Նիկոլ Փաշինյան

«Դուխով», «նյուխով», «սլուխով» բիզնեսմեննե՛ր, էստի՛ համեցեք

360
(Թարմացված է 17:55 25.02.2019)
Անընդհատ շեշտվող «տնտեսական հեղափոխություն» արտահայտությունը չի նպաստում մեր երկրի ներդրումային գրավչությանը: Բիզնեսմենները, որքան էլ «դուխով» ու «նյուխով» լինեն, հեղափոխությունների մեծ սիրահար չեն։

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը դուխով գործարարների մասին խոսեց «Իմ քայլը հանուն Լոռու մարզի» ներդրումային բիզնես համաժողով-ցուցահանդեսում անցած շաբաթ օրը Վանաձորում ունեցած ելույթում: Հետաքրքիր շեշտադրումներով ելույթ էր՝ ցանկացած պարագայում:

Ինչ վերաբերում է «դուխով գործարարներին», ապա նրանք են լինելու հռչակված «տնտեսական հեղափոխության» շարժիչ ուժը, կամ այդ հեղափոխության պատասխանատվությունը, ինչպես նկատեց Նիկոլ Փաշինյանը, կարող են իսկապես կրել «դուխով մարդիկ, դուխով գործարարները, որոնք վստահ են իրենց ստեղծարար տաղանդի, աշխատասիրության, ազնվության և սկզբունքայնության վրա և գիտեն, որ տեսակով հաղթող են»:

Առհասարակ, գործարարության մեջ «դուխ» ասվածը ռիսկն է: Կա թևավոր արտահայտություն, որ ով ռիսկի չի դիմում, նա շամպայն չի ըմպում: Բայց տնտեսական գործունեության, գործարարության դեպքում նաև ռիսկերն են հաշվարկում: Ավելի ճիշտ, ոչ թե նաև հաշվարկում են, այլ որևէ գործ բռնելու դեպքում առաջինը դրանք են դիտարկում: Այնպես որ, միայն «դուխը», եթե կուզեք՝ համարձակությունը քիչ է: «Նյուխ» էլ է պետք, այսինքն՝ բիզնես-հոտառություն, եթե կուզեք՝ քթածակ:

Ինչ վերաբերում է «սլուխին», ապա այս դեպքում, իհարկե, երաժշտական լսողությունը նկատի չունենք, այլ ընթացիկ լուրերը, տեղեկությունները, խոսակցությունները: Բայց դրա մասին` քիչ անց:

Վերադառնանք վարչապետի շաբաթօրյա ելույթին: Նա, իհարկե, դեռ ժամանակ կունենա

ավելի ու ավելի մանրամասնել իր ասած «տնտեսական հեղափոխության» կողմնորոշիչները, հայեցակարգը, «դուխով գործարարի» իր պատկերացումը, նման սահմանմանը համապատասխանելու չափորոշիչները: Ժամանակ ու հնարավորություն կունենա, քանզի նախատեսված է, որ այս տարվա ընթացքում Հայաստանի մյուս մարզերում էլ նմանօրինակ համաժողովներ անցկացվեն, ընդհանուր առմամբ՝ 8 համաժողով: Այսինքն, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն այս թեման ու իր պատկերացումներն ավելի ու ավելի բացելու ևս 8 հարմար առիթ կունենա, չհաշված արդեն կառավարության նիստերը, եռամսյակը մեկ հրավիրվող հանրահավաքները կամ նման առիթները, խորհրդարանում հարցուպատասխանները և այդպես շարունակ:

Գործող կառավարության հիմնական մոտեցումներից մեկը, ինչպես դա կարելի է բխեցնել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կոնկրետ վանաձորյան ելույթից, մարդուն քաջալերելն է, որ նա ստեղծի այն, ինչը իր հնարավորությունների տիրույթում է: Ինչպե՞ս են քաջալերելու: Նաև խոսքով, ինչպես ընդգծեց ելույթ ունեցողը:

Խոսքը, ինչ խոսք, կարևոր քաջալերանք ու խթան է: Բայց դա, իհարկե, քիչ է, մանավանդ՝ տնտեսական տեղաշարժի հասնելու համար, էլ չենք ասում՝ հեղափոխության:

Թերևս նաև դա նկատի ունենալով` վարչապետը նույն ելույթում ընդգծեց մինչ այս տարբեր առիթներով արդեն շեշտած հանգամանքներ, մասնավորապես՝

իրական տնտեսական գործունեության հնարավորություններ ստեղծելը, մենաշնորհների, կոռուպցիայի բացառումը, օրենսդրության բարեփոխումներն ու կատարելագործումը: Այս կամ այն գործարարին կամ ճյուղին ապօրինի երաշխիքներ չտալը, այլ հակառակը՝ բոլորի համար հավասար երաշխիքների սկզբունքը պահպանելը:

Գործիքակազմը, պետք է նկատել, առանձնապես նոր չէ: Ու անհայտ էլ չէ: Բայց ինչ վերաբերում է խոսքին, խոսքերին ու «սլուխներին», ապա այստեղ հարցեր կան: Իշխանության եկած ուժը, Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորած դաշինքի ամենևին էլ ոչ շարքային ներկայացուցիչները, մեկ՝ «անցումային արդարադատություն» կիրառելու մասին են խոսում, մեկ՝ մեծահարուստների ունեցվածքի էքսպրոպրիացիայի, այսինքն՝ ունեցվածքի 70 տոկոսը պետության օգտին առգրավելու մասին, եթե չկարողանան բացատրել, թե որտեղի՞ց: Այլ նմուշներ էլ կարելի է վերհիշել:

Բայց հիմնականն այն է, որ բոլոր այդ կարգի խոսակցությունները ոչ մի լավ բան չեն կարող հուշել պոտենցիալ ներդրողներին:

Եթե բանկային գաղտնիքը այնքան էլ գաղտնի չէ, եթե ցանկացած օր մեկը կարող է արթնանալ ու որոշել, որ վե՛րջ, վաղվանից էդ հարուստներին պետք է կուլակաթափ անել, ըստ որում` լրիվ օրենքով (օրենքն ի՞նչ է, որ ԱԺ մեծամասնությունը ձեռաց կամ կոճակսեղմած չընդունի) ու էլի «եթե»-ներ, ապա ներդրումային գրավչությունը կսկսի գոլորշիանալ, որքան էլ օրումեջ հավաստիացնես, թե կոռուպցիա չկա, մենաշնորհ չկա, իսկ օլիգարխներն էլ հնազանդ խոշոր սեփականատերեր են դարձել:

Տնտեսությանը պետք են ներդրումներ, հասարակությանը պետք են աշխատատեղեր, պետք է տնտեսության իրական հատվածի աճ, մարդկանց եկամուտների աճ, կանխատեսելի ու վերահսկելի գնաճ և այլն, և այլն: Ներդրողների ու ներդրումների համար պետք է, որ հարկային կայունություն լինի, առհասարակ կայունություն, կանխատեսելիություն, որպեսզի կարողանան հաշվարկել իրենց ներդնելիքն ու հնարավոր ստանալիքը:

Բազմաթիվ նման «պետք է»-ներ կան, ի վերջո, սկսած իրացման շուկաների հասանելիությունից, վերջացրած իրավապահ ու դատական մարմինների գործունեությամբ:

Ի լրումն ամենի, անընդհատ շեշտվող «տնտեսական հեղափոխություն» արտահայտությունը, առնվազն մեր համեստ կարծիքով, չի նպաստում մեր երկրի ներդրումային գրավչությանը: Բիզնեսմենները, որքան էլ «դուխով» ու «նյուխով» լինեն, հեղափոխությունների մեծ սիրահար չեն: Նույնիսկ բուրժուադեմոկրատական հեղափոխությունների դեպքում ու դրանցից հետո:

Հեղափոխություն ասվածը ենթադրում է վերափոխումներ, ցնցումներ, անկայունության որոշակի ժամանակահատված: Իսկ մեր դեպքում, դատելով իշխանության նկատելի մի շարք ներկայացուցիչների ելույթներից, պարբերաբար կարող են նորություններ ու նոր մոտեցումներ հրամցվել: Այսինքն, դեռ ժամանակ կպահանջվի ինչ-որ կայունության, տվյալ պարագայում տնտեսական կյանքում կայունացման գալու համար:

Ի դեպ, էլի խոսքերի մասին: Մեկ ՏՏ ոլորտն է տնտեսական հրաշքի արարիչ դիտվում, մեկ ոչխարապահությունը կամ գառնաբուծությունն է որպես բնակչության բարեկեցության ապահովման հնարավորություն ներկայացվում: Որպես ճառ ու ելույթ, հնարավոր է, գեղեցիկ ու տպավորիչ են հնչում: Բայց չի կարող ամբողջ երկիրը «համակարգիչ վարել» կամ «բարձր տեխնոլոգիաներով» զբաղվել, ինչպես երկրի ողջ բնակչությունը չի կարող գառնարած դառնալ:

Այդպես մեկ էլ անկախության վերականգման արշալույսին գեղեցիկ փաթեթավորված ելույթներ էին հնչում կոնյակով ու հանքային ջրով ամբողջ Հայաստանը պահելու մասին: Բավականին «դուխով» ելույթներ էին, եթե հիշողներ կան:

Շատ հետաքրքիր էր նաև, թե վարչապետն ինչպես արձագանքեց Ստեփանավանի «Անահիտ» հանգստյան տան սեփականատեր ներկայացած գործարարի հարցին: Հարցն ընդհանուր առմամբ վերաբերում էր առևտրային բանկերի վարկային մոտեցումներին, որ ըստ նշված սեփականատիրոջ՝ վաշխառուական մոտեցմամբ են: Նա նաև բերեց իր օրինակը` հպանցիկ նշելով, թե ինչ պրոբլեմի մեջ է ընկել, ինչպես է վարկի գումարը տուգանքներով աճել` գրեթե հնգապատկվելով: Հա, հարց տվողը պարզորոշ ակնարկեց, որ դատական ատյաններին էլ է դիմել, ինքն էլ իրավաբան է:

Այնպես չէ, որ պատասխանելու ընթացքում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը չանդրադարձավ վարկային խնդիրներին կամ չնշեց, որ որդեգրվել է վարկային տոկոսադրույքներն իջեցնելու քաղաքականություն: Ասաց: Սակայն տպավորվեց այն, որ ակտիվ հակադարձման տոնայնությամբ Նիկոլ Փաշինյանն ասաց այդ ամենը ու հատկապես այն, որ հարց տվողը հին տնտեսական համակարգի ներկայացուցիչ է, որը տնտեսական գործունեություն անելու համար պետք է հովանավոր ունենա, «կռիշա» ունենա: «Բա վարկը վերցրել եք, ստորագրել եք ու այդ պահին վերլուծե՞լ եք, թե ձեզ համար այդ վարկը տանելի է, թե ոչ: Էսօր, գիտեք, ինչքան մարդ է գյուղվարկ վերցնում, գնում «Նիվա» առնում, հետո խմում ու տանում, խփում պատին, հաջորդ պահին ասում՝ բա կառավարություն, մեզ համար բան չես անո՞ւմ: Ի՞նչ անի կառավարությունը էդ մարդկանց համար»,- ոգևորված արձագանքեց Նիկոլ Փաշինյանը՝ ստանալով դահլիճում գտնվողների խրախուսական ծափահարությունները:

Բայց մի՞թե հանգստյան տան տնօրենը դրա մասին էր հարցնում: Մի՞թե նա նման էր խմած «Նիվա» վարողի: Մեզ վրա նման տպավորության այդ անձնավորությունը, կներեք, չթողեց: Եվ հետո, եթե նա ուզենար «տանիք», նույն ինքը՝ «կռիշ» ունենալ, ապա կունենար, չէ՞, ու վարկային թնջուկի մեջ և դատական ատյանների դռներին չէր հայտնվի: Ի վերջո, մարդը հո հենց այնպե՞ս չասաց, որ իրավաբան է: Բայց ո՞ւմ են նման հարցերն ու կոնկրետիկան հետաքրքրում: Կարևորը՝ «դուխով գործարարների» ի հայտ գալն է, որպես տնտեսական նոր համակարգի ներկայացուցիչներ:

Աչքներս տեսնի, ինչպես սիրում են ասել կյանքի փորձ կուտակածները:

360
Խաչատուր Սուքիասյան. արխիվային լուսանկար

Ինչու են օլիգարխներն էլի ուզում ԱԺ մտնել, կամ հարուստներ և հայտնիներ ԱՄՆ-ի սենատում էլ կան

312
(Թարմացված է 10:19 15.05.2021)
Դատելով ԶԼՄ-ների հրապարակումներից՝ ՀՀ վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանը մտադիր է իր նախընտրական ցուցակում հայտնի գործարարների ընդգրկել: Sputnik Արմենիայի սյունակագիրը վերլուծում է՝ ինչի է գործարարին պատգամավորի մանդատ պետք, արդյոք նրանք կարող են երկրին օգուտ տալ։

Հանուն ինչի՞ են միլիոնատերերը խորհրդարան մտնում։ Հարցվածների վարկածները մի քանիսն են՝ երաշխավորել դրամապանակում ունեցածի ապահովությունը, օգտագործել քաղաքական լծակները՝ դրամապանակում եղածը մեծացնելու համար, օգտագործել պատգամավորական անձեռնմխելիությունը հնարավոր քրեական հետապնդումների դեպքում, բավարարել անձնական հավակնությունները:

Խնդրում եմ ուշադրություն դարձնել՝ ոչ ոք չասաց, թե  հարուստները խորհրդարան են մտնում, որպեսզի զբաղվեն օրենսդրական գործունեությամբ, ներկայացնեն իրենց ընտրողների ու ընդհանրապես հասարակության շահերը։

Նույն մարդկանց հարցրի՝ իսկ իշխանությանը ինչի՞ն է պետք միլիոնատերերի ներկայությունը խորհրդարանում։ Պատասխանողներն ինձ ուղղեցին՝ ոչ միայն միլիոնատերերի, այլև հայտնի մարդկանց (երգիչներ, արտիստներ, մարզիկներ)։

Օլիգարխների դեպքում կարևոր է ֆինանսական ռեսուրսը։ Իսկ դերասանները, մարզիկները, երգիչներն իրենց թիկունքում հարյուր հազարավոր երկրպագուներ ունեն, այդ ձայները պետք են այն կուսակցությանը, որի ցուցակում հայտնվել է շատերի կուռքը։

Վերջին լուրերից․«ՀՀ վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանը մտադիր է որոշ գործարարների ընդգրկել «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության նախընտրական ցուցակի առաջին քսանյակում։

Միանգամից մտքովս անցնում են Խաչատուր Սուքիասյանի և Սամվել Ալեքսանյանի անունները․նրանց դասում են Փաշինյանի ընտանիքի մտերիմների շարքում։

Երկուսն էլ արդեն ԱԺ-ում եղել են, բայց դժվար է ասել, թե աչքի են ընկել նախաձեռնություններով և արդյունավետ աշխատանքով։

Երկրորդ անգամ նույն գետը մտնելով (եթե ԶԼՄ-ները չեն սխալվում)՝ «հայկական Ֆորբսի» ցուցակի մարդիկ, իհարկե, կարող են իրենց որպես խորհրդարանականներ ավելի համոզիչ, վառ դրսևորել։ Բայց կա մի «բայց». իրեն բիզնեսին նվիրած մարդը հազիվ թե կարողանա նույն հաջողությամբ իրեն նվիրել պատգամավորական աշխատանքին։ Իսկ գումար վաստակելն այդ կարգի գործարարների համար ամեն դեպքում ավելի կարևոր է, քան օրենքներ կազմելը։ Դա հավասարապես վերաբերում է ոչ պրոֆեսիոնալ քաղաքական գործիչների գործունեության այլ ոլորտներին։

Ինչպես էր տիկին Գոհարը բերք աճեցրել նախարարության տանիքին

Օրինակ՝ գեներալներ Մանվել Գրիգորյանն ու Սեյրան Սարոյանը իրենց լավ էին դրսևորում մարտի դաշտում, բայց ոչ ԱԺ պատգամավորի դերում։ Մի դեպքում զբաղվում էին իրենց գործով, մյուս դեպքում՝ պատվավոր «պարտականություն» էին կատարում։

Սա խորհրդային տարիներից պահպանված ավանդույթ է. ականավոր մարզիկ Յուրի Վարդանյանին ժամանակին ընտրել են Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, այնուհետև նշանակել սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարար, որից հետո որպես դեսպան Վրաստան էին ուղարկել: Եվրոպայի հնգակի, աշխարհի յոթնակի չեմպիոն, աշխարհի 43-ակի ռեկորդակիրը քաղաքականության մեջ ոչ մի «քաշ» չբարձրացրեց, բայց մարդկանց հիշողության մեջ մնաց որպես ականավոր մարզիկ։ Մի՞թե դա քիչ է։

Իսկ ահա Դոնալդ Թրամփը՝ հաջողակ գործարար, մագնատ, միլիարդատեր։ Ուզեց նախագահ դառնալ, դարձավ։ Քարոզարշավի համար իր փողերը բավական էին, գերտերության կառավարման հմտությունների և միջազգային գործերում հաջողությունների մասին կլռենք։ Հեռացավ՝ երկիրը հասցնելով այն վիճակին, որ մոլեգնող ամբոխը փորձեց գրավել Կապիտոլիումի շենքը։ Այդ երկրում նման բան նրան դեռ չէր եղել։

Ասում են, եթե մարդը բիզնեսի մեջ ակնառու հաջողությունների է հասնում, ուրեմն խելացի է, փորձառու, խորաթափանց։ Պարզվեց`եթե մարդ մի գործում խելացի, փորձառու և խորաթափանց է, պարտադիր չէ, որ նա նույն հատկությունները դրսևորի  նաև պետական գործերում։

Մյուս կողմից՝ ԱՄՆ Կոնգրեսի, Սենատի և Ներկայացուցիչների պալատի ընդհանուր թվով 268 անդամ ավելի քան մեկ միլիոն դոլարի ակտիվներ ունեն։ Յուրաքանչյուր երկիր իր ավանդույթներ ունի:

«Մեր քաղաքացիների՝ Վաշինգտոնում իրենց շահերի պաշտպանությունն ունևոր մարդկանց վստահելու հակվածությունն անփոփոխ է։ Ֆինանսական բարեկեցությունը նաև անհրաժեշտ պայման է նախընտրական քարոզարշավներ վարելու համար»,-ասել է Պատասխանատու քաղաքականության կենտրոնի տնօրեն Շեյլա Կրումհոլցը «Ֆրանս Պրես» գործակալությանը:

Հարկ է նաև նշել, որ մի կողմից ամերիկացիների եկամուտների ընդհանուր աճի, մյուս կողմից գնաճային գործընթացների ֆոնին մեր օրերում միլիոն դոլարն այնքան էլ պատկառելի գումար չէ, որքան Մորգանի և Ռոքֆելերի ժամանակներում:

Մեզ մոտ լրիվ այլ է։ Հայաստանում պատգամավորի հաշվին մեկ միլիոն դոլարի առկայությունն անմիջապես լուրջ հարց է առաջացնում՝ որտեղի՞ց։ Եթե կուտակել է պատգամավոր դառնալուց առաջ, ապա հասկանալի է, իսկ եթե եկել է դատարկ գրպանով, ու կապիտալն աճում է, ապա հանուն ինչի՞ է եկել։

Պատերազմի բեկորները, կամ ինչպես փոխգնդապետ Ստեփանյանն օգնեց ճանաչել հայերին

Վերջին շրջանի քաղաքական իրադարձությունները բացահայտեցին ընտրողների վստահությունը վայելող մի քանի տասնյակ կայացած գործիչների՝ իրավաբանների, տնտեսագետների, քաղաքագետների, սոցիոլոգների, որոնց ներկայությունը Ազգային ժողովում ոչ միայն տեղին է, այլև անհրաժեշտ։ Եթե նրանք զբաղեցնեն իրենց տեղերը, «հանուն ինչի՞ են եկել» հարցը ինքնաբերաբար կվերանա։ Եկել են երկիրը ոտքի կանգնեցնելու, ժողովրդի բարեկեցությունը բարձրացնելու, արժանապատվության զգացումը վերադարձնելու և այնպես անելու, որ բոլորը ենթարկվեն երկրի օրենքներին։ Ու որ «որտեղի՞ց է նրանց բանկային հաշվին առկա գումարը»  հարցը չառաջանա։ Եվ ահա այդ դեպքում ազնվորեն վաստակած գումարն ու իշխանության գալը հակոտնյա չեն լինի։

312
թեգերը:
Ազգային ժողովի ընտրություններ, Նիկոլ Փաշինյան, Պատգամավոր, ԱՄՆ, օլիգարխ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Իշխանափոխության փորձ Խորհրդային Հայաստանում. հեղաշրջումը կարո՞ղ է վերացնել կոռուպցիան
«Միայնության նախարարություն», կամ ծնողներն այնքան մոտ թիրախ են, որ վրիպելն անհնար է
Տիկին Քուքին ու «Գրին քարտը». ո՞ւր պիտի գնան հայերը, որ լավ ապրեն
Իսրայելի վարչապետը որդու հետ

Եթե չդադարեք աջակցել, կճանաչենք Ցեղասպանությունը. Իսրայելը գտել է Էրդողանի թույլ տեղը

1101
Թել Ավիվը կրկին փորձում է Հայոց ցեղասպանության թեման օգտագործել որպես Թուրքիայի կառավարության վրա քաղաքական ճնշման գործիք։ Թուրքիան պաղեստինցիների հետ առճակատման հարցում հակադրվում է Իսրայելին։

Այս անգամ հայկական խաղաքարտը որոշել են շահարկել վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուի որդու` Յաիրի ձեռքով։ Նրան հանձնարարել են ակնարկել այն, ինչը վարչակազմի պաշտոնական ներկայացուցիչներն իրենց թույլ չեն տալիս։

Իսրայելի և Թուրքիայի միջև հերթական սրված առճակատման պատճառը Երուսաղեմում տեղի ունեցած բախումներն են և դրանց հաջորդած հրթիռակոծությունները։ Անկարան, ինչպես միշտ, սատարել է պաղեստինցիներին` իսրայելցիների գլխին թափելով հնարավոր բոլոր կշտամբանքները։

Թուրք–իսրայելական դիմակայությունը դեռ շարունակվում է փոխադարձ վիրավորանքների մակարդակով։ Հարցը չի սահմանափակվել միայն արտգործնախարարությունների հայտարարություններով, ներգրավվել են նաև ոչ ավանդական նյուսմեյքերները։

Երեկ խոսեց Իսրայելի վարչապետի ավագ որդին` 30-ամյա Յաիր Նեթանյահուն։ Բանավեճի մեջ մտնելով Twitter–ի թուրք օգտատերերի հետ` նա հասկացրեց, որ Անկարայի դեմ պայքարի մեթոդների զինանոցում կա նաև Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը։

«Դուք Անատոլիայում չեք ծնվել։ Դուք եկել եք Կենտրոնական Ասիայից և ցեղասպանություն իրականացրել տեղի քրիստոնյա բնակչության նկատմամբ։ Ստամբուլն իրականում Կոստանդնուպոլիսն է, և դուք այն ապօրինաբար եք օկուպացրել։ Դուք եք կազմակերպել Հայոց ցեղասպանությունը։ Ձեր երկիրը ղեկավարում է մի բռնապետ, որը կրկին ուզում է օկուպացնել և հալածել արաբական աշխարհը, ինչպես Օսմանյան կայսրության տարիներին», – հայտարարեց Յաիրը` դիմելով թուրքերին։

Ի՞նչ է նշանակում Իսրայելի ղեկավարի որդու ասածը։ Արդյոք պե՞տք է նրա գնահատականները ընկալել որպես մասնավոր անձի կարծիք, թե՞ դա այնուամենայնիվ որոշակի ազդանշան է, որը վկայում է Թուրքիայի դեմ Իսրայելի պայքարի մեթոդաբանության հնարավոր վերանայման մասին։

Յաիր Նեթանյահուն իր հոր ղեկավարած վարչակազմում որևէ պաշտոն չունի, բայց Իսրայելի քաղաքական դաշտում նա ամենևին էլ վերջին խաղացողը չէ։ Պետության ղեկավարը որդու շուրթերով շատ հաճախ է այնպիսի ուղերձներ հնչեցնում, որոնք ցանկանում է հասցնել այս կամ այն գործիչներին կամ երկրներին։ Կրտսեր Նեթանյահուի թվիթերյան շեշտադրումները սովորաբար ամենևին էլ պատահական չեն լինում և քողարկված ուղերձներ են պարունակում։ Նման միջնորդավորված ազդանշանների առավելությունն այն է, որ միշտ կարելի է հայտարարել, թե ղեկավարի ընտանիքի անդամի գնահատականը կառավարության պաշտոնական տեսակետը չէ։ Վարչապետի վարչակազմն արդեն բազմաթիվ անգամ է դիմել նման հնարքի։

Դա հաշվի առնելով` տեղին է ենթադրել, որ Յաիր Նեթանյահուի միկրոբլոգի տեքստը գրել է իրականում ոչ թե անձամբ ինքը, այլ վարչապետի խորհրդականներից մեկը։ Ամեն դեպքում կարելի է չկասկածել, որ այդ նախաձեռնությունն առնվազն համաձայնեցված է քաղաքական բարձրագույն ղեկավարության հետ։ Հետևաբար Հայոց ցեղասպանության մասին հիշատակումը պետք է ընկալել որպես Իսրայելի ղեկավարի կողմից Էրդողանին հասցեագրված ազդանշան։

Նկատենք` կրտսեր Նեթանյահուն առաջին անգամ չէ, որ հիշում է Ցեղասպանության մասին։ 2018 թվականի մայիսին ի պատասխան Էրդողանի այն հայտարարություններին, որ Իսրայելը «ահաբեկչական պետություն է», Յաիրը Facebook–ում գրել էր. «Թուրքիա, դու ես պատասխանատու Հայոց ցեղասպանության և հույների ու քրդերի նկատմամբ իրագործած աներևակայելի վայրագությունների համար։ Թուրքեր, դուք եք ապօրինաբար գրավել քրիստոնյա ժողովուրդների հողերը Փոքր Ասիայում: Այնպես որ, ձայնդ կտրի՛ր...»։

Լիբանանահայի միակ «մեղքը». Բաքվում դատելու են նրան որպես վարձկան

Վարչապետի որդին նույն թեմային է վերադարձել 2019 թվականի մարտին։ Այն ժամանակ Յաիրը, արձագանքելով իր հոր հասցեին Էրդողանի վիրավորական արտահայտություններին, Twitter–ում գրել էր. «Ուզում եմ հիշեցնել Էրդողանին, որ Ստամբուլն իրականում Կոստանդնուպոլիս անվանումով քաղաքն է։ Նախքան թուրքական օկուպացիան այն ավելի քան հազար տարի քրիստոնեության կենտրոնն է եղել։ Ես նրան հիշեցնում եմ նաև թուրքերի կողմից հույների, ասորիների և հայերի նկատմամբ իրագործած ցեղասպանության մասին։ Նրանք Փոքր Ասիայում քրիստոնյաների էթնիկ զտումներ են իրականացրել...»։

Էրդողանը դրան բավական նյարդային էր արձագանքել։ Նա կրտսեր Նեթանյահուին անվանել էր «ծայրահեղ թուրքատյաց» և համեմատել նրան նորզելանդական սերիական մարդասպան Բրենթոն Տարանտի հետ, որը Քրայսչերչ քաղաքում 50 մուսուլման էր սպանել։

Միևնույն ժամանակ Թուրքիայի նախագահը պահանջել էր, որ Իսրայելի վարչապետը «քաշի իր որդու ականջները»` սպառնալով, որ հակառակ դեպքում անձամբ կանի դա։ «Եթե սահմանն անցնեք, մենք կդիմենք արդյունավետ դաստիարակչական մեթոդների և ձեզ արժանի դաս կտանք», – հայտարարել էր Էրդողանը։

Ավագ Նեթանյահուն նույնպես մի քանի անգամ իր հրապարակային ելույթներում հիշել է հայերի նկատմամբ երիտթուրքական ռեժիմի հրեշավոր հանցագործությունների մասին, սակայն, ի տարբերություն որդու, նա խուսափել է «ցեղասպանություն» բառից։ Վերջին անգամ Իսրայելի վարչապետը 1915 թվականի իրադարձությունները հիշատակել է 2019 թվականի սեպտեմբերին, անմիջապես այն բանից հետո, երբ Էրդողանը, ելույթ ունենալով ՄԱԿ–ի ԳԱ 74-րդ նստաշրջանում, պաղեստինցիների նկատմամբ Իսրայելի գործողությունները համեմատել էր հիտլերյան նացիստների մեթոդների հետ։

«Գազայի լողափերում խաղացող երեխաներին ռմբակոծելը նույնքան լուրջ հանցագործություն է մարդկության դեմ, ինչպես Հոլոքոստը», – հայտարարել էր այն ժամանակ Թուրքիայի նախագահը։ Ի պատասխան Բենիամին Նեթանյահուն նրան ուղղված կարճ տեսաուղերձ էր ձայնագրել և նշել, որ նա, ով քրդերի է սպանում և հերքում հայ ժողովրդի սարսափելի կոտորածը, Իսրայելին դաս տալու իրավունք չունի։

Իսրայելի առաջնորդները հայերի կոտորածի մասին հիշում են միայն այն ժամանակ, երբ Թուրքիային վախեցնելու կարիք են ունենում։ Իսկ անձամբ իրենք մինչ օրս որևէ գործուն քայլ չեն ձեռնարկել այդ հանցագործության ճանաչման և դատապարտման համար։ ՀՀ ԱԳՆ–ն մեկ անգամ արդեն արձագանքել է Երուսաղեմի ղեկավարների կողմից ցեղասպանության թեման որպես վախեցնելու գործիք օգտագործելու փորձերին։

907 անգամ չափիր, մեկ անգամ կտրիր. Բաքվին ցուցաբերվող ամերիկյան օգնության մութ կողմերը

Երկու տարի առաջ ՀՀ ԱԳՆ մամուլի քարտուղար Աննա Նաղդալյանը նշել էր. «Մեզ համար անընդունելի է Հայոց ցեղասպանության շահարկումը Իսրայելի և Թուրքիայի հարաբերությունների որոշակի լարվածության ֆոնին»։ Պաշտոնական ԱԳՆ–ն հասկացրել էր, որ Իսրայելի քաղաքական գործիչների շուրթերից հնչող մեղադրանքները ավելի տեղին կլինեին, եթե Իսրայելն անձամբ ճանաչեր և դատապարտեր երիտթուրքերի իրագործած ցեղասպանության փաստը։

Համաշխարհային մամուլը նույնպես բազմաթիվ անգամ անդրադարձել է Բենիամին Նեթանյահուի անհետևողականությանը։ 2019 թվականի սեպտեմբերին Russia Today ռուսական միջազգային հեռուստաալիքը «Անհարմար է. Նեթանյահուն կշտամբում է Էրդողանին Հայոց ցեղասպանությունը ժխտելու համար, որը Իսրայելը ևս չի ճանաչել» վերտառությամբ հոդված էր հրապարակել։

«Մեղադրանքն ավելի անկեղծ կլիներ, եթե Նեթանյահուն անցած տարի անձամբ չարգելափակեր Քնեսեթի` Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչելու փորձը», – ասվում է հոդվածում։

Հայոց ցեղասպանության ճանաչման մասին բանաձևի տապալման հարցում Բենիամին Նեթանյահուի դերը իսկապես վճռական էր։ Հենց վարչապետի վարչակազմի ճնշման տակ խորհրդարանի քարտուղարությունը համաձայնեց չեղարկել Ցեղասպանության ճանաչման հարցով 2018 թվականի հունիսի 26-ին նախանշված քվեարկությունը։ Եթե քվեարկությունը կայանար, պատգամավոր Իցիկ Շմուլիի ներկայացրած բանաձևը անկասկած կընդունվեր, քանի որ նախօրեին դրան աջակցել էր ավելի քան 50 խորհրդարանական։

Հարց է ծագում` ինչպե՞ս կարելի է բնութագրել այն քաղաքական գործչին, որը մյուսներին մեղադրում է մի բանը մերժելու համար, ինչը ինքն անձամբ չի ճանաչում և թույլ չի տալիս, որ ճանաչեն։ Բոլորից լավ այդ հարցին պատասխանել է Հայոց ցեղասպանությունը դատապարտող օրինագծի հեղինակ Իցիկ Շմուլին։

«Քվեարկությունը տապալելով` Նեթանյահուն համերաշխություն հայտնեց Էրդողանին Հայոց ցեղասպանության փաստը ժխտելու հարցում», – հայտարարել է նա։

Դժվար է չհամաձայնել պատգամավորի հետ։

Գործող վարչապետի նախկին հավատարիմ համախոհ, աշխատանքի նախկին նախարար Նաթան Շչարանսկին մի քանի տարի առաջ ինձ տված հարցազրույցում խորին համոզմունք հայտնեց, որ Նեթանյահուն առանց վարանելու, պաշտոնապես կճանաչի Հայոց ցեղասպանության փաստը, եթե դա անեն Միացյալ Նահանգների ղեկավարները։

Վաշինգտոնն այդ հարցում հետևողականություն դրսևորեց, սակայն Իսրայելի վարչապետը շարունակում է պոչ խաղացնել։ Ցավոք, հիմքեր չկան հուսալու, որ Բենիամին Նեթանյահուի մոտեցումները առաջիկայում արմատական փոփոխությունների կենթարկվեն։ Բայց դա չի նշանակում, որ Իսրայելից պետք չէ հայկական հարցի վերաբերյալ սկզբունքային ու բարոյական դիրքորոշում ակնկալել։ Չէ՞ որ Նեթանյահուն հավերժ չէ, իսկ այդ հարցում նրա բոլոր ընդդիմախոսների մոտեցումները շատ ավելի առաջադեմ են։

ԱՄՆ-ի «կտրող-ծակող» փաստարկները, կամ ինչ է թաքնված Հայոց ցեղասպանության ճանաչման հետևում

Օրերս հայտնի դարձավ, որ Նեթանյահուն կրկին չի կարողացել խորհրդարանական մեծամասնություն կազմել, և իշխող կոալիցիայի ձևավորումը վստահել է «Եշ Աթիդ» ցենտրիստական կուսակցության առաջնորդ Յաիր Լապիդին։

Հիշեցնեմ, որ Լապիդը Ցեղասպանության ճանաչման մասին օրինագծերից մեկի հեղինակն էր, հենց նա էր Քնեսեթում Թուրքիայի նկատմամբ կոշտ գծի առավել հետևողական կողմնակիցը։ Այժմ Լապիդը կառավարությունը գլխավորելու շանսեր ունի։ Եթե Երուսաղեմում իշխանափոխություն տեղի ունենա, մեր տարածաշրջանում ընթացող գործընթացների նկատմամբ Իսրայելի կառավարության մոտեցումներում կարող են արմատական փոփոխություններ տեղի ունենալ։ Այս անգամ դա միանգամայն իրատեսական է։

1101
թեգերը:
Ռեջեփ Թայիփ Էրդողան, Բինյամին Նեթանյահու, Իսրայել, Թուրքիա
Ըստ թեմայի
Ռեյգանի հայ սպիչռայթերի շնորհիվ ԱՄՆ–ն ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը դեռ 1982 թ–ին
Ինչո՞ւ է Շուշիի Ղազանչեցոց եկեղեցու գմբեթը կլոր
Քաղաքականացված էներգետիկան, կամ ՀՀ-ում նոր ԱԷԿ-ի կառուցմանը Բաքուն ամեն կերպ խանգարելու է
Հենրիխ Մխիթարյան

Անհրաժեշտ է ամեն ինչ լավ կշռադատել. Մխիթարյանը խոսել է «Ռոմայում» մնալ–չմնալու մասին

0
(Թարմացված է 19:53 16.05.2021)
Մխիթարյանը նշել է, որ այն, ինչ տեղի ունեցավ Մանչեսթերում, այնտեղ էլ ավարտվում է, և եթե մնա, ամեն ինչ պետք է սկսեն զրոյից:

ԵՐԵՎԱՆ, 16 մայիսի – Sputnik. Հայաստանի հավաքականի ավագ և «Ռոմայի» կիսապաշտպան Հենրիխ Մխիթարյանը Sky-ի հետ հարցազրույցում խոսել է հռոմեական ակումբում իր հետագա ճակատագրի մասին։

«Հիմա չեմ կարող ասել, որ հաջորդ մրցաշրջանում հանդես եմ գալու «Ռոմայում»։ Տեսնենք։ Որոշում ընդունելու համար դեռ ժամանակ կա։ Ես սիրահարված եմ այս ակումբին, այս քաղաքին, երկրպագուներին, բայց անհրաժեշտ է ամեն ինչ լավ կշռադատել»,–ասել է հայ ֆուտբոլիստը` «Լացիոյի» հետ խաղում հաղթանակ տանելուց հետո։ Մխիթարյանը հիշեցրել է, որ ինքն արդեն  32 տարեկան է, և ընտրություն կատարելը հեշտ չէ:

Նշենք, որ Իտալիայի առաջնության 37-րդ տուրում «Ռոման» 2։0 հաշվով հաղթանակ տարավ «Լացիոյի» նկատմամբ։ Հայ ֆուտբոլիստը հռոմեական դերբիում դարձավ գոլի հեղինակ։

Ինչպես արդեն հայտնել ենք, ամռանը «Ռոմայի» գլխավոր մարզիչի պաշտոնում պորտուգալացի Պաուլու Ֆոնսեկային կփոխարինի պորտուգալացի Ժոզե Մոուրինյոն, որը գլխավորում էր »Մանչեսթեր Յունայթեդը» այն ժամանակահատվածում, երբ Մխիթարյանը խաղում էր այդ ակումբում։ Մարզչի ու հայ ֆուտբոլիստի հարաբերություններն այնքան էլ հարթ չէին։

«Այն, ինչ տեղի ունեցավ Մանչեսթերում, այնտեղ էլ ավարտվում է, եթե ես մնամ, մենք կսկսենք զրոյից: Պետք է հասկանանք, որ, եթե ուզում ենք ինչ-որ բան հաղթել, մեզ միևնույն ամբիցիաներն են անհրաժեշտ: Եթե մնամ թիմում, ամեն ինչ կանեմ թիմին օգնելու համար»,–ասել է Մխիթարյանը`հավելելով, որ ժամանակ կունենան այդ մասին խոսելու:

Նա նշել է, որ սա իր լավագույն մրցաշրջանն է «Ռոմայում» և կցանկանար տիտղոս նվաճել հռոմեական ակումբի հետ, բայց ափսոս այս անգամ չստացվեց։

Ճակատագրի հեգնանք. Մխիթարյանը վերադարձավ «Օլդ Թրաֆֆորդ», իսկ Մոուրինյոն կգլխավորի «Ռոման»

«Իմ դերակատարությունը խաղադաշտում ինձ համար ոչ մի նշանակություն չունի։ Ես պարզապես ցանկանում եմ խաղալ և հաճույք ստանալ խաղից իմ թիմակիցների հետ միասին»,–ասել է Մխիթարյանը։

Ընթացիկ մրցաշրջանում Մխիթարյանը «Ռոմայի» հետ մասնակցել է 45 հանդիպման, խփել 14 գոլ, կատարել 13 գոլային փոխանցում։

0
թեգերը:
ֆուտբոլիստ, ֆուտբոլ, Ժոզե Մոուրինյո, «Ռոմա» ֆուտբոլային ակումբ, Հենրիխ Մխիթարյան
թեմա:
Հենրիխ Մխիթարյան
Ըստ թեմայի
«Ռոման» հաղթեց խոշոր հաշվով. Մխիթարյանը՝ գոլի և գոլային փոխանցումների հեղինակ
Հենրիխ Մխիթարյանը դարձավ գոլի հեղինակ. նա գրավեց «Ինտերի» դարպասը
Հնարավոր է` Հենրիխ Մխիթարյանը «Ռոմայից» տեղափոխվի «Միլան»