Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը գինու փառատոնում. 12 մայիսի 2018 թ.

Ժողովուրդը ցանկանում է դառնալ «կալվածատեր», և նոր իշխանությունը ստիպված է իրագործել դա

319
(Թարմացված է 19:26 17.12.2018)
Վերջապես կատարվեց ակնհայտը, և Նիկոլ Փաշինյանի ու նրա կողմնակիցների իշխանությունը արձանագրվեց պաշտոնապես. եկել է ապագայի մասին մտածելու ժամանակը։ Փաշինյանը գրեթե միանձնյա իշխանություն է ստացել, բայց նա ֆիզիկապես չի կարող աշխատել բոլորի փոխարեն։ Ուստի պետք են մարդիկ, որոնք կարող են պետական աշխատանք կատարել, բայց նրանց թիվը շատ քիչ է։

Մի քիչ տարօրինակ էր այն, որ շատ նախարարներ, նշանակված Փաշինյանի կողմից «թավշյա հեղափոխությունից» հետո, ձգտեցին մտնել խորհրդարան` չցանկանալով շարունակել աշխատանքը ղեկավար պաշտոնում։

Այս տարօրինակությունը պարզ և տրամաբանական բացատրություն ունի. նախարարները, փորձելով իրենց այդ դերում, նախընտրել են գնալ Ազգային ժողով, որտեղ պատասխանատվությունը նվազագույն է, իսկ պրոֆեսիոնալ գիտելիքներ ու կարողություններ չեն պահանջվում։ Այնտեղ կարելի է միայն սեղմել կոճակները քվեարկությունների ժամանակ և երբեմն ելույթ ունենալ ամբիոնից. ահա վերջինը նրանցից շատերը վատ չեն անում։

Հնարավոր է, որ որակավորված ղեկավար կադրեր գտնելու անհնարինությունն է միտել նոր իշխանությանը նախարարությունների քանակի լրջորեն կրճատելու մտադրությանը։ Օպտիմալացումը օպտիմալացում. Ճիշտ է, մի քանի գերատեսչություններ իսկապես կարող են բաժիններ դառնալ մյուսներում, բայց, ինչպես պարզվում է, չի կարելի աչք փակել կադրերի բացակայության վրա։

Առավել ևս, որ դեկտեմբերի 13–ին կառավարության նիստում (այսինքն արդեն ընտրություններից հետո) Նիկոլ Փաշինյանը սպառնացել է պատժել այն պաշտոնյաներին, որոնք կհամարձակվեն չկատարել իր կարգադրությունները, ինչպես նաև ուղղակի խանգարել «թավշյա հեղափոխության» գաղափարների իրականացմանը գործնականում։

Կվախենան, բա ինչ կանեն. ինչպես նրանք պարզեցին վեց ամսում պետական պաշտոնում աշխատելը խաչմերուկ փակել չէ։

Պարզ է, որ դեկտեմբերի 10–ից սկսած արդեն անհնար է բոլոր ձախողումներն ու անհաջողությունները վերագրել «հակահեղափոխության» դավերին` ի դեմս նախկին իշխանության ու նրա կողմնակիցների։ Իսկ արտահերթ ընտրություններին ընտրողների աղետալի ցածր մասնակցությունը փաստեց, որ երկրի բնակչության կեսից ավելին ուղղակի իմաստ չի տեսել մասնակցել քվեարկությանը. և դա ամբողջ ժողովրդի աջակցության մասին կես տարվա ամպագոռգոռ հայտարարություններից հետ։ Այդ ֆենոմենը, անկասկած, դեռ կուսումնասիրվի մասնագետների կողմից։

Այս պայմաններում պետք է դադարել մեղադրել «նախկիններին» սաբոտաժի և «մահացու» մի շարք այլ մեղքերի մեջ. սա ուղղակի արդեն չի գործում։ Այսուհետ ստիպված կլինեն աշխատել, ընդ որում այնպես աշխատել, որ դեռ չհանդարտված «ժողովրդական ցասման ալիքը» չբարձրանա հենց նրանց դեմ։

Եվ դա իսկապես փողոցներ փակել և կարգախոսներ բղավել չէ, դա պետություն կառավարել է, որը չի գտնվում ինչ–որ դրախտային վայրում Ավստրիայի և Շվեյցարիայի միջև։ Եվ քանի որ նախկիններն են մեղավոր բոլոր խնդիրների մեջ, ապա նրանց փոխարինածները պետք է լուծեն այդ խնդիրները։

Այդ լուծումներին սպասում է ոչ թե 48 կամ 70 տոկոսը, այլ այդ նույն «ամբողջ ժողովուրդը»։ Ընդ որում` բավական յուրահատուկ մտածելակերպ ունեցող ժողովուրդը։ Վերջերս մի նկարի տակ նկատեցի  այս գրությունը. «Գյուղացիները երգում են Օբոլենսկու կոռնետի և ֆրանսիական բուլկու խրթխրթոցի մասին ու վստահ են, որ եթե բոլշևիկները չլինեին, ապա իրենք բոլորը կալվածատեր կլինեին»։ Ահա և մեր ժողովուրդն էլ նույն վստահությունն ունի։

Դեռ բոլորովին անհասկանալի է, թե ինչպիսի կադրերով Նիկոլ Փաշինյանը կյանքի կկոչի իր միանձնյա իշխանությունը և բոլորին համատարած «կալվածատեր» կդարձնի։ Նա ֆիզիկապես չի կարող աշխատել բոլորի փոխարեն, նշանակում է` մասնագետներ են պետք։

Բայց որտեղի՞ց գտնել նրանց։ Իր թիմում նա այդքան մասնագետ չի հավաքի, դա ակնհայտ է, նշանակում է` պետք է հրավիրի ուրիշ տեղից։ Բայց «կողմնակի» մասնագետը կընդունի՞ արդյոք այդպիսի հրավերը, մեծ հարց է։ Հատկապես մեղավորներին ասֆալտին փռելու մասին սպառնալիքներից հետո։

Եվ «կողմնակի» մարդը կմտածի, որ ինչ–որ մի պահի նրան կարող են մեղավոր համարել կամ դարձնել։

Արժե՞ գլուխը դնել նման վտանգի  տակ:

319
թեգերը:
Ազգային ժողովի ընտրություններ, Նիկոլ Փաշինյան
թեմա:
ԱԺ արտահերթ ընտրություններ 2018 (357)
Նիկոլ Փաշինյանի բրիֆինգը

Համաճարակն ու Հայաստանը․ կորոնավիրուսը արագացնո՞ւմ է քաղաքական գործընթացները

450
(Թարմացված է 22:18 03.06.2020)
Հայաստանի քաղաքացիները մեծ մասը դժգոհ է կորոնավիրուսի դեմ պայքարի իշխանության գործողություններից, իսկ հակաճգնաժամային օգնությունը բոլորին չէ, որ հասել է։ Այս ֆոնին քաղաքական գործընթացները նոր երանգներ են ստացել։

Վերջին շրջանում իշխանությունը հաճախ էր խոսում հարկային մուտքերի աճի ու իրականացվող տնտեսական հեղափոխության մասին։ Հնարավոր է՝ այդ պատճառով է, որ կորոնավիրուսի համաճարակին ու գրեթե բոլոր ոլորտների կաթվածահար վիճակին բախվելիս, քաղաքացիները կառավարությունից իրական օգնություն էին ակնկալում։ Առաջին հերթին՝ նյութական, քանի որ շատերը  հատկապես՝ սպասարկման ոլորտում աշխատողները, բառացիորեն գոյատևման եզրին են հայտնվել։  

Կառավարությունը կարծես թե հայտարարել էր բնակչությանն ու բիզնեսին տրամադրվելիք մեծ դոտացիայի՝ 300 միլիոն դոլարի մասին։ Միջոցառումների փաթեթ էր մշակվել, որում մոտ 20 տարբեր թիրախային ծրագրեր կային։ Սակայն ինչ-որ պահի հասկանալի դարձավ, որ այդ ծրագրերը տեղում են դոփում։ Վարչապետն անձամբ հետևում էր դրանց իրականացմանը, կշտամբում էր նախարարներին, զանգում էր քաղաքացիներին։

Այդ պատճառով շատ արդիական է հարցը, թե ինչպես են քաղաքացիներն ընկալում իշխանության կողմից իրենց ցուցաբերված աջակցությունը։ Այսօր արդեն կարելի է գնահատել կառավարության հակաճգնաժամային միջոցառումները, քանի որ դրանց մեծ մասը միանգամյա էին ու ենթակա չէին երկարացման։

«Ժողովրդի ձայնը» փորձագիտական ակումբն առցանց հարցում է անցկացրել այդ թեմայով։ Դրան մասնակցել են 18 տարեկանից բարձր 1700 քաղաքացիներ։ Հարցման հիմք է հանդիսացել այն, որ բազում քաղաքացիներ ահազանգել են, թե այս կամ այն պատճառով կառավարությունից ոչ մի աջակցություն չեն կարողացել ստանալ։

«Կորոնավիրուսի պատճառով ՀՀ–ում գործազուրկների քանակը կհատի 40 000–ի սահմանը». Մակարյան

Բավականին մտահոգիչ պատկեր ստացանք հարցումների արդյունքում։ Պարզվեց՝ քաղաքացիների 75%-ը զգալի տնտեսական խնդիրներ ունի (աշխատանքի, բիզնեսի կամ եկամտի կորուստ)։ Ստեղծված իրավիճակում իշխանության իրական օգնության վրա հույսը դրել են հարցման  մասնակիցների միայն 30%-ը (մնացածը հույսները դրել են իրենց, մտերիմների, մարդասիրական կազմակերպությունների և այլնի վրա)։ Հարցվածների 63%-ը ոչ մի օգնություն չի ստացել, ու միայն 9%-ն են հայտնել, որ գոհ են կառավարության հակաճգնաժամային միջոցառումներից։ Եվս մեկ հատկանշական թիվ՝ քաղաքացիների 56%-ը վստահ է, որ համաճարակը զսպելուն ուղղված կառավարության գործողություններն ակնհայտորեն բավարար չեն։

Ի՞նչ հետևանքներ կունենան այս տրամադրությունները։ Արմավիրի մարզի շուկայում տեղի ունեցած իրադարձությունները ցույց են տալիս, որ «հետհեղափոխական» շրջանը Հայաստանում ավարտվել է։

Եթե ծանր պահին քաղաքացիներին ոչ ոք չի աջակցում, նրանք փորձում են սեփական աշխատանքով ապահովել իրենց գոյությունը՝ անտեսելով համավարակի բերած սպառնալիքները։ Իսկ եթե մարդկանց արգելում են դա անել, նրանք  սկսում են նորից գիտակցել, որ հենց իրենք են իշխանություն տվողը և կարող են փողոց դուրս գալով ու ընտրություններին մասնակցելով, փոխանցել իրենց վստահության մանդատն այդ քաղաքական գործիչների։

Այժմ Հայաստանի քաղաքական կյանքում դեռ պահպանվում է մինչկորոնավիրուսային իներցիան։ Սակայն և՛ մեր հարցումը, և՛ տեղի ունեցած առանձին իրադարձությունները ցույց տվեցին, որ մեր երկրում աստիճանաբար վերակենդանանում է քաղաքական աշխուժությունը՝ կրքեր բորբոքվելով, ծրագրերի ու անձանց մրցակցություն բերելով։ Կորոնավիրուսի համաճարակն այդ անխուսափելի գործընթացի կատալիզատոր դարձավ։

Կամ–կամ. Փաշինյանը խոսեց կորոնավիրուսով պայմանավորված իրավիճակի շուրջ առկա ելքերի մասին

450
թեգերը:
համավարակ, ընդդիմություն, Իշխանություն, քաղաքականություն, կորոնավիրուս, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Արցախում կորոնավիրուսով վարակվածների թիվը կրկին ավելացել է
Փարաքարում կորոնավիրուսից երիտասա՞րդ է մահացել. Մինասյանի խոսքով` մահացողը 62 տարեկան է
Կորոնավիրուսից մահացածների տվյալների հրապարակման դեպքով քրեական գործ է հարուցվել
Անտոնիո Գուտերեշ

Թքած կորոնավիրուսի վրա. ոչ ոք չի ուզում դադարեցնել զինված հակամարտությունները

529
(Թարմացված է 21:37 03.06.2020)
​Եկեք անկեղծ լինենք։ Կորոնավիրուսային այս ճգնաժամը գրեթե ոչ մի կերպ չի ազդել ռազմական հակամարտությունների վրա, թեև հույսեր կային, որ համընդհանուր աղետը գոնե ժամանակավորապես կարող է հաշտեցնել առճակատվող կողմերին։
Թքած կորոնավիրուսի վրա՝ ոչ ոք չի ուզում դադարեցնել զինված հակամարտությունները

Պատմական փորձը ցույց է տվել, որ համավարակների ժամանակ պատերազմները դադարում են։ Պատմաբանները առնվազն երկու օրինակ են բերում։ 14-րդ դարում, երբ Եվրոպայում սկսեց մոլեգնել այսպես կոչված բուբոնային ժանտախտը կամ Սև մահը, ժամանակավորապես դադարեցվեց Հարյուրամյա պատերազմը անգլիացիների և ֆրանսիացիներ միջև։ Իսկ անցած դարի սկզբին իսպանական գրիպի համաճարակը, որոշ փորձագետների կարծիքով, արագացրեց Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը։

​Այսօրվա զարգացումներն այնքան էլ հուսադրող չեն։  ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Անտոնիո Գուտերեշն է հորդորել պատերազմող կողմերին դադարեցնել բոլոր ռազմական գործողությունները, Հռոմի պապ Ֆրանցիսկոս առաջինն է համընդհանուր համերաշխության կոչ արել, միջազգային մարդասիրական կազմակերպություններն են անմիջականորեն դիմել հակամարտող կողմերին՝ գոնե ժամանակավորապես մի կրակեք միմյանց վրա, որպեսզի մենք կարողանանք օգնություն հասցնել հիվանդներին։ Արձագանք չկա։
​Վիճակագրությունն այսպիսին է. աշխարհում կա մոտ երկու հարյուր երկիր, դրանցից մոտ 40-ը՝ պատերազմող։ Երևի կզարմանաք՝ այսքան շատ պատերա՞զմ։ Ոչ։ Խոսքը ոչ միայն տարբեր երկրների միջև ընթացող կամ գրեթե ընթացող պատերազմների մասին է, երբ առնվազն միմյանց սահմանապահ դիրքերն են գնդակոծվում և հրետակոծվում, ինչպես հայ-ադրբեջանական սահմանին է։

Զինված հակամարտություն ասելով, միջազգային կազմակերպությունները նկատի ունեն նաև ներքին հակամարտությունները, երբ, ասենք, Աֆղանստանում Թալիբանը պայքարում է իշխանության համար, կամ Ֆիլիպիններում կոմունիստական խմբավորումները կռվում են իշխանությունների դեմ։ Այս վերջին դեպքում գիտեք ինչն է զավեշտալին։ Դեռ մարտին ֆիլիպինցի կոմունիստները հայտարարեցին, թե կողմնակից են հրադադարին, իշխանություններն էլ արձագանքեցին՝ մենք էլ խաղաղության կողմնակից ենք, բայց մարտերը մինչև հիմա շարունակվում են։

Ուժով հարցի լուծման ճանապա՞րհն ես ընտրել, պարոն Ալիև, մենք պատրաստ ենք. Արցախի նախագահ

​Դեռ շաբաթներ առաջ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում սկսեց շրջանառվել համաշխարհային հրադադար հաստատելու վերաբերյալ բանաձեւը։ Չանցավ, որովհետև այնտեղ հիշատակվում էր Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը, իսկ գիտեք, իհարկե, որ Ամերիկայի միացյալ նահանգների ղեկավարությունը լսել անգամ չի ուզում այդ կազմակերպության մասին, պնդելով, որ այն պաշտպանում է Չինաստանի շահերը։ Հիմա ՄԱԿ-ում մի նոր բանաձև է շրջանառվում, որտեղ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունն այլևս չի հիշատակվում։ 

Բայց, ախր, նախօրոք կարելի է ասել, եթե նույնիսկ այս նոր բանաձևն ընդունվի, արդյո՞ք, ասենք, Կոլումբիայի անտառներում իշխանությունների դեմ տասնամյակներով կռիվ մղող ապստամբները կդադարեցնեն պայքարը։ Խիստ կասկածելի է։
​Հակառակը՝ ասում են մասնագետները, կորոնավիրուսային այս ճգնաժամը նպաստում է այն բանին, որ ծայրահեղականներին հաջողվում է ավելի շատ մարդկանց անդամագրել իրենց շարքերը։

Որովհետև կարանտինային սահմանափակումների պայմաններում մարդիկ, բնականաբար, սկսում են ավելի ու ավելի վատ ապրել և պատրաստ են միանալ ցանկացած շարժման, միայն թե մի կերպ ապահովեն իրենց ընտանիքների գոյատևումը։ Գոնե սնունդը։

​Սննդի հարցն իրոք լուրջ է։ ՄԱԿ-ի Պարենի համաշխարհային ծրագրի ղեկավարները փաստում են՝ արդեն հիմա սովամահ լինելու վտանգը կախված է մոտ մեկ միլիոն մարդկանց գլխին՝ 10 երկրում։ Եթե այսպես շարունակվի և իրավիճակը չբարելավվի, սովից մահանալու հեռանկարը կտարածվի աշխարհի մոտ 30 երկրների բնակիչների վրա, զգուշացրել է այդ միջազգային կազմակերպության ղեկավար Դեյվիդ Բիզլին։

Ոչ պատերազմ, ոչ խաղաղություն Արցախում․ ինչպես է 26 տարի առաջ կնքվել Բիշքեկի համաձայնագիրը

​Թեև վերջին շաբաթների ընթացքում ամեն օր լսում էինք, թե ինչ վատ վիճակում են գտնվում զարգացած երկրները՝ Ամերիկան, Իտալիան, Իսպանիան, Ֆրանսիան, մասնագետները միանշանակ պնդում են՝ ոչ մի պատրանք մի ունեցեք, զարգացած տերությունները, այսպես թե այնպես, կհաղթահարեն ճգնաժամը, ամենից շատ կտուժեն հենց այն պետությունները, որոնք ոչ միայն ներգրավված են զինված հակամարտությունների մեջ, այլև չեն կարողացել արդյունավետ պայքար մղել կորոնավիրուսի դեմ։  Արժույթի միջազգային հիմնադրամը փաստել է՝ Մերձավոր Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի երկրները, որոնք անցած տարի ունեցել են տնտեսության մոտ 2 տոկոսանոց աճ, այս տարի ավելի քան 7 տոկոսանոց անկում կգրանցեն։ Համաձայնեք՝ սա լուրջ ահազանգ է նաև մեզ՝ հայաստանցիներիս համար։

«Չի լինելու այնպես, որ ինչ-որ ուժեր մեզ վախեցնեն». Փաշինյանը՝ արցախյան խնդրի մասին

529
թեգերը:
բանաձև, Միավորված ազգերի կազմակերպություն (ՄԱԿ), Անտոնիո Գուտերեշ, կորոնավիրուս, Պատերազմ, Արմեն Դուլյան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Դավիթ Զալկալիանի. արխիվային լուսանկար

Վրաստանն իր օգնությունն է առաջարկել Հայաստանին կորոնավիրուսի դեմ պայքարում

0
(Թարմացված է 21:00 04.06.2020)
Պայմանավորվածությունը ձեռք է բերվել երկու երկրների արտգործնախարարների զրույցի ընթացքում։

ԵՐԵՎԱՆ, 4 հունիսի– Sputnik. Վրաստանը պատրաստ է աջակցել Հայաստանին կորոնավիրուսի դեմ պայքարում, տեղեկացնում է ՌԻԱ Նովոստին, հղում անելով Վրաստանի ԱԳՆ–ի մամուլի ծառայությանը։

«Մի քանի օր առաջ զրույց էր կայացել Վրաստանի և Հայաստանի վարչապետների միջև, իսկ այսօր՝ ԱԳ նախարարների։ Երկու երկրները մշտապես կապի մեջ են և կիսվում են փոխադարձ փորձով», - ասված է հայտարարության մեջ։

Ըստ հաղորդագրության՝ Հայաստանին աջակցելու պայմանավորվածությունը ձեռք է բերվել արտաքին գործերի նախարարներ Զոհրաբ Մնացականյանի և Դավիթ Զալկալիանիի զրույցի ընթացքում։ Զալկալիանին հայտնել է Վրաստանի իշխանությունների պատրաստակամությունը` օգնելու Հայաստանին։

Հիշեցնենք` հունիսի 4–ի տվյալներով` Հայաստանում կորոնավիրուսով վարակվածների թիվը հասել է 11 221-ի, վարակվածներից 176–ը մահացել են։

Վրաստանում վարակվածները 801-ն են, մահացել են 13-ը։

Բժիշկների համար տնային բուժման ուղեցույց կհրապարակվի․ մի՛ զբաղվեք ինքնաբուժությամբ

0
թեմա:
Կորոնավիրուսը Հայաստանում և Արցախում