Նիկոլ Փաշինյանը, Տիգրան Ավինյանը և Ռուբեն Ռուբինյանը հանրահավաքում. 18 ապրիլի 2018 թ.

Աբովյան. «ժողովրդավարության հաղթանա՞կ», «արժանապատիվների պարտությու՞ն», թե՞ հոգեվարք

190
(Թարմացված է 21:39 10.06.2019)
Աբովյանում հունիսի 9-ին տեղի ունեցած քաղաքապետի ընտրությունը բավականին հետաքրքիր դիտարկումների ու գնահատականների է արժանանում: Sputnik Արմենիայի սյունակագիրը որոշ հարցեր է բարձրացնում, որոնք թերևս լուրջ մտահոգության առիթ են:

 Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքում, ըստ նախնական արդյունքների, գործող քաղաքապետ Վահանգ Գևորգյանը վերընտրվել է՝ ստանալով 8453 ձայն, իսկ նրա հիմնական մրցակից՝ ՔՊ-ի թեկնածու Գրիգոր Գուլյանն ստացել է 8058 քվե: Մյուս երեք թեկնածուները միասին ստացել են մոտ 1300 քվե:

Բայց այս ընտրական թվաբանությունից շատ ավելի հետաքրքիր է, թե տեղի ունեցածին ինչպես են արձագանքում, օրինակ, նույն ուժի՝ «Քաղաքացիական պայմանագրի» ոչ շարքային ներկայացուցիչները: Առանց սարուձոր ընկնելու նախ մեջբերենք վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ լրագրողների հետ զրույցում արած այն հայտարարությունը, թե Աբովյանում «հաղթել է ժողովրդավարությունը, դա ամենակարևորն է: Իսկ ինչ վերաբերում է ՔՊ թեկնածուի պարտությանը, մենք հեղափոխությունը հենց դրա համար էլ արել ենք, որ տեղ–տեղ իշխանության թեկնածուները հաղթեն, տեղ–տեղ իշխանության թեկնածուները պարտվեն»:

Ասել կուզի, որ կարևորը ընտրական գործընթացում ընտրախախտումների բացակայությունն է և, որ քվեարկության արդյունքները կասկածի տակ չեն դրվում ընտրողների ու հասարակության կողմից, և դա ձեռքբերում է: Իսկ իշխանությունն էլ, եթե հավատանք վարչապետի ասածին, շատ հանգիստ, այսպես ասած՝ ըմբռնումով է մոտենում իրենց թեկնածուի պարտությանը, հարգում է քաղաքացիների ընտրությունը, իսկ արդյունքը համարում է ամեն դեպքում՝ ժողովրդավարության և հեղափոխության հաղթանակ:

Բառերն ու եզրույթները (տերմինները) այսպես հատ-հատ նշում ենք, որովհետև այն, ինչ ասում է նույն «Քաղաքացիական պայմանագրի» հիմնադիր անդամ ու Կոտայքի մարզպետ Ռոմանոս Պետրոսյանը, մեղմ ասած, չի զուգահեռվում Նիկոլ Փաշինյանի ասածներին, եթե չնշենք, որ բովանդակային առումով հակասում է «ժողովրդավարության հաղթանակ» բնորոշմանը:

Գրեթե այն պահին, երբ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը լրագրողների հետ զրույցում հնչեցնում էր վերոնշյալ գնահատականները, «Թերթ.ամը» հրապարակեց Կոտայքի մարզպետ Ռոմանոս Պետրոսյանի հետ հարցազրույցը, որտեղ նա մասնավորապես նշում է. «Եվ առհասարակ, երեկվա այն իրողությունները, որ տեղ գտան Աբովյան քաղաքում գլոբալ առումով, այո՛, ազդեցին ընտրությունների ելքի վրա և 395-ով ավելի  քվեներով հաղթանակ տարավ գործող քաղաքապետն ու իր հովանավոր ԲՀԿ-ն. բայց դա իրենց հաղթանակը չէ, դա Աբովյանի արժանապատիվ քաղաքացու պարտությունն էր»:

Ավելի սուր Ռոմանոս Պետրոսյանը արտահայտվել էր ֆեյսբուքյան գրառմամբ, մասնավորապես, դեռ քվեարկության ընթացքին զուգահեռ, նշելով. «Աբովյանը` քաղաքացու և «քրեականի» սահմանագծին, Աբովյանը` պետական ինստիտուտների և կլանի երկընտրանքի առջև, Աբովյանում քրեաօլիգարխիան հոգեվարքի մեջ է...»:

Այնքան պարզ են ձևակերպումները, որ երևի կարիք էլ չկա հավելյալ մեկնաբանելու, որ «քրեականը», «կլանը», «քրեաօլիգարխիկը» վերաբերվում են Աբովյանի գործող ու վերընտրված քաղաքապետին ու նրան սատարող թիմին, հիմնականում՝ ԲՀԿ-ին:

Հարց է ծագում. եթե ՏԻՄ ընտրություններում հաղթած թեկնածուն ու նրան սատարողները քրեաօլիգարխիա են, «քրեական» և կլան, ապա էլ ի՞նչ «ժողովրդավարության հաղթանակի» մասին կարող է խոսք լինել: Նման երևույթները, ինչպես ասենք՝ կլանայինն ու քրեաօլիգարխիան, եթե թեկնածու են առաջադրում և հաղթում, դա չի կարող համարվել ժողովրդավարության ու, առավել ևս, հեղափոխության հաղթանակ, ինչի մասին խոսում է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը:

Էլի մեկ դիտարկում. Աբովյանի քաղաքապետի ընտրությունների քարոզարշավին անձամբ մասնակցեց վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը: Սա նոր երևույթ է հայրենի քաղաքական մշակույթում, քանզի նախկինում պետության կամ կառավարության ղեկավարները գերազանցապես զերծ էին մնում ՏԻՄ ընտրությունների քարոզարշավում անձամբ ներգրավվելուց, նույնիսկ մայրաքաղաքի դեպքում: Իսկ ահա վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը՝ հակառակը, ակտիվ մասնակցում է, քարոզում, կոչեր ու հայտարարություններ անում:

Մոտեցման հարց է: Բայց այս դեպքում պետք է նկատել, որ կառավարության ղեկավարի, իշխանության եկած ուժի առաջնորդի անմիջական ներգրավումն ու արձանագրված արդյունքը այլ պրիզմայով են դիտարկվում: Ուզես-չուզես, գրանցված արդյունքը ռիկոշետով ուղղվում է նաև Նիկոլ Փաշինյանին: Այո, «ժողովրդավարության հաղթանակ», բայց՝ կոնկրետ ուժի՝ ՔՊ-ի և «Իմ քայլի» քաղաքական, չասենք՝ պարտություն, բայց առանձին վերցրած քաղաքի մասշտաբով՝ ձախողում:

Նման գնահատականն ընդգծվում է նաև այն տեսանկյունից, որ Կոտայքի մարզպետ Ռոմանոս Պետրոսյանը արձակուրդ էր վերցրել և ակտիվ ներգրավվել էր Աբովյանի քաղաքապետի ՔՊ-ի թեկնածու Գրիգոր Գուլյանի քարոզարշավում: Հազիվ թե կարող է դրական դիտվել այն, որ իր ղեկավարած մարզում, ԱԺ մեծամասնություն ձևավորած և կառավարություն կազմած քաղաքական ուժի ներկայացուցիչ մարզպետը, մեծ հաշվով, պարտվում է առանձին վերցրած, այն էլ Աբովյանի պես՝ Հայաստանի չափանիշներով ոչ փոքր քաղաքում:

Ամեն ինչից զատ, սա նշանակում է նաև, որ առաջիկայում մարզպետի ու Աբովյանի վերընտրված քաղաքապետի հարաբերությունները բավականին չոր ու ներքուստ՝ լարված են լինելու: Մանավանդ, որ խոսվում է քաղաքապետի հետ կապված գործերի հարուցումից ու նման բաներից: Ու դրանից անմիջապես հետո շեշտվում է, թե՝ դա ընտրությունների հետ կապ չունի: Մինչդեռ, բոլորս էլ Հայաստանում ենք ապրում և մեր իրականության փորձագետ կարող ենք համարվել, այսինքն՝ առանց ասելու էլ պարզ է, թե ինչն ինչի հետ կապ ունի:

Եվ էլի՝ «ժողովրդավարության հաղթանակի» թեմայով: Սառնասիրտ ընկալման տեսանկյունից դժվար է նման գնահատական տալ մի դեպքում, երբ ինչ-որ չարագործ կամ չարագործներ ընտրության նախօրյակին հրկիզում են իշխանական ուժի թեկնածուի նախընտրական շտաբի ղեկավարի ավտոմեքենան ու բնակարանի մի մասը: Ըստ որում, դեռևս լուր չկա, թե այդ չարագործները բացահայտվել են, ինչը ոչ մի լավ բան չի հուշում: Դե, պատկան մարմինները երևի խիստ են զբաղված «հագուստային» ստուգումներով:

Ու վերջում՝ Կոտայքի մարզպետի մի ֆրազի վերաբերյալ. այն որ ասում է՝ «արժանապատիվները պարտվեցին»: Սա բնութագրական պահվածք է գործող իշխանության ներկայացուցիչների դեպքում: Նկատի ունեմ մարդկանց վիրավորելն ու սորտավորելը:

Այսինքն, ով իրենց կողմնակիցն է՝ արժանապատի՞վ է, իսկ այ, մրցակից թեկնածուին ձայն տվողները՝ անարժանապատի՞վ: Ու դա մարզպետն ասում է իր ղեկավարած մարզի առնվազն 8453 քաղաքացու՞: Ի՞նչ իրավունքով:

Մարդկանց, հասարակության ներկայացուցիչներին սորտավորելու վատ քողարկված նման դրսևորումներից, կներեք, ոչ թե ժողովրդավարության հոտ է գալիս, այլ լրիվ ուրիշ ու տհաճ բանի:

190
թեգերը:
Հայաստան, «Թավշյա հեղափոխություն», Նիկոլ Փաշինյան, Բարգավաճ Հայաստան կուսակցություն (ԲՀԿ), «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցություն, «Իմ քայլը» դաշինք
Ըստ թեմայի
Գագիկ Ծառուկյանը հարցաքննվե՞լ է. պատասխանում է ՀՔԾ պետը
Աբովյանի գործող քաղաքապետը հայտարարել է իր հաղթանակի մասին
Տեսնելով խառնաշփոթ վիճակ` թողել–գնացել եմ. Ծառուկյանը դրվագներ հիշեց Մարտի 1–ից
«Մուտիլովկաներ մի արեք». Ծառուկյանն այն մասին, թե ինչու ԲՀԿ–ում չեն խոսում Քոչարյանի մասին
Մոսկվա

«Մահափորձեր» մահվանից հետո. Լենինին նաև դամբարանում էին ուզում «սպանել»

88
(Թարմացված է 23:26 09.07.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Բոլորը գիտեն, որ ժամանակին համաշխարհային պրոլետարիատի առաջնորդ Վլադիմիր Լենինի դեմ մահափորձ է կատարվել, բայց ոչ բոլորը գիտեն, որ այդ մարդու մահից հետո էլ ահաբեկիչները նրան հանգիստ չեն թողել։
Վլադիմիր Լենին. «մահափորձեր» մահվանից հետո

Վերջին դեպքը տեղի է ունեցել 1973 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ Հիմա աշնան առաջին օրը երեխաներն ուր են գնում՝ դպրոց։ Իսկ այն ժամանակ` Սովետի օրոք,  Մոսկվայի դպրոցներում սովորող երեխաներին ոչ միայն դպրոց էին տանում, այլ նաև Լենինի դամբարան։ Էդպիսի ավանդույթ կար։

Երբ դպրոցներից մեկի աշակերտներն այդ օրը մտնում էին դամբարան, նրանց հետևից ներս մտավ նաև մի տղամարդ։ Բոլորը կարծեցին, թե ուսուցիչն է, այնինչ այդ մարդը բոլորովին այլ մտադրություն ուներ. նա հագուստի տակ պահել էր պայթուցիկ սարքը։ Երբ մոտեցավ սարկոֆագին, որտեղ գտնվում էր Լենինի մարմինը, իրար միացրեց երկու լարերը ու պայթյուն որոտաց։ Ինքը կտոր-կտոր եղավ, զոհվեց։ Նրա հետեւից քայլող զույգը, որը Աստրախան քաղաքից էր եկել, երեխաներից չորսը ծանր վնասվածքներ ստացան։

​Իսկ Լենինի մարմինը չտուժեց։ Որովհետև սարկոֆագը պատված էր զրահապատ ապակիով։ Ինչու էր զրահապատ։ Որովհետև նման դեպք նախկինում էլի էր եղել։ Մոտ հիսունհինգ տարի առաջ՝ էլի սեպտեմբերի սկզբին, Լիտվայի Կաունաս քաղաքի բնակիչ ոմն Կրիսանովը էլի պայթուցիկ սարք էր գործի դրել դամբարանի ներսում, պայթյունն ավելի թույլ էր, բայց ինքը նույնպես զոհվել էր։

​Սակայն դա էլ բոլորովին առաջին դեպքը չէր։ Տարբեր ժամանակներում տարբեր մարդիկ փորձել են վնասել Լենինի մարմինը։ 1934 թվականին մի տղամարդ իր հետ զենք էր բերել և փորձել կրակել Լենինի դիակի վրա։ Նրան շրջապատող մարդիկ խոչընդոտել են, ի վերջո նա ինքնասպան է եղել։ Գոնե այս դեպքում շարժառիթը հայտնի է՝ մարդը հուսահատ քայլի էր դիմել։ Քաջ գիտակցում էր, որ ողջ չի մնալու և գրություն էր թողել` պատմելով, որ աշխատում է հեռավոր մի սովխոզում, որտեղ աղաղակող անօրինականություններ են տեղի ունենում։ Ինքը բազմիցս այդ մասին ահազանգել է, նամակներ է գրել Կրեմլ, բայց արձագանք չի ստացել և ի վերջո որոշել է գոնե նման ձևով գրավել խորհրդային իշխանության ուշադրությունը։ Ասում են` նրա այդ գրությունը հայտնվել է Իոսիֆ Ստալինի սեղանին, առաջնորդը կարդացել է և կարգադրել այն հանձնել արխիվ։ Ու վերջ։ Այսինքն` այդ մարդու հուսահատ քայլն էլ որևէ արդյունք չի տվել։

​Իսկ Լենինի մարմնի նկատմամբ ոտնձգությունները շարունակվեցին նաև Ստալինի մահվանից հետո։ 1959 թվականին մի մարդ մուրճ էր իր հետ բերել ու հարվածել սարկոֆագին։ Ապակին բավական պինդ էր, միայն ճաքեց։ Մեկ տարի անց՝ 1960-ին, մի տղամարդ  անսպասելիորեն թռավ սարկոֆագի վրա, ոտքով հարվածեց. այս անգամ ապակին ջարդվեց, Լենինի դեմքը վնասվեց։ Ժամանակավորապես փակեցին դամբարանը։

Ո՞ր խավին ենք պատկանում հայերս․ սոցիալիզմի ու կապիտալիզմի արանքում

​Բայց խնդիրը մնում է։ Ռուսաստանի իշխանությունները, ինչպես ժողովուրդն է ասում, կրակն են ընկել՝ չեն կարողանում վերջնականապես կողմնորոշվել դամբարանի հարցում։ Հասարակությունում տիրող տրամադրություններն էլ տարբեր են։ Երեք տարի առաջ անցկացրած հարցումների համաձայն՝ կարծիքները բաժանվել են երեք՝ գրեթե հավասար մասերի՝ 31 տոկոսը կողմ է, որ ոչինչ չփոխվի, ու Լենինի մարմինը մնա դամբարանում, 32 տոկոսը գտնում է, որ առաջնորդին պետք է թաղել Կրեմլի պատի մոտ, 29 տոկոսն էլ համաձայն է, որ նրա աճյունն ամփոփվի Սանկտ Պետերբուրգի գերեզմանատներից մեկում։ Ի դեպ, ըստ BBC-ի, այժմ ողջ աշխարհում կա Լենինի 3260 արձան, գերակշիռ մասը՝ 2800-ը, իհարկե, Ռուսաստանի տարբեր բնակավայրերում է։ Բայց ըստ նույն աղբյուրի` Հայաստանում էլ մնացել է Լենինի 4 արձան, Վրաստանում դրանք երկուսն են։ Երկու արձան էլ Նորվեգիայում կա ։ Մեկն էլ՝ Ճապոնիայում։

Ինչո՞ւ Խրուշչովը կոշիկով խփեց ՄԱԿ-ի սեղանին, ում ելույթն էր հունից հանել ԽՍՀՄ առաջնորդին

​Կազանում գործում է նաև գիշերային ակումբ, որը կոչվում է Լենին։ Դրա տերը բացատրել է՝ ոչ մի գաղափարական ենթատեքստ չկա, ուղղակի Լենինը հայտնի անուն է, ինչպես հիմա են ասում՝ բրենդ։ Մի անգամ մի տարեց, թոշակառու կին էր եկել, ուզում էր մտնել, անվտանգության աշխատակիցներն ասել էին. «Մայրիկ, ախր դու ինչ գործ ունես, սա գիշերային ակումբ է»։ Խեղճ կինն էլ խոստովանել էր. «Ես էլ կարծում էի, թե Լենինի երկրպագուների ակումբն է»։

88
թեգերը:
ԽՍՀՄ, Մոսկվա, դամբարան, մահափորձ, Վլադիմիր Իլյիչ Լենին
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Անհավանական է. քանի շիշ շամպայն է խմել Չերչիլը և որտեղ են տիեզերագնաց Արմսթրոնգի կոշիկները
Ինչու են թուրքմենները թղթադրամների վրա գրում «Բերդիմուհամեդով, հեռացի՛ր»
«Բանտում մարդիկ մերն են, Լենինն էլ է դատվել». Վարդան Ղուկասյանը պատրաստ է «նստել»
ԵՊՀ

Արժե՞ վստահել վարկանիշներին. ինչ անել, որ հայկական բուհերն էլ լավագույնների շարքին դասվեն

305
Եկեք անկեղծ լինենք: Հայաստանի բարձրագույն կրթական համակարգի մասին կան բազմաթիվ կարծիքներ, որոնք շատ հաճախ ուղղակի տրամագծորեն տարբերվում են միմյանցից:
Բա լավ, ինչու աշխարհի լավագույն բուհերի ցանկում չկանք

Հարցրեք ոլորտի պատասխանատուներին և նրանք միանգամայն շահեկան պատկեր կներկայացնեն` նշելով բազմապիսի անհերքելի նվաճումներ։ Շատ լավ, կասեմ ես ու կտամ մի հասարակ հարց՝ դե էդ դեպքում ասեք, թե մեր հայաստանյան բուհերը ինչպիսի դիրք ունեն աշխարհի լավագույն համալսարանների շարքում:  

Տեսեք` վերջին տարիներին Հայաստանում արդեն կիրառվում է բուհերի այսպես կոչված ազգային վարկանիշավորում, այսինքն որոշվում է, թե մեր լավագույն բուհերը որոնք են: Սովորաբար ամենալավը  Երևանի պետական համալսարանն է: Լավ, իսկ ինչ դիրք է զբաղեցնում մեր մայր բուհը աշխարհում: Գիտեք, իհարկե, ամեն տարի տարբեր կազմակերպություններ հրապարակում են աշխարհի լավագույն համալսարանների ցուցակները: Դրանցից մեկը «Վեբոմետրիքս» համակարգն է, որի ցուցակում մեր առաջատար բուհը՝ Երևանի պետական համալսարանը, մի քանի տարի առաջ զբաղեցնում էր, կներեք, նույնիսկ անհարմար է ասել՝ 2628-րդ տեղը: Երևանի բժշկական համալսարանը ընդհանրապես աշխարհի 10 հազար լավագույն բուհերի մեջ չէր մտնում:

​Կարող եք իրավացիորեն ասել՝ դե, իհարկե, աշխարհում կան բազմաթիվ հայտնի կրթական հաստատություններ, մենք հո չենք կարող մրցակցել առաջատարների հետ: Միանգամայն հասկանալի է, որ երևանյան մեր համալսարանը Հարվարդի ու Օքսֆորդի հետ չի կարող համեմատվել: Բայց գոնե մեր տարածաշրջանում, քիչ թե շատ մեզ նման երկրների հետ կարո՞ղ ենք մրցակցել: Մեծ Բրիտանիայում կա այսպիսի ընկերություն, կարճ կոչվում է «Քյուէս», որը բացի բուհերի համաշխարհային ցուցակներից վերջերս կազմում է նաև տարածաշրջանային ցուցակներ: Մի քանի տարի առաջ ընկերությունը հրապարակել է «Զարգացող Եվրոպայի և Կենտրոնական Ասիայի» 150 լավագույն բուհերի ցանկը: Եթե անհասկանալի է, թե որ տարածաշրջանի մասին է խոսքը, կարող եմ պարզապես թվարկել՝ ԱՊՀ, Բալթյան երկրներ, Կովկաս, Թուրքիա և Արևելյան Եվրոպա: Այսինքն՝ բոլոր այն երկրները, որտեղ նախկինում իշխում էր սոցիալիզմը, պլյուս Թուրքիա:

Ուսումնասիրեք այդ պետությունների 150 լավագույն համալսարանների ցուցակը՝ հայաստանյան որևէ բուհ չեք գտնի: Մեր մայր բուհն էլ չկա: Այնինչ, Ղազախստանի ազգային համալսարանն, օրինակ, 21-րդ տեղում է, Բելառուսի պետական համալսարանը՝ 36-րդն է, էլ չեմ ասում, որ Մոսկվայի պետական համալսարանը պարզապես գլխավորում է ցուցակը: Նույնիսկ Ղրղզստանում գործող մի համալսարան կա: Այսինքն` Եվրասիական միության  բոլոր անդամները 150 լավագույն բուհերի ցուցակում ներկայացված են, միայն Հայաստանը չկա: Ի դեպ, այդ ցուցակում կա ադրբեջանական միանգամից մի քանի համալսարան: Համաձայնեք՝ բավական մտահոգիչ է: Սպառազինության մրցավազքը մի կողմ դնենք, բայց կրթության ոլորտում հետ ընկնելը լուրջ հետևանքների կարող է հանգեցնել:

Թեժ վիճաբանություն «հայու գենի» շուրջ, կամ մենք ու Ամերիկան

​Հիմա կասեք՝ բա, լավ, ինչ անենք։ Այդ հարցը տարիներ առաջ ծագել է Գերմանիայում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում։ Ու նրանք գտել են պատասխանը. պետությունը պետք է ամեն ինչ անի, որպեսզի իր համալսարանները հայտնվեն աշխարհի ամենահեղինակավոր բուհերի ցուցակի պատվավոր տեղերում։ Այսինքն՝ ուղղակի շատ կոնկրետ գումարներով խրախուսել են բուհերին։

Ինչով են տարբերվում բազմակողմանի զարգացած հայը և նման բրիտանացին, կամ մենք ամեն ինչ գիտենք

​Տեսեք, թե Ուսաստանն ինչ է արել: Մի քանի տարի առաջ շատ լուրջ պետական ծրագիր են մշակել, որը կոչվում է 5-100: Ոչ թե 500, այլ 5 և 100: Երևի կռահեցիք, թե ինչ է նշանակում այս անվանումը: Այո, շատ ճիշտ եք՝ այնպես անել, որ մինչև 2020 թվականը ռուսաստանյան առնվազն 5 համալսարաններ հայտնվեն աշխարհի 100 լավագույն բուհերի ցուցակում: Շահագրգռել են բուհերին, մրցույթ են հայտարարել, ասել են՝ ներկայացրեք ծրագիր, թե ինչպես եք մտադիր հայտնվել 100 լավագույնների շարքում, ու մրցույթը շահողները պետությունից կոնկրետ գումար կստանան իրենց այդ ծրագիրն իրագործելու համար: Սա իր արդյունքը տվել է՝ կապ չունի, թե քանիսն են հայտնվել 100 լավագույն բուհերի ցուցակում, ուղղակի այդ խրախուսումը ստացած բուհերից մի քանիսը հսկայական առաջընթաց են ապրել՝ եղել են 400-րդ հորիզոնականներում, այժմ լավագույն 200-ի թվում են։ Հիմա ասեք՝ չարժե արդյոք նույնը անել մեզ մոտ՝ Հայաստանում:

 

305
թեգերը:
վարկանիշ, Երևանի պետական բժշկական համալսարան (ԵՊԲՀ), Երևանի պետական համալսարան (ԵՊՀ), բուհ, աշխարհ, Հայաստան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Հայաստանում վերացրեք կարիերային վերելակը, թող բոլորն աստիճաններով բարձրանան դեպի պաշտոն
Ինչ պետք է անեք ջահել ժամանակ, որ հասուն տարիքում վատ չզգաք. գիտնականների 10 խորհուրդները
«Ազնիվ մարդկանց կուսակցություն»` կաշառակեր անդամներով, կամ երբ մեր քաղաքական դաշտը կմաքրվի

Նուբարաշենի աղբավայրում խոշոր հրդեհ է․ հրշեջներն ավելի քան մեկ ժամ է՝ փորձում են մարել այն

0
(Թարմացված է 00:10 10.07.2020)
Sputnik Արմենիայի տեսանյութում երևում է հրդեհը, որը մարելու համար չորս մարտական հաշվարկ է աշխատում։ Օգնության է հասել նաև քաղաքապետարանի ջրատար մեքենան։

Երևանի Նուբարաշենի աղբավայրում խոշոր հրդեհ է, որը երևում է քաղաքի կենտրոնից։ Sputnik Արմենիայի թղթակցի տեսախցիկը ֆիքսել է կրակի կադրերը։ Արտակարգ իրավիճակների նախարարությունից մեզ հայտնեցին, որ արդեն ավելի քան մեկ ժամ է` հրշեջները փորձում են մարել կրակը։

«Տեղում չորս մարտական հաշվարկ է աշխատում, Երևանի քաղաքապետարանի ջրատար մեքենան էլ է մոտեցել հրշեջներին», - ասացին ԱԻՆ-ից։

Մի քանի վայրկյանում հսկա շենքը հողին հավասարվեց. ինչպես պայթեցրին «Ձյունիկ սառնարանը»

Աղբավայրում խոշոր հրդեհ էր տեղի ունեցել նաև անցյալ տարվա մայիսին։

Ի՞նչ է կատարվում օպերայի բակում. շենքի մոտ հրշեջներ ու մարտական հաշվարկներ են հավաքվել

0
թեգերը:
տեսանյութ, հրդեհ, Նուբարաշենի աղբավայր, Հայաստան
թեմա:
Վթար, պատահար, սպանություն, գողություն
Ըստ թեմայի
Ողբերգական վթար Շիրակի մարզում. երիտասարդ վարորդներից մեկը տեղում մահացել է
«Գնում եմ կովերի հետևից». 30-ամյա Նարեկը ճանապարհ է ընկել դեպի ձորն ու չի վերադարձել
Հայաստան- Իրան միջպետական ճանապարհի մի հատվածը միակողմանի փակ է. բեռնատար է կողաշրջվել