Հայկ Մարության. արխիվային լուսանկար

Տրանսպորտային ճգնաժամի ակնթարթային լուծում, կամ Հայկ Մարությանի գրոտեսկային խորհուրդը

395
Երևանի քաղաքապետ Հայկ Մարությանը, չի հասկանում` ինչու չինական արտադրության 70 ավտոբուսները, որոնք դեռ 5-6 տարի առաջ էին ստացվել, մինչ օրս չեն շահագործվել, անկախ նույնիսկ նրանից, որ նոր թավշյա ժամանակներում ենք ապրում։ «Հին «Գազելները» հաշված ամիսների ընթացքում վերջնականապես շարքից դուրս կգան»,– ասում է քաղաքապետը և կոչ անում ոտքով քայլել։ Ընդ որում, մենք սա կանխատեսում էինք։

Անցած ուրբաթ անսպասելի բացահայտում եղավ։ «Պարզվում է,–ասում է քաղաքապետ Հայկ Մարությանը, –մայրաքաղաքի տրանսպորտային ենթակառուցվածքը հասել է ամենակրիտիկական կետին»։

«Երևան քաղաքի տրանսպորտային ցանցը ներկայումս գտնվում է ծայրահեղ դժվար վիճակում։ 2020 թվականին Երևանում 450 միկրոավտոբուս այլևս շահագործման ենթակա չի լինի։ Օրենքով միկրոավտոբուսները 15 տարուց ավելի չեն կարող շահագործվել, և մյուս տարի 450 միկրոավտոբուս պետք է լքեն Երևանի տրանսպորտային ցանցը, այն դեպքում, երբ օրական 900 միկրոավտուբուս է սպասարկում Երևանը, այսինքն` տրանսպորտային ցանցի մոտ կեսը այլևս չի կարողանա սպասարկել», – ասել է Մարությանը։

Իրենց իսկ ձեռքով իրենց համար դուրս գրված շռայլ պարգևավճարներից ոգևորված քաղաքապետը և նրա օգնականները հանկարծ այս բացահայտումն են արել և ուրախացել։ Իհարկե, պարգևավճարները ծանրակշիռ խթան են ավելի ու ավելի լավ աշխատելու համար, ինչն էլ տեղի ունեցավ. տարեսկզբից ընդամենը 1.5 ամիս անց քաղաքապետարանը հանկարծ բացահայտեց, որ 900 «Գազելների» ուղիղ կեսն էվթանազիայի կարիք ունի։

Քաղաքի բնակիչները, նույնիսկ նրանք, ովքեր քաղաքային տրանսպորտից չեն օգտվում, այդ մասին վաղուց գիտեին, բայց ինչ օգուտ։ Ինչպես նախկին քաղաքային ղեկավարությունը, այնպես էլ նորերը ավելի կարևոր հոգսեր ունեին, օրինակ`«Ռոլս Ռոյսի» արժողությամբ Ամանորի տոնածառը դնել ու հավաքել, փլուզել Արամի փողոցում գտնվող պատը, որտեղ փորձ էին անում Փոքրիկ երգիչները, Աջափնյակում մետրոյի կայարան խոստանալ... Մի խոսքով, բազմաթիվ գործեր։

Իսկ հիմա պարոն Մարությանը շվարել է, ասում է, թե չգիտի` ինչպես դուրս գալ իրավիճակից։ Բայց քաղաքապետը պարտավոր է ինչ-որ լուծում գտնել։ Ահա և նա խորհուրդ տվեց երևանցիներին ըմբռնումով մոտենալ և ավելի շատ ոտքով քայլել. օգտակար է  առողջության համար։ Մարությանը նույնիսկ պարծեցավ, որ նա էլ այս պահին հեռու է կայանել ավտոմեքենան և մեծ տարածություն ոտքով է անցել։

Երևանցիները, իհարկե, անչափ շնորհակալ են քաղաքապետարանին այս ամենի համար և կոլեկտիվ խնդրանք ենք նախապատրաստում. թող քաղաքապետարանը հաջորդ Ամանորին եռակի շատ պարգևավճար դուրս գրի ինքն իրեն։

Իսկ նման դեպքերի զարգացում, ինչպես պարզվում է, մենք արդեն կանխատեսել էինք մի քանի շաբաթ առաջ։ Խոսքը հարազատ քաղաքապետարանի նորամուծությունների մասին էր. ահա, օրինակ, փողոցային շների խնդիրը վայրկենական լուծում ստացավ` արգելվել է նրանց սպանելը։ Եվ վերջ, իսկ հետո ինչ ուզում եք արեք. փողոցային շները բազմանալ են ուզում, ինչն էլ անում են, իսկ մարդիկ  երբեմն ուզում են նրանց շրջանցել, երբ վտանգը մեծանում է։ Դե թող շրջանցեն, եթե այդպես ուզում են։ Չէ՞ որ կարևորը շներին սպանելն արգելելն է։

Կամ Շահումյան հրապարակում ավտոմեքենաների կայանման հետ կապված հարցը։ Ցանկացած հանճարեղ բան շատ պարզ է. այժմ այնտեղ արգելվում է կայանելը։ Իսկ որտե՞ղ է թույլատրվում, կհարցնեն նրանք ովքեր աշխատում են մոտակայքում, կամ գալիս են նախարարություններ, Կենտրոնական բանկ և այլ հաստատություններ։  Որտեղ ցանկանաք, թեկուզ 10 կիլոմետր հեռավորության վրա. չէ՞ որ քաղաքապետարանը լուծել է ավտոմեքենաներով գերծանրաբեռնված հրապարակի հարցը։ Լուծել է, իսկ մնացածն այլ խնդիր է, գուցե, դրան վերադառնան, նոր պարգևավճար ստանալուց հետո։

Կյանքում առաջին անգամ ինքս իմ խոսքերը մեջ կբերեմ` նախապես ներողություն խնդրելով նման երկար մեջբերման համար։ Այն հոդվածումս այսպես էր գրված.

«Ահա և նորարարությունը` արգելել ու թույլ չտալ, իսկ մնացածը՝ ինքներդ գլուխ հանեք։ Քաղաքապետարանն իր գործն արել է, մնացածն իր գլխացավանքը չէ։ Դրա համար մի զարմացեք, որ առաջիկայում քաղաքի տրանսպորտի խնդիրն էլ նույն ձևով լուծվի։

Բողոքո՞ւմ եք կիսաքանդ «Գազելներից»։ Ասո՞ւմ եք՝ ամեն ծակից փչում է, գազի ու վարորդի սիգարետի անտանելի հոտ է գալիս։ Քաղաքապետարանի որդեգրած տրամաբանությունը թույլ է տալիս ենթադրել, որ հնարավոր է` վաղը «Գազելները» պարզապես հանեն հասարակական տրանսպորտի համակարգից։ Ոչ մի այլընտրանք չի առաջարկվի. չէիք հավանու՞մ «Գազելները», չկա՛ն, քաղաքի իշխանությունը սպասում է ձեր երախտագիտությանը, այնպես որ բարի եղեք՝ շնորհակալություն հայտնեք։ Թե ինչպես եք հասնելու աշխատանքի ու դպրոց, բոլորովին այլ հարց է. մրցույթ կհայտարարեն, ընկերություն կգտնեն, ու մի յոթ տարի հետո այլընտրանք կունենաք, իսկ հիմա ավտոբուսներից ու մետրոյից օգտվեք»։

Երկուսից մեկը. կամ ինձ ապագան կանխատեսելու հազվագյուտ պարգև է տրված, կամ քաղաքապետարանում կարդում են հոդվածներս։ Երկրորդ ենթադրությունը, իհարկե, այդքան էլ համեստ չէ, սակայն ամեն ինչ հնարավոր է. միգուցե իսկապես կարդում են։ Եվ ահա, եթե այս անհամեստ ենթադրությունը համապատասխանում է իրականությանը, ուզում եմ ասել, որ ուրախ եմ օգտակար լինել քաղաքի գլխավոր այրերին, որոնք կիրառում են գաղափարներս. չեմ ափսոսում։

Սակայն մի բայց կա։ Հասկանում եք` այն ինչ շարադրված էր նախորդ հոդվածում (2019 թվականի փետրվարի 2-ի ի դեպ) գործողությունների ուղեցույց չէ։ Դա գրոտեսկ է, իսկ ինչ է գրոտեսկը ըստ բառարանի.

«Գրոտեսկ– գեղարվեստական պատկերավորման տեսակ (կերպար, ոճ, ժանր), որ հիմնված է ֆանտաստիկայի, հիպերբոլի, երևակայականի և իրականի, գեղեցիկի և տգեղի, ողբերգականի և կատակերգականի, ճշմարտացի և ծաղրանկարայինի արտառոց զուգորդման ու հակադրության վրա»։

Նախորդ հոդվածում, իհարկե, գաղափար կար, բայց գրոտեսկային։ Կարծում եմ` նման գաղափարներով առաջնորդվել պետք չէ իրական քաղաք կառավարելու գործում, որքան էլ գաղափարի հեղինակին դա հաճելի լինի։

Իսկ այժմ, ինչպես հայտարարեց Մարությանը, քաղաքապետարանը մտահոգ է Երևանի մետրոյի նոր կայարան բացելու խնդրով, որը պետք է անցնի Աջափնյակ համայնքի «Թումո» ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոնի մերձակայքով։ Հայտնում են, որ քաղաքային իշխանությունները հիմա հայեցակարգ են մշակում և փորձում որոշել`կայարանն արդյոք ստորգետնյա, թե՞ վերգետնյա է լինելու։

Վախենում եմ արդեն որևէ բան ասել այս թեմայի առնչությամբ, բայց մի փոքր կանխատեսում անել ստիպված եմ։

Ելնելով Երևանի քաղաքապետարանի արդեն իսկ ուրվագծվող աշխատանքի մոդելից, հաշվի առնելով վերոնշյալ «նոու–հաուն», ինչպես նաև այն, որ նոր իշխանությունները ժողովրդին անվանում են մեզ սպասվող «տնտեսական հեղափոխության» հեղինակ և կատարող` դեպքերը հետևյալ կերպ կզարգանան։

Աջափնյակի մետրոպոլիտենի կայարանի համար իշխանությունները վագոններ և մեքենավարներ կտրամադրեն, մնացածը պետք է անի «ժողովուրդը»։ Թունելներ փորել, ռելսեր դնել, կիրճի վրա կամուրջ կառուցել, կատարել ներքին աշխատանքները. այդ ամենը կդրվի «ժողովրդի» ուսերին, այլապես ինչ տնտեսական հեղափոխություն առանց նրա։ Այո, իշխանությունները կգտնեն ամենաբարդ հարցի պատասխանը. արդյո՞ք կայարանն այդ վերգետնյա, թե՞ ստորգետնյա է լինելու։ Այդ անգին որոշման վրա հիմնվելով էլ` «ժողովուրդը» կկառուցի կայարան իր համար։ Գուցե նույնիսկ մի քանիսը։

... Ոչ, հոդվածն այսպես ավարտել չի կարելի։ Սեփական խղճին դեմ չգնալու համար, ամեն դեպքում, ասեմ` հարգարժան քաղաքապետարան, այն ինչ այստեղ գրված է մետրոյի մասին, իրագործելի գաղափար չէ։ Սա հիպերբոլա է, փոխաբերություն, չափազանցություն. ցանկացած բան, սակայն ոչ մետրոյի կայարաններ կառուցելու հեղափոխական ձեռնարկ։  Այն կյանքի մի՛ կոչեք, ի սեր աստծո...

395
Ըստ թեմայի
Հայկ Մարությանը բացահայտեց Տարոն Մարգարյանի օրոք տրված պարգևավճարների գաղտնիքը
Հայկ Մարությանը թիկնապահ չունի, մեքենան էլ ինքն է վարում. «Հրապարակ»
Երևանի քաղաքապետարանը «նոու–հաու» է գտել, իսկ մենք խոսում ենք պարգևավճարների մասին
Грусть

Ինչպես հայերը պատրաստվեն COVID-19–ի երկրորդ ալիքին. փորձառու մարդկանց խորհուրդներ

152
(Թարմացված է 00:45 10.07.2020)
Sputnik Արմենիայի սյունակագիրը մտորում է կորոնավիրուսի համավարակի երկրորդ ալիքի, կարանտինի և ինքնամեկուսացման դժվարությունների մասին, ինչպես նաև ներկայացնում այն մարդկանց խորհուրդները, որոնք գիտեն` ինչպես է մարդը գոյատևում, երբ մնում է ինքն իր հետ։

Կորոնավիրուսի, այսպես կոչված, «երկրորդ ալիքը» կլինի՞, թե՞ բախտներս կժպտա։ Կարծես թե առաջին տարբերակն է լինելու։ Այդ մասին են վկայում բազմաթիվ վարակաբանները, փորձագետներն ու նույնիսկ հասարակ դիտորդները։ Ի՞նչ են ասում նրանք։

Լսում ենք. Պետդումայի պատգամավոր, Ռուսաստանի նախկին գլխավոր սանիտարական բժիշկ Գենադի Օնիշչենկո. «Կորոնավիրուսը կվերադառնա աշնանը»։

WMA բժիշկների համաշխարհային արհմիության նախկին ղեկավար, պրոֆեսոր Լեոնիդ Էյդելման. «Սուր շնչառական վիրուսային վարակի սեզոնային դրսևորմամբ սրված նոր տիպի կորոնավիրուսային վարակի երկրորդ ալիքի բռնկմանը պետք է սպասել նոյեմբեր–դեկտեմբերին»։

Բժշկական գիտությունների թեկնածու, պրոֆեսոր Վիկտոր Զուև. «Երբ համավարակի անկում նկատվի, COVID-19–ի վարակիչ հատկությունը մի փոքր կնվազի, իսկ երկրորդ ալիքը կսկսվի հոկտեմբերից»։

Ստացվում է, որ թուլանալը դեռ վա՞ղ է։ Այո՛։ Այնտեղ, որտեղ շտապել են կարանտինը չեղարկել, կորոնավիրուսն արդեն վերադարձել է` չսպասելով աշնանը, և ստիպված են դարձյալ խիստ միջոցներ ձեռնարկել։ Նախկինից էլ խիստ։

Սինգապուրցի գիտնականը կանխատեսում է, որ առաջիկայում նոր կորոնավիրուսի բռնկում է լինելու

Իտալական Վենետոյում (Վենետիկ) կորոնավիրուսով վարակված, սակայն ստացիոնար բուժումից հրաժարված բնակիչներին ազատազրկում է սպառնում։

COVID-19–ի հետ կապված իրավիճակի բարդացման պատճառով Սերբիայի նախագահը խոստանում է Բելգրադում պարետային ժամ սահմանել։ Այդ պատճառով բողոքի ակցիաները չեն դադարում։

Եվ այսպես շարունակ։ Ասածս ի՞նչ է։ «Կորոնայի» առաջին ալիքն ամբողջությամբ չմարելով` աշնանը կամ սպասվող ձմռան սկզբին կարող ենք հայտնվել երկրորդի հարվածի տակ, և այդ ժամանակ ինքնամեկուսացման կամ հարկադիր մեկուսացման խստացումներն ավելի սարսափելի պատկեր կստանան։ Խիստ կարանտինը կվերադառնա, և դա որևէ լավ բան չի խոստանում։

Այդ «պատժամիջոցը»՝ մեկուսացումը, ինչպես արդեն գիտենք, ամենաբարդն է մեզ համար․ բակերը, ընկերները, հարևանները, նարդին, սուրճը, մանղալը, գրկախառնություններ-համբույրները և խիստ հայկական «ջիգյարի» այլ արտահայտումները՝ ամեն բան գրողի ծոցն է գնում և վճռական հակասության մեջ է մտնում չորս պատերի մեջ փակված մնալու հեռանկարի հետ։ Դե, սովոր չենք, չենք կարողանում, չենք ցանկանում․․․

Իսկ այժմ՝ նրանց մասին, ովքեր կարողանում են, գիտեն և անգամ հաճույք են ստանում դրանից։ Օգտակար կլինի իմանալ հնարավոր տհաճություններից առաջ։

Աշխարհում բազմաթիվ մասնագիտություններ և սիրողական զբաղմունքներ կան, որոնք տևական ժամանակ հասարակությունից հեռու ապրելու ունակություն են ենթադրում՝ երկրաբաններ, տիեզերագնացներ, միայնակ ճանապարհորդներ, սուզանավերի նավաստիներ, էլ չասենք նրանց մասին, ովքեր նստած են ճաղերի հետևում։

Կորոնավիրուսից հետո խանգարումնե՞ր են ի հայտ գալիս. գիտնականների նոր բացահայտումը

Օրինակ` գործարար Վարդա Ա․-ն, որը տնտեսական հոդվածով անազատության մեջ էր հայտնվել։ Բանտախցում նստած է եղել գրեթե մեկ տարի, այն էլ` մենախցում։ Վարդան Ա․-ն չի հասկանում նրանց, ովքեր չեն կարողանում իրենք իրենց հետ մենակ մնալ․ միայնության մեջ ավելի լավ ես մտածում, ավելի արագ ես լուծումներ գտնում, կոնֆլիկտների ավելի քիչ առիթներ կան։ Թեև բանտը, իհարկե, քաղցր բան չէ, ավելին` առանձնանալու վատագույն վայրն է։

Կարող ես մենակության զգացողությունը «վայելել» ոչ միայն բանտախցում, այլև տիեզերքում։ Քանի որ մենք սեփական տիեզերագնացներ դեռ չունենք, հիշենք ռուս տիեզերագնացներին։ Տիեզերագնաց-փորձարկող Ալեքսանդր Միսուրկինի խոհերից․ «Փոքրիկ, փակ տարածքում երկար ժամանակ միևնույն մարդկանց հետ ծանր է ապրել, բայց պետք է հասկանալ, որ կայանի ներսում անվտանգ է, իսկ եթե դուրս գաս, կմեռնես, չէ՞ որ դրսում վակուում է»։

COVID-19-ի հետ համեմատությունը ակամա է ծնվում․ ինքնամեկուսացումը չարիք չէ, այլ բարիք, իսկ համաճարակաբանորեն ոչ բարենպաստ տարածություն դուրս գալը վտանգավոր է յուրաքանչյուրիս և մեր մտերիմների համար։ Տիեզերագնացը նաև նշում է, որ փակ տարածության մեջ շատ կարևոր են մարդկանց միջև հարգալից և փոխվստահելի հարաբերությունները։

Բնակարանի չորս պատերի մեջ երկար ժամանակ մենակ մնացած մարդկանց մասին․ այստեղ տեղին է հիշել հայտնի ճանապարհորդ Ֆյոդոր Կոնյուխովի խորհուրդները։ Առավելագույն ժամանակը, որ նա անցկացրել է ինքն իր հետ, 222 օր է՝ զբոսանավով շուրջերկրյա ճամփորդություն կատարելու ընթացքում, առանց նավահանգիստներ մտնելու և առանց բջջային հեռախոսների. 1990թ․-ին դրանք դեռ չկային։

Հայտնի ճանապարհորդը հաստատում է գործարար-բանտարկյալի կարծիքը․ «Մենակությունը շուրջդ դիտելու, ինքդ քո մեջ նայելու հնարավորություն է տալիս»։

Բայց նույն այդ Կոնյուխովը Esquire ամսագրին տված հարցազրույցում խոստովանում է․ «Գիտարշավների ժամանակ ձանձրանալու, տաղտուկին տրվելու ժամանակ չկա, պետք է աշխատես, դու ունես նպատակ, դրան հասնելու միջոցներ, հեռանկարները հստակ են և հասկանալի։ Այդ առումով, իհարկե, օվկիանոսում ավելի հեշտ է, քան Մոսկվայում ինքնամեկուսացման մեջ»։

Կոնյուխովը, իհարկե, չգիտի, որ Երևանում շատ ավելի դժվար է ինքնամեկուսացած լինել, փոխարենը մենք գիտենք։ Եվ երևի սկսում ենք գիտակցել, որ փորձությունների շրջանում ամենավատ բանը մենակությունը չէ․ ամենավատը ձեռքերը ծալած նստելն է։

Իսկ մինչ այդ կորոնավիրուսի երկրորդ ալիքը թափ է առնում։ Իսպանիայի հյուսիս-արևմուտքում՝ Լուգո գավառում, դրա պատճառով կրկին կարանտին են հայտարարել։ Լուգոն արդեն երկրորդ մարզն է Իսպանիայում, որտեղ կրկնակի կարանտին է։ Հուլիսի 4-ին նույնը տեղի ունեցավ ավելի քան 200 հազար բնակչություն ունեցող Սեգրիայում (կատալոնական Լյեյդա գավառ)։

Հայաստանում կորոնավիրուսի առաջին ալիքն անգամ դեռ չի ավարտվել։ Պատրաստվել է պետք։

152
թեգերը:
քաղբանտարկյալ, տիեզերագնաց, վարակ, կորոնավիրուս, Հայաստան
թեմա:
Կորոնավիրուսը Հայաստանում և Արցախում
Ըստ թեմայի
Գիտնականներին հաջողվել է գտնել կորոնավիրուսի թույլ կողմերը
Կորոնավիրուսի կարող է վտանգավոր լինել սրտի համար. ռուս գիտնական
Գիտնականները կանխատեսո՞ւմ էին համավարակի բռնկումը
Մոսկվա

«Մահափորձեր» մահվանից հետո. Լենինին նաև դամբարանում էին ուզում «սպանել»

135
(Թարմացված է 23:26 09.07.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Բոլորը գիտեն, որ ժամանակին համաշխարհային պրոլետարիատի առաջնորդ Վլադիմիր Լենինի դեմ մահափորձ է կատարվել, բայց ոչ բոլորը գիտեն, որ այդ մարդու մահից հետո էլ ահաբեկիչները նրան հանգիստ չեն թողել։
Վլադիմիր Լենին. «մահափորձեր» մահվանից հետո

Վերջին դեպքը տեղի է ունեցել 1973 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ Հիմա աշնան առաջին օրը երեխաներն ուր են գնում՝ դպրոց։ Իսկ այն ժամանակ` Սովետի օրոք,  Մոսկվայի դպրոցներում սովորող երեխաներին ոչ միայն դպրոց էին տանում, այլ նաև Լենինի դամբարան։ Էդպիսի ավանդույթ կար։

Երբ դպրոցներից մեկի աշակերտներն այդ օրը մտնում էին դամբարան, նրանց հետևից ներս մտավ նաև մի տղամարդ։ Բոլորը կարծեցին, թե ուսուցիչն է, այնինչ այդ մարդը բոլորովին այլ մտադրություն ուներ. նա հագուստի տակ պահել էր պայթուցիկ սարքը։ Երբ մոտեցավ սարկոֆագին, որտեղ գտնվում էր Լենինի մարմինը, իրար միացրեց երկու լարերը ու պայթյուն որոտաց։ Ինքը կտոր-կտոր եղավ, զոհվեց։ Նրա հետեւից քայլող զույգը, որը Աստրախան քաղաքից էր եկել, երեխաներից չորսը ծանր վնասվածքներ ստացան։

​Իսկ Լենինի մարմինը չտուժեց։ Որովհետև սարկոֆագը պատված էր զրահապատ ապակիով։ Ինչու էր զրահապատ։ Որովհետև նման դեպք նախկինում էլի էր եղել։ Մոտ հիսունհինգ տարի առաջ՝ էլի սեպտեմբերի սկզբին, Լիտվայի Կաունաս քաղաքի բնակիչ ոմն Կրիսանովը էլի պայթուցիկ սարք էր գործի դրել դամբարանի ներսում, պայթյունն ավելի թույլ էր, բայց ինքը նույնպես զոհվել էր։

​Սակայն դա էլ բոլորովին առաջին դեպքը չէր։ Տարբեր ժամանակներում տարբեր մարդիկ փորձել են վնասել Լենինի մարմինը։ 1934 թվականին մի տղամարդ իր հետ զենք էր բերել և փորձել կրակել Լենինի դիակի վրա։ Նրան շրջապատող մարդիկ խոչընդոտել են, ի վերջո նա ինքնասպան է եղել։ Գոնե այս դեպքում շարժառիթը հայտնի է՝ մարդը հուսահատ քայլի էր դիմել։ Քաջ գիտակցում էր, որ ողջ չի մնալու և գրություն էր թողել` պատմելով, որ աշխատում է հեռավոր մի սովխոզում, որտեղ աղաղակող անօրինականություններ են տեղի ունենում։ Ինքը բազմիցս այդ մասին ահազանգել է, նամակներ է գրել Կրեմլ, բայց արձագանք չի ստացել և ի վերջո որոշել է գոնե նման ձևով գրավել խորհրդային իշխանության ուշադրությունը։ Ասում են` նրա այդ գրությունը հայտնվել է Իոսիֆ Ստալինի սեղանին, առաջնորդը կարդացել է և կարգադրել այն հանձնել արխիվ։ Ու վերջ։ Այսինքն` այդ մարդու հուսահատ քայլն էլ որևէ արդյունք չի տվել։

​Իսկ Լենինի մարմնի նկատմամբ ոտնձգությունները շարունակվեցին նաև Ստալինի մահվանից հետո։ 1959 թվականին մի մարդ մուրճ էր իր հետ բերել ու հարվածել սարկոֆագին։ Ապակին բավական պինդ էր, միայն ճաքեց։ Մեկ տարի անց՝ 1960-ին, մի տղամարդ  անսպասելիորեն թռավ սարկոֆագի վրա, ոտքով հարվածեց. այս անգամ ապակին ջարդվեց, Լենինի դեմքը վնասվեց։ Ժամանակավորապես փակեցին դամբարանը։

Ո՞ր խավին ենք պատկանում հայերս․ սոցիալիզմի ու կապիտալիզմի արանքում

​Բայց խնդիրը մնում է։ Ռուսաստանի իշխանությունները, ինչպես ժողովուրդն է ասում, կրակն են ընկել՝ չեն կարողանում վերջնականապես կողմնորոշվել դամբարանի հարցում։ Հասարակությունում տիրող տրամադրություններն էլ տարբեր են։ Երեք տարի առաջ անցկացրած հարցումների համաձայն՝ կարծիքները բաժանվել են երեք՝ գրեթե հավասար մասերի՝ 31 տոկոսը կողմ է, որ ոչինչ չփոխվի, ու Լենինի մարմինը մնա դամբարանում, 32 տոկոսը գտնում է, որ առաջնորդին պետք է թաղել Կրեմլի պատի մոտ, 29 տոկոսն էլ համաձայն է, որ նրա աճյունն ամփոփվի Սանկտ Պետերբուրգի գերեզմանատներից մեկում։ Ի դեպ, ըստ BBC-ի, այժմ ողջ աշխարհում կա Լենինի 3260 արձան, գերակշիռ մասը՝ 2800-ը, իհարկե, Ռուսաստանի տարբեր բնակավայրերում է։ Բայց ըստ նույն աղբյուրի` Հայաստանում էլ մնացել է Լենինի 4 արձան, Վրաստանում դրանք երկուսն են։ Երկու արձան էլ Նորվեգիայում կա ։ Մեկն էլ՝ Ճապոնիայում։

Ինչո՞ւ Խրուշչովը կոշիկով խփեց ՄԱԿ-ի սեղանին, ում ելույթն էր հունից հանել ԽՍՀՄ առաջնորդին

​Կազանում գործում է նաև գիշերային ակումբ, որը կոչվում է Լենին։ Դրա տերը բացատրել է՝ ոչ մի գաղափարական ենթատեքստ չկա, ուղղակի Լենինը հայտնի անուն է, ինչպես հիմա են ասում՝ բրենդ։ Մի անգամ մի տարեց, թոշակառու կին էր եկել, ուզում էր մտնել, անվտանգության աշխատակիցներն ասել էին. «Մայրիկ, ախր դու ինչ գործ ունես, սա գիշերային ակումբ է»։ Խեղճ կինն էլ խոստովանել էր. «Ես էլ կարծում էի, թե Լենինի երկրպագուների ակումբն է»։

135
թեգերը:
ԽՍՀՄ, Մոսկվա, դամբարան, մահափորձ, Վլադիմիր Իլյիչ Լենին
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Անհավանական է. քանի շիշ շամպայն է խմել Չերչիլը և որտեղ են տիեզերագնաց Արմսթրոնգի կոշիկները
Ինչու են թուրքմենները թղթադրամների վրա գրում «Բերդիմուհամեդով, հեռացի՛ր»
«Բանտում մարդիկ մերն են, Լենինն էլ է դատվել». Վարդան Ղուկասյանը պատրաստ է «նստել»
Врач

Գլխով բժշկի քթին հարվածած 29-ամյա երիտասարդին մեղադրանք է առաջադրվել

0
«Արաբկիր» ԲԿ–ում բուժում ստացող երեխաներից մեկի հայրը բժշկի հետ զրույցի ժամանակ վիճաբանել էր ու հարվածել նրան։

ԵՐԵՎԱՆ, 10 հուլիսի — Sputnik. ՀՀ քննչական կոմիտեն տեղեկացնում է, որ 28-ամյա երիտասարդին մեղադրանք է առաջադրվել բժշկի մասնագիտական գործունեությանը խոչընդոտելու համար։

«2019թ. դեկտեմբերի 12-ին՝ ժամը 12:30-ի սահմաններում, «Արաբկիր» բժշկական համալիր-երեխաների և դեռահասների առողջության ինստիտուտի վերակենդանացման բաժանմունքի վարիչն իր աշխատասենյակում նույն բաժանմունքում բուժվող հիվանդի ծնողներին իրենց որդու առողջական վիճակի վերաբերյալ տեղեկություններ է ներկայացրել։ Այդ ընթացքում վերջինիս հայրը՝ Երևանի 29-ամյա բնակիչը, վիճաբանության մեջ է մտել բժշկի հետ»,–նշված է ՔԿ–ի հաղորդագրության մեջ։

Վիճաբանության ժամանակ 29-ամյա երիտասարդը առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել բժշկի նկատմամբ. գլխով դիտավորությամբ մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս քթին՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ:

29-ամյա երիտասարդին մեղադրանք է առաջադրվել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 130.1-րդ հոդվածի (բուժաշխատողների մասնագիտական, ինչպես նաև ոչ մասնագիտական օժանդակող գործունեությանը խոչընդոտելը) 1-ին մասով: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:

Նախաքննությունն ավարտվել է, և քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել դատարան:

Նշենք, որ դեպքը մեծ հնչեղություն էր ստացել. առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանը նույնպես անդրադարձել էր դրան` ասելով, որ բժիշկների դեմ բռնությունները պետք է դատապարտվեն`  անկախ դեպքի մանրամասներից:

Նման քայլի դիմողները, ըստ նրա, պետք է պատժվեն։ Մինչ բժշկի հետ վիճաբանությունը երիտասարդը կոտրել էր ընդունարանի բժշկի սեղանի ապակին, վնասել վիրաբուժականի դուռը, պատռել սեղանին դրված մեկ այլ հիվանդի պատմագիրը:

0