Բռնություն

Ամոթի ու վախի արանքում. ինչո՞ւ են ծնողներն ու երեխաները լռում սեռական բռնության մասին

1087
(Թարմացված է 21:22 26.05.2019)
Մեր երկրում երեխաների հանդեպ սեռական բռնության դեպքերը մեծ թիվ չեն կազմում, բայց դա չի նշանակում, որ մտահոգվելու կարիք չկա: Հայաստանի նման փոքր երկրում գրանցված անգամ մեկ դեպքը տագնապի առիթ է:

Հայ ընտանիքում երեխայի հանդեպ առանձնահատուկ վերաբերմունք, հոգատարություն կա։ Մեր հասարակությունը երեխայապաշտ է։ Բնականաբար, ինչպես ամեն հարցում, այստեղ ևս շեղումներ ու բացառություններ են լինում։

Ըստ ՀՀ Ոստիկանության տվյալների՝ 2016 թվականի ընթացքում գրանցվել է անչափահասների նկատմամբ սեռական բռնության 80 դեպք, 2017թ.-ին՝ 71, 2018թ.-ին՝ 50 դեպք: Այս տարվա առաջին եռամսյակում գրանցվել է 14 դեպք, որը 5-ով պակաս է 2018թ.-ի նույն ժամանակահատվածի համեմատ։

«Ես որդեգրված երեխա եմ։ Այն կինը, որը պիտի ինձ համար մայր դառնար, ամուսնացած չէր, ապրում էինք երկուսով։ Ինձ ամեն կերպ զրկում էր արտաքին աշխարհի հետ շփումներից, որպեսզի հանկարծ չիմանան, որ ես որդեգրված եմ»,- պատմում է 42-ամյա Աննան (անունը փոխված է)։ Նա հիշում է, որ մանկության տարիներին անգամ ընկերներ չուներ։ Իրենց տուն հաճախ հյուր էր գալիս իրեն որդեգրած կնոջ եղբայրը, դա անում էր օրվա այն ժամին, երբ քույրն աշխատանքից տուն էր վերադարձած լինում։ Մի անգամ նա խախտեց այցելության սովորական ժամը։

«Դուռը թակեցին, մոտեցա, հարցրի՝ ո՞վ է. ինձ թույլատրված էր դուռը բացել միայն հարազատների առաջ։ Ներս թողեցի նրան, սովորականի նման գրկեցի, համբուրեցի»,- հիշում է Աննան։ Պատմության այս հատվածում Աննան սկսում է ավելի դանդաղ ու երբեմն չկապակցված խոսել. ծանր շնչառությունն ավելի հաճախ է խոսքը սկսում ընդհատել։

«Ինձ նստեցրեց կողքին ու սկսեց շոյել, սկզբում դա ինձ նորմալ էր թվում, հետո շոյանքներն ավելացան, նա սկսեց ձեռք տալ մարմնիս տարբեր  հատվածներին, ես սկսեցի ընդդիմանալ, իսկ նա շարունակում էր շոյել այնտեղ, որտեղ չի կարելի։ Ես սկսեցի դիմադրել, մի կերպ ազատվեցի նրա ձեռքերից»,- երեսուներկու տարի անց էլ պատմությունը ստիպում է վերապրել այդ օրն ու հետագա ութ տարիների ընթացքում զգացած վախը։ Այն կինը, որը պիտի Աննայի համար մայր դառնար, աշխարհի երեսին եղած ամեն ինչի համար մեղադրում էր Աննային, հետևաբար հուսալ, որ եղբոր արածը կպատմի, ու կինը կհավատա նրան, զրոյին էր հավասար։Մի անգամ փորձեց, բայց դրանից լավ բան դուրս չեկավ։ Ստիպված շարունակեց ապրել «բանտում»՝ ամեն անգամ սարսռալով խորթ մոր եղբոր հետ հանդիպումից։

«Տասնութ տարեկանում ես փախա. չամուսնացա, այլ փախուստի դիմեցի ներկայիս ամուսնու հետ։ Միգուցե ջրից դուրս եկա, ջրհորն ընկա, բայց այդ տնից, այդ մարդուց փախա»,- դողացող ձայնով եզրափակում է պատմությունը։

Հոգեբան Միհրդատ Մադաթյանն ասում է, որ սեռական բռնությունը հոգեբանական տրավմա է, որն ամբողջ կյանքում հետևանք է թողնելու։ Այն հաղթահարելու համար մասնագիտական օգնություն է պետք։

«Չնայած վերջին 1 տարում քրեական գործերի թիվը նվազել է, սակայն պետք է հիշել, որ պաշտոնական վիճակագրությունը չի արտահայտում իրական պատկերը, քանի որ սեռական հանցագործություններն ունեն բարձր լատենտայնություն»,- ասում է իրավաբանական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, երեխաների իրավունքների պաշտպանության փորձագետ Դավիթ Թումասյանը: Ըստ նրա՝ պատճառները տարբեր են: Երեխաները կամ էլ նրանց ծնողները միշտ չէ, որ բարձրաձայնում են իրենց հետ կատարվածի մասին՝ վախենում են, ամոթ է, չգիտեն՝ ինչ անել, տուժողն իրեն մեղավոր է զգում իր հանդեպ կատարվածի համար և այլն։

Մադաթյան էլ ասում է, որ միգուցե իրավապահներին ծնողները խուսափում են դիմել, բայց հոգեբանական աջակցություն ստանալու համար սովորաբար դիմում են՝ հաշվի առնելով, որ դա բժշկական գաղտնիք է, աֆիշավորում չի լինում։

«Ըստ վիճակագրության, ավելի հաճախ սեռական բռնության են ենթարկվում 12-14 տարեկան երեխաները։ Համոզված չեմ, որ սեռական բռնությունը մեծ տոկոս է կազմում մեր երկրում, բայց դա չի նշանակում, որ անհանգստանալու առիթ չկա, փոքր տոկոսի համար էլ պիտի անհանգստանանք, բայց լուրջ, համազգային տագնապ հնչեցնելու պատճառ չեմ տեսնում»,- ասում է հոգեբանը։

Ըստ Թումասյանի՝ ռիսկային է 13-15 տարեկան տարիքային խումբը, այդ տարիքի երեխաները կազմում են սեռական բռնության ենթարկված երեխաների համարյա կեսը: Իսկ սեռական բռնության ենթարկված երեխայի նվազագույն տարիքը 4-ն է եղել: 

Դավիթ Թումասյանը, վերլուծելով վերջին 5 տարվա ընթացքում ՀՀ-ում երեխաների հանդեպ կատարված սեռական հանցագործությունները, ասում է, որ բռնարարների տարիքը տատանվում է 15-86–ի սահմաններում, սակայն ամենամեծ թիվ կազմում են 20-ից 40 տարեկանները: Նրանք մեծամասամբ հարևաններ են, ծանոթներ, համագյուղացի,  համադասարանցի, ազգականներ, խորթ հայր և այլն, ցավոք սրտի, նաև ընտանիքի անդամի կողմից սեռական բռնության դեպքեր են գրանցվել:

«Սեռական բռնության ճգնաժամային կենտրոն» հկ նախագահ Տաթևիկ Աղաբեկյանն ասում է, որ առանձնացնել որևէ կատեգորիա ու միջավայր և ասել, որ բռնության դեպքեր միայն այդտեղ են առկա, հնարավոր չէ։ Գրեթե բոլոր դեպքերում բռնարարի բնութագրումներն են նույնը․

«Գրեթե միշտ նա ընտանիքին լավ ծանոթ մեկն է՝ հարևան, բարեկամ, մտերիմ մեկը, որին երեխան ճանաչում է, որը գիտի ընտանիքի սովորությունները, օրինակ, նրանք երբ տանը չեն լինում, ուր են գնում, որին երեխան վստահում է և որն այնքան լավ է ճանաչում երեխային, որ գիտի նրան ինչպես վախեցնել, որպեսզի կատարվածի մասին նա լռի»,- ասում է Աղաբեկյանը։

Բակո Սահակյանի դեմ հնչեցված սպառնալիքների գործով քաղաքացի է բերման ենթարկվել

Ըստ Աղաբեկյանի, երեխաների հանդեպ սեռական բռնության դեպքերի մի մասը բացահայտվում է հղիությամբ, նա հիշում է դրանցից մեկը․«Դպրոցի բուժքույրն ու ուսուցիչը սկսում են կասկածել, որովհետև 14-ամյա աշակերտուհին անսովոր գիրացել է, նրա մոտ նաև որոշակի ֆիզիոլոգիական փոփոխություններ են նկատում, որը բնորոշ է հղիներին։ Բուժքույրը հոգատարությամբ երեխային զննում է, անգամ արյան քննություն կատարում, ի վերջո, իրենց կասկածների մասին տեղեկացնում են աղջկա ավագ քրոջը»։ Հիվանդանոցում հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ աշակերտուհու մոտ արդեն 24 ամսական հղիություն է։ Պարզվում է, որ նրան բռնաբարել է հարևանը, որին ընտանիքը լավ ճանաչում է։

Հոգեբան Մադաթյանն ասում է, որ այս հարցում կարևոր է երեխաների սեռական դաստիարակությունը, բայց պետք է հասկանալ, թե որ տարիքում երեխայի հետ ինչի մասին խոսել, ինչ սովորեցնել։ Օրինակ` 3-4 տարեկանում սեռակողմնորոշման փուլն է, երբ երեխաները հասկանում են, որ աղջիկներն ու տղաները պիտի տարբեր պետքարաններից օգտվեն և այլն։ Նրա կարծիքով այդ տարիքում, օրինակ, վիզուալիզացված նյութերով փորձել երեխաներին ինչ-որ բան սովորեցնել, չի կարելի, որովհետև այդ տարիքում երեխաները դեռ Ձմեռ պապիկին են հավատում, կարծում են, որ իրենց արագիլն է բերել և այլն:

Հետզհետե տարիքին զուգընթաց պիտի թեմաներն էլ փոխվեն։ 12-ից արդեն երեխաների հետ պետք է խոսել ավելի լուրջ թեմաներով, բացատրել նրանց։

«Այնպես չէ, որ հնում սեռադաստիարակություն չի եղել, մեր ծնողներն էլ են դա արել, մեկը լավը, մեկը վատ, բայց արվել է»,- ասում է հոգեբանը:

Ըստ նրա՝ երեխաների նկատմամբ իրականացվող սեռական բռնության դեմ պայքարելու համար համալիր մոտեցում է պետք, բնականաբար, այս հարցում կարևոր է սեռադաստիարակությունը, որը պետք է արվի պետական մակարդակի վրա՝ խորհրդակցելով հոգեբանների, սոցիոլոգների հետ։

«Երեխաներին սեռական հանցագործություններից պաշտպանելու համար պետք է իրականացվի հետևողական և նպատակաուղղված աշխատանք, որը պետք է կատարվի ինչպես ընտանիքում, այնպես էլ դպրոցում և այլ հաստատություններում, որտեղ գտնվում է երեխան»,- ասում Թումասյանն ու հավելում, որ կարևոր է վերահսկել երեխայի առօրյան, մասնավորապես՝ համացանցում շփումները:

Նա կարևորում է նա հասարակական կազմակերպությունների աշխատանքը, որոնք իրենց ծրագրերով կարող են ապահովել այն բացը, որը պետությունն ի վիճակի չէ լուծել այդ պահին, օրինակ՝ սոցիալական աջակցություն տրամադրումը:

Ի դեպ, ոստիկանության Կենտրոնի տարածքային բաժնում շուտով կբացվի սեռական բռնության ենթարկվածների հետ տարվող աշխատանքների հատուկ սենյակ, որտեղ աշխատանքներ կտարվեն ոչ միայն անչափահասների, այլև սեռական բռնության ենթարկված կանանց հետ:

1087
թեգերը:
Բռնաբարություն, ՀՀ Ոստիկանություն, Բռնություն, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Լոռու անտառներում փորձել է բռնաբարել օտարերկրացի աղջկան, կասկածյալը ձերբակալվել է
Արտասովոր դեպք Գեղարքունիքում. դիմակավորված մտել է համագյուղացու տուն և փորձել է բռնաբարել
Հայ տղամարդը կանանց է բռնաբարել Բելգիայում, նրան ձերբակալել են Լեհաստանում
Նոր Մարաղա

«Տունն այնտեղ է, որտեղ մենք ենք, մնում է, որ մենք լինենք». Նոր Մարաղա, օր վերջին

298
(Թարմացված է 10:54 27.11.2020)
Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Կարեն Ավետիսյանը պատմում է, թե ինչպես են Նոր Մարաղայի բնակիչները լքում իրենց հայրենի գյուղը։ Շատերը 30 տարվա ընթացքում արդեն երկրորդ անգամ են կորցնում իրենց տները։

Երբ թվում էր, թե պատերազմի բոլոր հարվածները հասցված են, բոլոր արցունքները` թափված, իսկ քարտեզը պատրաստ է վերագծման, հայտարարվեց, որ Մարտակերտի շրջանի ևս 7 գյուղ պետք է անցնեն Ադրբեջանի վերահսկողության տակ, իսկ գյուղերի բնակիչներն այդ մասին տեղեկացան լավագույն դեպքում վերջնաժամկետից 24 ժամ առաջ։

...Ճանապարհին հանդիպեցինք դեպի մեզ սլացող մի մեքենա, որի թափքին բառի ամենաբուն իմաստով տուն էր բարձած. ի՞նչը կարող է լինել ավելի տպավորիչ, բայց և ավելի ահարկու խորհրդանիշ Մարտակերտ հասնելուն ընդառաջ։

Грузовик перевозит каркас дома по трассе между Мартакертским и Аскеранским районами (18 ноября 2020). Карабах
© Sputnik / Karen Avetisyan
Տուն տեղափոխող մեքենան

«Բավական է պարզապես լսել գյուղերի անունները, որպեսզի պատկերացնեք ամբողջ ցավը` Նոր Մարաղա, Նոր Այգեստան, Նոր Սեյսուլան, Նոր Կարմիրավան, Նոր Հայկաջուր, Նոր Ջրաբերդ։ Մի քանի ժամվա ընթացքում այդ «նորը» կդառնա «հին», «մերը»` «օտար»»,- արձանագրեց վարորդն ու արգելակեց՝ ճամփեզրին տեսնելով վիրավոր կովին:

Жители деревень Мартакертского района умертвили домашний скот перед сдачей территорий азербайджанской стороне (18 ноября 2020). Карабах
© Sputnik / Karen Avetisyan
Ճանապարհին ընկած կովը

– Տղերք, ի՞նչ եք անում, – հարցրեց վարորդը ճանապարհի մեջտեղում դաշույնը կովի վզին պահած կասկածելի տղամարդկանց։

– Կովի միսը հասցնենք զինվորներին, սոված են։

Հենց որ միսը տեղափոխեցին թափք, մեքենան սլացավ սահմանի հակառակ ուղղությամբ` հաստատելով այն կասկածը, որ դժվար թե սառնամանիքին փողոցի մեջտեղում կով մորթեին զինվորների համար։

«Ասում են` պատերազմի ժամանակ ամենաակտիվը զինվորներն են, իսկ պատերազմից հետո՝ փրկարարներն ու թալանչիները: Փրկարարներին ինչ–որ չեմ տեսնում», - ճանապարհը քմծիծաղով շարունակեց սրամիտ վարորդը։

Նոր Մարաղա դեռ չէինք հասել, երբ գյուղից լսվեց խոզերի սրտապատառ ճղճղոցները։

– Ի՞նչ եք անում։

– Մորթում ենք խոզերին, որովհետև կենդանի վիճակում չենք կարողանա տանել, ընդամենը մի «Գազել» ենք վարձել, 100 հազար դրամ ա ուզում մեկ երթուղու համար, հազիվ կարողանանք տեղավորել մորթած միսը, որպեսզի կիլոն 1000 դրամով մի կերպ վաճառենք, «Գազելի» փողը հանենք։

Նմանատիպ մի «Գազել» էլ կողքի տան դիմաց էր կանգնած։ Այդ տանն ապրող կինը անասուն չէր պահում, ուստի թափքի մեջ դոշակներ էին, սպիտակեղեն ու կահ–կարասի, որի ընդհանուր արժեքը հազիվ թե գերազանցեր «Գազելի» վարձակալության 100 000–ը։

Жители села Нор Марага Мартакертского района Карабаха покидают свои дома перед сдачей территорий азербайджанской стороне (19 ноября 2020). Карабах
© Sputnik / Karen Avetisyan
Նոր Մարաղա

«Ի՞նչ տարօրինակ բան ա ճակատագիրը. Հին Մարաղայի ջարդից հետո հայրս տեղափոխվեց Նոր Մարաղա` տուն կառուցելու ... զրոյից: Նա Թումանյանի պես ասաց մեզ. «Ապրե՛ք, բայց մեզ պես չապրեք»: Բառեր, որոնցով հիմա ինքս եմ ստիպված դիմել երեխաներիս», - մտորեց գյուղի ալեհերներից մեկը։

«Ավրորան» միջազգային դրամահավաք է հայտարարում Արցախի բնակչության համար

Շատերի ցասումն ու բարկությունը կրկնապատիկ էր, քանի որ հաշված օրեր առաջ հրաժեշտ էին տվել սեփական տներին՝ իմանալով, որ սկսվել է լայնամասշտաբ պատերազմ, որի կիզակետում էր նաև Մարտակերտի շրջանը։ Թեպետ պարտությունից կոտրված ու դժբախտ, բայց շատերը հրադադարից հետո վերադարձել էին հայրենի գյուղ, նորից տեղավորվել` ապրեցնելով թեկուզ տխուր, բայց նոր կյանքի վերջին հույսը։ Ու հիմա օրեր անց ամենը տեղավորելուց հետո մի նոր տագնապ ու մի նոր գույժ, որը սպանում է ոչ միայն այն` վերջին մնացած «նոր կյանքի հույսը», այլև շատերի մոտ` երբևէ Արցախ վերադառնալու հեռանկարը։

- Լավ, հաղթանակը չստացվեց, բայց գոնե պարտությունը կարելի էր մարդավարի կազմակերպել, – ասաց տեղի բնակիչներից մեկն ու նեղսրտեց` գյուղի հանձնման լուրը ստանալուց մի քանի ժամ առաջ հույս ունեին, որ գոնե այդ գործընթացը պատշաճ կերպով կկազմակերպվեր:

Жители села Нор Марага Мартакертского района Карабаха покидают свои дома перед сдачей территорий азербайджанской стороне (19 ноября 2020). Карабах
© Sputnik / Karen Avetisyan
Նոր Մարաղա

- Օրինակ՝ ի՞նչ մասնագիտություն ունեք:

- Լրագրող եմ։

- Այսինքն` եթե ձեր տունը խլեն ձեզանից, դուք դեռ կկարողանաք անել ձեր գործը, իսկ մեր պարագայում դա պարզապես «հանձնած հող» չէ, այլ մեր ամբողջ եղած–չեղածը, մեր ամբողջ աղքատ հարստությունը, մեր ամբողջ կյանքը՝ դաշտեր, այգիներ, անասուններ, չիրականացած երազանքներ ու չփակած վարկեր:

Մեկ այլ տան շեմին խառնաշփոթի մեջ շվարած կանգնած էր մի տղա։ Պատմեց, որ չի կարողանում կենտրոնանալ և հասկանալ` այդ մնացած ժամերի ընթացքում ինչ անի` հավաքի ամբողջ համեստ ունեցվածքը, թե փորի գերեզմանն ու ծնողների աճյունները հանի։

– Մորս գերեզմանին երդում էի տվել, որ հարսանիքս սկսելու եմ շիրմաքարերի մոտից` ստանալով իր օրհնությունը։ Նույնիսկ այդ վերջին խոստումս կատարելու հնարավորություն չտվեցին...

Հերթական մորթված անասունի հառաչը մեզ ուղղորդեց դեպի գյուղի վերջին տներից մեկը, որտեղ տանտերերը` հայր և որդի, մեզ հրավիրեցին ներս, խնդրեցին օգնել, որ դատարկեն նկուղը, գոմը, քաղեն այգիներում մնացած նուռն ու խուրման։

Жители села Нор Марага Мартакертского района Карабаха покидают свои дома перед сдачей территорий азербайджанской стороне (19 ноября 2020). Карабах
© Sputnik / Karen Avetisyan
Նոր Մարաղա

– Պապ, բա՞ տունը չենք վառելու, – հարցրեց որդին։

– Ես չեմ կարողանա, ես եմ սարքել իմ ձեռքերով։ Էդ վառելու փոխարեն եկեք բոլորով մի վերջին անգամ խմենք, – պատասխանեց հայրն ու նկուղից հանեց իր այգու խաղողից թորած օղու վերջին կես լիտրը, տան մուտքի մոտ վառեց մի փոքր խարույկ, վրան տաքացրեց 3 հատ զինվորական պահածո ու բարձրացրեց բաժակը մի վերջին կենացով.

– Տունն այնտեղ է, որտեղ մենք ենք, մնում է, որ մենք լինենք։

Կենացն ընդհատեց սահմանի մյուս կողմից օդ արձակված զարկը։

– «Հրանոթային զարթուցիչն» ա, թուրքերն են, զգուշացնում են, որ արագացնենք, – ասաց հայրը` շտապելով վերջին ուղեբեռը լցնել մեքենայի բեռնախցիկ։

– Դու գնա, ես գալիս եմ, – հետևից բղավեց որդին` բենզինը լցնելով անվադողին և խարույկի վերցրած ծխացող մի փայտը ձեռքին այն գլորելով տան շեմից ներս։

1992 թվականի ապրիլի 10-ին ադրբեջանական միլիցիայի հատուկ նշանակության ջոկատը հրկիզել է Մարաղա գյուղը և կոտորել բնակչությանը։ Մարաղան մինչև հիմա շարունակում է մնալ Ադրբեջանի հսկողության տակ։ Մարաղայի ողբերգական դեպքերի ընթացքում 80-100 հայ է սպանվել, ավելի քան 40–ը` վիրավորվել, 63-ը՝ գերի վերցվել։ Սպանդը շարունակվել է ապրիլի 22-23-ին, երբ ողջ մնացած մարաղացիները վերադարձել են մահացածներին հողին հանձնելու։

1995 թվականին Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանում կառուցվեց և վերաբնակեցվեց մի նոր գյուղ, որն անվանվեց Նոր Մարաղա՝ որպես կյանքի շարունակության նշան:

Որոնք են Ադրբեջանի վերահսկողության տակ անցած արցախյան 121 հայաբնակ համայնքները

298
թեգերը:
Արցախ, Ադրբեջան, Նոր Մարաղա
Ըստ թեմայի
Փոխանցվու՞մ է Ադրբեջանին, թե՞ ոչ․ Բերձորում խառը իրավիճակ է
Մենք չենք պատրաստվում փախչել որևէ տեղ. Նիկոլ Փաշինյան
Ադրբեջանցի զինծառայողները Սոթքի ոսկու հանքի մատույցներում են. տեսանյութ
Դոնալդ Թրամփ, Իվանկա Թրամփ, Ջարեդ Քուշներ

ԱՄՆ-ում իշխանափոխություն է սկսվել

93
(Թարմացված է 22:50 26.11.2020)
​Եկեք անկեղծ լինենք։ Դոնալդ Թրամփի ժամանակաշրջանն ավարտվեց ու թեև Ամերիկայի նախագահը առաջվա պես պնդում է, թե վիճարկելու է Ջո Բայդենի հաղթանակը համապատասխան մարմիններում, այնուհանդերձ նաև հրահանգ է տվել սկսելու իշխանության փոխանցումը իր մրցակցին։
Ամերիկայում նախագահության փոխանցման գործընթացը վերջապես սկսվեց. ինչ սպասել

Բայդենն էլ, իր հերթին, ներկայացրել է իր թիմի անդամներին և արդեն պարզ է, որ առաջիկա տարիներին Միացյալ Նահանգների քաղաքականությունը փոխվելու է մի շարք բնագավառներում, ընդ որում արմատապես է փոխվելու։ Բայց նախ այն մասին, թե ինչ է սպասում Դոնալդ Թրամփին և նրա ընտանիքին, որի անդամներից շատերը անմիջականորեն ներգրավված էին վերջին չորս տարիների քաղաքական և տնտեսական քաղաքական գործընթացներին։ Արևմտյան որոշ լրատվամիջոցներ համոզված են, որ Թրամփի ընտանիքի անդամներին ոչ մի լավ բան չի սպասվում։

​Թրամփի դեպքում սա բավական նուրբ թեմա է։ Տեսեք։ Եթե մարդը մեծահարուստ է և գալիս է իշխանության՝ նախագահ կամ վարչապետ է դառնում արդար ընտրությունների արդյունքում, էդտեղ, համաձայնեք, որևէ արգահատելի բան չկա, ամեն ինչ նորմալ է՝ իսկ ինչու պիտի մեծահարուստը պետության առաջնորդ չդառնա։ Նման օրինակները ողջ աշխարհում բազմաթիվ են։ Միշտ վկայակոչել եմ հենց Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների առաջին նախագահի օրինակը՝ ախր Ջորջ Վաշինգտոնը շատ հարուստ էր, որոշ հաշվարկներով այն ժամանակ այնքան փող և ունեցվածք ուներ, որ կարող է համարվել Ամերիկայի ամենահարուստ նախագահը։

«Մենք պատրաստվում էինք հաղթելու, և, անկեղծ ասած, մենք հաղթել ենք»․ Դոնալդ Թրամփ

Բայց եթե մարդը ղեկավար է դարձել ոչինչ չունենալով և իշխանությունն օգտագործել է հարստություն դիզելու նպատակով, դա վատ է, շատ վատ, ամենաբացասական երևույթներից մեկն է ողջ աշխարհում։ Որովհետև ես որպես շարքային քաղաքացի այդ մարդուն ընտրել եմ իմ շահերը պաշտպանելու համար, իսկ նա իմ քվեն ստանալուց հետո առաջնային է համարել ոչ թե իմ, այլ իր սեփական շահերը։ Շատ լավ գիտեք, որ նման մեղադրանքներ են ներկայացվում նաև Հայաստանի որոշ նախկին ղեկավարների։ Չեմ ուզում խորանալ, որովհետև պարզապես հավաստի տեղեկություններ չունեմ։ 

​Ինչու եմ ասում, որ Թրամփի դեպքում հարցը շատ նուրբ է։ Ախր այդ մարդը մինչև նախագահ ընտրվելը հսկայական կարողություն ուներ, բայց հիմա նրա ընտանիքի անդամներին մեղադրում են, որ չարաշահել են իշխանությունը։ Մասնավորապես, «Ֆոկուս» գերմանական պարբերականը մի հոդված է զետեղել, որը վերնագրված է. «Արդյոք Թրամփի կլանը կհայտնվի ճաղերի հետևում։ Իվանկան և Ջարեդ Քուշները անսպասելիորեն սկսել են նյարդայնանալ»։ Գիտեք, իհարկե, որ Իվանկան Թրամփի աղջիկն է, իսկ Ջարեդն Իվանկայի ամուսինն է։

​Որոշ աղբյուրներ այդ զույգին մեղադրում են այն բանում, որ մեծ ֆինանսական եկամուտներ են ստացել միայն այն հանգամանքի շնորհիվ, որ Ամերիկայի նախագահը Դոնալդ Թրամփն է եղել։ Ավելին, կան մեկնաբաններ, որոնք ասում են՝ ինչու է Թրամփը այդքան կառչած մնում նախագահական աթոռից, միայն մի պատճառ կա՝ զրկվելով այդ աթոռից, նա կարող է զրկվել կամ ազատությունից, կամ հարստությունից, կարծիք է հայտնում լրագրող Սանդրա Ուորդը։

​Բայց ապագային նայենք։ Ինչպես կփոխվի Ամերիկայի քաղաքականությունը նոր նախագահի՝ Ջո Բայդենի օրոք։ Նախ, ներքին քաղաքականության մասին, որը նաև մեր հայրենակիցներին է հետաքրքրում։ Եթե Թրամփը պատ էր կառուցում Մեքսիկայի սահմանին և ուզում էր վերջնականապես հրաժարվել այսպես կոչված «գրին քարտի» ամենամյա վիճակահանությունից, նոր կառավարության քաղաքականությունն այս բնագավառում կարող է ճիշտ հակառակը լինել։ Արդեն հայտնի է, որ Ջո Բայդենն արտգործնախարար է նշանակելու իր երկարամյա մերձավոր Էնթոնի Բլինքենին, իսկ այդ մարդը միշտ ասել է՝ մենք ոչ թե պիտի պատեր կառուցենք, այլ ամեն ինչ անենք, որպեսզի այլ երկրներում մարդիկ բարեկեցիկ կյանքով ապրեն և չձգտեն ամեն գնով հայտնվել Միացյալ Նահանգներում։

Զարմանալի ընտրություններ, կամ ԱՄՆ նախագահ դարձավ Ջո Բայդենը, բայց վերընտրվեց Դոնալդ Թրամփը

​Ամերիկայի նոր վարչակազմը, ամենայն հավանականությամբ, նաև կվերականգնի հարաբերությունները Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հետ։ Բայց մեզ համար ամենակարևորը՝ իրական նախադրյալներ կան, որ Ջո Բայդենի կառավարությունը կվերականգնի բնականոն հարաբերությունները մեր հարևան Իրանի հետ։ Համենայնդեպս, շատ որոշակի հույսեր կան։

 

93
թեգերը:
Ջո Բայդեն, Դոնալդ Թրամփ, ԱՄՆ
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
ԱՄՆ–ն 5 միլիոն դոլար օգնություն կտրամադրի Հայաստանին ու Ադրբեջանին
Սպիտակ տանը մեկ նախագահի տեղ կա. տարօրինակ իրավիճակ ԱՄՆ-ում՝ ընտրություններից հետո
ԱՄՆ–ն հետաքննություն է սկսել Հայաստանից ներկրվող փայլաթիթեղի գործով
Здание Министерства иностранных дел Армении

Ժամանակավոր մարտական հենակետերի տեղակայման հստակեցում է իրականացվում. ԱԳՆ

0
Պետական սահմանի սահմանագծումը և սահմանազատումն ընթանում է միջպետական բանակցությունների ճանապարհով։

 

ԵՐԵՎԱՆ, 27 նոյեմբերի – Sputnik. ՀՀ արտաքին գործերի նախարարությունը տեղեկացնում է, որ մարտական հերթապահության իրականացման նպատակով նոյեմբերի 27-ին Հայաստանի և Ադրբեջանի զինված ուժերի միջև տեղի է ունեցել ժամանակավոր մարտական հենակետերի փաստացի տեղակայման կետերի հստակեցում:

«Պետական սահմանի սահմանագծումը և սահմանազատումը տևական, համալիր գործընթացներն են, որոնք իրականացվում են պետությունների միջև ձևավորվող համատեղ միջգերատեսչական հանձնաժողովների և աշխատանքային խմբերի կողմից»,–նշված է հաղորդագրության մեջ։

Պետական սահմանի սահմանագծումը և սահմանազատումն ընթանում է միջպետական բանակցությունների ճանապարհով, որի արդյունքում կնքվում է համապատասխան միջազգային փաստաթուղթ:

Հիշեցնենք, որ մամուլում լուրեր էին շրջանառվում, որ ադրբեջանական զինվորները մտել են Սոթքի հանքավայր և աշխատակիցներին ժամանակ տվել դուրս գալու համար: ՀՀ պաշտպանության նախարարությունը հերքել էր այդ լուրը։ Գեղամասար խոշորացված համայնքի (որտեղ ներառված է նաև Սոթքը) ղեկավար Հակոբ Ավետյանը Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում հայտնել էր, որ ադրբեջանցիները Սոթքի հանքի տարածքում են` բանակցություններ են վարում։

 

0
թեգերը:
Ադրբեջան, Լեռնային Ղարաբաղ, Արցախ, Հայաստան, Սահման, սահմանապահ, ՀՀ Արտաքին գործերի նախարարություն. ԱԳՆ