Էջմիածին

Հայաստանում մոռացության մատնված մարզադաշտերը, կամ որտե՞ղ «գոլ» գոռան ֆուտբոլիստները

642
(Թարմացված է 10:42 16.06.2019)
Հայաստանում ակումբային ֆուտբոլի «բում» է սկսվել: Գուցե չափազանցված է, բայց շա՜տ քիչ: Ամեն դեպքում այնպես չէ, թե գնդակը դարպասաձողից հետ է մղվել, իսկ մենք ասում ենք՝ «գո՜լ»: Չէ: Փաստն այն է, որ միայն վերջին շրջանում հայտարարվեց մի քանի նոր ֆուտբոլային ակումբների ստեղծման և առաջին խմբի մրցաշարի պայքարի մեջ մտնելու մասին:

Այո, ֆուտբոլային թիմերը հիմա Հայաստանում աճում են, ինչպես սնկերն անձրևից հետո: Ճիշտ է` աճը դեռևս թվաբանական է, բայց քանակը կարող է խաղամակարդակի որակ էլ բերել: Իսկ մինչ այդ պետք են քիչ թե շատ որակյալ խաղադաշտեր, ավելի ամփոփ ասած՝ ստադիոններ, այսինքն, նաև երկրպագուների, հանդիսատեսների համար նորմալ, ժամանակակից նվազագույն պահանջներին համապատասխանող մարզադաշտեր: Ամենակարևորը՝ մարզերում:

Հաճախ ենք ասել, որ Հայաստանում ֆուտբոլը զարգացնելու համար հարկավոր է սկսել մարզերից: Հիմա առաջին խմբի հանդիպումներն անցկացվելու են Չարենցավանում, Դիլիջանում, Աբովյանում, Նոյեմբերյանում, Աշտարակում: Այս քաղաքներում մարզադաշտեր կան, և դրանք հիմնած ակումբերն արդեն սկսել են վերանորոգել: Պատկերացրեք, որ Հայաստանի յուրաքանչյուր քաղաքում կարելի է ոչ թե հիմնել, այլ վերանորոգել եղածը և ունենալ ֆինանսական ներհոսքի հնարավորություններ:

Հայաստանի ֆուտբոլի բարձրագույն խմբում հաջորդ տարվանից հանդես կգան տասը թիմ, իսկ առաջին խմբում ձևավորվում է մրցաշար, որի նախադեպը չենք ունեցել, քանի որ մեկը մյուսի հետևից հիմնադրվեցին նոր ակումբներ:

Սա, անկասկած, Հայաստանում ֆուտբոլի զարգացման նոր ճանապարհ է, բայց ի՞նչ խնդիրներ է բերելու հաջորդ մրցաշրջանը հայկական ակումբային ֆուտբոլին:

Առաջին հերթին, Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի մրցումների կազմակերպման ու անցկացման բաժինը մարզադաշտերի հետ կապված գլուխկոտրուկն է լուծելու: Ներկա պահին բարձրագույն խմբում հանդես եկող թիմերից միայն «Ալաշկերտը», «Բանանցը» ,«Փյունիկը» և «Շիրակը» ունեն սեփական մարզադաշտեր: «Լոռու» մարզադաշտը վերանորոգվում է: Մյուսները սեփական մարզադաշտ չունեն:

Պարզ է, որ միշտ խաղեր անցկացնելու համար օգտագործվում է «Հանրապետական» մարզադաշտի ռեսուրսը, բայց խաղացանկ կազմողների համար յուրաքանչյուր տուրը ձևավորելը գլխացավանք է դառնում:

Բայց չէ՞ որ Հայաստանում կան մարզադաշտեր, որտեղ ժամանակին անցկացվել են ֆուտբոլային հանդիպումներ: Սակայն հետո այդ տարածքները մոռացության են մատնվել: Վաղարշապատ (Էջմիածին) քաղաքում ֆուտբոլի ակադեմիա հիմնելուց հետո այստեղ ֆուտբոլային հանդիպումներ անցկացվել են: Բայց ֆուտբոլը երկրպագուներ է «պահանջում» խաղի ընթացքում, իսկ տրիբունաներ շատ մարզադաշտերում չկան:

Վաղարշապատի (Էջմիածնի) ֆուտբոլային խաղադաշտը վերածվել է ամայի տարածքի: Կա տրիբունա, կան դարպասներ, կա մարզադաշտը, բայց ընդհանուր պատկերին նայելով պարզ է դառնում, որ ֆուտբոլ այդ խաղադաշտում ժամանակին խաղացել են, այլ ոչ թե հիմա կարող են խաղալ:

Панорамный вид стадиона в Эчмиадзине
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Վաղարշապատի (Էջմիածնի) ֆուտբոլային խաղադաշտը

Մեր տեղեկությունների համաձայն` Էջմիածնի խաղադաշտի տարածքը պատկանում է Մայր Աթոռին: Բայց եթե ֆուտբոլային այս տարածքը խելքի բերելու ու հանդիպումներ անցկացնելու ցանկություն լինի, ապա կա նաև վարձավճարի տարբերակը:

Раздевалка стадиона в Эчмиадзине
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Վաղարշապատի (Էջմիածնի) ֆուտբոլային խաղադաշտի հանդերձարանը

Արտաշատում էլ կա շատ լավ հնարավորություն՝ ֆուտբոլային հանդիպումներ անցկացնելու համար: Քաղաքի ստադիոնում Երևանի «Արարատը» ժամանակին ԽՍՀՄ առաջնության կամ գավաթի խաղարկության հանդիպումներ էր անցկացնում: Արտաշատում եղել է թիմ՝ «Դվինը», ու անցկացվել են Հայաստանի առաջնության խաղեր: Բայց հիմա թիմն էլ չկա, մարզադաշտն էլ կորցրել է իր իրական հնարավորությունները:

Раздевалка стадиона в Эчмиадзине
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Վաղարշապատի (Էջմիածնի) ֆուտբոլային խաղադաշտի հանդերձարանը

Արմավիրում «Հոբելյանական» մարզադաշտը ֆուտբոլային ակադեմիա դարձնելու նպատակով սկսեցին վերակառուցել: Այստեղ արդեն մեծ ծավալի աշխատանք է կատարվել, բայց հիմա շինարարական աշխատանքները դադարեցվել են, ու դեռ հարց է՝ երբ կվերսկսվեն:

  • Արմավիրի խաղադաշտի տրիբունան
    Արմավիրի խաղադաշտի տրիբունան
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Արմավիրի խաղադաշտի տրիբունան
    Արմավիրի խաղադաշտի տրիբունան
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Արմավիրի մարզադաշտը
    Արմավիրի մարզադաշտը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Արմավիրի խաղադաշտի տրիբունան
    Արմավիրի խաղադաշտի տրիբունան
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Արմավիրի խաղադաշտը
    Արմավիրի խաղադաշտը
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
1 / 5
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Արմավիրի խաղադաշտի տրիբունան

Կապանում մինչև օրս չի պարզվում, թե երբ է ստադիոնը հյուրընկալելու իր թիմի խաղերը: Խաղադաշտի սեփականատիրոջ ու «Գանձասար-Կապան» թիմի միջև բանակցությունները չգիտենք էլ՝ շարունակվո՞ւմ են, թե՞ ոչ: Բայց փաստ է, որ Կապանի թիմն իր հարկի տակ նախատեսված հանդիպումներն անցկացնում է Երևանում:

Պետք է հասկանալ մի բան. ֆուտբոլը, անկասկած, բացի խաղ լինելուց, նաև բիզնես է: Ընդունում ենք, որ այս տեսակի բիզնեսում շահույթ ապահովելու համար պետք է շատ մտածել ու գործել: Բայց այդ բիզնեսին ընթացք տալու համար առաջին հերթին պետք է մարզադաշտ: Իսկ սեփական մարզադաշտն ունի նաև հանրային նշանակություն:

Չէ՞ որ յուրաքանչյուր մարզադաշտ ունենալու է իր սպասարկող անձնակազմը, ինչը նշանակում է նոր աշխատատեղերի բացում: Բացի այդ, խաղադաշտերը վարձավճարով այլ թիմերին տրամադրելն էլ գումար կբերի: Երկրպագուների համար կստեղծվի ևս մեկ օջախ, որտեղ մարդիկ կկարողանան հետևել իրենց սիրելի թիմերի խաղին: Դրական բոլոր գործոնները թվարկելն առանձին ու ծավալուն թեմա է: Էլ չենք ասում, որ հնարավորության դեպքում մարզադաշտերի հարևանությամբ կարելի է ձևավորել ակտիվ ու մարզական հանգստի հանրային գոտիներ: Անվճար կամ խորհրդանշական վճարով: Նաև այդպես է պետք պայքարել առողջ կենսակերպի համար ու, ասենք, ծխելու դեմ, ի դեպ:

642
թեգերը:
մարզադաշտ, գոլ, ՀՖՖ, ֆուտբոլ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Ինչպես հորինել «թույն» կենսագրություն, երբ կամերունցի դարպասապահ ես. Ապուլա Բետեի առասպելը
Գագիկ Սիմոնյանն արդարացվեց. փորձառու ֆուտբոլիստն ու մարզիչը նորից կզբաղվի ֆուտբոլով
Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներից մեկն ամուսնացել է. լուսանկար և տեսանյութ
Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականն առաջադիմել է 9 աստիճանով
Համակենտրոնացման ճամբար

Բրիտանական պարադոքս. ինչու հայը սկսեց անգլերեն խոսել գերմանական գերության մեջ

271
(Թարմացված է 21:55 10.07.2020)
Յուրաքանչյուր երկրի պատմության մեջ ոչ միայն հերոսական էջեր կան, այլև այնպիսիք, որոնց մասին ուզում ես մոռանալ։ Բայց դեռ ոչ ոքի չի հաջողվել վերաշարադրել պատմությունը։ Սերգեյ Բաբլումյանը գրել է համակենտրոնացման ճամբարում հայտնված հայ զինվորի մասին։

Միձեռանի Մակիչը գերմանական գերությունից Լենինական վերադարձավ անգլերենի բավական լավ պաշարով։ Հարցին, թե ինչպես է սովորել, պատասխանում էր․ «Մեծ Բրիտանիայի ֆաշիստական համակենտրոնացման ճամբարում էի նստած, այնտեղ էլ սովորել եմ»։ Առարկությունները, թե «չի կարող նման բան լինել, Անգլիան ԽՍՀՄ-ի դաշնակիցն է», չէին ընդունվում։ Մակիչը համառորեն պնդում էր․ «Եղե՛լ է»։

Ռուսերեն ու գերմաներեն հայհոյող և հայերեն խոսող «գուշակ» թութակը. կյանքը հին Երևանում

Պատերազմում նա ոչ միայն ձեռքն էր կորցրել, այլ նաև գլխի կոնտուզիա էր ստացել՝ լսողության և խոսքի մասնակի կորստով, այդ պատճառով էլ նրան ոչ ոք չէր հավատում։ Եվ իզուր։ Գերի ընկնելուց հետո Մակիչն իսկապես ուղարկվել էր Անգլիային պատկանող Նորմանդական կղզիներում ծավալված չորս համակենտրոնացման ճամբարներից մեկը, որտեղ գերիների 90 տոկոսը խորհրդային զինվորներն էին։

Մակիչը նրանցից մեկն էր:

Նորմանդական կղզիների օկուպացիան Անգլիայի պատմության ամենապատվաբեր էջը չէ, բայց դե եղածը չես հերքի։ Եվ ահա թե ինչ է եղել` ըստ գրող և այդ պատմության հետազոտող Մադլեն Բանթինգի․ 1940թ․-ին գերմանացիները չգիտես ինչու որոշեցին գրավել ռազմավարական որևէ նշանակություն չունեցող Նորմանդական կղզիները, որտեղ մոտ 100 հազար մարդ էր ապրում, և հայտարարեցին կղզիների օկուպացման մասին։

Իսկ օկուպացիայի նախորդ օրը անգլիացիները լսում էին իրենց վարչապետ Ուինսթոն Չերչիլի ոգեշնչող ճառը։

Կառավարության ղեկավարն ասում էր․ «Մենք կգնանք մինչև վերջ, մենք կկռվենք Ֆրանսիայում, մենք կկռվենք ծովերում և օվկիանոսներում, մենք կկռվենք օդում հարաճուն վստահությամբ և ավելացող ուժով։ Մենք կպաշտպանենք մեր Կղզին, ինչ էլ որ դա արժենա, մենք կկռվենք առափնյակներում, վայրէջքի կետերում, մենք կպայքարենք դաշտերում ու փողոցներում, մենք երբեք չենք հանձնվի»։

Եվ ինչպե՞ս պահեցին իրենց անգլիացիները այդ ելույթից հետո։ Ի՞նչ տեսավ գերի ընկած խորհրդային զինվոր Մակիչը, սկզբում՝ փշալարի հետևում նստած, իսկ հետո՝ տեղի ֆերմաներից մեկում աշխատելիս։ Նա տեսավ այն, ինչի մասին պատմում էր գրող և պատմաբան Մադլեն Բանթինգը և ինչը հետագայում հաստատեց Չարլզ Ֆրենսիս Սուիվթը իր «Բոստոն Գլոբ» թերթում։

«Հպարտ Անգլիայի պարտված հպատակները հարգանքով ողջունում էին գերմանացիների օկուպացիոն իշխանությանը։ Ընդ որում՝ այնքան քաղաքավարի, որ անհնար էր պատկերացնել, թե նրանց միջև պատերազմ է ընթանում»,-գրում էր Սուիվթը։

«Խոպան», ապա համակենտրոնացման ճամբար. ինչպես Ալավերդյանը նոկաուտ արեց գերմանացի զինվորին

Շարունակությունը պատմում եմ կարդացածիցս․ Բրիտանիայի հարյուր հազար հպատակներից ոչ մեկը չգնաց պայքարելու սեփական հայրենիքի ազատության և անկախության համար։ Օկուպացիայի հինգ տարիների ընթացքում ֆաշիստներին դիմադրելու ոչ մի դեպք չգրանցվեց։

Դատարանները, ոստիկանությունը, խանութները, սրճարանները՝ ամեն ինչ աշխատում էր, ինչպես գերմանացիներից առաջ, միայն թե պետական ծառայողները սկսել էին աշխատավարձը ռեյխսմարկով ստանալ։ Նորմանդական կղզիների բնակիչները ստիպված եղան ևս մեկ «սարսափ» վերապրել՝ ճանապարհային երթևեկությունը բռնի կերպով ձախակողմյանից դարձրին աջակողմյան։ Ավելացավ մատնիչների թիվը։

Ինչպես կարողանում էին, դիմադրում էին միայն խորհրդային ռազմագերիները, բայց կղզուց փախչելու տեղ չկար։ Մակիչը փորձել էր փախչել, բայց նրան անմիջապես բռնել էին և ֆերմայից (որտեղ վատ չէր ապրում) նորից նետել էին համակենտրոնացման ճամբար։

․․․ 1945թ․-ի մայիսի 10-ին կղզիներում գտնվող կայազորը կապիտուլյացիա հայտարարեց, իսկ մայիսի 16-ին բրիտանական զորքերը հասան կղզիներ։ Օկուպացիան ավարտվեց։

Կղզիաբնակները շատ արագ հանեցին Հիտլերի դիմանկարները և կախեցին Գեորգ 6-րդի նկարները, սվաստիկայով դրոշները դեն նետեցին։

Իսկ հիմա ամենահետաքրքիրը։

Ֆաշիստների հետ համագործակցելու համար Նորմանդական կղզիների իշխանությունները պատասխնատվության չենթարկվեցին։ Ֆաշիստների աջակիցներին անգամ չնախատեցին, բոլորը ձևացրին, թե ոչինչ էլ չի եղել։

Իսկ երբ սկսվեց «սառը պատերազմը», հետպատերազմական Բրիտանիայում արգելք դրվեց բրիտանական հողում նացիստական ճամբարների գոյության հիշատակման վրա։ Այդ պատճառով էլ լենինականցի Մակիչի պատմությունն ընդունում էին որպես գլխի կոնտուզիա ստացած զինվորի զառանցանք, իսկ անգլերենի իմացությունը, որքան էլ լավը լիներ, չէր ընդունվում որպես փաստարկ։

Ի՞նչ եմ ուզում ասել։ Ցանկացած երկրի պատմության մեջ (և Հայաստանը բացառություն չէ) կան ոչ միայն հերոսական էջեր, որոնցով կարելի է հպարտանալ, այլև այնպիսիք, որոնց մասին հիշել անգամ չես ուզում։ Բայց դեռևս ոչ մեկին չի հաջողվել վերաշարադրել պատմությունը. եղածը եղած է։

Ընդ որում՝ այս անգլիական պարադոքսն ուսումնասիրող Մադլեն Բանթինգը հարկ է համարել ավելացնել․ «Ամենևին չեմ նսեմացնում այն բրիտանացիները վաստակը, որոնք իսկապես պայքարել են ֆաշիզմի դեմ։ Նրանց, ովքեր զոհվել են Թոբրուկի և Էլ Ալամեյնի ավազներում, հյուսիսային ծովերի սառցե ջրերում, ովքեր այրվող կործանիչների հետ խորտակվել են Լա Մանշում։ Դա եղել է և մնացել պատմության մեջ։ Փառք ու պատիվ նրանց, մենք հիշելու ենք»։

Միանում ենք։

Պատմությունը չես փոխի․ ինչպես հայերը փրկեցին հրեական ընտանիքը

271
թեգերը:
համակենտրոնացման ճամբար, Պատերազմ, Մեծ Բրիտանիա, գերի, հայ
Ըստ թեմայի
Պատմական փաստ. նացիստական Գերմանիայի դեսպանատների աշխատակիցներին Հայաստանով են տարհանել
Հայաստանաբնակ 100 գերմանացիները. ովքեր են նրանք, և ինչու է պատերազմը նրանց կրկնակի պատժել
Մասնագիտությունն ազատեց գնդակահարությունից, կամ փրկվեց պատերազմից և զոհվեց խաղաղ օրերում
Լյուդմիլա Բիլբիլիդի

Ամեն ինչ անում էին, որ «դուխից» ընկնեինք. ի՞նչ է երազում Հայաստանի առաջին կին դիջեյը

1292
(Թարմացված է 09:31 11.07.2020)
Լյուդան դիջեյ դարձավ, երբ 20 տարեկանն էլ դեռ չէր լրացել։ Իսկ այդ գործում կարևոր դեր ունեցավ «գիր ու ղուշը»։ Գյումրիում շատերը գիտեն այս կնոջը. նա «խելագար» երիտասարդության հավաքական կերպարն է։

67–ամյա Լյուդմիլա Բիլբիլիդիի օրը սկսվում է ժամը 6-ին. նա հեծանիվով հասնում է Վահրամաբերդ ու հետ դառնում՝ ճանապարհին չմոռանալով լուսանկարել հետաքրքիր դրվագները: Օրվա մեջ սիրում է գրել, հիշել երիտասարդության տարիները, իսկ օրն ամփոփում է իր տնկած ծառն ու ծաղիկները ջրելով, յուրաքանչյուր թուփը շտկելով: Ասում է` կյանքում ամեն ինչ սուտ է, մարդը պետք է ծառ տնկի ու հոգ տանի այդ ծառի մասին:

Людмила Билбилиди
© Photo : provided by Lyudmila Bilbilidi
Լյուդմիլա Բիլբիլիդի

Գյումրիում Լյուդային շատերը գիտեն. հատկապես ռոքի ու ջազի սիրահարների համար նա 60-80–ականների «խելագար» երիտասարդության հավաքական կերպարն է` Հայաստանի առաջին կին դիջեյը: Ոչ մեկը քաղաքում երաժշտական անցուդարձից այնքան տեղյակ չէ, որքան Լյուդան:

Людмила Билбилиди и Ян Гиллан
© Photo : provided by Lyudmila Bilbilidi
Լյուդմիլա Բիլբիլիդին ու Յան Գիլանը

Նրա նախնիները 1918 թվականից հետո Գյումրի են տեղափոխվել Կարսից: Ծնվել ու մեծացել է Լենինականում, երակներով հույնի ու հայի արյուն է հոսում, մասնագիտությամբ լեզվաբան է, ավարտել է Լենինականի մանկավարժական ինստիտուտի «Ռուսաց լեզու և գրականություն» բաժինը, իսկ թե որտեղից ու ինչպես է ծնվել երաժշտության հանդեպ սերը, ինքն էլ չգիտի:

«Սեր էր առաջին հայացքից; Երաժիշտ չեմ, չունեմ երաժշտական կրթություն, բայց առավոտից երեկո երաժշտություն էի լսում: 8-րդ դասարանից «Անգին քարերի» (առաջին ռոք խումբը Լենինականում. խմբ) համերգներին էինք գնում: Մեր սերունդը եղանակ էր ստեղծում քաղաքում»,– հիշում է նա:

Դժվար է հավատալ, բայց պահպանողական Գյումրիում ծնվեցին Հայաստանի առաջին ռոք խմբերն ու առաջին դիսկո դիջեյը:

«1976 թվականին Լենինականում բացվեց Երիտասարդական պալատը, ես 2-րդ կուրսում էի, մեզ հրավիրեցին բացմանը: Կուրսեցիներով որոշեցինք մյուս երկրների նման դիսկոտեկ բացել: Կոմսոմոլները դեմ էին, բայց մենք մի կերպ կազմակերպեցինք: Երևանի պոլիտեխնիկից երիտասարդների հրավիրեցինք, օգնեցին, ու Հայաստանում առաջիններից մեկը այդ դիսկոտեկը կայացավ։ Բայց դիսկոտեկի համար հարկավոր էր վարող՝ դիսկ ժոկեյ, «գիր ու ղուշ» գցեցինք, ու ես քաշեցի»,- պատմում է Լյուդան` հիշելով, որ այդ տարիներին շատ դժվար էր, որովհետև սկավառակներ չկային։

Людмила Билбилиди
© Photo : provided by Lyudmila Bilbilidi
Լյուդմիլա Բիլբիլիդի

Ստիպված էին շատ հաճույքներից զրկել իրենց, փող հավաքել, որպեսզի կարողանային սկավառակներ գնել: Բայց դա արդեն էական չէր, որովհետև այդ երաժշտությունն ամեն ինչ փոխել էր նրանց կյանքում: Լյուդայի խոսքով` դա իրենց կյանքի լավագույն շրջանն էր:

«Մենք կարողացանք հեղափոխություն անել»,- ասում է նա ու հպարտանում, որ ժամանակին 1000 սկավառակ ուներ։ Ճիշտ է, հետո բոլորը նվիրեց ընկերներին ու ուսումնական հաստատությունների, բայց բոլորովին չի զղջում:

Татевик Ованнисян и Людмила Билбилиди
© Photo : provided by Lyudmila Bilbilidi
Լյուդմիլա Բիլբիլիդին Տաթևիկ Հովհաննիսյանի հետ

Լենինականի առաջին դիսկոտեկներում ռոք երաժշտություն ու տեղական խմբերի երգերն էին լսում: «Ծիծեռնակ», «Շիրակ», «Անգին քարեր», «Կիլիկիա», «The bells», «Արագած», «Ուրարտու», «Վիալպի», «Բիայնա», «Կյանք», «Սփյուռք», «Արեգակ», «Բամբիռ»… սրանք բոլորը 1964-1988 թվականներին գործող ջազ և ռոք խմբերն են: Ցավով է նշում, որ Լենինականի առաջին խմբերի ձայնագրությունները չեն պահպանվել:

Երիտասարդական պալատ, հետո Արվեստի աշխատողների տուն, ապա «Կռունկներ» սրճարան-դիսկոտեկ, իսկ 1988 թվականի երկրաշարժից հետո հեռուստատեսություն, ռադիո, ռոք հաղորդումներ... Լյուդայի ճանապարհը երկար է:

Людмила Билбилиди, 80-е гг
© Photo : provided by Lyudmila Bilbilidi
Լյուդմիլա Բիլբիլիդի

«Սերունդն ուրիշ էր, յուրահատուկ ազատություն ուներ: Չէր կանգնեցնում ոչինչ, լինում էր, երբ երեկոյան Բիթլս կամ Արմսթրոնգ էինք լսում, առավոտյան բռնում–տանում էին անվտանգության ծառայության «պադվալներ», բայց էլի հաջորդ օրը նույն էր կրկնվում, նույնիսկ մի անգամ «Առաքյալների» համերգին բոլորին՝ խմբերին ու հանդիսատեսին, բռնեցին, տարան: Ամեն ինչ անում էին, որ «դուխից» ընկնենք, բայց չստացվեց»,– ասում է նա:

Ավելի ուշ Արթուր Գրիգորյանի աջակցությամբ Լենինականում սկսեցին ջազ լսել: Հայկական ջազի բոլոր վառ դեմքերը ելույթ ունեցան Լենինականում, միջազգային փառատոներ ու նույնիսկ մանկական դիսկոտեկներ կազմակերպվեցին։

Людмила Билбилиди
© Photo : provided by Lyudmila Bilbilidi
Լյուդմիլա Բիլբիլիդի

... Հիմա Լյուդայի ապրուստի միակ միջոցը թոշակն է, բայց չի դժգոհում, ասում է` հերիքում է: Մարդկանց հետ շատ շփվել չի սիրում, սովոր է մենակությանը:

«Երջանիկ եմ, որ կարող եմ այսպես ապրել: Չեմ սիրում, երբ փողոցում մեքենաներից ռաբիս երաժշտության ձայն է գալիս, միշտ դրա պատճառով վեճերի մեջ եմ»,– խոստովանում է նա:

Լենինականի երաժշտական ձեռքբերումների մասին Լյուդան կարող է ժամերով խոսել, իր բոլոր պատմությունները երաժշտագետն ամփոփել է «Ջազ-ռոք Լենինականը 1964-1988» յուրատեսակ տարեգրքում, որում ընդգրկվել են Լենինականի երաժշտական նախասիրությունների ու խմբերի մասին հիշողություններն ու իրադարձությունները: Հայաստանի առաջին կին դիջեյը չի դժգոհում, որ հիմա աշխատանք չունի, հասկանում է՝ նոր սերունդը նոր մարդկանց է ուզում տեսնել, իսկ ինքը երբեք պարապ չի մնում. բացը փորձում է լրացնել հեծանիվ վարելով, նովելներ ու բանաստեղծություններ գրելով:

Людмила Билбилиди
© Photo : provided by Lyudmila Bilbilidi
«Ջազ-ռոք Լենինականը 1964-1988» գիրքը

Իր հասակակիցներից շատերի նման երազում է Գյումրու Ռիժկովի ճեմափողոցում տեսնել կիթառ նվագող տղայի հավաքական արձանը:

Людмила Билбилиди
© Photo : provided by Lyudmila Bilbilidi
Լյուդմիլա Բիլբիլիդի
1292
թեգերը:
Գյումրի, Հայաստան, Լյուդմիլա Բիլբիլիդի, դիջեյ, Կին
Ըստ թեմայի
Աղջիկն` օրական, բաժինքը՝ տարեկան, կամ ինչ օժիտ են տարել գյումրեցի աղջիկները
«Կորոնան»՝ արվեստի լեզվով, կամ համավարակի գույները
Ժանտախտ, խոլերա, ծաղիկ. 19-20-րդ դարերում Ալեքսանդրապոլում համաճարակներից քիչ էին մահանում
Սահման, արխիվային լուսնկար

ՀՀ ԶՈՒ-ն խոցել է հայկական դիրքերի ուղղությամբ գրոհած «ՈՒԱԶ»-ը

63
(Թարմացված է 00:00 13.07.2020)
Համացանցում են հայտնվել հայկական դիրքերին չհասած, ադրբեջանական կողմի խոցված մեքենայի լուսանկարները։

ԵՐԵՎԱՆ, 12 հուլիսի - Sputnik. Հայկական զինված ուժերը խոցել է հայկական դիրքերի ուղղությամբ գրոհած «ՈՒԱԶ»-ը: Տեղեկությունը հայտնում է Banak.info կայքը, որի ձեռքի տակ են հայտնվել, հայկական դիրքերին չհասած, ադրբեջանական կողմի խոցված մեքենայի լուսանկարները։

УАЗ, на котором азербайджанские военные предприняли попытку захватить опорный пункт ВС Армении (12 июля 2020).
© Photo : Banak.info
"УАЗ", на котором азербайджанские военные предприняли попытку захватить опорный пункт ВС Армении (12 июля 2020).

Ինչպես արդեն տեղեկացրել ենք ադրբեջանական կողմը վերսկսել է Տավուշի դիրքերի ուղղությամբ հրետակոծությունը: Ավելի վաղ հայտնել էինք, որ այսօր՝ ժամը 12:30-ի սահմաններում, Ադրբեջանի զինված ուժերի զինծառայողները, «ՈՒԱԶ» մակնիշի ավտոմեքենայով Տավուշի ուղղությամբ ՀՀ պետական սահմանը խախտելու փորձեր են կատարել: Հայկական կողմի նախազգուշացումից հետո Ադրբեջանի զինծառայողները, թողնելով «ՈՒԱԶ» մակնիշի ավտոմեքենան, վերադարձել են իրենց դիրք: Ժամը 13:45-ին Ադրբեջանի զինված ուժերի զինծառայողները կրկնել են հայկական զինված ուժերի սահմանային դիրքը գրավելու փորձը, կիրառելով հրետանային կրակ, սակայն ճնշվել են հայկական կողմից և կորուստներ կրելով հետ շպրտվել: 

63
թեգերը:
Տավուշ, կրակոց, հայ-ադրբեջանական, Սահման
Ըստ թեմայի
Հայ–ադրբեջանական սահմանին կրակոցների թիվը նվազել է. Արցախի ՊԲ
Մշտադիտարկման դադարեցումը հայ-ադրբեջանական սահմանին նոր ռիսկեր է ծնել
Տոնոյանն այցելել է հայ-ադրբեջանական սահմանի մարտական հենակետեր. լուսանկարներ
ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարն արձագանքել է հայ–ադրբեջանական սահմանին հնչած կրակոցներին