերոնշյալ կոչով ստորագրահավաքը։

Հունիսի վերջին ԱԺ-ն ընդունեց Սահմանադրական փոփոխությունները, որոնց համաձայն Հրայր Թովմասյանը զրկվեց ՍԴ նախագահի պաշտոնից, սակայն կշարունակի պաշտոնավարել դատավորի կարգավիճակում։ Բացի այդ, դադարեցվել են երեք դատավորների` Ֆելիքս Թոխյանի, Ալվինա Գյուլումյանի և Հրանտ Նազարյանի (որոնց պաշտոնավարման ժամկետը 12 և ավել տարի էր) լիազորությունները։ Փոփոխություններն այդպիսով փոխարինեցին ապրիլի 5-ին նախանշված, իսկ այնուհետև կորոնավիրուսի պատճառով հետաձգված հանրաքվեին։

Ստորագրահավաքի տեքստն ընթերցելիս, Բաբաջանյանն ընդգծեց, որ նախագահի ուսերին այսօր մեծ պատասխանատվություն է դրված։ Այժմ նա պետք է իր ներդրումն ունենա դատական համակարգի բարեփոխման հարցում, որից կախված է երկրի հետագա զարգացումը։

«Ակնհայտ է, որ այն հնարավորությունն ու պատասխանատվությունը, որը Դուք ստացել եք ժողովրդից Ձեր ձեռքբերումն է։ Սակայն այն կարող է նաև Ձեր կորուստը լինել, եթե պետությունն ու հասարակությունը կորցնեն այդ հնարավորությունը։ Մենք լիահույս ենք, որ Դուք որպես նման կարևոր պետական ինստիտուտ ղեկավար, որպես անհատականություն, գիտակցում եք այն լրջագույն պատասխանատվությունը, որը Ձեզ բաժին է ընկել», – ասել է պատգամավորը։

Սահմանադրության համաձայն` նախագահը ՍԴ դատավորի թափուր պաշտոնում մեկ թեկնածու է առաջարկում, ևս մեկին առաջարկում է կառավարությունը, երրորդին` Դատավորների ընդհանուր ժողովը։ ՍԴ կազմն ամբողջությամբ պետք է ձևավորվի երկու ամսվա ընթացքում։

0