Գագիկ Ծառուկյան

Խոշոր սեփականատեր, թե՞ ընդդիմադիր գործիչ. «Նոր Հայաստանում» դրանք համատեղել հնարավո՞ր է

171
(Թարմացված է 16:06 17.04.2019)
«Նախահեղափոխական» Հայաստանում քիչ հավանական էր համարվում, որ որևէ մեկը լինի խոշոր գործարար, սեփականատեր և, միաժամանակ իշխանությանն ընդդիմադիր գործունեություն ծավալի: Արդյո՞ք դա հնարավո՞ր է «նոր» Հայաստանում:

«Բարգավաճ Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Գագիկ Ծառուկյանը, որ այլևս խոշոր սեփականատեր է, լրագրողների հետ հարցուպատասխանի ընթացքում ասել է, թե ինչ Դավիթ Անանյանը ստանձնել է ՊԵԿ նախագահի պաշտոնը, հարկային մարմիններն իրենց պատկանող ընկերություններից դուրս չեն գալիս, այսինքն՝ կենտրոնացած են իրենց վրա, կամ իր խոսքով՝ «ամբողջ ուղղությունը Ծառուկյանն ա»: Գագիկ Ծառուկյանը հատուկ նշել է, որ ինքը գործարար չէ, այլ խոշոր սեփականատեր, իսկ հարկային կառույցների գործունեության վերաբերյալ հավելել է. «Ես էլ եմ ասել`բոլորը օրենքի առաջ հավասար են, ստուգում եք, գնացեք՝ ստուգեք, ինչքան ուզում եք՝ ստուգեք: Այնտեղից դուրս չեն գալիս: Հետ-առաջ՝ ժամանակը գալու է, ստուգումներն ավարտվելու են, Ծառուկյանը Հայաստանի բոլոր լրագրողներին հավաքելու է, կետ առ կետ, դոկումենտալ, հարցուպատասխանով, որ սաղի համար պարզ լինի՝ և՛ պետեկամուտների (ՊԵԿ-ի) գործերը, և՛ սկզբունքը, և՛ մոտեցումը,  և՛ աշխատանքը, թե ում են ստուգում, ում չեն ստուգում, ինչ են ուզում…»:

Խնդիրը, ինչպես կարելի է նկատել, միայն հարկային մարմինների ստուգումները կամ ուսումնասիրությունները չեն: Մի քանի օր առաջ ՊԵԿ-ը բավականին տեսանելի, անգամ կարելի է ասել՝ ցուցադրաբար, մտավ ԲՀԿ ղեկավարին պատկանող «Առինջ մոլ»։ Այս օրերին արդեն առանց ՊԵԿ-ի ներգրավման, այլ ուրիշ հենքով, Արարատի ցեմենտի գործարանի հետ կապված նկատելի խնդիրներ կան: Այդ ձեռնարկությունն էլ, արձանագրության համար նշենք, որ պատկանում է Գագիկ Ծառուկյանին:

Առհասարակ, որքանո՞վ է տեղին մեկ խոշոր սեփականատիրոջ  վրա կենտրոնանալը: Տնտեսագիտության դոկտոր-պրոֆեսոր Թաթուլ Մանասերյանը Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում ավելի ընդհանուր դիտարկեց խնդիրը, մասնավորապես նկատելով, որ հաշվառելի տնտեսություն ունենալու համար հարկային մարմիններն ուսումնասիրություններ կարող են կատարել ցանկացած հիմնարկում:

«Ես, իհարկե, չէի ուզենա տեսնել, որ մեկ բևեռի կամ մեկ խմբի ուղղված լինեն այդ ուսումնասիրությունները: Չեմ ուզում, որ մեր երկրում ո՛չ հովանավորյալներ լինեն, ո՛չ էլ հատուկ խմբեր, որոնց անընդհատ հետևողական նայում են, թե այնտեղ մի բան կա՞ բացահայտելու, թե՞ չէ: Բիզնեսն ինքը շատ զգայուն է, և պետք է ավելի հիմնավոր փաստարկների դեպքում դրան գնալ: Դա կարևոր է ոչ միայն տվյալ բիզնեսի համար, որտեղ ուսումնասիրություններ են արվում, այլև անուղղակիորեն ուղերձ է գործարար հանրությանը: Իհարկե, գործարար միջավայրն է կարևորվում, որովհետև, որևէ օրինակ կարող է դրական եզրակացություններ անելու հիմք լինել, կամ՝ հակառակը: Այսինքն`ես չէի ցանկանա, որ գործարար շրջանակներում իրարանցում լիներ: Ինքս ինձ համար, որպես տնտեսագետ, չեմ ուզում այդպիսի միտումնավոր երևույթներ տեսնել և հավատալ, որ նման բաներով մենք պետք է առաջ շարժվենք »,-ասաց Թաթուլ Մանասերյանը:

Մեր զրուցակիցն ընդգծեց, որ ըստ էության, տնտեսական տարին նոր է մեկնարկում, նոր է սկսվում տնտեսական աշխուժությունը, և շատ բան նաև կախված է բիզնես միջավայրում տիրող հոգեբանական ֆոնից, այն բանից, թե ինչպիսի ֆոն ենք ձևավորում և ինչ միջավայրում ենք ուզում տեսնել մեր տնտեսության զարգացումը:

«Եվ այստեղ ես շատ ավելի համալիր եմ նայում հարցերին. իսկ կա՞ն այն դրական ազդակները, որ կարող ենք հաղորդել հանրությանը, ասել՝ գիտեք, այս քայլերը ծայրահեղ քայլեր են, բայց առանց դրանց էլ չենք կարող առաջ գնալ, փոխարենը ունենք շատ կարևոր նախաձեռնություններ, որոնք լոկոմոտիվներն են մեր տնտեսության համար: Այսինքն՝ կարևոր է դրական սպասումներ ձևավորել:

Դա շատ հեշտ չէ: Ավելի հեշտ է բացասականը, որովհետև մեկ անզգույշ խոսքն անգամ կարող է այն ձևավորել»,-նշեց մեր զրուցակիցը` հիշեցնելով, որ եթե անզգույշ ենք վարվում այս ասպարեզում, ապա հանրագումարում ինքներս մեզ ենք վնասում:

Մյուս կողմից, վերադառնալով Գագիկ Ծառուկյանի հայտարարությանը, ըստ որի փաստորեն մի տևական շրջան ՊԵԿ-ի ուշադրության կենտրոնում իրեն պատկանող ընկերություններն են, արժե մի քանի դիտարկում էլ անել:

Ժամանակին ասվում էր, որ Հայաստանում խոշոր գործարարը, եթե կուզեք՝ սեփականատերը չի կարող ընդդիմադիր լինել: Սակայն դա «նախահեղափոխական» Հայաստանում էր: Հիմա, «նոր» Հայաստանում արդյո՞ք դա հնարավոր է: Տողերիս հեղինակի տպավորությամբ՝ ոչ: Ինչ էլ ասվի, հասարակության, այդ թվում քաղաքական ու գործարար շրջանակների տիրապետող մտածելակերպը նույնն է: Հիմա միգուց ավելի բևեռացված, քան նախկինում էր:

Գագիկ Ծառուկյանը ոչ միայն խոշոր սեփականատեր է, այլև խորհրդարանական երկրորդ խոշոր խմբակցության՝ «Բարգավաճ Հայաստանի» ու համանուն կուսակցության ղեկավարը: ԲՀԿ-ն պաշտոնապես դիրքավորված է որպես խորհրդարանական ընդդիմադիր ուժ:

Անխուսափելիորեն հարցեր են ծագում: Նախ, արդյոք խոցելի՞ չէ Գագիկ Ծառուկյանի գլխավորած խորհրդարանական ընդդիմադիր ուժը` հաշվի առնելով խոշոր սեփականատեր լինելու հանգամանքը։ Կամ, ասենք` խոցելի՞ չէ նրա խոշոր սեփականությունը քաղաքական կողմից:

Ամեն դեպքում, երբ համընկնում են Գագիկ Ծառուկյանի այս կամ այն քաղաքական հայտարարությունն ու հարկային մարմինների ստուգումային քայլերը,  այսպես թե այնպես, դրանց միջև սկսում ես կապ փնտրել: Ու գտնելն էլ դժվար չէ:

Կամ, օրինակ, հնարավո՞ր է, որ իշխանությունները, նմանօրինակ քայլերով ձգտում են Գագիկ Ծառուկյանին ու ԲՀԿ-ն պահել կառավարելիության սահմաններում: Սա նույնպես իր տրամաբանությունն ունի: Եվ վերջապես, կա նաև այն տարբերակը, որ գործող իշխանությունն ուղղակի քայլ առ քայլ փորձում է «անկյուն մղել», իսկ հնարավորության դեպքում, կա՛մ քաղաքական ասպարեզից, կա՛մ տնտեսական դաշտից դուրս հանել Գագիկ Ծառուկյանին, հասկանալի է՝ իր գլխավորած ԲՀԿ-ով հանդերձ: Այս վարկածն էլ որոշակի տրամաբանություն կարող է ունենալ, ասենք՝ դաշտերը վերաձևելու կամ անցյալում իշխանության մեջ լինելու համար`իշխանության եկած նախկին ընդդիմադիրների հանդեպ գործած «հին մեղքերը քավելու» իմաստով:

Նկատի ունենալով հայրենական արդի քաղաքական իրողությունները՝ ոչինչ բացառված չէ, բայց միայն ժամանակը ցույց կտա, թե որն էր ամենից հավանականը:

171
թեգերը:
Պետական եկամուտների կոմիտե (ՊԵԿ), Բարգավաճ Հայաստան կուսակցություն (ԲՀԿ), Գագիկ Ծառուկյան, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Փոխանակ ասեն`ինչու է Արարատ գնացել, քննարկում են մեքենայի համարները. Ծառուկյանը վրդովված է
«Հարկայինը տարել է մեր փաստաթղթերը, ինչպե՞ս աշխատենք». Ծառուկյանի առևտրի կենտրոնի տնօրեն
«Իմ քայլի» պատգամավորը պատասխանեց Ծառուկյանի հնչեցրած մեղադրանքներին
Բողոքի ցույց, արխիվային լուսանկար

Մենք չենք ճանաչում Արցախի անկախությունը, սպասում ենք, որ ուրիշները ճանաչեն

447
(Թարմացված է 21:32 01.12.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի հարաբերությունները ի սկզբանե բավական բարդ և վիճահարույց են եղել։
Մենք չենք ճանաչում Արցախի անկախությունը, սպասում ենք, որ ուրիշները ճանաչեն

Ինչու եմ այսօր այդ մասին խոսում՝ որովհետև շատ լավ հիշում եք` հենց դեկտեմբերի 1-ին, 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Հայաստանի խորհրդարանը՝ Գերագույն խորհուրդը և Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի Ազգային խորհուրդը Հայաստանի և Ղարաբաղի վերամիավորման մասին որոշում ընդունեցին։ Ու սկսվեց խաղը։ Բայց խոստովանենք` խաղում էինք երևի հիմնականում ինքներս մեզ հետ։ Այսինքն՝ երբ պետք էր, ասում էինք, թե ոչ մի խնդիր չկա, մենք ու Ղարաբաղը անբաժանելի մի մարմին ենք, իսկ երբ հակառակն էր պետք ապացուցել, ասում էինք, թե Արցախը ընդամենը պայքարում է ինքնորոշման համար, ինչը լիովին համապատասխանում է միջազգային իրավունքի ընդունված նորմերին։

Այն ժամանակ էլ՝ 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ին, ոչ բոլորն էին կողմ վերամիավորման օգտին որոշում ընդունելուն։ Հիշենք, որ շատ լուրջ տարաձայնություններ կային։ Նոր սերնդի ներկայացուցիչները երևի չեն էլ հիշում, որ այն ժամանակ՝ ավելի քան 30 տարի առաջ, Ղարաբաղյան շարժման հայտնի գործիչներից մեկը՝ Արկադի Մանուչարովը, հիմնավորում էր՝ դեկտեմբերի 1-ի որոշումը խաղաթուղթ է Բաքվի ձեռքում` իբր Հայաստանը տարածքային պահանջներ ունի Ադրբեջանից։

«Այդ որոշումը պատմական տեսակետից նշանակալի է, մինչդեռ մենք գործնական քայլեր չենք կատարել դրա իրականացման համար: Այդ պատճառով էլ տվյալ որոշումը ոչ մի ուժ չունի, նույնիսկ վնասում է Արցախի ժողովրդին: Մեր առջև դիլեմա է` կա՛մ շտապ կերպով միացնել երկու վարչատարածքային միավորները, կա՛մ գրագետ ձևով «սառեցնել» դեկտեմբերյան որոշումը` աշխարհին ապացուցելու, որ կա ինքնորոշման հարց և ոչ թե տարածքային պահանջատիրության», ասում էր Արկադի Մանուչարովը:

Ավելին, դեկտեմբերի 1-ի վիճահարույց որոշման դեմ էր նաև Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, որը հետագայում Հայաստանի նախագահ դարձավ։

«Դա կարող է ներկայացվել իբրև միջազգային իրավունքի կոպիտ խախտում և հաստատել Հայաստանի տարածքային նկրտումներն Ադրբեջանի նկատմամբ, իսկ քաղաքական տեսակետից նման որոշման կայացումը կլիներ անուղղելի սխալ, քանի որ դրանով կասկածի տակ կդրվեր նաև արցախահայության ինքնորոշման փաստի իրավացիությունը», հիմնավորում էր Լևոն Տեր-Պետրոսյանը։

Այնուամենայնիվ Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի վերամիավորման մասին որոշումն այն ժամանակ ընդունվեց։ Դե, անորոշ տարիներ էին, որքան էլ հիմա կարող է անհավանական և անհավատալի թվալ, այդ անցումային տարիներին Հայաստանի պառլամենտի անդամ դարձան ղարաբաղցի գործիչները, որոնք ընտրվեցին Հայաստանի որոշ ընտրատարածքներից։ Այդ թվում նաև Ռոբերտ Քոչարյանը։

Ի դեպ, ըստ հայաստանյան որոշ լրատվամիջոցների, հենց Ռոբերտ Քոչարյանն էլ ամենից շատ շահեց 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ի որոշումից, որովհետև երբ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը 1998 թվականի փետրվարի սկզբին հրաժարական տվեց, և նշանակվեցին նախագահական արտահերթ ընտրություններ, իր թեկնածությունն առաջադրեց այն ժամանակվա վարչապետ Ռոբերտ Քոչարյանը։ Վարչապետների առումով այն ժամանակվա մեր Սահմանադրությունը ոչ մի սահմանափակում չուներ՝ կարող էինք նույնիսկ, ասենք, Սինգապուրից վարչապետ բերել, մինչդեռ նախագահի մասին այն Սահմանադրությունում շատ հստակ ասված էր։ Պարզապես մեջբերեմ։ «Նախագահ կարող է դառնալ վերջին 10 տարում Հայաստանի քաղաքացի և Հայաստանում մշտապես բնակվող, 35 տարին լրացած, ընտրելու իրավունք ունեցող յուրաքանչյուր ոք»:

Ամենահետաքրքիրն այն է, որ հիմա արդեն ավելի քան երեք տասնամյակ առաջ դեկտեմբերի ամենասկզբին Հայաստանի խորհրդարանում ընդունված որոշման մասին կարծես թե որևէ մեկը չի էլ հիշում։

Ու միայն կարգախոսներ են հնչում՝ «Ղարաբաղը Հայաստանն է, և վերջ»։ Այսինքն՝ մենք չենք հիշեցնում, որ ավելի քան 30 տարի առաջ պաշտոնապես միավորվել ենք, բայց սպասում ենք, որ այլ երկրներ կճանաչեն Արցախի անկախությունը։

447
թեգերը:
Արցախ, Հայաստան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Ինչո՞ւ Հայաստանը չի ճանաչել Արցախի անկախությունը. նախագահը հարցազրույց է տվել
Կանադացի սենատորը կոչ է արել կառավարությանը ճանաչել Արցախի անկախությունը
Ադրբեջանի պահվածքը վերահաստատում է Արցախի անկախության ճանաչման անհրաժեշտությունը. Մայիլյան
Մեզ ասվել է, որ համանախագահները դեմ են. Մարուքյանը՝ Արցախի անկախությունը չճանաչելու մասին
«Սարմատ»

Ռուսական զենքը կարողանում է անշեղորեն խոցել. 2020 թվականի նախնական արդյունքները

175
Ռուսաստանի պաշտպանական արդյունաբերական համալիրն ու ՌԴ ՊՆ վերազինման ծրագիրը բարձր կայունություն ցուցադրեցին անցնող տարվա տնտեսական մրրկայնության պայմաններում և գլոբալ մարտահրավերների ու սպառնալիքների ֆոնին։

Կորոնավիրուսի համավարակի պատճառով համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամն այս տարի չխաթարեց սպառազինության զարգացման ռուսական պետական ծրագիրը (Սպառազինության պետական ծրագիր-2020) և ՌԴ դիրքերը զենքի միջազգային շուկայում։ Ռուսական զորքերի համար մատակարարումներն անցած տարվա համեմատ աճեցին 11%–ով։ «Ռոսոբորոնէքսպորտը» արտասահմանյան պատվիրատուներին 10 մլրդ դոլարի չափով ռազմական նշանակության ապրանք մատակարարեց, պահպանեց պատվերների պորտֆելը մոտ 50 մլրդ դոլարի մակարդակում և 9 մլրդ դոլարի նոր պայմանագրեր կնքեց։

Չներքաշվելով սպառազինության մրցավազքի մեջ` Ռուսաստանը 2019 թվականից ավելի քան 1.5 տրիլիոն ռուբլի է ծախսում բանակի ու նավատորմի վերազինման վրա, ընդ որում` 70%–ը ժամանակակից սերիական նմուշների համար։ Մեկ տարվա ընթացքում զորքերն ավելի քան 2300 միավոր նոր սպառազինություն են ստացել։

Ռուսական նավատորմը համալրվել է 35 սուզանավով, վերջրյա նավերով. միայն Բալթյան նավատորմը 6 նոր հրթիռային նավ է ստացել։ ՀՕՊ–ը համալրվել է 4 հատ Ս-400 «Տրիումֆ» զենիթահրթիռային համակարգի գնդային հավաքածուով և 6 հատ «Պանցիր» զենիթային հրթիռաթնդանոթային համալիրի դիվիզիոն հավաքածուով։

Ինչու է ԱՄՆ-ին անհանգստացնում ռուսական Սու-57-ի «բարելավումը»

Սպառազինության պետական ծրագիր-2020–ի կատարման ընթացքում բանակի և նավատորմի ժամանակակից սպառազինության մակարդակը հասել է 70%–ի, ռազմավարական միջուկային ուժերինը` 83%–ի, ՕՏՈւ–ինը` 75%–ի։ Եվ ընդհանուր առմամբ 2011–2020 թվականների ՌԴ սպառազինությունների զարգացման պետական ծրագիրը դարձավ առաջին լիարժեք իրականացվող ծրագիրը, ինչպես նաև սպառազինության ու տեխնիկայի նոր և ժամանակակից նմուշների զանգվածային մատակարարումներ ապահովեց զորքերի համար։ Արագացումը շարունակվում է, նոր տարում զորքերն ավելի քան 3400 միավոր նոր ռազմատեխնիկա կստանան, 2022 թվականի սկզբին մշտական պատրաստության զորամիավորումների համալրումը սպառազինության նորագույն նմուշներով կգերազանցի 71%–ը։

Խնդիրների օղակում

Հակառուսական պատժամիջոցների և արևմտյան «գործընկերների» անբարեխիղճ մրցակցության հետ մեկտեղ ՌԴ զենքի արտահանման համար մեծ խնդիր դարձավ համավարակը։ Նկատենք, որ 2020 թվականին զենքի համաշխարհային առևտրի ցուցանիշների ընդհանուր «քովիդյան» իջեցում է կանխատեսվում 10%–ի մակարդակում, սակայն Ռուսաստանը պահպանել է առաջատարի դիրքը։ Ռուսական զենքը զբաղեցնում է սպառազինության համաշխարհային շուկայի շուրջ մեկ երրորդը (երկրորդ տեղը ԱՄՆ–ից հետո)։

Ռազմատեխնիկական համագործակցության մասին տեղեկությունը գերազանցապես փակ բնույթ է կրում, բայց հայտնի է, որ Ռուսաստանն ու Թուրքիան Ս-400 ԶՀՀ մատակարարման համար երկրորդ պայմանագիրն են ստորագրել, Եգիպտոսը 500 հատ Տ-90ՄՍ տանկեր է պատվիրել, արտասահմանյան պատվիրատուին Մի-38Տ բազմաթիրախային ուղղաթիռներ մատակարարելու համաձայնագիր է ստորագրվել։ Հնդկաստանը պատրաստ է ռուսական Միգ-29 և Սու-30 կործանիչների համար 2 մլրդ դոլար ծախսել։ Արտահանման բարձր ներուժ ունեն հինգերորդ սերնդի Սու-57Է կործանիչները, Մի-28ՆԷ արդիականացված ուղղաթիռներն ու Կա-52Կ նավի վրա տեղակայվող ուղղաթիռները։

Պակաս պահանջարկ չեն վայելում «Անթեյ-4000» Ս-300Վ4 ԶՀՀ–ն ու «Արմատա» զրահամեքենաները։ Ռուսաստանի առաջատարության գինը հասկանալու համար նշենք, որ ՌԴ զենքի արտահանման մոտ 45%–ը ավիացիան է։ 2020 – 2023 թվականներին էլ բազմաթիրախային կործանիչների համաշխարհային արտահանման ծավալը գնահատվում է 110,7 մլրդ դոլար, մարտական ուղղաթիռներինը` 65,3 մլրդ դոլար։

Բարձր տեխնոլոգիաները մարտական շարքերում

Անցնող տարին հատկանշական է ռուսական զենքի քանակական (սերիական արտադրություն) և որակական (մարտական օգտագործում) առաջընթացով։ Մի քանի վառ շտրիխներ` ժամանակագրական կարգով։

Կա-52 «Ալիգատոր» ժամանակակից և ունիվերսալ հետախուզական-հարվածային ուղղաթիռը ստուգվել է Սիրիայի մարտական պայմաններում, կարող է կրել 2,8 տոննա կշռով զինանոց, և այսօր մինչև 100 կիլոմետր հեռահարությամբ թևավոր հրթիռներ է «փորձում» (աշխարհում նմանատիպը չկա): Ռուսաստանի օդատիեզերական ուժերի մարտական շարքերում մոտ 140 այդպիսի մեքենա կա։

«Պանցիր» ԶՀՀՀ-ն 2020 թ-ին առաջին անգամ «ոտք դրեց» մարտական նավի տախտակամածին։ Ժամանակի պահանջն էր: Օդային թիրախների արագության և խոցման հնարավորություններն անընդհատ աճում են, դրանց չափն ու նկատելիությունը՝ նվազում։ Հակառակորդի էժանագին անօդաչուների վրա Ս-300 կամ Ս-400 թանկարժեք հրթիռներ ծախսելը ռացիոնալ չէ։ Կոմպակտ համակարգի ծովային մարմնավորումն արդյունավետ կերպով ոչնչացնում է բոլոր տեսակի օդային թիրախները՝ սկսած 20 կմ հեռավորությունից մինչև նավի տախտակամած։

Ռուսաստանի օդատիեզերական ուժերը սկսել են Ս-350 «Վիտյազ» նորագույն զենիթահրթիռային համակարգի մարտական շահագործումը Լենինգրադի մարզում, և այդ զենքը թույլ է որակական ցատկ կատարել ՀՕՊ-ի ամրապնդման գործում՝ Արևմտյան ռազմավարական ուղղությամբ: Դիվիզիոնում կա 12 կայանք, յուրաքանչյուրի վրա՝ 12 հրթիռ։ Ընդհանուր առմամբ՝ 1728 հրթիռ, որոնք պատրաստ են արագ և ճշգրիտ, ավտոմատ ռեժիմով օդային թիրախներ խոցել ավելի քան 120 կմ հեռավորության և մինչև 30 կմ բարձրության վրա: Ավարտվում են Ս-500 «Պրոմեթեյ» զենիթահրթիռային համակարգի փորձարկումները, որոնց ընթացքում հրթիռը խոցել է թիրախը 553 կմ ռեկորդային հեռահարությամբ:

Բալթիկ-սևծովյան թիրախը․ «Պրոմեթեյը» խոցում է 550 կմ հեռավորության թիրախները

Սևծովյան ուղղությամբ Ս-500 համակարգերը կարող են (ուղղակի տեսականորեն) Ղրիմից խոցել ագրեսորի ռմբակոծիչները Բուխարեստի, Անկարայի կամ Կիևի երկնքում (այս բոլոր դեպքերում հեռավորությունը 550 կմ-ից քիչ կլինի)։

ՌԴ ռազմածովային նավատորմը 2020թ․-ին 28 տարվա ընթացքում առաջին անգամ ընդունում է միանգամից վեց սուզանավ․ չորս ատոմային՝ 955Ա և 885Մ նախագծերի և երկու դիզելային-էլեկտրական՝ 636․3 և 677 նախագծերի։ Չորրորդ սերնդի տասը ռազմավարական ստորջրյա հածանավերը (երեք «Բորեյ» և յոթ «Բորեյ-Ա») մոտակա տասնամյակների համար ռուսական ատոմային եռամիասնության ծովային հիմքը կդառնան և կկրեն ամենաքիչը 160 «Բուլավա» հրթիռներ (դա 1600 առանձնացող մարտագլխիկ է՝ 100-150-ական կիլոտոննա հզորությամբ)՝ 8000 կմ գործողության շառավղով։ Ռուսաստանը սրընթաց կերպով նոր ստորջրյա նավատորմ է ստեղծում, որը կարող է պաշտպանել երկրի շահերը Համաշխարհային օվկիանոսի ցանկացած կետում։

Սկսվել է հինգերորդ սերնդի Սու-57 կործանիչների արտադրությունը։ Նորագույն կործանիչն ունակ է օդային և ցամաքային թիրախներ հայտնաբերել մինչև 400 կմ հեռավորության վրա, մինչև 62 օբյեկտ ուղեկցել և թիրախանշում փոխանցել այլ ինքնաթիռներին՝ հարվածային և անօդաչու։ Առաջին խմբաքանակում 76 կործանիչ է ՌԴ պաշտպանության նախարարության համար, հեռանկարում Սու-57-երի երեք ավիագունդ կապահովեն Ռուսաստանի օդատիեզերական ուժերի մարտական հնարավորությունների կայուն աճը։

Ռազմավարական նշանակության հրթիռային զորքեր մուտք գործելուց առաջ վերջնական փորձարկումներ է անցել նոր ծանր «Սարմատ» միջմայրցամաքային բալիստիկ հրթիռը, որը կարող է թռչել մոլորակի երկու բևեռների վրայով։ Սկզբունքային տարբերությունն այն է, որ նոր ՄԲՀ-ն՝ Յու-71 տիպի գերձայնային բլոկերով, կարելի է օգտագործել որպես գերճշգրիտ ոչ միջուկային զենք։ Մթնոլորտում մոտ 15 Max (7կմ/վ) արագության պարագայում բլոկի կինետիկ էներգիան երաշխավորում է միջուկային զենքին բնորոշ ավերածություններ՝ առանց տարածքի ռադիոակտիվ աղտոտման։ Հիպերձայնային մանևրող մարտագլխիկների զգալի առավելությունը հետագիծը խիստ ճշգրիտ շտկելու և մեկնարկի կետից հազարավոր կիլոմետրեր հեռու անշեղորեն խոցելու ունակությունն է:

Միջուկային էներգետիկ կայանքով խորջրյա «Պոսեյդոն» սարքի փորձարկումները հաստատել են անօդաչու նավարկության եզակի բնութագրերը և գրեթե անսահմանափակ հեռավորությունը։ Դա ռազմավարական միջմայրցամաքային խորջրյա սարք է, որը կարող է 1000 մետր խորությամբ մինչև 10 հազար կիլոմետր հեռավորություն կտրել 100 հանգույց (185 կմ/ժ) արագությամբ: 24 մետր երկարությամբ սարքը կարող է հագեցած լինել սովորական կամ մեգատոննանոց ջերմամիջուկային զինամթերքով և նախատեսված է ավիակիր խմբավորումների, ռազմավարական սուզանավերի բազաների, հակառակորդի առափնյա ենթակառուցվածքի ոչնչացման համար:

ՌԴ ռազմատիեզերական ուժերը 2021-ին մեծ հեռահարության հարվածային դրոններ կթողարկեն

Ռուսաստանը հաջողությամբ ավարտում է «Ցիրկոն» հիպերձայնային հրթիռի՝ արդյունավետ բարձր ճշգրտության զենքի փորձարկումները, որի համանմանը չկա աշխարհի ոչ մի երկրում: Հոկտեմբերին Սպիտակ ծովում «Խորհրդային Միության նավատորմի ծովակալ Գորշկով» ֆրեգատից արձակված «Ցիրկոնը» չորսուկես րոպեում խոցել է Բարենցի ծովում՝ 450 կմ հեռավորության վրա գտնվող թիրախը և հաստատել է ՌԴ արկտիկական սահմանների և Հյուսիսային ծովային ճանապարհի պաշտպանության հուսալիությունը: Արագությունը գերազանցել է 8 Max-ը, թռիչքի առավելագույն բարձրությունը հասել է 28 կմ-ի։ Նախագծով նախատեսված է հրթիռների մինչև 9 Max (ավելի քան 10789 կմ/ժամ) արագություն և թռիչքի ավելի քան 1000 կիլոմետր հեռավորություն:

Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարությունը որոշել է զորքերը համալրել «Ուրան-6» ականազերծող ռոբոտներով։ Ականազերծման բազմաֆունկցիոնալ ռոբոտատեխնիկական համալիրը նախատեսված է ականապատ տարածքներում անցուղիներ բացելու և զգալիորեն մեծ տարածքներ ականազերծելու համար (ավելի վաղ փորձարկվել է Սիրիայում):

175
թեգերը:
Զենք, Ռուսաստան
Խաղաղապահ. Արցախ

Ստեփանակերտում ռուս խաղաղապահները մոտ 100 պայթյունավտանգ առարկա են վնասազերծել

10
Ինժեներական ստորաբաժանումների կողմից ականազերծվել է ավելի քան 38 հեկտար տարածք, ավելի քան 12 կմ ճանապարհ, ստուգվել է ավելի քան 100 տուն և սոցիալական օբյեկտ, հայտնաբերվել ու վնասազերծվել է ավելի քան 1100 պայթուցիկ առարկա։

ԵՐԵՎԱՆ, 3 դեկտեմբերի – Sputnik. Ռուս խաղաղապահները Ստեփանակերտի հարավային մասում վնասազերծել են ավելի քան 100 պայթուցիկ առարկա։ Տեղեկությունը հայտնում է ՌԴ պաշտպանության նախարարությունը։

«Ականազերծման ընթացքում սակրավորները մեկ օրվա մեջ հայտնաբերել ու վնասազերծել են մոտ 100 պայթուցիկ առարկա։ Հայտնաբերումից հետո պայթուցիկ առարկաները տարվում են հատուկ հարմարեցված զորավարժարան ու ոչնչացվում։ Ռազմամթերքը, որն անհնար է տարհանել, տեղում է վերացվում՝ անվտանգության անհրաժեշտ կանոնների պահպանմամբ», - նշված է հայտարարության մեջ։

Ավելի վաղ ՌԴ պաշտպանության նախարարությունը հայտնել էր, որ ինժեներական ստորաբաժանումների կողմից ականազերծվել է ավելի քան 38 հեկտար տարածք, ավելի քան 12 կմ ճանապարհ, ստուգվել է 117 տուն և սոցիալական օբյեկտ, հայտնաբերվել ու վնասազերծվել է ավելի քան 1100 պայթուցիկ առարկա։ Բացի այդ, ռուս խաղաղապահներն ապահովում են էլեկտրահաղորդման գծերի, գազատարի, կապի գծերի ու տրանսֆորմատորային ենթակայանների վերականգնման աշխատանքների անվտանգությունը։

Հիշեցնենք` նոյեմբերի 9-ին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը և Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը համատեղ հայտարարություն են ընդունել ռազմական գործողությունների դադարեցման վերաբերյալ։

Եռակողմ հայտարարության համաձայն` Լեռնային Ղարաբաղի շփման գծի և Լաչինի միջանցքի երկայնքով տեղակայվել է Ռուսաստանի Դաշնության խաղաղապահ զորակազմը ՝ 1960 զինծառայողներով, հրաձգային զենքով, 90 զրահամեքենաներով, 380 միավոր ավտոմոբիլային և հատուկ տեխնիկայով:

Ռուսաստանի Դաշնության խաղաղապահ զորախումբը տեղակայմանը զուգահեռ դուրս են բերվում հայկական զինված ուժերը։ Ռուսաստանի Դաշնության խաղաղապահ զորակազմը տեղակայվում է 5 տարի ժամկետով` 5 տարվա ժամանակահատվածով ավտոմատ երկարաձգմամբ, եթե կողմերից որևէ մեկը ժամկետի ավարտից 6 ամիս առաջ չհայտարարի այդ դրույթի կիրառումը դադարեցնելու մտադրության մասին:

Ղարաբաղում խաղաղապահ գործողության գինն ու վարկանիշը. թվերն ավելի քան խոսուն են

10
թեգերը:
ական, Արցախ, Ստեփանակերտ, խաղաղապահ
թեմա:
Խաղաղապահներն Արցախում
Ըստ թեմայի
Արցախում ռուս խաղաղապահները շուրջ 1000 պայթյունավտանգ զինամթերք են վնասազերծել
Ղարաբաղում խաղաղապահներ տեղակայելու գաղափարներ ՀԱՊԿ-ի նիստում չեն հնչել. Լավրով
Ընդդիմությունը վարչապետի թեկնածուի հարցում միաձայն որոշում է կայացրել. հայտնի է նրա անունը