Երևան

Ասֆալտանախշումը Երևանում թափ է հավաքում. ներկ վաճառողն ու ակտիվիստը պարապ չեն մնա

209
(Թարմացված է 18:09 17.04.2019)
Ասֆալտին բան գրելը վանդալիզմ է, իսկ այդ գրածը ներկելը` ո՞չ: Մի դեպքում դա վարչական պատասխանատվության հարց է, մյուս դեպքում երևի խրախուսմա՞ն: Այս ամենն արդեն անեկդոտային տպավորություն է թողնում:

Մի երկու օր առաջ «սուտՆիկոլ» նախաձեռնության ակտիվիստները, ինչպես հայտնի է, համանուն գրություններ էին արել մայրաքաղաքի կենտրոնական հատվածի ասֆալտապատ տարբեր վայրերում: Իշխող կուսակցության՝ «Քաղաքացիական պայմանագրի» ակտիվիստներն էլ այսօր սպիտակ ներկով են «ծածկել» այդ գրառումները:

Ասֆալտանախշման գործընթացը, առնվազն Երևանում, թափ է հավաքում: Գրել-ջնջելու գործը` ևս: Ջնջել ասվածն այս դեպքում այն է, որ «Քաղաքացիական պայմանագրի» ակտիվիստները կամ երիտասարդական թևի ներկայացուցիչներն էլ իրենց դուր չեկած գրությունները սպիտակ են ներկել: Այսինքն, ոչ թե լուծիչ նյութերով մաքրել են ընդդիմադիր դիրքերից հանդես եկող նախաձեռնության ակտիվիստների  գրածները, այլ սպիտակ ներկով «ծածկել» են դրանք:

Քաղաքական պայքարի կամ ակտիվիստական շարժման հետաքրքիր, ավելի հասակավորների մոտ հիմնականում ծիծաղ հարուցող դրսևորում է: Բայց աշխուժություն ու զբաղմունք կա: Համապատասխան տարաներով ներկանյութ վաճառողները պետք է որ գոհ լինեն: Ասֆալտներին գրվածը ներկելը, իհարկե, մեծ գործ է:

Բայց զուտ օրենքի տառի տեսանկյունից այլ բան է հետաքրքիր. ընդդիմադիր կամ իշխանության դեմ հանդես եկող ակտիվիստների ներկագրառումները որակվում էին «վանդալիզմ», իսկ ոստիկանությունն էլ գերօպերատիվ  արձագանքեց ու բերման ենթարկեց «սուտՆիկոլ» գրողներին: Ավելին՝ հասարակական վայրերն օգտագործելու կանոնները խախտելու համար նրանց նկատմամբ արձանագրություններ կազմվեցին ոստիկանությունում: Խախտումն այս դեպքում ասֆալտը ներկելն էր: Հիմա, եթե այդ ներկածի վրա մեկ ուրիշը ներկում է, նույնպե՞ս «վանդալիզմ» է: Լավ, զգացմունքային մոտեցումը մի կողմ. ոստիկանությունը այս մի ներկման դեպքում հասարակական վայրերն օգտագործելու կանոնների խախտում չի՞ տեսնում: Ի վերջո, ներկելը ներկել է: Թե՞ ոստիկանության համար էական է, որ մի դեպքում իշխանությանն ընդդիմադիր դիրքորոշված անձինք էին ներկում (գրում), իսկ այ իշխանության, իշխող կուսակցության ներկայացուցիչներին թույլատրված է և խրախուսվում է ներկանյութ «պզզացնել» իրենց դուր չեկող ասֆալտային գրությունների վրա:

Ռուսական «Ընտրությունների օրը» ֆիլմի այն դրվագը հիշեցի, որ թեկնածուներից մեկի հասցեին պատին գրում են՝ «Ցապլինը գող է»: Ցապլինի քարոզչական թիմը արագորեն սրբագրում է «սև PR»-ի նմուշը, ու ստացվում է՝ «Ցապլինը գողանալ չի թողնի»:

209
թեգերը:
Հայաստան
Ըստ թեմայի
«Քաղաքացու օրվա» առթիվ Գյումրիում 500 հազար դրամ «օդ կնետեն»
Ասողին լսող է պետք. իշխանության վարքում ինչե՞րն են մտահոգում քաղաքագետներին
Сбор грибов в Новгородской области

Սնկից վախենալ պետք չէ, իսկ զգուշանալ՝ արժե․ ինչպե՞ս տարբերել ուտելի և թունավոր սնկերը

41
(Թարմացված է 21:27 09.08.2020)
Ամեն տարի Հայաստանում սնկից թունավորման մի քանի տասնյակ դեպքեր են գրանցվում։ Պարզվում է՝ նույնիսկ ուտելի սնկերը կարող են թունավորման պատճառ դառնալ։ Sputnik Արմենիան փորձել է ներկայացնում է՝ ինչպես ուտելի սունկ ընտրել և թունավորումներից խուսափել։

Համեղ, հյութեղ, սննդարար, խորհրդավոր, երբեմն էլ՝ «նենգ ու դավադիր». այսպիսինն են սնկերը: Facebook-յան տարբեր խմբերում հաճախ կարելի է բազմաթիվ գրառումներ տեսնել․ «Ասացեք, խնդրում եմ՝ այս սունկն ուտելի է, թե՝ ոչ»։ Տեղադրում են սնկի լուսանկարն, ու սկսվում է առցանց, ոչ մասնագիտական խորհրդատվությունը։ Մեկն ասում է՝ այո, մյուսը՝ հակառակն է պնդում, երրորդը խորհուրդ է տալիս սունկը եփելիս ջրի մեջ արծաթե գդալ մտցնել, եթե սևանա, նշանակում է՝ կաթսայում թունավոր սունկ կա, մեկ ուրիշն էլ՝ թե ճիշտը սոխն ու սխտորն են։ Սնկաբանների խոսքով՝ միայն լուսանկարով հաճախ պարզապես անհնար է կողմնորոշվել։ 

Արծաթե գդալը, սոխը, սխտորն ու մնացածն էլ ժողովրդական միֆեր են։ Ուտելի և թունավոր սնկերը կարող են այնքան նման լինել, որ երբեմն հենց իրենք՝ սնկաբանները, լաբորատոր փորձաքննության կարիք են ունենում։ Ի վերջո, պարզվում է՝ կարելի է թունավորվել նույնիսկ ոչ թունավոր սունկ ուտելիս։

Հայաստանի սնկաշխարհը՝ բուժիչից մինչև մահաբեր

Լուսինե Մարգարյանը երկար տարիներ է՝ ուսումնասիրում է սնկերի բարդ ու հետաքրքիր աշխարհը։ Ասում է՝ Հայաստանում հայտնաբերվել է ավելի քան 4600 սնկատեսակ։ Բայց ոչ բոլորն են անզեն աչքով տեսանելի, դրանց մեծ մասը միկրոսկոպիկ չափեր ունեն։ Տեսանելիներին գիտնականներն անվանում են մակրոմիցետներ, որոնցից Հայաստանում 1300-ից ավելի տեսակներ են հանդիպում։ Մակրոմիցետների հիմնական մասը գլխարկավորներն են՝ այն սնկերը, որոնք, ըստ էության, մենք սունկ ենք անվանում։

ՀՀ-ում հանդիպող սնկերից ավելի քան 300-ը ուտելի են, 120-ը՝ բուժիչ հատկություններ ունեն, իսկ 63-ը համարվում են թունավոր. կարող են տարբեր աստիճանի թունավորումներ առաջացնել։ Հայաստանում կան նաև մահացու թունավոր սնկեր։ Բայց սնկերի դեպքում ամեն ինչ այդքան էլ հեշտ չէ։ Պարզվում է՝ ուտելիներն էլ կարող են «պայմանական ուտելի» լինել։

«Պայմանականները որոշակի մշակում պետք է անցնեն, նոր օգտագործվեն։ Պետք է, օրինակ, կրկնակի եռացնել, թրջել կամ երկարատև չորացնել»,- ասում է Մարգարյանը։

Նրա խոսքով՝ սխալ մշակելու դեպքում «պայմանական ուտելիներն» էլ կարող են թունավորման պատճառ դառնալ։

Ինչպես սունկ հավաքել ու չթունավորվել

Հայաստանում սնկային թունավորումներն առավել հաճախ գրանցվում են Լոռիում։ Պատճառը մեկն է՝ այստեղ սունկ հավաքողները շատ են։ Այս տարի արդեն կուրթանցի մի ամբողջ ընտանիք է թունավորվել։

Թունավոր և ուտելի սնկերը տարբերակելու մեր տատերի ավանդական եղանակներ պետք է մի կողմ դնել. կա՛մ իսկապես շատ լավ ճանաչել սնկերը, կա՛մ էլ՝ արկածախնդրության չդիմել։ Չթունավորվելու և չթունավորելու այլ տարբերակ չկա։ Սնկաբանները հաճախ են գիտարշավներ կազմակերպում Հայաստանի տարբեր շրջաններում։ Մարգարյանն ասում է՝ տեղացիների շրջանում հանդիպում են մարդիկ, որոնք շատ լավ են ճանաչում սնկերը, բայց և հավելում է՝ սխալվելու հավանականություն միշտ կա։

Микологи во время научной экспедиции
© Photo : provided by Lusine Margaryan
Սնկաբանները՝ գիտարշավի ժամանակ

Սխալ սունկ ընտրելը, պայմանական ուտելիների ոչ ճիշտ մշակումը, սննդի մեջ քիմիական, աղտոտված և հիվանդ սնկերի կիրառումը, այն հիմնական գործոններն են, որոնք դառնում են թունավորման պատճառ։

«Երբ սիրողական սունկ են հավաքում, շատ ճիշտ է սունկն ամբողջությամբ հավաքելը։ Կարող է գլխարկի մոտից կտրեք, իսկ մնացած մասը չերևա, չտեսնեք՝ այն, ինչը կարող էր հուշել, որ սունկը թունավոր է, օրինակ՝ ոտիկի վրայի օղակը, ստորին հատվածում պարկաձև պատյան՝ վոլվա և այլն»,- հուշում է Մարգարյանն ու միանգամից շտապում ավելացնել՝ նույնիսկ եթե օղակն ու վոլվան բացակայում են, դա դեռ չի նշանակում, թե սունկը թունավոր չէ։ Թունավոր և ուտելի սնկերի միջև հստակ արտաքին տարբերակիչներ չկան։ Անգամ բոլորին քաջ հայտնի շամպինյոնը թունավոր տեսակներ ունի․ դրանք տարբերվում են իրենց դեղնավուն երանգով։

«Դժգույն գարշասունկը մահացու թունավոր տեսակ է, որը երիտասարդ ժամանակ շատ նման է կանաչուկին։ Այն ուտելի տեսակ է, շփոթելն էլ հեշտ է»,- զգուշացնում է սնկաբանը։

Թունավորվել կարելի է նույնիսկ խոհանոցում հաճախ օգտագործվող կախասնկից։ Մարգարյանը հիշում է՝ նման մի դեպք Լոռիում է պատահել։ Կախասնկից բացի, ցանկացած այլ ուտելի սնկերը ևս կարող են թունավորման պատճառ դառնալ, եթե քիմիական աղտոտվածություն ունեն։

«Եթե, օրինակ, շամպինիոնը հավաքվի փողոցի եզրից, որտեղով մեքենաներ են անցնում, հավանականությունը մեծ է, որ այն քիմիական աղտոտվածություն կունենա, որովհետև հողից կլանած կլինի ծանր մետաղները։ Կամ գյուղացիները հաճախ անտառի մի մասը սկսում են մշակել միջատների դեմ տարբեր քիմիական նյութերով, ասենք՝ ազնվամորի աճեցնելու համար, այդ հատվածում աճող սունկը կարող է թունավորում առաջացնել»,- պարզաբանում է սնկաբանը։

Եվ վերջապես, սննդակարգում չի կարելի օգտագործել գերհաս սնկեր. սնկի գերհասունացած լինելու մասին է հուշում գլխարկի ներքին հատվածը։ Եթե այն ամբողջովին բացված է, ուրեմն սունկը գերհաս է։ Չի կարելի նաև սունկը երկար պահել նույնիսկ՝ սառնարանում, քանի որ ջրային զանգվածը մեծ է, այն շուտ է փչանում։ Մեր զրուցակիցը, որը նաև փորձառու տանտիկին է, խորհուրդ է տալիս սունկը եռացնել նոր պահել սառցարանում։

Սնկային թունավորումները կարող են առաջանալ նաև օրգանիզմի անհատական ռեակցիայի պատճառով։ Սունկն ու ալկոհոլն էլ լավ ընկերներ չեն. որոշ սնկատեսակներ ռեակցիայի մեջ են մտնում ալկոհոլի հետ ու թունավորման պատճառ դառնում։ Մինչև 3-4 տարեկան երեխաներին էլ խորհուրդ չի տրվում սունկ ուտել։

Եթե թունավորվել եք...

Սնկից թունավորման ախտանշանները հնարավոր չէ չնկատել ու չզգալ. որովայնային սուր և կտրուկ ցավ, գլխապտույտ, սրտխառնոց, փսխումներ, ընդհանուր թուլություն, մարմնի ջերմաստիճանի նվազում և այլն։ Եթե ունեք այս ախտանշանները, ապա ինքնաբուժմամբ մի զբաղվեք, անմիջապես դիմեք բժշկի։ Միակ բանը, որ կարող եք մինչև հիվանդանոց հասնելն անել, կում-կում և շատ ջուր խմելն է՝ սովորական կամ աղի։

Սնկերը հարուստ են սպիտակուցներով, վիտամիններով, ֆերմենտներով, գրեթե բոլոր սնկերը՝ թե թունավոր, թե ուտելի, ունեն բուժիչ հատկություններ։ Դա է պատճառը, որ աշխարհի տարբեր երկրներում բազմաթիվ սնկատեսակներ աճեցնում են դեղամիջոցների, նաև կոսմետիկայի արտադրության համար։ Սնկից վախենալ պետք չէ, իսկ զգուշանալ՝ արժե։ Պարզապես մի հավաքեք ու մի օգտագործեք անծանոթ սնկատեսակ, իսկ եթե դա արել եք, ապահովության համար մեկ օրինակ պահեք, որպեսզի, «Աստված մի արասցե»-ի դեպքում մասնագետները հեշտությամբ բացահայտեն թունավորման պատճառը։

41
թեգերը:
ջուր, թունավորում, Լոռի, սունկ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Գնացել էր սունկ հավաքելու. Բերդում տղամարդը չի վերադարձել անտառից
Սունկ է հավաքել և ամենագնաց վարել. ինչպես է Պուտինը հանգստանում տայգայում. տեսանյութ
Տավուշում սունկ հավաքելու գնացած տղամարդուն գտել են
Վախթանգ Կիկաբիձեն ու Ֆրունզիկ Մկրտչյանը

Ում պատճառով «ջնջեցին» Ֆրունզիկին, կամ ինչ «առակ» է պտտվում Լևոն Տեր–Պետրոսյանի մասին

434
(Թարմացված է 01:31 09.08.2020)
Լրագրողը նույնիսկ տարիներ անց կարող է պարզել՝ արդյոք հորինված չե՞ն Ֆրունզիկ Մկրտչյանի, Ռաֆայել Վահանյանի ու նույնիսկ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի հետ տեղի ունեցած պատմությունները։ Այդ թեմային է նվիրված մեր սյունակագիր Վարդան Ալոյանի հոդվածը։

Մի ընկեր ունեմ, որը ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ է եղել։ Նա սիրում է հարմար առիթով ասել․ «Լրագրողն այն մարդն է, որը գործատուի հաշվին բավարարում է սեփական հետաքրքրասիրությունը»։

Չգիտեմ, չգիտեմ․․․ Գուցև այդպես է։ Չէ՞ որ այն, ինչ հետաքրքրում է ինձ որպես լրագրողի, հաստատ կարող է հետաքրքրել նաև ընթերցողին։ Я так думаю!

Քանի որ մեջբերեցի «Միմինոյից» թևավոր դարձած խոսքը, այդ ֆիլմի հետ կապված մի պատմություն պատմեմ։ Տարիներ շարունակ խոսում էին, որ գրաքննության պատճառով ֆիլմից ջնջվել է հետևյալ դրվագը։

«Ռոսիա» հյուրանոցի վերելակում են Ռուբիկը, Վալիկոն ու երկու ճապոնացի։ Ճապոնացիներն ուշադիր նայում են Մկրտչյանին ու Կիկաբիձեին, և նրանցից մեկն ասում է․ «Այս ռուսներն ինչ նման են իրար»։

Շատերը տարիներ շարունակ փորձում էին կռահել` սա իրական պատմություն է, թե ոչ։ Եվ մի անգամ ինձ հաջողվեց հարցազրույց վերցնել Ֆրունզիկ Մկրտչյանից։ Բնականաբար հետաքրքրվեցի՝ եղե՞լ է նման զվարճալի դրվագ։

- Եղել է,– հոգոցով ասաց Ֆրունզիկը։ Վարպետը ծանր հիվանդ էր, ու ինչպես հետո պարզվեց, որ դա նրա վերջին հարցազրույցն էր։

- Ու այդ դրվագը գրաքննության պատճառով չի հանվել, - շարունակեց մեծ դերասանը, - ֆիլմն էկրաններ բարձրանալուց առաջ ցուցադրվել էր Մոսկովյան կինոփառատոնում։ Նախորդ օրը երեկոյան կինոնկարը որոշել էր դիտել Պետկինոյի այն ժամանակվա նախագահ Ֆիլիպ Երմաշը։ Ու թեև նա ծիծաղել էր այդ դրվագի վրա, բայց ասել էր․ «Սա արդեն չափազանց է»։ Գիշերը ֆիլմն արագ մոնտաժել էին։ Ի՜նչ դրվագ կորավ։

Երկրորդ պատմություն

Տարիներ առաջ մի զվարճալի պատմություն էի լսել ԽՍՀՄ շախմատի հավաքականի անդամ, ԽՍՀՄ չեմպիոն, աշխարհի չեմպիոն ու թիմային խաղում օլիմպիական չեմպիոն Ռաֆայել Վահանյանի մասին։ Ասում էին՝ նա իր սպորտային կարիերայի ամենասկզբում Սոչի է մեկնել` հանգստանալու։ Ընկերները որոշել են Վահանյանին Սոչիի այգի ուղարկել, որտեղ գումարով շախմատ, շաշկի ու նարդի էին խաղում։ Իբր մի երկու պարտիա կպարտվես, հետո խաղադրույքդ կբարձրացնես և ուժերդ կցուցադրես։ Այդպես էլ արել են։ Երկու պարտիա պարտվել է, բայց երբ առաջարկել է մի անգամ էլ խաղալ, «սիրողական շախմատիստը» վերցրել է շահած գումարը, հավաքել խաղաքարերն ու ասել․ «Հարգելի գրոսմայստեր, ինձ համար մեծ պատիվ է Վահանյանին երկու անգամ հաղթելը, այսօր հերիք է»։

Մի քանի ամիս առաջ 65–ն անց շախմատիստների աշխարհի առաջնություն անցկացվեց։ Այդպիսի առաջնություն էլ կա։ Տղամարդկանց շարքում չեմպիոն դարձավ Ռաֆայել Վահանյանը, կանանց շարքում՝ Նոնա Գապրինդաշվիլին։ Այդ կապակցությամբ վրացի գործընկերներիս հետ Երևան-Թբիլիսի տեսակամուրջ էինք կազմակերպել։ Միջոցառումից հետո ուղիղ հարցրի Վահանյանին՝ նման բան եղե՞լ է։

-Եղել է, - ժպտաց Վահանյանը, - այն ժամանակ նոր էի գրոսմայստերի կոչում ստացել, կարծում էի՝ ինչ ոչ ոք չի ճանաչի։ Հետո պարզվեց, որ այդ իբր թե շախմատի սիրահարը սպորտի վարպետ էր ու պրոֆեսիոնալ խաղացող, որն Օդեսայից էր եկել։ Երբ առաջարկեցի երրորդ պարտիան խաղալ, սրտանց ժպտաց։

- Գրոսմայստեր, այսօր լավ մարզավիճակում չեք, եկեք մյուս անգամ փորձենք։

Երրորդ պատմություն

Իննսունականներին Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականն իրենից ոչինչ չէր ներկայացնում։ Չեմ ասի` հիմա լուրջ աղմուկ են անում Եվրոպայում, բայց այն ժամանակ անհամեմատ վատ էր։ Պատերազմը նոր էր վերջացել, ֆուտբոլի ժամանակը չէր։ Այն ժամանակվա ֆուտբոլիստներից մեկը պատկերավոր բնութագրել է այդ շրջանը՝ տապակած կարտոֆիլ էինք ուտում ու գնում գերմանացիների դեմ խաղալու։ 98 թվականի ընտրական փուլում մեր հավաքականը Գերմանիայի, Ուկրաինայի, Պորտուգալիայի հետ նույն ենթախմբում էր։ Դրան գումարած` Հյուսիսային Իռլանդիան ու Ալբանիան։ Բնականաբար մենք ոչ մի շանս չունեինք։ Իսկ ուկրաինացիները՝ Շևչենկոյի գլխավորությամբ, լավ մարզավիճակում էին ու առաջին տեղով անցնելու հնարավորություն ունեին։

Ասում են, որ Կիևում խաղի նախօրեին Ուկրաինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայից ինչ-որ մեկն «անպարկեշտ» առաջարկ է արել հայկական պատվիրակության անդամներից մեկին։ Ընդ որում՝ առաջարկը կրկնակի անպարկեշտ է եղել ինչպես բնույթով, այնպես էլ ծավալով, այդ պատճառով էլ մերժվել է։ Վարկած կա, որ բանակցություններ վարող ուկրաինացին հեռանալիս ճակատագրական սխալ է արել` ասելով․ «Չեք ուզում, մի ուզեք։ Մենք առանց դրա էլ ձեզ կճզմենք»։

Խաղի ընթացքը չեմ նկարագրի, բայց մեր հավաքական ամբողջ ուժով պայքարեց, ու խաղն ավարտվեց 1:1 հաշվով։

Պատասխան խաղն էլ պակաս հետաքրքիր չէր։ Խաղից առաջ մամուլի ասուլիսի ժամանակ հավաքականի գլխավոր մարզիչ Խորեն Հովհաննիսյանը հանկարծ հայտարարեց։

- Եթե մենք վաղը պարտվենք, խնդրում եմ` ինձ չմեղադրեք։

Ու իսկապես պարտվեցինք, Հովհաննիսյանն էլ հրաժարական տվեց։

Ադբեջանցիների մեջ ապրած հային ժամանակը չի փոխել. Աշոտ Գասպարյանի պատմությունը

Ասում են՝ խաղի արդյունքը պետական մակարդակով էր որոշվել։ Ով հետաքրքրվում է ֆուտբոլով, գիտի` ՖԻՖԱ-ն այդ տարիներին լուրջ կասկածներ ուներ, որ նախկին ԽՍՀՄ–ի երկրները երբեմն խաղում էին «դու ինձ, ես քեզ» սկզբունքով։

Երկար ժամանակ փորձում էի պարզել՝ ինչն է ճիշտ, ինչը՝ հորինած, բայց չկարողացա։ Նոր տարուն գնացի ընկերոջս շնորհավորելու, որն այն ժամանակ երկրի նախագահի աշխատակազմի ղեկավարն էր, կարծում էի` մի քանի բաժակից հետո կկորցնի զգոնությունը, ու իբր ձեռքի հետ հարցրի․ «Մերոնց ու ուկրաինացիների միջև ի՞նչ է եղել, դու հաստատ կիմանաս։ Գիտես` ոչ ոքի չեմ ասի»։

-Ինչպես կարո՞ղ եմ չհավատալ մանկությանս ընկերոջը, հատկապես՝ լրագրողին։ Իհարկե ոչ ոքի չես պատմի, – ու չարախնդորեն ավելացրեց, - միանգամից կգրես։ Այդպես էլ գրիր քո «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթում՝ այդ ամենը հորինված է։

Նոթատետրումս բազում պատմություններ ունեմ, որոնց ճշմարտությունը դեռ փորձում եմ պարզել։ Օրինակ` ասում են, որ 90-ականների սկզբին Հայաստանն ու Վրաստանն ահռելի մեծ գումարներ են պարտք եղել Թուրքմենստանին գազի համար։ Թուրքմենները պահանջել են գումարն ու սպառնացել դադարեցնել մատակարարումները, իսկ գումար չի եղել։ Հետո Թուրքմենբաշիի համբերության բաժակը լցվել է, ու նրանք պետությունների ղեկավարներին հրավիրել են իրենց մոտ՝ խնդիրը տեղում լուծելու։ Գումար տնտեսելու համար Տեր-Պետրոսյանն ու Շևարդնաձեն նույն ինքնաթիռով են Աշխաբադ մեկնել։ Ասում են՝ այն ժամանակ Թուրքմենբաշին ուղիղ հարցրել է՝ երբ եք պարտքը փակելու։

Բրիտանական պարադոքս. ինչու հայը սկսեց անգլերեն խոսել գերմանական գերության մեջ

Լուրերի համաձայն՝ Սապարմուրատ Նիազովը խիստ նայել է պարտապաններին ու սկսել հայ նախագահից․ «Ի՞նչ կասեք, Լևոն Հակոբովիչ»։

ՀՀ նախագահը, որն արևելագետ էր, մեծացել էր Սիրիայից հայրենադարձվածների ընտանիքում և այդ պատճառով քաջածանոթ էր արևելյան մտածելակերպին, լուռ կանգնել է, գրպանից մի տուփ հանել ու հանդիսավորությամբ ասել. «Ի նշան հատուկ վաստակի ու խոր հարգանքի` Հայաստանի Հանրապետության անունից ուզում եմ շնորհել ձեզ մեր երկրի բարձրագույն շքանշանը»։ Ու ամրացրել է Թուրքմենստանի նախագահի պիջակին։

- Դե ինչ, Հայաստանի հետ հարցերը լուծեցինք, – դադարից հետո բարիացած Թուրքմենբաշին շարունակել է,– հիմա ձեզ եմ լսում, Էդուարդ Ամվրոսիևիչ։

Չգիտեմ` արդյոք ամեն ինչ այդպես է եղել, թե ոչ, չգիտեմ նաև` ինչպես է ստեղծված իրավիճակից դուրս եկել Վրաստանի նախագահը, բայց փաստ է, որ ո՛չ մեր, ո՛չ էլ վրացիների գազը չեն անջատել։

Հենց իմանամ՝ ինչ է եղել իրականում, խոստանում եմ` ոչ ոքի չեմ պատմի։ Միանգամից կնստեմ ու կգրեմ։

434
թեգերը:
Խորեն Հովհաննիսյան, Լևոն Տեր–Պետրոսյան, Մհեր Մկրտչյան (Ֆրունզիկ), Հայաստան
Ըստ թեմայի
Դովլաթյանի դարաշրջանը, կամ ինչպես են մկրտվել երկու ֆրունզիկները
Ֆրունզիկի հետ ապրել նույն շենքում. ինչպիսին էր դերասանն իրական կյանքում
Հիշեք այս խոսքերը, երբ հերթական անգամ անցնելու կլինեք Կասկադում պառկած ծխող կնոջ կողքով
Եթե լրագրողը ճշմարտությունն է ասում, նրա ի՞նչ գործն է հոգալ հետևանքների մասին. Բրեդլի