Նիկոլ Փաշինյան. 30-ը ապրիլի 2018 թ.

Խանդավառներն ու շպիոն Օնիկները. բոլորը բոլորին գործակալ կհամարե՞ն, թե կբռնեն գործակալներին

267
(Թարմացված է 21:29 06.03.2019)
Անթիվ մեղադրանքներ, համատարած կասկածամտության մթնոլորտ ու դրանից բխող անախորժ հետևանքներ. Sputnik Արմենիայի սյունակագիրը հորդորում է արտահայտություններում կոնկրետություն դնել, այլապես...

Հայրենի քաղաքական գործիչների շարքերում օտարերկրյա գործակալներ լինելու վերաբերյալ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի արտահայտությունն այն շարքից է, որի շուրջ հետաքրքրությունը դեռ մի տևական շրջան կպահպանվի:

Հիշեցնենք, որ օրերս Իրան կատարած այցի ընթացքում Սպահանի հայության հետ հանդիպման ժամանակ ունեցած ելույթում Նիկոլ Փաշինյանը մասնավորապես ասել էր.

«Մենք պետք է ամուր պահպանենք մեր ինքնությունը, անսասան միասնությունը և տուրք չտանք օտարամոլությանը, թույլ չտանք, որ Հայաստանի Հանրապետությունում գործեն քաղաքական գործիչներ, որոնք ավելի շատ օտարերկրյա գործակալներ են, քան իրենց սեփական երկրի քաղաքացիներ»:

       Նման հնչեղ հայտարարությունը չէր կարող, իհարկե, սևեռուն ուշադրության չարժանանալ: Առանձին քաղաքական գործիչներ հայտարարում են, որ նման թեմայի անդրադառնալով՝ պետության ղեկավարը պետք է ավելի կոնկրետ ու հասցեական արտահայտվեր:

Հայտարարություններ են հնչում՝ օտարերկրյա գործակալ քաղգործիչների ցանկը հրապարակելու պահանջով: Զուգահեռաբար՝ լրագրողներն էլ փորձում են «Իմ քայլը» խմբակցության տարբեր ներկայացուցիչներից պարզել, թե կոնկրետ ում նկատի ուներ Նիկոլ Փաշինյանը՝ խոսելով ավելի շատ օտարերկրյա գործակալ քաղգործիչների մասին:

Կան նաև մշտապատրաստ խանդավառներ, որ արդեն լծվել են ինքնուրույն այդ գործակալներին բացահայտելու «գործին»: Վերջինները, կարող եք չկասկածել, շատ արագ կբացահայտեն, թե ովքեր են այդ «շպիոնները»: Բայց մինչ այդ գայթակղիչ ուղղությամբ մեր դատողությունները շարունակելը, որոշեցինք վարչապետի հայտարարության կոնկրետ գործակալների մասին հատվածի վերաբերյալ հարցով դիմել հայտնի քաղաքական գործիչ, «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամ, իսկ 1991-93 թվականներին ազգային անվտանգության  հարցերով ՀՀ նախագահի խորհրդական Աշոտ Մանուչարյանին: Նա, ի դեպ, կարծում է, որ Նիկոլ Փաշինյանի նման հարցադրումը ճիշտ է և տեղին:

       «Արդեն վերջին տարիներին, երբ ինձ դիմում էին հարցով՝ ինչպիսին է վիճակը, ասում էի, որ չգիտեմ համարյա ոչ մի պետական գործիչ և գիտեմ շատ քիչ քաղաքական գործիչներ, որոնք ուղիղ առևտրի մեջ չեն՝ կատարելով հանձնարարականներ, կամ փորձելով իրենց պատկերացմամբ սպասարկել օտար շահեր, որպեսզի դրա դիմաց ինչ-որ բան ստանան,- մեր խոսակցության ընթացքում մասնավորապես նկատեց պարոն Մանուչարյանը, ապա հավելեց,- Այդ իմաստով Նիկոլ Փաշինյանը այդ հարցադրումով բացարձակապես ճիշտ է, երկիրը էական առողջացման կարիք ունի»:

Ինչ վերաբերում է գործակալական գործունեությամբ զբաղվողներին, ապա Աշոտ Մանուչարյանի կարծիքով, օրինակ այդ տիրույթում են «բոլոր նրանք, ովքեր ընդունել են Հայաստանի սահմանադրությունը, պրոպագանդել են այն, որովհետև դա տիպիկ արտաքին կառավարման փաստաթուղթ է»:

Բայց դա էլ ամենը չէ: Աշոտ Մանուչարյանի կարծիքով՝ գործակալական գործունեություն են իրականացնում նաև. «բոլոր նրանք, ովքեր ԾԻԳ-երի գործունեությունն են կազմակերպել Հայաստանում, համենայն դեպս, դրանց հիմնական որոշումներ ընդունողները փաստորեն կատարել են գործակալական գործունեություն: Ինչո՞ւ եմ ասում՝ փաստորեն. մարդը կարող է գործակալ չլինել, այլ լինել այնպիսի կարգավիճակում, որը պրոֆեսիոնալ լեզվով ասում են՝ «օգտակար ապուշ», երբ նա, չհասկանալով իր կատարած գործառույթի էությունը, մասնակից է այդ պրոցեսին»:

Մեր զրուցակիցը ճշգրիտ է համարում նաև հնչած ձևակերպումը և որակումը. «Այն, ինչ որ ես մինչ այս պահը ասացի, սա լրիվ ընդգծում է, որ ճշգրիտ է հենց այդպիսի ձևակերպումը և այդպիսի որակումը, որովհետև փաստացի կատարվում է գործակալական  աշխատանք՝ համատարած, բայց շատ-շատերը երևի թե «օգտակար ապուշների» կարգավիճակում են»,- նկատեց Աշոտ Մանուչարյանը:

Նա համաձայն է, որ Նիկոլ Փաշինյանը պետք է ավելի բաց խոսի: Բայց այդ առումով, ըստ մեր զրուցակցի, ճիշտ կլինի, որ Նիկոլ Փաշինյանը նկարագրի երկրի կյանքի վրա գործակալական միջամտության ազդեցությունը, որից հետո. «պահանջի, որ ամեն մեկը վերանայի իր գործունեությունը, և եթե այդ ամենը պատահականություն է, մակերեսային է, կապված չէ իր էության հետ, ապա այդ բանը վերանայի: Այդ դեպքում մենք շատ ավելի քիչ գործակալների անմիջական խմբով ստիպված կլինենք զբաղվել»,-մասնավորապես նշեց Աշոտ Մանուչարյանը:

Հասկանալի է, որ Աշոտ Մանուչարյանի հետ թեմայի շուրջ խոսակցությունն ավելի ընդգրկուն էր, բայց տվյալ դեպքում մեզ հետաքրքրում էր կոնկրետ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հենց այդ արտահայտության վերաբերյալ տեսակետը:

Զգացողությունը հուշում է, որ այս «գործակալական խմորը» դեռ շատ ջուր կքաշի: Եվ կարծիքների ու տեսակետների պակասություն էլ չի լինի: Համենայն դեպս, եթե առաջիկայում Նիկոլ Փաշինյանը չհստակեցնի, թե կոնկրետ ինչ շրջանակների կամ քաղաքական գործիչների նկատի ուներ իր այդ ընդհանրական արտահայտությամբ:

Ի դեպ, թույլ տանք մեզ նկատել, որ նրա ելույթի այդ արտահայտությունը ձևակերպված է այնպես, որ կոնկրետացման անհրաժեշտությունից էլ հանգիստ կարելի է խուսափել: Բանն այն է, որ Նիկոլ Փաշինյանն ասել է, թե՝ պետք է թույլ չտանք, որ լինեն այդպիսի քաղաքական գործիչներ: Դեռ մի բան էլ կարող է հավելել, թե ընդհանուր էր ասած, ինչո՞ւ եք «իրար խառնվել» կամ նման մի բան:

Սակայն ինչ էլ ասվի, պետության ղեկավարի ստատուսը, եթե կուզեք՝ կարգավիճակը պարտավորեցնող է: Առանց այն էլ՝ ամեն տեղ «հակահեղափոխական» տեսնելու հակված և իրողությունները միագիծ ընկալողների մի որոշակի շերտի համար նման ընդհանրական արտահայտությունները բավարար են՝ «վհուկների որս» սկսելու նախապատրաստական աշխատանքներ տանելու համար:

Նման տեսակետ էլ, ի դեպ կա, թե գործակալների թեման հատուկ է նշվել՝ հենց նման մի «որսի» նպատակով: Մյուս կողմից, հակառակ ուղղությամբ էլ են մեղադրանքներ հնչում, օրինակ, սորոսյան դրամաշնորհների հաշվին գործող կազմակերպությունների հետ կապված: Բայց այդպես կարելի է ունենալ անթիվ մեղադրանքներ, համատարած կասկածամտության մթնոլորտ ու դրանից բխող անախորժ հետևանքներ:

Այնպես որ, եթե իշխանությունը, պետության ղեկավարությունը գիտեն կամ բացահայտել են, որ այսինչն ու այնինչը օտարերկրյա գործակալ են, ապա այդպես էլ պետք է ասել:

Իսկ այսպես, ընդհանրական արտահայտություններով կարելի է հասնել, օրինակ նրան, որ բոլորը կսկսեն ի դեմս բոլորի գործակալներ տեսնել՝ անգլիական ու թուրքական, ռուսական ու չինական, հնդկական ու պակիստանյան, հետո պատրաստակամորեն կսկսեն բռնել մեկը մյուսին կամ բռնել տալ:

Չէ՞ որ ժամանակին նույնիսկ ամենահեռավոր գյուղերում խորհրդային հատուկ ծառայություններն օրինակ, կարողանում էին օտարերկրյա «շպիոններ» հայտնաբերել և լիկվիդացնել:

267
թեգերը:
Հայաստան, Նիկոլ Փաշինյան
Ըստ թեմայի
Բաղդասարյան. «Հայաստանի նկատմամբ Եվրամիության վերաբերմունքը դրական է, բայց նաև զգուշավոր»
Կառավարությունը գերանդին չի վերցնի ու հնձի. Փաշինյանը խոսեց սպասվող կրճատումների մասին
Եվրամիությունը Հայաստանին հարցեր չունի. Փաշինյան
Մարտիրոսյան. «Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի բրյուսելյան այցը կարելի է հաջողված համարել»
Հայաստանն արել է իր քայլը և սպասում է Ադրբեջանի պատասխանին. Փաշինյան
Իոսիֆ Բրոդսկի

Աշխատելու համար թողեց դպրոցը, հետո դատապարտվեց պորտաբուծության համար. Բրոդսկին ու կյանքը

64
(Թարմացված է 21:23 25.05.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Շատ ճիշտ է ասել բանաստեղծ Իոսիֆ Բրոդսկին` գրքերն ավելի երկարակյաց են, քան մենք։
Իոսիֆ Բրոդսկի. «Սխալ մի՛ գործիր, դուրս մի՛ արի սենյակից»

«Գրքերից վատթարագույններն անգամ ավելի երկար են ապրում իրենց հեղինակներից հիմնականում այն պատճառով, որ նրանցից ավելի քիչ ֆիզիկական տարածք են զբաղեցնում։ Սովորաբար նրանք փոշի են կլանում դարակներում շարված՝ իրենց հեղինակի մի բուռ փոշի վերածվելուց էլ դեռ շատ ժամանակ անց: Եվ այնուամենայնիվ, ապագայում լինելու այս ձևն ավելի նախընտրելի է, քան քեզ վերապրած մի քանի հարազատի կամ ընկերոջ հիշողությունը, որի վրա չի կարելի հույս դնել: Եվ հաճախ հենց հետմահու իրականության մեջ լինելու ձգտումն է, որ ստիպում է գրողին շարժել իր գրիչը»: Անցած կիրակի՝ մայիսի 24-ին, Իոսիֆ Բրոդսկին կդառնար 80 տարեկան։ 

Դպրոցն այդպես էլ չավարտեց։ Ուզում էր օգնել ծնողներին։ «Ծնողներս, իհարկե, առանց իմ ներդրման էլ ծայրը ծայրին կհասցնեին՝ գերադասելով, որ ավարտեմ դպրոցը։ Դա նույնպես գիտեի, բայց ինքս ինձ համոզեցի, որ պարտավոր եմ օգնել ընտանիքիս։ Դա համարյա սուտ էր, բայց դա ավելի գեղեցիկ էր ընկալվում։ Ճշմարտությունը, ի վերջո, ավարտվում է այնտեղ, որտեղ սկսվում է սուտը», -փաստում է Իոսիֆ Բրոդսկին։

Ամենահետաքրքիրը գիտե՞ք որն է՝ 15 տարեկանում նա աշխատելու համար թողեց դպրոցը, իսկ հետո՝ 60-ականների առաջին կեսին, նրան դատապարտեցին չաշխատելու, այսինքն` պորտաբուծության համար և 5 տարով արտաքսեցին Արխանգելսկի մարզ։ 

Բոլոր հիմարությունները դեմքի խելոք արտահայտությամբ են արվում, կամ Մյունխհաուզենի սինդրոմը

Ինչևէ, 50-ականների իրականությունը Բրոդսկին այսպես է նկարագրել։ «Գործարանում, որտեղ որպես ֆրեզերագործ աշխատանքի ընդունվեցի տասնհինգ տարեկանում, շփվեցի իսկական պրոլետարների հետ։ Մարքսն անմիջապես կճանաչեր նրանց։ Նրանք, ավելի ճիշտ՝ մենք բոլորս, ապրում էինք կոմունալ բնակարաններում՝ չորս և ավելի մարդ, հաճախ երեք սերունդ նույն սենյակում, քնում էինք հերթով, խմում էինք մինչև անգիտակից բթացում, բուռն վեճեր ու անգամ ձեռնամարտեր էինք վարում միմյանց և հարեւանների հետ ընդհանուր խոհանոցում կամ ընդհանուր արտաքնոցի առավոտյան հերթերում , անսքող լալիս էինք, երբ մեռավ Ստալինը»։

Անհավանական, բայց իրական. տուգանվել է, պատիժ կրել, բայց տղամարդ է` ասել է ու արել

Թե որքանով են Բրոդսկու ստեղծագործությունները հրատապ այսօր, վկայում են սոցիոլոգիական գործակալություններից մեկի երեկ անցկացրած  հարցման արդյունքները։ Հարցը սա էր՝ «Ում են պատկանում այս խոսքերը՝ «Սխալ մի գործիր,  դուրս մի արի սենյակից»։  Ռուսաստանցիների մոտ 15 տոկոսը համոզմունք է հայտնել՝ դա ասել է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ղեկավարը։  Բայց հարցվածների մեծ մասը պատասխանել է՝ դա Իոսիֆ Բրոդսկու հանրահայտ բանաստեղծության առաջին տողն է։ Լսենք հենց իրեն՝ Նոբելյան մրցանակակիր Իոսիֆ Բրոդսկուն։

64
թեգերը:
գրքեր, Իոսիֆ Բրոդսկի, բանաստեղծություն
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Պատրաստեք ձեր երեխաներին բարդ կյանքին
Երջանկության բաղադրատոմսը․ Հալեպի պաղպաղակի գործարանատիրոջ պատմությունը
Բանական արարածներ լուսնի վրա․ խաբեություն, որը հաջողությամբ իրականացրեց ամերիկյան թերթը
Միխայիլ Պիոտրովսկի

Մեկ Էրմիտաժ երկուսի համար, կամ Պիոտրովսկիների երևանյան տան մասին

201
(Թարմացված է 15:12 22.05.2020)
Հնագետ Բորիս Պիոտրովսկու ընտանիքին Հայաստանում այսօր էլ հիշում են և սիրում։ Պիոտրովսկիների երևանյան տան մասին է պատմում Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Սերգեյ Բաբլումյանը։

Երբ Միխայիլ Պիոտրովսկուն հարցրել են,թե երբ է առաջին անգամ եկել Էրմիտաժ, նա պատասխանել է․ «Հենց սովորել եմ քայլել»։ Իսկ լեգենդար թանգարանի տնօրենը քայլել սովորել է իր ծննդավայրում՝ Երևանում։

Открытие памятника советскому ученому-археологу Борису Пиотровскому в Ереване
© Sputnik / Asatur Yesayants
Խորհրդային գիտնական-հնագետ Բորիս Պիոտրովսկու հուշարձանի բացումը Երևանում

Երևանում գտնվող Պիոտրովսկիների տունը առանձնանում էր մյուսներից․բակում դրված սեղանի շուրջ երեկոները հավաքվում էին միանգամից չորս ապագա ակադեմիկոսներ։ Հաշվենք՝ հայր և որդի Պիոտրովսկիները, Ֆադեյ Սարգսյանը՝ Գիտությունների հանրապետական ակադեմիայի գլխավոր քարտուղարը,հետո նաև նախագահը, և Լևոն Խաչիկյանը՝ Երևանի Մատենադարանի տնօրենը։

Տունը գտնվում էր քաղաքի կենտրոնում, որի փողոցներով ոչխարի հոտեր էին անցնում (սեփական աչքերով եմ տեսել), կանաչի վաճառողները բարձր ձայնով գոռգոռում էին, իսկ քաղաքի ծայրամասում՝ ցեխի ջրափոսերի մեջ, պառկած էին խոշորեղջույր գոմեշները։

Պիոտրովսկիների տունն ընդարձակ էր, հարմարավետ, բայց սովետական իշխանության հետ միասին Երևան եկավ «բնակարանային խնդիրը»։ Տանտիրուհուն՝ Երանյակ Ջանփոլադյանին, Պիոտրովսկու մորական տատիկին, թույլ տվեցին «խտանալ» և հարևաններին ընտրել սեփական ճաշակով։ Երանյակ Ջանփոլադյանը, պարզվեց, հրաշալի ճաշակ ուներ։

Իսկ ի՞նչ եղավ հետո։ Տեղի ունեցավ այն, ինչ պետք է տեղի ունենար։ Պիոտրովսկի-ավագը՝ Բորիս Բորիսովիչը, Պիոտրովսկի-կրտսերին՝ Միխայիլ Բորիսովիչին, պեղումների էր տանում «Կարմիր բլուր», որն ավելի ուշ Միխայիլ Պիոտրովսկին անվանեց ԽՍՀՄ տարածքում կարևորագույն հնագիտական հուշարձաններից մեկը, որտեղ ժամանում էին սովորելու, տեսնելու, թե ինչ է նշանակում «ռոմանտիկ հնէաբանություն»։

Իսկ որ ռոմանտիկ հնէաբանություն գոյություն ունի, հաստատել է Ագաթա Քրիստին, որին բոլորը գիտեն իբրև դետեկտիվի վարպետ, և ոչ իբրև արևելյան հնությունների պեղումներին սիրահարված տիկին։

Մեջբերենք քրեական գրականության դասականի էջերից․ «Փորել-հանել կավե ամանեղենի բեկորները, համակարգել, ծալել, ուսումնասիրել զարդաքանդակները՝ դա անվերջ հետաքրքիր աշխատանք էր»։

Ավելացնենք, որ աշխատանքը ոչ միայն հետաքրքիր էր նրանց համար, ովքեր ժամանակին դրանով զբաղվում էին, այլև ուսուցողական նրանց համար, ովքեր զբաղվում են այդ գործով այսօր։ Խոսքը կատվի և մկան կմախքների մասին է, որոնք Բորիս Պիոտրովսկին գտել է «Կարմիր բլուրի» պեղումների ընթացքում հայտնաբերված կավե տարրայում։ Կատուն վազել է մկան հետևից, երկուսն էլ մտել են տարրայի մեջ և չեն կարողացել դուրս գալ։

Այստեղ կատարված պեղումների արդյունքում հայտնաբերված սերմերից կարելի է իմանալ, թե ինչ հացատիկեղեն էին օգտագործում հնագույն ժամանակներում, նռան ծաղկից՝ որոշել, թե երբ է իրականացվել ամրոցի վրա գրոհը, իսկ մկան ու կատվի «համատեղ սատկելուց» կարելի է հասկանալ այն, ինչն այսօր էլ հանդիպում է նաև քաղաքական տարաձայնություններ ունեցող մարդկանց դեպքում․ որոշակի հանգամանքներում այդ մարդիկ, ինչպես և մուկն ու կատուն, միասին են մահանում։ Ի՞նչ պակաս նախազգուշացում է մերօրյա Հայաստանի՝ մուկն ու կատվի պես անհաշտ ընդդիմադիրների համար։

․․․ 1944թ-ի աշնանը Բորիս Բորիսովիչը սպասում էր առաջնեկի լույս աշխարհ գալուն և բանտարկության մեջ գտնվող Լևոն Գյուզալյանին գրված նամակում նշում էր․ «Մինչև տարեվերջ կծնվի իմ ժառանգորդը կամ ժառանգորդուհին։ Կուզենայի, որ նա շագանակագույն աչքեր ու մուգ մազեր ունենա։ Որովհետև իմ աղջիկը կամ տղան հայկական անուն է կրելու»։

Դեկտեմբերի իննին ծնվեց նրա որդին, որին անվանեցին Միքայել։ Աչքերը շագանակագույն էին, մազերը՝ մուգ։ Ամեն ինչ հոր սրտով էր։

Михаил Пиотровский
© Sputnik / Asatur Yesayants
Միխայիլ Պիոտրովսկին

Դժվար է ասել՝ արդյո՞ք այն ժամանակ դեռ սկսնակ արևելագետը մտածում էր, որ որդին ժամանակի ընթացքում կփոխարինի իրեն և կգլխավորի աշխարհի լավագույն թանգարաններից մեկը՝ Էրմիտաժը(ֆրանսերենից թարգմանաբար «Էրմինտաժ» նշանակում է այգու տաղավար, առանձնացման վայր, փոքր գյուղական պալատ)։ 1992 թ-ին Միքայելը ստանձնեց Էրմիտաժի տնօրենի պաշտոնը և շարունակվում է ղեկավարել մինչ օրս։

«Էրմիտաժը պետք է սիրի քեզ։ Այն ընդունում է նրանց, ովքեր գալիս են, որ ամբողջ կյանքում այստեղ մնան։ Իսկ նրանց, ովքեր այստեղ գալիս են իմիջիայլոց, թանգարանը շատ արագ դուրս է շպրտում»,-հարցազրույցներից մեկում ասել է Միխայիլ Պիոտրովսկին։

Հարցին, թե ո՞րն է Էրմիտաժի կառավարման ընթացքում իր ամենահամարձակ քայլը, Միխայիլ Պիոտրովսկին պատասխանել է․ «Ոչ մի համարձակ քայլ էլ չեմ արել։ Ամենահամարձակը, գուցե, երեխաների անվճար մուտքը կազմակերպելն էր։ Ես ուղղակի ջանում եմ անել այն, ինչն անհրաժեշտ եմ համարում անել և ասել այն, ինչն անհրաժեշտ եմ համարում ասել, եթե դա վերաբերում է ինձ»։

Պիոտրովսկուն վերաբերո՞ւմ է արդյոք Հայաստանի թանգարանների հարցը։ Իհարկե՝ այո։ Բայց առաջին հերթին ակադեմիկոսը հետաքրքրված է «Կարմիր բլուրով»։

1970-ականներից այստեղ արդեն արդեն պեղումներ էին անում, այն զբոսաշրջիկների ուխտագնացության վայր էր, իսկ հետո, ինչպես դա հաճախ պատահում է, դանդաղ վերածվեց աղբավայրի, և հարկավոր էր ինչ-որ բան անել։

Աղբը մաքրեցին, պուրակ կառուցեցին և սկսեցին ցուցադրության նոր տարբերակներ փնտրել, որպեսզի մարդիկ տեսնեն, թե ինչպես են ընթանում պեղումները։

Առաջարկ եղավ այդ գործում ներգրավել Հայոց ցեղասպանությանը նվիրված «Ավրորա» մրցանակաբաշխության կազմակերպիչներին։ Էրմիտաժը և Էրմիտաժի տնօրենը, որի համար «Կարմիր բլուրը» շատ ավելին է, քան պարզապես բարձունք, պատրաստ է գործուն մասնակցություն ունենալ գաղափարի իրականացման գործում։

Եվս մեկ հետաքրքիր փաստ մեր քաղաքի պատմությունից․1941թ-ին, երբ սկսվեց պատերազմը և թվում էր, թե հնագիտական պեղումների ժամանակը չէ, որոշվեց չդադարեցնել դրանք։ Բանն այն է, որ Կարմիր բլուրը երևում է Արարատ լեռան լանջերից և պետք էր թուրքերին ցույց տալ, որ չնայած պատերազմին, բնակիչները շարունակում են ապրել առօրյա կյանքով։

․․․ Իսկ 1990թ-ին Պիոտրովսկի-ավագը հայտնվեց հիվանդանոցում։ Կաթված էր ստացել։

Որդին եկավ Երևան, «Կարմիր բլուրից» մի բուռ հող վերցրեց, մի քանի քար և տարավ հիվանդանոց՝ հոր մոտ․ «Չհասցրեց տեսնել»,-հիշում է Միխայիլ Պիոտրովսկին,- «բայց, կարծում եմ՝ ինձ լսեց․․․»։

201
թեգերը:
պեղումներ, հնագիտություն, տուն, Երևան, Թանգարան, Էրմիտաժ
Ըստ թեմայի
Ովքեր էին Պլատոնը և Ալեքսանդր Դեմեխինը, և ինչ կապ ունեին այս երկուսը «Ջերմուկի» հետ
Օլիմպիական չեմպիոնի ոտաբոբիկ խաշի գնալը, կամ ինչպես «Քֆուր Սերոժը» հայտնի դարձրեց Եղվարդը
Ի՞նչ էին հագնում Երևանի «Ցախի մեյդանի» երեխաները, որոնցից շատերը զենքով էին գնում դպրոց
Սևանը պետք է փրկել, քանի դեռ ուշ չէ. խնայողության դաս Միչիգանում ապրող հայից
Իլոն Մասկ

Իլոն Մասկը ստիպված է եղել փոխել երեխայի անունը. նորը պակաս տարօրինակ չէ

0
(Թարմացված է 01:01 26.05.2020)
Ծնողներն ի սկզբանե ուզում էին երեխային կոչել X Æ A-12, սակայն Կոլիֆոռնիայի օրենքներով` երեխային գրանցելու համար նրա անվան մեջ կարելի է կիրառել միայն լատինական տառեր։

ԵՐԵՎԱՆ, 25 մայիսի –Sputnik. Tesla և SpaceX ընկերությունների հիմնադիր, գործարար Իլոն Մասկն ու նրա կինը` կանադացի երգչուհի Գրայմսը, ստիպված են եղել փոխել իրենց նորածին որդու անունը` Կալիֆոռնիայի նահանգի օրենքի պահանջների պատճառով։ Երեխայի անվան հետ կապված նորությունը Instagram–ի իր էջում հայտնել է գործարարի կինը։

Ծնողներն ի սկզբանե ուզում էին երեխային կոչել X Æ A-12, սակայն Կոլիֆոռնիայի օրենքներով երեխային գրացնելու համար նրա անվան մեջ կարելի է կիրառել միայն լատինական տառեր, ապաթարց և տրոհագիծ։

Սակայն Մասկն ու Գրեյմսը երեխային սովորական անունով չեն կնքել, նրանք պարզապես վերջին տառերը փոխարինել են «Xii»–ով։ Տղայի նոր անունը X Æ A-Xii է։

2019–ին Նարեներն ու Դավիթները «հաղթել» են բոլորին

Փոքրիկի մայրը կարծում է, որ նոր անունը նախորդից լավն է, միևնույն ժամանակ Գրեյմսը չի նշել, թե ինչպես է նոր անվանը վերաբերվում Կալիֆոռնիայի օրենսդրությունը։

Ձախողո՞ւմ, թե՞ շոուի մաս. Իլոն Մասկը ներկայացրել է իր նոր Cybertruck պիկապը. տեսանյութ

0
թեգերը:
անուն, երեխա, Իլոն Մասկ
Ըստ թեմայի
Իլոն Մասկը «հիանալի» է անվանել ռուսական ՌԴ-180 հրթիռային շարժիչը
Tesla-ի մեքենաներն ավելի խելացի են դարձել. ի՞նչ նորություն է մոգոնել Իլոն Մասկը
Հայրիկ է դարձել 6–րդ անգամ․ միլիարդատեր Իլոն Մասկը ցույց է տվել նորածին որդուն