Դեն Բիլզերյանը ճաշում է Ռոբերտ Քոչարյանի հետ

Գլամուրային բարձունքից Հայաստան. ինչպես Բիլզերյանը գժտեցրեց սոցցանցերի օգտատերերին

343
(Թարմացված է 18:11 30.08.2018)
Մեր այս քաղաքականացված ժամանակաշրջանում ցանկացած քիչ թե շատ նշանակալի իրադարձությունը լայն հանրության արձագանքին է արժանանում սոցցանցերի միջոցով։ Ընդ որում ` քաղաքականության տեսակետից գնահատական է ստանում նաև այն, ինչն ամենևին էլ այդպիսի համատեքստ չունի, օրինակ` միլիոնատիրոջ այցը կամ ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահի ընտրությունը։

Սոցիալական ցանցերում ներկայացված դատողությունների որակը շատ կասկածելի է, բայց վերջիվերջո սոցցանցերը հենց նրա համար են, որ յուրաքանչյուրը կարողանա արտահայտվել, երբեմն` սեփական բառերով, իսկ ավելի հաճախ` ուրիշի։ Կարծիքների անառարկելիությունը կարելի է դիմանալ. այսօր շատերը համարում են, որ միայն իրենք են իրավացի։

Հենց այստեղ են սկսում վեճերը, որոնք դատարկ տեղը ծայրահեղ հակասության են վերածվում։ Միաժամանակ քննարկման թեման կամ օբյեկտը կարող են բացարձակապես կապ չունենալ քննարկվող կատեգորիաների հետ։ Ահա ամենաթարմ օրինակը` միլիոնատեր Բիլզերյանը եկել էր Հայաստան։

Բնականաբար, ո՛չ նա, ո՛չ էլ Քիմ Քարդաշյանը դեմ չեն փիառին, այն էլ` անվճար։ Ընդ որում` եթե կրքոտ հեռուստաաստղի այցը տեղի ունեցավ հասարակական-քաղաքական առավել հանգիստ  մթնոլորտում, ապա միլիոնատեր Դենը Հայաստան եկավ հենց ամենաթեժ պահին։

Եվ ահա սոցցանցերը երեք մեծ մասի բաժանվեցին։ Երկու խմբի ներկայացուցիչներն անհապաղ եզրակացություններ արեցին այն փաստից, թե ում հետ է ճաշել ու լուսանկարվել Բիլզերյանը։ Պարզ է, որ ոմանք նրան յուրային համարեցին, մյուսներն էլ` հայրենիքի դավաճան։ Իսկ միլիոնատերն իր համար շրջեց, ու Հայաստանում նրա համար աննախադեպ անվճար գովազդ ապահովեցին մի ամբողջ պետության մակարդակով։

Սոցցանցերի օգտատերերի երրորդ խմբի ներկայացուցիչներն էլ, բազմոցին նստած, պարզապես հիացան Դենի մկաններով ու միաժամանակ երազեցին, որ մի օր, երբ երկնքից փող թափվի, իրենք էլ են թանկարժեք վայրերում հանգստանալու։ Օգտատերերի չորրորդ խմբին, որն անտարբեր է Դենի պես հայտնի մարդկանց հանդեպ, կարելի է հաշվի չառնել, քանի որ նրանց թիվը չափազանց քիչ է։

Բազում անգամ խոսվել է այն մասին` որքան վտանգավոր է անհաշտ կարծիքների բևեռացումը, ընդհանարապես ամեն ինչի բևեռացումը, պիտակներ կպցնելու ձգտումը, սեփական դիրքորոշումից մի փոքր տարբերվող կարծիքը «թշնամական» համարելը։ Այն մասին, որ սիրուց մինչև ատելություն մեկ քայլ է, վաղուց է հայտնի, և սովորաբար հենց նրանք են մեկ ակնթարթում փոխում իրենց նախապատվությունները, ովքեր որևէ մեկի կամ որևէ բանի մոլի կողմնակիցներ են։

Այն մարդիկ, որոնք նախանձում են Քիմին կամ երազում են իրենց շրջապատել սքանչելի գեղեցկուհիներով, ինչպես Բենն է անում, հաճախ մտածում են, որ ճանաչման հասած մարդիկ էլ են բազմոցին նստած եղել, երբ երջանկությունը թափվել է գլխներին։ Նախանձողները նույնիսկ չեն պատկերացնում` որքան տաղանդ ու ջանք է հարկավոր թեկուզ այդպիսի գլամուրային բարձունքների հասնելու համար։ Բազմոցին նստելուց բացի, մարդը շատ գումար վաստակելու ու այն ճիշտ տնօրինելու տաղանդ գոնե պիտի ունենա։ Ջանքեր են պետք նաև ձիգ ու ախորժալի պահելու համար այն, ինչը Քիմի մոտ ձիգ ու ախորժալի է։ Ու բազում այլ բաներ։

Ինչ վերաբերում է քաղաքականապես մոտիվացված կարծիքներին, դրանց քիչ ու սահմանափակ լինելն ավելի հեշտ է բացատրել։ Մենք չունենք քաղաքական ուժեր, որոնք մշակված քաղաքական և գաղափարախոսական հարթակ ունեն ու իրենց ասելիքը կարողանում են հասցնել մարդկանց, հատկապես` երիտասարդներին։

Այն կուսակցություններն ու կազմակերպությունները, որոնք իրենց գործունեության հիմքում հստակ գաղափարախոսություն ունեն, բավարար չափով ազդեցություն չունեն մարդկանց վրա ու չեն կարողանում տարածել այդ գաղափարախոսությունը։ Ահա և ստացվում է, որ դատարկ տեղերը սեփական դատողություններով են լրացվում։ Իսկ այդ դատողություններն այսօր ձևավորվում են հիմնականում հենց նույն սոցցանցերում, ամբողջ աշխարհում կրթության մակարդակի աղետալի անկման ֆոնին։ 

Եվ այս իրավիճակում, երբ քաղաքացիական ու ազգային հստակ կողմնորոշիչներ չկան, իսկ համընդհանուր արժեքները լղոզվել են, շատ ավելի հեշտ է նոր բարոյականություն պարտադրել մարդկանց, հատկապես` երիտասարդներին։

Չափազանցության շատ քիչ տարրեր մտցնելով` այդ բարոյականությունը երկու բառով կարելի մոտավորապես այսպես շարադրել. պետք է կյանքից հաճույք ստանաք, սպառեք այն ամենը, ինչն առաջարկում են ձեզ, նույնիսկ պարտադիր չէ աշխատել, ձեր փոխարեն ամեն ինչ կանեն, իսկ դուք վերցրեք ու փոխարենը ոչինչ մի տվեք։

Արդյունքում ի՞նչ է ստացվել։ Վերացել է «սեփական կարծիք» հասկացությունը։ Այսօր «սեփական կարծիքը» նույնիսկ մանրուքներում համընկնում է այն խմբի կարծիքի հետ, որին պատկանում է այդ կարծիքն արտահայտողը։ Խումբը կարող է միավորվել ցանկացած կանխադրույթի շուրջ, պարզապես այն պետք է հեշտ հասկանալի ու հեշտ արտահայտելի լինի։ Ամենապարզ դեպքում դա հետևյալ տեսքն ունի. «Ա-ն մեսիան է, իսկ Բ-ն` թշնամին»։ Ընդ որում` «մեսիան» ու «թշնամին» աբսոլյուտի են հասցված։

Քանի դեռ անհատը համացանցում նստած երազում է` երբ է այնքան գումար ունենալու, որքան պայմանական Բիլզերյանը, նա անջատվում է հասարակական կյանքից, նա վտանգավոր չէ, նրան կառավարելու կարիք էլ գրեթե չկա։ Կամ հակառակը` քանի դեռ ատում է պայմանական Բիլզերյանին, նույն բանն է։

Կգա մի օր, երբ այդ անհատի աչքերը կբացվեն, երբ նա այդպես էլ չի ունենա այն միլիոնները, որոնց համար մատը մատին չի տվել։ Բայց այդ ժամանակ էլ նա արդեն անվտանգ կլինի, որովհետև տարիքն այն չի լինի ու ինչ-որ բան փոխելու հնարավորություն էլ չի ունենա։

Ու պայմանական Քարդաշյաններն ու Բիլզերյաններն էլ նոր կլինեն. միշտ էլ կլինեն մարդիկ, որոնք իրենց կյանքով են ապրում ու հայտնի են դառնում, երբ նրանց գովազդում են որևէ մեկի չարչիական նպատակներով։ Հաճախ դա անհիմն գովազդ է, բայց այն բազում հարցեր է լուծում։

343
թեգերը:
Դեն Բիլզերյան, Հայաստան
թեմա:
Պոկերի արքա Դեն Բիլզերյան (28)
Ըստ թեմայի
Հայ դիպուկահարը թիրախավորել է Բիլզերյանին. Sputnik–ի լուսանկարիչն ուրախացրել է նրան
Բիլզերյանը զբոսնել է Երևանում. ո՞ւր է գնացել և ի՞նչ է տեսել ամերիկացի փլեյբոյը. տեսանյութ
Համով աղջիկ. Դեն Բիլզերյանի ընկերուհին լուսանկարվել է Սիրուշոյի հետ. տեսանյութ
Կանցլերն ու միլիոնատերը. ինչո՞վ են նման Մերկելի և Բիլզերյանի երևանյան այցերը
Իոսիֆ Բրոդսկի

Աշխատելու համար թողեց դպրոցը, հետո դատապարտվեց պորտաբուծության համար. Բրոդսկին ու կյանքը

64
(Թարմացված է 21:23 25.05.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Շատ ճիշտ է ասել բանաստեղծ Իոսիֆ Բրոդսկին` գրքերն ավելի երկարակյաց են, քան մենք։
Իոսիֆ Բրոդսկի. «Սխալ մի՛ գործիր, դուրս մի՛ արի սենյակից»

«Գրքերից վատթարագույններն անգամ ավելի երկար են ապրում իրենց հեղինակներից հիմնականում այն պատճառով, որ նրանցից ավելի քիչ ֆիզիկական տարածք են զբաղեցնում։ Սովորաբար նրանք փոշի են կլանում դարակներում շարված՝ իրենց հեղինակի մի բուռ փոշի վերածվելուց էլ դեռ շատ ժամանակ անց: Եվ այնուամենայնիվ, ապագայում լինելու այս ձևն ավելի նախընտրելի է, քան քեզ վերապրած մի քանի հարազատի կամ ընկերոջ հիշողությունը, որի վրա չի կարելի հույս դնել: Եվ հաճախ հենց հետմահու իրականության մեջ լինելու ձգտումն է, որ ստիպում է գրողին շարժել իր գրիչը»: Անցած կիրակի՝ մայիսի 24-ին, Իոսիֆ Բրոդսկին կդառնար 80 տարեկան։ 

Դպրոցն այդպես էլ չավարտեց։ Ուզում էր օգնել ծնողներին։ «Ծնողներս, իհարկե, առանց իմ ներդրման էլ ծայրը ծայրին կհասցնեին՝ գերադասելով, որ ավարտեմ դպրոցը։ Դա նույնպես գիտեի, բայց ինքս ինձ համոզեցի, որ պարտավոր եմ օգնել ընտանիքիս։ Դա համարյա սուտ էր, բայց դա ավելի գեղեցիկ էր ընկալվում։ Ճշմարտությունը, ի վերջո, ավարտվում է այնտեղ, որտեղ սկսվում է սուտը», -փաստում է Իոսիֆ Բրոդսկին։

Ամենահետաքրքիրը գիտե՞ք որն է՝ 15 տարեկանում նա աշխատելու համար թողեց դպրոցը, իսկ հետո՝ 60-ականների առաջին կեսին, նրան դատապարտեցին չաշխատելու, այսինքն` պորտաբուծության համար և 5 տարով արտաքսեցին Արխանգելսկի մարզ։ 

Բոլոր հիմարությունները դեմքի խելոք արտահայտությամբ են արվում, կամ Մյունխհաուզենի սինդրոմը

Ինչևէ, 50-ականների իրականությունը Բրոդսկին այսպես է նկարագրել։ «Գործարանում, որտեղ որպես ֆրեզերագործ աշխատանքի ընդունվեցի տասնհինգ տարեկանում, շփվեցի իսկական պրոլետարների հետ։ Մարքսն անմիջապես կճանաչեր նրանց։ Նրանք, ավելի ճիշտ՝ մենք բոլորս, ապրում էինք կոմունալ բնակարաններում՝ չորս և ավելի մարդ, հաճախ երեք սերունդ նույն սենյակում, քնում էինք հերթով, խմում էինք մինչև անգիտակից բթացում, բուռն վեճեր ու անգամ ձեռնամարտեր էինք վարում միմյանց և հարեւանների հետ ընդհանուր խոհանոցում կամ ընդհանուր արտաքնոցի առավոտյան հերթերում , անսքող լալիս էինք, երբ մեռավ Ստալինը»։

Անհավանական, բայց իրական. տուգանվել է, պատիժ կրել, բայց տղամարդ է` ասել է ու արել

Թե որքանով են Բրոդսկու ստեղծագործությունները հրատապ այսօր, վկայում են սոցիոլոգիական գործակալություններից մեկի երեկ անցկացրած  հարցման արդյունքները։ Հարցը սա էր՝ «Ում են պատկանում այս խոսքերը՝ «Սխալ մի գործիր,  դուրս մի արի սենյակից»։  Ռուսաստանցիների մոտ 15 տոկոսը համոզմունք է հայտնել՝ դա ասել է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ղեկավարը։  Բայց հարցվածների մեծ մասը պատասխանել է՝ դա Իոսիֆ Բրոդսկու հանրահայտ բանաստեղծության առաջին տողն է։ Լսենք հենց իրեն՝ Նոբելյան մրցանակակիր Իոսիֆ Բրոդսկուն։

64
թեգերը:
գրքեր, Իոսիֆ Բրոդսկի, բանաստեղծություն
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Պատրաստեք ձեր երեխաներին բարդ կյանքին
Երջանկության բաղադրատոմսը․ Հալեպի պաղպաղակի գործարանատիրոջ պատմությունը
Բանական արարածներ լուսնի վրա․ խաբեություն, որը հաջողությամբ իրականացրեց ամերիկյան թերթը
Միխայիլ Պիոտրովսկի

Մեկ Էրմիտաժ երկուսի համար, կամ Պիոտրովսկիների երևանյան տան մասին

199
(Թարմացված է 15:12 22.05.2020)
Հնագետ Բորիս Պիոտրովսկու ընտանիքին Հայաստանում այսօր էլ հիշում են և սիրում։ Պիոտրովսկիների երևանյան տան մասին է պատմում Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Սերգեյ Բաբլումյանը։

Երբ Միխայիլ Պիոտրովսկուն հարցրել են,թե երբ է առաջին անգամ եկել Էրմիտաժ, նա պատասխանել է․ «Հենց սովորել եմ քայլել»։ Իսկ լեգենդար թանգարանի տնօրենը քայլել սովորել է իր ծննդավայրում՝ Երևանում։

Открытие памятника советскому ученому-археологу Борису Пиотровскому в Ереване
© Sputnik / Asatur Yesayants
Խորհրդային գիտնական-հնագետ Բորիս Պիոտրովսկու հուշարձանի բացումը Երևանում

Երևանում գտնվող Պիոտրովսկիների տունը առանձնանում էր մյուսներից․բակում դրված սեղանի շուրջ երեկոները հավաքվում էին միանգամից չորս ապագա ակադեմիկոսներ։ Հաշվենք՝ հայր և որդի Պիոտրովսկիները, Ֆադեյ Սարգսյանը՝ Գիտությունների հանրապետական ակադեմիայի գլխավոր քարտուղարը,հետո նաև նախագահը, և Լևոն Խաչիկյանը՝ Երևանի Մատենադարանի տնօրենը։

Տունը գտնվում էր քաղաքի կենտրոնում, որի փողոցներով ոչխարի հոտեր էին անցնում (սեփական աչքերով եմ տեսել), կանաչի վաճառողները բարձր ձայնով գոռգոռում էին, իսկ քաղաքի ծայրամասում՝ ցեխի ջրափոսերի մեջ, պառկած էին խոշորեղջույր գոմեշները։

Պիոտրովսկիների տունն ընդարձակ էր, հարմարավետ, բայց սովետական իշխանության հետ միասին Երևան եկավ «բնակարանային խնդիրը»։ Տանտիրուհուն՝ Երանյակ Ջանփոլադյանին, Պիոտրովսկու մորական տատիկին, թույլ տվեցին «խտանալ» և հարևաններին ընտրել սեփական ճաշակով։ Երանյակ Ջանփոլադյանը, պարզվեց, հրաշալի ճաշակ ուներ։

Իսկ ի՞նչ եղավ հետո։ Տեղի ունեցավ այն, ինչ պետք է տեղի ունենար։ Պիոտրովսկի-ավագը՝ Բորիս Բորիսովիչը, Պիոտրովսկի-կրտսերին՝ Միխայիլ Բորիսովիչին, պեղումների էր տանում «Կարմիր բլուր», որն ավելի ուշ Միխայիլ Պիոտրովսկին անվանեց ԽՍՀՄ տարածքում կարևորագույն հնագիտական հուշարձաններից մեկը, որտեղ ժամանում էին սովորելու, տեսնելու, թե ինչ է նշանակում «ռոմանտիկ հնէաբանություն»։

Իսկ որ ռոմանտիկ հնէաբանություն գոյություն ունի, հաստատել է Ագաթա Քրիստին, որին բոլորը գիտեն իբրև դետեկտիվի վարպետ, և ոչ իբրև արևելյան հնությունների պեղումներին սիրահարված տիկին։

Մեջբերենք քրեական գրականության դասականի էջերից․ «Փորել-հանել կավե ամանեղենի բեկորները, համակարգել, ծալել, ուսումնասիրել զարդաքանդակները՝ դա անվերջ հետաքրքիր աշխատանք էր»։

Ավելացնենք, որ աշխատանքը ոչ միայն հետաքրքիր էր նրանց համար, ովքեր ժամանակին դրանով զբաղվում էին, այլև ուսուցողական նրանց համար, ովքեր զբաղվում են այդ գործով այսօր։ Խոսքը կատվի և մկան կմախքների մասին է, որոնք Բորիս Պիոտրովսկին գտել է «Կարմիր բլուրի» պեղումների ընթացքում հայտնաբերված կավե տարրայում։ Կատուն վազել է մկան հետևից, երկուսն էլ մտել են տարրայի մեջ և չեն կարողացել դուրս գալ։

Այստեղ կատարված պեղումների արդյունքում հայտնաբերված սերմերից կարելի է իմանալ, թե ինչ հացատիկեղեն էին օգտագործում հնագույն ժամանակներում, նռան ծաղկից՝ որոշել, թե երբ է իրականացվել ամրոցի վրա գրոհը, իսկ մկան ու կատվի «համատեղ սատկելուց» կարելի է հասկանալ այն, ինչն այսօր էլ հանդիպում է նաև քաղաքական տարաձայնություններ ունեցող մարդկանց դեպքում․ որոշակի հանգամանքներում այդ մարդիկ, ինչպես և մուկն ու կատուն, միասին են մահանում։ Ի՞նչ պակաս նախազգուշացում է մերօրյա Հայաստանի՝ մուկն ու կատվի պես անհաշտ ընդդիմադիրների համար։

․․․ 1944թ-ի աշնանը Բորիս Բորիսովիչը սպասում էր առաջնեկի լույս աշխարհ գալուն և բանտարկության մեջ գտնվող Լևոն Գյուզալյանին գրված նամակում նշում էր․ «Մինչև տարեվերջ կծնվի իմ ժառանգորդը կամ ժառանգորդուհին։ Կուզենայի, որ նա շագանակագույն աչքեր ու մուգ մազեր ունենա։ Որովհետև իմ աղջիկը կամ տղան հայկական անուն է կրելու»։

Դեկտեմբերի իննին ծնվեց նրա որդին, որին անվանեցին Միքայել։ Աչքերը շագանակագույն էին, մազերը՝ մուգ։ Ամեն ինչ հոր սրտով էր։

Михаил Пиотровский
© Sputnik / Asatur Yesayants
Միխայիլ Պիոտրովսկին

Դժվար է ասել՝ արդյո՞ք այն ժամանակ դեռ սկսնակ արևելագետը մտածում էր, որ որդին ժամանակի ընթացքում կփոխարինի իրեն և կգլխավորի աշխարհի լավագույն թանգարաններից մեկը՝ Էրմիտաժը(ֆրանսերենից թարգմանաբար «Էրմինտաժ» նշանակում է այգու տաղավար, առանձնացման վայր, փոքր գյուղական պալատ)։ 1992 թ-ին Միքայելը ստանձնեց Էրմիտաժի տնօրենի պաշտոնը և շարունակվում է ղեկավարել մինչ օրս։

«Էրմիտաժը պետք է սիրի քեզ։ Այն ընդունում է նրանց, ովքեր գալիս են, որ ամբողջ կյանքում այստեղ մնան։ Իսկ նրանց, ովքեր այստեղ գալիս են իմիջիայլոց, թանգարանը շատ արագ դուրս է շպրտում»,-հարցազրույցներից մեկում ասել է Միխայիլ Պիոտրովսկին։

Հարցին, թե ո՞րն է Էրմիտաժի կառավարման ընթացքում իր ամենահամարձակ քայլը, Միխայիլ Պիոտրովսկին պատասխանել է․ «Ոչ մի համարձակ քայլ էլ չեմ արել։ Ամենահամարձակը, գուցե, երեխաների անվճար մուտքը կազմակերպելն էր։ Ես ուղղակի ջանում եմ անել այն, ինչն անհրաժեշտ եմ համարում անել և ասել այն, ինչն անհրաժեշտ եմ համարում ասել, եթե դա վերաբերում է ինձ»։

Պիոտրովսկուն վերաբերո՞ւմ է արդյոք Հայաստանի թանգարանների հարցը։ Իհարկե՝ այո։ Բայց առաջին հերթին ակադեմիկոսը հետաքրքրված է «Կարմիր բլուրով»։

1970-ականներից այստեղ արդեն արդեն պեղումներ էին անում, այն զբոսաշրջիկների ուխտագնացության վայր էր, իսկ հետո, ինչպես դա հաճախ պատահում է, դանդաղ վերածվեց աղբավայրի, և հարկավոր էր ինչ-որ բան անել։

Աղբը մաքրեցին, պուրակ կառուցեցին և սկսեցին ցուցադրության նոր տարբերակներ փնտրել, որպեսզի մարդիկ տեսնեն, թե ինչպես են ընթանում պեղումները։

Առաջարկ եղավ այդ գործում ներգրավել Հայոց ցեղասպանությանը նվիրված «Ավրորա» մրցանակաբաշխության կազմակերպիչներին։ Էրմիտաժը և Էրմիտաժի տնօրենը, որի համար «Կարմիր բլուրը» շատ ավելին է, քան պարզապես բարձունք, պատրաստ է գործուն մասնակցություն ունենալ գաղափարի իրականացման գործում։

Եվս մեկ հետաքրքիր փաստ մեր քաղաքի պատմությունից․1941թ-ին, երբ սկսվեց պատերազմը և թվում էր, թե հնագիտական պեղումների ժամանակը չէ, որոշվեց չդադարեցնել դրանք։ Բանն այն է, որ Կարմիր բլուրը երևում է Արարատ լեռան լանջերից և պետք էր թուրքերին ցույց տալ, որ չնայած պատերազմին, բնակիչները շարունակում են ապրել առօրյա կյանքով։

․․․ Իսկ 1990թ-ին Պիոտրովսկի-ավագը հայտնվեց հիվանդանոցում։ Կաթված էր ստացել։

Որդին եկավ Երևան, «Կարմիր բլուրից» մի բուռ հող վերցրեց, մի քանի քար և տարավ հիվանդանոց՝ հոր մոտ․ «Չհասցրեց տեսնել»,-հիշում է Միխայիլ Պիոտրովսկին,- «բայց, կարծում եմ՝ ինձ լսեց․․․»։

199
թեգերը:
պեղումներ, հնագիտություն, տուն, Երևան, Թանգարան, Էրմիտաժ
Ըստ թեմայի
Ովքեր էին Պլատոնը և Ալեքսանդր Դեմեխինը, և ինչ կապ ունեին այս երկուսը «Ջերմուկի» հետ
Օլիմպիական չեմպիոնի ոտաբոբիկ խաշի գնալը, կամ ինչպես «Քֆուր Սերոժը» հայտնի դարձրեց Եղվարդը
Ի՞նչ էին հագնում Երևանի «Ցախի մեյդանի» երեխաները, որոնցից շատերը զենքով էին գնում դպրոց
Սևանը պետք է փրկել, քանի դեռ ուշ չէ. խնայողության դաս Միչիգանում ապրող հայից
Իլոն Մասկ

Իլոն Մասկը ստիպված է եղել փոխել երեխայի անունը. նորը պակաս տարօրինակ չէ

0
(Թարմացված է 01:01 26.05.2020)
Ծնողներն ի սկզբանե ուզում էին երեխային կոչել X Æ A-12, սակայն Կոլիֆոռնիայի օրենքներով` երեխային գրանցելու համար նրա անվան մեջ կարելի է կիրառել միայն լատինական տառեր։

ԵՐԵՎԱՆ, 25 մայիսի –Sputnik. Tesla և SpaceX ընկերությունների հիմնադիր, գործարար Իլոն Մասկն ու նրա կինը` կանադացի երգչուհի Գրայմսը, ստիպված են եղել փոխել իրենց նորածին որդու անունը` Կալիֆոռնիայի նահանգի օրենքի պահանջների պատճառով։ Երեխայի անվան հետ կապված նորությունը Instagram–ի իր էջում հայտնել է գործարարի կինը։

Ծնողներն ի սկզբանե ուզում էին երեխային կոչել X Æ A-12, սակայն Կոլիֆոռնիայի օրենքներով երեխային գրացնելու համար նրա անվան մեջ կարելի է կիրառել միայն լատինական տառեր, ապաթարց և տրոհագիծ։

Սակայն Մասկն ու Գրեյմսը երեխային սովորական անունով չեն կնքել, նրանք պարզապես վերջին տառերը փոխարինել են «Xii»–ով։ Տղայի նոր անունը X Æ A-Xii է։

2019–ին Նարեներն ու Դավիթները «հաղթել» են բոլորին

Փոքրիկի մայրը կարծում է, որ նոր անունը նախորդից լավն է, միևնույն ժամանակ Գրեյմսը չի նշել, թե ինչպես է նոր անվանը վերաբերվում Կալիֆոռնիայի օրենսդրությունը։

Ձախողո՞ւմ, թե՞ շոուի մաս. Իլոն Մասկը ներկայացրել է իր նոր Cybertruck պիկապը. տեսանյութ

0
թեգերը:
անուն, երեխա, Իլոն Մասկ
Ըստ թեմայի
Իլոն Մասկը «հիանալի» է անվանել ռուսական ՌԴ-180 հրթիռային շարժիչը
Tesla-ի մեքենաներն ավելի խելացի են դարձել. ի՞նչ նորություն է մոգոնել Իլոն Մասկը
Հայրիկ է դարձել 6–րդ անգամ․ միլիարդատեր Իլոն Մասկը ցույց է տվել նորածին որդուն