Հայկ Մարությանը և Նիկոլ Փաշինյանը. Երևան, 8 մայիսի 2018թ.

Քաղաքական «զեբր» և դնովի կուրծք. Փաշինյանի ինչի՞ն է պետք քաղաքապետի պաշտոնի կլոունադան

2274
(Թարմացված է 23:29 04.09.2018)
Սերգեյ Բաբլումյան
Եթե ամերիկացի ռեփեր Քանյե Ուեսթին կարելի է, ապա ինչո՞ւ հայ կատակերգու Հայկ Մարությանին չի կարելի։ Առավել ևս, որ Քանյեն և նրա կինը` Քիմ Քարդաշյանը, պատրաստվում են մտնել Սպիտակ տուն, իսկ Հայկը ձգտում է զբաղեցնել միայն Երևանի քաղաքապետի պաշտոնը։ Եվ ամեն դեպքում կատակերգական ժանրի արտիստի ինչի՞ն է պետք դա։ Իսկ եթե նրան պետք չէ, ապա ո՞ւմ և ինչո՞ւ։

Այն, որ ներկա իշխանություններին պետք է Հայկ Մարությանի տեսքով քաղաքապետ, պարզից էլ պարզ է։ Ամբողջ հարցն այն է, թե ինչու հատկապես նա։

Հարցից անցնենք երևակայության. ենթադրենք, որ Երևանի քաղաքապետի պաշտոնում առաջարկվում է փորձառու կառավարիչ, որը հինգ մատի նման գիտի քաղաքային տնտեսությունը, ճանաչված և սիրված  է քաղաքի բնակիչների կողմից, կարողանում է պաշտպանել իր դիրքորոշումը և մեջքով շրջված է դեպի քաղաքականությունը, որպեսզի դեմքով լինի միայն ու միայն գործի կողմը։

Ահա այդ հիանալի քաղաքապետը քայլում է փողոցում, որը կառուցվել է անցած տարի «քրչի շուկայի» տեղը, ահա գնում է շինհրապարակ, որտեղ ավերակների մեջ վեր է հառնում քաղաքի համար նշանակալի ինչ–որ բան, մտնում է աշխղեկի սենյակ։ Սեղանին գծագրեր են, մակետ, սեղանի մոտ ինժեներներ են, տեխնիկական աշխատողներ, բրիգադավարներ և իրենց գործը իմացող այլ մարդիկ։ Քաղաքապետին զեկուցում են այդ ժամին գործերի վիճակի մասին։

Քաղաքապետը լսում է։ Այնուհետև հարցնում. ինչո՞ւ է մի տեղում ուշացնում և ժամանակացուցից հետ են մնում մյուս տեղում,  հա, խնդիրը կոմունիկացիաների հետ է, լավ, այդ դեպքում ձեռնամուխ ենք լինում ցանցերի մոնտաժին…

Եվ այդ ոգով այլ բաներ։

Հարց–պատասխան, հարց–պատասխան։ Անմիտները և դատարկաբաններն անելիք չունեն, նման քաղաքապետին չես կարող խաբել, ճարտար լեզվով չես համոզի և մեծ փողերով չես գնի։

Դուք այդ դերում տեսնո՞ւմ եք կատակերգու Մարությանին։ Դա նույնքան բարդ է, որքան պատկերացնելը, թե ինչպես է Ալեքսանդր Թամանյանը թավալ տալիս կրկեսում։

Յուրաքանչյուրն իր գործով պիտի զբաղվի։ Գրիգորի Հասրաթյանը Երևան է եկել այն բանից հետո, երբ կարգի է բերել Լենինականը, իսկ դրանից առաջ աշխատել է նախագծային ինստիտուտում։

Էդուարդ Ավագյանը Երևանի քաղաքապետ է դարձել այն բանից հետո, երբ Աբովյանում կառուցել է բնակելի թաղամասեր, փողոցներ, իսկ մինչ այդ եղել է արդյունաբերական շինարարության նախարար։

Երևանի վերջին քաղաքապետը` Տարոն Մարգարյանը, դարձել է քաղաքագլուխ` իր մասին բարի անուն թողնելով Ավանում։

Առաջին փոխքաղաքապետ Կամո Արեյանը տնտեսագետ է, եղել է տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների գործունեությունը համակարգող նախարարի տեղակալ, ընթացիկ տարօրինակ տարվա հուլիսի 9–ից քաղաքապետի պաշտոնակատար է։ Պարտականությունները կկատարի և կգնա։ Ո՞ւմ հետ կմնա քաղաքը։ Եթե Հայկոյի հետ, ապա ինչո՞ւ դա ծիծաղելի չէ։

Սկզբունքորեն կենգուրուին էլ կարելի է սովորեցնել մոտոցիկլետ քշել, բայց միայն եթե սովորեցնում է բանիմաց և փորձառու ուսուցիչը։ Իսկ եթե ո՞չ. իհարկե, կարելի է սովորել, բայց անհնար է դա անել առանց ոսկորները կոտրելու և մոտոցիկլետները փչացնելու։ Հետո էլ՝ եթե մենք կրկեսում չենք, ինչի՞ թանկարժեք մոտոցիկլետը վստահենք ինչ–որ պարկավորի։

Այստեղ հեղինակը կարտահայտի վիճելի ենթադրություն, բայց այլ բան չի գտնում։

Ասել, որ երկիրը ղեկավարող թիմը հիացնում է որակավորմամբ, զարմացնում կառավարման արժեքավոր փորձով, հաջողակ է ինչ–որ կարևոր գործերում` էլ չասած քաղաքական–տնտեսական հեռատեսության մասին, չափազանցություն կլիներ։ Ուստի նման բան չենք ասի։

Պատկերացնենք, որ ինչ–որ տեղից,  ի ուրախություն երևանցիների և ի զարմանս իշխանությունների, հայտնվում է հրաշք–հրաշալի, բանիմաց  քաղաքապետ։ Նա ամեն ինչ կարողանում է և գիտի, հասկանում է` ինչու այսպես, այլ ոչ թե այնպես և թույլ չի տա համոզել իրեն գործել տրամաբանության և խղճի դեմ  և, ամենատարօրինակը, չի պատրաստվում քաղաքացիներին կիսել «սպիտակների» և «սևերի»։ Շոկոլադով կարկանդակ, այլ ոչ թե քաղաքապետ։

Եվ այդ դեպքում ինչպե՞ս կնայվեն նրանք, ովքեր դեռ շրջում են «Դուխով» գլխարկով։

Ոչ մի կերպ։

Նրանց պե՞տք է որ։

2274
թեգերը:
Հայկ Մարության, Հայաստան
Ըստ թեմայի
«Համեղ պատառ են կիսում». ինչո՞ւ է քաղաքապետի ընտրությունների արդյունքը կանխորոշված
Երևանի քաղաքապետի ընտրությունները «լակմուս» կդառնան Փաշինյանի կառավարության համար
Խոսում է Երևանը. ինչ են ակնկալում մայրաքաղաքի բնակիչներն ապագա քաղաքապետից
Ոստիկանությունը չի ցանկանում, քաղաքապետարանը չի կարող. փողոցային առևտրի փակուղային կողմը
Առողջ քաղաք, երջանիկ երևանցի. ո՞ւմ ընտրենք քաղաքապետ